Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2018

ΤΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (Συλλογή) Vol. 01













Ο πρώτος δίσκος από τους τέσσερις της σειράς.
Για μετάβαση στο δεύτερο δίσκο κλικ εδώ

01. Αστέρω Τραγούδι: Πέτρος Επιτροπάκης
Μουσική: Δημήτρης Ρόδιος | Στίχοι: Παύλος Νιρβάνας
Αστέρω απόψε τα βουνά | γιατί είναι βουρκωμένα; | Αστέρω τα ματάκια σου | γιατί είναι δακρυσμένα; | Αστέρω γιατί μ’ αρνήθηκες | και πας μακριά στα ξένα; | Αστέρω τα χειλάκια σου | γιατί είναι πικραμένα, | γιατί είν’ φαρμακωμένα; | πες μου κι εγώ το βότανο | θα πάω να στο φέρω | να σου γιατρέψω την καρδιά | γλυκιά χρυσή μου Αστέρω.

02. Πόσο η ζωή είναι ωραία Τραγούδι: Σοφία Βέμπο
Μουσική: Κώστας Γιαννίδης | Στίχοι: Αιμίλιος Σαββίδης
Βλέπουμε πολλά, όνειρα τρελά | με χαμόγελο στα χείλη, δίχως έννοια | ζούμε μια ζωή, βράδυ και πρωϊ | μεσ’ στου έρωτα τον κήπο, λουλουδένια | πόσο η ζωή είναι ωραία | αδιάφορα, αν μπόρες μας κερνά | όλα στην ζωή είναι μοιραία | έτσι κάθε τι ξεχνιέται και περνά | παίζουν τα βιολιά, μεσ’ στη σιγαλιά | και ξεχνούμε σ’ ένα βαλς τον εαυτό μας | κι έρχονται βραδιές, μέσα στις καρδιές | που μας λένε κάτι κτύποι το γραφτό μας | κι όμως η ζωή είναι ωραία | κι ας κλάψαμε κρυφά κάποια φορά | όλα στην ζωή είναι μοιραία | συγγενεύουνε η λύπη κι η χαρά.

03. Ο Γιάννος και η Παγώνα Τραγούδι: Σοφία Βέμπο
Διασκευή: Κώστας Γιαννίδης, Σοφία Βέμπο
Κάτω στον κάμπο | κάτω στην Ελλασώνα | ποτίζει ο Γιάννος | ποτίζει κι η Παγώνα | στοίχημα βάζουν | ο Γιάννος κι η Παγώνα | ποιός θα διψάσει | προτού να μπεί το γιόμα | διψάει η Παγώνα | προτού να μπεί το γιόμα | νερό βρε Γιάννο | γιατί θα πεθάνω | και τέτοιο στοίχημα | δεν ματαβάνω.

04. Άδικα πήγαν τα νιάτα μου Τραγούδι: Αττίκ
Μουσική: Αττίκ | Στίχοι: Αττίκ
Καθώς γυρνούσ' απ' της ζωής το πανηγύρι | με κουρασμένη καρδιά κι ορφανή | στάθηκα μπρος απ' το μοιραίο το γεφύρι | που όποιος περνά, παύει πια να πονεί | κι εκεί που κοίταγα να σβήνουν προς τα πίσω | μέσα στο δρόμο μου το μακρινό | όσες μορφές μου 'τυχε ν' αγαπήσω | άναψ 'έν' άστρο ξαφνικά στον ουρανό | ήταν μικρό μα είχε λάμψη περισσή | πώς να στο πω, ήσουν εσύ | άδικα πήγαν τα νιάτα μου | κι είναι τα χρόνια φευγάτα μου | αφού δε σ' είχα γνωρίσει | παρά στου βίου τη δύση | άδικα πήγαν τα νιάτα μου | νέα τρελλή μαυρομάτα μου | δεν είναι πια για φιλιά | τα μαλλιά τα χιονάτα μου | την καταδίκη μου μαντεύω μ' αγωνία | τη λέξη γέρο στα χείλη κρατείς | και τα ματάκια σου με τρόμο κι αγωνία | λένε δεν κάνεις πια για εραστής | μα δεν τ' αρνιέμαι είσαι το λούλουδο τ' Απρίλη | που μόλις άνοιξε στην αντηλιά | είσαι η αυγούλα κι εγώ είμαι το δείλι | είμαι τ' αηδόνι πού 'χει χάσει τη λαλιά | δέξου λοιπόν στη ζωή μου τη στερνή | να σ' αγαπώ, σαν εγγονή | άδικα πήγαν τα νιάτα μου | κι είναι τα χρόνια φευγάτα μου | αφού δε σ' είχα γνωρίσει | παρά στου βίου τη δύση | άδικα πήγαν τα νιάτα μου | νέα τρελλή μαυρομάτα μου | δεν είναι πια για φιλιά | τα μαλλιά τα χιονάτα μου.

05. Το τραγούδι της Μαρίνας Τραγούδι: Στέλλα Γκρέκα
Μουσική: Κώστας Γιαννίδης | Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος
Γαλάζια τα πάντα | γαλάζια τα κύματα | και κάτασπροι γλάροι | στην άμμο είχα κάνει | τα πρώτα μου βήματα | στα δίχτυα κοντά | κάποιου γέρου βαρκάρη | τραγούδια τρελά | το νησί μας πλημμύριζε | με κέφι γεμάτα | κι ο μπάτης στους ίδιους | σκοπούς ξαναγύριζε | το βράδυ καθώς | ετραβούσαν την τράτα | γαλάζιες κορδέλες | μου βάζαν στις μπούκλες μου | σγουρά τα μαλλιά | τις νύχτες κοιμόμουν | μαζί με τις κούκλες μου | που δεν τις χωρούσε | η μικρή αγκαλιά μου | η γάτα μας δίπλα | στο τζάκι γουργούριζε | γεμάτη ραχάτι | κι η θάλασσα πάντα | με γλυκονανούριζε | τις νύχτες στο άσπρο | μικρό μου κρεβάτι | την τρεχαντήρα μου πουλώ | με την αρματωσιά της | εβίρα μια | κι άλλη μια | εβίρα δυο | κι άλλα δυο | εβίρα, εβίρα, εβίρα εγώ κι εσύ | εβίρα, εβίρα, εβίρα να πάμε στο νησί | δελφίνια είναι οι ναύτες της | κι ο αγέρας στα πανιά της.

06. Μεσ' τα δίχτυα της αγάπης Τραγούδι: Μαίρη Λω, Τρίο Αρμονία
Μουσική: Νίκυ Γιάκοβλεφ | Στίχοι: Ρέτα Ταμπακόπουλου
Στην ζωή πάντα τα δίχτυα μου πετούσα | μια στις θάλασσες, και πότε στην ξηρά | πάντα γλένταγα, ποτέ δεν αγαπούσα | ήρθε όμως κι η δική μου η σειρά | μεσ’ στα δίχτυα της αγάπης μ’ έχεις πιάσει | όπως τα ‘ριχνα εγώ σ’ έναν καιρό | με τα νάζια σου μ’ έχεις ξελογιάσει | και με δόλωμα τα μάτια σου θαρώ | τέτοια αγάπη στην ζωή, δεν θα ‘βρεις άλλη | σαν τ’ ατέλειωτα γαλάζια νερά | θα σου κτίσω ένα σπιτάκι από κοράλι | που θα ζούμε εγώ και συ, και η χαρά | μεσ’ στα δίχτυα της αγάπης μ’ έχεις πιάσει | όπως τα ‘ριχνα εγώ σ’ έναν καιρό | με τα νάζια σου μ’ έχεις ξελογιάσει | και με δόλωμα τα μάτια σου θαρώ | τέτοια αγάπη στην ζωή, δεν θα ‘βρεις άλλη | σαν τ’ ατέλειωτα γαλάζια νερά | θα σου κτίσω ένα σπιτάκι από κοράλι | που θα ζούμε εγώ και συ, και η χαρά.

07. Θέλω κάποιον να με πάρει Τραγούδι: Μαίρη Λω, Τρίο Αρμονία
Μουσική: Νίκυ Γιάκοβλεφ | Στίχοι: Δημήτρης Γιαννουκάκης
Αχ, πότε θα τελειώσουν τα μαθήματα | να βγω μεσ’ στην ζωή και γω να ζήσω | πως θέλω να φλετράρω, να ‘χω θύματα | και να βρω κάποιον να τον αγαπήσω | βαρέθηκα να βλέπω πάντα μπρος μου | την τάξη, με μια έδρα και θρανία | και θέλω πια τα χάδια ενός ανθρώπου | με πόθο αληθινό και με μανία | θέλω κάποιον να με πάρει | γυναικούλα του πιστή | να ‘ν’ ωραίο παλληκάρι | σ’ όλα να μ’ ευχαριστεί | να μου κάνει χίλια δώρα | και γλυκά να μου μιλά | νύχτα μέρα κι όλη ώρα | διαρκώς να με φιλά | τα μαλλιά μου να χαϊδεύει | και να είναι τρυφερός | θέλω και να με ζηλεύει | σαν Οθέλλος τρομερός | διαρκώς να προπονείται | στην αγάπη μας αυτή | και ποτέ να μην μ’ αρνείται | ότι του ζητώ στ’ αυτί | θέλω κάποιον να με πάρει | γυναικούλα του πιστή | να ‘ν’ ωραίο παλληκάρι | σ’ όλα να μ’ ευχαριστεί | να μου κάνει χίλια δώρα | και γλυκά να μου μιλά | νύχτα μέρα κι όλη ώρα | διαρκώς να με φιλά | τα μαλλιά μου να χαϊδεύει | και να είναι τρυφερός | θέλω και να με ζηλεύει | σαν Οθέλλος τρομερός | διαρκώς να προπονείται | στην αγάπη μας αυτή | και ποτέ να μην μ’ αρνείται | ότι του ζητώ στ’ αυτί | τα μαλλιά μου να χαϊδεύει | και να είναι τρυφερός | θέλω και να με ζηλεύει | σαν Οθέλλος τρομερός | διαρκώς να προπονείται | στην αγάπη μας αυτή | και ποτέ να μην μ’ αρνείται | ότι του ζητώ στ’ αυτί.

08. Νεράιδα Τραγούδι: Δημήτρης Περδικόπουλος, Κ. Νικολαίδης
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Παραδοσιακό
Νεράϊδα είσαι μάτια μου | και το γιαλό ορίζεις | θέλεις μου παίρνεις την ζωή | θέλεις μου την χαρίζεις | κοράλια είν’ τα χείλη σου | κύματα τα μαλλιά σου | και θάλασσα ολάκερη | είναι η αγκαλιά σου | στην άμμο που καθόμουνα | είναι δικό μου κρίμα | και τ’ όνομά σου έγραψα | και το ‘σβησε το κύμα | ένα καράβι αρμάτωσα να ’ρθω να σε γυρέψω | κι αν δε με θες, νεράιδα μου, μια νύχτα θα σε κλέψω | κι αν δε με θες, νεράιδα μου, μια νύχτα θα σε κλέψω.

09. Οι καιροί Τραγούδι: Δημήτρης Περδικόπουλος
Μουσική: Γ. Μαλλίδης | Στίχοι: Γ. Τζαβέλας
Στον Άη Νικόλα ένα κερί θ’ ανάψω στην πριμάτσα | στον Άη Νικόλα ένα κερί θ’ ανάψω στην πριμάτσα | για να φυσήξουν οι καιροί, να πάψει η μπονάτσα | για να φυσήξουν οι καιροί, να πάψει η μπονάτσα | κι αν γυρίσει σε σορόκο, χίλια τάλιρα θα δώκω | χίλια τάλιρα θα δώκω, αν γυρίσει σε σορόκο | σορόκο ξάφνου ήφκανε, μουσκέψαν οι λεβέντες | σορόκο ξάφνου ήφκανε, μουσκέψαν οι λεβέντες | και να στεγνώξουν βγήκανε, ώσπου να πάει πονέντες | και να στεγνώσουν βγήκανε, ώσπου να πάει πονέντες | κι αν γυρίσει σε σορόκο, χίλια τάλιρα θα δώκω | χίλια τάλιρα θα δώκω, αν γυρίσει σε σορόκο | πονέντες και βιράραμε, μας πάει η πριμάτσα | πονέντες και βιράραμε, μας πάει η πριμάτσα | κι εκεί που θα σαλπάραμε, ξανάγινε μπονάτσα | κι εκεί που θα σαλπάραμε, ξανάγινε μπονάτσα | κι αν γυρίσει σε σορόκο, χίλια τάλιρα θα δώκω | χίλια τάλιρα θα δώκω, αν γυρίσει σε σορόκο | κι εκεί που θα σαλπάραμε, ξανάγινε μπονάτσα | κι εκεί που θα σαλπάραμε, ξανάγινε μπονάτσα | κι αν γυρίσει σε σορόκο, χίλια τάλιρα θα δώκω | χίλια τάλιρα θα δώκω, αν γυρίσει σε σορόκο.

10. Καπετάνιε καπετάνιε χαμογέλα Τραγούδι: Πάνος Σάμης
Μουσική: Νίκυ Γιάκοβλεφ | Στίχοι: Κώστας Νικολαίδης
Ένας λύκος καπετάνιος απ’ την Σύρα | στο καράβι τριγυρνά κάθε βραδιά | και θυμάται μια μικρούλα ζωντοχήρα | που του έφερε φουρτούνα στην καρδιά | το τσιμπούκι του δε σβήνει κι όλο πίνει | έχει βλέμμα σαν το κύμα αγριωπό | κι ένας μούτσος πίσω απ’ ένα φινιστρίνι | τραγουδά όλο τον ίδιο το σκοπό | καπετάνιε, καπετάνιε χαμογέλα | η αγάπη είναι φουρτούνα που περνά | μην αφήνεις την καρδιά σου μια κοπέλα | σαν καράβι τώρα να την κυβερνά | στη ζωή μας μια γυναίκα δε μας φτάνει | καπετάνιε τη ζωή για να χαρείς | ρίξε άγκυρα στο πρώτο το λιμάνι | και καινούρια αγάπη κοίταξε να βρεις | μέρα νύχτα με τα κύματα παλεύει | ταξιδεύει για να βρει παρηγοριά | όμως όσο μακριά κι αν ταξιδεύει | η καρδιά του έχει αράξει στη στεριά | απ’ τα χέρια δεν αφήνει το τιμόνι | το καράβι μες στα κύματα πηδά | κι ο λοστρόμος σαν αρχίσει και νυχτώνει | με τους ναύτες απ’ την πλώρη τραγουδά | καπετάνιε, καπετάνιε χαμογέλα | η αγάπη είναι φουρτούνα που περνά | μην αφήνεις την καρδιά σου μια κοπέλα | σαν καράβι τώρα να την κυβερνά | στη ζωή μας μια γυναίκα δε μας φτάνει | καπετάνιε τη ζωή για να χαρείς | ρίξε άγκυρα στο πρώτο το λιμάνι | και καινούρια αγάπη κοίταξε να βρεις.

11. Όσο ζω θα σε λατρεύω Τραγούδι: Κούλα Νικολαΐδου
Μουσική: Ζακ Ιακωβίδης | Στίχοι: Νίκυ Γιάκοβλεφ, Μ. Μαργαρίτης
Ώρα καλή εκεί που πας | μια κι έπαψες να μ’ αγαπάς | ας χωρίσουμε σαν φίλοι | στο στερνό αυτό μας δείλι | ίσως δεν έχει πια σκοπό | ας είναι όμως, θα στο πω | κει που θα ‘σαι να θυμάσαι | το τραγούδι μου αυτό | όσο ζω θα σε λατρεύω | την μορφή σου θα γυρεύω | στην ζωή μου τη θλιμμένη | θα προσμένω για να ρθεις | αν τα νιάτα μας περάσουν | κι αν τα χρόνια μας γεράσουν | στην καρδιά μου είσαι κλεισμένη | όπως τώρα ξαναζεί | εαν κάποτε θελήσεις | μη διστάσεις να γυρίσεις | έλα πάλι σε μια αγκάλη | θα σε σφίξει τρυφερά | όσο ζω θα περιμένω | το ρομάντζο το χαμένο | κάποια μέρα ν’ αναζήσεις | στην καρδιά μου τη χαρά | εαν κάποτε θελήσεις | μη διστάσεις να γυρίσεις | έλα πάλι σε μια αγκάλη | θα σε σφίξει τρυφερά | όσο ζω θα περιμένω | το ρομάντζο το χαμένο | κάποια μέρα ν’ αναζήσεις | στην καρδιά μου τη χαρά.

12. Το οργανάκι Τραγούδι: Νινή Ζαχά
Μουσική: Αττίκ | Στίχοι: Αττίκ
Την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι | σκορπίζοντας παντού μελαγχολιά | εβγήκε απ’ το φτωχό της το σπιτάκι | σεμνή, πλεξίδα ακόμα τα μαλλιά | καβάλα απ’ το σεργιάνι του γυρνώντας | την είδε και με στάση αρχοντική | το βήμα του αλόγου του σταματώντας | της πέταξε μια λέξη ερωτική | αυτή εκοντοστάθηκε λιγάκι | την ώρα που περνούσε το οργανάκι | την άλλη μέρα πέρασε και πάλι | τ’ ωραίο πλουσιόπαιδο από εκεί | και γύρισε της κόρης το κεφάλι | γιατ’ είχε ομιλία μαγική | της είπε τόσα πράγματα ωραία | και τόσο ήταν άπειρη κι απλή | που πίστεψε και του ‘δωσε η νέα | δειλά δειλά το πρώτο της φιλί | και έτσι αρχινάει το δραματάκι | την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι | περίμενε από τότε κάθε βράδυ | τον πλάνο που με ξένοιαστη ψυχή | ερχόταν σαν τον κλέφτη στο σκοτάδι | να πάρει ότι έχει μια φτωχή | μια μέρα επιτέλους που εκείνη | του μίλησε για γάμο με ντροπή | εγέλασε και είπε, αυτό να γίνει | φαντάσου πια ο κόσμος τι θα πει | κι αυτή έβρεξε ένα άσπρο μαντηλάκι | την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι | κατάλαβε το τι την περιμένει | μα έλπιζεν ακόμα τις βραδιές | σαν ένοιωθε με πίκρα η καημένη | πως μέσα της χτυπούσαν δυο καρδιές | εκείνος όμως άθλιος πατέρας | σαν είδε πως εκόντευε ο καιρός | στα ξένα εταξίδεψε το τέρας | και χάθηκε απ’ το θύμα του εμπρός | του έκανε ορφανό ένα παιδάκι | την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι | πέρασαν χρόνια με άλλην παντρεμένος | περνώντας ένα βράδυ ευτυχής | ρωτά γιατ’ είναι κόσμος μαζεμένος | απ’όξω από την πόρτα της φτωχής | κρεμάστηκε του λένε μια ζητιάνα | κι αφήνει αυτό το έρημο παιδί | δεν είχε να το θρέψει η δόλια η μάνα | που είν’ ο προκομμένος να το δει; | αυτός τα χείλη εδάγκωσε λιγάκι | την ώρα που περνούσε τ’ οργανάκι.

13. Η βαλίτσα Τραγούδι: Μάγια Μελάγια
Μουσική: Γιώργος Μουζάκης | Στίχοι: Γιώργος Γιαννακόπουλος
Είναι άσχημο πολύ | το δικό σου το βιολί | ζεις μονάχα για χουζούρι | κι αγκαλίτσα | μάσα, ξάπλα, τεμπελιά | κι ούτε σκέψη για δουλειά | πού θα πάει τέλος πάντων | η βαλίτσα | λες και είσαι δηλαδή | του σουλτάνου το παιδί | θέλεις τρέλες θέλεις κέφια | κάθε μέρα | δε μ’αρέσουν όλα αυτά | και στο λέω ορθά κοφτά | η βαλίτσα δεν πηγαίνει | παραπέρα | σκέψου λίγο την δουλειά | γιατί μόνο με φιλιά | το στομάχι δε γεμίζει | μια σταλίτσα | σκέψου κι άλλαξε μυαλά | και κατάλαβε καλά | πως μακρύτερα δεν πάει | η βαλίτσα.

14. Αυτό το μάμπο το Βραζιλέιρο Τραγούδι: Μάγια Μελάγια, Τρίο Κιτάρα
Μουσική: Γιώργος Μουζάκης | Στίχοι: Γιώργος Οικονομίδης, Κώστας Πρετεντέρης
Να `ρθεις αυτή την όμορφη βραδιά | και σαν δυο ξένοιαστα παιδιά | να φύγουμε γι’ αλλού | να `ρθεις και με πιλότο την καρδιά | να βρούμε μια άγνωστη αμμουδιά | κάποιου χρυσού γιαλού | θα γίνω βραζιλιάνα με το σομπρέρος μου | θα `σαι ο καμπαλέρος μου | κι όταν αρχίσει ο έρως μου για σένα | θ’ αρχίσουν οι μαράκες ρυθμό να δίνουνε | τ’ άστρα θα τρεμοσβήνουνε | κι όλα χορός να γίνουνε θα λες | αυτό το μάμπο το μπραζιλέιρο | μου δίνει κέφι, μου δίνει στιλ | και βραζιλιάνο με κάνει βέρο | αυτό το μάμπο απ’ τη Μπραζίλ.

15. Άστα τα μαλάκια σου Τραγούδι: Φώτης Πολυμέρης
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος, Χρήστος Γιαννακόπουλος
Άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα | άσ' τα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά | τώρα που τα νιάτα σου είν' ολανθισμένα | άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα | τη γαλάζια θάλασσα κοίτα την πλατιά | κι άστα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά | άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα | άσ' τα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά | θα 'ρθει αλίμονο καιρός, άκου με και μένα | που δεν θα 'χεις κόκκινα χείλια σαν φωτιά | θα 'χεις τότε τα μαλλιά καλοχτενισμένα | θα 'ρθει αλίμονο καιρός, άκου με και μένα | που θα σβήσει η λάμψη αυτή που 'χεις στη ματιά | και δεν θα 'χεις κόκκινα χείλια σαν φωτιά | άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα | άσ' τα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά | είσαι τώρα η άνοιξη, θα 'ρθει καλοκαίρι | κι ύστερα φθινόπωρο θα 'ρθει σκυθρωπό | στον τρελό το δρόμο σου πάρε με απ’ το χέρι | είσαι τώρα η άνοιξη, θα 'ρθει καλοκαίρι | θα σου πουν χίλιες φορές χίλια σ' αγαπώ | κι ύστερα φθινόπωρο θα 'ρθει σκυθρωπό | άσ' τα, τα μαλλάκια σου ανακατωμένα | άσ' τα ν' ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά.

16. Ο μήνας έχει δεκατρείς Τραγούδι: Ζωζώ Σαπουντζάκη
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Μιχάλης Κακογιάννης
Ο μήνας έχει δεκατρείς | καταραμένη μέρα | δεν θέλω ν' ανταμώσω άνθρωπο | ούτε για καλημέρα | σαν ξημερώνει δεκατρείς | δεν βγαίνω απ' το κρεβάτι | κλειδώνω πόρτες και παράθυρα | μα που κλείσω μάτι | με λένε για προληπτική | μα το 'φερε η μοίρα | στις δεκατρείς να μείνω ορφανή | στις δεκατρείς και χήρα.

17. Άρχισαν τα όργανα Τραγούδι: Τώνης Μαρούδας
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος, Χρήστος Γιαννακόπουλος
Άρχισαν τα όργανα | σήκω απ' τη θέση σου | χόρεψε ζεϊμπέκικο | λύγισε τη μέση σου | χτύπησε τα πόδια σου | πάνω στον ασίκικο σκοπό | έτσι μου γουστάρεις | έτσι σ' αγαπώ | άρχισαν τα όργανα | το παλιό ντερβίσικο | να μη μου το χόρευες | θα 'τανε αφύσικο | χόρεψε κορίτσι μου | παλαμάκια εγώ θα σου χτυπώ | έτσι μου γουστάρεις | έτσι σ' αγαπώ | άρχισαν τα όργανα το | μπουζούκι εργάζεται | να το, το κορίτσι μου | σειέται κι τινάζεται | φτου σου κοπελάρα μου | ε ρε τι μου κάνεις πω, πω, πω | έτσι μου γουστάρεις | έτσι σ' αγαπώ.

18. Αχ βρε παλιομισοφόρια Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος
Ένα βράδυ στη Καστέλα | σε μια όμορφη κοπέλα | που `παιρνε τ’ απεριτίφ της | ρίχτηκ’ ένας τσίφτης | απ’ την Κοκκινιά | δεν εγνώριζε όμως ότι | τα `χε μ’ ένα Πειραιώτη | Πειραιώτη ντερμπετέρη | σίδερο στο χέρι | άσσο στη μπουνιά | αχ βρε παλιομισοφόρια | τι τραβάν για σας τ’ αγόρια | αλλά και ο Κοκκινιώτης | ήταν παλληκάρι πρώτης | και στο τέλος και οι δύο | στο νοσοκομείο | πήγαν σηκωτοί | και οι δυο σε αφασία | μα εκείνη σημασία | που τους έφαγε η μαρμάγκα | και με άλλο μάγκα έκανε χαρτί.

19. Είμαι άντρας Τραγούδι: Πάνος Γαβαλάς, Έλσα Λάμπο
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος
Το σατράπη εμένα μη μου παριστάνεις | γιατί όσο αν σ' εκτιμώ και σ' αγαπώ | σα γλεντώ δε θέλω έλεγχο να κάνεις | σ' ότι πιω σ' ότι χορέψω σ' ότι πω | είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω | και θα πω και μια κουβέντα παραπάνω | απ΄τη σούρα μου τη μύτη μου δε βλέπω | μα γλεντάω δίχως να παρεκτραπώ | και γι αυτό ελέγχους δεν σου επιτρέπω | σ' ότι πιω σ' ότι χορέψω σ' ότι πω | είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω | και θα πω και μια κουβέντα παραπάνω | πάρ ΄το απόφαση πως δεν σου πέφτει ο λόγος | η γυναίκα πρέπει να 'ναι πάντα υπό | και υποτάξου και εξηγήσου αναλόγως | σ' ότι πιω σ' ότι χορέψω σ' ότι πω | είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω | και θα πω και μια κουβέντα παραπάνω.

20. Φούστα κλαρωτή Τραγούδι: Βασίλης Αυλωνίτης, Μαριάννα Χατζοπούλου
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος
Τσιγγάνα κάτσε δίπλα μου και τα χαρτιά σου ρίχτα | και τα βοτάνια πούλα μου, πούλα μου, πούλα μου | ένα ζητάω να μου πεις πού θα σε βρω τη νύχτα | τσιγγάνα γυφτοπούλα μου, -πούλα μου, -πούλα μου | φούστα κλαρωτή | και γαρίφαλο στ' αυτί | τ' άστρα διαβάζεις τ' ουρανού και τις γραμμές στο χέρι | σαν τις παλιές τις μάγισσες, μάγισσες, μάγισσες | μα να διαβάσεις μια καρδιά δεν το 'χεις καταφέρει | καρδιά που εσύ τη ράγισες, ράγισες, ράγισες | τι το θέλεις τι, | το γαρίφαλο στ' αυτί | σου το 'χω πει από καιρό άσε τα μου 'πες σου 'πα | τα κόλπα σου τα χίλια σου, χίλια σου, αχ χίλια σου | πέτα το ρήγα τον καρό, πέτα την ντάμα κούπα | και δώσε μου τα χείλια σου, χείλια σου, χείλια σου | φούστα κλαρωτή | και γαρίφαλο στ' αυτί.