Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

Μανώλης Ρασούλης Vol. 1





















Διάφοροι ερμηνευτές σε τραγούδια διαφόρων συνθετών με στίχους του Μανώλη Ρασούλη

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

Ο πρώτος δίσκος

01. Πότε Βούδας πότε Κούδας Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας | Έχω καταλάβει ήδη της ζωής μου το παιχνίδι | Έχω καταλάβει ήδη της ζωής μου το παιχνίδι | Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας. | Όλο ίδια και τα ίδια, του μυαλού σου ροκανίδια | άλλο ο ανοιχτομάτης κι άλλο ο αυγουλομάτης | άλλο ο ανοιχτομάτης κι άλλο ο αυγουλομάτης | Όλο ίδια και τα ίδια, του μυαλού σου ροκανίδια. | Στο 'πα μια και στο 'πα δύο, στο 'πα χίλιες δέκα δύο | βρε δεν είναι εδώ το Σούλι, εδώ είναι του Ρασούλη | βρε δεν είναι εδώ το Σούλι, εδώ είναι του Ρασούλη | Στο 'πα μια και στο 'πα δύο, στο 'πα χίλιες δέκα δύο. | Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας | Έχω καταλάβει ήδη της ζωής μου το παιχνίδι | Έχω καταλάβει ήδη της ζωής μου το παιχνίδι | Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας.

02. Άιντε, μάτια μου γλυκά Τραγούδι: Γλυκερία
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Έλεγες μες στο σκοτάδι | πως θ’ αλλάξεις ταχτική. | Ύστερα απ’ όσα γίναν | άσε νά ’ρθει η αυγή. | Ήρθε η αυγή, ξημέρωσε, | κοντεύει μεσημέρι, | κι απ’ όλα τα νυχτερινά | ούτε μισό χαμπέρι. | Άιντε μάτια μου γλυκά | πριν να είναι πια αργά. | Ο καιρός σε προσπερνάει | κι όλο στα παλιά σε πάει. | Έλεγες το μεσημέρι | ότι θα συμμορφωθείς, | μ’ άλλο τρόπο, πιο ωραίο | πως θα συμπεριφερθείς. | Ήρθε αυγή, απόγευμα, | κοντεύει να νυχτώσει, | κι αν όσα γίναν θα γινούν | κανείς δεν θα σε σώσει. | Άιντε μάτια μου γλυκά | πριν να είναι πια αργά. | Ο καιρός σε προσπερνάει | κι όλο στα παλιά σε πάει.

03. Όλα σε θυμίζουν Τραγούδι: Δημήτρης Μπάσης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Όλα σε θυμίζουν, | απλά κι αγαπημένα, | πράγματα δικά σου, καθημερινά | σαν να περιμένουν κι αυτά μαζί μ’ εμένα | νά ’ρθεις κι ας χαράξει για στερνή φορά. | Όλη μας η αγάπη την κάμαρα γεμίζει | σαν ένα τραγούδι που λέγαμε κι οι δυο, | πρόσωπα και λόγια και τ’ όνειρο που τρίζει, | σαν θα ξημερώσει τι θα ’ν’ αληθινό. | Όλα σε θυμίζουν, | απλά κι αγαπημένα, | πράγματα δικά σου, καθημερινά. | Όλα σε θυμίζουν, | κι οι πιο καλοί μας φίλοι. | Άλλος στην ταβέρνα, άλλος σινεμά. | Μόνη μου διαβάζω το γράμμα που ’χες στείλει | πριν να φιληθούμε πρώτη μας φορά. | Όλη μας η αγάπη την κάμαρα γεμίζει | σαν ένα τραγούδι που λέγαμε κι οι δυο, | πρόσωπα και λόγια και τ’ όνειρο που τρίζει, | σαν θα ξημερώσει τι θα ’ν’ αληθινό. | Όλα σε θυμίζουν, | απλά κι αγαπημένα, | πράγματα δικά σου, καθημερινά.

04. Οι κυβερνήσεις πέφτουνε Τραγούδι: Δημήτρης Κοντογιάννης
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Όλο νόμοι κι αστυνόμοι και σπανίως υπονόμοι | το κακό παραμονεύει και τη χώρα υπονομεύει | Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα η αγάπη μένει | μας διοικεί μας τυραννά μας γονατίζει μας χαλά | κι αυτή μας ανασταίνει | Πέστε να ‘ρθουν σεισμολόγοι είναι σοβαροί οι λόγοι | γιατί μπήκες στην καρδιά μου θα συμβεί σεισμός βαθιά μου | Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα η αγάπη μένει | μας διοικεί μας τυραννά μας γονατίζει μας χαλά | κι αυτή μας ανασταίνει

05. Ρώσικα μου μάτια Τραγούδι: Ορφέας Περίδης
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Φλόγα μου ξανθή, στέπα σκοτεινή κι άγιο μου κορμί | Σε έχω ερωτευτεί, με σφιγμένα δόντια ρωτώ γιατί | Α, α, α, με βουβή κραυγή | Α, α, α, κλαίει η σιωπή | Μείνε σε ικετεύω μη πας σ' αυτούς | θα 'ρθω να σε γυρεύω στα σπίτια τους | Ότι έχω χτίσει το 'χεις γκρεμίσει | Α, α, α, τι πικρή στιγμή | Α, α, α, που είναι η πληρωμή | Δόξα μου παλιά, πύρινη αγκαλιά, σφίγγεις τη θηλιά | Δόλιο μου εγώ, ρωσικά μου μάτια αιμορραγώ | Α, α, α, τι πικρή στιγμή | Α, α, α, που είναι η πληρωμή | Μείνε σε ικετεύω μη πας σ' αυτούς | θα 'ρθω να σε γυρεύω στα σπίτια τους | αφού είσαι θύμα και εγώ είμαι θύμα | Α, α, α, τι βαθιά πληγή | Α, α, α, πάθος και ντροπή

06. Λεμόνι στην πορτοκαλιά Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Βάσω Αλαγγιάννη | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Λεμόνι στην πορτοκαλιά, μωρό μου | είμαι στην αγκαλιά σου | σε μένα δίνεις τα φιλιά, μικρό μου | μα σ' άλλον την καρδιά σου | Φυσάει βοριάς απ' το νοτιά | κι όλα τα παίρνει πέρα | αγάπες, όνειρα, φιλιά, γλυκό μου | και σκοτεινιάζει η μέρα | Άλλο θα πει Χαλκιδική, μωρό μου | κι άλλο θα πει Χαλκίδα | αλλού μου έλεγες πως πας, γλυκό μου | μα εγώ αλλού σε είδα | Φυσάει βοριάς απ' το νοτιά | κι όλα τα παίρνει πέρα | αγάπες, όνειρα, φιλιά, γλυκό μου | και σκοτεινιάζει η μέρα | Καράβια εμείς δε θέλουμε γλυκό μου | για τα νησιά να πάμε | πάνω στο ήσυχο νερό, μικρό μου | όμορφα περπατάμε | Φυσάει βοριάς απ' το νοτιά | κι όλα τα παίρνει πέρα | αγάπες, όνειρα, φιλιά, γλυκό μου | και σκοτεινιάζει η μέρα

07. Βαλκανιζατέρ Τραγούδι: Ελένη Βιτάλη
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Όψη Ρουμάνας, φωτιά Τσιγγάνας, | Βουλγάρας στόμα, Τουρκάλας σώμα, | Γιουγκοσλάβα λάβα, Αλβανίδας κάβα, | και της Ελληνίδας που γεννά της καρδιάς το κάτι τι, | των συνόρων το κλειδί. | Βαλκανιζατέρ, βαλκανιζατέρ, | βαλκανιζατέρ του έρωτά μου, | βίλα μου, παράγκα, γειτονιά μου. | Όλες μια βαρκούλα και σαλπάρω, | βάζω εγώ το ξάρτι και το φάρο, | βάζω το παγούρι και το φάρο. | Βαλκανιζατέρ του έρωτά μου, | βίλα μου, παράγκα, γειτονιά μου. | Βαλκανιζατέρ του έρωτά μου.

08. Μου είπαν πως σε είδανε με τον Καστοριάδη Τραγούδι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική : Μανώλης Ρασούλης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μου είπαν πως σε είδανε με τον Καστοριάδη | Εσύ να το φιλοσοφείς κι εγώ βαθειά στον Άδη | Και συζητώ με τις ψυχές που να ‘ναι η αγάπη | Και για το θέμα ρώτησα το Χάρο το σατράπη | Μα αυτό που μου ‘πε μ’ άφησε αγιάτρευτο σημάδι | Πως είναι σώα κι ευτυχής με τον Καστοριάδη.

09. Οι νότες είν’ εφτά Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Αυτό που λέει η νότα στη χορδή | σαν τη χτυπά η πέννα | κι ό,τι είπε ο χάρος στη ζωή | τη νύχτα σε μια γέννα, | ό,τι τραγούδησε απαλά | ο ίλιγγος στο γιο του | κι ό,τι επρωτοδίδαξε | ο ήλιος μας στο φως του, | με άγια μυστικότητα | και σεβασμό θα πιάσω | κι ένα τραγούδι αγάπη μου | για σένανε θα φτιάξω | Οι νότες, έρωτά μου, είν' εφτά | τη μουσική ποιος τη μετρά | Εφτά τα γράμματα του "σ'αγαπάω" | μα στο άπειρο μαζί μου θα σε πάω. | Αυτό που λέει ο χρόνος στη στιγμή | και τη φιλά στο στόμα | κι ό,τι είπε η στάλα στη βροχή | πριν λιώσει μεσ' στο χώμα.

10. Σ’ αγαπώ 52% Τραγούδι: Γιάννης Κούτρας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ 52 τοις εκατό | και μη γελάς, αν μ' αγαπάς μη με ρωτάς. | Μέσα μου κάλιο νά 'σαι συμπολίτευση, γλυκό μου | παρά μια ξαφνική απογοήτευση, μωρό μου. | Κι αν σ' αγαπώ κι αν σ' αγαπώ 52 τοις εκατό | το ξέρω η αγάπη είναι κάτι απέραντο | είναι τελείως στρογγυλό 24 καρατιών | και υπεράνω αριθμών είν' 100 τοις εκατό | Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ 52 τοις εκατό | μες στο συρμό της εποχής, ρεαλιστής. | Ίσως να μη σου δώσει ψήφο κάποτε η καρδιά μου | ωστόσο εδώ και τώρα είσαι η βασίλισσά μου.

11. Σουξεδιάρικο Τραγούδι: Δημήτρης Κοντογιάννης & Σοφία Διαμαντή
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Δήμαρχος εγώ δεν είμαι για να μου παραπονιέσαι, | στον Καρπόζηλο να πας και μαζί του να ξηγιέσαι. | Βρε καθέτως το καλάμι, αχ, μας το καβάλησες | και την ταπεινή μας γνώμη συ την εχαράμισες. | Λάμπεις σαν το Βόρειο Σέλας | στο λοφάκι της Καστέλας. | Είσαι γύρω μου ένα θαύμα | κι είσαι μέσα μου ένα τραύμα. | Έβαλες σκιστή τη φούστα και μου ζάλισες τα γούστα, | έχει γούστο να με στήσεις και χαρμάνη να μ' αφήσεις. | Το πολύ το πηγαινέλα την ανάβει την κοπέλα, | το πολύ το νάνι-νάνι κάνει το παιδί χαϊβάνι. | Λάμπεις σαν το Βόρειο Σέλας ...

12. Αν η αγάπη θέλει ζήλια Τραγούδι: Πέτρος Βαγιόπουλος
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Κάθε τόσο με ρωτάς | Να σου λέω μου ζητάς | Να σου κάνω πιο λιανά | Ότι.., ότι.. η καρδιά | Η δική μου η καρδιά | Ζει απ’ το η τελικά | Αγκαζέ ν’ αδιαφορεί | Κι η αγάπη είναι νεκρή | Αν η αγάπη θέλει ζήλια | Πω, πω, πάθος, ταραχή | Που νοιώθω τέτοια | Κι άλλα χίλια | Μα τι έχει αποδειχθεί; | Αν η αγάπη θέλει ζήλια | Πάθος να δικαιωθεί | Μια στιγμή στα τόσα χρόνια | Φτάνει για να γκρεμιστεί | Όπως θες να σ’ αγαπάω | Στο ‘χω πει πως δεν μπορώ | Απ’ αγάπη δε ρωτάς | Να δικαιωθείς ζητάς | Κι αν ζηλεύω σαν τρελός | Δεν σημαίνει δυστυχώς | Και στο κάτω της γραφής | Πως δεν είμαι κι αλληνής.

13. Στη Ζολί που άφησε το γάμο Τραγούδι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Με άλλον πάς στη Σαντορίνη | Με άλλον στην Επανομή | Με άλλον φεύγεις για Ινδία | Με άλλον τρως καζαν-ντιπί | Στην Καστοριά θα βρεις να παίξεις | Δεκαεξάρικο παιδί | Κι’ αν ήσουνα και Μουσουλμάνα | Θα’ χες το μάτι το γκαντί | Παίζεις με όλους και με όλα | Σαλονικιά γλυκειά μαριόλα | Διαμάντι κάθε λέξη που σου έλεγα | Όταν μαζί σου εγελούσα κι έκλαιγα | Μα εσύ θεά καταφερτζού | Χάθηκες μεσ’ τα φο μπιζού | Λόγια πικρά για την Αθήνα | Πάντα θα λες όταν μιλάς | Ναι, αλλά με τον Αθηναίο | Την βρήκες την οδό Αθηνάς | Θαρρείς και είσαι ένα παγόνι | Με ανοιγμένα τα φτερά | Μα θα ‘ρθει κι η μοιραία ώρα | Που ένα ψαλίδι θα κρατάς

14. Απόψε που ο Χρήστος έχει ρέντα Τραγούδι: Νάντια Καραγιάννη
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Απόψε που ο Χρήστος έχει κάργα ρέντα | Και κείνος ο Μανώλης την καλή πατέντα | Στη μέση, μέση αναμμένη σαν το πάθος η φωτιά | Και σαν το φισεκλίκι σταυρωτά το μεζεκλίκι | Κι άσε ν’ αστράφτει απ’ έξω να βροντά | Πετιμέζι και σησάμι | Λεμονόφλουδες στη φλόγα | Δυο συντέκνους κι’ ένα βλάμη | Άνοιξε καρδιά μολόγα | Ρετιρέ να γίνει η υπόγα. | Απόψε που ο Χρήστος έχει κάργα ρέντα | Και κείνος ο Μανώλης την καλή πατέντα | Στοιχηματίζω πως θα φύγει, μεθυσμένος κι ο Θεός | Κι ο κόσμος για ένα βράδυ ας γενεί γλυκό ρημάδι | Άιντε να γίνει κι απόψε πιο καλός.

15. Οι μπαμ και κάτω έρωτες Τραγούδι: Αγάθωνας Ιακωβίδης
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Δεν το μπορείς, δεν γίνεται | Τα μούτρα σου θα σπάσεις | Άμα στο πρώτο πάτωμα | Το τρίτο θες να πιάσεις | Οι μπαμ και κάτω έρωτες | Συντέμνονται κυρά μου | Μάθε την τεχνική καλά | Και πάρε την καρδιά μου | Έτσι και συ πως μ’ αγαπάς | Μη λες την πρώτη μέρα | Δες με απ’ όλες τις μεριές | Και πάμε παραπέρα | Οι μπαμ και κάτω έρωτες… | Πρέπει να μάθεις ν’ αγαπάς | Τα σήματα να ξέρεις | Γιατί τα μούτρα σου θα φας | Πολύ θα υποφέρεις | Οι μπαμ και κάτω έρωτες…

16. Την Πυθία να ‘χες θεία Τραγούδι: Πέτρος Βαγιόπουλος
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Και την Πυθία να’ χες θεία | Δεν θα μάθεις την αιτία | Που σε χώρισα | Ήσουν η δική μου Μούσα | Μ’ αποχώρησα | Θα’ θελα να’ μαστε τα δυο | Τα δυο της Πομπηίας | Να’ μαστε σύμβολα εσαεί | Της ερωτοποιίας | Και την Πυθία να’ χες θεία | Δεν θα μάθεις την αιτία | Που σ’ αγάπησα | Η απάντηση είναι μία | Ίδια αφορμή κι αιτία | Που σε άφησα | Θα’ θελα να’ μαστε τα δυο | Τα δυο της Πομπηίας | Να’ μαστε σύμβολα εσαεί | Της ερωτοποιίας

17. Εσύ κι αν γίνεις υπουργός Τραγούδι: Ανθή Κουφουδάκη
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Εσύ κι αν είσαι πλούσιος | Εσύ κι αν είσαι ένας φτωχός | Για σένα ξενυχτάω | Για σένα ξενυχτάω | Γι’ άλλους αν είσαι τίποτα | Και γι’ άλλους πάλι ο καλός | Πάντα θα σε πονάω | Πάντα θα σε πονάω | Εσύ κι αν είσαι επίσημος | Εσύ κι αν γίνεις υπουργός | Εσύ κι αν γίνεις υπουργός | Εγώ θα σ’ αγαπάω | Εσύ κι αν γίνεις υπουργός | Εγώ θα σε πονάω | Εσύ κι αν είσαι αδιάφορος | Κι αν κάνεις τώρα σαν τρελός | Κι αν κάνεις τώρα σαν τρελός | Το ίδιο που μου κάνει | Ποτέ μου δεν σε ρώτησα | Ποτέ μου δεν σε ρώτησα | Πότε, Γιατί, και Που, και Πως | Υπάρχεις και μου φτάνει | Εσύ κι αν είσαι επίσημος | Εσύ κι αν γίνεις υπουργός | Εσύ κι αν γίνεις υπουργός | Εγώ θα σ’ αγαπάω | Εσύ κι αν γίνεις υπουργός | Εγώ θα σε πονάω | Εσύ κι αν είσαι πρόβλημα | Εσύ κι αν είσαι πρόβλημα | Κι αν είσαι άνθρωπος απλός | Τους ώμους σηκώνω | Κι αν είσαι ένα μυστήριο | Κι αν είσαι ένα μυστήριο | Κι αν είσαι ένα τέλι απλώς | Τα χέρια μου σ’ απλώνω | Εσύ κι αν είσαι επίσημος | Εσύ κι αν γίνεις υπουργός | Εσύ κι αν γίνεις υπουργός | Εγώ θα σ’ αγαπάω | Εσύ κι αν γίνεις υπουργός | Εγώ θα σε πονάω

Ο δεύτερος δίσκος

01. Αχ, Ελλάδα Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Βάσω Αλλαγιάννη | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Χαρά στον Έλληνα που ελληνοξεχνά | και στο Σικάγο μέσα ζει στη λευτεριά | εκείνος που δεν ξέρει και δεν αγαπά | σάμπως φταις κι εσύ καημένη | και στην Αθήνα μέσα ζει στη ξενιτιά | Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ | και βαθιά σ' ευχαριστώ | γιατί μ' έμαθες και ξέρω | ν' ανασαίνω όπου βρεθώ | να πεθαίνω όπου πατώ | και να μην σε υποφέρω | Αχ Ελλάδα θα στο πω | πριν λαλήσεις πετεινό | δεκατρείς φορές μ' αρνιέσαι | μ' εκβιάζεις μου κολλάς | σαν το νόθο με πετάς | μα κι απάνω μου κρεμιέσαι | Η πιο γλυκιά πατρίδα | είναι η καρδιά | Οδυσσέα γύρνα κοντά μου | που τ' άγια χώματα της | πόνος και χαρά | Κάθε ένας είναι ένας | που σύνορο πονά | κι εγώ είμαι ένας κανένας | που σας σεργιανά | Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ | και βαθιά σ' ευχαριστώ | γιατί μ' έμαθες και ξέρω | ν' ανασαίνω όπου βρεθώ | να πεθαίνω όπου πατώ | και να μην σε υποφέρω | Αχ Ελλάδα θα στο πω | πριν λαλήσεις πετεινό | δεκατρείς φορές μ' αρνιέσαι | μ' εκβιάζεις μου κολλάς | σαν το νόθο με πετάς | μα κι απάνω μου κρεμιέσαι

02. Όταν βλέπεις κάποιον μόνο Τραγούδι: Γλυκερία
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Όταν βλέπεις κάποιον μόνο | να 'χει συντροφιά τον πόνο | μην τον σταματάς, | ίσως να 'χασε μι' αγάπη | να 'φυγε μακριά κι εχάθη | να τον συμπονάς. | Έλα πια στην αγκαλιά μου | μακρινέ και άγνωστε, | είμαστε γνωστοί από πάντα, | θα το νοιώσεις άλλωστε. | Όταν βλέπεις κάποιον μόνο | να δολοφονεί το χρόνο | στάσου στη γωνιά, | ίσως να 'χει βρει το δρόμο | να 'δε στην φθορά τον κόσμο | και γι' αυτό πονά. | Έλα πια στην αγκαλιά μου | μακρινέ και άγνωστε, | είμαστε γνωστοί από πάντα, | θα το νοιώσεις άλλωστε. | Όταν βλέπεις κάποιον μόνο | μπορεί να 'χει εχθρό τον πόνο | να γελά βαθειά, | μέσα στης ζωής το βύθος | οι μονάχοι είναι πλήθος | μέτρα τους σωστά. | Έλα πια στην αγκαλιά μου | μακρινέ και άγνωστε, | είμαστε γνωστοί από πάντα, | θα το νοιώσεις άλλωστε.

03. Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια | τους πάτησε το τρένο, | με μάγκικο σαλπάρανε | με ναργιλέ σβησμένο. | Μεγάλωσε ο μπαγλαμάς | κι έγινε σαν βαπόρι, | παλιοί καημοί στ’ αμπάρι του | στο πουθενά η πλώρη. | Σε λαϊκή στεκότανε | ο Χάρος και πουλιότανε, | και μια γριά, καλή γριά | του αγοράζει δυο κιλά. | Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια...

04. Τρε ζολί κι ωραία Τραγούδι: Σοφία Διαμαντή
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Όλοι μου λένε σαν περνώ | πως είμαι Ευρωπαία, | το έτσι μου, το άλλο μου | μια τρε ζολί κι ωραία. | Μα εγώ είμαι απ΄ την ανατολή, | δεν έχει σημασία, | στην Άρτα κι αν γεννήθηκα | και όχι στην Ασία. | Όλοι μου λένε σαν περνώ | πως είμαι Αμερικάνα, | η όψη μου, η κόψη μου, | τα μάτια μου τα πλάνα. | Μα εγώ είμαι απ΄ την ανατολή, | δεν έχει σημασία, | στην Άρτα κι αν γεννήθηκα | και όχι στην Ασία.

05. Το κοτλέ παντελονάκι Τραγούδι: Δημήτρης Κοντογιάννης
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Το κοτλέ παντελονάκι που φοράς | το παρατηρώ, καλέ, σαν περπατάς. | Περνάς κι ο νους σου δήθεν στα μαθήματα, | περνάς κι αφήνεις πίσω χίλια θύματα. | Εγώ είμαι εργατόπαιδο | κι εσύ της Νομικής. | Πες μου πού παρανόμησα | όταν για λίγο νόμισα | πως θ’ ανταποκριθείς. | Τα γυαλάκια που σκουπίζεις βιαστικά | κρύβουν μάτια που με σκίζουνε βαθιά. | Εχθές στο δρόμο πάλι με σνομπάρισες, | σε καταδίκη δίχως δίκη μ’ άφησες. | Εγώ είμαι εργατόπαιδο | κι εσύ της Νομικής. | Πες μου πού παρανόμησα | όταν για λίγο νόμισα | πως θ’ ανταποκριθείς.

06. Ένα κι ένα Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Ένα κι ένα κάνουν δύο | λένε μες στο καφενείο | Μα εγώ, εγώ με σένα | ένα κι ένα κάνουν ένα | Ένα κι ένα κάνουν δύο | λένε στο μηχανουργείο | Μα εγώ, εγώ με σένα | Θεέ μου γίνομαι κανένα | Ένα κι ένα κάνουν δύο | λένε μέσα στο κουρείο | Μα μετά τον Ησαΐα | ένα κι ένα κάνουν τρία

07. Η σφίγγα Τραγούδι: Νίκος Ξυδάκης
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Σαν τη σφίγγα της ερήμου θα γελώ μυστήρια. | Από μένα σαν θα φύγεις, να περνάς μαρτύρια. | Κι όταν θα 'χεις μαρτυρήσει απ' τα τόσα κρίματα | θα σου πλύνω το κορμάκι στου ουρανού τα κύματα. | Όταν μια γυναίκα θέλει, όλα τα μπορεί. | Δηλητήριο και μέλι κάθε της φιλί. | Όταν μια γυναίκα θέλει, όλα τα μπορεί. | Κάνει κάποιονα κουρέλι, βασιλιά στη γη. | Σαν τη θηλυκιά αράχνη, αχ, να σ' αιχμαλώτιζα, | σαν τον έρωτά σου πάρω, τρέλα να σε πότιζα. | Μέσα στο χρυσό ιστό μου, Θεέ μου, να σε έπλεκα | κι απ' τα τόσα βάσανά σου, φως μου, να σε ξέμπλεκα. | Όταν μια γυναίκα θέλει, όλα τα μπορεί. | Δηλητήριο και μέλι κάθε της φιλί. | Όταν μια γυναίκα θέλει, όλα τα μπορεί. | Κάνει κάποιονα κουρέλι, βασιλιά στη γη.

08. Από περιέργεια υπάρχω Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Τη ζωή σαν αχθοφόρος | όπου βρω την κουβαλάω, | στο αγώι τραγουδάω | κι ο σκοπός θανατηφόρος. | Μεροκάματο δε θέλω | ούτε και για χαρτζιλίκι | από περιέργεια υπάρχω | και από καραγκιοζιλίκι. | Δίχως τέλος κι ως το τέλος | θέλω να την σεργιανάω | κι αν στον Άδη πει να πάω, | σύμφωνος κι ετοιμασμένος. | Μεροκάματο δε θέλω...

09. Αμάν τι έχω πάθει Τραγούδι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Α, αμάν τι έχω πάθει | Και χωρίς να έχω μάθει | Πως έγινα τρελός, πως έγινα τρελός. | Πριν σηκωθώ να φύγω | Γίναμε παρα λίγο | Σαν κόλπος Περσικός, σαν κόλπος Περσικός. | Μα τώρα τη λατρεύω | Και την εξιδανικεύω | Τα πάντα, ναι | Τα πάντα είν’ αυτή | Τρέχω και την γυρεύω | Γυρίζω και χαϊδεύω | Χαϊδεύω, ότι άγγιξε αυτή. | Α, μόλις εχτές το βράδυ | Την έστειλα στον Άδη | Με χίλιες απειλές, με χίλιες απειλές. | Απ’ τα μαλλιά, κουβάρια | Ραγίσαν τα ντουβάρια | Διηγώντας τα να κλαίς, διηγώντας τα να κλαίς.

10. Τι είν’ αυτό Τραγούδι: Γλυκερία
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Τι είν' αυτό στο Μόντρεαλ που ζει σαράντα χρόνια, | και μεσ' στο Σίδνεϊ σερί δαμάζει μακαρόνια, | τι είν' αυτό στο Ντίσελντορφ που κλαίει και τραγουδάει | όπως κι αυτό στην Αφρική με την « Ιτιά» μεθάει. | Τι είν΄ αυτό πάνω στη γη | που το Αγρίνιο νοσταλγεί. | Άλλο η Ελλάδα κι άλλο οι Έλληνες | μονάχα αυτό το πρόβλημα μόνο αν έλυνες | θα ΄ταν πατρίδα σου η χαρά και θα' ταν όλα αληθινά, | θα ΄ταν πατρίδα σου η χαρά και θα' ταν όλα αληθινά. | Τι είναι στην Αστόρια που ζει στα μπιλοζίρια | που όλο πίσω έρχεται και σκίζει διαβατήρια, | τι είναι πα' στον Καύκασο που όλο εκεί ριζώνει | μα η σκέψη σε μια ακρογιαλιά πετάει και μαραζώνει. | Τι είν΄ αυτό πάνω στη γη | που το Αγρίνιο νοσταλγεί. | Άλλο η Ελλάδα κι άλλο οι Έλληνες | μονάχα αυτό το πρόβλημα, μόνο αν έλυνες, | θα ΄ταν πατρίδα σου η χαρά και θα' ταν όλα αληθινά, | θα ΄ταν πατρίδα σου η χαρά και θα' ταν όλα αληθινά.

11. Το βαλς Τραγούδι: Ορφέας Περίδης
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Ο παγωμένος Δούναβης της καρδιάς μου | σταμάτησε ξαφνικά να κυλά | Τα νερά του δεν πήγαιναν πουθενά | κι ό,τι αγάπησα και μ' αγάπησε νόμισα | πως χάθηκε στα σκοτεινά και παντοτινά | Ώσπου ξανάρθες και μου 'δωσες το χέρι, | έλα προστάζεις, η αγάπη είναι φωτιά | Τη ζωή μου θύμισες και να 'ταν μόνο ετούτο, | μ' έσυρες κι αρχίσαμε τους κύκλους του χορού | και το βαλς σαν βάλσαμο το νοιώθω μεσ' το αίμα | σαν κραυγή του θάνατου σαν γέλιο ενός μωρού | Κι έτσι αγαπημένη μου θα μείνω ζωντανός | ως το τέλος Δεκέμβρη του '99, μεσάνυχτα ακριβώς, | να κρατήσω τον όρκο που έχω δεθεί, | το βαλς που σου υποσχέθηκα και να υπάρχει μόνο αυτή, | αυτή η στιγμή, η ιερή στιγμή | Που νοιώθω σαν φλόγα, καθώς σε στροβιλίζω, | ρόδο που καίει, φωτίζει όλη τη γη | Τη ζωή μου θύμισες και να 'ταν μόνο ετούτο, | μ' έσυρες κι αρχίσαμε τους κύκλους του χορού | και το βαλς σαν βάλσαμο το νοιώθω μεσ' το αίμα | σαν κραυγή του θάνατου σαν γέλιο ενός μωρού

12. Στην Πόλυ Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Εσύ που είσ' ακόμα εκεί | στης αμαρτίας το στρατί | και στο μικρό σου το κορμί | έχεις για πάντα φορτωθεί | της γης όλα τα λάθη | Εσύ που σου 'δωσαν να πιεις | απ' της ζωής το κατακάθι | Είσαι για μένα ο πιο πικρός | μέσα στη νύχτα στεναγμός | κάπου σαν ίσκιος σκοτεινός | μοιάζεις ο ίδιος μου εαυτός | Να γίνονταν να φορτωθώ | τα κρίματα σου να σωθώ | Εσύ μοιράζεις το φιλί | κι η κοινωνία τη ντροπή | ένα τραγούδι τι να πει | όταν στο βούρκο η ζωή | ανοίγει μονοπάτι | Αχ η ελπίδα η κοινή | δε βρίσκει απόψ' έναν πελάτη

13. Εγώ ό, τι κατάλαβα Τραγούδι: Γιώργος Ξηντάρης
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Νόμιζα πως θα πέθαινα χωρίς να σ` έχω βρει | μα όταν σε αντίκρισα τάραξε η ψυχή μου | Είχα πολλά για να σου πω και σ` έψαχνα καιρό | μην και σε τούτη την καρδιά θα `λεγε αντίο η μαγκιά. | Εγώ ό,τι κατάλαβα κι ό,τι έχω αισθανθεί, | είναι ότι μεγάλωσα με το κρυφό κρασί. | Και με σιωπή να μου μιλάς εγώ θα καταλάβω. | Με την καρδιά το νόημα που θες να μεταλάβω. | Κάθε σου λέξη, αναπηδά χαρούμενα η ψυχή μου | είτε ψηλά είτε βαθιά θα ζεις μες στη ζωή μου. | Από άνθρωπο σε άνθρωπο, από καρδιά σε άλλη | και στους θεούς είν` έθιμο να δίνεται η σκυτάλη. | Όλη τη σούμα της ζωής, ό,τι έχω αποστάξει, | σ` ένα ποτήρι της ρακής στα χείλη σου να στάξει. | Εγώ ό,τι κατάλαβα κι ό,τι έχω αισθανθεί, | είναι ότι μεγάλωσα με το κρυφό κρασί.

14. Τι άλλο ψάχνω Τραγούδι: Αντώνης Καφετζόπουλος
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Τι άλλο ψάχνω στη ζωή | Δεν το ‘χω βρει ακόμα | Τούτα και κείνα | Τα ‘χω δει | Στο νου μου, και στο σώμα | Αλήτης γύρναγα παντού | Στα μέσα και στα έξω | Και πέφτω στον γκρεμό του νου | Στην άκρη μη σε βρέξω | Μ’ αυτά που μου ‘δωσε εμένα η ζωή | Μου τά ‘χει δώσει όλα | Κι ας είναι ακόμα σκορπιστά | Γιατί δεν βρήκα κόλα | Κι αν περισσεύει κάτι τι | Στο λέω είμαι πλήρης | Πάρτο για πουρμπουάρ εσύ | Μη νοιώθεις κακομοίρης | Τι άλλο ψάχνω στη ζωή | Εμένα δεν με νοιάζει | Όλα τα πλήρωσα στη γη | Στον Άδη ο ήλιος λιάζει (τι λέει ο άνθρωπος) | Μού ‘δωσε ότι μου ‘δωσε | Και στο παιχνίδι πέφτει | Μ’ έκανε και δεν θα ‘θελα | Να με ‘βρει πλεονέκτη | Μ’ αυτά που μου ‘δωσε εμένα η ζωή | Μου τά ‘χει δώσει όλα | Κι ας είναι ακόμα σκορπιστά | Γιατί δεν βρήκα κόλα | Κι αν περισσεύει κάτι τι | Στο λέω είμαι πλήρης | Πάρτο για πουρμπουάρ εσύ | Μη νοιώθεις κακομοίρης | Μ’ αυτά που μου ‘δωσε εμένα η ζωή | Μου τά ‘χει δώσει όλα | Κι ας είναι ακόμα σκορπιστά | Γιατί δεν βρήκα κόλα | Κι αν περισσεύει κάτι τι | Στο λέω είμαι πλήρης | Πάρτο για πουρμπουάρ εσύ | Μη νοιώθεις κακομοίρης

15. Ρωμιός από το μέλλον Τραγούδι: Θοδωρής Παπαδόπουλος
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Ταΐζω το κομπιούτερ τις χαρές μου, | τα όνειρα καθώς και τις κακές μου, | τους πόθους, τους καημούς σαν υπνοβάτης, | τα κάνει σούμα και μου δίνει τ’ όνομά της. | Εγώ το 3000 κι αν γεννιόμουνα, | τζιμάνι αστροναύτης κι αν γινόμουνα, | στον τάδε γαλαξία, Χ φεγγάρι, | πάλι θα την κατάβρισκα | μ’ ένα του Βαμβακάρη.

16. Τι θες απ’ τη ζωή μου, νεαρέ Τραγούδι: Νάντια Καραγιάννη
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Τι θες απ’ τη ζωή μου, νεαρέ; | Εγώ είμαι μια γυναίκα κυριλέ, | μ’ αρέσουνε τα λούσα, τ’ αμαξάκια, | μα εσύ τη βγάζεις δυστυχώς στα πηγαδάκια. | Κι αν σ’ έχω ξετρελάνει όπως λες, | παράτα τις τρελές υπερβολές. | Ένα μονάχα θα σου πω κι εντάξει: | εγώ τυγχάνει κι είμαι σ’ άλλη τάξη. | Πουλάς εφημερίδες στους σταθμούς | και τα ’χεις βάλει λες με τους αστούς. | Δεν πρόκειται να κάνω υποχωρήσεις, | κι εσύ ποτέ ας μη με συγχωρήσεις. | Κι αν σ’ έχω ξετρελάνει όπως λες, | σταμάτα τις τρελές παραβολές. | Χωρίς λεφτά η αγάπη λιώνει, | τα όνειρα τα τρώει η σκόνη.

17. Η είδηση Τραγούδι: Μανώλης Ρασούλης & Πέτρος Βαγιόπουλος
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Κάποιοι θένε την Ελλάδα | Σαν τη χαραμάδα | Των προγόνων τους η γη | Ψόφιοι είν’ κοριοί | Κάποιοι θένε την Ελλάδα | Μια χιονοστιβάδα | Θα σου πω και το γιατί | Περνιούνται γι’ αετοί | Πατρίδα μου είναι η είδηση | Πως ήρθε η συνείδηση | Τρέχω για να τη φτάσω | Αλλοίμονο αν την χάσω | Πατρίδα μου είναι η αγάπη μου | Και το χρυσό το χάπι μου | Λέω να το μοιράσω | Λίγο να ξαποστάσω | Άλλοι ‘κάναν την Ελλάδα | Μέρα αποφράδα | Όλοι, όλοι τους μαζί | Ξύπνιοι και χαζοί | Και η ίδια η Ελλάδα | Μπήκε μες στη σαπουνάδα | Είχ’ αιώνες να πλυθεί | Μα αργεί ν’ αναδυθεί | Πατρίδα μου είναι η είδηση | Πως ήρθε η συνείδηση | Τρέχω για να τη φτάσω | Αλλοίμονο αν την χάσω | Πατρίδα μου είναι η αγάπη μου | Και το χρυσό το χάπι μου | Λέω να το μοιράσω | Λίγο να ξαποστάσω | Πατρίδα μου είναι η είδηση | Πως ήρθε η συνείδηση | Τρέχω για να τη φτάσω | Αλλοίμονο αν την χάσω | Πατρίδα μου είναι η αγάπη μου | Και το χρυσό το χάπι μου | Λέω να το μοιράσω | Λίγο να ξαποστάσω

Ο τρίτος δίσκος

01. Τρελή κι αδέσποτη Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Νοιώθω ποια είσαι όταν λες το σ' αγαπώ | σαν μια βασίλισσα τσιγγάνα που περνάει | και μπαίνει στις καρδιές σαν να 'τανε μετρό | που φωτισμένο βάζει μπρος και ξεκινάει | Τρελή κι αδέσποτη παρόλη την αγάπη | έτσι σε θέλω κι έτσι είσαι αληθινά | έλα σαν όνειρο στο άδειο μου κρεβάτι | έλα εδώ κάτω στη θλιμμένη μου καρδιά | Κι είσαι εκείνη που αν μαζί της κοιμηθώ | θα 'χω ξεχάσει ποιος να είμαι και πού πάω | κι αν αφορμή 'σαι συ ν' αλλάξω εαυτό | το παρελθόν μου μπρος τα πόδια σου πετάω | Τρελή κι αδέσποτη παρόλη την αγάπη | έτσι σε θέλω κι έτσι είσαι αληθινά | έλα σαν όνειρο στο άδειο μου κρεβάτι | έλα εδώ κάτω στη θλιμμένη μου καρδιά

02. Τραβώ καπνό, φυσώ καπνό Τραγούδι: Μανώλης Λιδάκης
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Τραβώ καπνό, φυσώ καπνό | ζωή είναι και τελειώνει | μα πριν κι εγώ χώμα γινώ | κάτι κρυφό με λιώνει | Αρρώστια είναι ή έρωτας | σταμάτα πια να με ρωτάς | μην περιμένεις να σου πω | στον κόσμο να μιλήσω | για το στερνό μας μυστικό | μόνο θα τραγουδήσω | μην περιμένεις να σου πω | στον κόσμο να μιλήσω.

03. Τα πάντα ρει Τραγούδι: Ελένη Λεγάκη
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Τα πάντα ρει, τα πάντα ρει | γι’ αυτό απόψε είναι γιορτή | αλλάζουνε κι αλλάξανε τα πράγματα | απόψε που γιορτάζουμε | απόψε που γιορτάζουνε τα θαύματα | αλλάζουνε τα πράγματα | Τα πάντα ρει, τα πάντα ρει | γι’ αυτό απόψε είναι Λαμπρή | και του κύκλου η τελειότης | κάνει ουσία τα διότι | Ας τον κόσμο να ν’ μυστήριος | και ας γίνει ανάστα ο Κύριος | Τα πάντα ρει, τα πάντα ρει | γι’ αυτό απόψε είναι Λαμπρή | Τα πάντα ρει, τα πάντα ρει | γι’ αυτό απόψε είναι γιορτή | Ας τον κόσμο να ν’ μυστήριος | και ας γίνει ανάστα ο Κύριος | Τα πάντα ρει, τα πάντα ρει | και κάθε μέρα είναι Λαμπρή

04. Κυρ διευθυντά των δίσκων Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Όργανο γλυκό θα πιάσω | τραγουδάκι να της φτιάσω | κάν' το δίσκο ν' ακουστεί | Να το πω από το ράδιο | να της έδινα κουράγιο | Να μ' ακούσει να με νιώσει | το μυαλό της να διορθώσει | Κυρ εταιρειάρχη βιάσου | άντε να 'χεις την υγειά σου | έχω να της πω πολλά | με μιαν όμορφη πενιά | κι ας με ρίξεις στα λεφτά | κι ας μην πάρω ποσοστά | Δεν μπορώ να περιμένω | είμαι βρέφος πεινασμένο | μη μού λες γι' αναβολή | και μέ τυραννάς κι εσύ | Κυρ Διευθυντά των δίσκων | έχω ήχο κι υλικό | Να βγω να το τραγουδήσω | ίσως και τη μεταπείσω | στα κανάλια να το πω | Την αγάπη μου δεν ξέρεις | μ' απ' αυτή κι εσύ υποφέρεις | Κι' όταν πίνεις κι είσαι μόνος | κλαίει ο κρυφός σου πόνος

05. Τίποτα δεν χάνεται Τραγούδι: Ελένη Βιτάλη & Γλυκερία
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Όταν πεθάνει ο άνθρωπος | Καθόλου δεν πεθαίνει | Ό,τι είν’ αλήθεια ζωντανό | Είναι η ψυχή που βγαίνει | Ό,τι είν’ αλήθεια ζωντανό | Είναι η ψυχή που βγαίνει | Όταν πεθάνει ο άνθρωπος | Καθόλου δεν πεθαίνει | Τίποτα δεν χάνεται | Στο φως και στο σκοτάδι | Κι όποιος το νοιώσει αυτό βαθειά | Την βγάζει πάντα λάδι | Τίποτα δεν χάνεται | Το ‘πε κι ο Αϊνστάιν | Στο τέλος, τέλος θα σωθεί | Και η ψυχή του Κάιν | Όταν πεθάνει ο άνθρωπος | Το σκάει κι η ψυχή του | Που τρέχει στα παντοτινά | Και πάντα είναι δική του | Που τρέχει στα παντοτινά | Και πάντα είναι δική του | Όταν πεθάνει ο άνθρωπος | Το σκάει κι η ψυχή του | Τίποτα δεν χάνεται | Στο φως και στο σκοτάδι | Κι όποιος το νοιώσει αυτό βαθειά | Την βγάζει πάντα λάδι | Τίποτα δεν χάνεται | Το ‘πε κι ο Αϊνστάιν | Στο τέλος, τέλος θα σωθεί | Και η ψυχή του Κάιν | Όταν πεθάνει ο άνθρωπος | Καθόλου μη τον κλαίτε | Ευχές μην ξαναγεννηθεί | Μονάχα αυτές να λέτε | Ευχές μην ξαναγεννηθεί | Μονάχα αυτές να λέτε | Όταν πεθάνει ο άνθρωπος | Καθόλου μη τον κλαίτε | Τίποτα δεν χάνεται | Στο φως και στο σκοτάδι | Κι όποιος το νοιώσει αυτό βαθειά | Την βγάζει πάντα λάδι | Τίποτα δεν χάνεται | Το ‘πε κι ο Αϊνστάιν | Στο τέλος, τέλος θα σωθεί | Και η ψυχή του Κάιν

06. Εξήντα δις δολάρια Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Εξήντα δις δολάρια αξίζει μια ματιά σου | κι εγώ ζητιάνος έρπομαι στη συμπεριφορά σου | Εσύ σαι όλο μου το βιος εσύ κι οι πέντε δρόμοι | μ' αρέσει που γυρνώ φτωχός και πάμπλουτος στη γνώμη | Ξάφνου σε ερωτεύτηκα | μυαλά, λεφτά, καριέρα | όλα εξανεμίστηκαν αχ πολικέ μου αστέρα | Γιατί να σ' αγαπήσω | θα ζησαυτοκτονήσω | θα πέσω απ' το παράθυρο, στην αγκαλιά σου λάφυρο | Εξήντα δις δολάρια κοστίζει ένα φιλί σου | φαντάζομαι τι θα ζητάς, ν' αγγίξω την ψυχή σου | Της ζήσης μου λογαριασμός και χρέος που με πνίγει | σε κάθε κλάσμα του φωτός φεύγεις και ο χρόνος λήγει

07. Στου Ρέντη έπεσε βροχή Τραγούδι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Στου Ρέντη έπεσε βροχή | Στην πιο σωστή μας εποχή | Κι από εκείνη εκεί τη μπόρα | Εξεπλύθη όλη χώρα | Πνίγει μες την Ιωνία | Έναν που δεν είχε μνεία | Κάνει κι ένα ντου τρανό | Παίρνει και τον Λιβανό | Ολο υπόνομο τον πάει | Στα πελάγη τον πετάει | Και η μερσεντές λιωμένη | Που ΄ταν και θωρακισμένη | Πέφτει η βρόχα ράιτ θρου | Βαθιά στα εκ του Περισσού | Φόρα λάσπες ντοκουμέντα | Και της λήθης τα τσιμέντα | Τα στεγνώνουνε θλιμμένοι | Μα και αναστατωμένοι | Μουλιασμένα μυστικά | Στα νερά τα φανερά | Στου Ρέντη έπεσε βροχή | Σημειώσατε ένα χι | Κι η κασίδα μας επλύθη | Και το μήνυμα ελήφθη

08. Άχου, ζαλάδες και έρωτες Τραγούδι: Δημήτρης Κοντογιάννης
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Ας μην πάμε στην ταβέρνα | τούτη τη γλυκιά βραδιά. | Είν’ ωραία η παρέα, | φέρε, μάνα, τα πιοτά. | Πάτα το κουμπί να σβήσουν | όλα τα προγράμματα | Πάρε θέση στο τραπέζι, | θα γινούνε θαύματα. | Άχου ζαλάδες κι έρωτες | απόψε που τα σπάμε. | Κι εγώ στη μέση τραγουδώ | κι εσένανε θυμάμαι. | Κάλεσε και τους γειτόνους | αν θα θέλανε να ’ρθούν. | Είν’ ορθάνοιχτη η καρδιά μας, | άλλοι τόσοι τους χωρούν. | Κι αν ενοχληθούν και κάποιοι | και φωνάξουν τα εκατό, | θα ’ναι που δεν πήραν κλήση | για το πατιρντί αυτό. | Άχου ζαλάδες κι έρωτες | απόψε που τα σπάμε. | Κι εγώ στη μέση τραγουδώ | κι εσένανε θυμάμαι.

09. Μάγκας επιζών Τραγούδι: Πέτρος Βαγιόπουλος
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Δεν ξέρω αν τον ξέρετε | Ή αν τον ψυλλιαστείτε | Γι’ αυτόν εγώ που σας μιλώ | Γι’ αυτόν άκου να δείτε | Ξαδελφάκι του ο χρόνος | Μπατζανάκης του ο πόνος | Ο χάρος κάλπαζε  παραγιός | Και ο κόσμος εαυτός | Ξαδελφάκι του ο χρόνος | Μπατζανάκης του ο πόνος | Ο χάρος κάλπαζε  παραγιός | Και ο κόσμος εαυτός | Ένας μόνο μάγκας επιζών | Και ο κόσμος σώνεται | Κι ας μη τον είδατε ποτέ | Κι ας μη σας φανερώνεται | Ένας μόνο μάγκας επιζών | Μωρού παιδιού καρδιά | Γυναίκας, μάνας αγκαλιά | Κι άντρα ατσάλινη ματιά | Δεν είχε διαβατήριο | Μα όπου κι αν βρισκόταν | Έλεγε «εγώ, είμαι απ’ εδώ» | Και ζούσε και κοιμόταν | Δεν αρνήθηκε γυναίκα | Μα ήταν πάντα τρυφερός | Και ας τον πλήγωσε η μία | Είναι και πηγή ο Θεός | Ξαδελφάκι του ο χρόνος | Μπατζανάκης του ο πόνος | Ο χάρος κάλπαζε  παραγιός | Και ο κόσμος εαυτός | Ένας μόνο μάγκας επιζών | Και ο κόσμος σώνεται | Κι ας μη τον είδατε ποτέ | Κι ας μη σας φανερώνεται | Ένας μόνο μάγκας επιζών | Μωρού παιδιού καρδιά | Γυναίκας, μάνας αγκαλιά | Κι άντρα ατσάλινη ματιά

10. Ήρθανε δύσκολοι καιροί Τραγούδι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Ήρθανε δύσκολοι καιροί | κακό του κεφαλιού τους | ούτε μου καίγεται καρφί | χαμένοι από δικού τους | Να πω πως τους περίμενα | θα 'τανε πάλι λίγο | δεν κούνησα ούτε βλέφαρο | "όχι" να πω, να φύγω | Τίποτα να μη μου δίνουν | εγώ δίνομαι | κι όταν όλοι με προδίνουν | δεν προδίνομαι | Κι ας έχω κάνει φίλο τον χαμό | εγώ του Χάρου θα του κάτσω στο λαιμό | Ήρθανε δύσκολοι καιροί | με γεια τους με χαρά τους | εμένα θα βρουν νικητή | κι αυτοί και τα παιδιά τους | Να πω πως τους περίμενα | θα 'τανε πάλι λίγο | δεν κούνησα ούτε βλέφαρο | "όχι" να πω, να φύγω | Τίποτα να μη μου δίνουν | εγώ δίνομαι | κι όταν όλοι με προδίνουν | δεν προδίνομαι | Κι ας έχω κάνει φίλο τον χαμό | εγώ του Χάρου θα του κάτσω στο λαιμό

11. Βασίλισσα της λύπης Τραγούδι: Κατερίνα Σιάπαντα
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Έρχεσαι μέσα στα όνειρα μου | και σαν κραυγή μες την καρδιά μου | να λες σε πρόδωσα πικρά | τέσσερα χρόνια τώρα λείπεις | και γω βασίλισσα της λύπης | έψαξα για παρηγοριά | Τώρα με άλλονε μα δεν σε ξεχνώ | τάφο δεν κάνω την καρδιά μου όσο ζω | και έτσι θα ζεις βαθιά μου ενώ | όταν πατούσες γκάζι δεν με σκέφτηκες | και με την φρίκη πήγες κλέφτηκες | και ούτε που σκέφτηκες | πως τα αμάξια δεν πετούν στον ουρανό | και ο έρωτας δεν ζει μες το κενό | Τι άλλο ήθελες να κάνω | άμυαλα σαν και σένα να πεθάνω | να μην πατήσω φρένο στην στροφή | έρχεσαι απο κει που είσαι | ουρλιάζεις σαν και μένα σβήσε | αυτό θα πει αγάπη αληθινή | Τώρα με άλλονε μα δεν σε ξεχνώ | τάφο δεν κάνω την καρδιά μου όσο ζω | και έτσι θα ζεις βαθιά μου ενώ | όταν πατούσες γκάζι δεν με σκέφτηκες | και με την φρίκη πήγες κλέφτηκες | και ούτε που σκέφτηκες | πως τα αμάξια δεν πετούν στον ουρανό | και ο έρωτας δεν ζει μες το κενό | πως τα αμάξια δεν πετούν στον ουρανό | και ο έρωτας δεν ζει μες το κενό

12. Χαβαλεδιάρικο Τραγούδι: Δημήτρης Κοντογιάννης & Σοφία Διαμαντή
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μ' έν' αμάν, αμάν στα χείλη | πάω πίσω στα παλιά | κι αν τυχόν γίνω ρεζίλι | φταιν τά αισθηματικά | Τι κι αν είσ' απ' τη Λιβύη | εργατάκι και φτωχό | κι άσ' τό νταχτιρντί να γίνει | πατιρντί κανονικό | Με δυο όπλες κι ένα άιντες | με ουίσκι και λοιπά | θα πηδάμ' απ' τις βεράντες | στου Ζαλόγγου τη μεριά | Τι κι αν είσ' απ' τη Λιβύη | εργατάκι και φτωχό | κι άσ' τό νταχτιρντί ταξίμι | να κομπλάρει ο Ανταμό | κι άσ' τό νταχτιρντί να γίνει | πατιρντί κανονικό | Πες τού Νιόνιου να κουρντίσει | και του Γιώργου να τη βγει | ο Λιδάκης να βρει λύση | κι ο Μανόλης να βιαστεί | Τι κι αν είσ' απ' τη Λιβύη | εργατάκι και φτωχό | κι άσ' τό νταχτιρντί να γίνει | πατιρντί κανονικό

13. Ζήλια μου Τραγούδι: Αθηνά Μόραλη
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Όταν παίρνω φόρα, φόρα κατηφόρα | κι ο Θεός ο ίδιος δε με σταματά | Έλειψες μιαν ώρα κι έχει πέσει τώρα | έκλειψη ηλίου και μια σκοτεινιά | Όταν παίρνω φόρα, φόρα κατηφόρα | κι ο Θεός ο ίδιος δε με σταματά | Ζήλεια μου, ζήλεια μου | με σένα η καρδιά μου είναι ζωντανή | μίλα μου, μίλα μου | μα φύγε όταν έρθει εκείνος να με βρει | ζήλεια μου, ζήλεια μου | σαν την αγάπη είσαι τόσο δυνατή | μίλα μου, μίλα μου | μα φύγε όταν έρθει εκείνος να με βρει | Ψέματα σου λέω | και κρυφά σου κλαίω | από αγάπη ζήλεια και εγωισμό | κι όταν είμαι ψεύτρα | κι άλλο τόσο φταίχτρα | πάλι από την ζήλεια θα υποκριθώ | ψέματα σου λέω | και κρυφά σου κλαίω | από αγάπη ζήλεια και εγωισμό | Ζήλεια μου, ζήλεια μου

14. Ηδονή κι οδύνη Τραγούδι: Δημήτρης Κοντογιάννης
Μουσική: Δημήτρης Κοντογιάννης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Το πάθος, το πάθος ζοφερό, | το λάθος τρομερό ανάμεσα, | ανάμεσα σε δυο τρέμει το μυαλό, | ανάμεσα σε δυο, τρέμει το μυαλό. | Ηδονή κι οδύνη είναι αδελφές, | ο πόνος να με κρίνει, όχι δικαστές, | ο πόνος να με κρίνει, όχι δικαστές. | Ανάμεσα, ανάμεσα σε δυο | καθέτως στον γκρεμό και δε θυμάμαι, | δε θυμάμαι πως με πήρε ο χαμός, | και δε θυμάμαι πως με πήρε ο χαμός. | Ηδονή κι οδύνη είναι αδελφές, | ο πόνος να με κρίνει, όχι δικαστές, | αχ, αδρεναλίνη, άνοιξε και μπες.

15. Των αγγέλων τα φτερά Τραγούδι: Ανδρέας Καρακότας
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Των αγγέλων τα φτερά κάνανε φτερά | τα πουλάει ο Μηνάς στην οδό Αθηνάς | Κάποιοι τ' αγοράζουν και στραβά τα βάζουν | Θέλουν λίγο να πετάξουν και ζωή ν' αλλάξουν | Δυο γινήκαν θύματα πιάστηκαν στα σύρματα | μόνο μια πολύ γριά χάθηκε ψηλά, ψηλά | Πρόλαβα κι εγώ πήρα ένα φτερό | Κι όταν το φορώ πως πετώ θαρρώ | Μπες κι εσύ κι εσύ στην πελατεία | όταν βρεις καλή αιτία | κι αν σε δω στον ουρανό | τότε ένα γεια σου θα σου πω | κι αν σε δω στον ουρανό | τότε ένα γεια σου θα σου πω | Των αγγέλων τα φτερά κάνανε φτερά | τα πουλάει ο Μηνάς στην οδό Αθηνάς | Πρόλαβα κι εγώ πήρα ένα φτερό | Κι όταν το φορώ πως πετώ θαρρώ

16. Στη Ρέμβη Τραγούδι: Ναταλί Ρασούλη
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Είχε νόημα η ιδέα | να βρεθούμε εσύ κι εγώ | μες στη Ρέμβη όπως τότε | που μου είπες σ' αγαπώ | Μόνο τώρα είναι άλλο | συμφωνήσαμε κι οι δυο | κλείνει κύκλος και ανοίγει | πύλη για το χωρισμό | Η νύχτα ακριβέ μου | μια πικρή χαρά | κι ο χωρισμός μια φιέστα | σε νεκρή καρδιά | Μες στη Ρέμβη όπως τότε | που μου είπες σ' αγαπώ | κάθε λέξη κάθε βλέμμα | είναι βήμα στο γκρεμό | Σα μου το 'πες τόσο κρύα | ήθελα ν' αφανιστώ | όμως είμαι εδώ μαζί σου | με το ρίγος σου ριγώ

17. Σαν μαζί του χάνομαι, τη βρίσκω Τραγούδι: Ανθή Κουφουδάκη
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Εκεί που ήμουν ήσυχη κι εντάξει | Τον είδα κι’ όλα έχουνε αλλάξει | Γίναν άνω, κάτω στη ζωή μου | Σαν ζάχαρη στο τσάι, η ψυχή μου | Γίναν άνω, κάτω στη ζωή μου | Σαν ζάχαρη στο τσάι, η ψυχή μου | Πιάστηκα η φτωχή στην καθετή του | Με τρελαίνει δις, το καθετί του | Σαν μαζί του χάνομαι, τη βρίσκω | Κι ας είναι πάντα όπως μου λεν σε ρίσκο | Σαν μαζί του χάνομαι, τη βρίσκω | Κι ας είναι πάντα όπως μου λεν σε ρίσκο | Εγώ σαφώς μια τακτοποιημένη | Η πλέον τώρα αναστατωμένη | Δεν υπολογίζω πια κανένα | Μπροστά σ’ αυτόν, σε ‘κείνον και τον έναν | Δεν υπολογίζω πια κανένα | Μπροστά σ’ αυτόν, σε ‘κείνον και τον έναν | Πιάστηκα η φτωχή στην καθετή του | Με τρελαίνει δις, το καθετί του | Σαν μαζί του χάνομαι, τη βρίσκω | Κι ας είναι πάντα όπως μου λεν σε ρίσκο | Σαν μαζί του χάνομαι, τη βρίσκω | Κι ας είναι πάντα όπως μου λεν σε ρίσκο | Πιάστηκα η φτωχή στην καθετή του | Με τρελαίνει δις, το καθετί του | Σαν μαζί του χάνομαι, τη βρίσκω | Κι ας είναι πάντα όπως μου λεν σε ρίσκο | Σαν μαζί του χάνομαι, τη βρίσκω | Κι ας είναι πάντα όπως μου λεν σε ρίσκο

Ο τέταρτος δίσκος

01. Υδροχόος Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Βάσω Αλαγιάννη | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μπαίνουμε στον Υδροχόο | και θ' ανάψουνε φωτιές | οι καιροί νερό θα φέρουν | έτσι λεν αυτοί που ξέρουν | κι όμως θα καούν καρδιές | Όλα τριγύρω αλλάζουνε | κι όλα τα ίδια μένουν | και μένα τα χεράκια της | με λύνουν και με δένουν | Μπαίνουμε στον Υδροχόο | και θα φύγουν οι Ιχθείς | Έτσι ήτανε γραμμένα | Μέσα στ' άστρα τα σβησμένα | Που 'χα δει στα μάτια της | Όλα τριγύρω αλλάζουνε | κι όλα τα ίδια μένουν | και μένα τα χεράκια της | με λύνουν και με δένουν

02. Έγκλημα και τιμωρία Τραγούδι: Γιώργος Μαργαρίτης
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μιζέρια, φτώχια, ανεργία | Μα πιο πολύ μισώ την αδικία | Σάμπως δεν υπάρχουν νόμοι | Μόνο το λαθροκονόμι | Περνά ο κοσμάκης βάσανα | Μα κάποιοι φταίν' για όλα αυτά | Κι αν είμαι ένοχος κι εγώ | Αμέσως να τιμωρηθώ | Εγώ δεν είμαι δικαστής | Εγώ είμαι ένας τραγουδιστής | Βγαλμένος μέσ' απ' το λαό | Και όσο ζω θα τραγουδώ | «κοινωνία ένοχη, παλιοκοινωνία» | Κι όπως είπε ο Ντοστογιέφσκι | «έγκλημα και τιμωρία» | Μιζέρια, φτώχια, ανεργία | Μα πιο πολύ μισώ την αδικία | Στον αδικημένο, καλοσύνη | Στον μπαγάσα, δικαιοσύνη | Φταίχτες, κλέφτες, φυλακή | Τέρμα η αλωπεκή | Όσοι κλέβουν την μπουκιά | Ας πληρώσουν την απανθρωπιά | Εγώ δεν είμαι δικαστής | Εγώ είμαι ένας τραγουδιστής | Βγαλμένος μέσ' απ' το λαό | Και όσο ζω θα τραγουδώ | «κοινωνία ένοχη, παλιοκοινωνία» | Κι όπως είπε ο Ντοστογιέφσκι | «έγκλημα και τιμωρία» | Εγώ δεν είμαι δικαστής | Εγώ είμαι ένας τραγουδιστής | Βγαλμένος μέσ' απ' το λαό | Και όσο ζω θα τραγουδώ | «κοινωνία ένοχη, παλιοκοινωνία» | Κι όπως είπε ο Ντοστογιέφσκι | «έγκλημα και τιμωρία»

03. Από ψυχή σε ψυχή Τραγούδι: Δημήτρης Κοντογιάννης
Μουσική: Δημήτρης Κοντογιάννης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Αμάν, αμάν, αμάν, αμάν | Ο χρόνος τρέχει, πάει μπροστά αμάν | Αμάν, αμάν, αμάν, αμάν | κι ο νους μου ακολουθάει αμάν, αμάν, | μα η καρδιά που 'ναι τρελή αμάν, αμάν, αμάν | πίσω ξαναγυρνάει αμάν, αμάν, | πίσω ξαναγυρνάει αμάν, αμάν. | Και με σιωπή να μου μιλάς | εγώ θα καταλάβω, | με δυο λογάκια της καρδιάς | εγώ θα μεταλάβω, | με δυο λογάκια της καρδιάς | εγώ θα μεταλάβω. | Από ψυχή σ' άλλη ψυχή | κι από κορμί σ' άλλο κορμί, | το στόμα σ' άλλο στόμα | κι ο κόσμος ζει ακόμα.

04. Νταν! Μέσα θα πέσω Τραγούδι: Πέτρος Βαγιόπουλος
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Ο έρωτας είναι φωτιά | Την τριγυρνάω και πετώ | Κάθε στροφή και πιο κοντά | Και δεν με νοιάζει αν θα καώ | Και συ ‘σουνα φλόγα τρελή | Που μου ανοίγει αγκαλιά | Και μου μιλεί και με καλεί | Με πυρκαγιά αντί καρδιά | Νταν! Μέσα θα πέσω | Αν έτσι σου αρέσω | Και ο ψεύτικος ντουνιάς | Αχ! Ας σβήσει μονομιάς | Ναι, μέσα θα πέσω | Κι ας τόσο θα πονέσω | Θα γίνομαι Θεός | Ναι σαν φλόγα που ΄ναι φως | Νταν! Μέσα θα πέσω | Αν έτσι σου αρέσω | Νταν! Μέσα θα πέσω | Όσο κι αν πονέσω! | Ο έρωτας είναι φωτιά | Κι εγώ ξερό ένα δεντρί | Που απ’ την πικρή του ερημιά | Χαρά, από σένα να καεί | Και ας μη δώσει πια καρπό | Χωρίς και ρίζες μες στη γη | Μον’ να του πεις το σ’ αγαπώ | Και στάχτες χίλιες θα γενεί | Νταν! Μέσα θα πέσω | Αν έτσι σου αρέσω | Κι ο ψεύτικος ντουνιάς | Αχ! Ας σβήσει μονομιάς | Ναι, μέσα θα πέσω | Κι ας τόσο θα πονέσω | Θα γίνομαι Θεός | Ναι σαν φλόγα που ‘ναι φως | Νταν! Μέσα θα πέσω | Αν έτσι σου αρέσω | Νταν! Μέσα θα πέσω | Όσο κι αν πονέσω! | Νταν! Μέσα θα πέσω | Αν έτσι σου αρέσω | Και ο ψεύτικος ντουνιάς | Αχ! Ας σβήσει μονομιάς | Ναι, μέσα θα πέσω | Κι ας τόσο θα πονέσω | Θα γίνομαι Θεός | Ναι σαν φλόγα που ‘ναι φως | Νταν! Μέσα θα πέσω | Αν έτσι σου αρέσω | Νταν! Μέσα θα πέσω | Όσο κι αν πονέσω!

05. Έρωτας Τραγούδι: Λιζέτα Καλημέρη
Μουσική: Γιώργος Καζαντζής | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Έρωτά μου μην ακούς τι λέω | ύμνους, απειλές και παρακάλια, | γέλα αν το θέλεις όσο κλαίω | πίνε εσύ κι ας γίνω εγώ πιο χάλια. | Μείνε έρωτα σκληρός σαν το ατσάλι | μη σκεφτείς ποτέ ελεημοσύνη, | σαν να 'σαι θάνατος π' ανοίγει την αγκάλη | πάλι θα σου χρωστώ ευγνωμοσύνη. | Χρέωσέ με, προχώρα τη δουλειά σου | ξέρω τώρα πια αυτό που είσαι, | είμαι μια δικιά σου, χάρισμά σου | φύγε αν θες ψυχή μου, κάβους λύσε. | Μείνε έρωτα σκληρός σαν το ατσάλι | μη σκεφτείς ποτέ ελεημοσύνη, | σαν να 'σαι θάνατος π' ανοίγει την αγκάλη | πάλι θα σου χρωστώ ευγνωμοσύνη.

06. Το τσιφτετέλι του Διογένη Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Κυπουργός | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Δυόμισι χιλιάδες χρόνια μ' αγαπάς τρελά μου λες | Ωχ αυτές βρε οι τρελές σου οι υπερβολές | Μια στιγμή αν μ' αγαπούσες, μια στιγμίτσα μόνο αν | Στο ριλάξ θα την περνούσα μια ζωή γκαγκάν | Του Διογένη εγγονό με έχεις καταντήσει | Και στα ίσια θα στο πω σ' αρχαίο μέλλον ζούμε κι οι δυό | Για πιθάρι έχω το νου, φανάρι την καρδιά μου | Ψάχνω ακόμα και παντού να σε βρω ψεύτρα εδώ και τωρατζού | Ζώντας στην δικιά σου φρίκη εκατάντησα φρικιό | Την αγάπη χάπι κάνεις να την καταπιώ | Η δικιά μας ιστορία σαν τον αττικό ουρανό | Μα μπουκάρει η αιθάλη και εθελοτυφλώ

07. Μπάλα Γη Τραγούδι: Γιάννης Κούτρας
Μουσική: Γιώργος Γαβαλάς | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μια μπάλα είναι η Γη | Που έχει φάει σουτ απ’ τον Θεό | Και στ’ άγνωστο πηγαίνει | Ποιο άραγε γκολ ποστ | Την περιμένει | Ποιο γκολ να τη συμβεί | Μια μπάλα είναι η Γη | Αγαπημένη | Αχ! Μπάλα Γη | Πώς να σε πάρω αγκαλιά | Να σε γλυτώσω μια σταλιά | Απ’ την καταστροφή

08. Μια η ζωή, δυο οι ζωές Τραγούδι: Γλυκερία
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μια η ζωή δυο οι ζωές | Μα ο πόνος σε προφταίνει | Φτάνει που τις καλές στιγμές | Ο χάρος δεν τις παίρνει | Μια η ζωή δυο οι ζωές | Θα βρεις αλήθειες πάλι | Του όνειρου θα ’ναι σκιές | Και του μυαλού μια ζάλη

09. Τα μήλα και τα κρίνα Τραγούδι: Σοφία Διαμαντή
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Από τα χρόνια τα παλιά | κι απ’ την Παλιά Διαθήκη | οι άντρες βρέθηκαν ψηλά | κι εμείς στην αποθήκη. | Δεν ξέρω τι τους φταίξανε | τα μήλα και τα κρίνα, | χωρίς αυτά αν ξέρανε | δεν ζουν ούτ’ ένα μήνα, | δεν ζουν ούτ’ ένα μήνα. | Μη μου τα λες εμένα αυτά, | ξύπνιε μου και ντερβίση. | Αν και δεν ξέρω τα πολλά | εγώ σ’ έχω γεννήσει.

10. Αχ, βρε Βασίλη ταξιτζή Τραγούδι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Ο κόσμος είναι ζούγκλα φοβερή | ούτε το α, α, α του Ταρζάν πια δεν σε σώνει | είναι σαν να τρέχεις κάποια κούρσα μακρινή | και η βενζίνα μες στη νύχτα σου τελειώνει | Αχ βρε Βασίλη ταξιτζή δεν έχω άλλη συμβουλή | πάτα της τρέλας μας το γκάζ | άδειο του νου το πορτ μπαγκάζ | δικό μας το αγώι | πάτα και άστο όπως πάμε | παντού να τριγυρνάμε | με νόημα να γλεντάμε | ω, και ας γράφει το ρολόι | πάτα και άστο όπως πάμε | παντού να τριγυρνάμε | με νόημα να γλεντάμε | ω, και ας γράφει το ρολόι | Οι σκέψεις επιβάτισσες κακές | και μόλις πας να βάλεις τη σημαία | ακούς ξοπίσω ξαφνικά μες στις στροφές | τη μοίρα να ουρλιάζει σαν τροχαία | Αχ βρε Βασίλη ταξιτζή δεν έχω άλλη συμβουλή | πάτα της τρέλας μας το γκάζ | άδειο του νου το πορτ μπαγκάζ | δικό μας το αγώι | πάτα και άστο όπως πάμε | παντού να τριγυρνάμε | με νόημα να γλεντάμε | ω, και ας γράφει το ρολόι | πάτα και άστο όπως πάμε | παντού να τριγυρνάμε | με νόημα να γλεντάμε | ω, και ας γράφει το ρολόι | Μια πιάτσα είναι τούτη η ζωή | και ας είσαι ένας τεχνίτης στο τιμόνι | μπαίνει ένας κάποιος και σου δίνει διαταγή | ''στον Άδη σε παρακαλώ!" | και σε παγώνει. | Αχ βρε Βασίλη ταξιτζή δεν έχω άλλη συμβουλή | πάτα της τρέλας μας το γκάζ | άδειο του νου το πορτ μπαγκάζ | δικό μας το αγώι | πάτα και άστο όπως πάμε | παντού να τριγυρνάμε | με νόημα να γλεντάμε | ω, και ας γράφει το ρολόι | πάτα και άστο όπως πάμε | παντού να τριγυρνάμε | με νόημα να γλεντάμε | ω, και ας γράφει το ρολόι

11. Σαν θα ‘ρθει τούμπα ο ντουνιάς Τραγούδι: Ανθή Κουφουδάκη
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Βρε τι κι αν είμαι άτομο | Γυναίκα ή Παναγία | Θα σ’ αγαπώ με την καρδιά | Αυτό ‘χει μόνο αξία | Αν είμαι παλιοθήλυκο | Ή κοπελιά από τάξη | Αφού πολύ σ’ ασπάζομαι | Τι πρόκειται ν’ αλλάξει | Μ’ αν έχεις σκέψη στην καρδιά | Κι αγάπη στο μυαλό σου | Σαν θα’ ρθει τούμπα ο ντουνιάς | Θα βρεις τον άνθρωπό σου | Μ’ αν έχεις σκέψη στην καρδιά | Κι αγάπη στο μυαλό σου | Σαν θα’ ρθει τούμπα ο ντουνιάς | Θα βρεις τον άνθρωπό σου | Αν είσ’ ένας παλιάνθρωπος | Που η ζωή τον φτύνει | Αφού βαθιά μου σ’ αγαπώ | Ποιος είναι που θα κρίνει | Μωρέ κι ο κόσμος να χαθεί | Και συ να μην το ξέρεις | Η αγάπη μου θα σου σταθεί | Όπου κι αν υποφέρεις | Μ’ αν έχεις σκέψη στην καρδιά | Κι αγάπη στο μυαλό σου | Σαν θα’ ρθει τούμπα ο ντουνιάς | Θα βρεις τον άνθρωπό σου | Μ’ αν έχεις σκέψη στην καρδιά | Κι αγάπη στο μυαλό σου | Σαν θα’ ρθει τούμπα ο ντουνιάς | Θα βρεις τον άνθρωπό σου | Μ’ αν έχεις σκέψη στην καρδιά | Κι αγάπη στο μυαλό σου | Σαν θα’ ρθει τούμπα ο ντουνιάς | Θα βρεις τον άνθρωπό σου | Μ’ αν έχεις σκέψη στην καρδιά | Κι αγάπη στο μυαλό σου | Σαν θα’ ρθει τούμπα ο ντουνιάς | Θα βρεις τον άνθρωπό σου

12. Η μπαλάντα του επαγγελματία παίκτη Τραγούδι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Γιώργος Γαβαλάς | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μπορεί να φαίνεται θλιμμένη η ιστορία | Μα και ο ίδιος το ‘χει δει σαν κάτι φυσικό | Ξεκίνησε φτωχός με την φιλοδοξία | Ν’ ανέβει στο στερέωμα το ποδοσφαιρικό | Πότε θηρίο κι’ ήρωας και πότε τραυματίας | Απ’ την μικρή ομάδα του να φύγει αδημονεί | Μα πρέπει, διότι τον καλεί, ο επαγγελματίας | Το πρώτο του συναίσθημα να του ξεριζωθεί | Πληρώνεται να παίζει και δίνει τον καλύτερο εαυτό του | Σ’ όποια Π.Α.Ε. δεχτεί αυτόν και το συμβόλαιό του | Κι έχει χαρά και νόημα για να ζει | Μπορεί να φαίνεται θλιμμένη η ιστορία | Μα κρύβει πάθος και χαρές και δόξα και παρά | Ξάφνου ένα ντου, βρισιές μετά από τη λατρεία | Μαθαίνει την οδύνη του, να θάβει στην καρδιά | Πότε θηρίο κι’ ήρωας και πότε τραυματίας | Παίρνει την οικογένειά του και για αλλού τραβά | Μονάχα με τα πόδια του κλειδιά μια εργασίας | Αναγκασμένος μια ζωή το χθες να το ξεχνά | Πληρώνεται να παίζει και δίνει τον καλύτερο εαυτό του | Σ’ όποια Π.Α.Ε. δεχτεί αυτόν και το συμβόλαιό του | Κι έχει χαρά και νόημα για να ζει

13. Χορεύει ο Χάρος ζεμπεκιά Τραγούδι: Ανδρέας Καρακότας
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Χορεύει ο Χάρος ζεμπεκιά | Κι εγώ γονατισμένος | Κρατάω τέμπο και ρυθμό | Κρυφά βαλαντωμένος | Καθ’ όλα συμφωνήσαμε | Κι είμαι αποφασισμένος | Μόλις τελειώσει ο χορός | Κι εγώ είμαι τελειωμένος | Παίξε μουσικέ μου, παίξε | Το τραγούδι όσο κρατά | Ούτε νότα παραπάνω | Κουτσουκέλα δεν χωρά | Ούτε νότα παραπάνω | Είν’ ο λόγος που μετρά | Χορεύει ο Χάρος ζεμπεκιά | Βαράω παλαμάκια | Στην τελευταία την πενιά | Άντε μου γεια αλανάκια | Κι αν με ρωτήσετε γιατί | Του φέρομαι ωραία | Αυτός ποτέ δεν έφταιξε | Σ’ ότι έκανε μοιραία | Παίξε μουσικέ μου, παίξε | Το τραγούδι όσο κρατά | Ούτε νότα παραπάνω | Κουτσουκέλα δεν χωρά | Ούτε νότα παραπάνω | Είν’ ο λόγος που μετρά | Παίξε μουσικέ μου, παίξε | Το τραγούδι όσο κρατά | Ούτε νότα παραπάνω | Κουτσουκέλα δεν χωρά | Ούτε νότα παραπάνω | Είν’ ο λόγος που μετρά

14. Στου Σαββάκη το μετόχι Τραγούδι: Πέτρος Βαγιόπουλος
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Στου Σαββάκη το μετόχι | Σού ‘πανε και μου ‘πες «όχι» | Μου ‘πες «όχι» και πονώ | Σαν να πάτησα αχινό | «Όχι» μου ‘πες και πονώ | Σαν να πάτησα αχινό | Ο χωρισμός αυτός | Με βρήκε μπόσικο | Σα να κρατώ στη χούφτα μου | Φραγκόσυκο | Στου Σαββάκη το μετόχι | Σε αόρατη απόχη | Σαν το ψάρι σπαρταρώ | Και με μένα απορώ | Σαν το ψάρι σπαρταρώ | Και με μένα απορώ | Ο χωρισμός αυτός | Με βρήκε μπόσικο | Σα να κρατώ στη χούφτα μου | Φραγκόσυκο | Στου Σαββάκη το μετόχι | Μου εκάρφωσες μια λόγχη | Στο αριστερό πλευρό | Κι ας μου το ‘παν στα ταρώ | Στο αριστερό πλευρό | Κι ας μου το ‘παν στα ταρώ | Ο χωρισμός αυτός | Σαν ήλιο μ’ έδυσε | Και ξάφνου απ’ το φως του | Μέσα μ’ έγδυσε | Στου Σαββάκη το μετόχι | Σού ‘πανε και μου ‘πες «όχι» | Μου ‘πες «όχι» και πονώ | Σαν να πάτησα αχινό | «Όχι» μου ‘πες και πονώ | Σαν να πάτησα αχινό

15. Θ’ αναδυθώ Τραγούδι: Ανθή Κουφουδάκη
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Θ' αναδυθώ, απ' το νερό θα βγω | σαν Αφροδίτη εγώ μπροστά σου να σταθώ, | κι εσύ μιλιά, θα με κοιτάς βαθειά, | κοχύλι η αγκαλιά, πετράδια τα φιλιά. | Κοίτα που κατάντησα, να λέω άλλα αντ' άλλων, | τώρα που 'χεις φύγει και μου πήρες το μυαλό, | γύρνα έστω ξένος και θα πω πως πήγα μ' άλλον | να ζηλέψεις άπονε τον ίδιο σου εαυτό. | Και θ' ανεβώ σε θρόνο ακριβό | εγώ τον κόσμο αυτό σωστά να κυβερνώ, | κι εσύ μικρό θα κάνεις ό,τι πω | θα σε διατάζω εγώ, υπήκοο σωστό. | Κοίτα που κατάντησα, να λέω άλλα αντ' άλλων, | τώρα που 'χεις φύγει και μου πήρες το μυαλό, | γύρνα έστω ξένος και θα πω πως πήγα μ' άλλον | να ζηλέψεις άπονε τον ίδιο σου εαυτό.

16. Πότε Βούδας πότε Κούδας Τραγούδι: Magic de Spell
Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας | Έχω καταλάβει ήδη της ζωής μου το παιχνίδι | Έχω καταλάβει ήδη της ζωής μου το παιχνίδι | Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας. | Όλο ίδια και τα ίδια, του μυαλού σου ροκανίδια | άλλο ο ανοιχτομάτης κι άλλο ο αυγουλομάτης | άλλο ο ανοιχτομάτης κι άλλο ο αυγουλομάτης | Όλο ίδια και τα ίδια, του μυαλού σου ροκανίδια. | Στο 'πα μια και στο 'πα δύο, στο 'πα χίλιες δέκα δύο | βρε δεν είναι εδώ το Σούλι, εδώ είναι του Ρασούλη | βρε δεν είναι εδώ το Σούλι, εδώ είναι του Ρασούλη | Στο 'πα μια και στο 'πα δύο, στο 'πα χίλιες δέκα δύο. | Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας | Έχω καταλάβει ήδη της ζωής μου το παιχνίδι | Έχω καταλάβει ήδη της ζωής μου το παιχνίδι | Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας.

17. Από τη γυναίκα για τη γυναίκα Τραγούδι: Θοδωρής Κοτονιάς
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Σ’ έβλεπα απ’ το μπαλκονάκι, γλυκιά μου, | και σκεφτόμουν πώς να σ’ είχα δικιά μου. | Μα σε είδα ένα βράδυ σε μια Μερσεντές, | έκανες πως ήσουν άλλη και με πλήγωσες. | Από τη γυναίκα ούτε ένα καλό δεν είδα, | μα πίστεψέ με, είν’ η μόνη μου ελπίδα. | Αν ερχόσουνα μαζί μου, καλή μου, | σκλάβα πια δεν θα σε λέγαν, ψυχή μου. | Όσο σκλαβωμένη θα ’σαι σ’ έναν πονηρό | άλλο τόσο σκλάβος θα ’μαι κι όλο θα πονώ. | Από τη γυναίκα ούτε ένα καλό δεν είδα, | μα πίστεψέ με, είν’ η μόνη μου ελπίδα.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης