Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Στου τραγουδιού την όχθη No. 3





















Ο πρώτος δίσκος

01. Τι έπαιξα στο Λαύριο Τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά | στην αγορά, στο Λαύριο | Είμαι μεγάλος, με τιράντες και γυαλιά | κι όλο φοβάμαι το αύριο | Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά; | Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα. | Και μας κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά | όταν ξυπνούν στις δύο η ώρα | Ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει | σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας | μα ο χρόνος ο αληθινός | σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος | μα ο χρόνος ο αληθινός | είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός | Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά | μα ούτε και στους μεγάλους | πάει καιρός που έχω μάθει ξαφνικά | πως είμαι ασχημοπαπαγάλος | Πώς να τα κρύψεις όλα αυτά; | Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλοι. | Και σε κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά | όταν γυρνάς μέσα στην πόλη | Ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει | σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας | μα ο χρόνος ο αληθινός | σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος | μα ο χρόνος ο αληθινός | είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός

02. Τα πάγια Τραγούδι: Σωκράτης Μάλαμας
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας | Στίχοι: Σωκράτης Μάλαμας
Τα βράδια είναι ατέλειωτοι αιώνες μαζεμένοι | μέσα στον ύπνο το βαθύ πολυταξιδεμένοι | άλλοι γυρνάνε με το νου και άλλοι στα εμπόδια | άλλοι ψηλά αρμενίζουνε έχουν φτερά στα πόδια | Κι εγώ που θέλησα πολλά έμεινα με τα λίγα | μα γρήγορα συνήθισα τα νιάτα μου τ' ατίθασα | έπλασα κόσμο μυστικό και μπήκα σε λημέρι | ξέχασα τις αγάπες μου που μου 'στησαν καρτέρι | Να 'σαι μονάχος σου θα πει να είσαι αντρειωμένος | να μη σε πιάνει πανικός ούτε κι ο ίδιος ο Θεός | αλλιώς στα πάγια κολλάς σέρνεσαι βρίζεις και πονάς | αγάπες σε κυκλώνουνε και στο μαντρί σε χώνουνε | Κι εγώ που θέλησα πολλά έμεινα με τα λίγα | μα γρήγορα συνήθισα τα νιάτα μου τ' ατίθασα | έπλασα κόσμο μυστικό και μπήκα σε λημέρι | ξέχασα τις αγάπες μου που μου 'στησαν καρτέρι

03. Μάτια μου Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Ορφέας Περίδης | Στίχοι: Ορφέας Περίδης
Μέσα στις λίμνες των ματιών μου | σαν των Ιωαννίνων δυο | φάντασμα η κυρά Φροσύνη | να πνίγεται κι εγώ να ζω | φάντασμα η κυρά Φροσύνη | να πνίγεται κι εγώ να ζω | Μάτια μου, μάτια μου | λιμνοθάλασσες καθρέφτες | να περνάς, να κοιτάς | και να βλέπεις ποιοι είν' οι φταίχτες | μάτια μου, μάτια μου | λιμνοθάλασσες καθρέφτες | να περνάς να κοιτάς | και να βλέπεις ποιοι είν' οι φταίχτες | Στις θάλασσες των ομματιών μου | σαν του Ευξείνου Πόντου δυο | πέσε να δροσιστείς μωρό μου | και μη φοβάσαι εγώ είμ' εδώ | πέσε να δροσιστείς μωρό μου | και μη φοβάσαι εγώ είμ' εδώ | Μάτια μου, μάτια μου | λιμνοθάλασσες καημένες | να βουτάν' οι καρδιές | και να βγαίνουν στεγνωμένες | Μάτια μου, μάτια μου | λιμνοθάλασσες καημένες | να βουτάν' οι καρδιές | και να βγαίνουν στεγνωμένες

04. Αχ, να περάσει ο πυρετός Τραγούδι: Μελίνα Κανά
Μουσική: Στάμος Σέμσης | Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Μια ασπιρίνη και καφές | κι ύστερα δυο τσιγάρα. | Κι απόψε πάνε οι ψυχές | στην ανηφόρα τρίζοντας | σαν σκουριασμένα κάρα. | Αχ, να περάσει ο πυρετός | να `ρθούνε και δυο φίλοι | κι αυτό που λένε "εαυτός" | απ’ το βυθό του ποτηριού να βγει, | να βγει πάνω στα χείλη. | Κινδυνεύει η καρδιά μας | από φίλους και εχθρούς. | Πάλι ψάχνεις για τοξότες | πάλι ψάχνω για σκορπιούς. | Αχ, να περάσει ο πυρετός | να `ρθούνε και δυο φίλοι | κι αυτό που λένε "εαυτός" | απ’ το βυθό του ποτηριού να βγει, | να βγει πάνω στα χείλη. | Κινδυνεύει η καρδιά μας | από φίλους και εχθρούς. | Πάλι ψάχνεις για τοξότες | πάλι ψάχνω για σκορπιούς. | Πάλι ψάχνεις για τοξότες | πάλι ψάχνω για σκορπιούς.

05. Λόγια κλέβω απ' τη μέρα Τραγούδι: Γεράσιμος Ανδρεάτος
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Θοδωρής Γκόνης
Λόγια κλέβω απ' τη μέρα στα περνώ στο χέρι βέρα | Λόγια ακριβά, λόγια ακριβά, λόγια ακριβά | Γράφω μέσα το όνομά σου τα χρυσά τα αρχικά σου | Σκάβω στην καρδιά, σκάβω στην καρδιά, σκάβω στην καρδιά | Τριαντάφυλλο και ξύδι σβήνω μέσα το λεπίδι | Για να μην πονά, για να μην πονά, για να μην πονά | Στάζω όλος το όνομά σου τα χρυσά τα αρχικά σου | Την τρελή γενιά, την τρελή γενιά, την τρελή γενιά

06. Σαν της βροχούλας το νερό Τραγούδι: Ελένη Τσαλιγοπούλου
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Σαν της βροχούλας το νερό | πέσε στην αγκαλιά μου | και σαν παιδάκι θα σου πω | όλα τα μυστικά μου | Ματάκια που τα ζήλεψα | χείλη που δε φιλούσα | και στης αγάπης τ’ όνειρο | μόνο τα συναντούσα | Είσαι για μένανε καημός | του έρωτα το χάδι | που μου ανάβει το μυαλό | στη σκέψη μου το βράδυ | Της μάγισσας το βάλσαμο | να πιώ της αγκαλιάς σου | κι από τη μέθη να χαθώ | παίρνοντας τα φιλιά σου | Ματάκια που τα ζήλεψα | χείλη που δε φιλούσα | και στης αγάπης τ’ όνειρο | μόνο τα συναντούσα | Είσαι για μένανε καημός | του έρωτα το χάδι | που μου ανάβει το μυαλό | στη σκέψη μου το βράδυ

07. Το λιμάνι Τραγούδι: Αναστασία Μουτσάτσου
Μουσική: Γιώργος Ανδρέου | Στίχοι: Γιώργος Ανδρέου
Να καιγόμαστε να χανόμαστε | φλόγα τη φλόγα π' αγαπιόμαστε | Να καιγόμαστε και να σβήνουμε | στάχτη τη στάχτη μας ν' αφήνουμε | Κι όλα τα λάθη που 'χω κάνει | σε σένα να βρούνε λιμάνι | να βγάλει η αγάπη σου φιρμάνι | μόνο για σένα να πονώ | Κι αν ταξίδεψα κι αν περπάτησα | σ' άλλες καρδιές κι αν παραστράτησα | στο ποτήρι σου μεθυσμένη πια | μες το στρατώνα σου διπλή σκοπιά | Κι όλα τα λάθη που 'χω κάνει | σε σένα να βρούνε λιμάνι | να βγάλει η αγάπη σου φιρμάνι | μόνο για σένα να πονώ

08. Σαν τα κορίτσια που γελάν Τραγούδι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Χρήστος Τσιαμούλης | Στίχοι: Βασίλης Νικολαΐδης
Σαν τα κορίτσια που γελάν είναι τα χρόνια | Σα πορτοκάλια που τα στύβεις και μεθάς | Σαν μπόρες της Μεσόγειου και σαν τις αμαρτίες | Σαν τις σοφές, τις άμυαλες της νύχτας συμβουλές | Κι είν’ η ψυχή μου ζωντανή, θέλει να τραγουδήσει | Κι είν ’το κορμί που όταν ξυπνάει μιλάει Ελληνικά | Κι είναι κι αυτός που έζησε γιατί ήθελε να ζήσει | Κι απ’ το Αιγαίο Πέλαγος γνωρίζει πιο πολλά | Αχ Σμύρνη και Σαράγιεβο, Κεπρία και Βαγδάτη | Όλες οι πόλεις του καημού, όλες μια πόλη ήσαν | Τα χρόνια είναι νούμερο στο χέρι που δε σβήνει | Κι όσα γινήκαν κάποτε, θα γίνονται ξανά | Κι είν’ η ψυχή μου ζωντανή, θέλει να τραγουδήσει | Κι είν ’το κορμί που όταν ξυπνάει μιλάει Ελληνικά | Κι είναι κι αυτός που έζησε γιατί ήθελε να ζήσει | Κι απ’ το Αιγαίο Πέλαγος γνωρίζει πιο πολλά | Όσα οι άνθρωποι ξεχνάν εκείνος τα θυμάται | Κι είν’ συμφορές, κι είν’ ομορφιές κι είν’ πασχαλιές και νύχτες | Κι είν’ θάνατος και γέννηση κι είν’ ηδονές κι οδύνες | Που μες στο μεδούλι μάχονταν σαν να’ ν’ βεγγαλικά | Κι είν’ η ψυχή μου ζωντανή, θέλει να τραγουδήσει | Κι είν ’το κορμί που όταν ξυπνάει μιλάει Ελληνικά | Κι είναι κι αυτός που έζησε γιατί ήθελε να ζήσει | Κι απ’ το Αιγαίο Πέλαγος γνωρίζει πιο πολλά

09. Πύλη της άμμου Τραγούδι: Λουδοβίκος & Ν. Παπάζογλου & Σ. Μάλαμας
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων | Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Θεσσαλονίκη Αθήνα μέσα στο ντεσεβό | ο κόσμος ο δικός μου μέσα στο θόρυβο | στην άσφαλτο λακκούβες τρύπες στον ουρανό | και πώς να συμβιβάσω το νου με το κενό | Συνάντησα το Νιόνιο μ' αρχαίο φορτηγό | όνειρα να φορτώνει από τον Όλυμπο | του Μπακιρτζή τ' αμόνι άκουσα να χτυπά | της Νίκης τα σπασμένα να φτιάχνει τα φτερά | Φυλάει ο Λεωνίδας μα όλοι προσπερνούν | στην πύλη με την άμμο βιάζονται να βρεθούν | είδα το Γκαϊφύλια σ' ατέλειωτη εκδρομή | να τρώει το κασέρι με το ξερό ψωμί | Το κόκκινο φουλάρι μ' ένα μπλουτζίν παλιό | να στέκει με την πλάτη στην εθνική οδό | κι ο ασημένιος άνδρας με τη βαριά φωνή | της μοναξιάς τη δόξα βρίζοντας να υμνεί | Ρασούλης ο ακροβάτης με τη λευκή στολή | έχει στα δυο του χέρια μοτό κι ανατολή | φυλάει ο Λεωνίδας μα όλοι προσπερνούν | στην πύλη με την άμμο βιάζονται να βρεθούν

10. Ανδρομέδα Τραγούδι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου | Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Άιντε μες της γης το πυρωμένο κέντρο | άιντε δυο πουλιά φιλιούνται σ' ένα δέντρο | άιντε πέφτει λάβα, λάβα απ' τα φιλιά τους | άιντε και φτερά απολιθωμένα απ' τα κορμιά τους. | Άιντε εκεί μακριά, μακριά στην Ανδρομέδα | άιντε πίνουν τσίπουρο και τρων λακέρδα | άιντε κάτι όντα περίεργα κι ωραία | άιντε που είναι μόνα και ψάχνουν για παρέα. | Άιντε εκεί ψηλά στην άκαρπη Μελούνα | άιντε φύτρωσε, φύτρωσε μια παπαρούνα | άιντε που 'χει στόμα, στόμα και δαγκάνει | άιντε κι όλο λέει πως δεν το ξανακάνει. | Άιντε εκεί βαθιά, βαθιά στα σωθικά μου | άιντε κάτι γίνεται κυρά μου | άιντε χίλια άλογα τρελά γυρίζουν | άιντε έξοδο ζητάν και μ' αλωνίζουν. | Άιντε εδώ σιμά κοντά δυο μέτρα βάθος | άιντε λεν πως φυλακίζουνε το πάθος | άιντε ρίχνουν χώμα με λουλούδια ραίνουν | άιντε και θαρρούν, θαρρούν πως ξεμπερδεύουν.

11. Δυόσμος και κανέλα Τραγούδι: Λιζέτα Καλημέρη
Μουσική: Μιχάλης Χανιώτης | Στίχοι: Λιζέτα Καλημέρη
Έχω στο μικρό μου κόσμο | μια κανέλα κι ένα δυόσμο | αχ, τι βάσανο γλυκό | να μοιράζομαι στα δυο. | Το ένα την καρδιά ξυπνάει | το άλλο λάγνα τη μεθάει | δεν μπορώ ν’ αποφασίσω | φεύγω αλλά γυρνάω πίσω. | Η καρδιά όμως αντέχει | σαν μικρό παιδί που τρέχει | με πληγές στο γόνατο | το παιχνίδι είναι γλυκό. | Δυόσμο και κανέλα έχω | τυραννιέμαι μα αντέχω. | Δεν πειράζει, δεν πειράζει | δεν είναι όλα ήλιος | είναι και χαλάζι.

12. Αράπικο Τραγούδι: Κωστής Αβυσσινός & Χαϊνηδες
Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης | Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Αχ και νά `μουν γιασεμάκι μόνο μια βραδιά | να σου δείξω την αγάπη με τη μυρωδιά | Να γινόσουνα κορίτσι αχ βαρύ καημέ | να χορεύουμε αντίκρυ να σε χαίρουμαι | Παίξε μου τη λύρα και τον ταμπουρά | Να `μουν καβαλάρης όπως τον παλιό καιρό | να περνώ να με δροσίσεις με κρυγιό νερό | Μη φυλάξεις την καρδιά μου μα να τη σκορπάς | σε βουνά και σε πελάγη κι όπου αγαπάς | Μαχαιριά η ματιά σου κι αετόφτερο | Νά `μουνα ερημοκλήσι και κερί λιανό | να περάσεις να μ’ ανάψεις κάποιο δειλινό | Θα γενώ πουλί κι αστέρι κι ότι κι αν σκεφτείς | κι όνειρο κάποιο βραδάκι να μ’ ονειρευτείς | Πάρε με φεγγάρι στο ταξίδι σου

13. Αρμενάκι Τραγούδι: Σοφία Παπάζογλου
Μουσική: Γιώργος Ζήκας | Στίχοι: Γιώργος Ζήκας
Ετούτο το κορμάκι σου, το χαϊδολογημένο | μονάχα από του μελτεμιού το πείσμα τ’ αγριεμένο | φουντώνω από τα νιάτα μου και ερωτοχτυπιέμαι | μακριά σου, αρμενάκι μου, σιωπώ κι αποτραβιέμαι. | Γιατί στην άσπρη θάλασσα ορκίστηκες να ζήσεις | την τελευταία της φωτιάς σπίθα μέχρι να σβήσεις | κι εγώ που σε αγάπησα σκληρά σε απαρνιέμαι | μακριά σου, αρμενάκι μου, σιωπώ κι αποτραβιέμαι.

14. Καναβοκάραβο Τραγούδι: Μιχάλης Παπαζήσης
Μουσική: Κώστας Καλδάρας | Στίχοι: Κώστας Καλδάρας
Στη θάλασσα μου είπανε πως φύτρωσε ένα πλοίο, | ένα καναβοκάραβο που `μοιαζε με θηρίο, | από παλιά βυθίστηκε μες στην ψιλή την άμμο | γι’ αυτό, το βλέμμα του ψαριού είναι λιγάκι πλάνο. | Ω, ω, ω, ω, δώσ’ μου κι εμένα λίγο, | Ω, ω, ω, ω, απ’ του βυθού τον τρύγο. | Στη θάλασσα μου είπανε, βαρκούλες αρμενίζουν, | με κάτι δίχτυα τρίφυλλα στα κύματα θερίζουν, | το γεγονός μαθεύτηκε σ’ Ανατολή και Δύση, | χίλια καναβοκάραβα έχουνε πια βυθίσει. | Ω, ω, ω, ω, δώσ’ μου κι εμένα λίγο, | Ω, ω, ω, ω, απ’ του βυθού τον τρύγο.

15. Κράτα για το τέλος Τραγούδι: Παντελής Θαλασσινός
Κράτα για το τέλος το πιο ψυχρό σου βλέμμα | εκείνο που αφήνει τον έρωτα μισό | μήπως και πονέσω κι έτσι να μπορέσω | να φύγω και να νιώθω βαθιά πως σε μισώ | Κράτα κι ένα ποτηράκι | για το πιο πικρό φαρμάκι | να το πιώ κι απ’ την καρδιά μου | να σου ευχηθώ | Καλή τύχη γεια χαρά σου | μην πετάς τα όνειρά σου | μην τα βρω ποτέ στο δρόμο | και σε λυπηθώ | Κράτα για το τέλος το πιο μεγάλο μίσος | τότε μόνο ίσως μπορεί να σ' αρνηθώ | να μπορώ να λέω κοίτα με δεν κλαίω | πως έμαθα να χάνω αλλά δε θα χαθώ | Κράτα κι ένα ποτηράκι | για το πιο πικρό φαρμάκι | να το πιώ κι απ’ την καρδιά μου | να σου ευχηθώ | Καλή τύχη γεια χαρά σου | μην πετάς τα όνειρά σου | μην τα βρω ποτέ στο δρόμο | και σε λυπηθώ

16. Με μια βάρκα Τραγούδι: Μικρές Περιπλανήσεις
Με μια βάρκα θα σε πάρω για να πάμε μακριά | στο κατάρτι της δεμένοι θα πνιγούμε στα φιλιά | Με κουπιά κομματιασμένα, διπλωμένα τα πανιά | το κατάρτι η φυλακή μας και τ’ αστέρια η συντροφιά | Κάϊρο, Σαλονίκη, Γιβραλτάρ, Πειραιά | καπετάνιε κάνε στάση να κατέβουμ’ ανοιχτά | Κύμα πάνω, κύμα κάτω με τον ήλιο στα μαλλιά | μες τα μάτια σου το δάκρυ έγινε δροσοσταλιά | Mες τη μέση του πελάγους μια γοργόνα μάγισσα | τα σχοινιά με μια ματιά της ρίχνει μες τη θάλασσα | Κάϊρο, Σαλονίκη, Γιβραλτάρ, Πειραιά | καπετάνιε κάνε στάση να κατέβουμ’ ανοιχτά

17. Στο Καστριτσιάνικο ποτάμι Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Στο Καστριτσιάνικο ποτάμι | Όποιος μεσάνυχτα λουστεί | Από του έρωτα την πλάνη | Έχει για πάντα γιατρευτεί. | Όμως στου ποταμού τις δίνες | Και στα ασημένια τα νερά | Κοιμούνται χρόνια οι σειρήνες | Κι αλίμονο όποιος τις ξυπνά. | Στο μαγεμένο τους τραγούδι | Και στης Λιγείας τη φωνή | Σπάνε κατάρτια κι αλυσίδες | Λιώνει στο χέρι το κερί.

18. Άννα Καρένινα Τραγούδι: Νίκος Ξυδάκης
Στην πόλη μας δεν φτάνει τρένο πια και συ προσμένεις. | Κόκκινη τσάντα έχεις αγκαλιά και περιμένεις. | Κοιτάς τα ξεχασμένα τα παλιά τα ξύλινα βαγόνια, | τους μαντεμένιους τους τροχούς, τις αλυσίδες τα μπουλόνια. | Αχ, που σκούριασαν τα χρόνια Άννα Καρένινα. | Όλοι για σένα είναι όπως παλιά πάνω στις ράγες. | όλα για σένα είναι μια φορά καπνοί και ράγες, | Άννα Καρένινα. | Μέσα σε κύματα απ' ατμό είδα μια νύχτα στο σταθμό να μπαίνει | καινούργια ατμομηχανή με οδηγό και θερμαστή και να σε παίρνει. | Κι από τότε τα τρένα σφυρίζουν μόνο για σένα, | Άννα Καρένινα

19. Πρωινό τσιγάρο Τραγούδι: Χορωδία
Χαράζει η μέρα και η πόλη έχει ρεπό | στη γειτονιά μας καπνίζει ένα φουγάρο | κι εγώ σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο | και σαν καφέ πικρό και σαν καφέ πικρό | Άδειοι οι δρόμοι δε φάνηκε ψυχή | και το φεγγάρι μόλις χάθηκε στη Δύση | και γω σε γυρεύω σαν μοιραία λύση | και σαν Ανατολή και σαν Ανατολή | Βγήκε ο ήλιος το ράδιο διαπασών | μ' ένα χασάπικο που κλαίει για κάποιον Τάσο | κι εγώ σε ποντάρω κι ύστερα πάω πάσο | σ' ένα καρέ τυφλών σ' ένα καρέ τυφλών

Ο δεύτερος δίσκος

01. Εδώ στη ρωγμή του χρόνου Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Εδώ στη ρωγμή του χρόνου | Κρύβομαι για να γλιτώσω, | απ' του Ηρώδη το μαχαίρι | Μισολειωμένος στη Χιροσίμα σου | Κάτι προγόνων ξύδι και χολή | σ' αυτήν την άδεια πόλη | Εδώ στη ρωγμή του χρόνου | Θάβομαι για να μεστώσω | μες του Διογένη το πιθάρι | Στον όγδοο μήνα της, είναι η ελπίδα μου | Σχεδόν το βρέφος γύρω περπατά | καθώς εσύ κουρνιάζεις | Εδώ στη γιορτή του πόνου | Ντύνομαι να μην κρυώνω | του Ουλιάνωφ το μειδίαμα | Σαντάλια του Χριστού, φορώ στα πόδια μου | Πραίτορες, βράχοι πάνω μου σωρό | μα 'γω θα αναστηθώ

02. Σ΄ αγαπώ Τραγούδι: Κρίστη Στασινοπούλου
Ήμουνα μόνη μες στη ζωή μου κι όταν σε βρήκα όλα άνθισαν. | Στεγνό χωράφι το κορμί μου χίλια ρυάκια το πότισαν. | Έλα και πάλι μέσα στο κρύο έλα σαν φως να με ζεστάνεις. | Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, σαν το λουλούδι ανοίγω μέσα στα πέταλα σε τυλίγω | Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ κι όλη η γη γιορτάζει γιατί η αγάπη μας μέλι στάζει | Σ’ αγαπώ... Ω, έλα! Έλα! | Σαν μελωδία απ’ την Ινδία θέλω να μπω μέσα στη καρδιά σου. | Να σε βαφτίσω στην μαγεία και να μεθύσω απ’ τα φιλιά σου. | Είσαι ο ήλιος, είσαι το φεγγάρι κι εγώ θα γίνω ιέρεια σου. | Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, σαν το λουλούδι ανοίγω μέσα στα πέταλα σε τυλίγω | Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ κι όλη η γη γιορτάζει γιατί η αγάπη μας μέλι στάζει | Σ’ αγαπώ... Ω, έλα! Έλα! | Κάθε γυναίκα θέλει έναν άντρα να την ποθεί, να την ανασταίνει. | Και κάθε άντρας, μια γυναίκα για τη ζωή να τον μαθαίνει. | Έλα ουρανέ μου να γίνουμε ένα είσαι ο μόνος άντρας για μένα. | Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, σαν το λουλούδι ανοίγω μέσα στα πέταλα σε τυλίγω | Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ κι όλη η γη γιορτάζει γιατί η αγάπη μας μέλι στάζει | Σ’ αγαπώ... Ω, έλα! Έλα!

03. Κόκκινο θολό φεγγάρι Τραγούδι: Συνήθεις Ύποπτοι
Μουσική: Χρήστος Θηβαίος | Στίχοι: Χρήστος Θηβαίος
Κόκκινο θολό φεγγάρι | σαν τα όνειρα μας ξενυχτάς | κι απ’ τις φυλακές αυτού του κόσμου | γύρω στα μεσάνυχτα το σκας | ρίχνεις μέσα στ’ άδεια μας ποτήρια | του ουρανού το αίμα και το φως | και φταίει εκείνη η ανταύγεια σου η μυστήρια | που είμαι για τα πάντα ικανός | Κόκκινο θολό φεγγάρι | πίνω απ’ τη σιωπή σου μια γουλιά | σαν καυτό σφηνάκι να με πάρει | μέσα από του φόβου τη φωλιά | μέσα απ’ τα κομμάτια αυτής της πόλης | που κύλησαν στα πόδια σου μπροστά | και στο μεταξωτό της το φουστάνι πιάστηκε η τύχη μου γερά | Κόκκινο θολό φεγγάρι | πάρε με μαζί σου να χαρείς | μέσα στο κελί μου έχω σαλτάρει | σαν απόκληρος της διαφυγής | αχ και να μπορούσα έστω για λίγο | να σε μοιραστώ από μακρυά | θα `χε χαλαρώσει αυτός ο κόμπος | του μικρού θανάτου μου η θηλιά | Κόκκινο θολό φεγγάρι | σαν τα όνειρά μας ξενυχτάς | κι απ’ τις φυλακές αυτού του κόσμου | γύρω στα μεσάνυχτα το σκας | κι έτσι ματωμένο ταξιδεύεις | σαν χαρταετός χωρίς κλωστή | είσαι εσύ του χρόνου ο καθρέφτης | τίποτα κι αιώνιο μαζί

04. Λουλούδι του δάσους Τραγούδι: Π. Κατσιμίχας & Apurimac & Χ. Κατσιμίχας
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Χάρης Κατσιμίχας
Ξύπνα λουλούδι του δάσους | πουλί του λιβαδιού | που σεργιανάς στον ουρανό | που ‘χεις τα μάτια μικρού ελαφιού | Σαν τα λουλούδια που πίνουν δροσιά | έτσι χορταίνω όταν με κοιτάς | σαν ευωδιά λουλουδιών πρωινή | σαν ευωδιά μαραμένου φύλλου | είναι η ανάσα σου | Κοίταξε με, κοίταξε με | αίμα της καρδιάς μου | Η γη χαμογελάει | τα νερά χαμογελάνε | τα σύννεφα στον ουρανό | όλα χαμογελάνε | αγαπημένη μου | Ξύπνα λουλούδι του δάσους | Ξύπνα, ξύπνα αγαπημένη | Despierto cuardo de los bajes | coracon en amorado

05. Μικρή Τραγούδι: Βασίλης Καζούλης
Μουσική: Βασίλης Καζούλης | Στίχοι: Βασίλης Καζούλης
Παίρνεις τα αστεία σοβαρά, τα σοβαρά για αστεία, | να πούμε κάτι μου 'λειψε και να 'χει σημασία. | Λες την αλήθεια ψέματα, τα ψέματα γι' αλήθεια, | γι΄ αυτό λοιπόν και κρύφτηκα μέσα στα παραμύθια. | Πότε μικρή μεγάλωσες και όλο ξεμακραίνεις, | και σ' όποιο δρόμο κι αν τραβάς δεν ξέρεις που πηγαίνεις. | Μ' αυτά τα μάτια που κοιτάς βλέπεις το άσπρο μαύρο | γι' αυτό και αποφάσισα αλλά ματάκια να 'βρω.

06. Μ' ένα άσπρο άλογο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Τάσος Ποταμιάνος
Πάνω σ΄ ένα άσπρο άλογο | Μαζί με το γλυκό μου διάβολο | Θα πετάξω μια τρελή βραδιά | θα πάω στο διάστημα | ν΄ ανοίξω κατάστημα | Θα ναι το κορίτσι μεθυσμένο | Τ΄ άλογό μου χιλιοστολισμένο | Θα καλπάζει πάνω απ' το φεγγάρι | Και το βραδάκι | στ' ουρανού το μπαράκι | Θα κερνώ τους εξωγήινους | ούζο βερεσέ | Και σκόνη από τ' άστρα, | ναργιλέ | Να πίνουν να χορεύουνε | να τσιμπάν και κανα μεζέ | Κι όταν βρούμε τον πλανήτη μας | εκεί θα χτίσουμε το σπίτι μας | Ένα σπίτι με παράθυρα | Να βλέπεις απόξω | το ουράνιο τόξο | Και θα κάνουμε πολλά παιδιά | γάτες, κότες, πλανητόσκυλα | Θα 'ρχονται τα διαστημόπλοια | και όλα τα ούφο | με κόκκινο σκούφο | Θα κερνάς τους εξωγήινους | ούζο βερεσέ | Και σκόνη από τ' άστρα, | ναργιλέ | Να πίνουν να χορεύουνε

07. Ερωτικό για δυο αγγέλους Τραγούδι: Φοίβος Δεληβοριάς
Μουσική: Φοίβος Δεληβοριάς | Στίχοι: Φοίβος Δεληβοριάς
Ο άγγελός μου βγαίνει από τη λήθη | τότε που ξυπνάει το γιασεμί. | Μ’ όνειρα τη θλίψη μου τυλίγει | και γυρνάει στους δρόμους σαν παιδί. | Ψάχνει στα κενά των λέξεων μου | νά βρει μιαν ανθρώπινη λαλιά. | Nά βρει γιατρικό στον πυρετό μου, | νά βρει μιαν αλήθεια στην ψευτιά. | Νά βρει γιατρικό στον πυρετό μου, | νά βρει μιαν αλήθεια στην ψευτιά. | Μα το ξέρει ο ίδιος κι ας σωπαίνει, | πως το μόνο που με κατοικεί | και το μαύρο δάκρυ μου υφαίνει, | είναι μια κοπέλ’ από κερί. | Ξέρει, επίσης, πως την αγαπάω | κι ας μου δίνει μόνο στεναγμούς. | Μα, όσες ώρες κι αν την τραγουδάω, | δε γιατρεύομαι, θολώνει ο νους. | Μα, όσες ώρες κι αν την τραγουδάω, | δε γιατρεύομαι, θολώνει ο νους. | Ο άγγελός μου χάθηκε ένα βράδυ | μέσα στου μυαλού μου τις σπηλιές. | Κι έμεινα παρέα με το σκοτάδι, | σφίγγοντας στα όνειρα θηλιές. | Τι θα μ’ ωφελήσει να τον ψάξω; | Και μαζί του θα `μαι μοναχός. | Πώς να με βοηθήσει, αφού ξέρω | πως την ερωτεύτηκε κι αυτός; | Πώς να με βοηθήσει, αφού ξέρω | πως την ερωτεύτηκε κι αυτός;

08. Το μοντέλο Τραγούδι: Βαγγέλης Γερμανός & Αλίκη
Μουσική: Βαγγέλης Γερμανός | Στίχοι: Βαγγέλης Γερμανός
Στο κιόσκι μες το πάρκο που λουφάζαμε μικροί | πάλευα το πορτραίτο σου να φτιάξω | με νότες χαρισμένες από 'δω κι από κει | χωρίς ούτε γραμμούλα να σ' αλλάξω | Τα μάτια σου δυο κάρβουνα στο μέλι βουτηγμένα | το χέρι σου μαροκινό σπαθί | τις φούρλες σου να γράφεις αποκλειστικά για μένα | πρίμα μπαλαρίνα στην σκηνή | Σαν όραμα τρελά φεγγοβολάς | και σαν ουράνια ρόδα στην ρώτα σου κυλάς | τροφή το σώμα, το αίμα σου κρασί | το πιο ακριβό μοντέλο μωρό μου είσαι 'συ | Τα πλάνα σου σκορπίσανε στον άνεμο πουλιά | και γύρισαν μ' ερωτηματικό | χαμήλωσαν τα φώτα κι εγώ μες τη σιγαλιά | σαλπάρισα με τον Τιτανικό | και τώρα που το σκέφτομαι μονάχος μου ξανά | μέσα από τα στιχάκια δραπετεύεις | αλλάζεις το μοντέλο πριν τελειώσει η ζωγραφιά | και πίσω από την πλάτη μου χορεύεις | Σαν όραμα...

09. Μαρία Ντολόρες παρελθόν Τραγούδι: Σαββίνα Γιαννάτου
Μουσική: Δημήτρης Μαραγκόπουλος | Στίχοι: Όμικρον Ωμέγα
Σε δύσκολες ώρες Μαρία Ντολόρες | που δεν έβλεπα μέλλον ούτε παρόν | στης ζωής την αρένα είχα μόνον εσένα | Μαρία Ντολόρες παρελθόν. | Ό,τι δεις κι ό,τι πιάσεις το χαλάς, το σκουριάζεις | αχ Μαρία Ντολόρες των στεναγμών | των λυγμών και των θρήνων, των χαμένων ονείρων | Μαρία Ντολόρες παρελθόν. | Όταν τρέχω να φύγω για να σε αποφύγω | σε χιλιάδες αδιέξοδα από μπετόν | με τυλίγει η σκιά σου, το βαρύ άρωμά σου | Μαρία Ντολόρες παρελθόν. | Σε άγνωστες χώρες Μαρία Ντολόρες | το φεγγάρι τα μάτια των κοριτσιών | τα τραγούδια τα ξένα μου θυμίζουν εσένα | Μαρία Ντολόρες παρελθόν. | Δεν υπάρχει το ξέρω για κανέναν τορρέρο | μια κερκίδα στις θέσεις των θεατών | κι απ’ τη νύχτα πιο μαύρος περιμένει ο ταύρος | Μαρία Ντολόρες παρελθόν. | Κι όταν έρθουν οι ώρες Μαρία Ντολόρες | που δε θα `χω πια μέλλον ούτε παρόν | στης ζωής την αρένα θα `χω μόνον εσένα | Μαρία Ντολόρες παρελθόν.

10. Δὲν εἶναι ἴδιες ὅλες οἱ γυναῖκες Τραγούδι: Χειμερινοί Κολυμβητές
Μουσική: Σταύρος Καραμανιώλας | Στίχοι: Σταύρος Καραμανιώλας
Δὲν εἶναι, φίλε, ἴδιες ὅλες οἱ γυναῖκες, | δὲν εἶναι ἴδιες, μὴν τὶς κατηγορεῖς· | ψάξε σὲ ὥριμες, σὲ νέες, σὲ μπεμπέκες, | καρδιὲς μεγάλες μὲ αἰσθήματα θὰ βρεῖς. | Ξέρω, βρὲ φίλε, μιὰ γυναῖκα σ᾿ ἔχει κάψει | καὶ τὸν καημό σου νὰ σβήσω δὲν μπορῶ· | μήπως κι ἐγώ, βρὲ φίλε μου, δὲν ἔχω κλάψει | γιὰ μιὰ γυναῖκα ποὺ τώρα συγχωρῶ; | Εἶδα γυναῖκες ποὺ πικρὰ γιὰ ἄντρες κλάψαν, | εἶδα γυναῖκες ποὖχαν τόσο ἐρωτευτεῖ, | εἶδα γυναῖκες ποὺ κατάμαυρα τὰ βάψαν | κι ἄλλες γυναῖκες ποὖχαν καλογηρευτεῖ. | Μυστήριο πλάσμα, φίλε, εἶναι ἡ γυναῖκα, | κανεὶς δὲν ξέρει τι κρύβει στὴν καρδιά· | ἄλλες ποθοῦνε μ᾿ ἕναν ἄντρα νὰ γεράσουν | κι ἄλλες ἁπλῶς πῶς νὰ περάσει μιὰ βραδιά.

11. Φεϊρούζ Τραγούδι: Μελίνα Κανά
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου | Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Φεϊρούζ, βγες στο μπαλκόνι | να σ' ακούσουν τα πουλιά, | του Λιβάνου οι μαύροι κέδροι | και οι λειχήνες του Αραράτ. | Φεϊρούζ καημέ μου Φεϊρούζ, | τους αναστεναγμούς μου αφήνω, | Ω, ω, στα σταυροδρόμια της ζωής. | Φεϊρούζ καημέ μου Φεϊρούζ, | έμαθα πάντοτε να δίνω, | Ω, ω, όσα δεν έδωσε κανείς. | Στείλε μου το "wa habibi" | στις φτερούγες του νοτιά, | να περάσει από τη Γαύδο | και ν' ανέβει πιο ψηλά. | Η Ευαγγελία λέει | τον Αρχαγγελιτικό | κι εσύ στης Μπεκάα τη θέρμη | τραγουδάς το ανείπωτο.

12. Βασιλική Τραγούδι: Νίκος Ζιώγαλας
Μουσική: Νίκος Ζιώγαλας | Στίχοι: Παραδοσιακό
Βασιλική τον έρωτα πολύ βαρύ τον πήρες | και στο Μαρίφ κατήντησες εκεί να ξεψυχήσεις (πίνεις μπύρες) | Δεν έπρεπε Βασιλική το Στέργιο ν' αγαπήσεις μον' έπρεπε Βασιλική να τον απαρατήσεις | Βασιλική 'σουν όμορφη ξανθιά σαν το κουκλάκι | πώς έκανες απόφαση και πήρες το φαρμάκι | Γω το φαρμάκι το 'κανα ωραία λεμονάδα | το σήκωνα και το 'πινα με τόση νοστιμάδα

13. Πικρία Τραγούδι: Νένα Βενετσάνου
Μουσική: Michael Montanaro | Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Ξέχασα κείνο το μικρό κοτίτσι από το Αμόι | και τη μουλάτρα που έζεχνε κρασί στην Τενερίφα, | τον έρωτα, που αποτιμάει σε ξύλινο χαμώι, | και τη γριά που εμέτραγε με πόντους την ταρίφα. | Το βυσσινί του Τισιανού και του περμαγγανάτου, | και τα κρεβάτια ξέχασα τα σαραβαλιασμένα | με τα λερά σεντόνια τους τα πολυκαιρισμένα, | για το κορμί σου που έδιωχνε το φόβο του θανάτου. | Ό,τι αγαπούσα αρνήθηκα για το πικρό σου αχείλι | τον τρόμο που δοκίμαζα πηδώντας το κατάρτι | το μπούσουλα, τη βάρδια μου και την πορεία στο χάρτη, | για ένα δυσεύρετο μικρό θαλασσινό κοχύλι. | Τον πυρετό στους Τροπικούς, του Ρίο τη μαλαφράντζα | την πυρκαγιά που ανάψαμε μια νύχτα στο Μανάο | Τη μαχαιριά που μου 'δωσε ο Μαγιάρος στην Κωστάντζα | και "Σε πονάει με τη νοτιά;" "Όχι από αλλού πονάω". | Του τρατολόγου τον καημό, του ναύτη την ορφάνια | του καραβιού που κάθισε την πλώρη τη σπασμένη | Τις ξεβαμμένες στάμπες μου που 'χα για περηφάνεια | για σένα, που σαλπάρισες, γολέτα αρματωμένη. | Τι να σου τάξω ατίθασο παιδί να σε κρατήσω | Παρηγοριά μου ο σάκος μου, σ' Αμερική κι Ασία | Σύρμα που εκόπηκε στα δυο και πως να το ματίσω; | Κατακαημένε, η θάλασσα μισάει την προδοσία. | Κατέβηκε ο Πολύγυρος και γίνηκε λιμάνι, | Λιμάνι κατασκότεινο, στενό, χωρίς φανάρια, | απόψε που αγκαλιάστηκαν Εβραίοι και Μουσουλμάνοι | και ταξιδέψαν τα νησιά στον πόντο, τα Κανάρια. | Γέρο, σου πρέπει μοναχά το σίδερο στα πόδια, | δύο μέτρα καραβόπανο, και αριστερά τιμόνι. | Μια μέδουσα σε αντίκρισε γαλάζια και σιμώνει | κι ένας βυθός που βόσκουνε σαλάχια και χταπόδια.

14. Τα σμυρναίικα τραγούδια Τραγούδι: Παντελής Θαλασσινός
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός | Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Το καθρεφτάκι σου παλιό | και πίσω απ' τη θαμπάδα | η Σμύρνη με το Κορδελιό | και η παλιά Ελλάδα | Μουτζουρωμένο το γυαλί | μα πίσω απ' τους καπνούς του | βλέπει ο Θεός το Αϊβαλί | και σταματάει ο νους του | Τα σμυρναίικα τραγούδια | ποιος σου τα 'μαθε | να τα λες και να δακρύζεις | της καρδιάς μου ανθέ | Το καθρεφτάκι σου παλιό | και το μυαλό χαμένο | σε ποιο τα ήπιες καπηλειό | και βγήκες μεθυσμένο | Μουτζουρωμένο το γυαλί | μα πίσω απ' τους καπνούς του | βλέπει ο Θεός το Αϊβαλί | και σταματάει ο νους του | Τα σμυρναίικα τραγούδια | ποιος σου τα 'μαθε | να τα λες και να δακρύζεις | της καρδιάς μου ανθέ

15. Λόγια κι άλλα λόγια Τραγούδι:  Μανώλης Λιδάκης
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Νίκος Ξυδάκης
Εγώ καλή είπα θα φύγω θα χαθώ θα σβήσω | Χωρίς εσένα βαθιά το πίστεψα πως δεν θα ζήσω | Τώρα όλα αυτά μοιάζουνε με λόγια | Λόγια ενός τρελού και ψεύτη | Κι όμως ήταν της καρδιάς μου η σκέψη | Όταν χαράζει απλώνει μέσα μου γλυκιά μια θλίψη | Άλλη μια μέρα κι ας σ’ αγαπώ δεν μού ’χεις λείψει | Μοιάζουν όλα αυτά λόγια κι άλλα λόγια | Λόγια ενός τρελού και ψεύτη | Κι όμως είναι της καρδιάς μου η σκέψη

16. Είναι σκοτάδι Τραγούδι: Σωκράτης Μάλαμας
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας | Στίχοι: Γιώργος Αθανασόπουλος
Όλα μας τα 'παν οι σοφοί | και με το παραπάνω | κορώνα γράμματα η ζωή | μα εγώ το κέρμα χάνω | Βλέπω τους φίλους τους παλιούς | να λένε δεν πειράζει | ψυχή που δεν αμάρτησε | ποτέ της δεν αγιάζει | Είναι σκοτάδι μάτια μου | πάντα σ' αυτή την πλάση | μια χαραμάδα αφήνουμε | το φως για να περάσει | Να μπούνε χρώματα φωνές | όνειρα και ταξίδια | να κλέψουμε απ' τους Θεούς | πανάκριβα στολίδια | Μια ρουφηξιά είναι η ζωή | της άνοιξης μια μέρα | μια ανάσα ένας στεναγμός | στο δροσερό αέρα | Καραβοκύρισσα καλή | δώσ' μου την αγκαλιά σου | κι ας είναι δηλητήριο | στα χείλη τα φιλιά σου | Είναι σκοτάδι μάτια μου...

17. Αύγουστος Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου | Στίχοι: Νίκος Παπάζογλου
Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό | με μιας θαρρείς κι απ' την καρδιά μου ξέκοψε | κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά | ανέβηκε ως τα χείλη μου και με 'πνιξε | φυλάξου για το τέλος θα μου πεις | Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω | κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος | λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ | ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος | κουράγιο θα περάσει θα μου πεις | Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά | την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε | καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά | διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε | θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό | Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό | μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε | από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως | που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε | κι εγώ ο τυχερός που το 'χει δει | Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός | αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται | μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως | φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται | και φέγγει από μέσα η φυλακή | Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά | την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε | καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά | διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε | θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

18. Να μ’ αγαπάς Τραγούδι: Παύλος Σιδηρόπουλος
Μουσική: Ανδρέας Θωμόπουλος | Στίχοι: Ανδρέας Θωμόπουλος
Σου γράφω πάλι από ανάγκη | η ώρα πέντε το πρωί | το μόνο πράγμα που `χει μείνει | όρθιο στον κόσμο είσαι εσύ | Τι να τις κάνω τις τιμές τους | τα λόγια τα θεατρικά | μες στην οθόνη του μυαλού μου | χάρτινα είδωλα νεκρά | Να μ’ αγαπάς όσο μπορείς να μ’ αγαπάς | Κοιτάζοντας μες στον καθρέφτη | βλέπω ένα πρόσωπο γνωστό | κι ίσως η ασχήμια του να φύγει | μόλις πλυθώ και ξυριστώ | Βρωμάει η ανάσα απ’ τα τσιγάρα | βαραίνει ο νους μου απ’ τα πολλά | στον τοίχο κάποια Μόνα Λίζα | σε φέρνει ακόμα πιο κοντά | Να μ’ αγαπάς όσο μπορείς να μ’ αγαπάς | Αν και τελειώνει αυτό το γράμμα | η ανάγκη μου δε σταματά | σαν το πουλί πάνω στο σύρμα | σαν τον αλήτη που γυρνά | Θέλω να `ρθείς και να μ’ ανάψεις | το παραμύθι να μου πεις | σαν μάνα γη να μ’ αγκαλιάσεις | σαν άσπρο φως να ξαναρθείς.

19. Άνοιξε, άνοιξε Τραγούδι: Φλέρυ Νταντωνάκη
Το παράθυρο κλεισμένο, | σφαλισμένο, σκοτεινό, | για ποιο λόγο δεν τ' ανοίγεις | πεισματάρα, να σε 'δω; | Άνοιξε, άνοιξε, | γιατί δεν αντέχω, | φτάνει πια, φτάνει πια | να με τυραννάς. | Ξεροστάλιασα στ' αγιάζι | ώρες να σου τραγουδώ, | η καρδιά μου φλόγες βγάζει, | μα δε βγαίνεις να σε 'δω. | Άνοιξε, άνοιξε, | γιατί δεν αντέχω, | φτάνει πια, φτάνει πια | να με τυραννάς.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης