Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Με φωνάζουνε με το μικρό μου





















01. Προσωπική επιλογή Τραγούδι: Μελίνα Ασλανίδου
Μουσική: Γιώργος Παπαδόπουλος | Στίχοι: Εύη Δρούτσα
Προσωπική επιλογή ήταν για μένα όσα χάρισα | όλα τα λάθη της ζωής που δίχως λόγο εγώ τα άντεξα | Προσωπική επιλογή ήταν να ζω στα ψέματα σου | φτάνει ως εδώ φεύγω λοιπόν μα πως να αφήσω την καρδιά σου | την καρδιά σου | Θέλω πρώτη να σ' αφήσω και ποτέ να μην γυρίσω | να μην ψάξω που έχεις πάει, που σε θέλω με πονάει | θέλω πρώτη να σ' αφήσω και ποτέ να μην γυρίσω | να ξεχάσω πως υπάρχεις μες την γη | προσωπική επιλογή… | Προσωπική επιλογή ήταν για μένα οι αποφάσεις μου | ήταν η νύχτα της ψυχής και οι φωτιές όλα τα πάθη μου | Προσωπική επιλογή ήταν να σώσω τα όνειρα μου | φτάνει ως εδώ φεύγω λοιπόν και ακολουθώ τα βήματά μου | τα βήματα μου… | Θέλω πρώτη να σ' αφήσω και ποτέ να μην γυρίσω | να μην ψάξω που έχεις πάει, που σε θέλω με πονάει | θέλω πρώτη να σ' αφήσω και ποτέ να μην γυρίσω | να ξεχάσω πως υπάρχεις μες την γη | προσωπική επιλογή…

02. Να με δικαιολογήσεις Τραγούδι: Μελίνα Ασλανίδου
Μουσική: Γιώργος Παπαδόπουλος | Στίχοι: Όλγα Βλαχοπούλου
Μέρες περίμενα ένα τηλέφωνο, ένα σου μήνυμα, | μέρες κρυβόμουνα από τους φίλους μου γιατί φοβόμουνα. | Γιατί δεν έκανα ποτέ το βήμα μου για τα επόμενα, | γιατί ξεχάστηκα κι έτσι εξάντλησα τα ενδεχόμενα. | Να με δικαιολογήσεις, να με αφήσεις | έτσι να νιώθω και ας πονάω. | Εγώ θα μείνω με το λάθος που αγαπάω | και ας το ξέρω ότι εσύ με προσπερνάς. | Να με δικαιολογήσεις, να με αφήσεις | με ότι νιώθω να περνάω | και όταν σου λέω πως δεν έχω πού να πάω, | εσύ να κάνεις πως για αγάπη μου μιλάς. | Μέρες περίμενα μία απάντηση, μια αλήθεια σου, | μέρες που έμειναν πίσω να δένονται με τη συνήθεια σου. | Μέρες σκεφτόμουνα πως είναι άδικο, μα σου το ορκίζομαι | ότι δε με ένοιαζε να μείνω πίσω σου και να σκορπίζομαι.

03. Μες στο σπίτι δε μένει κανείς Τραγούδι: Μελίνα Ασλανίδου
Μουσική: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος | Στίχοι: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος
Μη μου λέτε πως είμαι | στον κόσμο μου πάντα | και ότι μυστήρια αντιδρώ. | Το έργο αυτό το `χω ζήσει, | το `χω τερματίσει | καλύτερα μη σου εξηγώ. | Μη μου λέτε πως έχω | ροπή προς τα λάθη | τ’ ακούω πριν καν γεννηθώ. | Να πιούμε, | να γίνουμε όλοι παρέα | γιατί έτσι μ’ αρέσει να ζω. | Για αυτό κι εγώ | θα ντυθώ, θα βαφτώ και θα βγω. | Σινεμά στου Ψυρρή, στο μετρό | θα γιορτάσω που έχω στην τσέπη ουρανό. | Μα εγώ θα γυρνώ από `κει κι από εδώ | για μιζέριες δεν έχω καιρό. | Μπες στη θέση μου λίγο να δεις | μες στο σπίτι δε μένει κανείς. | Μη μου λέτε | πως παίρνω ελαφρά τη ζωή | όλοι κρίνουμε εύκολα πια. | Το `χουμε όλοι βιώσει | και τσάμπα η γνώση | στο τοίχο μου δες τα χαρτιά. | Μη μου λέτε | δε βλέπεις τι γίνεται έξω | μα εγώ ξέρω ένα να πω. | Ο καθένας το μέσα του | οφείλει ψηλά να το στείλει | να φτάσει Θεό. | Για αυτό κι εγώ | θα ντυθώ, θα βαφτώ και θα βγω. | Σινεμά στου Ψυρρή, στο μετρό | θα γιορτάσω που έχω στην τσέπη ουρανό. | Μα εγώ θα γυρνώ από `κει κι από εδώ | για μιζέριες δεν έχω καιρό. | Μπες στη θέση μου λίγο να δεις | μες στο σπίτι δε μένει κανείς.

04. Το άρωμα Τραγούδι: Μελίνα Ασλανίδου
Μουσική: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος  | Στίχοι: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος
Μέσα στη λάσπη θαμμένος χρυσός | Λάμπει και βράζει, ο αέρας μισός | Δεν αναπνέω και ίπταμαι, είσαι κοντά | Μπες στα κρυφά και κοίτα με | πόρτες διάπλατα σου ανοίγω | Κι ό,τι κράταγα δικό μου χρόνια | στ' άρωμά μου κράτα το | Να 'χεις κάτι από εμένα αιώνια | να θυμάσαι αν ζω ή αν δε ζω | Κι ό,τι κράταγα δικό μου χρόνια | στο 'δωσα σε άρωμα | Να 'χεις κάτι από εμένα | κι ας είμαι μακριά | Μέσα στης πόλης το γκρίζο κενό | χάνεται ο κόσμος, πέφτω κι εγώ | μια σκέψη σου κι αφήνομαι στη μουσική | Μπες στα κρυφά ξεγύμνωσα | Κάθε τι που σου 'χω κρύψει | Κι ό,τι κράταγα δικό μου χρόνια | στ' άρωμά μου κράτα το | Να 'χεις κάτι από εμένα αιώνια | να θυμάσαι αν ζω ή αν δε ζω | Κι ό,τι κράταγα δικό μου χρόνια | στο 'δωσα σε άρωμα | Να 'χεις κάτι από εμένα | κι ας είμαι μακριά | κι ας είμαι μακριά

05. Δάκρυα Τραγούδι: Μελίνα Ασλανίδου
Μουσική: Κωνσταντίνος Μηλιωτάκης | Στίχοι: Ρεβέκκα Ρούσση
Ξενιτιά το σώμα σου | Κάμπος το φιλί σου | Στάχυα τα μαλλάκια σου | Ήλιος το κορμί σου | Κι αν τρεις φορές με αρνηθείς | Εγώ άλλες τρεις θα σε ζητήσω | Στην πύλη σου κάποιος ληστής | Μου κλέβει όσα σου χαρίζω | Δάκρυα τρέχουνε άγρια στο πρόσωπό μου | Ίχνη αφήνουνε μισώ τον εαυτό μου | Που δεν σε άγγιξα αυτή την άγρια νύχτα | Ξέφυγες απ” τα δικά μου δίχτυα | Δάκρυα τρέχουνε άγρια στο πρόσωπό μου | Ίχνη αφήνουνε μισώ τον εαυτό μου | Που δεν σε φίλησα εκεί στη τρέλα επάνω | Και χωρίς φιλί σου θα πεθάνω | Ξενιτιά τα μάτια σου | Το χαμόγελό σου | Γλάροι τα χεράκια σου | Κύμα το φευγιό σου | Κι αν τρεις φορές με αρνηθείς | Θα κουβαλήσω τον σταυρό μου | Μα αν στην αγάπη αφεθείς | Θα είσαι το πολύτιμό μου | Δάκρυα τρέχουνε άγρια στο πρόσωπό μου | Ίχνη αφήνουνε μισώ τον εαυτό μου | Που δεν σε άγγιξα αυτή την άγρια νύχτα | Ξέφυγες απ” τα δικά μου δίχτυα | Δάκρυα τρέχουνε άγρια στο πρόσωπό μου | Ίχνη αφήνουνε μισώ τον εαυτό μου | Που δεν σε φίλησα εκεί στη τρέλα επάνω | Και χωρίς φιλί σου θα πεθάνω

06. Νερό και χώμα Τραγούδι: Stavento & Μελίνα Ασλανίδου
Μουσική: ΜΕΘ | Στίχοι: ΜΕΘ
Πες μου που να βρω τώρα νερό και χώμα | να πλάσω αγάπη | να 'χει άλλο χρώμα | Αφού η καρδιά μου | φοράει ένα σώμα | και τα φιλιά μου έχουν ένα στόμα | Σε σένα πάλι το μυαλό μου κολλημένο και δε σώνομαι | τα λόγια μου μπερδεύω όταν σε βλέπω και αγχώνομαι | Η γη κάτω απ' τα πόδια μου δονείται Παναγία μου | και πάλι αναρωτιέμαι αφού ένα σώμα έχει η καρδιά μου | και τα φιλιά μου μόνο ένα στόμα | Αποτελεί σχεδόν μυστήριο | που αλλάζω όλο χρώμα | και στέκομαι μονάχος μου | και σκέφτομαι συνάμα | αυτό που ζω είναι χαρά ή μήπως κανα δράμα; | Πες μου που να σε ρίξω, που να σ' αφήσω | δάκρυ μου μόνο, δάκρυ μου περίσσο | αφού η καρδιά μου φοράει ένα σώμα | και τα φιλιά μου έχουν ένα στόμα | Φυλακισμένη στο μυαλό μου | τα κλειδιά που να τα έβαλα; | Ν' ανοίξω για να φύγεις, από μέσα μου πως σ' έβγαλα | να πω στον εαυτό μου μπας και ησυχάσω | να πάω εκεί που μ' αγαπούν λιγάκι να κουρνιάσω | κι ίσως να σε ξεχάσω εκεί μες στη ρουτίνα μου | για κοίτα όμως είσαι πίσω απ' την κουρτίνα μου | Στέρεψα από νερό, τέλειωσε και το χώμα | και η καρδιά μου δυστυχώς έχει μόνο ένα σώμα | Πες μου που να βρω τώρα νερό και χώμα | να πλάσω αγάπη | να 'χει άλλο χρώμα | Αφού η καρδιά μου | φοράει ένα σώμα | και τα φιλιά μου έχουν ένα στόμα | Τα έρμα τα φιλιά μου | που φιλιά ποτέ δε χόρτασαν | τα χείλη σου αν φίλαγαν | θα 'νοιωθαν ότι γιόρταζαν | και θ' άρχιζε η καρδιά πάλι να κοπανάει | όπως βροντάει ο ουρανός που κλαίει όταν πονάει | και μπάπα μπούπα οι βροντές | χτυπάς στο λέω άλλες χορδές | Ένα φιλί αν σου 'δινα, ένα φιλί στο στόμα | θα 'κοβα τη γη στα δυο | να βρω νερό και χώμα | Θέλω να σε φιλήσω κι ας αμαρτήσω | τα μέσα μου με σένα να γεμίσω | φοβάμαι όμως πως αν σ' αγγίξω | άλλη πληγή καινούρια πως θ' ανοίξω | Σ' έχω αγαπήσει, σ' έχω ποθήσει | νερό εγώ, χώμα εσύ, κάτι θ' ανθίσει | Μα η καρδιά μου | φοράει ένα σώμα | και τα φιλιά μου έχουν ένα στόμα

07. Όμως μετά Τραγούδι: Μελίνα Ασλανίδου
Μουσική: Γιώργος Παπαδόπουλος | Στίχοι: Όλγα Βλαχοπούλου
Είδα στα μάτια σου εκείνο τ’ αγκάθι | Αυτό που ξύνει τις πληγές μου ακόμα | Κοίτα πως έγινε το γέλιο σου στάχτη | Και μουτζουρώνει της ζωής μου το χρώμα | Είπες κάποτε όλα θα αλλάξουν | Κι όμως ίδια έχουν μείνει ακόμα | Περιμένω τα φώτα να ανάψεις | Να ξυπνήσεις το άδειο μου σώμα | Όμως μετά την πρώτη σκέψη | Κάτι αλλάζει | Κι αυτό που θες μ’ αυτό που είμαι δεν ταιριάζει | Όμως μετά δίνω φωνή στον εαυτό μου | Ας μείνεις σκέψη τελικά και μυστικό μου | Πήρα στα χέρια μου παλιά γράμματά σου | Τόσες εικόνες κρυμμένες στις λέξεις | Και ψιθυρίζω κρυφά τ’ όνομά σου | Τόσο σιγά να μπορείς να τ’ αντέξεις | Όμως μετά την πρώτη σκέψη | Κάτι αλλάζει | Κι αυτό που θες μ’ αυτό που είμαι δεν ταιριάζει | Όμως μετά δίνω φωνή στον εαυτό μου | Ας μείνεις σκέψη τελικά και μυστικό μου

08. Το λάθος και το πάθος Τραγούδι: Μελίνα Ασλανίδου
Μουσική: Γιώργος Παπαδόπουλος | Στίχοι: Όλγα Βλαχοπούλου
Για όλες τις βαθιές πληγές μας | Φταίνε οι συμπεριφορές μας | Νιώθουμε μα δεν μιλάμε | Κι όλα μέσα τα κρατάμε | Στο παιχνίδι της ζωής μας | Χάσαμε την επαφή μας | Πίνουμε και ξενυχτάμε | Μοναξιές που κουβαλάμε | Είναι όλο αντιθέσεις | Οι ανθρώπινες οι σχέσεις | Άλλον θέλεις άλλον βλέπεις | Κι άλλα στο μυαλό σου έχεις | Κάνουμε μονίμως λάθη | Ζούμε με τα ίδια πάθη | Μα το λάθος και το πάθος | Μας ταιριάζει κατά βάθος | Πέφτουμε σε αντιφάσεις | Και γεννιούνται οι αποστάσεις | Θέλει το «μαζί» ν’ αντέχεις | Να θυμάσαι να επιστρέφεις | Μα είναι λέξεις που τρομάζουν | «Σ’ αγαπώ» που δεν ταιριάζουν | Κι αν δεν πούμε με το βλέμμα | Όλα τα άλλα είναι ψέμα | Είναι όλο αντιθέσεις | Οι ανθρώπινες οι σχέσεις | Άλλον θέλεις άλλον βλέπεις | Κι άλλα στο μυαλό σου έχεις | Κάνουμε μονίμως λάθη | Ζούμε με τα ίδια πάθη | Μα το λάθος και το πάθος | Μας ταιριάζει κατά βάθος

09. Με φωνάζουνε με το μικρό μου Τραγούδι: Μελίνα Ασλανίδου
Μουσική: Γιώργος Παπαδόπουλος | Στίχοι: Όλγα Βλαχοπούλου
Εγώ γιορτάζω τις πληγές μου μ’ ένα όνειρο | Που κάθε βράδυ το κρεμάω απ’ το ταβάνι | Φτάνουν οι άνθρωποι αν θέλουν τ’ ακατόρθωτο | Αν η φωτιά τους καίει αντί να τους ζεστάνει | Με φωνάζουνε με το μικρό μου | Η φωνή μου τραγούδι του δρόμου | Κι αν λείπεις εσύ μου ’χει μάθει η ζωή | Να αγαπάω και τον εαυτό μου | Κρατάω πάντα μία ανάσα για την άμυνα | Όταν φοβάμαι πως τελειώνουν οι αντοχές μου | Ό,τι αγάπησα ούτε για αστείο δεν θ’ άφηνα | Όλα τα λάθη κι οι χαρές είναι δικές μου | Με φωνάζουνε με το μικρό μου | Η φωνή μου τραγούδι του δρόμου | Κι αν λείπεις εσύ μου ’χει μάθει η ζωή | Να αγαπάω και τον εαυτό μου

10. Ας πούμε πως υπάρχεις Τραγούδι: Μελίνα Ασλανίδου
Μουσική: Γιώργος Παπαδόπουλος | Στίχοι: Εύη Δρούτσα
Ας πούμε πως υπάρχεις στον πρωινό καφέ που μύρισε το σπίτι | Μες στο παλτό που ‘χει ξεμείνει κρεμασμένο | Στο πρώτο φως που μπαίνει μέσα απ’ τον φεγγίτη | Ας πούμε πως υπάρχεις στο αυτοκίνητο που εγώ θα οδηγήσω | Να μου θυμώνεις για ένα θέμα τελειωμένο | Να μου ξεσπάς να μην μ’ αφήνεις να μιλήσω | Ας πούμε | Ας πούμε πως υπάρχεις | Και τώρα τί κάνουμε τί πρέπει να νιώσω | Και τώρα τί κάνουμε τί άλλο να σώσω | Ανοίγω παράθυρα να δω λίγη θέα | Σκουπίδια ο έρωτας σε λόγια ωραία | Και τώρα τί κάνουμε τί πρέπει να νιώσω | Και τώρα τί κάνουμε τί άλλο να σώσω | Δεν ξέρω πού βρίσκομαι, δεν ξέρω πού πάω | Μισώ την αγάπη σου, μισώ να πονάω | Δεν θέλω να υπάρχεις | Ας πούμε πως υπάρχεις στ’ αεροπλάνο που θα έρθει σε μια ώρα | Σ’ ένα φεγγάρι που ‘χει μείνει ξεχασμένο | Σ’ ένα κουτί από αυτά που κρύβουν δώρα | Ας πούμε | Ας πούμε πως υπάρχεις

11. Ο ξένος άνθρωπος Τραγούδι: Μελίνα Ασλανίδου
Μουσική: Κωνσταντίνος Μηλιωτάκης | Στίχοι: Ρεβέκκα Ρούσση
Δεν γεννήθηκα με την ψυχή μου γκρίζα κι άγρια | Ήμουν όπως ήσουνα κι εσύ | Έβλεπα τον ίδιο ουρανό ίδια σύννεφα | Μα η μοίρα μ’ έστειλε εκεί | Ο ξένος άνθρωπος για σένα | Γελά ειρωνικά | Ο ξένος άνθρωπος που έχει | Τρύπα στην καρδιά | Ο ξένος άνθρωπος στον κόσμο | Ήρθε μια βραδιά | Με ένα κλάμα που θα φύγει | Πάλι τόσο απλά | Δεν γεννήθηκα να ζήσω εγώ τα θαύματα | Μόνο τραύματα που είν’ ανοιχτά | Και πονάνε κάθε μέρα τα χαράματα | Γιατί ζω στη μαύρη ξενιτιά | Ο ξένος άνθρωπος για σένα | Γελά ειρωνικά | Ο ξένος άνθρωπος που έχει | Τρύπα στην καρδιά | Ο ξένος άνθρωπος στον κόσμο | Ήρθε μια βραδιά | Με ένα κλάμα που θα φύγει | Πάλι τόσο απλά

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης