Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Κλασσικά εικονογραφημένα




















Τα τραγούδια του δίσκου και οι διατιθέμενοι στίχοι τους:

01. Η νύχτα Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Ευγένιος Αρανίτσης
Τη νύχτα αυτή | θα `ρθει να με βρει | μια γυναίκα χλομή | και το καθετί | που ίσως μου πει | θα `ναι μια αφορμή | Κρύβει στο κορμί | του ανέμου τη βουή | μια τρελή αστραπή | μα το καθετί | που ίσως μου πει | θα `ναι κι άλλη πληγή | Ζει σε κόσμο μυστικό | από τη νύχτα πιο σκοτεινό | μα νιώθω ναυαγός | κι εκείνη είναι πλοίο και φως | Τη νύχτα αυτή | θα `ρθει να με βρει | μια γυναίκα χλομή | και το καθετί | που ίσως μου πει | θα `ναι μια γιορτή | Κρύβει στο κορμί | μια φλόγα χρυσή | μι’ ασημένια χορδή | μα το καθετί | που ίσως μου πει | θα `ναι μια φυλακή | Ζει σε κόσμο μυστικό | από τη νύχτα πιο σκοτεινό | μα νιώθω ναυαγός | κι εκείνη είναι πλοίο και φως | Ό,τι κι αν συμβεί | τη νύχτα αυτή | θα `ναι μόνο η αρχή

02. Φεύγω έρχομαι Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Ευγένιος Αρανίτσης
Με βροχή και με συννεφιά, | με καράβια χωρίς πανιά, | με τα μάτια κλειστά | φεύγω μακριά. | Μες στο φόβο που μ’ απειλεί | για το στόχο που `χει χαθεί, | πριν ο ήλιος να βγει | έρχομαι ξανά. | Σε θυμάμαι όπου βρεθώ | και πάντοτε γυρνώ. | Σ’ αγκαλιάζω όταν σ’ έχω | μα δειλιάζω, δεν αντέχω. | Όταν θέλεις και δεν το λες, | όταν τρέχεις διαρκώς στο χτες | και θυμάσαι και κλαις | φεύγω μακριά. | Κι αν η αγάπη που θες να βρεις | είναι λάφυρο της στιγμής, | πριν το μάθει κανείς | έρχομαι ξανά. | Σε θυμάμαι όπου βρεθώ | και πάντοτε γυρνώ. | Σ’ αγκαλιάζω όταν σ’ έχω | μα δειλιάζω, δεν αντέχω. | Μα δειλιάζω, δεν αντέχω, | δεν αντέχω | δεν αντέχω...

03. Παιδιά που χάνονται στα χρόνια Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Ευγένιος Αρανίτσης
Αλήθειες που έρχονται τα χείλη | κι όλοι μοιάζουν να είναι φίλοι. | Παιδιά που παίζουν μες στους ήχους | της καρδιάς μου | μετρούν τους χτύπους. | Κοίτα τα παιδιά: | πώς θέλουν να μιλήσουν. | Χαίρονται κρυφά, | λάμπουν μες στα λάθη τους. | Αλήθειες λιώνουν σαν τα χιόνια, | σαν τα λόγια που όλοι ξεχνούν. | Παιδιά που χάνονται στα χρόνια | μες στα πάθη | που αγνοούν. | Κοίτα τα παιδιά: | πώς θέλουν να μιλήσουν. | Χαίρονται κρυφά, | λάμπουν μες στα λάθη τους.

04. Άνεμος Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Ευγένιος Αρανίτσης
Δυο ξένοι ήρθαν στο δάσος. | Χρυσάφι δε ζητούν ούτε είναι κυνηγοί | μόνο θέλουν να ζουν | σ’ ένα κόσμο δίχως σύνορα. | Τους θεούς | πολεμούν | τους θυμούνται και τους ξεχνούν. | Μια μέρα είδαν στην όχθη | να παίζει μια γυναίκα | με το φως και τα νερά. | Τους κοιτούσε γυμνή | λαμπερή σαν την πανσέληνο | και της είπαν να `ρθει | και στων δυο τους τη ζωή. | -Άνεμε, μην της πει γιατί. | Κρύψ’ την να σωθεί! | Από τότε ζουν οι τρεις τους σε μια σπηλιά | μα η γυναίκα πια δε λάμπει και δε γελάει. | Κι όμως έχει δυο παράθυρα στην καρδιά. | Τα χαϊδεύει ο αγέρας και της μιλάει. | Δυο ξένοι ήρθαν στο δάσος. | Χρυσάφι δε ζητούν ούτε είναι κυνηγοί, | μόνο θέλουν να ζουν | σ’ ένα κόσμο δίχως σύνορα. | Τους θεούς | πολεμούν | τους θυμούνται και τους ξεχνούν. | -Άνεμε, πες τους τι θα δουν | να μη φοβηθούν. | Μια γυναίκα που `χε μάτια από φωτιά | ήρθε κι έλαμψε και φώτισε τη σπηλιά τους | μα δεν είχαν τι να πουν κι έτσι μια βραδιά | την αφήσαν να χαθεί μες στην ερημιά. | Δυο ληστές, δυο τρελοί, | μοναχοί μέσα στο άγνωστο, | μιαν αλήθεια ζητούν, | μια χίμαιρα κυνηγούν. | -Άνεμε, μάθε τι ποθούν | κι αν θ’ ανταμειφθούν!

05. Ένα δέντρο χωρίς καρπό Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Ευγένιος Αρανίτσης
Τις μέρες τις μετράς | και λες πως κάποτε για μας | κάτι είχε σωθεί | πριν η αγάπη χαθεί | που το ξέρω, το ξέρεις κι εσύ. | Τα βράδια ξενυχτάς | μονάχη κι όλα τα ξεχνάς. | Πότε δω, πότε κει, | ξαναζείς μια στιγμή | που την ξέρω, την ξέρεις κι εσύ. | Μα η καρδιά σου ζει μες στη σκιά | κι είναι η αγκαλιά σου | ό, τι απέμεινε από μια φωτιά. | Η φωνή σου πέφτει στο κενό | κι είναι η ομορφιά σου | ένα δέντρο χωρίς καρπό. | Τις μέρες προσπερνάς, | τους φίλους παύεις να κοιτάς. | Σ’ έναν κόσμο βουβό | νιώθεις κάτι εχθρικό | που το ξέρεις, το ξέρω κι εγώ. | Τα βράδια μου μιλάς | και λες για σένα και για μας. | Λες πως είναι απλό | κάθε βήμα δειλό | που το θέλεις, το θέλω κι εγώ. | Μα η καρδιά σου ζει μες στη σκιά | κι είναι η αγκαλιά σου | ό, τι απέμεινε από μια φωτιά. | Η φωνή σου πέφτει στο κενό | κι είναι η ομορφιά σου | ένα δέντρο χωρίς καρπό.

06. Ο τίγρης του Εζναπούρ Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Ευγένιος Αρανίτσης
Χρόνια και στιγμές, | έγχρωμες σκηνές, | μέρη εξωτικά. | Παράξενη χαρά. | Πλάνα σκοτεινά, | όνειρα τρελά. | Μ’ αστραπές χρυσές | αλλάζουν οι μορφές. | Κι αν η τύχη είναι τυφλή | μια εικόνα είν’ η ζωή, | μια θανάσιμη στιγμή. | Σε ταινία σαν κι αυτή | κάποιος ρόλος θα χαθεί, | κάποιος θα γεννηθεί. | Ίχνη σ’ ερημιές, | φόνοι στις ακτές, | πλοία στο βυθό, | παγίδες στον γκρεμό. | Μπλε βεγγαλικά, | άλογα λευκά, | δράκοι και θεοί | και χώροι μυστικοί. | Κι αν η τύχη είναι τυφλή | μια εικόνα είν’ η ζωή, | μια θανάσιμη στιγμή. | Σε ταινία σαν κι αυτή | κάποιος ρόλος θα χαθεί, | κάποιος θα γεννηθεί. | Γύρω απ’ την πλοκή | μια ζεστή βροχή | σβήνει τη φωτιά | στο βλέμμα, | πάλι απ’ την αρχή | σαν ψέμα | σαν ψέμα | σαν ψέμα

07. Το τηλέφωνο Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Ευγένιος Αρανίτσης
Αυτή η γυναίκα βρήκε τρόπο για να παίξει. | Χτες όλη μέρα δε με πήρε μια φορά. | Σαν την αράχνη τον ιστό της έχει πλέξει | και με τυραννά, | δεν τηλεφωνά. | Απ’ τη σοφίτα μου κοιτάζω το φεγγάρι. | Στριφογυρίζω σα λιοντάρι στο κλουβί. | Μου υποσχέθηκε στις έξι να με πάρει. | Είναι ήδη οχτώ, | πρέπει να σκεφτώ. | Ο σκοπός | είναι να μην τρελαθώ, | να μη χαθώ | στο λαβύρινθο αυτό, | να μη μετρώ | τα λεπτά κι αδημονώ, | να μη βρεθώ | σε πανικό. | Η κάθε ώρα πού περνά μα βασανίζει. | Φεύγει ο χρόνος σαν εχθρός μες στη σιωπή. | Γυρνούν οι δείχτες, το ρολόι με υπνωτίζει. | Πρέπει να σκεφτώ, | να συγκεντρωθώ. | Ακούω να τρέχει ένα ποντίκι στην κουζίνα. | Στη φαντασία μου συμβαίνουν χίλια-δυο. | Απ’ το παράθυρο κοιτάζω την Αθήνα. | Τα λεπτά κυλούν, | όλα μ’ ενοχλούν. | Ο σκοπός | είναι να μην τρελαθώ, | να μη χαθώ | στο λαβύρινθο αυτό, | να μη μετρώ | τα λεπτά κι αδημονώ, | να μη βρεθώ | σε πανικό.

08. Η συνάντηση Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Ευγένιος Αρανίτσης
Φώτα σε βρεγμένους δρόμους, | νύχτες δίχως σιγουριά. | Βήμα βήμα μες στους φόβους | Ψάχνει συντροφιά, | μου ζητάει μια φωτιά. | Σε φτηνά ξενοδοχεία, | σε πλατείες αδειανές | έχει δει την αγωνία | σ’ όλες τις ματιές | και δε σκέφτεται το χτες | και δε σκέφτεται το χτες. | Μάτια κλειστά, | χέρια σφιχτά, | βλέφαρα σκοτεινά. | Πώς να σκεφτώ, | που ήσουν παιδί | δώδεκα χρονών | μες στο φως των ουρανών | μες στο φως των ουρανών. | Στην απόλυτη ησυχία | και στου τρένου την ηχώ | βρίσκει αυτό που `ναι μαγεία, | βρίσκει ό,τι κι εγώ | κι ίσως να την αγαπώ | κι ίσως να την αγαπώ. | Μάτια κλειστά, | χέρια σφιχτά, | βλέφαρα σκοτεινά. | Πώς να σκεφτώ, | που ήσουν παιδί | δώδεκα χρονών | μες στο φως των ουρανών | μες στο φως των ουρανών. | μες στο φως των ουρανών.

09. Αινίγματα Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Ευγένιος Αρανίτσης
Ο ουρανός είναι το παν | μα η θάλασσα είναι άδεια | κι ο φόβος βλέπει από μακριά | τον έρωτα που ξαγρυπνά | και χάνεται στα χάδια. | Ο χωρισμός είναι πληγή | η "θλίψη" ένα πετράδι | κι ο νους παλεύει στη ζωή | να βρει αυτό που `χει χαθεί | στην άβυσσο του Άδη. | Το παρελθόν είναι στοιχειό, | το μέλλον ζει με ανέμους | κι η αγάπη ξεκινάει να πει | αυτό που η τύχη συγχωρεί | κι ας χάνει στους πολέμους. | Η μοίρα είναι μοναχή | και τ’ άστρα μιλημένα, | κι ο θάνατος είναι ζωή | για σένα που `θελες να δεις | σημάδια ξεχασμένα. | Αν σκεφτείς γιατί και πώς | είν’ ο κόσμος μαγικός, | σ’ ένα όνειρο θα βρεθείς, | στον Παράδεισο θα ζεις. | Το γέλιο είναι αστραπή, | τα δάκρυα φορτία | κι η λογική δεν ωφελεί | εκείνον που `χει πληγωθεί | και ψάχνει την αιτία. | Η νύχτα είναι πειρασμός | μα η μέρα είναι καμίνι | και των παιδιών ο δισταγμός | γίνεται ίλιγγος και φως | κι ανάβει τη σελήνη. | Αν σκεφτείς γιατί και πώς | ειν’ ο κόσμος μαγικός, | σ’ ένα όνειρο θα βρεθείς, | στον Παράδεισο θα ζεις.

10. Καλοκαίρια Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Ευγένιος Αρανίτσης
Η νύχτα ψάχνει ένα κλειδί | μα η μέρα είναι θάλασσα ανοιχτή. | Τα καλοκαίρια θα θυμάμαι πάντα. | Χωρίς να ξέρω το γιατί | μια υποψία μες στο κάθε τι | τα καλοκαίρια μου θυμίζει πάντα. | Προσπάθησα για χρόνια | να βγω | απ’ τον κόσμο αυτό | για να βρω | τα κρυμμένα λόγια | κι όλες του πόνου | τις αφορμές. | Κάποια γυναίκα | σα θεά | ονειρεύομαι συχνά | μα κι αυτή | δεν θα `ρθει. | Του κόσμου η φλέβα είναι χρυσή | κι η αγάπη που `ναι αλήθεια σκοτεινή | τα καλοκαίρια μού θυμίζει πάντα. | Χωρίς να ξέρω το γιατί | μια υποψία μες στο κάθε τι | τα καλοκαίρια μου θυμίζει πάντα. | Ταξίδεψα και είδα | φωτιές | σ’ άλλες εποχές- | το παρόν | ήταν μια αχτίδα | μεσ’ στων ανθρώπων | το παρελθόν. | Κάποια γυναίκα | σαν θεά | ονειρεύομαι συχνά | μα κι αυτή | δεν θα `ρθει. | Του ονείρου η χώρα είναι βουβή | και του ουρανού το φως έχει χαθεί. | Τα καλοκαίρια θα θυμάμαι πάντα.

Για να ακούσετε ένα από τα τραγούδια του δίσκου που ξεχώρισε:
Πατήστε εδώ

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης