Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2015

Φταίνε τα τραγούδια





















Ο Διονύσης Τσακνής σε τραγούδια του Διονύση Τσακνή

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

01. Το επόμενο θύμα Τραγούδι: Διονύσης Τσακνής
Μουσική: Διονύσης Τσακνής | Στίχοι: Διονύσης Τσακνής
Όλα μοιάζουν να είναι σταθερά και απόλυτα | αντιρρήσεις σωρό κι΄ η ζωή στο συρτάρι | με φραγμούς και με όρους που σου βάζουν αθόρυβα | κι΄ ο έρωτάς σου κρυφός να μην αφήνει σημάδι. | Όλα έχουν σειρά αριθμό και ταυτότητα | και τ΄ όνειρό σου ακόμα να μένει στην άκρη | να κρατάς μια πορεία σε παιχνίδια ανώδυνα | μα ο έρωτάς σου κρυφός να μην αφήνει σημάδι. | Κι ένας φόβος σε παίρνει, | ένας φόβος πικρός | η μικρή σου ελπίδα δραπετεύει και χάνεται, | της καρδιάς σου ο λόγος αντηχεί στο κενό, | στις παγίδες ακόμα κι΄ ο έρωτας πιάνεται. | Και σε βλέπω στη μέση του δρόμου να στέκεσαι | να μετράς και να σέρνεις το κάθε σου βήμα | κι΄ έτσι όπως διαβαίνεις να το ξέρεις θα φαίνεσαι, | θάσαι στόχος λοιπόν ή το επόμενο θύμα. | Κι ένας φόβος σε παίρνει, | ένας φόβος πικρός | η μικρή σου ελπίδα δραπετεύει και χάνεται, | της καρδιάς σου ο λόγος αντηχεί στο κενό, | στις παγίδες ακόμα κι΄ ο έρωτας πιάνεται.

02. Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον Τραγούδι: Διονύσης Τσακνής
Μουσική: Διονύσης Τσακνής | Στίχοι: Διονύσης Τσακνής
Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον | στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε | αφού η ιστορία σας ανήκει | σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε | Στ' αυτιά μου δεν χωράνε υποσχέσεις | το έργο το 'χω δει μη με τρελαίνετε | το πλοίο των ονείρων μου με πάει | σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε | Μένω μονάχος στο παρόν μου | να σώσω οτιδήποτε, αν σώζεται | κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου | συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε | Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον | το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας | ξεγράψτε με απ' τα κατάστιχά σας | στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας | Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον | στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε | αφού η ιστορία σας ανήκει | σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε | Μένω μονάχος στο παρόν μου | να σώσω οτιδήποτε, αν σώζεται | κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου | συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε

03. Ώρες σιωπής Τραγούδι: Διονύσης Τσακνής
Μουσική: Διονύσης Τσακνής | Στίχοι: Διονύσης Τσακνής
Ώρες σιωπής και χάνομαι στο άσπρο των ματιών σου | Ώρες αιχμής και βρίσκομαι στις άκρες των χειλιών | Ας ήτανε να κράταγες στιγμούλα μου στο χρόνο | Ας ήτανε να φώτιζες αυτό μου το κενό | Φταίνε τα τραγούδια που με πήραν απ' το χέρι | κάτι στιχάκια σαλεμένων εραστών | μα εμένα τη στιγμούλα μου πίσω ποιος θα μου φέρει | Εγώ ό,τι αγάπησα σε εκείνη το χρωστώ | Ώρες σιωπής και πίστεψα στα ναι σου και στα όχι | Ώρες αιχμής και βρέθηκα στον έβδομο ουρανό | Να ζήσω σ' ένα όνειρο δεν ξέρω αν με παίρνει | μα ο έρωτάς μου άναψε, γι' αυτό σου τραγουδώ

04. Παιχνίδι της μνήμης Τραγούδι: Διονύσης Τσακνής
Μουσική: Διονύσης Τσακνής | Στίχοι: Διονύσης Τσακνής
Φεύγει η σκέψη μου σε υπόγειους δρόμους, | γνώριμους δρόμους σε μένα, | χάνω τα λόγια μου σε ψεύτικους τόνους, | παιχνίδια του μυαλού μεθυσμένα. | Σήμα αδέξιο μες’ το σκοτάδι | σκορπάει στην ησυχία | άτολμες λέξεις με φόντο το βράδυ | ζητάω άλλη μια ευκαιρία. | Βλέπω αντίκρυ το χρόνο | μαζί του η ζωή μου το σκάει, | κλέβει ακόμα και τα όνειρά μου | κι΄ ενώ με κλέβει γελάει. | Θα κάνω ξανά μια βόλτα στην πόλη | ξεγλίστρησα σήμερα μόνος, | αυτή η πόλη πολλά μου χρωστάει | ζητάει και τα ρέστα μου όμως. | Ψάχνω αμήχανος μέσα στη νύχτα, | τα πρόσωπα μου φαίνονται άδεια, | θυμάμαι εδώ είχα κάποτε κρύψει | κάποια δικά μου κομμάτια. | Βλέπω αντίκρυ το χρόνο | μαζί του η ζωή μου το σκάει, | κλέβει ακόμα και τα όνειρά μου | κι΄ ενώ με κλέβει γελάει.

