Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

Ανθολογία Ελλήνων ποιητών





















Διάφοροι ερμηνευτές σε τραγούδια του Γιάννη Σπανού

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

Ο πρώτος δίσκος

01. Χριστινάκι Τραγούδι: Καίτη Χωματά
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Βασίλης Ρώτας

Δώδεκα αγόρια του σχολειού κι η Χριστινιώ μια τάξη | μη βρέξει και μη στάξει | Τ' αγόρια τ' ορκιστήκανε στην παλικαροσύνη | να κλέψουν τη Χριστήνη | Βαρκούλαν αρματώνουνε με σταυρωτό πανάκι | Χριστίνα, Χριστινάκι | Έμπα καλή στη βάρκα μας, να πάμε και να 'ρθούμε | τραγούδι που θα πούμε | Τ' αστέρια τρεμουλιάζουνε στου Ζέφυρου το χάδι | το όμορφο του το βράδυ | Σπαρμένο χρυσολούλουδα το πέλαγο λιβάδι | το όμορφο του το βράδυ | Το Χριστινάκι τραγουδά, της βάρκας κυβερνήτης | γλυκιά που είν' η φωνή της | Και λέει τραγούδι του έρωτα και για τον πόθο λέει | για το φιλί που καίει | Γέλια τραγούδια σώπασαν, τ' αγόρια συμπαλεύουν | μοχτούν, φιλί γυρεύουν | Κανείς δεν είναι στο κουπί, κανείς και στο τιμόνι | λαχτάρα που τούς ζώνει | Κι η βάρκα η ποθοπλάνταχτη πάει στων νερών τα βάθη | με του έρωτα τα πάθη | Δεν κλαίω τα δώδεκα παιδιά, τους νιους, τους μαθητάδες | τις δώδεκα μανάδες | Μόν' κλαίω τα μάτια τα γλαρά, το λυγερό κορμάκι | τ' αγρίμι το ελαφάκι | Που ήτανε δώδεκα χρονών, παρθένα Παναγιά μου | κι έλαμπε η γειτονιά μου


02. Τρεις νέοι Τραγούδι: Μιχάλης Βιολάρης
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Αιμιλία Δάφνη

Ήτανε, Θεέ μου, μια φορά | τρεις νέοι, τρεις φίλοι, τρία παιδιά | αγάπες, όνειρα, τραγούδια | μέσα στο φως μες στα λουλούδια | τρεις νέοι, τρεις φίλοι, τρία παιδιά. | Τώρα απομένουνε βαθιά | ένας εδώ κι άλλος εκεί, | χείλη, καρδιές, μάτια κλειστά | μέσα στο χώμα, μες στη γη | ένας εδώ κι άλλος εκεί. | Κάθε που ανθίζουν τα κλαδιά | βγαίνουν τις νύχτες τρία παιδιά | εις τ' ασημένια καλοκαίρια | που υψώνονται στο φως τα χέρια | βγαίνουν τις νύχτες τρία παιδιά. | Μοίρες οι νύχτες τριγυρνούν | και τα παιδιά ξεπροβοδούν, | στέλνουν μηνύματα στ' αστέρια | και με καλόβολα τα χέρια | τα τρία παιδιά ξεπροβοδούν. | Ήτανε, Θεέ μου, μια φορά | τρεις νέοι και τώρα είναι βαθιά | μέσα στο χώμα, μες στη γη | ένας εδώ κι άλλος εκεί | τρεις νέοι, τρεις φίλοι, τρία παιδιά.

03. Η βροχή Τραγούδι: Πόπη Αστεριάδη
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Τάκης Χατζηαναγνώστου

Άρρωστη μνήμη κουρασμένη | Πίσω απ’ το τζάμι αναπολεί | Έξω η βροχή μελαγχολεί λησμονημένη | Κι είναι στα χείλη απλωμένη | Μια τόσο ανέκφραστη σιωπή | Κι είναι η ματιά τόσο θαμπή σαν πεθαμένη | Άραγες τι να περιμένει | Αυτή η σιωπή κι αυτή η ματιά | Στον κόσμο τίποτ’ άλλο πια δεν απομένει | Έξω η βροχούλα η κουρασμένη | Ποιος ξέρει τι ν’ αναπολεί | Ενώ η καρδιά μελαγχολεί λησμονημένη

04. Ήρθες εψές Τραγούδι: Μιχάλης Βιολάρης
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Σωτήρης Σκίπης

Ήρθες εψές στον ύπνο μου και μου ψιθύρισες | πως απ' τα ξένα μάνα μου εξαναγύρισες | Τρέχω ο καλός να σε δεχτώ μπρος στ' ακρογιάλι σου | Να γείρω όπως κι έναν καιρό μες στην αγκάλη σου | Μα βρίσκω ολέρμο το γιαλό κι έρμα τα κύματα | και παίρνω το δρομί και πάω πέρα στα μνήματα | Ήρθες εψές στον ύπνο μου και μου ψιθύρισες | κι από τα ξένα μάνα μου δεν ξαναγύρισες

05. Τ' όνειρό μου πέθανε Τραγούδι: Γιώργος Ζωγράφος
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Ναπολέων Λαπαθιώτης

Τ' όνειρό μου πέθανε χθες αργά το βράδυ. | Μόνος τώρα κι έρημος τι μπορώ να πω; | Κι όμως το 'ξερε καλά το βαθύ του χάδι | πόσο τ' αγαπώ. | Μου κρατούσε συντροφιά στις βαριές τις ώρες | που τις τρέμει μοναχή κάθε μια ψυχή | κι όσο το 'χει δίπλα της ας κυλούν οι ώρες, | δεν μ' ανησυχεί. | Τ' όνειρό μου πέθανε χθες αργά το βράδυ. | Πες, δεν έζησε ποτέ, μην τ' αναπολείς. | Μα ο καιρός μου που 'χασα στο δικό του χάδι, | τώρα είναι πολύς.

06. Λυπημένα δειλινά Τραγούδι: Καίτη Χωματά
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Ζαχαρίας Παπαντωνίου

Στης γειτονιάς της φτωχικής | γυρίζει ο νους μου τα στενά, | τα λυπημένα δειλινά | στοχάζομαι της Κυριακής. | Μέσα στην κόκκινη αντηλιά | το μαραμένο θηλυκό | δίχως ελπίδα και μιλιά | ποτίζει το βασιλικό. | Κανείς διαβάτης δεν περνά, | κανένα αυτή δεν καρτερεί, | πού στο μπαλκόνι ορθή φορεί | το γιορτινό της το γκρενά. | Σα Μοίρα κάθεται μια γριά. | Στο φως μιας πόρτας ρημαδιού | μακραίνει ο ίσκιος του παιδιού… | Καμπάνα ακούγεται μακριά. | Στο σύννεφο το βυσσινί | θα πέσει ο ήλιος να κρυφτεί. | Ψαλμός ακούγεται ή φωνή | του τελευταίου πραματευτή. | Όλα σταμάτησαν εκεί. | Αργεί πολύ να ρθει ή βραδιά…. | Πώς έχω την ψυχή βαριά | το δειλινό την Κυριακή

07. Παιδί μου ώρα σου καλή Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Γεώργιος Βιζυηνός

Φουρτούνιασεν η θάλασσα | και βουρκωθήκαν τα βουνά, | είναι βουβά τ' αηδόνια μας | και τα ουράνια σκοτεινά | κι η δόλια μου ματιά θολή, | παιδί μου, ώρα σου καλή! | Βουίζει το κεφάλι μου | σαν του χειμάρρου τη βοή, | ξηράθηκαν τα χείλη μου | και μου εκόπηκ’ η πνοή | σ' αυτό το ύστερο φιλί, | παιδί μου, ώρα σου καλή! | Να σε παιδέψει ο πλάστης μου, | καταραμένη ξενιτιά, | μας παίρνεις τα παιδάκια μας | και μας αφήνεις στη φωτιά, | και πίνουμε τόση χολή | όταν τα λέμ' "ώρα καλή!".


08. Χρόνια στο γιαλό Τραγούδι: Καίτη Χωματά
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Γεώργιος Τσουκαλάς
Χρόνια στο γιαλό αραγμένα | τα καράβια μάς προσμέναν, | μ' ανοιχτά πανιά αναμέναν | σένα, εμένα. | Κι όλο εδίσταζε η καρδιά μας, | άβουλη στη νοσταλγία, | κι ας εκέντα η φαντασία | τα όνειρά μας. | Και 'σαλπάραν ένα βράδυ, | δίχως σε, δίχως εμένα, | μ' όλα τα πανιά ανοιγμένα | στο σκοτάδι. | Τώρα, η νοσταλγία μας μένει | στο γιαλό, στο κύμα πλάι. | Θάλασσα πλατιά κοιτάει | και προσμένει...

09. Έρωτας τάχα Τραγούδι: Πόπη Αστεριάδη
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Μυρτιώτισσα
Έρωτας τάχα να ’ν’ αυτό | που έτσι με κάνει να ποθώ | τη συντροφιά σου, | που σαν βραδιάζει, τριγυρνώ | τα φωτισμένα για να δω | παράθυρά σου; | Έρωτας να ’ναι η σιωπή | που όταν σε βλέπω, μου το κλει | σφιχτά το στόμα, | που κι όταν μείνω μοναχή, | στέκω βουβή κι εκστατική | ώρες ακόμα; | Έρωτας να ’ναι ή συμφορά, | με κάποιου αγγέλου τα φτερά | που έχει φορέσει, | κι έρχετ’ ακόμη μια φορά | με τέτοια δώρα τρυφερά | να με πλανέσει; | Μα ό,τι και να ’ναι, το ποθώ, | και καλώς νά ’ρθει το κακό | που είν’ από σένα | θα γίνει υπέρτατο αγαθό, | στα πόδια σου αν θα σωριαστώ | τ’ αγαπημένα.

10. Άσπρα καράβια Τραγούδι: Κ. Χωματά & Μ. Βιολάρης & Χορωδία
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Σωτήρης Σκίπης
Άσπρα καράβια τα όνειρά μας | για κάποιο ρόδινο γιαλό, | άσπρα καράβια τα όνειρά μας. | Θα κόβουν δρόμο κι ένα δρόμο | μυριστικό κι ευωδιαστό, | θα κόβουν δρόμο κι ένα δρόμο. | Κι από ψηλά θα μας φωτίζει | το φεγγαράκι το χλωμό | κι από ψηλά θα μας φωτίζει. | Και θ' αρμενίζουν, ω χαρά μας, | ίσα στο ρόδινο γιαλό, | άσπρα καράβια τα όνειρά μας.

11. Θλίψη Τραγούδι: Καίτη Χωματά
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Κωνσταντίνος Χατζόπουλος
Είχαμε καθίσει στην κορφή ψηλά | Τ΄ άστρα ήταν πολλά | Τ' άστρα ήταν ψηλά | Τ' άστρα κι έχουν σβήσει | Είχαμε καθίσει στην ακρογιαλιά | Κι ήταν σιγαλιά | Κι ήτανε πουλιά | Κι έχουν φτερουγίσει | Κι ήταν στην καρδιά | πρώτα στην καρδιά | τώρα μια ευωδιά | θλίψη στην καρδιά | μοναχά απομένει

12. Μια πίκρα Τραγούδι: Γιώργος Ζωγράφος
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Κωστής Παλαμάς

Τα πρώτα μου χρόνια τ' αξέχαστα τα 'ζησα | κοντά στ' ακρογιάλι, | στη θάλασσα εκεί τη ρηχή και την ήμερη, | στη θάλασσα εκεί την πλατιά, τη μεγάλη. | Και να! μεσ' στον ύπνο μου την έφερε τ' όνειρο | κοντά μου και πάλι | τη θάλασσα εκεί τη ρηχή και την ήμερη, | τη θάλασσα εκεί την πλατιά, τη μεγάλη. | Κι εμέ, τρισαλίμονο! μια πίκρα με πίκραινε, | μια πίκρα μεγάλη, | και δε μου τη γλύκαινες πανώριο ξαγνάντεμα | της πρώτης λαχτάρας μου, καλό μου ακρογιάλι! | και δε μου τη γλύκαινες πανώριο ξαγνάντεμα | της πρώτης λαχτάρας μου, καλό μου ακρογιάλι!

13. Ο παλιός μας έρωτας Τραγούδι: Αλέκα Μαβίλη
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Ναπολέων Λαπαθιώτης

Ο παλιός μας έρωτας με τα βάσανά του | ο καλός μας έρωτας ήταν του θανάτου. | Δέκα χρόνια στη σειρά δίχως να το ξέρει | δέκα χρόνια στη σειρά μάς κρατούσε ταίρι, | μας βαστούσε συντροφιά, μας κρατούσε ταίρι | δέκα χρόνια στη σειρά κι ένα καλοκαίρι. | Μα όπως όλα μας περνούν, και χαρές και πόνοι | να μια μέρα που κι αυτός άρχισε να λιώνει. | Κι ένα βράδυ σκοτεινό, βράδυ πικραμένο | καθώς είχα κουραστεί να σε περιμένω | δίχως λέξη να μου πει γύρισε στην μπάντα | σφάλισε τα μάτια του κι έσβησε για πάντα. | Δίχως λέξη να μου πει γύρισε στην μπάντα | σφάλισε τα μάτια του κι έσβησε για πάντα, | ο παλιός μας έρωτας με τα βάσανά του | ο καλός μας έρωτας ήταν του θανάτου.


14. Τίποτ' άλλο Τραγούδι: Καίτη Χωματά
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Ναπολέων Λαπαθιώτης
Ένα φεγγάρι πράσινο μεγάλο | που λάμπει μες τη νύχτα, | τίποτ' άλλο | Και μόνο ένα παράπονο μεγάλο, | στα βάθη του μυαλού μου, | τίποτ' άλλο | Μια φωνή που γροικιέται μες στο σάλο | και που σε λίγο παύει, | τίποτ' άλλο | Και μόνο ένα παράπονο μεγάλο, | στα βάθη του μυαλού μου, | τίποτ' άλλο | Πέρα μακρυά κάποιο στερνό σινιάλο | του βαποριού που φεύγει, | τίποτ' άλλο | Και μόνο ένα παράπονο μεγάλο, | στα βάθη του μυαλού μου, | τίποτ' άλλο

15. Η αναχώρησή της Τραγούδι: Μιχάλης Βιολάρης
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Γεώργιος Ζαλοκώστας

Ξυπνώ και μού 'παν έφυγεν | η κόρη π' αγαπούσα | και κατεβαίνω στον γιαλό | τη θάλασσα παρακαλώ | την πικροκυματούσα | Εγώ τα πρωτοδέχτηκα | τ' αφράτα της τα κάλλη | μού 'πε ένα κύμα, και γι'αυτό | με πόθο και με γογγυτό | φιλώ το περιγιάλι | Τα μάτια της ερώτησα | μην ήταν δακρυσμένα | Ένα άλλο κύμα μου μιλεί | σαν το χαρούμενο πουλί | που πήγαινε στα ξένα | Το τρίτο κύμα ερώτησα | εμέ γιατί ν' αφήσει; | Να κλαίω και να λαχταρώ | περνάει το κύμα το σκληρό | χωρίς να μου μιλήσει

16. Ο Γιάννης κι η Μαριώ Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Βασίλης Ρώτας

Τον Γιάννη καμαρώστε | που βγαίνει στο σεργιάνι | με την κουτσή Μαριώ του | τον Στραβαρίδη Γιάννη | Φοράει καπέλο μαύρο | καδένα όλο χρυσή | τη Μάρω από το χέρι | περήφανα κρατεί | Τον Γιάννη καμαρώστε | που βγαίνει στο σεργιάνι | με την κουτσή Μαριώ του | τον Στραβαρίδη Γιάννη | Περήφανη κοιλίτσα | φουσκώνει της Μαριώς | την φούσκωνε ο δράκος | του Γιάννη ο πρώτος γιος | Φορεί καπέλο μαύρο | καδένα όλο χρυσή | μπροστά κοιτάζει η Μάρω | κι ο Γιάννης δω κι εκεί | Γιάννη μπροστά σου κοίτα | και μη στραβοθωρρείς | αυτήν την έχει ο Μήτρος | κι εκείνη ο Θοδωρής | Γιάννη στο σπίτι πάμε | δεν βρίσκομαι καλά | πράσινη πέφτει χάμω | προφτάστε αγκομαχά | Φέρτε γιατρό του Ρήγα | του παλατιού μαμή | χαλάλι τη Μαριόγκα | γλιτώστε το παιδί | Κι ουδέ παιδί γλιτώνουν | κι η Μάρω δεν φελά | Κλάψε, πού να 'βρεις Γιάννη | κουτσή Μαριώ ξανά

17. Μόνο Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης

Αχ, όλα έπρεπε να ’ρθούνε καθώς ήρθαν! | Οι ελπίδες και τα ρόδα να μαδήσουν. | Βαρκούλες να μου φύγουνε τα χρόνια, | να φύγουνε, να σβήσουν. | Έτσι, όπως εχωρίζαμε τα βράδια, | για πάντα να χαθούνε τόσοι φίλοι. | Τον τόπο που μεγάλωνα παιδάκι | ν’ αφήσω κάποιο δείλι. | Αχ, όλα έπρεπε να ’ρθούνε καθώς ήρθαν! | Οι ελπίδες και τα ρόδα να μαδήσουν. | Βαρκούλες να μου φύγουνε τα χρόνια, | να φύγουνε, να σβήσουν. | Όλα έπρεπε να γίνουν. Μόνο η νύχτα | δεν έπρεπε γλυκιά έτσι τώρα να ’ναι, | να παίζουνε τ’ αστέρια εκεί σαν μάτια | και σαν να μου γελάνε.

18. Στου τηλεφώνου το κοχύλι Τραγούδι: Πόπη Αστεριάδη
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Γιώργος Αθάνας

Στου τηλεφώνου το κοχύλι | τ’ αφίλητά σου τρέμουν χείλη | και μυστικά γλυκολαλούν. | Κλείνω τα μάτια, τ’ αντικρίζω | μα λόγια πια δεν ξεχωρίζω, | δε λένε λόγια, με φιλούν. | Έλα ν’ ακούσεις τα τραγούδια, | έλα να κόψεις τα λουλούδια | που συ έχεις σπείρει μυστικά. | Έλα στ’ αυτιού σου το κοχύλι | να βάλω τα δικά μου χείλη | και να σ’ αποκριθώ γλυκά. | Μέσ’ απ’ τ’ αγνώστου κι απ’ του ονείρου | μέσ’ απ’ του χάους και του απείρου | μου μίλησες τον κόσμο εσύ. | Με τρέλαν’ η μικρή σου τρέλα | πάρε το σύρμα, σύρμα κι έλα | στης μοναξιάς μου το νησί.


Ο δεύτερος δίσκος

01. Σπασμένο καράβι Τραγούδι: Κώστας Καράλης 
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Γιάννης Σκαρίμπας
Σπασμένο καράβι να 'μαι πέρα βαθιά | έτσι να 'μια | με δίχως κατάρτια με δίχως πανιά | να κοιμάμαι | Να 'ν' αφράτος ο τόπος κι η ακτή νεκρική | Γύρω, γύρω | με κουφάρι γειρτό και με πλώρη εκεί | που θα γείρω | Να 'ν' η θάλασσα άψυχη και τα ψάρια νεκρά | έτσι να 'ναι | και τα βράχια κατάπληκτα και τ' αστέρια μακριά | να κοιτάνε | Δίχως χτύπο οι ώρες και οι μέρες θλιβές | δίχως χάρη | κι έτσι κούφιο κι ακίνητο μες σε νύχτες βουβές | το φεγγάρι | Έτσι να 'μαι καράβι γκρεμισμένο νεκρό | έτσι να 'μια | σ' αμμουδιά πεθαμένη και κούφιο νερό | να κοιμάμαι

02. Το λέει και το τραγούδι Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Λίλη Ιακωβίδου

O ζωντανός ο χωρισμός, | το λέει και το τραγούδι | παρηγοριά δεν έχει, | από την ώρα που 'φυγες | έχει βουρκώσει ο ουρανός | κι η θλίψη σιγοβρέχει. | Παρηγοριά έχει ο θάνατος, | το λέει και το τραγούδι | και λησμοσύνη ο χάρος, | πέτρα που δε μετακυλά | κι ασήκωτο μολύβι | του χωρισμού το βάρος, το βάρος. | Kοιτάζω την εικόνα σου, | παιδί μου αγαπημένο | παρηγοριά για να βρω | και το γλυκό χαμόγελο | της ζωγραφιάς σου κάνει | τον πόνο μου πιο μαύρο. | Η αγάπη πάντα είναι διπλή, | το λέει και το τραγούδι | μα ο καημός περισσός, | άξαφνα μες στη μοναξιά | πληγώνει και τρομάζει | σαν ψέμα και σαν μίσος, σαν μίσος. | Η αγάπη πάντα είναι διπλή, | το λέει και το τραγούδι | μα ο καημός περισσός, | άξαφνα μες στη μοναξιά | πληγώνει και τρομάζει | σαν ψέμα και σαν μίσος, σαν μίσος. | O ζωντανός ο χωρισμός, | το λέει και το τραγούδι | παρηγοριά δεν έχει, | από την ώρα που 'φυγες | παιδί μου αγαπημένο | ο νους μ' εσένα τρέχει.


03. Είναι ν' απορείς Τραγούδι: Κώστας Καράλης
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Μαρίνα Λαμπράκη
Είναι ν' απορείς, που χάθηκε τόσο φως | όλο σ' ένα δίσκο στον ήλιο. | Είναι ν' απορείς, που βρέθηκε τόσο χρυσάφι | όλο σ' ένα ξανθό κεφάλι στο φεγγάρι | Είναι ν' απορείς, που βρέθηκε τόση αγάπη | όλη σ' ένα στενό σάκο στην καρδιά σου. | Είναι ν' απορείς, που βρέθηκε τόση απουσία | όλη σε ένα βλέμμα στα μάτια σου. | Είναι ν' απορείς...

04. Η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι Τραγούδι: Αρλέτα 
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Βύρωνας Λεοντάρης
Η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι | κι όσα για σένα είχες ελπίσει | έχουνε τώρα πια όλα σβήσει | η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι | Σκιά ήταν ό,τι για ζωή αγαπήθη | ήχος στεγνός μιας άδειας λέξης | σαν ήρθε η ώρα να διαλέξεις | είπες ας φράξουν τη φωτιά άλλα στήθη | ποτάμι που έχει μείνει ξερή η κοίτη | πώς να 'χεις έτσι ξεστρατίσει | σου άξιζε σένα αλλιώς να ζήσεις | η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι | η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι

05. Ο στρατιώτης ποιητής Τραγούδι: Κώστας Καράλης
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Μίλτος Σαχτούρης

Δεν έχω γράψει ποιήματα | μέσα σε κρότους | μέσα σε κρότους | κύλησε η ζωή μου. | Την μιαν ημέρα έτρεμα, | την άλλην ανατρίχιαζα | μέσα στο φόβο, | μέσα στο φόβο | πέρασε η ζωή μου. | Δεν έχω γράψει ποιήματα, | δεν έχω γράψει ποιήματα, | μόνο σταυρούς | σε μνήματα | καρφώνω

06. Σε είπανε Θεό Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Δημήτρης Δούκαρης

Σε είπανε Θεό | και δε Σε πίστεψα, | γιατί αν ήσουνα | θάχες φόβο, | θάχες τρόμο | θάχες ντροπή | γιατί αν ήσουνα | θα Σε λυπόμουν. | Σε είπαν επανάσταση | και Σ' ακολούθησα, | ήθελα να γκρεμίσεις, | ήθελα να χτίσεις, | ήθελα να τελειώσεις | και ν' αρχίσεις, | ήθελα ν' αλλάξεις | κι Εσύ | κι εγώ | και μ' άφησες στους πέντε δρόμους.

07. Ο θρήνος της μάνας Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Ηλίας Σιμόπουλος

Όλη τη μέρα που 'λειπες το σπίτι μας ρημάδι. | Κι όμως πώς ήταν όμορφα σα γύριζες το βράδυ | Κι ας τρώγαμε ξερό ψωμί κι ας έλειπε το λάδι. | Κι ας έλειπαν τα κάρβουνα φτάνει που ήσουν κοντά μου. | Αχ πώς στο κάθε χτύπημα της πόρτας η καρδιά μου | Ραγίζουνταν, αγόρι μου, και μου 'φευγε η λαλιά μου. | Θυμάσαι τις τριανταφυλλιές μπροστά στο περιβόλι | Που ανθίζανε την άνοιξη και πια την κάθε σκόλη | Γιομίζαμε τριαντάφυλλα την αγκαλιά μας όλη. | Κι ο γέρος ο πατέρας σου καμάρωνε κι αντάμα | Καμάρωνα κι η δόλια εγώ, κι αν έκλαιγα, τι θάμα! | Περσότερο ξαλάφρωνε η καρδιά μου από το κλάμα. | Μεγάλωσες. Δε μ' άκουγες. Έφευγες όλη μέρα. | Κι όταν τα βράδια μου 'λεγες «Η Λευτεριά μητέρα | Θα ρθεί» μ' άγγιζαν την καρδιά τα λόγια σα φοβέρα. | Μ' αν μου 'φευγες πρωί, πρωί, προτού να φέξει, μόνος | Κι αργοκυλούσαν οι ώρες μου, κάθε στιγμή ένας χρόνος | Το 'ξερα πως θα γύριζες κι ήταν γλυκός ο πόνος. | Τώρα στο παραγώνι μας κουβαριασμένη ρέβω | Σαν αστραποκαμένη ελιά και πια δε σε γυρεύω | Τι 'ναι ψηλός ο ανήφορος και δε μπορώ ν' ανέβω. | Γιατί δεν άκουες, γιόκα μου, τη μάνα που σ' εγέννα; | Κι αν έρθει τώρα η Λευτεριά πουν' όλα ρημαγμένα | Τι να την κάνω, αγόρι μου γλυκό, χωρίς εσένα


08. Ιδανικός κι ανάξιος εραστής Τραγούδι: Κώστας Καράλης
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής | των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων, | και θα πεθάνω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές, | χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων. | Για το Μαδράς τη Σιγκαπούρ τ' Αλγέρι και το Σφαξ | θ' αναχωρούν σαν πάντοτε περήφανα τα πλοία, | κι εγώ σκυφτός σ' ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς, | θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία. | Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια να μιλώ, | οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα 'χω πια ξεχάσει, | κι η μάνα μου χαρούμενη θα λέει σ' όποιον ρωτά: | "Ήταν μια λόξα νεανική, μα τώρα έχει περάσει" | Μα ο εαυτός μου μια βραδιά εμπρός μου θα υψωθεί | και λόγο ως ένας δικαστής στυγνός θα μου ζητήσει, | κι αυτό το ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστεί, | θα σημαδέψει κι άφοβα το φταίχτη θα χτυπήσει. | Κι εγώ που τόσο επόθησα μια μέρα να ταφώ | σε κάποια θάλασσα βαθειά στις μακρινές Ινδίες, | θα 'χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ | και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες.

09. Το πέρασμά σου Τραγούδι: Κώστας Καράλης
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Κώστας Βάρναλης
Στη ζήση αυτή που τη μισούμε | στη γης αυτή που μας μισεί, | κι όσο να πιούμε δε σε σβηούμε | πόνε πικρέ και πόνε αψύ, | που μας κρατάς και σε κρατούμε. | Ήρθες Εσύ μιαν άγιαν ώρα, | όραμα θείο και ξαφνικό | και γέμισεν ανθόν, οπώρα, | κελαηδισμόν παθητικό | όλ' η καρδιά μας, όλη η χώρα. | Αχ! τόσο λίγο να βαστάξει | τούτ' η γιορτή κι η Πασχαλιά. | Έφυγες κι έχουμε ρημάξει | ξανά και πάλι, η Πασχαλιά | γιατί έτσι λίγο να βαστάξει!


10. Πέντε μικρά ναυτόπουλα Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Μήτσος Λυγίζος
Εδώ κοιμούνται μπρος στον ποταμό | Εδώ στην όχθη την παλιά | Στο πράσινο ποτάμι | Πέντε μικρά ναυτόπουλα | Πέντε παιδιά του κόσμου | Εδώ κοιμούνται πλάι στο νερό | Πάνω σε πέντε σύννεφα | Σε πέντε οργιές χορτάρι | Πέντε ναυτάκια πού ’γραψαν | Στην όχθη τ’ όνομά τους | Ήταν μικρά, μικρά, μικρά | Κι ήτανε πάντα ξάγρυπνα | Ήταν μικρά, μικρά, μικρά | Κι ήταν συλλογισμένα | Τώρα κοιμούνται τώρα πια | Τα νανουρίζει ο ποταμός | Νάνι τους λέει νάνι τους | Το πράσινο ποτάμι | Πρωί, πρωί ήταν πού ’πεσαν | Τα πέντε τα μικρά, μικρά | Πρωί, πρωί ήταν πού ’πεσαν | Βαθιά να κοιμηθούνε | Νάνι τα νανουρίζουνε τα δένδρα στο ποτάμι | Νάνι τους λένε οι φυλλωσιές | Νάνι στην όχθη νάνι | Εδώ κοιμούνται στο μικρό | Μικρούλη κρεβατάκι τους | Εδώ στην όχθη την παλιά | Νάνι μικρά μου νάνι | Πέντε ναυτάκια πέντε απλά | Παιδιά ντουφεκισμένα

11. Πώς θες να το ξέρω Τραγούδι: Κώστας Καράλης
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Νίκος Καρύδης
Αν είσαι μια μικρή παραπονεμένη πέτρα | σε μια ερημιά | αν είσαι ένα μοναχικό κυκλάμινο | στο βουνό | αν είσαι ένα ξεχασμένο άστρο | στον ουρανό | πού θες να το ξέρω; | Αν είσαι μια βραδινή βροχή | στη θάλασσα | αν είσαι ένας βαπορίσιος καπνός | στο πέλαγος | αν είσαι ένα παλιό εικόνισμα | σε μια εκκλησιά | πού θες να το ξέρω; | Αν είσαι ένα αγκάθι | στην καρδιά μου | εγώ που σ’ αγαπώ | πώς θες να το ξέρω;

12. Οι νεκροί Τραγούδι: Κώστας Καράλης 
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Χρήστος Κουλούρης
Ποιες καμπάνες τραγουδούν απ' τα μεσάνυχτα τον όρθρο. | Οι νεκροί, οι άδικα νεκροί όλου του κόσμου. | ποιες σκιές γίνανε σύννεφα και πέφτουνε βροχή | Οι νεκροί, οι άδικα νεκροί όλου του κόσμου. | ποιες μέρες και ποιες νύχτες στήσαν χορό στ' αλώνια. | Οι νεκροί, οι άδικα νεκροί όλου του κόσμου. | Ποιοι καβαλάρηδες περνούν και τρέμει η γη σαν φύλλο | Οι νεκροί, οι άδικα νεκροί όλου του κόσμου. | Ποιοι σώπασαν στερνά και συναυλίες φωνών η σιωπή. | Οι νεκροί, οι άδικα νεκροί όλου του κόσμου. | Ποιοι κρέμασαν στεφάνια του Μαγιού τον όρκο της αυγής | Οι νεκροί, οι άδικα νεκροί όλου του κόσμου.


13. Ένα πουλί Τραγούδι: Καίτη Χωματά
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Τέλος Άγρας
Πουλί από κλώνο μισερό | πιάστηκε το 'να σου φτερό | με τ' άλλο σου σπαράζεις | και κρέμεσαι και κράζεις | Μα εκεί που σκάλωσες πουλί | βοήθεια ανθρώπου δεν βολεί | μήδε κι ανθρώπου χέρι | να σε γλιτώσει ξέρει | Αναίσθητα είναι τα κλαδιά | ξερά κλαδιά χωρίς καρδιά | σκοτείνιασε θ' αρχίσει | να λιανοψιχαλίσει | Και μια που κάκου πολεμάς | μια απ' τις φτερούγες σου κρεμάς | Θέ μου δεν το λυπάσαι | όσο ψηλά και να 'σαι | ξέσταν' αν θέλεις μόνο | τον παγωμένο κλώνο

14. Το τραγούδι της ταβέρνας Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Αργύρης Εφταλιώτης
Πάρε μαχαίρι κόψε με | και ρίξε τα κομμάτια μου, | μάτια μου, | και ρίξε τα στο γιαλό ... | απ' τη στιγμή που μ' άφησες | τον κόσμο αυτόν σιχάθηκα, | χάθηκα, | και δεν ελπίζω πια καλό. | Κι αν βάζεις τώρα τ' άσπρα σου | και τα μαλαματένια σου, | έννοια σου, | θα 'ρθει καιρός που θα θρηνείς, | που θα σταθείς στο μνήμα μου | να πεις ένα παράπονο | κι άπονο | θα μ' ευρείς κι ας πονείς. | Πάρε φωτιά και κάψε με | κι αντάμα με τη στάχτη μου | το άχτι μου | μεσ' τα πελάγη να σκορπάς. | Να μην σε βρει το κρίμα μου, | καριόλα Ηπειρώτισσα | ρώτησα | και μου 'παν άλλον αγαπάς | Κι αν βάζεις τώρα τ' άσπρα σου | και τα μαλαματένια σου, | έννοια σου | θα 'ρθει καιρός που θα θρηνείς | που θα σταθείς στο μνήμα μου | να πεις ένα παράπονο | κι άπονο | θα μ' ευρείς κι ας πονείς.

15. Ω χαμηλώστε αυτό το φως Τραγούδι: Πόπη Αστεριάδη
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Μαρία Πολυδούρη

Ω χαμηλώστε αυτό το φως | στη νύχτα τι οφελάει; | Πέρασ' η μέρα, φτάνει πια | ποιος ξέρει ο ύπνος μου κρυφός | αν κάπου εδώ φυλάει | Πάρτε το φως είναι καιρός | να μείνω πια μονάχη | Φτάνει η απάτη μιας ζωής | κάθε προσπάθεια ένας εχθρός | για την στερνή μου μάχη | Ας παύσουν πλέον οι σπαραγμοί | ας μ' απομείνει κάτι | για να πλανέψω τη νυχτιά | να σκύψει κάπως πιο θερμή | στ' ανήσυχό μου μάτι | Πάρτε το φως είναι η στιγμή | την θέλω όλη δική μου | είναι η στιγμή να κοιμηθώ | πάρτε το φως με τυραννά | μ' αρνιέται την ψυχή μου

16. Πάθος Τραγούδι: Αλέκα Μαβίλη
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Μυρτιώτισσα

Ω! τα μάτια, τα μάτια σου | που όλο χρώματ' αλλάζουν, | με γητεύουν τα μάτια σου | και βαθιά με σπαράζουν. | Μες στα χέρια, τα χέρια σου | τα γερά, τ' ατσαλένια, | τρεμουλιάζουν τα χέρια μου | σαν πουλιά λαβωμένα! | Και το σώμα, το σώμα σου, | νευρικό κι ανδρειωμένο, | πώς το λιώνει το σώμα μου | το βαριά κουρασμένο.

17. Το όνειρο Τραγούδι: Μιχάλης Βιολάρης
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Γεώργιος Βιζυηνός

Εψές είδα στον ύπνο μου | ένα βαθύ ποτάμι | Θεός να μην το κάμει | να γίνει αληθινό | Στην όχθη του στεκόντανε | γνωστό μου παλικάρι | χλωμό σαν το φεγγάρι | σαν νύχτα σιγανό | Δεν είν’ αγέρας σκέφτηκα | κι εσένα που σε δέρνει | η απελπισιά σε παίρνει | κι η απονιά του κόσμου | Και χύθηκα απ’ το θάνατο | τον δύστυχο ν’ αρπάξω | ωιμέ! πριν ή προφθάξω | εχάθηκε από μπρος μου | Στα ρέματα παράσκυψα | να τόνε βρω γυρεύω | στα ρέματα αγναντεύω | το λείψανό μου αχνό | Εψές είδα στον ύπνο μου | ένα βαθύ ποτάμι | Θεός να μην το κάμει | να γίνει αληθινό


18. Άφκιαχτο κι αστόλιστο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Κωστής Παλαμάς
Άφκιαστο κι αστόλιστο | του χάρου δεν σε δίνω | στάσου με το ανθόνερο | την όψη σου να πλύνω | Το στερνό το χτένισμα | με τα χρυσά τα χτένια | πάρτε απ' την μανούλα σας | μαλλάκια μεταξένια | Μήπως και τον χάροντα | καθώς θα σε κοιτάξει | του φανείς αχάιδευτο | και σε παραπετάξει | Κι αν διψάσεις μην το πιεις | από τον κάτω κόσμο | το νερό της αρνησιάς | φτωχό κομμένο δυόσμο | Μην το πιεις και ολότελα | και αιώνια μας ξεχάσεις | βάλε τα σημάδια σου | τον δρόμο να μην χάσεις | Και στο σπίτι τ' άραχνο | γυρνώντας ω ακριβέ μας | γίνε αεροφύσημα | και γλυκοφίλησέ μας

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης