Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2018

ΕΝΑ+ΕΝΑ (Πέγκυ Ζήνα) Vol. 04













Ο τέταρτος και τελευταίος δίσκος σειράς.
Για μετάβαση στον πρώτο δίσκο κλικ εδώ

01. Αν μ΄ αγαπάς Τραγούδι: Πέγκυ Ζήνα
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης | Στίχοι: Ελεάνα Βραχάλη
Αν μ’ αγαπάς, μη μου μιλάς | γιατί βαρέθηκα τα λόγια | ασ’ τη σιωπή σαν αστραπή | να ρίξει φως μες στην ψυχή | αν μ’ αγαπάς, μη μου μιλάς | για όλα αυτά που με πονάνε | και να με πας και πιο ψηλά | από τα άστρα που κοιτάς | ζήσε αν θες για μας | κι ούτε λεπτό μη σκορπάς | μη με φοβίζεις, μη με ραγίζεις | να με φροντίζεις γλυκά | δεν είμαι εχθρός σου | είμαι ο άνθρωπός σου | δωσ’ μου ξανά φτερά | αν μ’ αγαπάς, να μου γελάς | ό,τι κι αν γύρω μας συμβαίνει | πες μου εσύ πάντα μαζί | μα με καρδιά που το εννοεί | αν μ’ αγαπάς, μη μου μιλάς | για όλα αυτά που με πονάνε | και να με πας και πιο ψηλά | από τα άστρα που κοιτάς | ζήσε αν θες για μας | κι ούτε λεπτό μη σκορπάς | μη με φοβίζεις, μη με ραγίζεις | να με φροντίζεις γλυκά | δεν είμαι εχθρός σου | είμαι ο άνθρωπός σου | δωσ’ μου ξανά φτερά | μη με φοβίζεις, μη με ραγίζεις | να με φροντίζεις γλυκά | δεν είμαι εχθρός σου | είμαι ο άνθρωπός σου | δωσ’ μου ξανά φτερά | μην πεις μια λέξη | δεν έχω φταίξει | έχω αντέξει πολλά | δεν είμαι εχθρός σου | είμαι ο άνθρωπός σου | δωσ’ μου ξανά φτερά.

02. Έλα νύχτα Τραγούδι: Πέγκυ Ζήνα
Μουσική: Δημήτρης Κοργιαλάς | Στίχοι: Βίκυ Γεροθόδωρου
Σε θέλω τόσο | όμως δικαίωμα δεν έχω να σε δω | απλά να τρέξω | να σου φωνάξω να σου πω πως σ’ αγαπώ | θα γίνω νύχτα | μέσα στα χέρια σου σκοτάδι θα ντυθώ | θα σε τυλίγω | σαν τη ζωή θα σε κρατώ, θα σε φιλώ | έλα νύχτα, στην θάλασσα | στην θάλασσα του κόσμου | έλα πάρε, πάρε το σώμα μου | και το σώμα σου δώσ’ μου | να ’μαι νύχτα, να χάνομαι | στου κορμιού σου την ζάλη να γλιστρώ | σε θέλω τόσο | πόσες ζωές πρέπει να ψάξω να σε βρω | και ποιες πυξίδες | δείχνουν τον δρόμο απ’το πόνο μου να βγω | σε θέλω φως μου | κι όλα τα δίνω το κατώφλι να διαβώ | αυτό που φέρνει | σένα άλλο κόσμο που θα σ’έχω μόνο εγώ | έλα νύχτα, στην θάλασσα | στην θάλασσα του κόσμου | έλα πάρε, πάρε το σώμα μου | και το σώμα σου δώσ’ μου | να ’μαι νύχτα, να χάνομαι | στου κορμιού σου την ζάλη να γλιστρώ | σε θέλω τόσο.

03. Ο χειρότερος εχθρός μου Τραγούδι: Πέγκυ Ζήνα
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης | Στίχοι: Γιάννης Δόξας
Ήτανε κάποτε μια αγάπη | παραμύθι μαγικό | ήταν άνοιξη κι Απρίλης | και μπορούσες να με στείλεις | 'κει ψηλά στον ουρανό | πριν ξεσπάσει η καταιγίδα | τόσα θαύματα που είδα | μ’ είχαν κάνει όλον τον κόσμο ν’ αγαπώ | ο χειρότερος εχθρός μου | είναι πια ο εαυτός μου | που δε λέει να σε ξεχάσει | και το δρόμο μου να βρω | στα ποτάμια που `χω κλάψει | παίρνω όρκο ιερό | το χειρότερο εχθρό μου | αχ αυτόν τον εαυτό μου | να αρχίσω κάποια μέρα ν’ αγαπώ | ήτανε κάποτε λατρεία | σ’ ένα σπίτι εσύ κι εγώ | δυο φεγγάρια στην αυλή του | και τ’ αστέρια στη σκεπή του | ένα όνειρο να ζω | πριν ξεσπάσει η καταιγίδα | τόσα θαύματα που είδα | μ’ είχαν κάνει όλον τον κόσμο ν’ αγαπώ | ο χειρότερος εχθρός μου | είναι πια ο εαυτός μου | που δε λέει να σε ξεχάσει | και το δρόμο μου να βρω | στα ποτάμια που `χω κλάψει | παίρνω όρκο ιερό | το χειρότερο εχθρό μου | αχ αυτόν τον εαυτό μου | να αρχίσω κάποια μέρα ν’ αγαπώ | το χειρότερο εχθρό μου | αχ αυτόν τον εαυτό μου | να αρχίσω κάποια μέρα ν’ αγαπώ.

04. Χάνομαι Τραγούδι: Πέγκυ Ζήνα
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης | Στίχοι: Γιάννης Δόξας
Έχει πανσέληνο ξανά | ματώνει το φεγγάρι | στην άδεια νύχτα μου καημοί | στο μαξιλάρι | τ’ αστέρια πέφτουνε ψηλά | μα τι ευχή να κάνω | χάνει την πίστη η καρδιά | στον πόνο πάνω | θεέ μου, πως αργούν τα ξημερώματα | τα χρώματα | οι αναμνήσεις γίναν στα χαλάσματα | φαντάσματα | χάνομαι κι εσύ απλά κοιτάς | θέλω να γυρίσεις πάλι | στης καρδιάς μου τ’ ακρογιάλι | χάνομαι κι εσύ δε με πονάς | βάζεις παύλα και τελεία | η ζωή μου τρικυμία | χάνομαι στ’ άγρια νερά | κυλούν τα δάκρυα βροχή | στα χείλη η αλμύρα | σαν του αντίο το φιλί | που δε σου πήρα | θεέ μου, πως αργούν τα ξημερώματα | τα χρώματα | οι αναμνήσεις γίναν στα χαλάσματα | φαντάσματα | χάνομαι κι εσύ απλά κοιτάς | θέλω να γυρίσεις πάλι | στης καρδιάς μου τ’ ακρογιάλι | χάνομαι κι εσύ δε με πονάς | βάζεις παύλα και τελεία | η ζωή μου τρικυμία | χάνομαι στ’ άγρια νερά | χάνομαι κι εσύ απλά κοιτάς | γύρνα πίσω και ορκίσου | πως θα είμαι η ζωή σου | χάνομαι που δε μ’ αγαπάς.

05. Σε γκρίζα οθόνη Τραγούδι: Πέγκυ Ζήνα
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης | Στίχοι: Νίκη Παπαθεοχάρη
Άδειοι όλοι οι δρόμοι | και σε γκρίζα οθόνη | παραισθήσεις με χρώμα | ερημιά που καρφώνει | και τα νεύρα μου χώμα | στήνω εικόνα να τρέχεις | με τα χέρια ανοιχτά | σαν τρελός μ’ αγκαλιάζεις | σ’ αγαπάω φωνάζεις | μπες και μέσα μου μείνε | μη μου φύγεις ξανά | πώς αντέχεις | ξεγράφεις και φεύγεις | την αγάπη ντροπιάζεις, ληστεύεις | με χαλάς, με πονάς, μ’ αρρωσταίνεις | μόνο εσένα μπορείς να λατρεύεις | στερημένη καρδιά | πώς πετάς έτσι απλά ένα αντίο | ξαφνικό, καταιγίδας δελτίο | να πονάω, ν’ αγαπάω για δυο | να ζεστάνω το δάκρυ που κρύβω | να με πάρω αγκαλιά | άδειοι πάλι οι δρόμοι | και σπασμένη οθόνη | το μυαλό μου μπρος πίσω | η ψυχή μου φορτώνει | το κακό να ξορκίσω | πώς αντέχεις, ξεγράφεις και φεύγεις | την αγάπη ντροπιάζεις, ληστεύεις | με χαλάς, με πονάς, μ’ αρρωσταίνεις | μόνο εσένα μπορείς να λατρεύεις | στερημένη καρδιά | πώς πετάς έτσι απλά ένα αντίο | ξαφνικό, καταιγίδας δελτίο | να πονάω, ν’ αγαπάω για δυο | να ζεστάνω το δάκρυ που κρύβω | να με πάρω αγκαλιά | παρ’ τα μου όλα | ψυχή ν’ αποκτήσεις | πριν μου δώσω εντολή για να σβήσεις | σε μια άδεια γωνιά.

06. Αν θυμάμαι καλά Τραγούδι: Πέγκυ Ζήνα
Μουσική: Γιώργος Μουκίδης | Στίχοι: Γιώργος Μουκίδης
Αν θυμάμαι καλά | στην αρχή όλο γέλαγες | και τις ώρες σου πέρναγες | στη δική μου αγκαλιά | ύστερα ξαφνικά | όλα γύρω σου φταίγανε | και οι φίλοι σου λέγανε | πως δεν είσαι καλά | τι με κοιτάζεις πάλι | μ’ αυτό το άδειο βλέμμα | ξέρω δεν αγαπάς κανένα | κι η μόνη απορία | που έχω στη ζωή μου | είναι ποιος θα αγαπήσει εμένα | αν θυμάμαι καλά | σε κρατούσα και έλιωνα | τη ζωή μου την έδινα | να σε δω να γελάς | κι εντελώς ξαφνικά | ένα απόγευμα χάθηκες | και στη θέση σου άφησες | μία άδεια καρδιά | τι με κοιτάζεις πάλι | μ’ αυτό το άδειο βλέμμα | ξέρω δεν αγαπάς κανένα | κι η μόνη απορία | που έχω στη ζωή μου | είναι ποιος θα αγαπήσει εμένα.

07. Αναθεώρησα Τραγούδι: Πέγκυ Ζήνα
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Πώς ήρθε και σε σκέφτηκα | χθες βράδυ και ονειρεύτηκα | και δίχως ρούχο βρέθηκα | στους δρόμους της βροχής | θαρρείς και προσευχήθηκα | για ‘σένανε και ευχήθηκα | να πάρεις ότι αρνήθηκα | και το μισό της γης | μου πήρες όσα ζήτησες και δε συζήτησες | μα όλα τα αμφισβήτησες και όλα τα ζητάς | γι’ αυτό και ‘γω σε χώρισα, αναθεώρησα | γι’ αυτό και σε τιμώρησα αλλού να τα χρωστάς | κρατώντας τα προσχήματα | έβαζα και στοιχήματα | πως όλα είναι πείσματα | αθώα τις στιγμής | μα ήταν ματαιότητα | η τόση ανευθυνότητα | ν’ αλλάζεις και ταυτότητα | κι αξία μιας τιμής | μου πήρες όσα ζήτησες και δε συζήτησες | μα όλα τα αμφισβήτησες και όλα τα ζητάς | γι’ αυτό και ‘γω σε χώρισα, αναθεώρησα | γι’ αυτό και σε τιμώρησα αλλού να τα χρωστάς.

08. Αφύλαχτες διαβάσεις Τραγούδι: Πέγκυ Ζήνα
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Σαν αφύλαχτες διαβάσεις | είναι ο έρωτας που ζούμε | σαν αφύλαχτες διαβάσεις | κάποιων τρένων σκοτεινών | είμαστε και οι δυο στην άκρη | και το τρένο έχουμε χάσει | σαν εκείνους που σου γνέφουν | απ’τις άκρες των γραμμών | πού γυρνάς και πώς ζεις | ποια σεντόνια σε σκεπάζουν | με ποιους ξένους μιλάς | πώς μπορείς και σ’ αγκαλιάζουν | πού χρωστάς τι ζητάς τι σου τάζουν | κάποτε είχες χέρια φτερά | στον ουρανό σου με είχες ψηλά | ήσουνα άγγελος κι έπεσες χαμηλά | σε μια ζωή που ζεις απατηλά | θα ζεις απατηλά | σαν αφύλαχτες διαβάσεις | είναι αυτά που σου έχω γράψει | όσα κάποτε κρατήσαν τη ζωή σε μια κλωστή | είναι αυτά που λέμε χρόνια και ζητούσαμε βοήθεια | και το σήμα του κινδύνου που ποτέ δε θ’ ακουστεί | πού γυρνάς και πώς ζεις | ποια σεντόνια σε σκεπάζουν | με ποιους ξένους μιλάς | πώς μπορείς και σ’ αγκαλιάζουν | πού χρωστάς τι ζητάς τι σου τάζουν | κάποτε είχες χέρια φτερά | στον ουρανό σου με είχες ψηλά | ήσουνα άγγελος κι έπεσες χαμηλά | σε μια ζωή που ζεις απατηλά | θα ζεις απατηλά | το παιχνίδι εδώ παιζόταν | μα ήτανε αλλού οι παίχτες | κι απ’ τα κέρδη που θα μείνουν | μόνο εσύ θα πληρωθείς | σαν τα τρένα που περνάνε τις αφύλαχτες διαβάσεις | και προλάβεις να περάσεις | και προλάβεις να σωθείς.

09. Περπατώ στα κύματα Τραγούδι: Πέγκυ Ζήνα
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης | Στίχοι: Γιάννης Δόξας
Περπατώ στα κύματα | και μετράω τα βήματα | μέχρι να σε βρω | νιώσε με, συγχώρα με | φυλαχτό σου φόρα με | θαύματα να δω | ήταν η άνοιξη μικρή | κι αλμύρα πιάνει η βροχή | στις θάλασσες που ζω με τον καημό | μετανιώνω πικρά κι όλα πήραν φωτιά | κι η ζωή μου στις στάχτες ξανά | μήνες, χρόνια μπορεί να παλεύει η ψυχή | στα σκοτάδια το φως για να βγει | μετανιώνω πικρά με τ’ αστέρια ψηλά | ψάχνω χάρτη να βρω σιγουριά | να ‘σαι εκεί μου αρκεί και θα βρω αφορμή | για ν’ αρχίσει ξανά η γιορτή | περπατώ στα κύματα | της καρδιάς τα κρίματα | μα, άλλο δεν μπορώ | είσαι εσύ ο κόσμος μου | ο μεγάλος δρόμος μου | μέσα στο μυαλό | ήταν η άνοιξη μικρή | κι αλμύρα πιάνει η βροχή | στις θάλασσες που ζω με τον καημό | μετανιώνω πικρά κι όλα πήραν φωτιά | κι η ζωή μου στις στάχτες ξανά | μήνες, χρόνια μπορεί να παλεύει η ψυχή | στα σκοτάδια το φως για να βγει | μετανιώνω πικρά με τ’ αστέρια ψηλά | ψάχνω χάρτη να βρω σιγουριά | να ‘σαι εκεί μου αρκεί και θα βρω αφορμή | για ν’ αρχίσει ξανά η γιορτή.

10. Φταις Τραγούδι: Πέγκυ Ζήνα
Μουσική: Γιώργος Μουκίδης | Στίχοι: Γιώργος Μουκίδης
Μοναξιά, όπου κι αν κοιτάξω γύρω, μοναξιά | δε σε βλέπω, δεν υπάρχεις πουθενά | κι αν μου λείπεις, μη σε νοιάζει, μη ρωτάς ξανά | μοναξιά, ό,τι και να κάνω νιώθω μοναξιά | σε θυμάμαι κι όλο κάτι με πονά | από σένα έχω παράπονα πολλά | πάψε, φταις, που κρατούσες τις πληγές μου ανοιχτές | φταις, που με άφηνες και γύριζα στο χθες | φταις, και στ’ αλήθεια δε μ’ αγάπησες ποτέ | πάψε, φταις, δεν πιστεύω τώρα ό,τι και να λες | φταις, υποκρίνεσαι και κάνεις ότι κλαις | φταις, δε γυρίζω πίσω όσο και να θες | μοναξιά, κάθε βράδυ νιώθω τόση μοναξιά | περπατάω με τα μάτια μου υγρά | αντιστέκομαι σε ό,τι η καρδιά ζητά | μοναξιά και κανείς δε μου μιλάει τώρα πια | ό,τι νιώθω δε με βγάζει πουθενά | και κατέληξα ακόμα μια φορά | πάψε, φταις, που κρατούσες τις πληγές μου ανοιχτές | φταις, που με άφηνες και γύριζα στο χθες | φταις, και στ’ αλήθεια δε μ’ αγάπησες ποτέ | πάψε, φταις, δεν πιστεύω τώρα ό,τι και να λες | φταις, υποκρίνεσαι και κάνεις ότι κλαις | φταις, δε γυρίζω πίσω όσο και να θες | μοναξιά, κάθε βράδυ νιώθω τόση μοναξιά | περπατάω με τα μάτια μου υγρά | κι ό,τι νιώθω δε με βγάζει πουθενά.

11. Μη μου λέτε μη Τραγούδι: Πέγκυ Ζήνα
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης | Στίχοι: Ελεάνα Βραχάλη
Μη μου λέτε | τι να κάνω | όχι άλλες γνώμες, όχι άλλες συμβουλές | πώς να ζήσω | ή να πεθάνω | ξέρει η καρδιά μου και δε δέχεται εντολές | πρέπει δεν υπάρχουν πια | δε με φυλακίζουν πια | μη μου λέτε μη, μες στην καταστροφή | μη μου λέτε μη, θα βουλιάζω πιο πολύ | τι κι αν ήξερα πως σ’ έχανα | για σένα πέθανα και θα το `κανα | τι κι αν ήξερα πως σ’ έχανα | για σένα πέθανα και θα το `κανα ξανά | μη μου λέτε | τι δεν πρέπει | ποιος μπορεί να βλέπει ποια είν’ τα λάθη τα σωστά | πρέπει δεν υπάρχουν πια | δε με φυλακίζουν πια | μη μου λέτε μη, μες στην καταστροφή | μη μου λέτε μη, θα βουλιάζω πιο πολύ | τι κι αν ήξερα πως σ’ έχανα | για σένα πέθανα και θα το `κανα | τι κι αν ήξερα πως σ’ έχανα | για σένα πέθανα και θα το `κανα ξανά.

12. Όταν σωπαίνει ένα κορμί Τραγούδι: Πέγκυ Ζήνα
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Όταν σωπαίνει ένα κορμί | μπρος στην αγάπη μια στιγμή | μοιάζει με άστρο μακρινό | που έχει σβήσει | δε νιώθει πια τις προσβολές | και συμβουλές και υπερβολές | ούτε και ξέρει νέο έρωτα να χτίσει | ό,τι κι αν σημαίνει και το κορμί σωπαίνει | το πάθος είναι αφορμή | πάθος που δε σβήνει δεν έχει την ευθύνη | σε ό,τι κι αν συμβεί | φταίνε τα όνειρα που έχουμε κάνει μαζί | και δε λογάριασες πόσα ζητάει το κορμί | φταίνε τα πάθη μας που έχουμε χρόνια κρυμμένα | και βγαίνουν στο φως μια στιγμή | όταν σωπαίνει ένα κορμί | αλλάζουν όλα στη στιγμή | και τα ρολόγια ακόμα δείχνουν άλλη ώρα | γι’ αυτό ποτέ να μη ρωτάς | να μη μιλάς, να μη ζητάς | να εξηγήσεις τι ήταν χθες και τι είναι τώρα | ό,τι κι αν σημαίνει και το κορμί σωπαίνει | το πάθος είναι αφορμή | πάθος που δε σβήνει δεν έχει την ευθύνη | σε ό,τι κι αν συμβεί | φταίνε τα όνειρα που έχουμε κάνει μαζί | και δε λογάριασες πόσα ζητάει το κορμί | φταίνε τα πάθη μας που έχουμε χρόνια κρυμμένα | και βγαίνουν στο φως μια στιγμή | όταν σωπαίνει ένα κορμί | αλλάζουν όλα στη στιγμή | και τα ρολόγια ακόμα δείχνουν άλλη ώρα.