05. Παράσταση για δύο Τραγούδι: Διονύσης Τσακνής
Μουσική: Διονύσης Τσακνής | Στίχοι: Διονύσης Τσακνής
Η παράσταση αρχινά, | δύο πρόσωπα ειν’ αρκετά | στον έρωτά τους χαμένα σε μια τέτοια φωτιά, | η παράσταση αρχίζει ξανά. | Και νομίζεις πως βαδίζουν μαζί, | η ιστορία κάτι τέτοιο απαιτεί | μα στην αγάπη ο καθένας περπατάει μοναχός | είναι νόμος της ζωής δυστυχώς. | Να κι΄ εγώ σ΄ ένα τέτοιο χορό | δεν με νοιάζει πού θα πάει ή τι θα βρω, | η αγάπη για σένα είναι δρόμος κλειστός, | μα στην άκρη του υπάρχει ένα φως. | Σε τέτοιο δίχτυ καιρό | σαν αιχμάλωτος σε πόλεμο ιερό | ανακρίνομαι πάλι στης καρδιάς σου το φως | μα φοβάμαι μην βρεθώ μοναχός. | Κι΄ όμως κοίταξε φίλε να δεις | τι παράξενοι που είμαστε όλοι εμείς, | όταν σβήσει ο έρως που νοιώθει ο καθείς | θ΄ ανοιχτούμε στους ρυθμούς της ζωής.

06. Στο βάθος κάποιου δρόμου μακρινού Τραγούδι: Διονύσης Τσακνής
Μουσική: Διονύσης Τσακνής | Στίχοι: Διονύσης Τσακνής
Όλα τελειώνουν, όλα λιγοστεύουν | και όλα έχουν γίνει μια σταλιά | κι΄ αυτοί που σ΄ έναν έρωτα πιστεύουν | τις νύχτες κατεβαίνουνε σκαλιά. | Σκαλιά που οδηγούνε σε υπόγεια | απ΄ όπου ψάχνεις μάταια να βγεις | η αγάπη μας ωθεί σε καταγώγια | διακόσια μέτρα κάτω απ΄ τη γη. | Όλα τελειώνουν, όλα ξεμακραίνουν | στενεύουνε τα όρια του νου | κι΄ εμείς οι δυό κουκίδες που μικραίνουν | στο βάθος κάποιου δρόμου μακρινού. | Στο βάθος κάποιου δρόμου που πηγαίνει | χωρίς επιστροφή μεσ΄ το κενό | κι΄ εσύ όλο να κλαις που δεν σου βγαίνει | το όνειρο ποτέ αληθινό. | Όλα τελειώνουν, όλα έχουν αδειάσει | μα κράτα της αγάπης την κλωστή | όπως τα είχες σχεδιάσει, | όπως τα είχες φανταστεί. | Όλα τελειώνουν, όλα ξεμακραίνουν | στενεύουνε τα όρια του νου | κι΄ εμείς οι δυό κουκίδες που μικραίνουν | στο βάθος κάποιου δρόμου μακρινού.

07. Θα γυρίσω θεατής Τραγούδι: Διονύσης Τσακνής
Μουσική: Διονύσης Τσακνής | Στίχοι: Νίκος Τσακνής
Άγνωστη, μοιραία πόλη, άγνωστη σαν το κορμί, | μακριά σου φεύγω πάλι, μακριά μ' ένα γιατί, | κλειδί βουβό, ό,τι ζητώ, να σ' αγαπώ, | βαθειά σου να βλέπω όπως σ' εκείνη, | άγνωστη, μοιραία πόλη τίποτα δεν ξέρω πια, | φεύγει η ζωή μας όλη κι εμείς είμαστε μακριά | σε συναντώ χωρίς να ζω | δεν είμαι εγώ όταν τρέχω κοντά σου, | είμαι ένας ξένος. | Μη με ρωτήσεις κάποια όμορφη και άπληστη βραδιά | με μια ματιά θα με τυλίξεις, | μη με ρωτήσεις, θα γυρίσω θεατής παντού κρυφά | σαν μια σκιά για να με κρύψεις στην αγκαλιά σου. | Άγνωστη, μοιραία πόλη, άγνωστη σαν το κορμί, | μακριά σου φεύγω πάλι, μακριά μ' ένα γιατί, | κλειδί βουβό, ό,τι ζητώ, να σ' αγαπώ, | βαθειά σου να βλέπω όπως σ' εκείνη. | Μη με ρωτήσεις κάποια όμορφη και άπληστη βραδιά | με μια ματιά θα με τυλίξεις, | μη με ρωτήσεις, θα γυρίσω θεατής παντού κρυφά | σαν μια σκιά για να με κρύψεις στην αγκαλιά σου, | για να με κρύψεις στην αγκαλιά σου, | για να με κρύψεις στην αγκαλιά σου.

08. Ο κύριος μόνος Τραγούδι: Διονύσης Τσακνής
Μουσική: Διονύσης Τσακνής | Στίχοι: Διονύσης Τσακνής
Σε τόμους βιβλία χωμένος, στη σκόνη το σπίτι βουλιάζει | στο τέλος του δρόμου. | Κανέναν δεν βλέπω να νοιάζει, | η πόλη αμύνεται πάντα με ύποπτο σθένος. | Στα μπαρ δεν γυρίζει, συνήθειες τέτοιες δεν έχει, | δεν ξέρω αν θέλει ή αν η τσέπη του δεν το αντέχει. | Περνάει τα σαράντα νομίζω | κι΄ οι φίλοι του ακόμα τον έχουν τελείως ξεγράψει. | Περίεργος, μόνος, μ΄ ανήσυχα μάτια, | τον κόσμο μας γύρω και ότι συμβαίνει εξετάζει. | Χαμένες Ιθάκες και φάλτσο πορεία η ζωή μας, | στο σάπιο καράβι μας της πιό νοσηρής φαντασίας. | Κοίτα όμως πώς περνάει ο καιρός, | μ΄ αυτός εκεί όπως πάντα, | σταματάει το χρόνο στη μέση του δρόμου | και τ΄ όνειρό του γλυκό ή πικρό | δεν υπακούει σε νόμους, | δεν χωράει στα μέτρα της μανίας του κόσμου. | Οι ψίθυροι όμως τριγύρω | τον θέλουνε να’ ναι σκοτεινός και μπλεγμένος, | με μαύρα τσιγάρα κι΄ ανήλικα αγόρια, | με ύποπτες σχέσεις, τη νύχτα που βγαίνει σαν ξένος. | Αυτό είναι το τίμημα να ζει κάποιος άνθρωπος μόνος, | τίποτα όρθιο στης πόλης τον πρόστυχο νόμο. | Κοίτα όμως πώς περνάει ο καιρός, | μ΄ αυτός εκεί όπως πάντα, | σταματάει το χρόνο στη μέση του δρόμου | και τ΄ όνειρό του γλυκό ή πικρό | δεν υπακούει σε νόμους, | δεν χωράει στα μέτρα της μανίας του κόσμου.

09. Αντίσταση κατά της αρχής Τραγούδι: Διονύσης Τσακνής
Μουσική: Διονύσης Τσακνής | Στίχοι: Διονύσης Τσακνής
Δραπέτης στο κατώφλι μιας μικρής φυλακής | Φιγούρα ιδανική σε τιμή ευκαιρίας | Ταξίδι με το τραίνο της μεγάλης φυγής | Φωτιά στο δάσος της εξουσίας | Έντυπα και εκδόσεις ιλουστρασιόν | μπλουζάκια και μπλουτζίν και μέσα σ' όλα | δηλώνω ότι ζω σ' ένα ζόρικο παρόν | κοκτέιλ μολότοφ και κόκα κόλα | Αντίσταση λοιπόν κατά της αρχής | μα ότι και να πούμε μυστικά φυλαγμένα | αντίσταση στους χώρους της κάθε ενοχής | κι ας είναι τα σχέδια που κάναμε σχισμένα | Στην άκρη του γκρεμού στο μηδέν και στο ρεκόρ | με άσκοπες κινήσεις στο ρυθμό της μέρας | μεθάω κάθε τόσο μες στης νύχτας το αλκοόλ | και χάνομαι μαζί του ως τα όρια της τρέλας

10. Μοναχικές σκέψεις Τραγούδι: Διονύσης Τσακνής
Μουσική: Διονύσης Τσακνής | Στίχοι: Διονύσης Τσακνής
Σ΄ένα γράμμα μου φίλε προχτές | δυό λογάκια κι΄ αυτά πικραμένα | δεν σου το’ στειλα ότι κι΄ αν λες | θα στα πω μια φορά μαζεμένα. | Σε ρουφιάνους και αλχημιστές | δεν πουλάω αυτές τις αλήθειες | στα στιχάκια μου σκύψε και βρες | και τα λόγια μου κρύψε. | Κι΄ έτσι μείναμε λίγοι-αν θες- | δίχως στέγη και κόμμα, | κάποιες μνήμες φυλάμε κρυφές | μην τις κάνουνε λιώμα. | Σε βιτρίνες και περιοδικά | θα κρεμάσουνε τα όνειρά μας, | στη δική τους φτηνή αγορά | φέρνει κέρδος μια τέτοια πραμάτεια. | Θα σου δίνουν τροφή και νερό, | σαν μαϊμού θα σε δείχνουν στο δρόμο, | σε σταυρώνουν λεπτό το λεπτό, | πριν τους πεις  «μετανιώνω» | Κι΄ έτσι μείναμε λίγοι-αν θες- | δίχως στέγη και κόμμα, | κάποιες μνήμες φυλάμε κρυφές | μην τις κάνουνε λιώμα.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης