Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Ένα μικρόφωνο κι’ εγώ


















Τα τραγούδια του δίσκου και οι διατιθέμενοι στίχοι τους:

01. Αν πονάς Τραγούδι: Νίκος Οικονομόπουλος
Μουσική: Γιώργος Μουκίδης | Στίχοι: Γιώργος Μουκίδης
Φταίνε τα βράδια που πέρασαν | Φταίνε αυτά που ξεπέρασα | Φταίνε οι αγάπες που πόνο με κέρασαν | Φταίνε αυτά που δεν έζησες | Φταίνε αυτά που δεν έμαθες | Και όλα εκείνα που ποτέ σου δεν ένιωσες | Αν με αγαπάς, μην αργήσεις να γυρίσεις, | Μην ξεχνάς | Αν πονάς για μένα, μη ρωτάς κανένα | Πρέπει πια να μάθεις να αγαπάς | Αν πονάς λιγάκι, κάνε τώρα κάτι | Την αγάπη αυτή μην την πετάς | Φταίμε γι’ αυτά που δε ζήσαμε | Φταίμε για εκείνα που σβήσαμε | Φταίμε για όλα που στη μέση τα αφήσαμε | Φταίμε εμείς που δεν ψάξαμε | Φταίμε για όσα δε φτιάξαμε | Και όλα αυτά που στον δρόμο πετάξαμε | Αν με αγαπάς, μην αργήσεις να γυρίσεις, | Μην ξεχνάς | Αν πονάς για μένα, μη ρωτάς κανένα | Πρέπει πια να μάθεις να αγαπάς | Αν πονάς λιγάκι, κάνε τώρα κάτι | Την αγάπη αυτή μην την πετάς

02. Άκου να δεις Τραγούδι: Νίκος Οικονομόπουλος
Μουσική: Δημήτρης Χάρμας | Στίχοι: Αγγελική Μακρυνιώτη
Άκου να δεις, για δώσε βάση | Ψάξε να βρεις πού το `χεις χάσει | Η υπομονή μου έχει σχολάσει | Άκου να δεις, άλλαξε τρόπους | Μην παίζεις πια με τους ανθρώπους | Γιατί χρεώνουν λάθη με τόκους | Άκου να δεις πώς έχουν τα πράγματα | Φύγε χωρίς λόγια και κλάματα | Θέατρο μοιάζουν, δε μου ταιριάζουν | Άκου να δεις, τέλος τα θαύματα | Τέλος κι εμείς, άσε τα δράματα | Ρίχνω αυλαία ακαριαία | Άκου να δεις, τέλος μαζί σου | Δε θα 'μαι εγώ άλλο ο κριτής σου | Θα σε δικάσει η ίδια η ζωή σου | Άκου να δεις, άλλαξε τρόπους | μην παίζεις πια με τους ανθρώπους | γιατί χρεώνουν λάθη με τόκους

03. Δύο μήνες Τραγούδι: Νίκος Οικονομόπουλος
Μουσική: Γιώργος Μουκίδης | Στίχοι: Γιώργος Μουκίδης
Δύο μήνες, πώς να φύγω | Σε περίμενα | Τις κουρτίνες δεν ανοίγω | Ούτε σήμερα | Μέτρα Κυριακές, χάσαμε πολλές | Δύο μήνες που μου μοιάζουν | Να `ναι δυο ζωές | Δύο μήνες που δε σ' έχω | Μέχρι εδώ νομίζω αντέχω | Τι να κάνω να πιστέψεις | Πού να σου ορκιστώ | Δύο μήνες τόσο είναι | Που ένας άλλος πλέον είμαι | Μόνο όταν επιστρέψεις | Θα `μαι πάλι εγώ | Δύο μήνες, βγάζουν φήμες | Πως τρελαίνομαι | Μια πεθαίνω απ’ τις ευθύνες | Μια ανασταίνομαι | Μέτρησα αντοχές, τέλειωσαν κι αυτές | Δύο μήνες που μου μοιάζουν | Να `ναι δυο ζωές

04. Ρεαλιστές Τραγούδι: Νίκος Οικονομόπουλος
Μουσική: Βασίλης Γαβριηλίδης | Στίχοι: Θάνος Παπανικολάου
Αυτά. | Τι άλλο να πούμε, τι άλλο να δούμε. | Αν δεν μπορούμε, άκρη να βρούμε, στα βασικά. | Αυτά. | Τι άλλο να πάρεις, τι άλλο να δώσω. | Κοινά σημεία, σε διαφωνία, οι δυο μας πια. | Ας είμαστε λοιπόν ρεαλιστές. | Η σχέση αυτή δεν πάει παραπέρα. | Η αγάπη ένα δωμάτιο με σκιές. | Κι εγώ μέσα σε αυτό δεν παίρνω αέρα. | Δε γίνεται να κάνω πίσω πάλι. | Δε γίνεται να κάνω ότι και χτες. | Απόψε χωριστά κι όπου με βγάλει. | Ας είμαστε λοιπόν ρεαλιστές. | Αυτά. | Όνειρα είχες, όνειρα είχα. | Ξύπνησα πάλι και δεν πιστεύω, σε όνειρα πια. | Αυτά. | Αν το αναβάλλω, χρόνο θα χάσω. | Τώρα είναι ώρα, για εξηγήσεις, όχι μετά.

05. Αντίο Τραγούδι: Νίκος Οικονομόπουλος
Μουσική: Γιώργος Μουκίδης | Στίχοι: Γιώργος Μουκίδης
Λέξεις γυρνάν στο μυαλό | Αγάπη, υπομονή, κατανόηση | Αφού δεν έχω σταγόνα εγωισμό | Κι ήρθες ανά μια στιγμή, | Να μου θυμίσεις πώς είναι στη κόλαση | Δεν έχω άλλη αντοχή, εγκαταλείπω εγώ | Αντίο… αυτό μονάχα έχω να σου πω, λυπάμαι | Που άλλο πια δε θέλω να `μια εδώ, | Αντίο… μια λέξη που δεν ήθελα να πω τη λέω | Κι ας ξέρω πως ακόμα σ’ αγαπώ | Αντίο… | Αλλάξαν τόσα πολλά | Ηθοποιοί, σκηνικά και το νόημα | Κι έτσι εντελώς ξαφνικά δεν έχω ρόλο εδώ | Μείνε εσύ στη σκηνή | Να περιμένεις έρθει το απόγευμα | Πρέπει να φύγω νωρίς, δεν περιμένω εγώ

06. Έτσι γεννήθηκα Τραγούδι: Νίκος Οικονομόπουλος
Μουσική: Λεμονής Σκοπελίτης | Στίχοι: Λεμονής Σκοπελίτης
Μόνος μου έτσι συνήθισα | Ζωή σε νίκησα ακόμα αντέχω | Μόνος μου όνειρα έχτισα | Φίλους απέκτησα εχθρούς να έχω. | Μόνος μου πάνω στις πλάτες μου | Μίση κι αγάπες μου έχω κρατήσει | Μόνος μου έτσι συνήθισα | Ζωή δε λύγισα σ’ έχω νικήσει. | Έτσι γεννήθηκα έτσι γεννήθηκα | Εγώ να σκύψω το κεφάλι αρνήθηκα | Έτσι γεννήθηκα ζωή σε νίκησα | Και περπατάω στους δρόμους σου αντίθετα | Έτσι γεννήθηκα | Μόνος μου έτσι συνήθισα | Ζωή σε νίκησα ακόμα αντέχω | Μόνος μου στις ανηφόρες μου | Κόντρα στις μπόρες μου ξέρω να τρέχω. | Μόνος μου έχτιζα όνειρα | Πάνω στα όρια ακροβατούσα | Μόνος μου το 'χε τ’ αστέρι μου | Σταυρό στο χέρι μου πάντα κρατούσα.

07. Ένα μικρόφωνο κι εγώ Τραγούδι: Νίκος Οικονομόπουλος
Μουσική: Βασίλης Γαβριηλίδης | Στίχοι: Αγγελική Μακρυνιώτη
Να ξεχάσω δεν μπόρεσα | Σ’ άλλο δρόμο δε χώρεσα | Στον δικό σου το δρόμο | Παράλληλα ζω | Δεν ξεχνιέται ό,τι ένιωσα | Μα άκουσε με δεν τέλειωσα | Έχω κι άλλα τραγούδια | Για σένα να πω | Ένα μικρόφωνο κι εγώ | Πάλι για σένα τραγουδώ | Σε ψάχνω σ' όσους γράφω στίχους | Με τη φωνή μου σπάω τοίχους να σε βρω | Ένα μικρόφωνο κι εγώ | Πάντα το ίδιο σκηνικό | Τα φώτα πάνω μου αναμμένα | Μα εγώ και σήμερα για σένα τραγουδώ | Πώς να κόψω τα νήματα | Μεθυσμένα τα βήματα | Κι όμως στέκομαι ακόμα | Για σένα μπορώ | Κοίτα έξω ξημέρωσε | Μα άκουσέ με δεν τέλειωσε | Έχω κι άλλο τραγούδι | Δικό σου κι αυτό

08. Ποιον κοροϊδεύω Τραγούδι: Νίκος Οικονομόπουλος
Μουσική: Δημήτρης Χάρμας | Στίχοι: Αγγελική Μακρυνιώτη
Είμαι καλά, κοίτα με άλλαξα | Με απάλλαξα απ’ ό,τι με πονά | Βρήκε τη θέση της, το χτύπο της | Και πάλι η καρδιά | Δεν έγινε που λες καμιά ζημιά | Είμαι καλά για σένα πια δε νοιάζομαι | Μπροστά κοιτάω, δε σταματάω | Δε σε χρειάζομαι | Ποιον κοροϊδεύω | Κανέναν άλλον μονάχα εμένα | Χειροτερεύω | μέρα τη μέρα χωρίς εσένα | Κι αν με ξοδεύω | σε δήθεν αγάπες, σε βράδια στημένα | Δεν κοροϊδεύω κανέναν άλλον | Εκτός από μένα | Είμαι καλά, όλα τελειώσανε | Ό,τι νιώσαμε χιλιόμετρα μακριά | Απομακρύνθηκα και λύθηκα | Απ’ όλα τα δεσμά | Δεν έκανες που λες καμιά ζημιά | Είμαι καλά για σένα πια δε νοιάζομαι | Μπροστά κοιτάω, δε σταματάω | Δε σε χρειάζομαι

09. Χρόνια πολλά Τραγούδι: Νίκος Οικονομόπουλος
Μουσική: Πάνος Καπίρης | Στίχοι: Στέλιος Μαργωμένος
Απόψε γιορτάζω | Μαζί με τη θλίψη | Μου λείπεις φωνάζω | Πολύ μου `χεις λείψει | Το ξέρω θα νιώθεις | Το ίδιο με εμένα | Που είσαι μακριά μου | Αυτή την ημέρα | Με πήρες να μου πεις | Χρόνια σου πολλά | Ό,τι επιθυμείς | Γιατί αυτό που νιώσαμε | Ποτέ δεν το τελειώσαμε | Και θα `ναι ανεκπλήρωτο | Όνειρο μιας ζωής | Με πήρες να μου πεις | Χρόνια σου πολλά | Ό,τι επιθυμείς | Γιατί αυτό που νιώσαμε | Ποτέ δεν το τελειώσαμε | Εμείς μαζί θα είμαστε | Και να το θυμηθείς | Οι φίλοι που θα `ρθουν | Το βράδυ στο σπίτι | Ευχές θα μου δίνουν | Μα κάτι θα λείπει | Εγώ θα γελάω | Με αυτά που μου λένε | Βαθιά θα πονάω | Για σκέψεις που καίνε

10. Κοίτα με μπορώ Τραγούδι: Νίκος Οικονομόπουλος
Μουσική: Βασίλης Γαβριηλίδης | Στίχοι: Αγγελική Μακρυνιώτη
Όλα όπως τα `ξερες θα μείνουν | Στο τραπέζι τα κλειδιά σου | Στο κρεβάτι η μεριά που προτιμάς | Να σε βρίσκω σ’ ό,τι αγγίζω | Πως σ’ ακούω να νομίζω όταν γυρνάς | Όλα όπως τα `ξερες θα μείνουν | Ίδια ώρα τον καφέ μας | Πάντα εκεί στου καναπέ μας τη γωνιά | Στην οθόνη μια ταινία | Ήταν πάντα μια ευκαιρία για αγκαλιά | Κοίτα με μπορώ | Εδώ να σ' αγαπάω | Το μέσα μου νεκρό, το σπίτι μας κενό | Κοίτα με κρατώ ακόμα πράγματά σου | Αν τα χρειαστείς, όλα να `ναι εδώ | Κοίτα με που ζω | Κι ας λείπει της καρδιάς μου το μισό | Κοίτα με μπορώ | Όλα όπως τα 'ξερες θα μείνουν | Ότι λείπεις θ' αγνοήσω | Και πριν βγω θα σου τονίσω «δεν αργώ» | Θα σε έχω δίχως σώμα | Δε μ’ ακούς μα λέω ακόμα «σ’ αγαπώ» | Όλα όπως τα 'ξερες θα μείνουν | Θα 'ρθεις δίπλα να καθίσεις | Θέματα να μου αναλύσεις βαρετά | Κοίτα που αυτά μου λείπουν | Περισσότερο απ’ όλα τελικά

11. Περιττά Τραγούδι: Νίκος Οικονομόπουλος
Μουσική: Γιώργος Μουκίδης | Στίχοι: Βασίλης Καρράς
Την βαλίτσα κλείνεις και το δάκρυ πνίγεις για να μη σε δω | Κλαις και μετανιώνεις κι όλα τα σκεπάζεις μ’ ένα «Σ’ Αγαπώ» | Το κεφάλι σκύβεις, το τσιγάρο σβήνεις, μέσα σου κενό | Δεν υπάρχει χώρος κι η λεωφόρος έγινε στενό | Αν καμιά φορά γυρίσεις και θελήσεις να με βρεις | Κοίταξε ψηλά στ’ αστέρια και στα σύννεφα να δεις | Κάπου γράφει τ’ όνομά σου κι ένα «Σ’ αγαπώ», απλά | Ότι μου `λειψες το ξέρεις κι όλα τ’ άλλα περιττά. | Πες μου πώς θα νιώσεις όταν μετανιώσεις και δε θα `μαι εκεί | Κόμπος στον λαιμό σου ο εγωισμός σου, σαν μια φυλακή | Χρόνο με τον χρόνο θα προσθέτεις πόνο, πίκρα και θυμό | Και τον εαυτό σου θα καταδικάζεις για τον χωρισμό

Για να ακούσετε ένα από τα τραγούδια του δίσκου που ξεχώρισε:
Πατήστε εδώ

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης