Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2018

ΤΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, ΠΡΩΤΗ ΕΠΟΧΗ (Συλλογή) Vol. 1




















Ο πρώτος δίσκος από τους τέσσερις της σειράς.
Για μετάβαση στο δεύτερο δίσκο κλικ εδώ

01. Αστέρω Τραγούδι: Πέτρος Επιτροπάκης
Μουσική: Δημήτρης Ρόδιος | Στίχοι: Παύλος Νιρβάνας
Αστέρω απόψε τα βουνά | γιατί είναι βουρκωμένα; | Αστέρω τα ματάκια σου | γιατί είναι δακρυσμένα; | Αστέρω γιατί μ’ αρνήθηκες | και πας μακριά στα ξένα; | Αστέρω τα χειλάκια σου | γιατί είναι πικραμένα, | γιατί είν’ φαρμακωμένα; | Πες μου κι εγώ το βότανο | θα πάω να στο φέρω. | Να σου γιατρέψω την καρδιά | γλυκιά χρυσή μου Αστέρω.

02. Πόσο η ζωή είναι ωραία Τραγούδι: Σοφία Βέμπο
Μουσική: Κώστας Γιαννίδης | Στίχοι: Αιμίλιος Σαββίδης
Βλέπουμε πολλά, όνειρα τρελά | Με χαμόγελο στα χείλη, δίχως έννοια. | Ζούμε μια ζωή, βράδυ και πρωϊ | Μεσ’ στου έρωτα τον κήπο, λουλουδένια. | Πόσο η ζωή είναι ωραία | Αδιάφορα, αν μπόρες μας κερνά | Όλα στην ζωή είναι μοιραία | Έτσι κάθε τι ξεχνιέται και περνά. | Παίζουν τα βιολιά, μεσ’ στη σιγαλιά | Και ξεχνούμε σ’ ένα βαλς τον εαυτό μας | Κι έρχονται βραδιές, μέσα στις καρδιές | Που μας λένε κάτι κτύποι το γραφτό μας. | Κι όμως η ζωή είναι ωραία | Κι ας κλάψαμε κρυφά κάποια φορά | Όλα στην ζωή είναι μοιραία | Συγγενεύουνε η λύπη κι η χαρά.

03. Ο Γιάννος και η Παγώνα Τραγούδι: Σοφία Βέμπο
Διασκευή: Κώστας Γιαννίδης, Σοφία Βέμπο
Κάτω στον κάμπο | κάτω στην Ελλασώνα | ποτίζει ο Γιάννος | ποτίζει κι η Παγώνα | Στοίχημα βάζουν | ο Γιάννος κι η Παγώνα | Ποιός θα διψάσει | προτού να μπεί το γιόμα | Διψάει η Παγώνα | προτού να μπεί το γιόμα | Νερό βρε Γιάννο | γιατί θα πεθάνω | και τέτοιο στοίχημα | δεν ματαβάνω.

04. Άδικα πήγαν τα νιάτα μου Τραγούδι: Αττίκ
Μουσική: Αττίκ | Στίχοι: Αττίκ
Καθώς γυρνούσ' απ' της ζωής το πανηγύρι, | με κουρασμένη καρδιά κι ορφανή | στάθηκα μπρος απ' το μοιραίο το γεφύρι, | που όποιος περνά, παύει πια να πονεί | Κι εκεί που κοίταγα να σβήνουν προς τα πίσω, | μέσα στο δρόμο μου το μακρινό, | όσες μορφές μου 'τυχε ν' αγαπήσω, | άναψ 'έν' άστρο ξαφνικά στον ουρανό. | Ήταν μικρό μα είχε λάμψη περισσή, | πώς να στο πω, ήσουν εσύ. | Άδικα πήγαν τα νιάτα μου | κι είναι τα χρόνια φευγάτα μου, | αφού δε σ' είχα γνωρίσει, | παρά στου βίου τη δύση, | Άδικα πήγαν τα νιάτα μου, | νέα τρελλή μαυρομάτα μου, | δεν είναι πια για φιλιά | τα μαλλιά τα χιονάτα μου! | Την καταδίκη μου μαντεύω μ' αγωνία | τη λέξη 'Γέρο' στα χείλη κρατείς | και τα ματάκια σου με τρόμο κι αγωνία | λένε 'Δεν κάνεις πια για εραστής' | Μα δεν τ' αρνιέμαι είσαι το λούλουδο τ' Απρίλη | που μόλις άνοιξε στην αντηλιά | είσαι η αυγούλα κι εγώ είμαι το δείλι | είμαι τ' αηδόνι πού 'χει χάσει τη λαλιά | Δέξου λοιπόν στη ζωή μου τη στερνή | να σ' αγαπώ, σαν εγγονή!.. | Άδικα πήγαν τα νιάτα μου | κι είναι τα χρόνια φευγάτα μου, | αφού δε σ' είχα γνωρίσει, | παρά στου βίου τη δύση, | Άδικα πήγαν τα νιάτα μου, | νέα τρελλή μαυρομάτα μου, | δεν είναι πια για φιλιά | τα μαλλιά τα χιονάτα μου.

05. Το τραγούδι της Μαρίνας Τραγούδι: Στέλλα Γκρέκα
Μουσική: Κώστας Γιαννίδης
Στίχοι: Χρήστος Γιαννακόπουλος, Αλέκος Σακελλάριος
Γαλάζια τα πάντα | Γαλάζια τα κύματα | Και κάτασπροι γλάροι | Στην άμμο είχα κάνει | Τα πρώτα μου βήματα | Στα δίχτυα κοντά | Κάποιου γέρου βαρκάρη | Τραγούδια τρελά | Το νησί μας πλημμύριζε | Με κέφι γεμάτα | Κι ο μπάτης στους ίδιους | Σκοπούς ξαναγύριζε | Το βράδυ καθώς | Ετραβούσαν την τράτα | Γαλάζιες κορδέλες | Μου βάζαν στις μπούκλες μου | Σγουρά τα μαλλιά | Τις νύχτες κοιμόμουν | Μαζί με τις κούκλες μου | Που δεν τις χωρούσε | Η μικρή αγκαλιά μου | Η γάτα μας δίπλα | Στο τζάκι γουργούριζε | Γεμάτη ραχάτι | Κι η θάλασσα πάντα | Με γλυκονανούριζε | Τις νύχτες στο άσπρο | Μικρό μου κρεβάτι | Την τρεχαντήρα μου πουλώ | Με την αρματωσιά της | Εβίρα μια | κι άλλη μια | Εβίρα δυο | κι άλλα δυο | Εβίρα, εβίρα, εβίρα εγώ κι εσύ | Εβίρα, εβίρα, εβίρα να πάμε στο νησί | Δελφίνια είναι οι ναύτες της | Κι ο αγέρας στα πανιά της

06. Μεσ' τα δίχτυα της αγάπης Τραγούδι: Μαίρη Λω, Τρίο Αρμονία
Μουσική: Νίκυ Γιάκοβλεφ | Στίχοι: Ρέτα Ταμπακόπουλου
Στην ζωή πάντα τα δίχτυα μου πετούσα | Μια στις θάλασσες, και πότε στην ξηρά | Πάντα γλένταγα, ποτέ δεν αγαπούσα | Ήρθε όμως κι η δική μου η σειρά. | Μεσ’ στα δίχτυα της αγάπης μ’ έχεις πιάσει | Όπως τα ‘ριχνα εγώ σ’ έναν καιρό | Με τα νάζια σου μ’ έχεις ξελογιάσει | Και με δόλωμα τα μάτια σου θαρώ | Τέτοια αγάπη στην ζωή, δεν θα ‘βρεις άλλη | Σαν τ’ ατέλειωτα γαλάζια νερά | Θα σου κτίσω ένα σπιτάκι από κοράλι | Που θα ζούμε εγώ και συ, και η χαρά. | Μεσ’ στα δίχτυα της αγάπης μ’ έχεις πιάσει | Όπως τα ‘ριχνα εγώ σ’ έναν καιρό | Με τα νάζια σου μ’ έχεις ξελογιάσει | Και με δόλωμα τα μάτια σου θαρώ | Τέτοια αγάπη στην ζωή, δεν θα ‘βρεις άλλη | Σαν τ’ ατέλειωτα γαλάζια νερά | Θα σου κτίσω ένα σπιτάκι από κοράλι | Που θα ζούμε εγώ και συ, και η χαρά.

07. Θέλω κάποιον να με πάρει Τραγούδι: Μαίρη Λω, Τρίο Αρμονία
Μουσική: Νίκυ Γιάκοβλεφ | Στίχοι: Δημήτρης Γιαννουκάκης
Αχ, πότε θα τελειώσουν τα μαθήματα | Να βγω μεσ’ στην ζωή και γω να ζήσω | Πως θέλω να φλετράρω, να ‘χω θύματα | Και να βρω κάποιον να τον αγαπήσω | Βαρέθηκα να βλέπω πάντα μπρος μου | Την τάξη, με μια έδρα και θρανία | Και θέλω πια τα χάδια ενός ανθρώπου | Με πόθο αληθινό και με μανία. | Θέλω κάποιον να με πάρει | Γυναικούλα του πιστή | Να ‘ν’ ωραίο παλληκάρι | Σ’ όλα να μ’ ευχαριστεί | Να μου κάνει χίλια δώρα | Και γλυκά να μου μιλά | Νύχτα μέρα κι όλη ώρα | Διαρκώς να με φιλά. | Τα μαλλιά μου να χαϊδεύει | Και να είναι τρυφερός | Θέλω και να με ζηλεύει | Σαν Οθέλλος τρομερός | Διαρκώς να προπονείται | Στην αγάπη μας αυτή | Και ποτέ να μην μ’ αρνείται | Ότι του ζητώ στ’ αυτί. | Θέλω κάποιον να με πάρει | Γυναικούλα του πιστή | Να ‘ν’ ωραίο παλληκάρι | Σ’ όλα να μ’ ευχαριστεί | Να μου κάνει χίλια δώρα | Και γλυκά να μου μιλά | Νύχτα μέρα κι όλη ώρα | Διαρκώς να με φιλά. | Τα μαλλιά μου να χαϊδεύει | Και να είναι τρυφερός | Θέλω και να με ζηλεύει | Σαν Οθέλλος τρομερός | Διαρκώς να προπονείται | Στην αγάπη μας αυτή | Και ποτέ να μην μ’ αρνείται | Ότι του ζητώ στ’ αυτί. | Τα μαλλιά μου να χαϊδεύει | Και να είναι τρυφερός | Θέλω και να με ζηλεύει | Σαν Οθέλλος τρομερός | Διαρκώς να προπονείται | Στην αγάπη μας αυτή | Και ποτέ να μην μ’ αρνείται | Ότι του ζητώ στ’ αυτί.

08. Νεράιδα Τραγούδι: Δημήτρης Περδικόπουλος, Κ. Νικολαίδης
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Παραδοσιακό
Νεράϊδα είσαι μάτια μου | Και το γιαλό ορίζεις | Θέλεις μου παίρνεις την ζωή | Θέλεις μου την χαρίζεις. | Κοράλια είν ‘ τα χείλη σου | Κύματα τα μαλλιά σου | Και θάλασσα ολάκερη | Είναι η αγκαλιά σου. | Στην άμμο που καθόμουνα | Είναι δικό μου κρίμα | Και τ’ όνομά σου έγραψα | Και το ‘σβησε το κύμα. | Ένα καράβι αρμάτωσα να ’ρθω να σε γυρέψω | κι αν δε με θες, νεράιδα μου, μια νύχτα θα σε κλέψω. | κι αν δε με θες, νεράιδα μου, μια νύχτα θα σε κλέψω.

09. Οι καιροί Τραγούδι: Δημήτρης Περδικόπουλος
Μουσική: Γ. Μαλλίδης | Στίχοι: Γ. Τζαβέλας
Στον Άη Νικόλα ένα κερί θ’ ανάψω στην πριμάτσα | στον Άη Νικόλα ένα κερί θ’ ανάψω στην πριμάτσα | για να φυσήξουν οι καιροί, να πάψει η μπονάτσα | για να φυσήξουν οι καιροί, να πάψει η μπονάτσα | κι αν γυρίσει σε σορόκο, χίλια τάλιρα θα δώκω | χίλια τάλιρα θα δώκω, αν γυρίσει σε σορόκο | σορόκο ξάφνου ήφκανε, μουσκέψαν οι λεβέντες | σορόκο ξάφνου ήφκανε, μουσκέψαν οι λεβέντες | και να στεγνώξουν βγήκανε, ώσπου να πάει πονέντες | και να στεγνώσουν βγήκανε, ώσπου να πάει πονέντες | κι αν γυρίσει σε σορόκο, χίλια τάλιρα θα δώκω | χίλια τάλιρα θα δώκω, αν γυρίσει σε σορόκο | πονέντες και βιράραμε, μας πάει η πριμάτσα | πονέντες και βιράραμε, μας πάει η πριμάτσα | κι εκεί που θα σαλπάραμε, ξανάγινε μπονάτσα | κι εκεί που θα σαλπάραμε, ξανάγινε μπονάτσα | κι αν γυρίσει σε σορόκο, χίλια τάλιρα θα δώκω | χίλια τάλιρα θα δώκω, αν γυρίσει σε σορόκο | κι εκεί που θα σαλπάραμε, ξανάγινε μπονάτσα | κι εκεί που θα σαλπάραμε, ξανάγινε μπονάτσα | κι αν γυρίσει σε σορόκο, χίλια τάλιρα θα δώκω | χίλια τάλιρα θα δώκω, αν γυρίσει σε σορόκο.

10. Καπετάνιε, καπετάνιε χαμογέλα Τραγούδι: Πάνος Σάμης
Μουσική: Νίκυ Γιάκοβλεφ | Στίχοι: Κώστας Νικολαίδης
Ένας λύκος καπετάνιος απ’ την Σύρα | στο καράβι τριγυρνά κάθε βραδιά | και θυμάται μια μικρούλα ζωντοχήρα | που του έφερε φουρτούνα στην καρδιά. | Το τσιμπούκι του δε σβήνει κι όλο πίνει | έχει βλέμμα σαν το κύμα αγριωπό | κι ένας μούτσος πίσω απ’ ένα φινιστρίνι | τραγουδά όλο τον ίδιο το σκοπό. | Καπετάνιε, καπετάνιε χαμογέλα | η αγάπη είναι φουρτούνα που περνά | μην αφήνεις την καρδιά σου μια κοπέλα | σαν καράβι τώρα να την κυβερνά. | Στη ζωή μας μια γυναίκα δε μας φτάνει | καπετάνιε τη ζωή για να χαρείς | ρίξε άγκυρα στο πρώτο το λιμάνι | και καινούρια αγάπη κοίταξε να βρεις. | Μέρα νύχτα με τα κύματα παλεύει, | ταξιδεύει για να βρει παρηγοριά | όμως όσο μακριά κι αν ταξιδεύει | η καρδιά του έχει αράξει στη στεριά. | Απ’ τα χέρια δεν αφήνει το τιμόνι | Το καράβι μες στα κύματα πηδά | Κι ο λοστρόμος σαν αρχίσει και νυχτώνει | με τους ναύτες απ’ την πλώρη τραγουδά | Καπετάνιε, καπετάνιε χαμογέλα | η αγάπη είναι φουρτούνα που περνά | μην αφήνεις την καρδιά σου μια κοπέλα | σαν καράβι τώρα να την κυβερνά. | Στη ζωή μας μια γυναίκα δε μας φτάνει | καπετάνιε τη ζωή για να χαρείς | ρίξε άγκυρα στο πρώτο το λιμάνι | και καινούρια αγάπη κοίταξε να βρεις.

11. Όσο ζω θα σε λατρεύω Τραγούδι: Κούλα Νικολαΐδου
Μουσική: Ζακ Ιακωβίδης | Στίχοι: Νίκυ Γιάκοβλεφ, Μ. Μαργαρίτης
Ώρα καλή εκεί που πας | Μια κι έπαψες να μ’ αγαπάς | Ας χωρίσουμε σαν φίλοι | Στο στερνό αυτό μας δείλι | Ίσως δεν έχει πια σκοπό | Ας είναι όμως, θα στο πω | Κει που θα ‘σαι να θυμάσαι | Το τραγούδι μου αυτό. | Όσο ζω θα σε λατρεύω | Την μορφή σου θα γυρεύω | Στην ζωή μου τη θλιμμένη | Θα προσμένω για να ρθεις. | Αν τα νιάτα μας περάσουν | Κι αν τα χρόνια μας γεράσουν | Στην καρδιά μου είσαι κλεισμένη | Όπως τώρα ξαναζεί. | Εαν κάποτε θελήσεις | Μη διστάσεις να γυρίσεις | Έλα πάλι σε μια αγκάλη | Θα σε σφίξει τρυφερά | Όσο ζω θα περιμένω | Το ρομάντζο το χαμένο | Κάποια μέρα ν’ αναζήσεις | Στην καρδιά μου τη χαρά. | Εαν κάποτε θελήσεις | Μη διστάσεις να γυρίσεις | Έλα πάλι σε μια αγκάλη | Θα σε σφίξει τρυφερά | Όσο ζω θα περιμένω | Το ρομάντζο το χαμένο | Κάποια μέρα ν’ αναζήσεις | Στην καρδιά μου τη χαρά.

12. Το οργανάκι Τραγούδι: Νινή Ζαχά
Μουσική: Αττίκ | Στίχοι: Αττίκ
Την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι | σκορπίζοντας παντού μελαγχολιά | εβγήκε απ’ το φτωχό της το σπιτάκι | σεμνή, πλεξίδα ακόμα τα μαλλιά | Καβάλα απ’ το σεργιάνι του γυρνώντας | την είδε και με στάση αρχοντική | το βήμα του αλόγου του σταματώντας | της πέταξε μια λέξη ερωτική | Αυτή εκοντοστάθηκε λιγάκι | την ώρα που περνούσε το οργανάκι | Την άλλη μέρα πέρασε και πάλι | τ’ ωραίο πλουσιόπαιδο από εκεί | και γύρισε της κόρης το κεφάλι | γιατ’ είχε ομιλία μαγική | Της είπε τόσα πράγματα ωραία | και τόσο ήταν άπειρη κι απλή | που πίστεψε και του ‘δωσε η νέα | δειλά-δειλά το πρώτο της φιλί | Και έτσι αρχινάει το δραματάκι | την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι | Περίμενε από τότε κάθε βράδυ | τον πλάνο που με ξένοιαστη ψυχή | ερχόταν σαν τον κλέφτη στο σκοτάδι | να πάρει ότι έχει μια φτωχή | Μια μέρα επιτέλους που εκείνη | του μίλησε για γάμο με ντροπή | εγέλασε και είπε, αυτό να γίνει | φαντάσου πια ο κόσμος τι θα πει | Κι αυτή έβρεξε ένα άσπρο μαντηλάκι | την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι | Κατάλαβε το τι την περιμένει | μα έλπιζεν ακόμα τις βραδιές | Σαν ένοιωθε με πίκρα η καημένη | πως μέσα της χτυπούσαν δυο καρδιές | Εκείνος όμως άθλιος πατέρας | σαν είδε πως εκόντευε ο καιρός | Στα ξένα εταξίδεψε το τέρας | και χάθηκε απ’ το θύμα του εμπρός | Του έκανε ορφανό ένα παιδάκι | την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι | Πέρασαν χρόνια με άλλην παντρεμένος | Περνώντας ένα βράδυ ευτυχής | ρωτά γιατ’ είναι κόσμος μαζεμένος | απ’όξω από την πόρτα της φτωχής | Κρεμάστηκε του λένε μια ζητιάνα | κι αφήνει αυτό το έρημο παιδί | Δεν είχε να το θρέψει η δόλια η μάνα | που είν’ ο προκομμένος να το δει; | Αυτός τα χείλη εδάγκωσε λιγάκι | την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι.

13. Η βαλίτσα Τραγούδι: Μάγια Μελάγια
Μουσική: Γιώργος Μουζάκης | Στίχοι: Γιώργος Γιαννακόπουλος
Είναι άσχημο πολύ | το δικό σου το βιολί | ζεις μονάχα για χουζούρι | κι αγκαλίτσα | Μάσα, ξάπλα, τεμπελιά | κι ούτε σκέψη για δουλειά | πού θα πάει τέλος πάντων | η βαλίτσα | Λες και είσαι δηλαδή | του σουλτάνου το παιδί | θέλεις τρέλες θέλεις κέφια | κάθε μέρα | Δε μ’αρέσουν όλα αυτά | και στο λέω ορθά κοφτά | η βαλίτσα δεν πηγαίνει | παραπέρα | Σκέψου λίγο την δουλειά | γιατί μόνο με φιλιά | το στομάχι δε γεμίζει | μια σταλίτσα | Σκέψου κι άλλαξε μυαλά | και κατάλαβε καλά | πως μακρύτερα δεν πάει | η βαλίτσα.

14. Αυτό το μάμπο το Βραζιλέιρο Τραγούδι: Μάγια Μελάγια, Τρίο Κιτάρα
Μουσική: Γιώργος Μουζάκης | Στίχοι: Γιώργος Οικονομίδης, Κώστας Πρετεντέρης
Να `ρθεις αυτή την όμορφη βραδιά | και σαν δυο ξένοιαστα παιδιά | να φύγουμε γι’ αλλού. | Να `ρθεις και με πιλότο την καρδιά | να βρούμε μια άγνωστη αμμουδιά | κάποιου χρυσού γιαλού. | Θα γίνω βραζιλιάνα με το σομπρέρος μου | θα `σαι ο καμπαλέρος μου | κι όταν αρχίσει ο έρως μου για σένα, | θ’ αρχίσουν οι μαράκες ρυθμό να δίνουνε | τ’ άστρα θα τρεμοσβήνουνε | κι όλα χορός να γίνουνε θα λες. | Αυτό το μάμπο το μπραζιλέιρο | μου δίνει κέφι, μου δίνει στιλ | και βραζιλιάνο με κάνει βέρο | αυτό το μάμπο απ’ τη Μπραζίλ.

15. Άστα τα μαλάκια σου Τραγούδι: Φώτης Πολυμέρης
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος, Χρήστος Γιαννακόπουλος
Άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα | άσ' τα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά. | Τώρα που τα νιάτα σου είν' ολανθισμένα | Άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα. | Τη γαλάζια θάλασσα κοίτα την πλατιά | κι άστα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά. | Άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα | άσ' τα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά. | Θα 'ρθει αλίμονο καιρός, άκου με και μένα | που δεν θα 'χεις κόκκινα χείλια σαν φωτιά. | Θα 'χεις τότε τα μαλλιά καλοχτενισμένα | Θα 'ρθει αλίμονο καιρός, άκου με και μένα. | Που θα σβήσει η λάμψη αυτή που 'χεις στη ματιά | και δεν θα 'χεις κόκκινα χείλια σαν φωτιά. | Άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα | άσ' τα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά. | Είσαι τώρα η άνοιξη, θα 'ρθει καλοκαίρι | κι ύστερα φθινόπωρο θα 'ρθει σκυθρωπό. | Στον τρελό το δρόμο σου πάρε με απ’ το χέρι. | Είσαι τώρα η άνοιξη, θα 'ρθει καλοκαίρι | Θα σου πουν χίλιες φορές χίλια σ' αγαπώ | κι ύστερα φθινόπωρο θα 'ρθει σκυθρωπό. | Άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα | άσ' τα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά.

16. Ο μήνας έχει δεκατρείς Τραγούδι: Ζωζώ Σαπουντζάκη
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Μιχάλης Κακογιάννης
Ο μήνας έχει δεκατρείς | καταραμένη μέρα, | δεν θέλω ν' ανταμώσω άνθρωπο | ούτε για καλημέρα. | Σαν ξημερώνει δεκατρείς | δεν βγαίνω απ' το κρεβάτι, | κλειδώνω πόρτες και παράθυρα, | μα που κλείσω μάτι. | Με λένε για προληπτική, | μα το 'φερε η μοίρα | στις δεκατρείς να μείνω ορφανή, | στις δεκατρείς και χήρα.

17. Άρχισαν τα όργανα Τραγούδι: Τώνης Μαρούδας
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος, Χρήστος Γιαννακόπουλος
Άρχισαν τα όργανα | σήκω απ' τη θέση σου | χόρεψε ζεϊμπέκικο | λύγισε τη μέση σου | Χτύπησε τα πόδια σου | πάνω στον ασίκικο σκοπό | έτσι μου γουστάρεις | έτσι σ' αγαπώ | Άρχισαν τα όργανα | το παλιό ντερβίσικο | να μη μου το χόρευες | θα 'τανε αφύσικο | Χόρεψε κορίτσι μου | παλαμάκια εγώ θα σου χτυπώ | έτσι μου γουστάρεις | έτσι σ' αγαπώ | Άρχισαν τα όργανα το | μπουζούκι εργάζεται | να το, το κορίτσι μου | σειέται κι τινάζεται | Φτου σου κοπελάρα μου | ε ρε τι μου κάνεις πω, πω, πω | έτσι μου γουστάρεις | έτσι σ' αγαπώ

18. Αχ ρε παλιομισοφόρια Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος
Ένα βράδυ στη Καστέλα | σε μια όμορφη κοπέλα | που 'παιρνε τ' απεριτίφ της | ρίχτηκ' ένας τσίφτης | απ' την Κοκκινιά | Δεν εγνώριζε όμως ότι | τα 'χε μ' ένα Πειραιώτη | Πειραιώτη ντερμπεντέρη | σίδερο στο χέρι | άσσο στη μπουνιά | Αχ βρε παλιομισοφόρια | τι τραβάν για σας τ' αγόρια | Αλλά και ο Κοκκινιώτης | ήταν παλικάρι πρώτης | και στο τέλος και οι δύο | στο νοσοκομείο | πήγαν σηκωτοί | Και οι δυο σε αφασία | μα εκείνη σημασία | που τους έφαγε η μαρμάγκα | και με άλλο μάγκα έκανε χαρτί

19. Είμαι άντρας Τραγούδι: Πάνος Γαβαλάς, Έλσα Λάμπο
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος
Το σατράπη εμένα μη μου παριστάνεις | γιατί όσο αν σ' εκτιμώ και σ' αγαπώ | σα γλεντώ δε θέλω έλεγχο να κάνεις | σ' ότι πιω σ' ότι χορέψω σ' ότι πω. | Είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω | και θα πω και μια κουβέντα παραπάνω. | Απ΄τη σούρα μου τη μύτη μου δε βλέπω | μα γλεντάω δίχως να παρεκτραπώ | και γι αυτό ελέγχους δεν σου επιτρέπω | σ' ότι πιω σ' ότι χορέψω σ' ότι πω. | Είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω | και θα πω και μια κουβέντα παραπάνω. | Πάρ ΄το απόφαση πως δεν σου πέφτει ο λόγος | η γυναίκα πρέπει να 'ναι πάντα υπό | και υποτάξου και εξηγήσου αναλόγως | σ' ότι πιω σ' ότι χορέψω σ' ότι πω. | Είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω | και θα πω και μια κουβέντα παραπάνω.

20. Φούστα κλαρωτή Τραγούδι: Βασίλης Αυλωνίτης, Μαριάννα Χατζοπούλου
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος
Τσιγγάνα κάτσε δίπλα μου και τα χαρτιά σου ρίχτα | και τα βοτάνια πούλα μου, πούλα μου, πούλα μου. | Ένα ζητάω να μου πεις πού θα σε βρω τη νύχτα | τσιγγάνα γυφτοπούλα μου, πούλα μου, πούλα μου. | Φούστα κλαρωτή | και γαρίφαλο στ' αυτί. | Τ' άστρα διαβάζεις τ' ουρανού και τις γραμμές στο χέρι | σαν τις παλιές τις μάγισσες, μάγισσες, μάγισσες. | Μα να διαβάσεις μια καρδιά δεν το 'χεις καταφέρει | καρδιά που εσύ τη ράγισες, ράγισες, ράγισες. | Τι το θέλεις τι, | το γαρίφαλο στ' αυτί. | Σου το 'χω πει από καιρό άσε τα μου 'πες σου 'πα | τα κόλπα σου τα χίλια σου, χίλια σου, αχ χίλια σου. | Πέτα το ρήγα τον καρό, πέτα την ντάμα κούπα | και δώσε μου τα χείλια σου, χείλια σου, χείλια σου. | Φούστα κλαρωτή | και γαρίφαλο στ' αυτί.

Τραγούδια αυτού του δίσκου από το YouTube: 
Αστέρω Πέτρος Επιτροπάκης
Πόσο η ζωή είναι ωραία Σοφία Βέμπο
Ο Γιάννος και η Παγώνα Σοφία Βέμπο
Άδικα πήγαν τα νιάτα μου Αττίκ
Το τραγούδι της Μαρίνας Στέλλα Γκρέκα
Μεσ' τα δίχτυα της αγάπης Μαίρη Λω, Τρίο Αρμονία
Θέλω κάποιον να με πάρει Μαίρη Λω, Τρίο Αρμονία
Νεράιδα Δημήτρης Περδικόπουλος, Κ. Νικολαίδης
Οι καιροί Δημήτρης Περδικόπουλος
Καπετάνιε, καπετάνιε χαμογέλα Πάνος Σάμης
Όσο ζω θα σε λατρεύω Κούλα Νικολαΐδου
Το οργανάκι Νινή Ζαχά
Η βαλίτσα Μάγια Μελάγια
Αυτό το μάμπο το Βραζιλέιρο Μάγια Μελάγια, Τρίο Κιτάρα
Άστα τα μαλάκια σου Φώτης Πολυμέρης
Ο μήνας έχει δεκατρείς Ζωζώ Σαπουντζάκη
Άρχισαν τα όργανα Τώνης Μαρούδας
Αχ ρε παλιομισοφόρια Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Είμαι άντρας Πάνος Γαβαλάς, Έλσα Λάμπο
Φούστα κλαρωτή Βασίλης Αυλωνίτης, Μαριάννα Χατζοπούλου