Κυριακή, 3 Απριλίου 2016

Κλεισμένο ραντεβού





















Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης σε τραγούδια διαφόρων συνθετών

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

01. Στου Μπελαμή το ουζερί Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Στου Μπελαμή το ουζερί | Τα ούζα έπινε σερί | Το παλικάρι το χλωμό το πικραμένο | Όπως κι εγώ κάποια φορά | Όταν  με πρόδωσαν σκληρά | Και από τότε με πιοτό αργοπεθαίνω | Στου Μπελαμή το ουζερί | Λόγια πικρά, κορμιά νεκρά | Βλέμμα σβησμένο | Ζήση μου ψεύτρα και σκληρή | Μου 'δειξες δρόμο σκοτεινό | Και λαθεμένο | Παλικαράκι μου χλωμό άκου και εμένα τι θα σου πω | δεν πρέπει άντρας για γυναίκα να δακρύζει. | Ξέχασ' την και άλλη αγάπη βρες | Πάψε να πίνεις και να κλαις | δες το φινάλε μου και πες μου αν αξίζει | Στου Μπελαμή το ουζερί | Λόγια πικρά, κορμιά νεκρά | Βλέμμα σβησμένο | Ζήση μου ψεύτρα και σκληρή | Μου 'δειξες δρόμο σκοτεινό | Και λαθεμένο

02. Η βάρκα μου η Μαριωρή Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Η βάρκα μου η Μαριωρή είναι το πιο μικρό σκαρί | μα έχει όνειρα μεγάλα σαν κι εμένα, | και φεύγουμε τα δειλινά για ξένα πόρτα, μακρινά | και για χαμόγελα γλυκά κι ευτυχισμένα. | Με τη μικρή μου Μαριωρή | έλα να πάμε στα μεγάλα όνειρά μας, | κι αν είναι η ζωή πικρή και φέρθηκε τόσο σκληρή | κάποτε, κάπου θα τη βρούμε τη χαρά μας, | κι αν είναι η ζωή πικρή και φέρθηκε τόσο σκληρή | κάποτε, κάπου θα τη βρούμε τη χαρά μας. | Η βάρκα μου η Μαριωρή είναι το πιο μικρό σκαρί | και στους νοτιάδες δε ζητάει αραξοβόλι, | με τα κατάρτια της ψηλά σκίζει την πίκρα και γελά | και φτάνει πάντα ως εκεί που βάζει πλώρη. | Με τη μικρή μου Μαριωρή | έλα να πάμε στα μεγάλα όνειρά μας, | κι αν είναι η ζωή πικρή και φέρθηκε τόσο σκληρή | κάποτε, κάπου θα τη βρούμε τη χαρά μας, | κι αν είναι η ζωή πικρή και φέρθηκε τόσο σκληρή | κάποτε, κάπου θα τη βρούμε τη χαρά μας.

03. Α-Ω Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Από το άλφα ως το ωμέγα για να φτάσω | δρόμους μ' αγκάθια ήταν γραφτό μου να περάσω, | κι αστροπελέκια το κορμί μου να χτυπούν, | μα τώρα βρήκα ένα απάνεμο λιμάνι | το λεν αγάπη που ο πόνος δεν το πιάνει, | ευτυχισμένες οι καρδιές που αγαπούν. | Είσαι το άλφα μου και το ωμέγα μου, | είσαι το τέλος μου και η αρχή, | η κάθε σκέψη μου κι όλα τα έργα μου | απ' την αγάπη σου παίρνουν ψυχή. | "Ο θάνατός σου η ζωή μου" συναντούσα | βασανιζόμουνα, εδάκρυζα, πονούσα, | γιατί οι άνθρωποι σα λύκοι καρτερούν, | μα τώρα βρήκα το μεγάλο έρωτά μου, | άγγελο, φύλακα εσένα έχω κοντά μου | και να με βλάψουν οι μικροί δεν το μπορούν. | Είσαι το άλφα μου και το ωμέγα μου, | είσαι το τέλος μου και η αρχή, | η κάθε σκέψη μου κι όλα τα έργα μου | απ' την αγάπη σου παίρνουν ψυχή.

04. Ναυάγιο της ζωής Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Στο δρόμο που ζητάς να ξαναπάς | κομμάτια της ψυχής σου θα πουλάς, | θα είναι η ζωή σου Γολγοθάς | και χείλη πληρωμένα θα φιλάς. | Αν φύγεις και μ' αφήσεις | θα ζήσω δυστυχής, | κι εσύ θα καταλήξεις | ναυάγιο της ζωής. | Σε βρήκα λαβωμένη μια βραδιά, | σου έδωσα κορώνα και καρδιά, | σε κοίμισα σε νόμιμη αγκαλιά | μα εσένα τρέχει ο νους σου στα παλιά. | Αν φύγεις και μ' αφήσεις | θα ζήσω δυστυχής, | κι εσύ θα καταλήξεις | ναυάγιο της ζωής.

05. Το θύμα ο Νικολός Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Με φωνάζαν θαλασσόλυκο Νικόλα | γιατί ήμουν στις φουρτούνες μες στα όλα | γιατί είχα μια λεβέντικη καρδιά | που τη χάρισα μια νύχτα στον Περαία | σε δυο μάτια σαν τη θάλασσα ωραία | μα εκείνα μου την κάψαν μια βραδιά | Μια βραδιά στον Αϊ Βασίλη | είχαν στεφανώματα | κι έκλαψα την νύχτα εκείνη | ως τα ξημερώματα | Τώρα φίλο μου τον πόνο έχω κάνει | και δεν βγαίνω όταν πιάνουμε λιμάνι | μόνο γέρνω στην κουκέτα σιωπηλός | κι επειδή των αλλονών κάνω την βάρδια | για να κλαίω την αγάπη μου τα βράδια | με φωνάζουνε το θύμα ο Νικολός

06. Στο καπηλειό της Μαριγώς Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Στο καπηλειό της Μαριγώς | φτηνό πιοτό, βαρύς καπνός | τα πίνω πάλι μοναχός, | μα πού να σβήσει ο δικός μου ο καημός; | Τρύπια τραπεζομάντηλα | τραπέζια σκεβρωμένα | καίνε τα γκαζοκάντηλα | τα όνειρα σβησμένα. | Στο καπηλειό της Μαριγώς | φαρμάκι πίνω μοναχός. | Στης Μαριγώς το μαγαζί | δέκα σκαλιά κάτω απ' τη γη | για σένα τα 'χω κατεβεί | και ζωντανός μέσα εκεί έχω ταφεί.

07. Ο μπατίρης ο Λουκάς Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Όταν πεθάνω σ' ένα γλέντι μια βραδιά | να μην κλάψετε μα τραγούδια να μου πείτε | και στο σταυρό μου να μου γράψετε παιδιά, | ένας μπατίρης ευτυχής ενθάδε κείται. | Ενθάδε κείται ο μπατίρης ο Λουκάς | που είπε τούτη την κουβέντα την μεγάλη | πως τα λεφτά σου όσο ζεις αν δεν τα φας | όταν πεθάνεις θα στα φάνε κάποιοι άλλοι. | Γι' αυτό γλεντήστε μες στον ψεύτικο ντουνιά | μη σας σκλαβώνει η κακία και το χρήμα | και να θυμάστε την κουβέντα του Λουκά | πως ούτε φράγκο δεν θα πάρετε στο μνήμα.

08. Ο Φριτς, ο Μπρούνο κι ο Κωστής Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Ο Φριτς, ο Μπρούνο κι ο Κωστής | εργάτες είναι και οι τρεις | στην ξενιτειά σε μία φάμπρικα μεγάλη, | κι όταν θυμόταν τη σκλαβιά | τους έβριζε ο Κωστής βαριά, | "πανάθεμα για τις φωτιές που είχατε βάλει". | Πάψε Κωστή και μη μας βρίζεις, να χαρείς, | είμαστε αγέννητοι την εποχή εκείνη, | κι ίδια μ' εσένανε μισήσαμε κι εμείς | τα μακελειά των Χίτλερ και των Μουσολίνι, | πάψε Κωστή μου να χαρείς | ειρήνη θέλουμε κι οι τρεις. | Καλά το σκέφτηκε ο Κωστής | πως ούτε ο Μπρούνο, ούτε ο Φριτς | έχουνε φταίξει για των αλλονών τα λάθη | και δεν τσακώθηκαν ξανά | αλλά δουλεύανε σκληρά | κι αντάμα κλαίγανε της ξενιτειά τα πάθη. | Πάψε Κωστή και μη μας βρίζεις, να χαρείς, | είμαστε αγέννητοι την εποχή εκείνη, | κι ίδια μ' εσένανε μισήσαμε κι εμείς | τα μακελειά των Χίτλερ και των Μουσολίνι, | πάψε Κωστή μου να χαρείς | ειρήνη θέλουμε κι οι τρεις.

09. Όσα έρθουν κι όσα πάνε Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Την ψαρόβαρκα του καπετάν Φλωριά | την ελέγαν "όσα έρθουν κι όσα πάνε" | γιατί μόλις ξεπουλούσε την ψαριά | με το τσούρμο του, γραμμή για να τα φάνε. | Γεια σου καπετάν Φλωριά | που τα δίχτυα σου βογγάνε. | "δε βαριέστε ρε παιδιά, | όσα έρθουν κι όσα πάνε". | Κι όταν άλλοτε τους έπιανε νοτιάς | και με άδεια την ψαρόβαρκα γυρνούσε, | γελαστός ο καπετάνιος ο Φλωριάς | βερεσέ στα καπηλειά σ' όλους κερνούσε. | Κόντρα ο καιρός Φλωριά | και τα ψάρια δεν τσιμπάνε, | "δε βαριέστε ρε παιδιά, | όσα έρθουν κι όσα πάνε". | Κι όταν κάποτε αρρώστησε βαριά | και πιστέψαν ο Φλωριάς πως θα πεθάνει, | τον παπά φωνάξαν για μεταλαβιά | να του πουν και διαθήκη για να κάνει. | Διαθήκη και λοιπά | κάνουν όσοι τα φυλάνε, | εγώ ήμουνα παπά | όσα έρθουν κι όσα πάνε.

10. Ουράνιο τόξο Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Αγάπη μου σβήσε το φως, | ντρέπομαι να σε δω στα μάτια, | και μη ρωτάς γιατί και πώς | σ' άφησα με καρδιά κομμάτια, | σ' άφησα με καρδιά κομμάτια. | Αγάπη μου σβήσε το φως | δίπλα σου πάλι να ξαπλώσω, | κι αν κλαίει για μας ο ουρανός, | τώρα που γύρισα θα βγει ουράνιο τόξο, | αγάπη μου σβήσε το φως. | Έφυγα μ' άλλην μια βραδιά | μα εσύ κρατήθηκες σαν βράχος, | κατάλαβα, έστω κι αργά, | το μεγαλύτερό μου λάθος, | το μεγαλύτερό μου λάθος. | Αγάπη μου σβήσε το φως | δίπλα σου πάλι να ξαπλώσω, | κι αν κλαίει για μας ο ουρανός, | τώρα που γύρισα θα βγει ουράνιο τόξο, | αγάπη μου σβήσε το φως.

11. Μια βαθιά υπόκλιση Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης 
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μια βαθιά υπόκλιση, ένα χειροφίλημα, | ύστερα χωρίζουμε, φεύγω πληγωμένος, | η καρδιά σου βρίσκεται σε μεγάλο δίλημμα | κάποιον άλλο αγαπάς κι εγώ είμ' ο ξένος. | Μια βαθιά υπόκλιση, ένα χειροφίλημα, | στη ζωή μου ύστερα το ηλιοβασίλεμα, | στη ζωή μου ύστερα το ηλιοβασίλεμα. | Κι αν θα γίνουν σχόλια και σου πουν "τι έτρεξε" | ρίξ' τα όλα επάνω μου, πες εγώ πως φταίω, | μια γυναίκα όμορφη δεν μπορεί να έφταιξε | άσχετα αν μ' έκανε σήμερα να κλαίω. | Μια βαθιά υπόκλιση, ένα χειροφίλημα, | στη ζωή μου ύστερα το ηλιοβασίλεμα, | στη ζωή μου ύστερα το ηλιοβασίλεμα.

12. Καράβι με σημαία ξένη Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Καράβι με σημαία ξένη | που πας ταξίδι μακρινό, | αγάπη πια δεν με προσμένει, | το σπίτι άδειο κι ορφανό. | Αγάπη πια δεν με προσμένει, | μαζί σου πάρε με, | μαζί σου πάρε με, | να μην πονώ. | Μπουένος Άιρες, Νέα Υόρκη, | Βομβάη, Τόκιο και Μπαρμπαριά. | Ψεύτικα όνειρα, ψεύτικοι όρκοι, | αχ! να τα ξέχναγα εκεί μακριά. | Του έρωτά μου η ορφάνια | κάνει το δάκρυ μου καυτό. | Μόνο σε μακρινά λιμάνια | εκεί μπορεί να γιατρευτώ, | να φύγω λίγο απ’ την αφάνεια, | να λησμονήσω, | να λησμονήσω, | να ξεχαστώ. | Μπουένος Άιρες, Νέα Υόρκη, | Βομβάη, Τόκιο και Μπαρμπαριά. | Ψεύτικα όνειρα, ψεύτικοι όρκοι, | αχ! να τα ξέχναγα εκεί μακριά.

13. Σ' ένα τρένο Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Σ' ένα τρένο με το Χάρο οδηγό | επιβάτες ένας πλούσιος κι εγώ, | πρώτη θέση εταξίδευε αυτός | και στην τρίτη εγώ που ήμουνα φτωχός, | και στην τρίτη εγώ που ήμουνα φτωχός. | Πρώτη θέση ή στην τρίτη ταξιδεύεις, | έρχεσαι, βλέπεις, βασανίζεσαι και φεύγεις. | Διασχίζαμε παρέα τη ζωή | και του κάναν τεμενά βράδυ, πρωί, | και σ' εμένα του ταλαίπωρου, παντού, | τα μαρτύρια μου κάναν του Χριστού. | Πρώτη θέση ή στην τρίτη ταξιδεύεις, | έρχεσαι, βλέπεις, βασανίζεσαι και φεύγεις. | Κι έτσι φτάσαμε στο τέρμα της ζωής | και μας βάλανε βαθειά στη μαύρη γης, | Πλάι, πλάι και τους δυο σε μια γωνιά | διακρίσεις δεν υπάρχουν τώρα πια, | διακρίσεις δεν υπάρχουν τώρα πια. | Πρώτη θέση ή στην τρίτη ταξιδεύεις, | έρχεσαι, βλέπεις, βασανίζεσαι και φεύγεις.

14. Η τραγουδίστρια Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Κάποτε πολύ μεγάλη ήταν τραγουδίστρια | στα νυχτερινά τα κέντρα η πρωταγωνίστρια, | τραγουδούσαν τα σουξέ της σ' όλη την υδρόγειο, | τώρα έρημη πεθαίνει στο φτωχό υπόγειο. | Οι παλιές εφημερίδες που την εξυμνούσανε | κι οι ωραίοι της οι δίσκοι που κι αυτοί ραγίζανε | είναι μόνη συντροφιά της στα πικρά γεράματα | κι όταν βάζει ένα δίσκο αρχινάει τα κλάματα. | Σύνταξη δραχμή δεν παίρνει, ήταν ανασφάλιστη | κι απ' αυτή όσοι εζούσαν όλοι τους αχάριστοι. | Μόνο ένας επισκέπτης μια βραδιά τη σκέφτηκε: | χτύπησε την πόρτα ο Χάρος και τον καλοδέχτηκε.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης