Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2015

Χρυσές επιτυχίες του Γιάννη Μαρκόπουλου





















01. Ζαβαρακατρανέμια Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Γιάννης Μαρκόπουλος
Ζαβαρακατρανέμια, Ζαβαρακατρανέμια | Αλληλούια, αλληλούια | Ζαβαρακατρανέμια ίλεως, ίλεως | Λάμα, λάμα νάμα, νάμα νέμια | Αλληλούια, αλληλούια | Ίλεως, ίλεως, ίλεως | Ίλεως, ίλεως νέμια | Ίλεως, ίλεως, ίλεως, ίλεως | Λάμα, λάμα νάμα, νάμα νέμια | Αλληλούια, αλληλούια | Ζαβαρακατρανέμια, Ζαβαρακατρανέμια | Αλληλούια, αλληλούια | Ζαβαρακατρανέμια ίλεως, ίλεως | Λάμα, λάμα νάμα, νάμα νέμια | Αλληλούια, αλληλούια | Αλληλούια, αλληλούια

02. Μιλώ για τα παιδιά μου Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης
Μιλώ για τα παιδιά μου και ιδρώνω | έχω ένα χρόνο να τα δω και λιώνω. | Μου γράφει η γιαγιά τους πως ρωτάνε | τα τρένα που 'ναι στο σταθμό πού πάνε. | Αδύνατος μου γράφει ο Στελάκης | έχει ανάγκη θάλασσας ο Τάκης | αρχίζει το σχολείο η Μαρίνα | θέλει να γίνει κάποτε γιατρίνα. | Μιλώ για τα παιδιά μου και ιδρώνω | έχω ένα χρόνο να τα δω και λιώνω. | Αγόρασα λαχείο στ' όνομά τους | αχ να κερδίσω να σταθώ σιμά τους

03. Μαλαματένια λόγια Τραγούδι: Λάκης Χαλκιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι | τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχθές | τ' αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι | σου μάθαινε το αύριο και το χθες | μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη | με του καιρού δεμένος τις κλωστές | Τ' αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία | που στράγγιξες χαμένα μια γενιά | καλύτερα να σ' έλεγαν Μαρία | και να 'σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά | κι όχι να ζεις μ' αυτή την κομπανία | και να μην ξέρεις τ' άστρο του φονιά | Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι | απ' του καιρού την άγρια πληρωμή | στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι | τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή | και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει | και το μαράζι δίχως αφορμή | Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι | τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά | κι απ' το παλιό μαρτύριο να 'χει μείνει | ένα σκυλί τη νύχτα που διψά | γυναίκες στη γωνιά μ' ασετιλίνη | παραμιλούν στην ακροθαλασσιά | Και στ' ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια | θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή | πώς έγινε με τούτο τον αιώνα | και γύρισε καπάκι η ζωή | πώς το 'φεραν η μοίρα και τα χρόνια | να μην ακούσεις έναν ποιητή | Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι | ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά | ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη | και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά | μαλαματένια λόγια στο χορτάρι | ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά | Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες | και ξημερώνοντας μέρα κακή[Παρασκευή] | τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες | με πήραν και με βάλαν σε κλουβί | και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες | παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί | Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια | κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής | περνούσα τα δικά σου δικαστήρια | αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις | να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια | και σαν κακούργο να με τιμωρείς

04. Το λόγια και τα χρόνια τα χαμένα Τραγούδι: Βασιλική Λαβίνα
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα | και τους καημούς που σκέπασε καπνός | η ξενιτιά τα βρήκε αδελφωμένα. | Κι οι ξαφνικές χαρές που ήρθαν για μένα | ήταν σε δάσος μαύρο κεραυνός | κι οι λογισμοί που μπόρεσα για σένα. | Και σου μιλώ σ' αυλές και σε μπαλκόνια | και σε χαμένους κήπους του θεού | κι όλο θαρρώ, πως έρχονται τ' αηδόνια | με τα χαμένα λόγια και τα χρόνια, | εκεί που πρώτα ήσουνα παντού | και τώρα μεσ’ στο κρύο και στα χιόνια. | Η μοίρα κι ο καιρός το 'χαν ορίσει | στον κόσμο αυτό να ρίξω πετονιά | κι η νύχτα χίλια χρόνια να γυρίσει. | Στο τέλος της γιορτής να τραγουδήσει | αυτός που δεν εγνώρισε γενιά | και του καημού την πόρτα να χτυπήσει. | Δεν ήτανε ρολόι σταματημένο | σε ρημαγμένο κι άδειο σπιτικό | οι δρόμοι που με πήραν και προσμένω. | Τα λόγια που δεν ξέρω σου τα δένω | με τους ανθρώπους που είδαν το κακό | και το 'χουν στ' όνομά τους κεντημένο. | Αυτός που σπέρνει δάκρυα και πόνο | θερίζει την αυγή ωκεανό. | Μαύρα πουλιά τού δείχνουνε το δρόμο | Κι έχει τη ζωγραφιά κοντά στον ώμο, | σημάδι μυστικό και ριζικό | πως ξέφυγε απ' τον Άδη κι απ' τον κόσμο.

05. Χίλια μύρια κύματα Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Κ.Χ Μύρης
Χίλια μύρια κύματα μακριά τ' Αϊβαλί | Μέρες της αρμύρας κι ο ήλιος πάντα εκεί | με τα μακεδονίτικα πουλιά και τ' αρμενάκια | που ελοξοδρόμησαν και χάσανε την Μπαρμπαριά | Πότε παραμονεύοντας τον πόρφυρα | το μαύρο ψάρι έρχεται φεύγει | μικραίνουν οι κύκλοι του | Χίλια μύρια κύματα μακριά τ' Αϊβαλί | Μεγάλωσαν τα γένια μας η ψυχή μας αλλοιώτεψε | αγριεμένο το σκυλί γαβγίζει τη φωνή του | βοήθα καλέ μου μη φαγωθούμε μεταξύ μας | Χίλια μύρια κύματα μακριά τ' Αϊβαλί | Ώρες, ώρες μερεύουμε με τη χορδή της λύρας | δεμένος πισθάγκωνα στο μεσιανό κατάρτι | ο Χιώτης ο τυφλός τραγουδιστής βραχνός προφήτης | μασώντας τη μαστίχα του παινεύει την Ελένη | κι άλλοτε τη Τζαβέλαινα τραβάει στο χορό | Χίλια μύρια κύματα μακριά τ' Αϊβαλί

06. Κρήτη μου όμορφο νησί Τραγούδι: Χαράλαμπος Γαργανουράκης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Γιάννης Μαρκόπουλος
Κρήτη μου, όμορφο νησί, | κλειδί του Παραδείσου, | θεριό ανήμερο εσύ, | βγες να σε χαιρετήσουν. | Κρατάς δεξιά μιαν ήπειρο, | αριστερά μιαν άλλη, | τους παίζεις τη βροντόλυρα, | για να χορέψουν πάλι. | Όταν σε βλέπω στέκομαι, | το μπόι χαμηλώνω, | το βούισμα σου γεύομαι, | κι απ' τις φωνές σου λιώνω. | Κρατάς δεξιά μιαν ήπειρο, | αριστερά μιαν άλλη, | τους παίζεις τη βροντόλυρα, | για να χορέψουν πάλι. | Αντάρα πιάνει στα βουνά, | τ' αγρίμια δίνουν όξω, | κι όταν αστράφτει και βροντά, | βγαίνεις ουράνιο τόξο. | Κρατάς δεξιά μιαν ήπειρο, | αριστερά μιαν άλλη, | τους παίζεις τη βροντόλυρα, | για να χορέψουν πάλι.

07. Οι οχθροί Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης
Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί | τις πόρτες σπάσαν οι οχτροί | κι εμείς γελούσαμε στις γειτονιές | την πρώτη μέρα | Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί | αδέρφια πήραν οι οχτροί | κι εμείς κοιτούσαμε τις κοπελιές | την άλλη μέρα | Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί | φωτιά μας ρίξαν οι οχτροί | κι εμείς φωνάζαμε στα σκοτεινά | την τρίτη μέρα | Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί | σπαθιά κρατούσαν οι οχτροί | κι εμείς τα πήραμε για φυλαχτά | την άλλη μέρα | Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί | μοιράσαν δώρα οι οχτροί | κι εμείς γελούσαμε σαν τα παιδιά | την πέμπτη μέρα | Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί | κρατούσαν δίκιο οι οχτροί | κι εμείς φωνάζαμε ζήτω και γεια | σαν κάθε μέρα

08. Ελλάδα Τραγούδι: Γιάννης Μαρκόπουλος
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Γιάννης Μαρκόπουλος
Στην κυρά μάνα μας μη δίνετε βοήθεια | ούτε μαγκούρα στο προσκέφαλο σιμά | γιατί θα δέρνει κάθε μέρα τα παιδιά της | κι όταν μιλάω θα με λέει αληταρά | κι αν δέρνει κάθε που γουστάρει τα παιδιά της | θα καταντήσουνε εμπόροι δουλικοί | τα νιάτα χάνονται στα βρόμικα σοκάκια | για να μετρήσουν με το μπόι τους τη γη | Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω | πάψε να με κυβερνάς | Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω | πάψε να με τυραννάς | Κι αν θέλω τώρα να ακούγεται η φωνή μου | με πιάνει τρόμος από ίσκιους μακρινούς | χρυσάφι μοιάζει η συντροφιά σου στη ζωή μου | κι η ομορφιά σου μου γιατρεύει τους καημούς | ρε μπάρμπα κάτσε να μας πεις μια ιστορία | πως ήταν τότες η μανούλα μας παλιά | έπεφτε ξύλο σα γινόταν φασαρία | ή σας νανούριζε με χάδια και φιλιά | Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω | μου σπαράζεις την καρδιά | Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω | μου πληγώνεις τη χαρά | Κι ο μπάρμπας τότε σοβαρεύτηκε λιγάκι | τη κούτρα ξύνει και παράγγειλε καφέ | η μητέρα είπε ήταν ένα κοριτσάκι | που ορφανό μάζευε άνθη σε μπαξέ | τ΄ άνθη στόλιζαν το αγέρωχο κεφάλι | μα όταν κοιμόταν πάλι πέφτανε στη γη | κι από τα λούλουδα που ο χάρος είχε βάλει | εμένα κράτησε να βλέπω τη ζωή | Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω | Μου ΄χεις φάει τη ψυχή | Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω | φίλοι θα βρεθούμε όλοι μαζί | Αυτή παιδιά μου ήταν τότες η μανούλα | ο κήπος ύστερα εγέμισε ληστές | το κοριτσάκι μας το ντύσανε γριούλα | κι απ΄τα κουρέλια φαινότανε οι πληγές | κι αν μας χτυπάει με μανία και φωνάζει | τη βάζουν άλλοι με συμφέροντα πολλά | το όνειρο που φεύγει τη τρομάζει | να αναζητάει μια χαμένη ελευτεριά | Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω μάνα | στο καμίνι της φωτιάς | Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω μάνα | πες μας πάλι τι ζητάς

09. Στο Πέραμα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Γιώργος Χρονάς
Τη μέρα που ήρθα και σε βρήκαν | κάτω στο Πέραμα με τους γέρους | στη θάλασσα να βρίζεις | την κάμαρα που σε γέννησε και τον Ξέρξη. | Στάθηκα δίπλα σου και σου είπα | τα κεραμίδια θα γίνουνε τσιμέντο | τα ξύλα θα γίνουνε πέτρες | η αγάπη θα γίνει χρήμα. | Τη μέρα που ήρθα και σε βρήκα | κάτω στο Πέραμα με τους γέρους | στάθηκα δίπλα σου και σου είπα | θα μας ξεχάσουνε την Πέμπτη | το Σάββατο, το Σάββατο | την ίδια ώρα θ' αναστηθούμε.

10. Εδώ στην ξένη χώρα Τραγούδι: Λάκης Χαλκιάς
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης
Εδώ στην ξένη χώρα | αχ τι στεναχώρια | Τι θα φάω τι θα πιω | τι θα στείλω στο χωριό | οι γυναίκες είναι χύμα | Καίγομαι σαν τις κοιτώ | δεν με θέλουν κι είναι κρίμα | Εδώ στην ξένη χώρα | αχ τι στεναχώρια | Κάθε βράδυ στον σταθμό | τριγυρίζω για να πω | μια κουβέντα σ' ένα φίλο | Κι αν μια νύχτα δεν τον βρω | μοιάζω με χαμένο σκύλο | Εδώ στην ξένη χώρα | αχ τι στεναχώρια | Θα γυρίσω στο χωριό | δεν αντέχω δεν βαστώ | τι κορμί βασανισμένο | Ψάχνω να 'βρω αδερφό | κι όλοι με φωνάζουν ξένο

11. Η Ρόζα η Ναζιάρα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Μιχάλης Φακίνος
Η Ρόζα η ναζιάρα με τα σγουρά μαλλιά | στα θέατρα γυρίζει και ψάχνει για δουλειά | Φωτογραφίες δείχνει σα σταρ του σινεμά | να παίζει Γενοβέφα ντυμένη στα λευκά | Στα θέατρα γυρίζει και ψάχνει για δουλειά | μα στην κακούργα Αθήνα δε βρίσκει πουθενά | Της πρότειναν να γίνει του Τσάκαλου καρφί | μα εκείνη λέει όχι με βροντερή φωνή | Ντυμένη Γενοβέφα τη βρήκαν το πρωί | με ρουζ μπογιαντισμένη σα να 'ταν στη σκηνή.

12. Αγρίμια κι αγριμάκια μου Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Παραδοσιακό
Αγρίμια κι αγριμάκια μου, | λάφια μου μερωμένα, | πέστε μου πού'ναι οι τόποι σας, | πού'ναι τα χειμαδιά σας; | Γκρεμνά 'ναι εμάς οι τόποι μας, | λέσκες τα χειμαδιά μας, | τα σπηλιαράκια του βουνού | είναι τα γονικά μας.

13. Ο δάσκαλος Τραγούδι: Λάκης Χαλκιάς
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Τον δάσκαλο, τον δάσκαλο | αυτόν τον σαρδανάπαλο | να μου τον φέρετε στο στρώμα | που λέει στους χουσμεκιάρηδες | που λέει στους μεσιακάρηδες | ότι δικό τους είν' το χώμα. | Τον δάσκαλο, τον δάσκαλο | αυτόν τον σαρδανάπαλο | να σταματήσει πια να δασκαλεύει | με λόγια σαν και τούτα της φωτιάς | πως όποιος για το δίκιο δεν παλεύει | θα ζει και θα πεθαίνει σα ραγιάς. | Τον δάσκαλο, τον δάσκαλο | αυτόν τον σαρδανάπαλο | που κατσαπλιάδες έχει γύρω, | παράδες θα γεμίσετε | το στόμα αν του κλείσετε | που τάζει στου κολίγους κλήρο. | Τον δάσκαλο, τον δάσκαλο | αυτόν τον σαρδανάπαλο | να σταματήσει πια να δασκαλεύει | με λόγια σαν και τούτα της φωτιάς | πως όποιος για το δίκιο δεν παλεύει | θα ζει και θα πεθαίνει σα ραγιάς.

14. Παραπονεμένα λόγια Τραγούδι: Βασιλική Λαβίνα
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Στης ανάγκης τα θρανία | και στης φτώχειας το σχολειό | μάθαμε την κοινωνία | και τον πόνο τον παλιό | Παραπονεμένα λόγια | έχουν τα τραγούδια μας | γιατί τ' άδικο το ζούμε | μέσα από την κούνια μας | Το σεργιάνι μας στον κόσμο | ήταν δέκα μέτρα γης | όσο πιάνει ένα σπίτι | και ο τοίχος μιας αυλής | Παραπονεμένα λόγια | έχουν τα τραγούδια μας | γιατί τ' άδικο το ζούμε | μέσα από την κούνια μας

15. Ο αρκουδιάρης Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Ήρθε στο χωριό ο αρκουδιάρης | ένας μαύρος γύφτος ξεδοντιάρης | λεύτερη κι ανέμελη η ψυχή του, | πέρα ως πέρα οι κάμποι είναι δικοί του. | Πώς καθρεφτίζονται τα όμορφα κορίτσια; Έι! | Και ο τσομπάνος πώς κρατάει την αγκλίτσα; Όπα! | Οι αφεντάδες πώς κτυπούν το κομπολόι, ει! | Και πώς κουρδίζουν το χρυσό τους το ρολόι; | Παίζει το χαβά του μ' ένα ντέφι | όταν αυτουνού του κάνει κέφι. | Κλήρο ν' αποκτήσει δεν το νοιάζει | και γι αυτό σκλαβιά δεν δοκιμάζει. | Πώς καθρεφτίζονται τα όμορφα κορίτσια; Έι! | Και ο τσομπάνος πώς κρατάει την αγκλίτσα; Όπα! | Οι αφεντάδες πώς χτυπούν το κομπολόι, ει! | Και πώς κουρδίζουν το χρυσό τους το ρολόι;

16. Η φάμπρικα Τραγούδι: Λάκης Χαλκιάς
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης
Η φάμπρικα δε σταματά | δουλεύει νύχτα μέρα | και πώς τον λεν το διπλανό | και τον τρελό τον Ιταλό | να τους ρωτήσω δεν μπορώ | ούτε να πάρω αέρα | Δουλεύω μπρος στη μηχανή | στη βάρδια δύο δέκα | κι από την πρώτη τη στιγμή | μου στείλανε τον ελεγκτή | να μου πετάξει στο αυτί | δυο λόγια νέτα σκέτα | Άκουσε φίλε εμιγκρέ | ο χρόνος είναι χρήμα | με τους εργάτες μη μιλάς | την ώρα σου να την κρατάς | το γιο σου μην το λησμονάς | πεινάει κι είναι κρίμα | Κι εκεί στο πόστο μου σκυφτός | ξεχνάω τη μιλιά μου | είμαι το νούμερο οχτώ | με ξέρουν όλοι με αυτό | κι εγώ κρατάω μυστικό | ποιο είναι τ' όνομά μου

17. Το καριοφίλι μάνα μου Τραγούδι: Χαράλαμπος Γαργανουράκης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Κάποτε φτάνει το πουλί, | κάποτε δεν έρχεται καθόλου. | Περνά το καλοκαίρι και στη | φωλιά του θα ‘ρθει άλλο πουλί. | Την πρώτη μέρα συζητάς για την | ακρίβεια, μαζεύεις ξύλα για το | τζάκι σου τη δεύτερη. Μιλάς με | την φωτιά την τρίτη και την τέταρτη. | Περνά το καλοκαίρι και στη φωλιά | του θα ‘ρθει άλλο πουλί. Φυσάει | βοριάς, φυσάει και φεύγουν τα | πουλιά. Λυσσομανάει ο θανατάς, | λυσσομανά. | Άγγελος θανάτου μου ζέσταινε το στρώμα μου. | Το καριοφίλι μάνα μου! | Νύχτα ξυπνώ. | Το καριοφίλι μάνα μου! | Και παίρνω τα βουνά. | Το καριοφίλι μάνα μου! | Ψωμί δεν χόρτασα. | Το καριοφίλι μάνα μου! | Και τρέχω στα βουνά. | Το καριοφίλι μάνα μου! | Άγγελος θανάτου μου ζέσταινε το στρώμα μου.

18. Καφενείον Η ΕΛΛΑΣ Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Κ.Χ Μύρης
Στο καφενείον "Η ΕΛΛΑΣ" ο σαλτιμπάγκος | πουλά τα νούμερα φτηνά | δραχμή τα ακροβατικά | οι αλυσίδες δωρεάν | το πήδημα θανάτου δυο δραχμές | χωρίς σκοινιά, περάστε κόσμε. | Ασώματος η κεφαλή περάστε κόσμε | τη βρήκανε στην Αφρική | καπνίζει, πίνει και πονά | τρελαίνεται για μουσική | χορεύει με τα μάτια δυο δραχμές | ποιος θα τη δει; Περάστε κόσμε. | Στο καφενείον "Η ΕΛΛΑΣ" οι θεατρίνοι | μ' ασετιλίνη και κεριά | την Γκόλφω παίζουν στα παιδιά | με φουστανέλες δανεικές | και δάκρυ πληρωμένο δυο αυγά | και τρεις δραχμές, περάστε κόσμε.

19. Η μάνα του Αλέξανδρου Τραγούδι: Ηλίας Κλωναρίδης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Πάνος Θεοδωρίδης
Στη Μακεδονία του παλιού καιρού | γνώρισα τη μάνα του Αλέξανδρου | μου 'στησε κουβέντα στις εξοχές | κι έκανε νυχτέρια με μάγισσες | Αχ Μακεδονία χιλιόμορφη | γιατί κλαις και λιώνεις σαν το κερί | έχω γιο μονάκριβο η καψερή | κι έχει φύγει για την ανατολή | Τον προσμένουν κίνδυνοι και χωσιές | λόγια ανθρώπων μαύρα και συμφορές | μοναχός τ' αντέχει και τα περνά | τελειωμό δεν έχουν τα βάσανα | Στη Μακεδονία του παλιού καιρού | γνώρισα τη μάνα του Αλέξανδρου | στο φεγγάρι ψάχνει για μάγισσες | στ' όνειρό της φέρνει τους Έλληνες

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης