Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Ο δρόμος της επιστροφής





















01. Στο δρόμο της επιστροφής Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Θεόδωρος Καμπουρίδης | Στίχοι: Λευτέρης Χαψιάδης
Στο δρόμο της επιστροφής | καθώς γυρίζω πίσω, | με πνίγουνε τα δάκρυα | και πώς να τραγουδήσω. | Γυρίζω πάλι στη ζωή, | στους φίλους μου γυρίζω, | σ’ αυτούς που μ’ αγαπήσανε | και τον καημό μου ζήσανε. | Ξανά τους αντικρίζω. | Της μοναξιάς μου το κελί | που ήμουνα κλεισμένος, | το γκρέμισαν οι φίλοι μου | και νιώθω λυτρωμένος. | Γυρίζω πάλι στη ζωή, | στους φίλους μου γυρίζω, | σ’ αυτούς που μ’ αγαπήσανε | και τον καημό μου ζήσανε. | Ξανά τους αντικρίζω.

02. Εγώ είμαι αϊτός Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης | Στίχοι: Λούλα Παπαγιαννοπούλου
Απ’ την αγάπη σου παίρνω τη δύναμη | όλο τον κόσμο να κατακτήσω. | Απ’ την αγάπη σου παίρνω τη δύναμη | ως και το χάρο να τον νικήσω. | Εγώ είμ’ αϊτός κι εσύ ’σαι τα φτερά μου | κι όταν μου φεύγεις μακριά, | αχ, χάνω το πέταγμά μου. | Απ’ την αγάπη σου παίρνω τη δύναμη | όλους τους πόνους να τους αντέξω. | Απ’ την αγάπη σου παίρνω τη δύναμη | πληγές που μ' άνοιξαν να τις γιατρέψω. | Εγώ είμ’ αϊτός κι εσύ ’σαι τα φτερά μου | κι όταν μου φεύγεις μακριά, | αχ, χάνω το πέταγμά μου.

03. Πρόσφυγες κυνηγημένοι Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Θεόδωρος Καμπουρίδης | Στίχοι: Λευτέρης Χαψιάδης
Απ' της Σμύρνης τ' ακρογιάλια | κι απ' του Πόντου τις αυλές, | φτάσαμε ξεριζωμένοι | μες στις φτωχογειτονιές. | Πρόσφυγες κυνηγημένοι, | μια ζωή αδικημένοι. | Στοιβαγμένοι σε παράγκες, | να μας πνίγουν οι ανάγκες. | Πρόσφυγες κυνηγημένοι, | μια ζωή αδικημένοι. | Τους καημούς μας τραγουδάω, | υποφέρω και πονάω. | Απ' τα σπίτια μας διωγμένοι, | στην πικρή την προσφυγιά. | Και στο αίμα βουτηγμένη | η μισή μας η γενιά.

04. Το σύστημα είναι ένοχο Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης | Στίχοι: Λούλα Παπαγιαννοπούλου
Κανένας δε γεννήθηκε αλήτης, | κανένας δε γεννήθηκε φονιάς. | Τα παλικάρια φυλακή τα ρίχνει | ο άδικος ετούτος ο ντουνιάς. | Το σύστημα είναι ένοχο | και οι συνθήκες της ζωής. | Το σύστημα είναι ένοχο, | μα δεν το δίκασε κανείς. | Για ένα παραπάτημα αθώο | ο κόσμος σού κολλάει τη ρετσινιά. | Κι αντί να σου απλώσει κάποιο χέρι, | σε σπρώχνει διαρκώς πιο χαμηλά. | Το σύστημα είναι ένοχο | και οι συνθήκες της ζωής. | Το σύστημα είναι ένοχο, | μα δεν το δίκασε κανείς.

05. Την αγαπάω Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης | Στίχοι: Λούλα Παπαγιαννοπούλου
Δε φτάνει το δράμα που έφυγε, | δε φτάνει το δράμα που σβήνω, | μα πρέπει σε όλους, εντύπωση, | πως δεν τη θυμάμαι, να δίνω. | Την αγαπάω, την αγαπάω, | το παραδέχομαι ότι πονάω, | μα με κρατάει ο εγωισμός | και πίσω δε γυρνάω.  | Δε φτάνει το δράμα που έγινα | σκιά μιας παλιάς ευτυχίας, | μα πρέπει να πω πως την ξέχασα | στον έρωτα άλλης φιλίας. | Την αγαπάω, την αγαπάω, | το παραδέχομαι ότι πονάω, | μα με κρατάει ο εγωισμός | και πίσω δε γυρνάω.

06. Το δικό σου αμάρτημα Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Γιάννης Πάριος | Στίχοι: Γιάννης Πάριος
Τις αμαρτίες τις δικές μου | αν χρειαστεί να τις μετρήσω | από τα δέκα δάχτυλα μου | μόνο τα πέντε θα κρατήσω. | Μα το δικό σου αμάρτημα | του κόσμου όλα τα δάχτυλα. | Τώρα το δίκιο σου γυρεύεις | μες στο ποτό και μες στη ζάλη | κι όλο μετράς στα δάχτυλά σου | τις αμαρτίες που ’χω κάνει. | Μα το δικό σου αμάρτημα | του κόσμου όλα τα δάχτυλα.

07. Το τραγούδι του φίλου Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Θεόδωρος Καμπουρίδης | Στίχοι: Λευτέρης Χαψιάδης
Ένα ποτήρι γεμάτο και μια καρέκλα αδειανή | στον φίλο μας που 'χει φύγει μέσα απ' αυτή τη ζωή. | Ένα ποτήρι γεμάτο γι' αυτόν που έχει χαθεί | για να πιστέψουμε πάλι ότι υπάρχει και ζει. | Δεν έφυγες ποτέ από τη σκέψη μας | υπάρχεις πάντα μέσα στην καρδιά μας | πλανιέται η μορφή σου στα τραγούδια μας | και στα πικρά παράπονά μας. | Αγαπημένε μας φίλε, μας έχεις λείψει πολύ | ο πόνος δε σ' ανασταίνει, το κλάμα δεν ωφελεί. | Λίγο κρασί στο όνομά σου ρίχνουμε πάνω στη γη | ο πιο καλύτερος φίλος πάλι μαζί μας να πιει. | Δεν έφυγες ποτέ από τη σκέψη μας | υπάρχεις πάντα μέσα στην καρδιά μας | πλανιέται η μορφή σου στα τραγούδια μας | και στα πικρά παράπονά μας.

08. Εγώ είμαι ένας απόκληρος Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης | Στίχοι: Λούλα Παπαγιαννοπούλου
Είμαι φτερό στον άνεμο με δίχως κληρονόμους | και τη ζωή μου περπατώ με τους δικούς μου νόμους | Εγώ είμαι ένας απόκληρος και μ' ανθρωπιά ολόκληρος | Δεν πάτησα σε πτώματα, για ν' ανεβώ ψηλά πατώματα | Δεν μπήκα σε κυκλώματα, μισώ την αδικία | και πάνω απ' τα συμφέροντα, μετράω τη φιλία | Εγώ είμαι ένας απόκληρος και μ' ανθρωπιά ολόκληρος | Δεν πάτησα σε πτώματα, για ν' ανεβώ ψηλά πατώματα

09. Όποιος πέφτει μόνος του δεν κλαίει Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Θεόδωρος Καμπουρίδης | Στίχοι: Λευτέρης Χαψιάδης
Όποιος πέφτει μόνος του δεν κλαίει. | Ούτε θέλει συμβουλές. | Και το ξέρω, φίλε μου, τι φταίει. | Άσε τις παρηγοριές. | Για το δράμα το δικό μου, | τα 'χω με τον εαυτό μου | και δεν ρίχνω την ευθύνη πουθενά. | Μια γυναίκα στη ζωή μου | ήταν η καταστροφή μου | και κανείς δεν θέλω να με συμπονά. | Όποιος πέφτει μόνος του δεν κλαίει. | Κρύβει πάντα τον καημό. | Κι απ΄ τον πόνο, φίλε, που με καίει, | ούτε λέξη δε θα πω.

10. Το αμαρτωλό σου σώμα Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Λευτέρης Τσαγκάρης | Στίχοι: Λευτέρης Τσαγκάρης
Τ' αμαρτωλό το σώμα σου | στο χώμα δε θα λιώσει | κι απ' το κριτή δε θα βρεθεί, | δε θα βρεθεί κανείς να σε γλιτώσει. | Το αμαρτωλό σου σώμα | θα παιδεύεται στο χώμα | Γι' αυτή τη μαύρη σου ψυχή | που αγάπησε το χρήμα, | κυλίστηκες στη προστυχιά, προστυχιά, | στο βούρκο και στο κρίμα. | Το αμαρτωλό σου σώμα | θα παιδεύεται στο χώμα. | Στις κολασμένες τις ψυχές | τάχθηκε κι η δική σου | και τώρα λες αμάρτησες, αμάρτησες | παρά τη θέληση σου. | Το αμαρτωλό σου σώμα | θα παιδεύεται στο χώμα.

11. Τα δικά μου λάθη Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης | Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Να 'ταν δυο και τρία όλα μου τα λάθη, | να 'ταν δυο και τρία όλα μου τα λάθη, | θα 'λεγα σαν άνθρωπος έφταιξα κι εγώ, | μα δεν έχουν τελειωμό τα δικά μου πάθη, | μ' έκαναν και έχασα τον λογαριασμό, | μα δεν έχουν τελειωμό τα δικά μου πάθη, | μ' έκαναν και έχασα τον λογαριασμό. | Ως και μ' αλυσίδες, καρδιά μου, να δεθείς, | πάλι θα βρεις τον τρόπο σου και θα ερωτευτείς, | τα δικά σου σφάλματα πάντα εγώ πληρώνω | γιατί όπου αγαπάς σε γεμίζουν πόνο, | γιατί όπου αγαπάς σε γεμίζουν πόνο. | Να 'ταν δυο και τρία τα παθήματά μου, | να 'ταν δυο και τρία τα παθήματά μου, | πάλι θα περίμενα πως θα 'βαζα μυαλό | μα δεν παίρνει μάθημα η τρελή καρδιά μου, | κάνει εκείνη λάθη τα πληρώνω εγώ, | μα δεν παίρνει μάθημα η τρελή καρδιά μου, | κάνει εκείνη λάθη τα πληρώνω εγώ. | Ως και μ' αλυσίδες, καρδιά μου, να δεθείς, | πάλι θα βρεις τον τρόπο σου και θα ερωτευτείς, | τα δικά σου σφάλματα πάντα εγώ πληρώνω | γιατί όπου αγαπάς σε γεμίζουν πόνο, | γιατί όπου αγαπάς σε γεμίζουν πόνο.

12. Το παράπονο του μετανάστη Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Γιάννης Παλαιολόγου | Στίχοι: Λευτέρης Χαψιάδης
Κι αν σε λατρεύω, γλυκιά πατρίδα, | ποτέ δεν είδα λίγη στοργή. | Κι όλο με διώχνεις από κοντά σου | σαν το ρημάδι σε ξένη γη. | Στον τόπο αυτόν που αγαπώ | ούτ’ ένα χέρι για να πιαστώ. | Και ξενιτεύτηκα, μα δεν γιατρεύτηκα | κι ήρθα, πατρίδα μου, για να σε δω, | κι ας με πληγώνεις. | Κι αν δεν ζηλεύω τις ξένες χώρες, | υπάρχουν ώρες που αγανακτώ | και θέλω πάλι να ξαναφύγω | τον εαυτό μου να ξαναβρώ. | Στον τόπο αυτόν που αγαπώ | ούτ’ ένα χέρι για να πιαστώ. | Και ξενιτεύτηκα, μα δεν γιατρεύτηκα | κι ήρθα, πατρίδα μου, για να σε δω, | κι ας με πληγώνεις.

13. Το παιχνίδι της ζωής Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Γιάννης Πάριος | Στίχοι: Γιάννης Πάριος
Μη ρωτάς γι’ αυτούς που είναι μονάχοι, | τους αδικημένους στη ζωή. | Μες στα στήθια τους καημός υπάρχει | που τους καίει βράδυ και πρωί. | Η ζωή είναι παιχνίδι | μυστικά πολλά που κρύβει, | μα δεν κέρδισε κανείς. | Με κερδίσανε και μένα | με χαρτιά σημαδεμένα | στο τραπέζι της ζωής. | Στου γκρεμού την άκρη έχω φτάσει | και κανένας δεν με συμπονά. | Έτσι που κατάντησε η πλάση, | πού να βρω καρδιά να με πονά; | Η ζωή είναι παιχνίδι | μυστικά πολλά που κρύβει, | μα δεν κέρδισε κανείς. | Με κερδίσανε και μένα | με χαρτιά σημαδεμένα | στο τραπέζι της ζωής.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης