Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

Παράθυρα που κούρασε η θέα




















Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

01. Πώς να την κοιμηθείς αυτή τη νύχτα Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Στίχοι: Βαγγέλης Βρούβας
Πώς να την κοιμηθείς αυτή τη νύχτα | τα μάτια σου να κλείσεις πως μπορείς | έχει χαρές απόψε το φεγγάρι | και ξύπνησαν οι μάγοι της ψυχής | Τ' αστέρια συντροφιές έχουνε φτιάξει | κι εγώ, παρέα έχω το ράδιο ανοιχτό | παιδί της μοναξιάς μ' είχες φωνάξει | ας ήσουν όμως μια φορά εδώ | Πώς να την κοιμηθείς αυτή τη νύχτα | Πώς να την κοιμηθείς αυτή τη νύχτα | τα μάτια σου να κλείσεις πως μπορείς | φωνές, γέλια, φιλιά έχει γεμίσει | της δίνουνε παράταση ζωής | Τ' αστέρια συντροφιές έχουνε φτιάξει | κι εγώ, παρέα έχω το ράδιο ανοιχτό | παιδί της μοναξιάς μ' είχες φωνάξει | ας ήσουν όμως μια φορά εδώ | Πώς να την κοιμηθείς αυτή τη νύχτα

02. Μου 'χει φύγει η ψυχή Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Μουσική: Bob Seger | Στίχοι: Λίνα Δημοπούλου
Νύχτα σαν θρίλερ ταινία, με κομμένο ηλεκτρικό, | βρέχει και μπάζει η στέγη νερό, | τρέχουν φιγούρες και ήχοι από `κει κι από `δω, | club φαντασμάτων σε Rock πανικό. | Είναι το κάδρο στραβό ή στραβά το κοιτάω εγώ, | πίνω τσιγάρα και σκέτο ποτό, | μ’ έχεις πουλήσει κι εσύ κι έχω αρχίσει να παρανοώ, | τί αμαρτίες απόψε ξοφλώ. | Μου `χει φύγει η ψυχή, μου την πέφτουν θεριά, | μου την πέφτεις κι εσύ κι όλα πια τα `χω δει, | μου `χει φύγει η ψυχή, τούτη η βόλτα ζαριά | μ’ αφήνει ταπί κολασμένο κορμί. | Νύχτα σαν θρίλερ ταινία κι εγώ μάταια προσπαθώ, | πρέπει να ισιώσω, σε τάξη να μπω, | όμως δεν ξέρω το έργο ούτε ποιο ρόλο κρατώ, | κι ούτε που ξέρω να υποκριθώ. | Μου `χει φύγει η ψυχή, μου την πέφτουν θεριά, | μου την πέφτεις κι εσύ κι όλα πια τα `χω δει, | μου `χει φύγει η ψυχή, τούτη η βόλτα ζαριά | μ’ αφήνει ταπί κολασμένο κορμί.

03. Απ' τα Εξάρχεια ως το Πεκίνο Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Στίχοι: Γιάννης Πανουτσόπουλος
Βάζω γαλάζιο στα ψηλά να ταξιδεύει, | φεγγάρι κόκκινο, τρελό, να με ξοδεύει, | ένα βαθύ κυματισμό στα θαλασσιά, | στη σκόρπια πέτρα και στ' ατίθασα νησιά. | Λευκό στο άπλυτο μεθεί, διαολεμένο | απ' το δαιμόνιο της φυλής εκπαιδευμένο, | σαν Αταμάνος, αστραπή να φέρνω γύρα | στης προφητείας την απρόβλεπτη τη μοίρα. | Μέλλον αδέσποτο να με κυκλώνει, τρελή γιρλάντα, | παρόν ανέλπιστο, μετράω χρόνια σχεδόν τριάντα, | πίσω δε γύρισα, μπροστά δε μπόρεσα να διακρίνω, | νύχτα απλώνεται απ' τα Εξάρχεια ως το Πεκίνο, | ως το Πεκίνο. | Δένω γερά τον πειρασμό με τη λαχτάρα, | αστερισμός του δισταγμού, κακιά κατάρα, | μ' ένα βοριά να μου πικραίνει τη λιακάδα | κι από τη γέφυρα να χάνω την Ελλάδα. | Γερτό παράθυρο στου κόσμου το χαΐρι | η σκόνη κάνει ακροβασία στο γεφύρι, | για να ξυπνώ, να κόβω τ' όνειρο στη μέση, | και να αλλάζω διαδρομή στην ίδια θέση. | Μέλλον αδέσποτο να με κυκλώνει, τρελή γιρλάντα, | παρόν ανέλπιστο, μετράω χρόνια σχεδόν τριάντα, | πίσω δε γύρισα, μπροστά δε μπόρεσα να διακρίνω, | νύχτα απλώνεται απ' τα Εξάρχεια ως το Πεκίνο, | ως το Πεκίνο.

04. Σαν εχθροί αγαπηθήκαμε Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Θα σε πάρω μια νύχτα να σου δείξω την πόλη | όταν θα κοιμούνται όλοι, | και θα ξενυχτάνε μόνο δυο ταξί στην Αλεξάνδρας | μια γυναίκα κι ένας άντρας. | Σαν εχθροί αγαπηθήκαμε, | σαν εχθροί και σαν αιχμάλωτοι, | στα τυφλά παραδοθήκαμε, | σαν εχθροί, σαν μελλοθάνατοι, | την αγάπη μας καπνίσαμε | σε μια πόλη ξεγραμμένη, | που θυμάται κι επιμένει, | που θυμάται κι επιμένει, | σαν εχθροί, σαν εχθροί, σαν εχθροί. | Θα σε πάρω μια νύχτα να σου μάθω την πόλη | όταν θα 'χουν φύγει όλοι, | και θα ξενυχτάνε μόνο δύο φώτα στην πλατεία | και σπασμένα φαρμακεία. | Σαν εχθροί αγαπηθήκαμε, | σαν εχθροί και σαν αιχμάλωτοι, | στα τυφλά παραδοθήκαμε, | σαν εχθροί, σαν μελλοθάνατοι, | την αγάπη μας καπνίσαμε | σε μια πόλη ξεγραμμένη, | που φοβάται κι επιμένει, | που φοβάται κι επιμένει, | σαν εχθροί, σαν εχθροί, σαν εχθροί. | Θα σου δείξω απόψε μιαν αόρατη πόλη | τώρα που μας λείπουν όλοι, | και μας ξενυχτάνε μόνο δυο σκοποί στη Μεσογείων | και τα μάτια των αγίων. | Σαν εχθροί αγαπηθήκαμε, | σαν εχθροί και σαν αιχμάλωτοι, | στα τυφλά παραδοθήκαμε, | σαν εχθροί, σαν μελλοθάνατοι, | την αγάπη μας καπνίσαμε | σε μια πόλη ξεγραμμένη, | που ελπίζει κι επιμένει,  | που ελπίζει κι επιμένει, | σαν εχθροί, σαν εχθροί, σαν εχθροί. | Θα σε πάρω μια νύχτα να σου δείξω την πόλη | όταν θα κοιμούνται όλοι.

05. Επέτειος δύο παραλλήλων Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Στίχοι: Δημήτρης Τσιμπούκης
Το κράτος στήθηκε στα όρια της πλατείας | για να προλάβει κάθε τι αναρχικό, | εσύ βγαλμένη από σκέρτσο τρικυμίας | στέκεις ανάλαφρα στης μπύρας τον αφρό. | Πίνω στα όρθια δυο χρόνια απουσίας, | στημένης βίας μ' ενδοφλέβια πυρά, | όταν βραδιάζει, απ' το μπαλκόνι της Πυθίας | πηδάω πρώτος να σου φέρω δανεικά. | Επέτειος δύο παραλλήλων | με φόντο εσένα στο κενό, | στην πρώτη κόπια των δελτίων | έχεις το κράτος χορηγό. | Βγαίνουν οι πρώτοι απ' τη Ριβιέρα και ρωτάνε | ποιοι τραγουδάνε και ποιοι μένουν σιωπηλοί, | ποιο σπρέι άδειασε στους τοίχους που ζητάνε | να μείνει όρθιο το Rock του ποιητή. | Ο μαύρος μέθυσε κι αρχίζει να χορεύει, | σπάνε μπουκάλια τα παιδιά στο χώμα αυτό, | το κράτος τα 'χασε και κάνει να επέμβει | αύριο θα 'χουν οι αυξήσεις τοκετό. | Επέτειος δύο παραλλήλων | με φόντο εσένα στο κενό, | στην πρώτη κόπια των δελτίων | έχεις το κράτος χορηγό.

06. Παράθυρα που κούρασε η θέα Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Παράθυρα που κούρασε η θέα | και δε μπορούν ν' αλλάξουν περιβάλλον, | στη Νίκαια, στο Μετς, στην Καλλιθέα, | παράθυρα που κούρασε η θέα. | Τα κτίζουν ένα-ένα τα καημένα, | στων τοίχων τα πλευρά και των μετάλλων, | άνθρωποι σαν εσένα, σαν εμένα, | τα κτίζουν ένα-ένα τα καημένα. | Τραγούδι μου που τόσοι κατοικούνε | γιατί αρχίζεις έτσι, λυπημένα, | ποιος, τάχα, να σε χρέωσε σ' εμένα, | και πίσω από την πλάτη μου γελούνε | ένοικοι, εργολάβοι, θυρωροί. | Οι ένοικοι κρεμάνε τις κουρτίνες | να κρύψουν, τί στ' αλήθεια κι από ποιόνε, | όλοι το ίδιο γδύνονται και τρώνε | και χάνονται στου καναπέ τις δίνες. | Παράθυρα που κούρασε η θέα | και δε μπορούν ν' αλλάξουν περιβάλλον, | στη Νίκαια, στο Μετς, στην Καλλιθέα, | παράθυρα που κούρασε η θέα. | Τραγούδι μου που τόσοι κατοικούνε | γιατί αρχίζεις έτσι, λυπημένα, | ποιος, τάχα, να σε χρέωσε σ' εμένα, | και πίσω από την πλάτη μου γελούνε | ένοικοι, εργολάβοι, θυρωροί. | Τραγούδι μου που τόσοι κατοικούνε | γιατί να τελειώνεις λυπημένα, | ποιος, τάχα, να σε χρέωσε σ' εμένα, | και πίσω από την πλάτη μου γελούνε | ένοικοι, εργολάβοι, θυρωροί.

07. Όλα είναι εδώ Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Στίχοι: Λίνα Δημοπούλου
Όλα είναι εδώ | τα μολύβια, τα κραγιόνια, τ' άρωμά σου | όλα είναι εδώ | τα σεντόνια με τα ίχνη του έρωτά σου | το ποτήρι που 'χες πιει | η κουβέντα που 'χες πει | κι οι εικόνες με τα χίλια πρόσωπά σου | Όλα είναι εδώ | Όλα είναι εδώ | Όλα είναι εδώ | το γαλάζιο κορδελάκι απ' τα μαλλιά σου | όλα είναι εδώ | τα μικρά και τα μεγάλα μυστικά σου | ένα δάκρυ σου παλιό | ένα πείσμα παιδικό | κι ένα χάδι απ' αυτά τα βιαστικά σου | Όλα είναι εδώ | Όλα είναι εδώ | Η απουσία σου διαλύει το σκοτάδι | είναι το φως της κι απ' το φως πιο δυνατό | μοιάζει ομορφότερο από ποτέ το βράδυ | τώρα που λείπεις και μπορώ να σ' αγαπώ | Όλα είναι εδώ | Όλα είναι εδώ | Όλα είναι εδώ | Όλα είναι εδώ

08. Μια ιδέα της στιγμής Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Στίχοι: Βικτώρια Τράπαλη
Καθημερινά σε τριγυρίζω | το χτες και τ' αύριο σου χαρίζω | Κι εσύ όλο κάνεις πως δε βλέπεις | δε με θυμάσαι δε με ξέρεις | Έρχομαι στήνομαι μπροστά σου | περνάει από δίπλα μου η ματιά σου | Δυο λόγια πάω να ψιθυρίσω | δεν κάθεσαι να σου μιλήσω | Κι έχω μια ιδέα της στιγμής | τρελός να γίνω ή εμπρηστής | ή ακόμη πιο καλά ληστής | μήπως και με αντιληφθείς | Έχω μια ιδέα της στιγμής | τρελός να γίνω ή εμπρηστής | ή ακόμη πιο καλά ληστής | μήπως και με αντιληφθείς | Σε μια τράπεζα θα πάω | μια καραμπίνα θα κρατάω | Και θα ζητήσω να φωνάξουν | αμέσως να 'ρθουν να μ' αρπάξουν | Κι όταν στο σπίτι μας γυρίσεις | πρώτον θα μ' έχουν στις ειδήσεις | Και θες δε θέλεις θα με βλέπεις | θα με θυμάσαι να το ξέρεις | Έχω μια ιδέα της στιγμής | τρελός να γίνω ή εμπρηστής | ή ακόμη πιο καλά ληστής | μήπως και με αντιληφθείς | Έχω μια ιδέα της στιγμής | τρελός να γίνω ή εμπρηστής | ή ακόμη πιο καλά ληστής | μήπως και με αντιληφθείς

09. Της μοίρας μου το τόξο Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Στίχοι: Λίνα Δημοπούλου
Ποιος ήξερε της μοίρας μου το τόξο | κι ήταν θεός στη γέννα μου παρών | σ' ένα χειμώνα τη ζωή μου να στριμώξω | με μια κατάρα εκ γενετής στο διαπασών | Ποιος έκοψε το πλάνο μου απ' το "πάμε" | με δίχως ήχο και εικόνα να βρεθώ | σαράντα χρόνια στα μουγκά και τώρα νά 'μια | μ' ένα φιλμάκι μου κι εγώ ν' αυθαιρετώ | Κι έφτιαξα μόνος μου θεούς | καινούργιους και χρωματιστούς για ν' αγαπήσω | σαράντα χρόνια απ' την αρχή | χωρίς στημένη προσευχή να προσκυνήσω | Κι έφτιαξα κόλπα και εφέ | και μπήκα σ' όλα τα καρέ να το γλεντήσω | σαράντα χρόνια απ' την αρχή | σ' αυτή την έγχρωμη βροχή να πλατσουρίσω | Μου πέφτει λόγος για ό,τι γίνει | περιαυτολόγος με πλήρη ευθύνη | δίνω μονάχα σ' ό, τι μου δίνει | κι αν με προσέξεις έχω ομορφύνει

10. Μη μιλάτε Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Στίχοι: Λίνα Δημοπούλου
Στη Σομαλία τα παιδιά | λουλούδια μου απότιστα | κρέμονται από στεγνά βυζιά | Στην Κολομβία τα παιδιά | αστέρια μου αφώτιστα | πορνεύουν άγουρα κορμιά | Μάτια μου κάρβουνα ζεστά | όταν η νύχτα ξενυχτά | στα μάτια με κοιτάζουν | τον ύπνο μου ντροπιάζουν | Τη βολεμένη μου ζωή | καρφώνει αυτή η παρεμβολή | και με χλευάζει | για τόσα τσάμπα σ' αγαπώ | για όλα τ' ανόητα που ζω | και με δικάζει | Μη μιλάτε | η ήσυχη ζωούλα μας κοιμάται | μη μιλάτε | μη μιλάτε | ο δικός μας ο Θεός | είν' ανώτερος Θεός | μη μιλάτε | μη μιλάτε | Στη Βραζιλία τα παιδιά | της φτώχειας αγριοβλάσταρα | τα πετσοκόβουνε σκυλιά | Και στη Βοσνία τα παιδιά | μαύρα αετοπερίστερα | ζουν στου θανάτου την κοιλιά | Μάτια μου κάρβουνα ζεστά | όταν η νύχτα ξενυχτά | στα μάτια με κοιτάζουν | τον ύπνο μου ντροπιάζουν | Του ονείρου μου τη διαδρομή | φρενάρει η αθώα τους κραυγή | σαν πλησιάζει | κάτι μου σφίγγει το λαιμό | μου ανατινάζει το μυαλό | με κομματιάζει | Μη μιλάτε | η ήσυχη ζωούλα μας κοιμάται | μη μιλάτε | μη μιλάτε | ο δικός μας ο Θεός | είν' ανώτερος Θεός | μη μιλάτε | μη μιλάτε

11. Φυλακές ανηλίκων Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Μουσική: Γιώργος Θεοδωράκης | Στίχοι: Μιχάλης Μαρματάκης
Ακούστε τα κλειδιά, πως τρίζουνε, | τα κάγκελα ακούστε, πως βροντάνε, | φωνές, από τους φύλακες, που βρίζουνε, | κάτι σαν απομόνωση, ή σαν φαΐ ζητάνε. | Μην κοιμηθείτε μπρούμυτα, | μην κοιμηθείτε ήσυχα, | το `να σας μάτι ανοιχτό, | γιατί απόψε, έχουν σκοπό, | οι φύλακες στ’ αφεντικό, | σάρκα ανθρώπινη να πάνε, | γιατί ζητάει φαΐ εκλεκτό. | Στην απομόνωση κλειστός, | πέθανε πάλι ένας μικρός, | με κουτουλιές στον τοίχο. | Της φυλακής το καθεστώς, | μαζί όπως πάντα κι ο γιατρός, | γράψαν πως είχε τύφο. | Το θάψαν λέει στην αυλή, | μα υποψιάζομαι πολύ, | πως θα τον φάνε οι φύλακες. | Γι’ αυτό φωνάζαν σαν σκυλιά, | εκεί που κλείναν τα κελιά, | με σύρτες κι αλυσίδες.

12. Κουνουπάκι Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Στίχοι: Ισαάκ Σούσης
Χαμήλωσα της σκέψης το σομπρέρο | και πέρασα στου ύπνου τη σκιά, | γιατί είμ' ένας χαμένος καμπαλέρο | που τίποτα δεν τον αγγίζει πια. | Εξαίρεση μονάχα ένα κουνούπι | το μόνο που δε μ' έχει σιχαθεί, | φλερτάρει εμέ, το άθλιο μου σουλούπι, | ρουφάει από μέσα μου ότι βρει. | Πιες κουνουπάκι, πιες, | σταγόνα μην αφήσεις, | μονάχα ο πόνος μου 'μεινε | απ' όλες τις αισθήσεις, | απ' όλες τις αισθήσεις, | απ' όλες τις αισθήσεις. | Χαμήλωσαν τα φώτα της αγάπης, | χαμήλωσε ο ήλιος στα βουνά, | κουνούπι, είσαι ο μόνος μου πελάτης | κι απόψε το κατάστημα κερνά. | Εγώ θα πιω απόψε το φεγγάρι | κι εσύ θα μου καρφώσεις την κοιλιά, | το μόνο θηλυκό που με γουστάρει, | το μόνο ζωντανό που μ' αγαπά. | Πιες κουνουπάκι, πιες, | σταγόνα μην αφήσεις, | μονάχα ο πόνος μου 'μεινε | απ' όλες τις αισθήσεις, | απ' όλες τις αισθήσεις, | απ' όλες τις αισθήσεις. | Πιες κουνουπάκι μόνο εσύ | αντί να πίνουν άλλοι | και σβήσε με σιγά-σιγά | και φτιάξε μου κεφάλι, | και φτιάξε μου κεφάλι, | και φτιάξε μου κεφάλι.

13. Φυλακές ανηλίκων (Β’ μέρος) Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Στίχοι: Μιχάλης Μαρματάκης
Στην απομόνωση κλειστός, | χάνει τα μάτια του ο Χριστός, | πάνω στην εικονίτσα. | Με δυο νυχιές κι είναι τυφλός, | σκεφτόταν κι έκλαιγε ο μικρός, | δεμένος μ’ αλυσίδες. | Ήτανε πέντε την αυγή, | όταν ακούστηκε η κραυγή, | που πάγωνε το αίμα. | Στην απομόνωση κλειστός, | ξέρω κομμάτια είν’ ο νεκρός. | Ξέρω κομμάτια είν’ ο νεκρός.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης