Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Τα πάθη μου τα μυστικά





















01. Εκείνο το αλάνι Τραγούδι: Λένα Αλκαίου
Μουσική: Γιώργος Ζήκας | Στίχοι: Γιώργος Ζήκας
Κόσμος μέσα στους δρόμους | ρίχνω τους ώμους και προχωρώ | ξάφνου, μια συγκυρία | γίνετ’ αιτία να θυμηθώ. | Εκείνο το αλάνι, τον Κώστα, το τζιμάνι | που τα ‘πινε τα βράδια, που τα ‘παιζε στα ζάρια | που δεν τολμούσε άντρας για να τον σταματήσει | μήτε ποτέ γυναίκα να τον κακολογήσει | για ‘κείνον το μάγκα, τον τρελό | σ’ εκείνον τον όμορφο καιρό | σ’ εκείνον τον φίλο τον παλιό | χαρίζω το τραγουδάκι αυτό. | Εγώ, στην αγκαλιά του | ένιωθα μέσα σε κιβωτό | κι όταν ξεσπάγαν μπόρες | είχα πατέρα μα κι αδερφό. | Εγώ μικρή κι ωραία, η πιο γλυκιά παρέα | γυρνούσα μέσ’ στα κέντρα, μας ξέραν και τα δέντρα | στα μπαρ και στα μπουζούκια, σε λέσχες, σε τεκέδες | φουμάριζ’ αργιλέδες, τραγούδαγα μανέδες | για ‘κείνον το μάγκα, τον τρελό | σ’ εκείνον τον όμορφο καιρό | σ’ εκείνον τον φίλο τον παλιό | χαρίζω το τραγουδάκι αυτό.

02. Μη με λησμονείς Τραγούδι: Λένα Αλκαίου
Μουσική: Γιώργος Ζήκας | Στίχοι: Γιώργος Ζήκας
Έβαλα σινιάλο στο παραθυράκι | να `ρθεις να με βρεις | έστρωσα χαλάκι, άναψα κεράκι | έλα, μην αργείς. | Αχ, μη με λησμονείς | λουλουδίζει μπρος | στης ψυχής το φως | έλα, να χαρείς | πόθος μου κρυφός | κι αναστεναγμός | έλα, μην αργείς. | Έσβησα τα φώτα, άνοιξα την πόρτα | να ‘ρθεις να με βρεις | τ’ άσπρο λουλουδάκι στο παραθυράκι | πότε θα το δεις. | Αχ, μη με λησμονείς | λουλουδίζει μπρος | στης ψυχής το φως | έλα, να χαρείς | πόθος μου κρυφός | κι αναστεναγμός | έλα, μην αργείς.

03. Στο χρόνο δεν αντέξαμε Τραγούδι: Λένα Αλκαίου
Μουσική: Γιώργος Ζήκας | Στίχοι: Γιώργος Ζήκας
Εκεί, στ’ αντικρινό βουνό | που καίνε τα σκουπίδια | θα κάψω της αγάπης μας | όρκους και δαχτυλίδια | θα κάψω της αγάπης μας | όρκους και δαχτυλίδια. | Στο χρόνο δεν αντέξαμε | με τις καρδιές μας παίξαμε | μα παίξε-παίξε, έσπασε | το βέλος της αγάπης | στο χρόνο δεν αντέξαμε | δεν αλληλοπιστέψαμε | και τ’ όνειρο που ζούσαμε | έγινε εφιάλτης. | Τώρα, για μένα, όπου κι αν πας | καλύτερα να μην μιλάς | σκουπίδια, στάχτη και καπνός | ο έρωτάς μας ο τρελός | σκουπίδια, στάχτη και καπνός | ο έρωτάς μας ο τρελός. | Στο χρόνο δεν αντέξαμε | με τις καρδιές μας παίξαμε | μα παίξε-παίξε, έσπασε | το βέλος της αγάπης | στο χρόνο δεν αντέξαμε | δεν αλληλοπιστέψαμε | και τ’ όνειρο που ζούσαμε | έγινε εφιάλτης.

04. Σταμάτα ή προχώρησε Τραγούδι: Λένα Αλκαίου
Μουσική: Γιώργος Ζήκας | Στίχοι: Γιώργος Ζήκας
Μη μου ζητάς ν’ αφήσω πίσω μου ανθρώπους | που μια ζωή, περάσαμε, μαζί | μη μου ζητάς, κι αν έχεις δίκαιο ακόμη | μη μου ζητάς ν’ αλλάξω εγώ ζωή. | Σταμάτα ή προχώρησε | κανείς δεν κατηγόρησε | να έχεις την δική σου επιλογή | σταμάτα ή προχώρησε | κλάψε ή κατηγόρησε | μα μην ζητάς ν’ αλλάξω εγώ ζωή. | Είναι αργά να θέλεις όλα να τ’ αλλάξω | είναι αργά για μένα τώρα πια | μη μου ζητάς καινούργιους δρόμους να χαράξω | είναι αργά για μένα τώρα πια. | Σταμάτα ή προχώρησε | κανείς δεν κατηγόρησε | να έχεις την δική σου επιλογή | σταμάτα ή προχώρησε | κλάψε ή κατηγόρησε | μα μην ζητάς ν’ αλλάξω εγώ ζωή. | Μα μην ζητάς ν’ αλλάξω εγώ ζωή. | Μα μην ζητάς ν’ αλλάξω εγώ ζωή.

05. Άφησέ με Τραγούδι: Λένα Αλκαίου
Μουσική: Γιώργος Ζήκας | Στίχοι: Γιώργος Ζήκας
Όλα σ’ τα `χω συγχωρέσει | μα αυτό δεν το μπορώ | σ’ άλλη αγκαλιά να πέσεις | είναι σφάλμα σοβαρό | σ’ άλλη αγκαλιά να πέσεις | είναι σφάλμα σοβαρό. | Άφησέ με, άφησέ με | άφησέ με μόνη | η αγάπη που μου έδωσες | μαχαίρι που λαβώνει. | Όλα σ’ τα `χω συγχωρέσει | κι ήταν λάθος μου αυτό | πίστευα στον έρωτά σου | και δεν έβαζα κακό | πίστευα στον έρωτά σου | και δεν έβαζα κακό. | Άφησέ με, άφησέ με | άφησέ με μόνη | η αγάπη που μου έδωσες | μαχαίρι που λαβώνει.

06. Τον πόνο να μη φοβηθείς Τραγούδι: Λένα Αλκαίου
Μουσική: Γιώργος Ζήκας | Στίχοι: Γιώργος Ζήκας
Παρέα σ’ έχω τις γιορτές | ρούχο τις καθημερινές | το νου στο χαρακίρι μου | φαρμάκι στο ποτήρι μου | κι εσύ όλο μου λες: | Τον πόνο να μη φοβηθείς | καρπός, αν είναι, δυνατής | αγάπης ματωμένης. | Μόνη, τις άδειες Κυριακές | βαθιές, του χτες, ανασκαφές | το μπερδεμένο μου μυαλό | το νιώθω, σκίζεται στα δυο | κι εσύ πάλι να λες: | Τον πόνο να μη φοβηθείς | καρπός, αν είναι, δυνατής | αγάπης ματωμένης. | Αγάπης ματωμένης.

07. Τα πάθη μου Τραγούδι: Λένα Αλκαίου
Μουσική: Γιάννης Νικολάου | Στίχοι: Γιώργος Κρητικός
Τα πάθη μου, τα μέχρι χτες | που τα ‘φτιαξα με κόπους | τα έστειλα προσκυνητές | να παν’ στους Άγιους Τόπους. | Να πάνε να ρωτήσουνε | του Γολγοθά το χώμα | για να τον κατακτήσουνε | τι απομένει ακόμα. | Και γύρισαν τα πάθη μου | αγκάλιασαν τα λάθη μου | και μου ‘δειξαν εσένα | εσένα που σε πίστεψα | και στις πληγές ασκήτεψα | με χρόνια σταυρωμένα. | Τα πάθη μου τα μυστικά | τα έντυσα προδότες | και τα ‘στειλα πεισματικά | να σου χτυπούν τις πόρτες. | Για να σου πουν το μήνυμα | του Γολγοθά, που ξέρει | πως της καρδιάς το τίμημα | κρύβεται στο μαχαίρι. | Και γύρισαν τα πάθη μου | αγκάλιασαν τα λάθη μου | και μου `παν, έχεις φύγει | και μου ‘φεραν δυο γράμματα | βρεγμένα από τα κλάματα | που πνίγετ’ όποιος πνίγει.

08. Ίχνος Τραγούδι: Λένα Αλκαίου
Μουσική: Γιάννης Νικολάου | Στίχοι: Γιώργος Κρητικός
Είχε πέσει ο ήλιος μέσα στον καθρέφτη μου | τύφλωνε τα μάτια, τύφλωνε τη σκέψη μου | είχαν έρθει φίλοι να μου πουν για σένανε | ούτε που μιλούσαν ούτε που ανασαίνανε | Άναψα τσιγάρο με τα ρούχα σου | ίχνος δε θα μείνει από σένανε | κι έριξα τη στάχτη μες στην κούπα σου | που ‘πινες τα χρόνια μου, έπινες και μένανε | Είχε βασιλέψει, το φεγγάρι έβγαινε | σπίτι μας οι τοίχοι πάνω μου όλοι πέφτανε | έφυγαν οι φίλοι, έκλαψα και κλείδωσα | μια φορά ακόμα πάλι εγώ την πλήρωσα | Άναψα τσιγάρο με τα ρούχα σου | ίχνος δε θα μείνει από σένανε | κι έριξα τη στάχτη μες στην κούπα σου | που ‘πινες τα χρόνια μου, έπινες και μένανε

09. Τιμημένη μοναξιά Τραγούδι: Λένα Αλκαίου
Μουσική: Γιάννης Νικολάου | Στίχοι: Γιώργος Κρητικός
Τι ήτανε να σου πω το "ναι" | πήρες ψηλά τον αμανέ | ήρθες με δαχτυλίδια να! | να πεις "το έργο ξεκινά" | ήρθες με δαχτυλίδια, μα | μπήκες σε λάθος σινεμά. | Τιμημένη μοναξιά, πρώτη μου αγάπη | ρίξε μια γερή σπρωξιά σ’ όποιον σατράπη | μου πληγώνει την καρδιά, την ζωή μου βλέπει | ένα νόμισμα φτηνό στην δική του τσέπη. | Τι ήτανε να δοθούν φιλιά | την ευκαιρία απ’ τα μαλλιά | άρπαξες κι έφερες σταυρό | γι’ αγάπη να σου ορκιστώ | μα σ’ όσους όρκους κι αν κλειστώ | κρατάω ‘πάνω μου λοστό. | Τιμημένη μοναξιά, πρώτη μου αγάπη | ρίξε μια γερή σπρωξιά σ’ όποιον σατράπη | μου πληγώνει την καρδιά, την ζωή μου βλέπει | ένα νόμισμα φτηνό στην δική του τσέπη.

10. Είμαι η λύπη Τραγούδι: Λένα Αλκαίου
Μουσική: Γιάννης Νικολάου | Στίχοι: Γιώργος Κρητικός
Δεν μπορώ να σ’ αγκαλιάσω | δεν μπορώ να σ’ αγαπήσω | πρέπει στ’ όνειρο να φτάσω | κι είμαι χίλια μίλια πίσω. | Είμαι πουκάμισο χωρίς κουμπιά | βάρκα στην άβυσσο, χωρίς κουπιά | είμαι, αγάπη μου, αυτό που λείπει | από τα μάτια σου, είμαι η λύπη. | Είναι δύσκολο για μένα | να `χω λόγο στη ζωή σου | είμαι σαν τα περασμένα | που μισεί η θύμησή σου. | Είμαι πουκάμισο χωρίς κουμπιά | βάρκα στην άβυσσο, χωρίς κουπιά | είμαι, αγάπη μου, αυτό που λείπει | από τα μάτια σου, είμαι η λύπη.

11. Πότε επιτέλους Τραγούδι: Λένα Αλκαίου
Μουσική: Γιάννης Νικολάου | Στίχοι: Γιώργος Κρητικός
Είναι πολλά κι είναι δεμένα | μ’ ένα γιατί γύρω από σένα. | Θέλω να κόψω, μα οι σπάγκοι | έχουν πετρώσει απ’ την ανάγκη. | Τι περιμένεις και δεν έρχεσαι; | Έστειλα αγγέλους να σου θυμίζουν να με σκέφτεσαι. | Τι περιμένεις και δεν έρχεσαι; | Πότε επιτέλους, πότε επιτέλους; | Έχω ζωή που δε μου βγαίνει | σαν αστραπή φυλακισμένη. | Μα της ελπίδας το μολύβι | όλα για σένα μου τα κρύβει. | Τι περιμένεις και δεν έρχεσαι; | Έστειλα αγγέλους να σου θυμίζουν να με σκέφτεσαι. | Τι περιμένεις και δεν έρχεσαι; | Πότε επιτέλους, πότε επιτέλους;

12. Στη μοναξιά της εξορίας σου Τραγούδι: Λένα Αλκαίου
Μουσική: Βασίλης Ανδρικόπουλος | Στίχοι: Βασίλης Ανδρικόπουλος
Στην μοναξιά της εξορίας σου | που `χεις τα χρόνια συντροφιά | έχεις ανάψει μια φωτιά. | Είναι μεγάλη η αγωνία σου | είναι μικρότερη η χαρά | μα έχεις φύγει μακριά. | Όλοι οι άνθρωποι, εδώ | δεν έχουν τίποτα κοινό | σκοτώνουν μόνο τον καιρό | έχουνε μείνει στο κενό. | Είναι αισθητή η απουσία σου | και η ευαίσθητη καρδιά | από του κόσμου τη ματιά. | Στην δεύτερη την παρουσία σου | πάρε κι εμένα συντροφιά, | άνοιξε όλα τα πανιά. | Όλοι οι άνθρωποι, εδώ | δεν έχουν τίποτα κοινό | σκοτώνουν μόνο τον καιρό | έχουνε μείνει στο κενό.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης