Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Προξενιό













Νότης Σφακιανάκης
Μουσική: Διονύσης Παπασχοινάς 
Στίχοι: Διονύσης Παπασχοινάς

Οι στίχοι: 
Συμπεθέροι και κουμπάροι | έστησαν χορό | πάνω στης πατρίδος μου | το χώμα το ιερό | Έτρωγαν και έπιναν | για ένα προξενιό | να παντρέψουν την Ευρώπη | με του Έλληνα τον γιο. | Είχε προίκα ο Έλληνας | που ζήλευε η Ευρώπη | ήλιο, θάλασσα, βουνά | που δεν είχαν άλλοι τόποι. | Μα ήτανε λογοδοσμένος | μες την ιστορία | με μια όμορφη κυρά | την Ελευθερία. | Βρε κουμπάροι λωποδύτες | παραγιοί και παρανύμφες | άιντε σχόλασε ο γάμος | άιντε κλαίνε τώρα οι νύμφες | Συμπεθέροι απατεώνες | φαρισαίοι και τελώνες | η Πατρίδα δεν πωλείται | στον αιώνα στους αιώνες. | Συνοικέσια έκαναν | κάτω απ” το τραπέζι | και τους δούλους κέρναγαν | μια στάλα πετιμέζι. | Κι οι προδότες οι κουμπάροι | έδιναν τα χέρια | κι ανταλλάσαν του χειμώνες | με τα καλοκαίρια | Έπαιζαν τα όργανα | κι έστηναν το γλέντι | αφέντες για να γίνουνε | στην θέση του αφέντη. | Παραμύθια πούλαγαν | κι έταζαν δαχτυλίδια | και τη νύφη έλουζαν | μ’ αρώματα στολίδια. | Βρε κουμπάροι λωποδύτες | παραγιοί και παρανύμφες | άιντε σχόλασε ο γάμος | άιντε κλαίνε τώρα οι νύφες | Συμπεθέροι απατεώνες | φαρισαίοι και τελώνες | η Πατρίδα δεν πωλείται | στον αιώνα στους αιώνες. | Βρε κουμπάροι λωποδύτες | παραγιοί και παρανύμφες | άιντε σχόλασε ο γάμος | άιντε κλαίνε τώρα οι νύφες | Βρε κουμπάροι λωποδύτες | δανειστές και τραπεζίτες | η Πατρίδα δε πωλείται | σε κανέναν δεν πωλείται | Βρε κουμπάροι εντολοδόχοι | Το ‘χει η ψυχή μας το ‘χει | την Πατρίδα όταν ζητάνε | η απάντηση είναι όχι | Ο Έλληνας ρε τοκογλύφοι | εκεί που έφτυσε δε γλύφει | κι άμα σκάσει η φοβέρα | θα φωνάζουνε αέρα.