Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Ο Λάκης













Αρλέτα
Μουσική: Ανέστης Τριανταφύλλου 
Στίχοι: Αρλέτα

Οι στίχοι:
Σε πόλη ξένη και συννεφιασμένη τυχαία στο μετρό | συνάντησα το φίλο µου, το Λάκη, συμφοιτητή παλιό. | θυμήθηκα έναν άλλο ήλιο µες στην παγωνιά, | σαν ήχο λύρας, σαν παλιό τραγούδι σ’ ακροθαλασσιά. | Είχε μαλλιά ως τους ώμους γένια και μουστάκια κι µάτια γελαστά | ίδιος σαν τότε που αλλάζαμε τον κόσμο σαν όλα τα παιδιά. | Πήρε βραβεία και πολλούς επαίνους, το μέλλον του λαµπρόν | στη ζωή βγήκε, έμαθε το επ' ώμου, το εν δύο και πρηνηδόν. | Υποτροφία έχει τρεις και εξήντα, ταλέντο κι όνειρα | φορούσε το ίδιο σκούρο µπλε σακάκι από το ’67. | Πέντε πατώµατα ως τη σοφίτα κι εκεί στα αψηλά | τα όνειρά του ζωγραφίζει, µα τα πόδια του πατούν στη γη τώρα πια. | Δεν τον αλλάξαμε τον κόσμο φίλε Λάκη ούτε εσύ ούτε εγώ, | µα βάλε εσύ ένα χρώμα, ένα πετραδάκι και ένα τραγούδι εγώ | και κράτα μέσα σου τον ίδιο ήλιο µες στην παγωνιά, | σαν ήχο λύρας, σαν παλιό τραγούδι σ’ ακροθαλασσιά.