Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018

MINOS SUMMER 2018 (Συλλογή)













01. Έτσι κι έτσι Τραγούδι: Έλενα Παπαρίζου
Μουσική: Δημήτρης Ξυπολιάς | Στίχοι: Δημήτρης Ξυπολιάς
Με ρωτάς τι κάνω | αν κερδίζω ή χάνω | χωρίς εσένα | με ρωτάς τι νέα; | κι αφελώς μοιραία | αλλάζω θέμα | δεν θα σου δώσω το δικαίωμα αυτό | να μάθεις τι κάνω πως νιώθω | γιατί είναι θέμα βαθιά προσωπικό | δεν πρόκειται ποτέ μου να σου πω | πως είμαι έτσι κι έτσι | το γέλιο μου έχεις κλέψει | για χρόνια ποτισμένη | στα χιόνια χαμένη | να ζω στους μείον έξι | πόσο η καρδιά ν’ αντέξει | χιλιόμετρα να τρέξει | στη λάσπη και στον πάγο | βουλιάζει το άδειο | κορμί που είχες λατρέψει | μα δε θα πω ούτε λεξη | πως είμαι έτσι κι έτσι | και δε θα πω ουτε λέξη | πως είμαι έτσι κι έτσι | με ρωτάς πως είμαι | η ζωή αν είναι | ίδια για μένα | σου χαμογελάω | κι αυστηρά απαντάω | άλλο ένα ψέμα | δεν θα σου δώσω το δικαίωμα αυτό | να μάθεις τι κάνω πως νιώθω | γιατί είναι θέμα βαθιά προσωπικό | δεν πρόκειται ποτέ μου να σου πω | πως είμαι έτσι κι έτσι | το γέλιο μου έχεις κλέψει.

02. Για παράδειγμα Τραγούδι: Νίκος Οικονομόπουλος
Μουσική: Χρήστος Δάντης | Στίχοι: Νίκος Σαρρής
Είναι πολλά, που τελικά μάς ξεχωρίζουν | κι όχι οι τοίχοι ή τα στενά που μάς χωρίζουν | είναι πολλά που εγώ κι εσύ διαφωνούμε | δε σου γκρινιάζω τώρα πια απολογούμαι | είναι πολλά που τελικά σ’ απομάκρυναν | κι οι Κυριακές μου ή τελείωσαν ή μίκρυναν | για παράδειγμα | για σένα τη ζωή μου ακόμα θα `δινα | ακόμα και στις σφαίρες έχεις άμυνα | μπροστά, θα μπω εγώ αν χρειαστεί | για παράδειγμα | εγώ ποτέ, ποτέ δε θα σε άφηνα | δεν κάνει η καρδιά μου εμένα διάλειμμα | απλά, όπως θα έκανες εσύ | για παράδειγμα | είναι πολλά που δεν μπορώ να καταλάβω | αν τα κατάλαβες εσύ, αλήθεια, μπράβο | κι ενώ μιλούσες για φωτιά, μιλάς για στάχτες | είναι πολλά που τελικά, αλλιώς μου τα πες | κι ας με μισείς, όλα καλά στο επιτρέπω | είναι πολλά που τελικά αλλιώς τα βλέπω.

03. Θέλω να σε ξαναδώ Τραγούδι: Πάνος Κιάμος
Μουσική: Sarkis Balasanyan  | Στίχοι: Sarkis Balasanyan, Νίκος Βαξαβανέλης
Δακρυσμένο φεγγάρι θα γίνω | και θα στάξω του πόθου φωτιές | να με σκέφτεσαι όλες τις νύχτες | το όνομά μου να λες | την καρδιά μου στα χέρια σου αφήνω | παρ' την να 'χεις εσύ δυο καρδιές | αφού εγώ αναπνέω κι υπάρχω | μόνο για να με καις | θέλω να σε ξαναδώ να μου πεις και να σου πω | δάκρυ μ' ένα σ' αγαπώ που 'ναι κόμπος στο λαιμό | ξέρω ότι δεν μπορείς, ξέρεις ότι δεν μπορώ | μα είτε λάθος ή σωστό θέλω να σε ξαναδώ.

