Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

Μπαλαρίνες επιτρέπονται





















Ο Φίλιππος Πλιάτσικας σε τραγούδια του Φίλιππου Πλιάτσικα

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

01. Ένα θέμα για τη Τζέσικα Οργανικό
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας

02. Είμαστε Τραγούδι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας | Στίχοι: Νικόλας Κολοκοτρώνης
Ψυχές που αμαρτήσανε | καρδιές που δεν σκιρτήσανε | φιλιά που δεν χαρήκαν τη φωτιά τους | ζαριές που όλα τα χάσανε | και τρένα που δεν φτάσανε | παιδιά που δεν γνωρίσαν τη μαμά τους. | Αθώοι που τους ρίξανε | τσιγάρα που πατήσανε | τραγούδια που δεν είπανε ακόμα | δώρα που τα δωρίσανε | και σπίτια που γκρεμίσανε | λουλούδια που τα σκέπασε το χώμα. | Είμαστε δέντρα που καιγόμαστε | αστέρια που χανόμαστε | ματιές που συναντιόνται από συνήθεια | είμαστε φώτα που τα σβήσανε | κορμιά που δεν τ` αγγίξανε | φωνές που αποφεύγουν την αλήθεια. | Ποτά που δεν τα ήπιανε | και πόνος που δεν γλύκανε | μια τρύπα που δεν κλείνει μες στο δρόμο | ζωή που δεν τη ζήσανε | ποτάμι που βρωμίσανε | παράνομοι με όπλο μας το νόμο. | Χέρια που δεν αγκάλιασαν | νερά που δεν καθάρισαν | φεγγάρι που δεν φώτισε η νύχτα | Θεός που δεν λατρεύτηκε | πληγή που δεν γιατρεύτηκε | αγάπη που δεν είπε καληνύχτα.

03. Καληνύχτα Αμαλία Τραγούδι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας | Στίχοι: Νικόλας Κολοκοτρώνης
Υπομονή, ο ήλιος άργησε να ‘ρθει | υπομονή, ίσως μια μέρα ξαναρθεί. | Μέσα στα δάκρυα μεγάλωσες | σε σκοτεινά δωμάτια χάθηκες | από το κρύο δε κοκάλωσες | μ’ άλλους σε σώματα αρπάχτηκες. | Χρόνια και χρόνια σ’ αγκαλιές | που ανοιγοκλείνουν σα θηλιές, | μέσα στα πόδια σου η ζωή | παίζει παιχνίδι κι εσύ κλαις. | Όλα τ’ αγόρια σε ποθούν | πέντε λεπτά σε αγαπούν, | μα κάθε αγάπη θέλει ρέστα | και στο σκοτάδι άντε βρες τα. | Υπομονή, ο ήλιος άργησε να ‘ρθει | υπομονή, ίσως μια μέρα ξαναρθεί. | Ένα κορμί που αργοπεθαίνει | και μια ψυχή που επιμένει, | μια φυλακή τέσσερις τοίχοι | και να ‘ξερες τι θα σου τύχει. | Για σας παιδιά η Αμαλία | διπλώματα όχι δεν έχει | μα καμιά δεκαριά σχολεία | βγάζει γυμνή κι ακόμα αντέχει. | Υπομονή, ο ήλιος άργησε να ‘ρθει | υπομονή, ίσως μια μέρα ξαναρθεί.

04. Μπαλαρίνες επιτρέπονται Τραγούδι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας | Στίχοι: Φ. Πλιάτσικας & Νεκταρία Τσαγγάρη
Φλεγόμενη ερημιά γιατί με φοβερίζεις | γεννιέσαι μέσα μου κι απ’ ό,τι ζω θερίζεις. | Φλεγόμενη ψυχή τι θέλεις από μένα | πόσα ταξίδια πια και έρωτες για σένα. | Θα φύγω μακριά για να σωθώ από σένα | θα φύγω μακριά με πλοία και με τρένα. | Θα φύγω όμως παντού σε κουβαλάω μαζί μου | μιλάς με τη φωνή και ζεις με τη ψυχή μου. | Φλεγόμενη ερημιά γιατί με φοβερίζεις | ξέρεις πως θα καείς αν με φωτιά μ’ αγγίζεις. | Φλεγόμενη ψυχή τι θέλεις από μένα | τι σε χορταίνει πια, τι είναι αρκετό για σένα. | Θα φύγω μακριά για να σωθώ από σένα | θα φύγω μακριά με πλοία και με τρένα. | Θα φύγω όμως παντού σε κουβαλάω μαζί μου | μιλάς με τη φωνή και ζεις με τη ψυχή μου.

05. Όσο πεθαίνω ξαναγεννιέμαι Τραγούδι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας | Στίχοι: Όλγα Στεργιούδη & Φίλιππος Πλιάτσικας
Όπου κοιτάζω βρέχει | εφτά πληγές και πέντε δρόμοι, | του Κάιν φόρεσα τα ρούχα | μα ονειρεύομαι ακόμη. | Δυο τουφεκιές μαργαριτάρια | θα βρουν το πιο αθώο βλέμμα, | να του φορέσουνε πετράδια, | να του στολίσουνε το αίμα. | Όσο πεθαίνω ξαναγεννιέμαι | κι όλα τα νέα τα ίδια λένε, | όσο πεθαίνω ξαναγεννιέμαι | όπως γελάνε κι αυτοί που κλαίνε. | Όπου κοιτάζω βρέχει | άλλαξαν τόσο αυτοί οι δρόμοι, | κοιτάνε σα να μην πιστεύουν | πως ονειρεύομαι ακόμη. | Όσο πεθαίνω ξαναγεννιέμαι | κι όλα τα νέα τα ίδια λένε, | όσο πεθαίνω ξαναγεννιέμαι | όπως γελάνε κι αυτοί που κλαίνε. | Όσο πεθαίνω ξαναγεννιέμαι | στο φως τρεκλίζω, στη γη κρατιέμαι, | όσο πεθαίνω ξαναγεννιέμαι | όπως γελάνε κι αυτοί που κλαίνε

06. Έχω μόνο μια αγάπη Τραγούδι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας | Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Η μοίρα μου, η μοίρα μου | Η μοίρα μου,  μου το` χει φέρει | Το πιο ακριβό, το πιο όμορφο, | Το πιο μεγάλο της αστέρι. | Η μοίρα μου, η μοίρα μου | Η μοίρα μου, μου το`χει τάξει | Πως θα μας πάρει εκεί ψηλά | Με τ` ασημένιο της αμάξι. | Μα δεν ξέρω πώς να σβήσω | Τις κακές στιγμές | Έχω μόνο μια αγάπη | Για όποτε τη θες. | Η μοίρα μου, η μοίρα μου | Ό,τι δεν έκανε θα κάνει | Να της φορέσει στα μαλλιά | Το λουλουδένιο της στεφάνι.

07. Καμιά φορά νυχτώνει Τραγούδι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας | Στίχοι: Μη διαθέσιμο
Στέκομαι εδώ, απέναντι και σε κοιτάζω | Φαίνεται σαν να μου μοιάζεις τώρα πια | Κάποτε ο χρόνος φέρνει δίπλα τους ανθρώπους | Κι άλλοτε πάλι τους τραβάει μακριά | Καμιά φορά, καμιά φορά νυχτώνει | Καμιά φορά ξεχνάει να ξημερώνει | Καμιά φορά, καμιά φορά νυχτώνει | Καμιά φορά ποτέ δεν ξημερώνει | Έχουν χωρέσει χίλιοι δρόμοι στο μυαλό μου | Πάντοτε γύρευα γέφυρες στα πολλά | Στις λησμονιές και στο "αντίο" εαυτό μου | Έβαζα απέναντι ένα καλώς ήρθες, γεια | Καμιά φορά, καμιά φορά νυχτώνει | Καμιά φορά ξεχνάει να ξημερώνει | Καμιά φορά, καμιά φορά νυχτώνει | Καμιά φορά ποτέ δεν ξημερώνει

08. Αδελφέ μου Τραγούδι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας | Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας & MC Yinka
Αδελφέ μου χαράχτηκες από ασθενικά καθεστώτα | είδες την ελπίδα να χάνεται στη φλόγα | εμφύλιων πολέμων οικονομικών κρίσεων | η γη σου πλέον νεκρή στα χέρια τρελών στρατηγών. | Αντί για ανθρώπους έβλεπες ανασφαλή φαντάσματα, τσαλακωμένες πόλεις και οδοφράγματα. | Ματωμένα βλέμματα κι η φυγή σου επιβάλλεται αδελφέ μου | η φυγή σου επιβάλλεται | Τι να δεις στην ομίχλη τι πατρίδα κι αυτή. | Μα το σπίτι σου, δεν είναι εκεί, είσαι πια σε άλλη γη. | Κάποτε θα γυρίσεις και θα' ναι όλα αλλιώς | Δεν θα υπάρχει φωτιά οργή και καπνός. | Πάνω σου χαραγμένο το βάπτισμα πυρός | καθώς όλα μακραίνουν και εσύ γίνεσαι αλλιώς | και σκέφτομαι τους φόβους σου και τους συναγερμούς | που' χεις τόσους περάσει αδελφέ μου. | Αντί για ανθρώπους έβλεπες ανασφαλή φαντάσματα, τσαλακωμένες πόλεις και οδοφράγματα. | Ματωμένα βλέμματα κι η φυγή σου επιβάλλεται αδελφέ μου, η φυγή σου επιβάλλεται | Όλα πήγανε στράφι, όλα πήγαν στραβά | Πόσο ακόμα ν' αντέξω, πόση ακόμα καρδιά | Μα είναι γραμμένο εκεί ψηλά στων άστρων το φως | πως κάπου υπάρχει μια γη και για μας | αδελφέ μου. | Αδελφέ μου χαράχτηκες από ασθενικά καθεστώτα | είδες την ελπίδα να χάνεται στη φλόγα εμφυλίων πολέμων | οικονομικών κρίσεων, η γη σου πλέον νεκρή | στα χέρια τρελών στρατηγών. | Αντί για ανθρώπους έβλεπες ανασφαλή φαντάσματα, τσαλακωμένες πόλεις και οδοφράγματα. | Ματωμένα βλέμματα κι η φυγή σου επιβάλλεται αδελφέ μου, η φυγή σου επιβάλλεται

09. Του μυαλού σου οι πυξίδες Τραγούδι: Φίλιππος Πλιάτσικας & Milko-Vic
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας | Στίχοι: Γιάννης Αγγουριδάκης & Milko-Vic
Ποια φωτιά θα σβήσει όσα είδες | και ποιο σύμπαν θα χορέψει στου μυαλού σου τις πυξίδες; | Ποια παρέα θα δεχτεί τα όνειρά σου, | και ποια μάτια θα δροσίσουν με λυγμούς την αγκαλιά σου; | Ποια ρολά κατεβασμένα ζωγραφίζεις | και ποια θέλω σου τελειώνεις και τα κάνεις αναμνήσεις; | Ποια φωτιά θα σβήσει όσα είδες | και ποιο σύμπαν θα χορέψει στου μυαλού σου τις πυξίδες; | Ποιο μαντήλι θα χαϊδέψει της ψυχής σου τον ιδρώτα | και ποιος δύτης μες στο μαύρο σου βυθό θα ρίξει φώτα; | Ένα δεντράκι να φυτέψω με το χαμόγελο στα χείλη | ένα ζωάκι να χαϊδέψω προτού το κάνουν τσίλι, | σ’ ένα ποτάμι να πλυθώ προτού κάποιος το μολύνει | να μη λιώσουνε οι πάγοι και να ζήσουν οι πιγκουΐνοι. | Να μη βλέπω πόλεμο, να δω παγκόσμια ειρήνη | και έναν υπεύθυνο που αναλαμβάνει την ευθύνη | το κομμάτι αυτό στο καλό σε κατευθύνει | γι’ αυτό βάλτο στο μυαλό σου και εκεί ας παραμείνει. | Ποια φωτιά θα σβήσει όσα είδες | και ποιο σύμπαν θα χορέψει στου μυαλού σου τις πυξίδες; | Η μητέρα φύση πληγώθηκε και μας δείχνει ότι πονά | απ’ τα παιδιά της προδόθηκε όμως ακόμα αγαπά | μας χαϊδεύει τα πνευμόνια με τα καμένα της κλαδιά | κι εμείς της λέμε ευχαριστώ φτιάχνοντας πυρηνικά. | Δεν είναι αστείο! Μία ζέστη, μία κρύο | έβγαλε φαλάκρα το γιγάντιο θηρίο μ’ αποτέλεσμα | σε λίγο θα πηγαίνουμε για μπάνιο στο Θησείο. | Ποιο μαντήλι θα χαϊδέψει της ψυχής σου τον ιδρώτα | και ποιος δύτης μες στο μαύρο σου βυθό θα ρίξει φώτα; | Όμως η TV είναι το μαύρο μαγικό | κι ανθρωπότητα εθισμένη στο τηλεναρκωτικό | κι άλλο μπεζ τηλεκοντρόλ, άνοιξα το υπνωτικό | με διασκέδαση με στέλνει στον καταναλωτισμό | γι’ αυτό και να ‘μαι πάλι, τρέχω ψώνια σαν το πρόβατο | μέσα στο μαγαζί μοιάζει σαν να υπνοβατώ | τα λεφτά μου χάλασα και πάω να δανειστώ | το πρόβλημά μου είναι πλέον οικονομικό. | Ένα δεντράκι να φυτέψω με το χαμόγελο στα χείλη | ένα ζωάκι να χαϊδέψω προτού το κάνουν τσίλι, | σ’ ένα ποτάμι να πλυθώ προτού κάποιος το μολύνει | να μη λιώσουνε οι πάγοι και να ζήσουν οι πιγκουΐνοι. | Να μη βλέπω πόλεμο, να δω παγκόσμια ειρήνη | και έναν υπεύθυνο που αναλαμβάνει την ευθύνη | το κομμάτι αυτό στο καλό σε κατευθύνει | γι’ αυτό βάλτο στο μυαλό σου και εκεί ας παραμείνει.

10. Διάτρητο κουρέλι Τραγούδι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας | Στίχοι: Νάντια Σπηλιωτοπούλου
Βλέπω μπροστά, μα πάω πίσω | Τα μπαρ κομμένα | Ξενύχτια τέρμα | Η πανοπλία του μυαλού μου έχει χαλάσει | Έχει γι' ασπίδα ένα διάτρητο κουρέλι | Όσο της φεύγεις τόσο τρέχει να σε φτάσει | Κι όσο σε χάνει τόσο πιο πολύ σε θέλει | Βλέπω μακριά, μα βρίσκω τοίχο | Τα μπαρ κομμένα, παιχνίδια τέρμα | Η πανοπλία του μυαλού μου έχει χαλάσει | Έχει γι' ασπίδα ένα διάτρητο κουρέλι | Όσο της φεύγεις τόσο τρέχει να σε φτάσει | Κι όσο σε χάνει τόσο πιο πολύ σε θέλει

11. Αν σ' ονειρευτώ Τραγούδι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας | Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Βλέπουν τα μάτια πιο καλά αν τα κρατάω κλεισμένα, | όλα τριγύρω αδιάφορα απ' το πρωί ως το βράδυ | Μα όταν κοιμάμαι στα όνειρα, κοιτάνε μόνο εσένα | και με το μαγικό τους φως διαλύουν το σκοτάδι | Μέχρι να σε δω, | μέχρι να σε δω, | οι μέρες μου θα είναι μέρες δίχως μάτια | Αν σ' ονειρευτώ, | αν σ' ονειρευτώ, | οι νύχτες μου θα κλέψουνε της μέρας τα παλάτια | Τι αιμοβόρος τύραννος που έγινε ο χρόνος, | των μακρινών αιώνων του τις ώρες θα ρωτάω | Θέλω καλή απάντηση κι όσο-όσο την πληρώνω | Ο έρωτας ακούει με τα μάτια, γι ' αυτό κουφός είμαι και μόνος | Μέχρι να σε δω, | μέχρι να σε δω, | οι μέρες μου θα είναι μέρες δίχως μάτια | Αν σ' ονειρευτώ, | αν σ' ονειρευτώ, | οι νύχτες μου θα κλέψουνε της μέρας τα παλάτια

12. Όμηρος και Ελένη Τραγούδι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας | Στίχοι: Ν. Χατζηκαμπάνη & Μ. Δημητρουλάκης
Θα 'θελα ένα να 'μουνα απ' τα χρυσά τα άστρα | παλιός ιππότης να 'μουνα να περπατώ σε κάστρα. | Θα 'θελα να 'μουνα βροχή που πέφτει με μανία, | θα 'θελα να 'μουν βασιλιάς σ' ονείρων κοινωνία. | Θα 'θελα να 'μουνα χορδή στου Hendrix την κιθάρα | να 'χα λίγο απ' το όραμα του Ερνέστο Tσε Γκεβάρα. | Θα 'θελα να 'μουν μια φωνή που από τα βάθη βγαίνει | να σ' έβλεπα όπως ο Όμηρος έβλεπε την Ελένη. | Να ήμουνα ένα ρεφραίν σε ροκ παλιά μπαλάντα | να ήμουνα απ' τα όνειρα που διαρκούν για πάντα. | Να ήμουνα ο ορίζοντας στης Αφρικής τις νύχτες | σ' ένα κουτάκι να 'κλεινα τις πιο μεγάλες ήττες.

13. Περί μουσικής Τραγούδι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας | Στίχοι: Μάνος Ξυδούς
Όταν μουσική μου παίζεις μουσική | στο άγιο όργανο αυτό που τη σιωπή μου σπάει | και τα γλυκά τα δάχτυλα με χάρη αέρινη | βγάζουν τη συγχορδία σου που τα αφτιά μεθάει. | Χορεύουν όλες οι χορδές και ελαφροπηδούν | και τις παλάμες σου φιλούν, αυτές μόνο στον κόσμο | τα πονηρά τα χείλια μου ζηλεύουν και πονούν | μα ντρέπονται να σου το πουν κι αναζητούν τον τρόπο. | Όταν μουσική μου παίζεις μουσική | στο άγιο όργανο αυτό που τη σιωπή μου σπάει | και τα γλυκά τα δάχτυλα με χάρη αέρινη | βγάζουν τη συγχορδία σου που τα αφτιά μεθάει.

14. Αποχαιρετισμός Οργανικό
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης