Κυριακή, 10 Ιουνίου 2018

Μαραμένα τα γιούλια













Κάκια Μένδρη
Μουσική: Αττίκ
Στίχοι: Αττίκ

Οι στίχοι:
Χτές αργά με ψυχή φορτωμένη | από θλίψη για σε περισσή | πήγα μόνος να ιδώ τι απομένει | απ' τον κήπο που πότιζες εσύ. | Την πορτούλα κισσός έχει κλείσει | μήπως ξένος κανείς την διαβεί | κι έχει ο χρόνος μ' αγκάθια στολίσει | τη βρυσούλα που μένει πια βουβή. | Μαραμένα τα γιούλια κι οι βιόλες | μαραμένα και τα γιασεμιά | μαραμένες κι οι ελπίδες μου όλες | στης καρδιάς μου τη μαύρη ερημιά. | Μαραμένες κι οι ελπίδες μου όλες | στης καρδιάς μου τη μαύρη ερημιά. | Στη γωνίτσα που άλλοτ' ανθούσε | μέσα στ' άνθη η δική μας χαρά | ενώ ο κήπος τριγύρω μου πενθούσε | μέσα μ' ένοιωσα τέτοια συμφορά. | Ως το βράδυ μονάχος μιλούσα | σαν να σ' είχα κοντά μου μαζί | κι όταν νύχτωσ' εκεί που γυρνούσα | είπα "Να ζει κανείς η να μη ζει." | Μαραμένα τα γιούλια κι οι βιόλες | μαραμένα και τα γιασεμιά | μαραμένες κι οι ελπίδες μου όλες | στης καρδιάς μου τη μαύρη ερημιά. | Μαραμένες κι οι ελπίδες μου όλες | στης καρδιάς μου τη μαύρη ερημιά.

Αναλυτικά ο δίσκος: