Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Μια κόκκινη γραμμή













Νατάσα Θεοδωρίδου
Μουσική: Γιώργος Θεοφάνους
Στίχοι: Γιώργος Θεοφάνους

Οι στίχοι: 
Το πρόσωπο μου έχω κρύψει με καπνό | σε ένα ποτήρι πόσες λύπες να χωρέσω | στα δυο σου χέρια τη ζωή μου είπες να δέσω | και μ’ άφησες να πέσω. | Το πρόσωπο μου παγωμένο και νεκρό | σαν πέτρα που έμαθε τα δάκρυα να στεγνώνει | απόψε ο έρωτας αφήνει το τιμόνι | και ‘γώ βαδίζω μόνη. | Ποιος ουρανός, να μας χωρέσει και τους δυο | ήρθε ο καιρός να κάνω κάτι πια και ‘γώ. | Τραβάω λοιπόν σ’ όλα μια κόκκινη γραμμή | σβήνω μια αγάπη που ‘χε λάθος διαδρομή | αφού το θες ας είν’ αυτή η πιο μεγάλη μας στιγμή. | Τραβάω λοιπόν σ’ όλα μια κόκκινη γραμμή | σβήνω μια αγάπη που ‘χε λάθος διαδρομή | αφού το θες ας είν’ αυτή η πιο μεγάλη μας στιγμή. | Το πρόσωπο μου ένα παράθυρο κλειστό | λιωμένο σίδερο το σώμα όπου κι αν πιάσω | εσύ που μ‘ έκανες γυαλί να μη σκουριάσω | γιατί ζητάς να σπάσω. | Το πρόσωπο μου ένα μπαλκόνι σκοτεινό | που εσύ δε τόλμησες ποτέ σου να κοιτάξεις | μόλις θα φύγω τ’ άγγιγμα μου να μη ψάξεις | μη με φωνάξεις. | Ποιος ουρανός, να μας χωρέσει και τους δυο | ήρθε ο καιρός να κάνω κάτι πια και ‘γώ. | Τραβάω λοιπόν σ’ όλα μια κόκκινη γραμμή | σβήνω μια αγάπη που ‘χε λάθος διαδρομή | αφού το θες ας είν’ αυτή η πιο μεγάλη μας στιγμή. | Τραβάω λοιπόν σ’ όλα μια κόκκινη γραμμή | σβήνω μια αγάπη που ‘χε λάθος διαδρομή | αφού το θες ας είν’ αυτή η πιο μεγάλη μας στιγμή.