Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Καινούργιοι κόσμοι




















Τα τραγούδια του δίσκου και οι διατιθέμενοι στίχοι τους:

01. Καταστροφές και συμφορές Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Καταστροφές και συμφορές, ερείπια, ρημάδια. | Κορμάκι μου, μαράζωσες, σε τρων τα χτυποκάρδια. | Ποιος άνθρωπος μπορεί μαζί μου να μην κλάψει | και ποια καρδιά είν’ αυτή που δεν θα αναστενάξει; | Παλιοζωή, κατάντησες για μένα τυραννία, | πρωί και βράδυ βάσανα, λαχτάρες κι αγωνία. | Ποιος άνθρωπος μπορεί μαζί μου να μην κλάψει | και ποια καρδιά είν’ αυτή που δεν θα αναστενάξει; | Τι έχουν δει τα μάτια μου κι ακόμα τι θα δούνε; | Μονάχα μες στη μαύρη γη μπορεί να ξεχαστούνε.

02. Γελάτε μα δεν ξέρετε Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης | Στίχοι: Στέφανος Βαρτάνης
Γελάτε που με βλέπετε | να πίνω και να κλαίω | μες στην ταβέρνα μοναχός | τον πόνο μου να λέω. | Όποιος έχει αγαπήσει | και προδόθηκε σκληρά | σαν και μένα θα δακρύσει | σαν και μένα θα πονά | στο πιοτό θα καταντήσει | για να βρει τη λησμονιά. | Γελάτε μα δεν ξέρετε | τον πόνο το δικό μου | και με περνάτε για τρελό | που κλαίω τον καημό μου. | Όποιος έχει αγαπήσει | και προδόθηκε σκληρά | σαν και μένα θα δακρύσει | σαν και μένα θα πονά | στο πιοτό θα καταντήσει | για να βρει τη λησμονιά.

03. Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι, | μια καρέκλα πάντα αδειανή, | σε προσμένουν πότε θα γυρίσεις | απ’ τα ξένα, δόλιο μας παιδί. | Δηλητήριο στο στόμα | είναι η κάθε μας μπουκιά | μέχρι που να ’ρθεις, παιδί μας, | απ’ τη μαύρη ξενιτιά. | Η μανούλα πάντοτε κλαμένη, | ο πατέρας όλο σκεφτικός | και τ’ αδέρφια σου και η καλή σου | σκέπτονται εσένα συνεχώς. | Πότε θά ’ρθεις, πότε θά ’ρθεις | απ’ τη μαύρη ξενιτιά | να χαρεί το σπιτικό μας | και η μαύρη μας καρδιά.

04. Τα χείλη σου όσα κι αν πουν Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μπάμπης Μπακάλης | Στίχοι: Σταύρος Κάξος
Τα χείλη σου όσα κι αν πουν | κι αν με κακολογούν, | όμορφα λόγια, για μένα, το ξέρω, | πάλι θα ξαναπούν, | όμορφα λόγια, για μένα, το ξέρω, | πάλι θα ξαναπούν. | Είπες κουβέντες βαριές | κι όμως εγώ δεν κρατάω κακία, | και σε συγχωρώ, | άλλοι σου ψήνουν το ψάρι στα χείλη | και την πληρώνω εγώ. | Τα χείλη σου όσα κι αν πουν | κι αν με κακολογούν, | όμορφα λόγια, για μένα, το ξέρω, | πάλι θα ξαναπούν, | όμορφα λόγια, για μένα, το ξέρω, | πάλι θα ξαναπούν. | Ξέρω, δεν θες να με δεις | κι όμως. εγώ σ' αγαπώ κι υποφέρω | όταν δεν σε δω, | άλλοι σου ψήνουν το ψάρι στα χείλη | και την πληρώνω εγώ. | Τα χείλη σου όσα κι αν πουν | κι αν με κακολογούν, | όμορφα λόγια, για μένα, το ξέρω, | πάλι θα ξαναπούν, | όμορφα λόγια, για μένα, το ξέρω, | πάλι θα ξαναπούν. | Όμορφα λόγια, για μένα, το ξέρω, | πάλι θα ξαναπούν.

05. Στη ζούγκλα που λέγεται ζωή Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης | Στίχοι: Θόδωρος Δερβενιώτης
Άνθρωπος είμαι κι εγώ, | μάνα μ' έχει γεννημένο, | πάψε κοινωνία πια | να χτυπάς μ' απανθρωπιά, | αχ! ένα σώμα βασανισμένο. | Μέσα στη ζούγκλα που λέγεται ζωή | οι αδικίες μου φάγαν την ψυχή. | Είναι η πίκρα μου φωτιά | και το δάκρυ μου πλημμύρα, | ας πεθάνω, ας χαθώ, | έτσι μόνο θα σωθώ, | αφού στον ήλιο δεν έχω μοίρα. | Μέσα στη ζούγκλα που λέγεται ζωή | οι αδικίες μου φάγαν την ψυχή.

06. Νύχτα με δίχως όνειρα Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Γιώργος Μητσάκης | Στίχοι: Γιώργος Μητσάκης
Αγάπη δεν υπάρχει πια, | μονάχα η στάχτη απ' τη φωτιά, | πάντα νυχτώνει και ξημερώνει | χωρίς κα 'να σκοπό, | κι όσοι με δούνε και με ρωτούνε, | δεν ξέρω τι να πω. | Νύχτα με δίχως όνειρα, | καρδιά χωρίς αγάπη, | μοιάζω σαν έρημο πουλί | και σαν τον λιποτάκτη, | απ' της αγάπης τη φωτιά | έμεινε μόνο η στάχτη. | Αγάπη δεν υπάρχει πια, | μονάχα η στάχτη απ' τη φωτιά. | Λιμάνι δεν υπάρχει πια, | μονάχα φουρτούνα στην καρδιά, | καράβι ξένο και ξεχασμένο | μπρος στο μουράγιο του, | έχει αράξει γιατί έχει χάσει | τον καπετάνιο του. | Νύχτα με δίχως όνειρα, | καρδιά χωρίς αγάπη, | μοιάζω σαν έρημο πουλί | και σαν τον λιποτάκτη, | απ' της αγάπης τη φωτιά | έμεινε μόνο η στάχτη. | Αγάπη δεν υπάρχει πια, | μονάχα η στάχτη απ' τη φωτιά.

07. Της κοινωνίας ναυαγός Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Της κοινωνίας ναυαγός | και της ζωής αμαρτωλός, | νύχτα σε νύχτα κυκλοφορώ | κι όλο πιο κάτω κατρακυλώ. | Μόνον αυτή π' αγάπησα | και μ' έχει φαρμακώσει, | όσο κι αν παραστράτησα | μπορούσε να με σώσει. | Συντρίμμι, τώρα, θλιβερό, | το θάνατό μου καρτερώ, | μες στα σκοτάδια, μες στη ντροπή | τηρώ το σώμα και την ψυχή. | Μόνον αυτή π' αγάπησα | και μ' έχει φαρμακώσει, | όσο κι αν παραστράτησα | μπορούσε να με σώσει. | Κι αν είχες, μάνα μου γλυκιά, | για μένα όνειρα πολλά, | κλείσε τα μάτια να λυτρωθείς | γιατί θα κλάψεις αν θα με δεις.

08. Τα ξενύχτια κι οι όμορφες γυναίκες Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μπάμπης Μπακάλης | Στίχοι: Μπάμπης Μπακάλης
Εκούρασα το σώμα μου | και απολαβή καμία | χαράμι πήγε η ζωή | γιατί ήμουν άσωτος πολύ | σ' αυτή την κοινωνία. | Τα ξενύχτια κι οι όμορφες γυναίκες | μου 'χουν φάει τη ζωή | και με 'σύραν λίγο, λίγο | μέσα στην καταστροφή. | Σκορπούσα χάδια και φιλιά | και αγάπη απ' την καρδιά μου | σ' ανθρώπους με χωρίς ψυχή | και όταν ζητούσα τη στοργή | φεύγαν από κοντά μου. | Τα ξενύχτια κι οι όμορφες γυναίκες | μου 'χουν φάει τη ζωή | και με 'σύραν λίγο, λίγο | μέσα στην καταστροφή.

09. Τώρα γελάς μ' αύριο θα κλαις Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Στέφανος Βαρτάνης | Στίχοι: Στέφανος Βαρτάνης
Όταν απ' όλους πια περιφρονηθείς | τότε θα νοιώσεις τι άξιζα για σένα | στην παγωνιά | σου θα ζητάς την ζεστασιά μου | τα δυο μου χέρια τα δυο χείλη την καρδιά μου | Τώρα γελάς μ' αύριο θα κλαις | όταν στον καθρέφτη τις ρυτίδες σου θα δεις | τότε ποια χέρια θα σ' αγκαλιάζουν | με της αγάπης την ανάμνηση θα ζεις | την τρικυμία της ζωής σου σαν διαβείς | θα 'ρθει γαλήνη στην άδεια την καρδιά σου | τότε τον πόνο και το δάκρυ θ' αγαπήσεις | μα δε σου εύχομαι ποτέ να δυστυχήσεις | Τώρα γελάς μ' αύριο θα κλαις | όταν στον καθρέφτη τις ρυτίδες σου θα δεις | τότε ποια χέρια θα σ' αγκαλιάζουν | με της αγάπης την ανάμνηση θα ζεις

10. Οικοδόμοι παλληκάρια Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Βάσος Χαλκίδης | Στίχοι: Στέφανος Βαρτάνης
Στις οικοδομές δουλεύουν | τραγουδώντας τα παιδιά, | με τα μπράτσα τ' ατσαλένια | και τα μαύρα τους κορμιά, | ανεβαίνουν σκαλωσιά. | Οικοδόμοι παλληκάρια | με περήφανη ψυχή, | απ' τα χέρια σας, παλάτια, | χτίζονται σ' αυτή τη γη | κι ομορφαίνουν τη ζωή. | Παλληκάρια ζηλεμένα | κι όλοι με καρδιά χρυσή, | στην αγάπη παινεμένοι, | νοικοκύρηδες πιστοί | και τεχνίτες ξακουστοί. | Οικοδόμοι παλληκάρια | με περήφανη ψυχή, | απ' τα χέρια σας, παλάτια, | χτίζονται σ' αυτή τη γη | κι ομορφαίνουν τη ζωή.

11. Ας όψονται οι αίτιοι Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης | Στίχοι: Ευάγγελος Ατραΐδης
Ψεύτικους όρκους πήρανε οι γλώσσες οι κακές | και άδικα με κλείσανε στις μαύρες φυλακές, | δεν ξέρω τι τους έκανα έτσι που μ' έχουν μπλέξει, | και με καταδικάσανε χωρίς να έχω φταίξει. | Για μένα πια δεν πρόκειται να φέξει η αυγή, | ας όψονται οι αίτιοι που είμαι φυλακή. | Μες στου κελιού τη σκοτεινιά με τρώει ο καημός, | θα μείνω για παντοτινά θαμμένος ζωντανός, | βλέπω τα μαύρα σίδερα και κλαίω πικραμένος, | μακάρι, Παναγία μου, να 'μουνα πεθαμένος. | Για μένα πια δεν πρόκειται να φέξει η αυγή, | ας όψονται οι αίτιοι που είμαι φυλακή.

12. Καλός θα μείνω στη ζωή Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης | Στίχοι: Στέφανος Βαρτάνης
Σε όσους έκανα καλό | σ' αυτήν την κοινωνία | με πίκρες με πληρώσανε | με μίσος και κακία. | Κακό δεν έκανα ποτέ, | γιατί να μ' αδικούνε, | και την καλή μου την καρδιά | με πάθος να μισούνε. | Καλός θα μείνω στη ζωή | κι ας με κατηγορούνε, | θα μετανιώσουνε πικρά, | συγγνώμη θα μου πούνε. | Κακό δεν έκανα ποτέ, | γιατί να μ' αδικούνε, | και την καλή μου την καρδιά | με πάθος να μισούνε.

Για να ακούσετε ένα από τα τραγούδια του δίσκου που ξεχώρισε:

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης