Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2018

ΤΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, ΠΡΩΤΗ ΕΠΟΧΗ (Συλλογή) Vol. 1




















Ο πρώτος δίσκος από τους τέσσερις της σειράς.
Για μετάβαση στο δεύτερο δίσκο κλικ εδώ

01. Αστέρω Τραγούδι: Πέτρος Επιτροπάκης
Μουσική: Δημήτρης Ρόδιος | Στίχοι: Παύλος Νιρβάνας
Αστέρω απόψε τα βουνά | γιατί είναι βουρκωμένα; | Αστέρω τα ματάκια σου | γιατί είναι δακρυσμένα; | Αστέρω γιατί μ’ αρνήθηκες | και πας μακριά στα ξένα; | Αστέρω τα χειλάκια σου | γιατί είναι πικραμένα, | γιατί είν’ φαρμακωμένα; | Πες μου κι εγώ το βότανο | θα πάω να στο φέρω. | Να σου γιατρέψω την καρδιά | γλυκιά χρυσή μου Αστέρω.

02. Πόσο η ζωή είναι ωραία Τραγούδι: Σοφία Βέμπο
Μουσική: Κώστας Γιαννίδης | Στίχοι: Αιμίλιος Σαββίδης
Βλέπουμε πολλά, όνειρα τρελά | Με χαμόγελο στα χείλη, δίχως έννοια. | Ζούμε μια ζωή, βράδυ και πρωϊ | Μεσ’ στου έρωτα τον κήπο, λουλουδένια. | Πόσο η ζωή είναι ωραία | Αδιάφορα, αν μπόρες μας κερνά | Όλα στην ζωή είναι μοιραία | Έτσι κάθε τι ξεχνιέται και περνά. | Παίζουν τα βιολιά, μεσ’ στη σιγαλιά | Και ξεχνούμε σ’ ένα βαλς τον εαυτό μας | Κι έρχονται βραδιές, μέσα στις καρδιές | Που μας λένε κάτι κτύποι το γραφτό μας. | Κι όμως η ζωή είναι ωραία | Κι ας κλάψαμε κρυφά κάποια φορά | Όλα στην ζωή είναι μοιραία | Συγγενεύουνε η λύπη κι η χαρά.

03. Ο Γιάννος και η Παγώνα Τραγούδι: Σοφία Βέμπο
Διασκευή: Κώστας Γιαννίδης, Σοφία Βέμπο
Κάτω στον κάμπο | κάτω στην Ελλασώνα | ποτίζει ο Γιάννος | ποτίζει κι η Παγώνα | Στοίχημα βάζουν | ο Γιάννος κι η Παγώνα | Ποιός θα διψάσει | προτού να μπεί το γιόμα | Διψάει η Παγώνα | προτού να μπεί το γιόμα | Νερό βρε Γιάννο | γιατί θα πεθάνω | και τέτοιο στοίχημα | δεν ματαβάνω.

04. Άδικα πήγαν τα νιάτα μου Τραγούδι: Αττίκ
Μουσική: Αττίκ | Στίχοι: Αττίκ
Καθώς γυρνούσ' απ' της ζωής το πανηγύρι, | με κουρασμένη καρδιά κι ορφανή | στάθηκα μπρος απ' το μοιραίο το γεφύρι, | που όποιος περνά, παύει πια να πονεί | Κι εκεί που κοίταγα να σβήνουν προς τα πίσω, | μέσα στο δρόμο μου το μακρινό, | όσες μορφές μου 'τυχε ν' αγαπήσω, | άναψ 'έν' άστρο ξαφνικά στον ουρανό. | Ήταν μικρό μα είχε λάμψη περισσή, | πώς να στο πω, ήσουν εσύ. | Άδικα πήγαν τα νιάτα μου | κι είναι τα χρόνια φευγάτα μου, | αφού δε σ' είχα γνωρίσει, | παρά στου βίου τη δύση, | Άδικα πήγαν τα νιάτα μου, | νέα τρελλή μαυρομάτα μου, | δεν είναι πια για φιλιά | τα μαλλιά τα χιονάτα μου! | Την καταδίκη μου μαντεύω μ' αγωνία | τη λέξη 'Γέρο' στα χείλη κρατείς | και τα ματάκια σου με τρόμο κι αγωνία | λένε 'Δεν κάνεις πια για εραστής' | Μα δεν τ' αρνιέμαι είσαι το λούλουδο τ' Απρίλη | που μόλις άνοιξε στην αντηλιά | είσαι η αυγούλα κι εγώ είμαι το δείλι | είμαι τ' αηδόνι πού 'χει χάσει τη λαλιά | Δέξου λοιπόν στη ζωή μου τη στερνή | να σ' αγαπώ, σαν εγγονή!.. | Άδικα πήγαν τα νιάτα μου | κι είναι τα χρόνια φευγάτα μου, | αφού δε σ' είχα γνωρίσει, | παρά στου βίου τη δύση, | Άδικα πήγαν τα νιάτα μου, | νέα τρελλή μαυρομάτα μου, | δεν είναι πια για φιλιά | τα μαλλιά τα χιονάτα μου.

05. Το τραγούδι της Μαρίνας Τραγούδι: Στέλλα Γκρέκα
Μουσική: Κώστας Γιαννίδης
Στίχοι: Χρήστος Γιαννακόπουλος, Αλέκος Σακελλάριος
Γαλάζια τα πάντα | Γαλάζια τα κύματα | Και κάτασπροι γλάροι | Στην άμμο είχα κάνει | Τα πρώτα μου βήματα | Στα δίχτυα κοντά | Κάποιου γέρου βαρκάρη | Τραγούδια τρελά | Το νησί μας πλημμύριζε | Με κέφι γεμάτα | Κι ο μπάτης στους ίδιους | Σκοπούς ξαναγύριζε | Το βράδυ καθώς | Ετραβούσαν την τράτα | Γαλάζιες κορδέλες | Μου βάζαν στις μπούκλες μου | Σγουρά τα μαλλιά | Τις νύχτες κοιμόμουν | Μαζί με τις κούκλες μου | Που δεν τις χωρούσε | Η μικρή αγκαλιά μου | Η γάτα μας δίπλα | Στο τζάκι γουργούριζε | Γεμάτη ραχάτι | Κι η θάλασσα πάντα | Με γλυκονανούριζε | Τις νύχτες στο άσπρο | Μικρό μου κρεβάτι | Την τρεχαντήρα μου πουλώ | Με την αρματωσιά της | Εβίρα μια | κι άλλη μια | Εβίρα δυο | κι άλλα δυο | Εβίρα, εβίρα, εβίρα εγώ κι εσύ | Εβίρα, εβίρα, εβίρα να πάμε στο νησί | Δελφίνια είναι οι ναύτες της | Κι ο αγέρας στα πανιά της

06. Μεσ' τα δίχτυα της αγάπης Τραγούδι: Μαίρη Λω, Τρίο Αρμονία
Μουσική: Νίκυ Γιάκοβλεφ | Στίχοι: Ρέτα Ταμπακόπουλου
Στην ζωή πάντα τα δίχτυα μου πετούσα | Μια στις θάλασσες, και πότε στην ξηρά | Πάντα γλένταγα, ποτέ δεν αγαπούσα | Ήρθε όμως κι η δική μου η σειρά. | Μεσ’ στα δίχτυα της αγάπης μ’ έχεις πιάσει | Όπως τα ‘ριχνα εγώ σ’ έναν καιρό | Με τα νάζια σου μ’ έχεις ξελογιάσει | Και με δόλωμα τα μάτια σου θαρώ | Τέτοια αγάπη στην ζωή, δεν θα ‘βρεις άλλη | Σαν τ’ ατέλειωτα γαλάζια νερά | Θα σου κτίσω ένα σπιτάκι από κοράλι | Που θα ζούμε εγώ και συ, και η χαρά. | Μεσ’ στα δίχτυα της αγάπης μ’ έχεις πιάσει | Όπως τα ‘ριχνα εγώ σ’ έναν καιρό | Με τα νάζια σου μ’ έχεις ξελογιάσει | Και με δόλωμα τα μάτια σου θαρώ | Τέτοια αγάπη στην ζωή, δεν θα ‘βρεις άλλη | Σαν τ’ ατέλειωτα γαλάζια νερά | Θα σου κτίσω ένα σπιτάκι από κοράλι | Που θα ζούμε εγώ και συ, και η χαρά.

07. Θέλω κάποιον να με πάρει Τραγούδι: Μαίρη Λω, Τρίο Αρμονία
Μουσική: Νίκυ Γιάκοβλεφ | Στίχοι: Δημήτρης Γιαννουκάκης
Αχ, πότε θα τελειώσουν τα μαθήματα | Να βγω μεσ’ στην ζωή και γω να ζήσω | Πως θέλω να φλετράρω, να ‘χω θύματα | Και να βρω κάποιον να τον αγαπήσω | Βαρέθηκα να βλέπω πάντα μπρος μου | Την τάξη, με μια έδρα και θρανία | Και θέλω πια τα χάδια ενός ανθρώπου | Με πόθο αληθινό και με μανία. | Θέλω κάποιον να με πάρει | Γυναικούλα του πιστή | Να ‘ν’ ωραίο παλληκάρι | Σ’ όλα να μ’ ευχαριστεί | Να μου κάνει χίλια δώρα | Και γλυκά να μου μιλά | Νύχτα μέρα κι όλη ώρα | Διαρκώς να με φιλά. | Τα μαλλιά μου να χαϊδεύει | Και να είναι τρυφερός | Θέλω και να με ζηλεύει | Σαν Οθέλλος τρομερός | Διαρκώς να προπονείται | Στην αγάπη μας αυτή | Και ποτέ να μην μ’ αρνείται | Ότι του ζητώ στ’ αυτί. | Θέλω κάποιον να με πάρει | Γυναικούλα του πιστή | Να ‘ν’ ωραίο παλληκάρι | Σ’ όλα να μ’ ευχαριστεί | Να μου κάνει χίλια δώρα | Και γλυκά να μου μιλά | Νύχτα μέρα κι όλη ώρα | Διαρκώς να με φιλά. | Τα μαλλιά μου να χαϊδεύει | Και να είναι τρυφερός | Θέλω και να με ζηλεύει | Σαν Οθέλλος τρομερός | Διαρκώς να προπονείται | Στην αγάπη μας αυτή | Και ποτέ να μην μ’ αρνείται | Ότι του ζητώ στ’ αυτί. | Τα μαλλιά μου να χαϊδεύει | Και να είναι τρυφερός | Θέλω και να με ζηλεύει | Σαν Οθέλλος τρομερός | Διαρκώς να προπονείται | Στην αγάπη μας αυτή | Και ποτέ να μην μ’ αρνείται | Ότι του ζητώ στ’ αυτί.

08. Νεράιδα Τραγούδι: Δημήτρης Περδικόπουλος, Κ. Νικολαίδης
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Παραδοσιακό
Νεράϊδα είσαι μάτια μου | Και το γιαλό ορίζεις | Θέλεις μου παίρνεις την ζωή | Θέλεις μου την χαρίζεις. | Κοράλια είν ‘ τα χείλη σου | Κύματα τα μαλλιά σου | Και θάλασσα ολάκερη | Είναι η αγκαλιά σου. | Στην άμμο που καθόμουνα | Είναι δικό μου κρίμα | Και τ’ όνομά σου έγραψα | Και το ‘σβησε το κύμα. | Ένα καράβι αρμάτωσα να ’ρθω να σε γυρέψω | κι αν δε με θες, νεράιδα μου, μια νύχτα θα σε κλέψω. | κι αν δε με θες, νεράιδα μου, μια νύχτα θα σε κλέψω.

09. Οι καιροί Τραγούδι: Δημήτρης Περδικόπουλος
Μουσική: Γ. Μαλλίδης | Στίχοι: Γ. Τζαβέλας
Στον Άη Νικόλα ένα κερί θ’ ανάψω στην πριμάτσα | στον Άη Νικόλα ένα κερί θ’ ανάψω στην πριμάτσα | για να φυσήξουν οι καιροί, να πάψει η μπονάτσα | για να φυσήξουν οι καιροί, να πάψει η μπονάτσα | κι αν γυρίσει σε σορόκο, χίλια τάλιρα θα δώκω | χίλια τάλιρα θα δώκω, αν γυρίσει σε σορόκο | σορόκο ξάφνου ήφκανε, μουσκέψαν οι λεβέντες | σορόκο ξάφνου ήφκανε, μουσκέψαν οι λεβέντες | και να στεγνώξουν βγήκανε, ώσπου να πάει πονέντες | και να στεγνώσουν βγήκανε, ώσπου να πάει πονέντες | κι αν γυρίσει σε σορόκο, χίλια τάλιρα θα δώκω | χίλια τάλιρα θα δώκω, αν γυρίσει σε σορόκο | πονέντες και βιράραμε, μας πάει η πριμάτσα | πονέντες και βιράραμε, μας πάει η πριμάτσα | κι εκεί που θα σαλπάραμε, ξανάγινε μπονάτσα | κι εκεί που θα σαλπάραμε, ξανάγινε μπονάτσα | κι αν γυρίσει σε σορόκο, χίλια τάλιρα θα δώκω | χίλια τάλιρα θα δώκω, αν γυρίσει σε σορόκο | κι εκεί που θα σαλπάραμε, ξανάγινε μπονάτσα | κι εκεί που θα σαλπάραμε, ξανάγινε μπονάτσα | κι αν γυρίσει σε σορόκο, χίλια τάλιρα θα δώκω | χίλια τάλιρα θα δώκω, αν γυρίσει σε σορόκο.

10. Καπετάνιε, καπετάνιε χαμογέλα Τραγούδι: Πάνος Σάμης
Μουσική: Νίκυ Γιάκοβλεφ | Στίχοι: Κώστας Νικολαίδης
Ένας λύκος καπετάνιος απ’ την Σύρα | στο καράβι τριγυρνά κάθε βραδιά | και θυμάται μια μικρούλα ζωντοχήρα | που του έφερε φουρτούνα στην καρδιά. | Το τσιμπούκι του δε σβήνει κι όλο πίνει | έχει βλέμμα σαν το κύμα αγριωπό | κι ένας μούτσος πίσω απ’ ένα φινιστρίνι | τραγουδά όλο τον ίδιο το σκοπό. | Καπετάνιε, καπετάνιε χαμογέλα | η αγάπη είναι φουρτούνα που περνά | μην αφήνεις την καρδιά σου μια κοπέλα | σαν καράβι τώρα να την κυβερνά. | Στη ζωή μας μια γυναίκα δε μας φτάνει | καπετάνιε τη ζωή για να χαρείς | ρίξε άγκυρα στο πρώτο το λιμάνι | και καινούρια αγάπη κοίταξε να βρεις. | Μέρα νύχτα με τα κύματα παλεύει, | ταξιδεύει για να βρει παρηγοριά | όμως όσο μακριά κι αν ταξιδεύει | η καρδιά του έχει αράξει στη στεριά. | Απ’ τα χέρια δεν αφήνει το τιμόνι | Το καράβι μες στα κύματα πηδά | Κι ο λοστρόμος σαν αρχίσει και νυχτώνει | με τους ναύτες απ’ την πλώρη τραγουδά | Καπετάνιε, καπετάνιε χαμογέλα | η αγάπη είναι φουρτούνα που περνά | μην αφήνεις την καρδιά σου μια κοπέλα | σαν καράβι τώρα να την κυβερνά. | Στη ζωή μας μια γυναίκα δε μας φτάνει | καπετάνιε τη ζωή για να χαρείς | ρίξε άγκυρα στο πρώτο το λιμάνι | και καινούρια αγάπη κοίταξε να βρεις.

11. Όσο ζω θα σε λατρεύω Τραγούδι: Κούλα Νικολαΐδου
Μουσική: Ζακ Ιακωβίδης | Στίχοι: Νίκυ Γιάκοβλεφ, Μ. Μαργαρίτης
Ώρα καλή εκεί που πας | Μια κι έπαψες να μ’ αγαπάς | Ας χωρίσουμε σαν φίλοι | Στο στερνό αυτό μας δείλι | Ίσως δεν έχει πια σκοπό | Ας είναι όμως, θα στο πω | Κει που θα ‘σαι να θυμάσαι | Το τραγούδι μου αυτό. | Όσο ζω θα σε λατρεύω | Την μορφή σου θα γυρεύω | Στην ζωή μου τη θλιμμένη | Θα προσμένω για να ρθεις. | Αν τα νιάτα μας περάσουν | Κι αν τα χρόνια μας γεράσουν | Στην καρδιά μου είσαι κλεισμένη | Όπως τώρα ξαναζεί. | Εαν κάποτε θελήσεις | Μη διστάσεις να γυρίσεις | Έλα πάλι σε μια αγκάλη | Θα σε σφίξει τρυφερά | Όσο ζω θα περιμένω | Το ρομάντζο το χαμένο | Κάποια μέρα ν’ αναζήσεις | Στην καρδιά μου τη χαρά. | Εαν κάποτε θελήσεις | Μη διστάσεις να γυρίσεις | Έλα πάλι σε μια αγκάλη | Θα σε σφίξει τρυφερά | Όσο ζω θα περιμένω | Το ρομάντζο το χαμένο | Κάποια μέρα ν’ αναζήσεις | Στην καρδιά μου τη χαρά.

12. Το οργανάκι Τραγούδι: Νινή Ζαχά
Μουσική: Αττίκ | Στίχοι: Αττίκ
Την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι | σκορπίζοντας παντού μελαγχολιά | εβγήκε απ’ το φτωχό της το σπιτάκι | σεμνή, πλεξίδα ακόμα τα μαλλιά | Καβάλα απ’ το σεργιάνι του γυρνώντας | την είδε και με στάση αρχοντική | το βήμα του αλόγου του σταματώντας | της πέταξε μια λέξη ερωτική | Αυτή εκοντοστάθηκε λιγάκι | την ώρα που περνούσε το οργανάκι | Την άλλη μέρα πέρασε και πάλι | τ’ ωραίο πλουσιόπαιδο από εκεί | και γύρισε της κόρης το κεφάλι | γιατ’ είχε ομιλία μαγική | Της είπε τόσα πράγματα ωραία | και τόσο ήταν άπειρη κι απλή | που πίστεψε και του ‘δωσε η νέα | δειλά-δειλά το πρώτο της φιλί | Και έτσι αρχινάει το δραματάκι | την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι | Περίμενε από τότε κάθε βράδυ | τον πλάνο που με ξένοιαστη ψυχή | ερχόταν σαν τον κλέφτη στο σκοτάδι | να πάρει ότι έχει μια φτωχή | Μια μέρα επιτέλους που εκείνη | του μίλησε για γάμο με ντροπή | εγέλασε και είπε, αυτό να γίνει | φαντάσου πια ο κόσμος τι θα πει | Κι αυτή έβρεξε ένα άσπρο μαντηλάκι | την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι | Κατάλαβε το τι την περιμένει | μα έλπιζεν ακόμα τις βραδιές | Σαν ένοιωθε με πίκρα η καημένη | πως μέσα της χτυπούσαν δυο καρδιές | Εκείνος όμως άθλιος πατέρας | σαν είδε πως εκόντευε ο καιρός | Στα ξένα εταξίδεψε το τέρας | και χάθηκε απ’ το θύμα του εμπρός | Του έκανε ορφανό ένα παιδάκι | την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι | Πέρασαν χρόνια με άλλην παντρεμένος | Περνώντας ένα βράδυ ευτυχής | ρωτά γιατ’ είναι κόσμος μαζεμένος | απ’όξω από την πόρτα της φτωχής | Κρεμάστηκε του λένε μια ζητιάνα | κι αφήνει αυτό το έρημο παιδί | Δεν είχε να το θρέψει η δόλια η μάνα | που είν’ ο προκομμένος να το δει; | Αυτός τα χείλη εδάγκωσε λιγάκι | την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι.

13. Η βαλίτσα Τραγούδι: Μάγια Μελάγια
Μουσική: Γιώργος Μουζάκης | Στίχοι: Γιώργος Γιαννακόπουλος
Είναι άσχημο πολύ | το δικό σου το βιολί | ζεις μονάχα για χουζούρι | κι αγκαλίτσα | Μάσα, ξάπλα, τεμπελιά | κι ούτε σκέψη για δουλειά | πού θα πάει τέλος πάντων | η βαλίτσα | Λες και είσαι δηλαδή | του σουλτάνου το παιδί | θέλεις τρέλες θέλεις κέφια | κάθε μέρα | Δε μ’αρέσουν όλα αυτά | και στο λέω ορθά κοφτά | η βαλίτσα δεν πηγαίνει | παραπέρα | Σκέψου λίγο την δουλειά | γιατί μόνο με φιλιά | το στομάχι δε γεμίζει | μια σταλίτσα | Σκέψου κι άλλαξε μυαλά | και κατάλαβε καλά | πως μακρύτερα δεν πάει | η βαλίτσα.

14. Αυτό το μάμπο το Βραζιλέιρο Τραγούδι: Μάγια Μελάγια, Τρίο Κιτάρα
Μουσική: Γιώργος Μουζάκης | Στίχοι: Γιώργος Οικονομίδης, Κώστας Πρετεντέρης
Να `ρθεις αυτή την όμορφη βραδιά | και σαν δυο ξένοιαστα παιδιά | να φύγουμε γι’ αλλού. | Να `ρθεις και με πιλότο την καρδιά | να βρούμε μια άγνωστη αμμουδιά | κάποιου χρυσού γιαλού. | Θα γίνω βραζιλιάνα με το σομπρέρος μου | θα `σαι ο καμπαλέρος μου | κι όταν αρχίσει ο έρως μου για σένα, | θ’ αρχίσουν οι μαράκες ρυθμό να δίνουνε | τ’ άστρα θα τρεμοσβήνουνε | κι όλα χορός να γίνουνε θα λες. | Αυτό το μάμπο το μπραζιλέιρο | μου δίνει κέφι, μου δίνει στιλ | και βραζιλιάνο με κάνει βέρο | αυτό το μάμπο απ’ τη Μπραζίλ.

15. Άστα τα μαλάκια σου Τραγούδι: Φώτης Πολυμέρης
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος, Χρήστος Γιαννακόπουλος
Άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα | άσ' τα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά. | Τώρα που τα νιάτα σου είν' ολανθισμένα | Άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα. | Τη γαλάζια θάλασσα κοίτα την πλατιά | κι άστα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά. | Άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα | άσ' τα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά. | Θα 'ρθει αλίμονο καιρός, άκου με και μένα | που δεν θα 'χεις κόκκινα χείλια σαν φωτιά. | Θα 'χεις τότε τα μαλλιά καλοχτενισμένα | Θα 'ρθει αλίμονο καιρός, άκου με και μένα. | Που θα σβήσει η λάμψη αυτή που 'χεις στη ματιά | και δεν θα 'χεις κόκκινα χείλια σαν φωτιά. | Άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα | άσ' τα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά. | Είσαι τώρα η άνοιξη, θα 'ρθει καλοκαίρι | κι ύστερα φθινόπωρο θα 'ρθει σκυθρωπό. | Στον τρελό το δρόμο σου πάρε με απ’ το χέρι. | Είσαι τώρα η άνοιξη, θα 'ρθει καλοκαίρι | Θα σου πουν χίλιες φορές χίλια σ' αγαπώ | κι ύστερα φθινόπωρο θα 'ρθει σκυθρωπό. | Άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα | άσ' τα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά.

16. Ο μήνας έχει δεκατρείς Τραγούδι: Ζωζώ Σαπουντζάκη
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Μιχάλης Κακογιάννης
Ο μήνας έχει δεκατρείς | καταραμένη μέρα, | δεν θέλω ν' ανταμώσω άνθρωπο | ούτε για καλημέρα. | Σαν ξημερώνει δεκατρείς | δεν βγαίνω απ' το κρεβάτι, | κλειδώνω πόρτες και παράθυρα, | μα που κλείσω μάτι. | Με λένε για προληπτική, | μα το 'φερε η μοίρα | στις δεκατρείς να μείνω ορφανή, | στις δεκατρείς και χήρα.

17. Άρχισαν τα όργανα Τραγούδι: Τώνης Μαρούδας
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος, Χρήστος Γιαννακόπουλος
Άρχισαν τα όργανα | σήκω απ' τη θέση σου | χόρεψε ζεϊμπέκικο | λύγισε τη μέση σου | Χτύπησε τα πόδια σου | πάνω στον ασίκικο σκοπό | έτσι μου γουστάρεις | έτσι σ' αγαπώ | Άρχισαν τα όργανα | το παλιό ντερβίσικο | να μη μου το χόρευες | θα 'τανε αφύσικο | Χόρεψε κορίτσι μου | παλαμάκια εγώ θα σου χτυπώ | έτσι μου γουστάρεις | έτσι σ' αγαπώ | Άρχισαν τα όργανα το | μπουζούκι εργάζεται | να το, το κορίτσι μου | σειέται κι τινάζεται | Φτου σου κοπελάρα μου | ε ρε τι μου κάνεις πω, πω, πω | έτσι μου γουστάρεις | έτσι σ' αγαπώ

18. Αχ ρε παλιομισοφόρια Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος
Ένα βράδυ στη Καστέλα | σε μια όμορφη κοπέλα | που 'παιρνε τ' απεριτίφ της | ρίχτηκ' ένας τσίφτης | απ' την Κοκκινιά | Δεν εγνώριζε όμως ότι | τα 'χε μ' ένα Πειραιώτη | Πειραιώτη ντερμπεντέρη | σίδερο στο χέρι | άσσο στη μπουνιά | Αχ βρε παλιομισοφόρια | τι τραβάν για σας τ' αγόρια | Αλλά και ο Κοκκινιώτης | ήταν παλικάρι πρώτης | και στο τέλος και οι δύο | στο νοσοκομείο | πήγαν σηκωτοί | Και οι δυο σε αφασία | μα εκείνη σημασία | που τους έφαγε η μαρμάγκα | και με άλλο μάγκα έκανε χαρτί

19. Είμαι άντρας Τραγούδι: Πάνος Γαβαλάς, Έλσα Λάμπο
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος
Το σατράπη εμένα μη μου παριστάνεις | γιατί όσο αν σ' εκτιμώ και σ' αγαπώ | σα γλεντώ δε θέλω έλεγχο να κάνεις | σ' ότι πιω σ' ότι χορέψω σ' ότι πω. | Είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω | και θα πω και μια κουβέντα παραπάνω. | Απ΄τη σούρα μου τη μύτη μου δε βλέπω | μα γλεντάω δίχως να παρεκτραπώ | και γι αυτό ελέγχους δεν σου επιτρέπω | σ' ότι πιω σ' ότι χορέψω σ' ότι πω. | Είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω | και θα πω και μια κουβέντα παραπάνω. | Πάρ ΄το απόφαση πως δεν σου πέφτει ο λόγος | η γυναίκα πρέπει να 'ναι πάντα υπό | και υποτάξου και εξηγήσου αναλόγως | σ' ότι πιω σ' ότι χορέψω σ' ότι πω. | Είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω | και θα πω και μια κουβέντα παραπάνω.

20. Φούστα κλαρωτή Τραγούδι: Βασίλης Αυλωνίτης, Μαριάννα Χατζοπούλου
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος
Τσιγγάνα κάτσε δίπλα μου και τα χαρτιά σου ρίχτα | και τα βοτάνια πούλα μου, πούλα μου, πούλα μου. | Ένα ζητάω να μου πεις πού θα σε βρω τη νύχτα | τσιγγάνα γυφτοπούλα μου, πούλα μου, πούλα μου. | Φούστα κλαρωτή | και γαρίφαλο στ' αυτί. | Τ' άστρα διαβάζεις τ' ουρανού και τις γραμμές στο χέρι | σαν τις παλιές τις μάγισσες, μάγισσες, μάγισσες. | Μα να διαβάσεις μια καρδιά δεν το 'χεις καταφέρει | καρδιά που εσύ τη ράγισες, ράγισες, ράγισες. | Τι το θέλεις τι, | το γαρίφαλο στ' αυτί. | Σου το 'χω πει από καιρό άσε τα μου 'πες σου 'πα | τα κόλπα σου τα χίλια σου, χίλια σου, αχ χίλια σου. | Πέτα το ρήγα τον καρό, πέτα την ντάμα κούπα | και δώσε μου τα χείλια σου, χείλια σου, χείλια σου. | Φούστα κλαρωτή | και γαρίφαλο στ' αυτί.