Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ (Συλλογή) Vol. 40













Ο τεσσαρακοστός δίσκος από τους πενήντα της σειράς.
Για μετάβαση στον τεσσαρακοστό πρώτο δίσκο κλικ εδώ

01. Το πουκάμισο Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης
Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Βασίλης Τσιτσάνης
Άσπρο πουκάμισο φορώ | και μαύρο θα το βάψω | μαύρα είν’ τα μάτια που αγαπώ | γι’ αυτά κοντεύω να χαθώ | γι’ αυτά πολύ θα κλάψω | μαύρα μου μάτια εγώ για σας | έκλαψα και θα κλάψω | και τ’ άσπρο μου πουκάμισο | στα μαύρα θα το βάψω | έχω καεί έχω ψηθεί | στα χέρια τα δικά σου | το βλέπω θα καταστραφώ | και όμως να φύγω δεν μπορώ | στιγμή από κοντά σου | μαύρα μου μάτια εγώ για σας | έκλαψα και θα κλάψω | και τ’ άσπρο μου πουκάμισο | στα μαύρα θα το βάψω | μαύρο πουκάμισο θα βρω | μαύρο σαν την καρδιά σου | για να ταιριάζει η φορεσιά | στα βάσανά μου τα βαριά | όπου τραβώ κοντά σου | μαύρα μου μάτια εγώ για σας | έκλαψα και θα κλάψω | και τ’ άσπρο μου πουκάμισο | στα μαύρα θα το βάψω.

02. Έφυγες και που μ’ αφήνεις Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Στο κατώφλι ένα γράμμα πεταμένο | και στην πόρτα κρεμασμένα τα κλειδιά | έτσι βρήκα σκοτεινό και ρημαγμένο | το φτωχό μας το σπιτάκι μια βραδιά | έφυγες και πού μ’ αφήνεις; | Ένα σπίτι πώς το κλείνεις; | στη μικρή μας καμαρούλα μόλις μπήκα | βλέπω άδειο το κρεβάτι κι ορφανό | και τη βέρα στο προσκέφαλό σου βρήκα | ποιος σε πήρε, πού να πήγες και πονώ; | έφυγες και πού μ’ αφήνεις; | ένα σπίτι πώς το κλείνεις; | με το κλάμα συντροφιά θα ξενυχτήσω | νοσταλγώντας μια φευγάτη αγκαλιά | το πρωί με τι κουράγιο να ξυπνήσω | με τι όρεξη να πάω στη δουλειά; | έφυγες και πού μ’ αφήνεις; | ένα σπίτι πώς το κλείνεις;

03. Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα Τραγούδι: Μανώλης Καναρίδης
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας | Στίχοι: Γιώργος Μητσάκης
Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα | εγώ θα είμαι πολύ μακριά | και θα πιστέψεις πως δε χωράνε | δύο αγάπες σε μια καρδιά | όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα | τότε θα κλάψεις με μαύρο κλάμα | πάντα με μάσκα εσύ μιλούσες | κι ήθελες να `χεις δυο αγκαλιές | μα που το βρήκες αυτό γραμμένο | εσύ να παίζεις με δυο καρδιές | όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα | τότε θα κλάψεις με μαύρο κλάμα | κι εδώ τελειώνει μια ιστορία | μ’ αυτό το κλάμα το θλιβερό | δε μετανιώνω που σ’ αγαπούσα | όμως λυπάμαι που σ’ αγαπώ.

04. Σιγανοψιχάλισμα Τραγούδι: Πάνος Γαβαλάς
Μουσική: Σπύρος Περιστέρης | Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Σιγανοψιχάλισμα σιγανοψιχάλισμα | δάκρυ, δάκρυ πέφτουνε της βροχής οι στάλες | πού να είσαι χάθηκες, να με σκάσεις βάλθηκες | έχω λίγες συμφορές, θα μου φέρεις κι άλλες | με χτυπούν στο πρόσωπο σιγανοψιχάλες | η βροχή δυνάμωσε, η βροχή δυνάμωσε | για ποιο λόγο άργησες δεν καταλαβαίνω | μήπως ξελογιάστηκες μ’ άλλη αγάπη πιάστηκες | έχω σου τ’ ομολογώ το μυαλό χαμένο | άρχισα ν’ ανησυχώ και σε περιμένω | ειν’ η ώρα εννιάμισι, ειν’ η ώρα εννιάμισι | αν και πέφτει η βροχή, περιμένω ακόμα | πού να λησμονήθηκες και δε με λυπήθηκες | η αγωνία μου `φερε την ψυχή στο στόμα | ειν’ η ώρα εννιάμισι μα περιμένω ακόμα.

05. Στάσου στο δεκατέσσερα Τραγούδι: Πάνος Γαβαλάς, Απόστολος Καλδάρας
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Στάσου στο δεκατέσσερα | κι άσ’ το τριανταένα | γιατί στο λέω θα καείς | και τότε θα με θυμηθείς | μα θα ’ ν ’ αργά για σένα | αν έχεις μάτια τέσσερα | στάσου στο δεκατέσσερα | εγώ είμαι εργατόπαιδο | μα έχω ψυχή μεγάλη | είμαι παιδάκι του λαού | της Παναγιάς και του Θεού | και με ζεστή αγκάλη | αν έχεις μάτια τέσσερα | στάσου στο δεκατέσσερα | στάσου στο δεκατέσσερα | που είν’ τυχερό για σένα | στο κάτω κάτω της γραφής | όταν μαζί μου κουραστείς | τράβα για τριανταένα | αν έχεις μάτια τέσσερα | στάσου στο δεκατέσσερα.

06. Όπου Γιώργος και μάλαμα Τραγούδι: Δημήτρης Ρουμελιώτης, Γεωργία Τζόϋ
Μουσική: Γιώργος Μητσάκης | Στίχοι: Γιώργος Μητσάκης
Όσο αγαπώ, όσο αγαπώ τη μάνα μου | αγάπησα, αγάπησα και σένα | όσα είχα και δεν είχα μου τα μάσησες | και μπατίρη στο φινάλε με παράτησες | δεν βαριέσαι, δεν πειράζει | χαλάλι σου | συ μια μέρα θα χτυπήσεις | το κεφάλι σου | μα η δική μου η καρδιά | δεν έχει αντάλλαγμα | όπου Γιώργος και μάλαμα | μόνο εγώ, μόνο εγώ σε πόνεσα | και στα ’χω δώ- και στα ’χω δώσει όλα | κι αν για σένα και φαρμάκια εγώ έπινα | την ψυχή μου να ζητούσες, θα στην έδινα | δεν βαριέσαι, δεν πειράζει | χαλάλι σου | συ μια μέρα θα χτυπήσεις | το κεφάλι σου | μα η δική μου η καρδιά | δεν έχει αντάλλαγμα | όπου Γιώργος και μάλαμα.

07. Οι τριανταφυλλιές Τραγούδι: Στράτος Παγιουμτζής
Μουσική: Μιχάλης Δασκαλάκης | Στίχοι: Μιχάλης Δασκαλάκης
Όταν πεθάνω θάφτε με | σε μια γωνιά μονάχο | και δίπλα το μπουζούκι μου | παρηγοριά μου να `χω | κανείς δε θέλω για να ρθει | καντήλι να μ’ ανάψει | ούτε κι αυτή που αγαπώ | για μένανε να κλάψει | βάλ’ τε μου δυο κανναβουριές | τον ίσκιο τους να ρίχνουν | κι όταν φυσάει ο άνεμος | γλυκά να με δροσίζουν | βάλ’ τε μου δυο κανναβουριές | να κάνουν κανναβούρια | για να `ρχονται οι φίλοι μας κι οι γκόμενες | να γίνονται μαστούρια.

08. Ο καψούρης Τραγούδι: Οδυσσέας Μοσχονάς, Στελλάκης Περπινιάδης
Μουσική: Γιάννης Παπαϊωάννου | Στίχοι: Γιάννης Παπαϊωάννου
Για πρόσεξέ με βλάμισσα | κοίτα με και στη μούρη | κοίτα να δεις αν φαίνομαι | αν μοιάζω για καψούρη | μην κάνεις κόλπα ψεύτικα | και λες πως με λατρεύεις | γιατί σε σακουλεύτηκα | πώς θες να μου τα παίρνεις | τράβα να βρεις καν' άλλονε | να ‘ναι ρεφαρισμένος | και μη κολλάς σε 'μένανε | είμαι μπατιριμένος.

09. Για κοίτα κόσμε Τραγούδι: Καίτη Γκρέϋ
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης | Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Για κοίτα κόσμε ένα κορμί | που μπήκε μες στο μαγαζί | αμάν πασά μου θα τρελαθώ | ως και τα ρούχα μου πουλώ | λαχταρώ να σ' αγκαλιάσω | κι ό,τι έχω ας το χάσω | έλα πάμε στον οντά μου | ναι μάτια μου | να σε σφίξω να σε νιώσω | κι ό,τι έχω να στο δώσω | μη χαλάσεις την καρδιά μου | ναι κούκλα μου | άλλο δεν έχω ξαναδεί | σαν το δικό σου το κορμί | μ' ανάβει πόθο μες στην καρδιά | και μου φουντώνει τον σεβντά.

10. Δεν μετανιώνω που σ’ αγάπησα πολύ Τραγούδι: Μαριάννα Χατζοπούλου
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας | Στίχοι: Αλέκος Γκούβερης
Δε μετανιώνω που σ’ αγάπησα πολύ | και σκλάβα έγινα, αγόρι μου, δική σου | είσ’ ο αφέντης, το καμάρι μου εσύ | και στη φωτιά να πέσεις θε να `ρθω μαζί σου | εγώ και συ, εγώ και συ | χαρές και λύπες θα τις ζήσουμε μαζί | δε μετανιώνω που θα ζήσω φτωχικά | ποτέ δεν πόθησα να ζήσω σε παλάτια | φτάνει μονάχα να μου λες πως μ’ αγαπάς | σαν με κοιτάς με τα γλυκά σου μαύρα μάτια | δε μετανιώνω που σ’ αγάπησα πολύ | κι ούτε παράπονο κρυφό έχω στα στήθια | είσαι για μένα η ελπίδα μου η χρυσή | το αρχοντόπουλο που λεν στα παραμύθια.