04. Τέτοια νύχτα Τραγούδι: Ηλίας Καμπακάκης
Μουσική: Ηλίας Καμπακάκης | Στίχοι: Ελένη Γιαννατσούλια
Τέτοια νύχτα μη φοβάσαι | τα σκοτάδια τελειωμένα | απ’ τον κόσμο θα μας πάρουν | καραβάνια αναμμένα | και θα δείς που θα ξυπνήσεις | με το φως του πρωινού | στον επίγειό σου κήπο | ένα ρόδο του ουρανού | τέτοια νύχτα θα σου γράψω | το τραγούδι της ζωής μου | θα σωπαίνει στα ηχεία | η φωνή της λογικής μου | κι όταν λίγο με αγγίξεις | δε θα αναμετρηθώ | με κανόνες που μου λένε | τί είναι λάθος και σωστό | κι αν με κόψεις σαν λεπίδα | που σε θέλω έχε χάρη | από τότε που σε είδα | το μυαλό μου έχεις πάρει | έχεις πάρει το μυαλό μου | κι είναι πιόνι της καρδιάς | στο απόγειο του κόσμου | πάω όταν με φιλάς | με κοιτάς κι εγώ πεθαίνω | σπάει η φλέβα στο λαιμό | στ’ άγγιγμά σου, κοίτα, τρέμω | τί το θέλω το μυαλό; | τέτοια νύχτα μη ρωτήσεις | η αγάπη αν γλυτώνει | στ’ ακυβέρνητό μας πλοίο | άφησέ της το τιμόνι | ξέρει μέχρι πού θα πάει | έχει πείρα στις καρδιές | και υπολογίζει πάντα | πως δεν ζούμε δυό φορές | τέτοια νύχτα όλοι οι δρόμοι | οδηγούν στα όνειρά σου | κι αν τρομάξεις μη σου φύγω | θα τους κάψω εδώ μπροστά σου | όταν έτσι με κοιτάζεις | δε θα αναμετρηθώ | με κανόνες που μου λένε | τι είναι λάθος και σωστό.

05. Εγώ στα έλεγα Τραγούδι: Σάκης Ρουβάς
Μουσική: Γιάννης Φρασέρης | Στίχοι: Βαγγέλης Κωνσταντινίδης
Μαθαίνω τώρα πως ζωή καινούρια κάνεις | φωτογραφίες ανεβάζεις και γελάς | την ευτυχία ότι βρήκες παριστάνεις | όμως μονάχα τον εαυτό σου ξεγελάς | αξιοπρέπεια πολλή καταναλώνεις | με τόσα χάδια που στο σώμα σου φοράς | και την αλήθεια τραγικά την ταπεινώνεις | όταν σε τρίτους λες τι έγινε μ’ εμάς | εγώ στα έλεγα | καμιά αγάπη δεν υπάρχει εκεί έξω | και προτιμώ για τη δική μας να παλέψω | μείνε εδώ μη φεύγεις έτσι βιαστικά | εγώ στα έλεγα | αυτά που ψάχνεις είναι μέσα στο μυαλό σου | και όσα φαίνονται πως είναι για καλό σου | ψεύτικα είναι σα λουλούδια πλαστικά | εγώ στα έλεγα, εγώ στα έλεγα | μαθαίνω τώρα κάθε νύχτα ότι τρέχεις | εκεί που πέφτουν οι μεγάλοι προβολείς | τη μοναξιά σου ούτε ώρα δεν αντέχεις | γιατί φοβάσαι γυμνά τα λάθη να μη δεις | αξιοπρέπεια πολλή καταναλώνεις | με τόσα χάδια που στο σώμα σου φοράς | και την αλήθεια τραγικά την ταπεινώνεις | όταν σε τρίτους λες τι έγινε μ’ εμάς.

06. Σώπα κι άκου Τραγούδι: Γιώργος Μαζωνάκης
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης | Στίχοι: Ελένη Γιαννατσούλια
Ο πρώτος πόνος άγριος πόνος και γνωστός | ο δολοφόνος συνήθεις ύποπτος και αυτός | στην ύπαρξη μου ένα σου φεύγω εν ψυχρώ | μοιραία σφαίρα κι όμως ζω | ο πρώτος πόνος θέλει το χάδι του καιρού | πριν κλείσει χρόνος θα ‘μαι και μόνος μα και αλλού | στο σπίτι κόσμος, βόλτες, ποτά και σινεμά | να ‘ναι οι φίλοι μου καλά | το ΄πιασα το νόημα, δεν είσαι ότι λες | παίζεις με του κόσμου τις καρδιές | και εξοργίζομαι με εμένα που έδωσα πολλά | που σε αντίθεση με εσένα | δάκρυα και ψιχάλες ένα | σώπα κι άκου, πόνος είναι θα περάσει | απ΄το χέρι άλλο χέρι θα με πιάσει | και στο πάτωμα ριγμένα | ρούχα, χρόνια αναμμένα | ούτε ίχνος δεν θα μείνει απο ‘σένα | σώπα κι άκου, πόνος είναι θα με κάψει | μα μετά η λογική μου θα σε γράψει | απο τα αρχικά της μέρας, απ΄τις ώρες κάθε μέρας | σαν σκουπίδι θα σε πάρει ο αέρας | ο πρώτος πόνος κρατιέται μέσα μου γερά | εσύ συγχρόνως λυπάσαι τάχα φανερά | πάνω στην ώρα, ραγδαία ήρθε η βροχή | δε σου ξεπλένει την λερωμένη σου ψυχή | το ΄πιασα το νόημα, δεν είσαι ότι λες | παίζεις με του κόσμου τις καρδιές | και εξοργίζομαι με εμένα που έδωσα πολλά | που σε αντίθεση με εσένα | δάκρυα και ψιχάλες ένα | σώπα κι άκου, πόνος είναι θα περάσει | απ΄το χέρι άλλο χέρι θα με πιάσει | και στο πάτωμα ριγμένα | ρούχα, χρόνια αναμμένα | ούτε ίχνος δεν θα μείνει απο ‘σένα | σώπα κι άκου, πόνος είναι θα με κάψει | μα μετά η λογική μου θα σε γράψει | απο τα αρχικά της μέρας, απ΄τις ώρες κάθε μέρας | σαν σκουπίδι θα σε πάρει ο αέρας.

07. Ποιος σε κρατάει Τραγούδι: Χρήστος Χολίδης
Μουσική: Βασίλης Γαβριηλίδης | Στίχοι: Θάνος Παπανικολάου
Σε ρωτούσα συνέχεια | αν είναι όλα καλά και τι έχεις | σε ρωτούσα συνέχεια | και εσύ έκανες πως δεν προσέχεις | για τον κόσμο τον έξω ζευγάρι | που κοιμάται αγκαλιά στο φεγγάρι | μα εσύ τα έχεις βάλει μαζί μου | κλείνεις τον κύκλος σου μες την ζωή μου | αν κουράστηκες ποιος σε κρατάει | η καρδιά σταματά να χτυπάει | φύγε γρήγορα αν όλα σου φταίνε | και κάποια μέρα τα ξανά λέμε | αν κουράστηκες ποιος σε κρατάει | όταν νοιάζεται κάποιος μιλάει | και δε λέει απλά θέλω χρόνο | πάρε όσο θέλεις, κι άσε με μόνο | σε ρωτούσα συνέχεια | αν χρειάζεται κάτι να αλλάξω | σε ρωτούσα συνέχεια | ποιο αστέρι την νύχτα να ανάψω | για τον κόσμο τον έξω ζευγάρι | απ’αυτά που ζηλεύουν οι άλλοι | μα εσύ τα έχεις βάλει μαζί μου | νιώθεις πως πνίγεσαι μες την ζωή μου | αν κουράστηκες ποιος σε κρατάει | η καρδιά σταματά να χτυπάει | φύγε γρήγορα αν όλα σου φταίνε | και κάποια μέρα τα ξανά λέμε | αν κουράστηκες ποιος σε κρατάει | όταν νοιάζεται κάποιος μιλάει | και δε λέει απλά θέλω χρόνο | πάρε όσο θέλεις, κι άσε με μόνο | ποιος σε κρατάει.

08. Γέλα μου Τραγούδι: Πέτρος Ιακωβίδης
Μουσική: Πέτρος Ιακωβίδης | Στίχοι: Πέτρος Ιακωβίδης
Γέλα μου, χαμογέλα μου απόψε | γέλα μου και τον πόνο μου | χάνομαι απ΄ την ώρα που σε είδα | ζήλεψα τους φίλους σου | να σε βρω στα μέρη που σε είδα τριγυρνάω | ξενυχτάω, για χατίρι σου | γέλα μου, χαμογέλα μου απόψε | γέλα μου και τον πόνο μου, διώξε | γέλα μου και μη μου ντραπείς, μωρό μου | στην καρδιά, στο μυαλό, βάσανο γλυκό μου | κράτα με συντροφιά σου όλο το βράδυ | ζήτησε μου ότι θες | σαν παιδί να ξαπλώνω στην αγκαλιά σου | μόνο να ΄μαι μαζί σου και πάμε όπου θες | γέλα μου, χαμογέλα μου απόψε | γέλα μου και τον πόνο μου, διώξε | γέλα μου και μη μου ντραπείς, μωρό μου | στην καρδιά, στο μυαλό, βάσανο γλυκό μου.

09. Επειδή με ξέρω Τραγούδι: Νατάσα Θεοδωρίδου
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης | Στίχοι: Νίκος Γρίτσης
Η σιωπή φωνάζει ότι δε σε νοιάζει | η καρδιά μου σπάζει όλη κομματιάζομαι | η σιωπή ουρλιάζει το μαχαίρι βγάζει | ποιος θα με αγκαλιάζει όταν το χρειάζομαι | σπάει η νύχτα σαν γυαλί | τραβάει το σχοινί ο έρωτας απότομα | σπάει κάτι στην ψυχή | και για να ενωθεί απίστευτο κατόρθωμα | επειδή με ξέρω μην μ' αφήνεις μόνη | μόνη έχω κάνει ότι με πληγώνει | ότι ακουμπήσω θα το καταστρέψω | το δικό μου όπλο πάνω μου θα στρέψω | επειδή με ξέρω | η σιωπή πονάει πίσω με γυρνάει | ώρα δεν περνάει γίνομαι χειρότερα | η σιωπή τρελαίνει λέξη ποια δεν βγαίνει | τι με περιμένει άραγε αργότερα | σπάει η νύχτα σαν γυαλί | τραβάει το σχοινί ο έρωτας απότομα | σπάει κάτι στην ψυχή | και για να ενωθεί απίστευτο κατόρθωμα | επειδή με ξέρω μην μ' αφήνεις μόνη | μόνη έχω κάνει ότι με πληγώνει | ότι ακουμπήσω θα το καταστρέψω | το δικό μου όπλο πάνω μου θα στρέψω | επειδή με ξέρω μη με παρατήσεις | πάλι θα ξεφύγω αν δεν με κρατήσεις | πάλι θα αντιδράσω με τον λάθος τρόπο | και τον εαυτό μου θα χαλάσω πρώτο | επειδή με ξέρω.

10. Βράδια αξημέρωτα Τραγούδι: Χάρης Βαρθακούρης
Μουσική: Χάρης Βαρθακούρης | Στίχοι: Γιάννης Πάριος
Κάνω προσπάθειες διέξοδο να βρω για να γλιτώσω | έλα που όμως δεν μπορώ να σ’ αρνηθώ σε θέλω τόσο | κάνω προσπάθειες το πάθος μου αυτό να ξεριζώσω | κάνω προσπάθειες μα όλες πέφτουν πάντα στο κενό | πάω να τρελαθώ, δε θέλω άνθρωπο να δω | κι ό,τι αγαπώ το πνίγω μέσα στο πιοτό | είμαι μια σκιά, τίποτα δεν είναι όπως παλιά | γέμισ’ η ζωή μου βράδια αξημέρωτα | δεν αντέχει η καρδιά μου τέτοιον έρωτα | ξέρω δεν είναι λογικό ούτε σωστό να περιμένω | μα έλα που λέει το μυαλό και η καρδιά να επιμένω | ξέρω δεν είναι λογικό να σ’ αγαπώ και να πεθαίνω | ξέρω δεν είναι λογικό, όμως θολώνει το μυαλό.

11. Για κάποιο λόγο Τραγούδι: Νίκος Οικονομόπουλος
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης | Στίχοι: Ελένη Γιαννατσούλια
Για κάποιο λόγο | σε συνάντησα και τώρα σε έχω χάσει | ούτε δάκρυ μου σε έχει ξεθωριάσει | σαν μελάνι στο βρεγμένο μου χαρτί | για κάποιο λόγο | πιο πολύ βαραίνουν όσα μας πονάνε | ποιον αγάπησες απ’ όσους σ’ αγαπάμε | στα βαθιά σου πες μου έχεις κοιταχτεί | με λίγο φως, με λίγο φως | ποιος να ξέρει ποιους μαγεύεις | ποιες ζωές πατάς έτσι που κοιτάς | για κάποιο λόγο `γιναν όλα | ήταν φαίνεται μοιραίο να μ’ αφήσεις | σε αγάπησα για να με τραυματίσεις | και στην γη να με γκρεμίσεις ουρανέ | για κάποιο λόγο `γιναν όλα | κι ίσως κάποτε θελήσεις να τα βρούμε | για ένα λόγο μας συμβαίνουν όσα ζούμε | και μπορεί και να μην μάθουμε ποτέ | αυτόν τον λόγο, για κάποιο λόγο | για κάποιο λόγο | τα αινίγματα σου δεν μπορώ να λύσω | όσα με έδεσαν μαζί σου να διαλύσω | και να γίνεις μια ανάμνηση θαμπή | για κάποιο λόγο | σου τα χάρισα κλεμμένα και δοσμένα | μάτια πόρτες μου, παράθυρα κλεισμένα | κι αν περάσει η ελπίδα δε θα μπει | της το ξεκόβω, της το ξεκόβω | ποιος να ξέρει ποιους μαγεύεις | ποιες ζωές πατάς έτσι που κοιτάς | για κάποιο λόγο `γιναν όλα | ήταν φαίνεται μοιραίο να μ’ αφήσεις | σε αγάπησα για να με τραυματίσεις | και στην γη να με γκρεμίσεις ουρανέ | για κάποιο λόγο `γιναν όλα | κι ίσως κάποτε θελήσεις να τα βρούμε | για ένα λόγο μας συμβαίνουν όσα ζούμε | και μπορεί και να μην μάθουμε ποτέ | αυτόν τον λόγο, για κάποιο λόγο.

12. Λογικά Τραγούδι: Γιώργος Γιαννιάς
Μουσική: Γιάννης Φρασέρης | Στίχοι: Ελένη Γιαννατσούλια
Σαν καράβια μαλωμένα σε γαλάζιο χαρτί | κυνηγάμε φωτισμένα του αντίο την γιορτή | κι ας φυσάει πάντα πρίμα στης σελίδας τα κενά | ένα αόρατο μας νήμα μας ενώνει ξαφνικά | λογικά να φύγω πρέπει με γενναία βήματα | η ζωή δεν επιτρέπει να παλεύω κύματα | λογικά βαριά ποινή μου τα πισωγυρίσματα | μα απέχει η λογική μου απ’τα συναισθήματα | δεν μου κάνεις λογικά | λογικά να φύγω πρέπει | μα έχω βλέπεις μια καρδιά | που άτυχα σε παραβλέπει | δεν μου κάνεις λογικά | μα πεθαίνω στο άγγιγμα σου | βγαίνω παίζω γενικά | μα ξυπνώ με το όνομα σου | σαν καράβι κουρασμένο απο λέξεις πειρατές | να σε χάνω επιμένω σε αντίθετες ροές | έξω κάνει καλοκαίρι ευκαιρία να ανοιχτώ | μα το ρεύμα θα σε φέρει και ξανά θα σε δεχθώ | λογικά να φύγω πρέπει με γενναία βήματα | η ζωή δεν επιτρέπει να παλεύω κύματα | λογικά βαριά ποινή μου τα πισωγυρίσματα | μα απέχει η λογική μου απ’τα συναισθήματα | δεν μου κάνεις λογικά | λογικά να φύγω πρέπει | μα έχω βλέπεις μια καρδιά | που άτυχα σε παραβλέπει | δεν μου κάνεις λογικά | μα πεθαίνω στο άγγιγμα σου | βγαίνω παίζω γενικά | μα ξυπνώ με το όνομα σου | δεν μπορώ να φύγω εγώ | φύγε εσύ για να σωθώ.

13. Μη μ’ακουμπάς Τραγούδι: Πέγκυ Ζήνα
Μουσική: STAN, Icon Music | Στίχοι: STAN, Icon Music
Πέρασα δύσκολα βράδια | απ’την καρδιά σου την άδεια | μέσα στο άδειο μας σπίτι | δεν ξέρεις πως να αγαπάς | ξέρω τι με περιμένει | σαν η καρδια μου προσμένει | ένα φιλί σου, ένα χάδι | έρχεται και μ’ακουμπάς | μη, μη μ’ακουμπάς | πάνω στο άδειο μου στρώμα | υπάρχεις ακόμα για μας | μη μ’ακουμπάς, όπου μ’αγγίζεις πονάω | μια φεύγεις μια ξανά γυρνάς | μη μ’ακουμπάς, ήσουν θεός στην ζωή μου | μα φεύγω ψυχή μου | ξέρω τι είσαι και μην προσποιήσαι | βρες άλλη καρδιά να πονάς | μη | πάνω που λέω πως τελειώνει | θα ξεκινάει να σκοτώνει | κάθε ελπίδα που έχω για μια καινούργια αρχή | γι’αυτό απόψε καρδιά μου | δε θα βρεθείς στα όνειρα μου | δε θέλω να με πληγώσεις | κλείνω την πόρτα για μας | μη, μη μ’ακουμπάς | πάνω στο άδειο μου στρώμα | υπάρχεις ακόμα για μας | μη μ’ακουμπάς, όπου μ’αγγίζεις πονάω | μια φεύγεις μια ξανά γυρνάς | μη μ’ακουμπάς, ήσουν θεός στην ζωή μου | μα φεύγω ψυχή μου | ξέρω τι είσαι και μην προσποιήσαι | βρες άλλη καρδιά να πονάς.

14. Σε περίμενα Τραγούδι: Kings, Χρήστος Μενιδιάτης
Μουσική: Teo Tzimas | Στίχοι: Δημήτρης Μπέρης, Γιάννης Ρουσσουνέλος
Παραδομένος στα βαθιά σου | γίναν τα κύματα μεγάλα | έχω για σένανε καημό | νοιώθω να πέφτω στο κενό | πως μου λείπουν τα φτερά σου | μες το ποτήρι η φωνή σου | να μου φωνάζει σ’αγαπάω | γίναν οι νύχτες μαχαιριές | κόβουν στα δυο τις χαρές | που έζησα στην αγκαλιά σου | και σε περίμενα, όσο κι αν ήξερα | πως η καρδιά σου σε άλλα χέρια χτυπά | κι όμως αντέχω ακόμα, δίνω ψυχή και σώμα | στην αγκαλιά σου να πεθάνω ξανά | ακόμα εδώ και πάλι να παρακαλάω | τον χρόνο πίσω να σε δω | να δεις και εσύ στα μάτια μου πόσο πονάω | το τελευταίο να σου πω το σ’αγαπώ | προσπάθησα και απέτυχα να σε ξεχάσω | δεν τα κατάφερα από εσένα να σωθώ | όσο κι αν πάλεψα για να σε ξεπεράσω | πως θα ξεχάσω έναν έρωτα θεό | πως να ξεχάσω την μορφή σου | ο χρόνος πάγωσε σε εσένα | έλα και διώξε την βροχή | που μπαίνει μέσα στην ψυχή | φέρε τον ήλιο με ένα βλέμμα | και σε περίμενα, όσο κι αν ήξερα | πως η καρδιά σου σε άλλα χέρια χτυπά | κι όμως αντέχω ακόμα, δίνω ψυχή και σώμα | στην αγκαλιά σου να πεθάνω ξανά | κι όμως αντέχω ακόμα και ας με γονάτισες | κι αν την υπόσχεση που έδωσες δεν κράτησες | δεν το πιστεύω πως ποτέ σου δεν μ’αγάπησες | μείνε μαζί μου γιατί δίνω μάχες άνισες | έλα πονάω, έλα πάλι, έλα σήμερα | έλα και σβήσε της καρδιάς μου τα εφήμερα | είναι ο ήλιος μου γεμάτος απο σύννεφα | μα εγώ να ξέρεις άλλο τόσο θα περίμενα | και σε περίμενα, όσο κι αν ήξερα | πως η καρδιά σου σε άλλα χέρια χτυπά | κι όμως αντέχω ακόμα, δίνω ψυχή και σώμα | στην αγκαλιά σου να πεθάνω ξανά.

15. Το σπουργίτι Τραγούδι: Stavento, Γιάννης Γιοκαρίνης
Μουσική: Μιχάλης ΜΕΘ Κουινέλης | Στίχοι: Μιχάλης ΜΕΘ Κουινέλης
Λείπει κι είναι βαθιά η λύπη | όταν γυρνώ στο σπίτι και δεν είσαι κι εσύ | δεν τραγουδάει πια και δεν κελαηδάει | μονάχο του όλο στέκεται το νιώθω ότι πονάει | δεν τιτιβίζει τα φτερά του δεν ανοίγει | συνέχεια κρυώνει όλο το πιάνει ρίγη | σε αποζητάει τη πόρτα όλο κοιτάει | κι όταν το ρωτάω τι έχει δεν μου απαντάει | όλο πεσμένο, σκεπτικό νταουνιασμένο | στο σπίτι του το ίδιο τώρα νιώθει να είναι ξένος | και με κοιτά με απορία με κοιτά | κουρελιασμένου στη γωνιά με τα δυο του τα φτερά | δεν τραγουδά όπως το ‘κανε παλιά | έλα πίσω για να φέρεις στο σπουργίτι τη λαλιά | λείπει κι είναι βαθιά η λύπη | όταν γυρνώ στο σπίτι και δεν είσαι κι εσύ, έχει μια θλίψη | γύρνα, όχι σου λέω για ‘μένα, δεν τα ‘χω εγώ χαμένα | μα σκέψου λίγο αν θες και το σπουργίτι | δεν τραγουδάει πια και δεν γελάει πάει | του έφερα κι αγάπες αλλά πάλι δεν λαλάει | ήρθανε ψυχολόγοι κι ωτορινολαρυγγολόγοι | μαστόρισες φωνητικής και κελαηδολόγοι | μα αυτό εκεί πείσμωσε σα σκυλί | πως το ‘κανε ετούτο αφού αυτό είναι πουλί | γέρνει το απόβραδο και δεν ξυπνάει πρωί | τις ώρες δηλαδή που γελάει μα δεν μπορεί | και σε ζητά δες μου ακόμα σε ζητά | τι κι αν του ‘φερα κορίτσια που σου μοιάζαν διαλεχτά | δεν τραγουδά όπως το ‘κανε παλιά | έλα πίσω για να φέρεις στο σπουργίτι τη λαλιά | λείπει κι είναι βαθιά η λύπη | όταν γυρνώ στο σπίτι και δεν είσαι κι εσύ, έχει μια θλίψη | γύρνα, όχι σου λέω για ‘μένα, δεν τα ‘χω εγώ χαμένα | μα σκέψου λίγο αν θες και το σπουργίτι | μη φανταστείς ποτέ σου, ότι σε θέλω πίσω | για σένανε δε νοιάζομαι δεν θα αναθεωρήσω | μα σκέψου το σπουργίτι, και έλα να το σώσεις | αφού είσαι και φιλόζωη, ζωή για να του δώσεις | λείπει κι είναι βαθιά η λύπη | όταν γυρνώ στο σπίτι και δεν είσαι κι εσύ, έχει μια θλίψη | γύρνα, όχι σου λέω για ‘μένα, δεν τα ‘χω εγώ χαμένα | μα σκέψου λίγο αν θες και το σπουργίτι | λείπει κι είναι βαθιά η λύπη | όταν γυρνώ στο σπίτι και δεν είσαι κι εσύ, έχει μια θλίψη | γύρνα, όχι σου λέω για ‘μένα, δεν τα ‘χω εγώ χαμένα | μα σκέψου λίγο αν θες και το σπουργίτι.

16. Αρχές καλοκαιριού Τραγούδι: Τάμτα
Μουσική: Δημήτρης Κοντόπουλος | Στίχοι: Θάνος Παπανικολάου
Κάθε κόκκος άμμου σ’αγαπώ | κάθε ηλιαχτίδα και ένα βλέμα | έφτιαξα έναν κόσμο στο βυθό | μέσα του να χάνομαι με εσένα | είτε είναι για λίγο είτε για πολύ | όσο κόβεις την αναπνοή μου | θα ‘μαι κυκλαδίτικο νησί | και η καρδιά σου θα χτυπάει μαζί μου | αρχές καλοκαιριού θα μ’ αγαπάς | και τέλος ίσως να το πάρεις πίσω | δε θα το αναλύσω λογικά | για όσο θα κρατήσει θα το ζήσω | αρχές καλοκαιριού θα μ’ αγαπάς | και τέλος ίσως όλα να τελειώσουν | αυτά τα καταγάλανα νερά | ξανά κάποια στιγμή θα μας ενώσουν | κάθε ηλιοβασίλεμα φιλί | κάθε μια πανσέληνος γαλήνη | βρήκα ένα κοχύλι που μπορεί | να κρατάει ζωντανή την μνήμη | είτε είναι για λίγο είτε για πολύ | όσο κόβεις την αναπνοή μου | θα ‘μαι κυκλαδίτικο νησί | και η καρδιά σου θα χτυπάει μαζί μου | αρχές καλοκαιριού θα μ’ αγαπάς | και τέλος ίσως να το πάρεις πίσω | δε θα το αναλύσω λογικά | για όσο θα κρατήσει θα το ζήσω | αρχές καλοκαιριού θα μ’ αγαπάς | και τέλος ίσως όλα να τελειώσουν | αυτά τα καταγάλανα νερά | ξανά κάποια στιγμή θα μας ενώσουν.

17. Ενδεχόμενο Τραγούδι: Αμαρυλλίς
Μουσική: Πάνος Καπίρης | Στίχοι: Ελένη Γιαννατσούλια
Ίσως | κάποιο απόγευμα σ’ ένα λιμάνι | το χυμένο της νύχτας μελάνι | κάποια θλίψη που το παρακάνει | ίσως κάτι  να σε φέρει | ίσως | μια απόσταση που ’χει μικρύνει | για τα λάθη σου να σ’ ανακρίνει | και σ’ εμένα να σε κατευθύνει | ίσως, λέω, ποιος το ξέρει | γι’ αυτό το ενδεχόμενο, πως ίσως επιστρέψεις | δε βγαίνω απ’ το σπίτι μου, δεν έχω επισκέψεις | γι’ αυτό το ενδεχόμενο, τις νύχτες έχω φώτα | γεμάτο το ποτήρι σου, μισάνοιχτη την πόρτα | έλα, μην αργείς έλα, και θα δεις | τα σύνορά μου έκλεισα γι’ αυτό το ενδεχόμενο | και όνειρα απέκλεισα, για έρωτα επόμενο | ίσως | ξημερώματα κάποια σου τύψη | στο κρεβάτι σου να σε συντρίψει | πως μ’ αγάπησες, ν’ αποκαλύψει | και συγγνώμη να ζητήσεις | ίσως | τους ανθρώπους τους άδειους αν ζήσεις | πως σε κάλυπτα, να νοσταλγήσεις | να ’ναι χείμαρρος οι συγκινήσεις | κι ίσως τότε να γυρίσεις | γι’ αυτό το ενδεχόμενο πως ίσως επιστρέψεις | δε βγαίνω απ’ το σπίτι μου, δεν έχω επισκέψεις | γι’ αυτό το ενδεχόμενο τις νύχτες έχω φώτα | γεμάτο το ποτήρι σου, μισάνοιχτη την πόρτα | έλα, μην αργείς έλα, και θα δεις | τα σύνορά μου έκλεισα γι’ αυτό το ενδεχόμενο | και όνειρα απέκλεισα, για έρωτα επόμενο.

18. Κοίταξέ με Τραγούδι: Γιάννης Πλούταρχος, Diana
Μουσική: Κυριάκος Παπαδόπουλος | Στίχοι: Γιώργος Τσοπάνης
Ίσως, ήταν λάθος μου να σ’ αγαπήσω | μα στο χθες δεν μπορώ να γυρίσω | και να πάψω για σένα να ζω | ίσως, αν βρεθείς στην δική μου την θέση | κάποιος άλλος ποτέ σε πονέσει | καταλάβεις πως νιώθω εγώ | κοίταξε με, κράτησέ με | μη μου λες πως είναι αργά | η δική μας η αγάπη | δεν τελειώνει έτσι απλά | κοίταξε με, άκουσέ με | σου το λέω αληθινά | όσο ζω θα σου ανήκει | η δική μου η καρδιά | είπες, πως το τέλος εδώ έχει φτάσει | ότι νιώσαμε έχει περάσει | δεν υπάρχει άλλη λύση για μας | είπες, να χωρίσουμε θέλεις σαν φίλοι | μα το δάκρυ κυλάει στα χείλη | δεν μπορείς να κρυφτείς, μ’ αγαπάς | κοίταξε με, κράτησέ με | μη μου λες πως είναι αργά | η δική μας η αγάπη | δεν τελειώνει έτσι απλά | κοίταξε με, άκουσέ με | σου το λέω αληθινά | όσο ζω θα σου ανήκει | η δική μου η καρδιά.