Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Χρόνια πολλά τραγούδι μου




















Ο πρώτος δίσκος

01. Happy Birthday Τραγούδι: Τρίφωνο
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Παραδοσιακό

02. Το χειροκρότημα Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί | στη σκηνή σαν ροκ συγκρότημα. | Με κοιτάς σε κοιτώ | και μετά σιωπή | κάτι θα κοπεί | στην καρδιά στο μυαλό. | Με κοιτάς σε κοιτώ | και μελαγχολείς | ο καιρός πολύς | μ' αγαπάς σ' αγαπώ. | Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί | στη σκηνή σαν ροκ συγκρότημα | κι αν μας αντέξει το σκοινί | θα φανεί στο χειροκρότημα. | Με κρατάς σε κρατώ | και μετά γκρεμός | και μετά το τέρμα | και κανείς κανενός. | Με κρατάς σε κρατώ | και παντού σκιές | και παντού καθρέφτες | για θεούς κι εραστές.

03. Να μ' αγαπάς Τραγούδι: Τρίφωνο
Μουσική: Carlos Libedinsky | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά | Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά | Να με κρατάς αγκαλιά σφιχτά γιατί μου πήρε πολλά το εφτά | εκτός κι αν είπα εγώ το έλα σ' όλα αυτά | Μακάρι να ‘ναι η καρδιά μου ρόδι τυχερό | να στο χαρίσω να στάζει αγάπη ένα σωρό | Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ να μου λες πολύ | Κι ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό | Να περπατάμε χέρι, χέρι ως το πρωί | Του τραμ οι ράγες κάτι ξέρουν δεν μπορεί | Τα χρόνια φεύγουν, γοργά περνούν και μ’ αναμνήσεις μετά γυρνούν | Μικρά τα ονόματα που όλα τα χωρούν | Να μ’ αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά | Στο σινεμά στο κορμί μου κόλλα τρυφερά | Δεν ειν’ ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός | Για να ‘χει όνειρα να κάνει ο ενικός | Να μου μιλάς μεσημέρι, βράδυ και πρωί | Στα ξαφνικά, στο μικρό μπλακ άουτ της Δ.Ε.Η. | Και μέχρι να ‘ρθει ξανά το φως, αυτός ο λόγος ο πιο κρυφός | θα δει ν’ ανοίγουμε μια πόρτα στη ζωή | Να μ’ αγαπάς εαυτέ μου σ’ έψαχνα παντού | Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου ‘δίναν ραντεβού | απ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά | συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού | Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά | Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά | Να μου μιλάς σιγανά στ’ αυτί γιατί σ' ακούνε την νύχτα αυτή | παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί

04. Κοίτα μια νύχτα Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Κοίτα μια νύχτα | έξω που κάνει | κι ό,τι κι αν λέμε | κάπου μας πιάνει | Δες φεγγάρια | δες μπαλκόνια | και ζευγάρια | που ΄ναι χρόνια μαζί | Μάτια μου η Ελλάδα | την πάει την φεγγαράδα | κι αν είσαι και ξενύχτης | σε πάει και μια βαρκάδα | Μάτια μου, η Ελλάδα | το λέει για φιλενάδα | μου το ΄παν κι οι θεοί της | τους είχε δωδεκάδα | Κοίτα μια νύχτα | έξω που αντέχει | κι ό,τι κι αν παίζει | πάντα κόσμο θα έχει | Βάλε κι αστέρια | Βάλε και πρίμα | κι άσε τα χέρια | να ΄χουν το κύμα κορμί

05. Το πάρτι Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Kiki Lesendric | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Να γράψω θέλω σ' αγαπώ πολύ | να πάψω θέλω γι' αυτό θα πιω πολύ | Παλιά κομμάτια που χόρευες θα βρω | ποια ξένα μάτια σε βλέπουν θησαυρό | Απόψε η νύχτα μοιάζει μ' απειλή | μεγάλη νύχτα κι εγώ μικρός πολύ | Λευκά σεντόνια ριγμένα στη καρδιά | για μένα χιόνια και γι' άλλους μυρωδιά | Νύχτα πάρ' την τη σκέφτομαι ξανά | κάνει πάρτι το χθες και με πονά | Νύχτα ζήτα με μπροστά της για χορό | γι' αγάπη κλαίω μα δεν τη συγχωρώ | Στενά μπαλκόνια, δειλινά στενά | καρδιές μπαλόνια πετούν στο πουθενά | Ποτάμι μαύρο στις φλέβες μου κυλάς | κι ας μην ξανάβρω τον τρόπο που φιλάς | Νύχτα παρ' την τη σκέφτομαι ξανά | κάνει πάρτι το χθες και με πονά | Νύχτα ρίξε με σαν άστρο στο κενό | γι' αγάπη κλαίω μα δεν τη συγκινώ | Νύχτα πάρ' την...

06. Δικαίωμα Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Και δικαίωμα | δεν έχω πια να σ' αγαπώ | το στερέωμα της λογικής μου | θαν' αυτό. | Να σ' αγκαλιάζω μια φορά | ούτε με φτάνει κι ούτε μ' αφορά | κάποτε θέλαμε κι οι δυο | Μα τώρα πια | σε θέλω για τον εαυτό μου. | Και δικαίωμα δεν έχω πια να σ' αγαπώ. | Και δικαίωμα | δεν έχεις πια να με κρατάς | στο μεσαίωνα της λογικής σου | να με πας

07. Πριν το τέλος Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Lucio Battisti | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Το τρενάκι γυρνούσε φωτισμένο και αχνό στον αέρα | κάτω η θάλασσα μ' ένα καράβι το φεγγάρι πιο πέρα | σε θυμάμαι συχνά που φορούσες ένα άσπρο φουστάνι | σε κρατούσα απ' το χέρι ότι ζούμε μου λες δεν μου φτάνει | Στα τραγούδια που λέγαμε οι δυο μας οι φωνές χαμηλώσαν | χαραγμένη καρδιά στο παγκάκι που μετά την προδώσαν | μια φορά μου 'χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι | πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη | Κι εγώ που ζω για πάντα εδώ κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω | κάθε νύχτα που περνάει γυρίζω ξανά σκοτάδι γίνομαι και παραδίνομαι | στο ρυθμό σου που καίει ακόμα αυτό το σώμα που μένει χρόνια χωρίς σκιά | κάθε νύχτα που περνάει σαν ταινία κι ό,τι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο την πλατεία | Κάθε νύχτα που περνάει πάντα εδώ | Κι όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω | Σιδερένια η σκάλα και μου 'λεγες θα μείνουμε λίγοι | πήρε η νύχτα να πέφτει βαθιά κι ο αέρας με πνίγει | Μηχανές ξεχασμένες κι αδέσποτες στο δρόμου τη σκόνη | Σκέψου να ‘ταν το πάτωμα ασπρόμαυρο και να 'σου το πιόνι | μια φορά μου 'χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι | πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη | Κι εγώ που ζω για πάντα εδώ κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω | κάθε νύχτα που περνάει γυρίζω ξανά σκοτάδι γίνομαι και παραδίνομαι | στο ρυθμό σου που καίει ακόμα αυτό το σώμα που μένει χρόνια χωρίς σκιά | κάθε νύχτα που περνάει σαν ταινία κι ό,τι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο την πλατεία | Κάθε νύχτα που περνάει πάντα εδώ | Κι όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω

08. Η εποχή της αγάπης Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τ' όνομά σου μου 'φερνε το σφύριγμα του αγέρα | τ' όνομά σου κι έτρεμε η ψυχή | Ετοιμάσου μου 'λεγε η καρδιά , μα κάθε μέρα | στην υγειά σου μ' έπινε η βροχή | Τρυφερά τις νύχτες την αγάπη μου φωνάζεις | τρυφερά σε γύρευα κι εγώ | Το πρωί τριαντάφυλλο του κήπου μου φαντάζεις | το πρωί, τ' αγκάθι σου είναι εδώ. | Μα αν δεν σε βρω, να μην ξεχνάς | ότι σταυρώνεις το προσκυνάς. | Τ' άγγιγμά σου χάραζε το σώμα μου απ' τη μνήμη | πρώτα η πίστη κι ύστερα διωγμοί | Κάποιος άλλος φόραγε και μ' έκανε συντρίμμι | τ' άρωμά σου κι έφυγα χλωμή. | Τρυφερά τις νύχτες την αγάπη μου φωνάζεις | τρυφερά σε γύρευα κι εγώ | Το πρωί τριαντάφυλλο του κήπου μου φαντάζεις | το πρωί, τ' αγκάθι σου είναι εδώ. | Μα αν δεν σε βρω, να μην ξεχνάς | ότι σταυρώνεις το προσκυνάς. | Μα αν δεν σε βρω μην το λησμονάς | ότι σταυρώνεις το προσκυνάς

09. Αχ! Έλα κι άναψε το φως Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Εδώ θα δέσω τ' όνειρο | στην έρημο, στον Άδη | με τη βροχή την πόρτα σου | δεν μπόρεσα να βρω. | Εδώ θα πέσει τ' άστρο μου | στου κόσμου το πηγάδι | χωρίς φιλί κοιμήθηκα | στην άκρη στο γκρεμό. | Αχ! Έλα κι άναψε το φως | τα χρόνια να μοιράσω | και μείνε στο παράθυρο | να διώχνεις τα παλιά. | Έλα και τράβα τη σκεπή | να φύγω να πετάξω. | Στη νύχτα και στο χάλασμα | θα ρίξω το κλειδί μου | και με κουρέλι κόκκινο | θα δέσω το φτερό. | Εκείνα που 'χα να σου πω | τα παίρνω όλα μαζί μου | στο χώμα της δικής μου αυλής | μην ψάξεις για νερό.

10. Της καληνύχτας τα φιλιά Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Εδώ να μείνεις, να με κρατήσεις αγκαλιά να μ' ανακρίνεις | της καληνύχτας τα φιλιά τι μου τα δίνεις | δε φεύγω απόψε κι απ' τ' αμάξι δε θα βγω | κι αν έχεις τίποτα μαζί μου να συγκρίνεις | εδώ να μείνεις, να το μάθουμε κι οι δυο | Εδώ να μείνεις, εδώ να μείνεις | της καληνύχτας τα φιλιά μη μου τα δίνεις | Εδώ και τώρα, γιατί ειν' ο δρόμος μας παλιός και κατηφόρα | της καληνύχτας τα φιλιά δεν είναι δώρα | δε φεύγω απόψε κι απ' τη ζωή σου δε θα βγω | κι αν ειν' η σχέση μας μισή τα λόγια φόρα | εδώ και τώρα, στης αγάπης το θυμό | Εδώ να μείνεις, εδώ να μείνεις | της καληνύχτας τα φιλιά μη μου τα δίνεις | Εδώ να μείνεις, εδώ να μείνεις | της καληνύχτας τα φιλιά τι μου τα δίνεις

11. Καημέ του κόσμου Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Κώστας Καλδάρας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Βραχιόλι από χρυσόχαρτο και κόκκινο φουστάνι | σε βρήκα Σαββατόβραδο μα για ζωή δε φτάνει | παράτησα το σπίτι μου στην πρώτη κατηφόρα | και πέταξα το δίχτυ μου εδώ που ζούμε τώρα | Καημέ του κόσμου στεναγμέ όλα τα ναι καήκανε | και τα μαχαίρια ουρανέ μες στην καρδιά με βρήκανε | καημέ του κόσμου στεναγμέ όλα τα ναι καήκανε | κι είπα να πέσεις ουρανέ πιο χαμηλά από μένανε | Εμένα που με βλέπετε τα χρόνια μου δεν έχω | κι η ερημιά με ντρέπεται που με χτυπάει κι αντέχω | παράτησα τον ύπνο μου στην πρώτη νυχτερίδα | στο μυστικό το Δείπνο μου με φίλησες και είδα | Καημέ του κόσμου στεναγμέ όλα τα ναι καήκανε | και τα μαχαίρια ουρανέ μες την καρδιά με βρήκανε | καημέ του κόσμου στεναγμέ όλα τα ναι καήκανε | κι είπα να πέσεις ουρανέ πιο χαμηλά από μένανε

12. Ό,τι κι αν γίνει Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Ότι κι αν γίνει | ό,τι κι αν είναι αυτό | καλή καρδιά πες μάτια μου | πες το και γραφτό. | Σου είχα πάντα στη ζωή μου αδυναμία | ιδρώτα μου κι αναπνοή κι επιθυμία | Τώρα ξεσπάει φωτιά | σε βράχια ξύλινα. | Τον άνθρωπο που τον λυγάς και σ' αφήνει | σαν άνθρωπο ετούτη η γύμνια τον ντύνει | α, ρε καρδιά. | Ό,τι κι αν λέμε | κόντρα στην αντοχή | θαμπή στεριά αχ κι άρρωστη | θα' ναι κάθε αρχή. | Παραθυράκι η ζωή χωρίς μια θέα | κι η καληνύχτα σαν πληγή του Προμηθέα | τέλος κι αρχή, αρχή | για τόσο τίποτα.

13. Πάτωμα Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Κοντά στα κύματα | θα χτίσω το παλάτι μου | Θα βάλω πόρτες | μ' αλυσίδες και παγώνια | Και μες στη θάλασσα | θα ρίξω το κρεβάτι μου | γιατί κι οι έρωτες | μου φάγανε τα χρόνια | Να κοιμηθώ στο πάτωμα | να κλείσω και τα μάτια | γιατί υπάρχουν κι άτομα | που γίνονται κομμάτια | Ξυπνώ μεσάνυχτα | κι ανοίγω το παράθυρο | κι αυτό που κάνω | ποιος σου το' πε αδυναμία | Που λογαριάζω | το μηδέν μου με το άπειρο | και βρίσκω ανάπηρο | τον κόσμο στα σημεία | Να κοιμηθώ στο πάτωμα | να κλείσω και τα μάτια | γιατί υπάρχουν κι άτομα | που γίνονται κομμάτια...

14. Μάγισσα Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μ΄ έλεγαν μάγισσα | που καρδιές ράγισα | χόρευα κι άργησα | κάθε αρχή κατάργησα | Στο λαιμό το φιλί | και στο νου το δάκρυ μου | πολεμώ κι οι πολλοί | πολεμούν την άκρη μου | Πες μου εσύ | να φύγω να ζήσω ή να χαθώ | ποιο κρασί | στο χώμα να στάξω | για να κοιμηθώ | Μεθυσμένο φιλί | στο λαιμό το δάκρυ μου | πολεμώ κι οι πολλοί | πολεμούν την άκρη μου | Μ' έλεγαν μάγισσα | ποιες καρδιές ναυάγησα, | ρώταγα κι άργησα, | μια ζωή νοστάλγησα | Πες μου εσύ | να φύγω να ζήσω ή να χαθώ | ποιο κρασί | στο χώμα να στάξω | για να κοιμηθώ | Η ζωή μου η τρελή, | μια φωτιά, μια μάγισσα | Πες μου εσύ | να φύγω να ζήσω ή να χαθώ | ποιο κρασί | στο χώμα να στάξω | για να κοιμηθώ

15. Όστρακο Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μπορεί και να 'ρθω απόψε | μπορεί να 'ρθω | μπορεί να φέρω αν είναι | σύννεφα | κόκκινα | φλογισμένα | Μπορεί να σπάσω απόψε | το ρόδι αυτό | στα πόδια σου. | Μπορεί να λιώσω απόψε | τον πάγο αυτό | μπορεί να κάψω χρόνια | μέσα μου | Έξοχα | λυτρωμένα. | Μπορεί να σπάσω απόψε | το κύμα αυτό | στα πόδια σου. | Μπορεί να γίνω απόψε θάλασσα | μπορεί να στάξω απ' το σφουγγάρι σου | απ' τ' όστρακό μου σε απάλλαξα | για να 'μαι το μαργαριτάρι σου | κατάσαρκα | Έξοχα | λυτρωμένα. | Η ομορφιά του κόσμου | αβάσταχτη | κατάσαρκα.

16. Ανακαλύψαμε κάτι παλιό Τραγούδι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Ανακαλύψαμε κάτι παλιό | πόρτα Παράδεισου | φιδιού το δέρμα | Κανάτι πήλινο σε καπηλειό | κι ένα παράθυρο | να πέφτει γέρμα | Το χέρι πήγαινε, σιγά στο στόμα | μ' ένα άδειο κύπελλο παλιό κρασί | Ποιος ξέρει άραγε, ποιοι ζουν ακόμα... | Μεθούσε ο θάνατος μεθάς κι εσύ | Ποτάμι κίτρινο σκίνο βαρύ | χλωμό τριαντάφυλλο | σε ξένο φράχτη | ποια γνώμη του 'λεγε να προχωρεί | αυτός που ανάσαινε | πριν γίνει στάχτη

17. Ανθρώπων έργα Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Λες και τρώμε το χειμώνα παγωτό. | Λες και πέφτουμε σε τοίχους μ' εκατό. | Έτσι ανάποδα λυγάω το βράδυ αυτό | του νου τη βέργα. | Λες και η στάθμη της αγάπης πάει να βρει | πόσοι κρύβονται στη λάσπη θησαυροί. | Πώς κοπήκανε στα δάχτυλα οι σταυροί | γι' ανθρώπων έργα. | Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές | με κουμπιά και φερμουάρ κατεστραμμένα | δυο κουβέντες μου σου πέσανε βαριές | κι αποφάσισες να ζεις χωρίς εμένα. | Λες και στρώσαμε τον Αύγουστο χαλί | λες και βγήκε τ' ασανσέρ σ' ένα κελί | που ένας το βλέπε το φως γι' ανατολή | κι άλλος για δύση. | Λες και μέσα μας τ' αντίθετα τραβάν | να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν | σαν αιώνιο Ιησούν ή Βαραβάν | του ανθρώπου η φύση.

18. Απόψε πουθενά Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μην πάμε απόψε πουθενά | μόνο μια βόλτα μακρινή στην παραλία | των βαποριών τα φώτα κοίτα | πως σκορπάνε στα νερά | του λούνα παρκ τη ρόδα | πως γυρίζει μεσ' στη νύχτα | τίποτα άλλο. | Αγάπη μου, που δεν μπορώ | αυτά που θέλω να σου δίνω | δεν μπορώ | στους δρόμους όπου περπατώ | πρέπει το χέρι σου ν' αφήνω | και στον κόσμο μέσα να περνώ. | Μην πάμε απόψε πουθενά | πέφτει μια ήσυχη δροσιά στα καφενεία | Στη σιδερένια σκάλα γείρε | Μ' όλα τ' άστρα στα μαλλιά | του φεγγαριού το σώμα | πως γλιστράει μεσ' στις γρίλιες | τίποτ' άλλο.

Ο δεύτερος δίσκος

01. Τρεις αγγέλοι Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τρεις αγγέλοι ζωγραφίσαν | Με κραγιόνια βυσσινιά | Παράπονο | Τα φτεράκια τους πουλήσαν | Και καθίσαν στη γωνιά | Είπε ο πρώτος θέλω απόψε | Την παλιά μου την αγάπη | Είπε ο δεύτερος κοιμήσου | στο δικό μου το κρεβάτι | Και γείραν κι έπεσαν στο χώμα | Όλη νύχτα δίχως σώμα | Κι ο τρίτος που κουράστηκε | Στα κύματα | Με δυο χαρές ανήμπορες | Και κρίματα | Αυτός δεν είπε τίποτα | Αυτός δεν ήθελ' άνθρωπο να δει | Γιατί γυρνούσαν στην καρδιά του | Αυτοί που φύγαν μακριά του

02. Της καληνύχτας τα φιλιά Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Εδώ να μείνεις, να με κρατήσεις αγκαλιά να μ' ανακρίνεις | της καληνύχτας τα φιλιά τι μου τα δίνεις | δε φεύγω απόψε κι απ' τ' αμάξι δε θα βγω | κι αν έχεις τίποτα μαζί μου να συγκρίνεις | εδώ να μείνεις, να το μάθουμε κι οι δυο | Εδώ να μείνεις, εδώ να μείνεις | της καληνύχτας τα φιλιά μη μου τα δίνεις | Εδώ και τώρα, γιατί ειν' ο δρόμος μας παλιός και κατηφόρα | της καληνύχτας τα φιλιά δεν είναι δώρα | δε φεύγω απόψε κι απ' τη ζωή σου δε θα βγω | κι αν ειν' η σχέση μας μισή τα λόγια φόρα | εδώ και τώρα, στης αγάπης το θυμό | Εδώ να μείνεις, εδώ να μείνεις | της καληνύχτας τα φιλιά μη μου τα δίνεις | Εδώ να μείνεις, εδώ να μείνεις | της καληνύχτας τα φιλιά τι μου τα δίνεις

03. Στερεότυπα Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική: Χρυσόστομος Μουράτογλου | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Ώρα τρεις τη νύχτα, | ανεβαίνω τα σκαλιά | μα δε νυστάζω | μ' ανοιχτό το φως ξανά, | τη δική σου τη μεριά | ούτε που κοιτάζω | Τι είναι αυτό που λείπει | απ' τη μέσα μου ζωή | τα δάχτυλά σου | μια γουλιά νερό θα πιω | πώς αλλιώς να καταπιώ | πως τα πάντα αλλάζουν | Πάρε εσύ τα χάδια | τα γυμνά σκοτάδια | τα πρωτότυπα | κι άσε εδώ για μένα | κάτι στοιχειωμένα | σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, | σ' αγαπώ καρδιά μου | στερεότυπά μου | έτσι τ' όνομά μου δεν ξανάκουσα | και γι' αυτό θυμώνω | που θα λέω στον πόνο | σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ | λες κι είμαστε αγκαλιά... | Άμα θες να δεις | τη δικιά μου τη σκιά | αντί για μένα | όπου πάω, τ' ακούς, να 'ρθείς | να κοιτάς από μακριά | το δικό σου ένα | Δε μπορώ να ζω | εδώ μέσα άλλος κανείς | θα βγω λιγάκι | δυο μικρά πουλιά πετούν | στα μηνύματα αδειανό | τ' άσπρο φακελάκι | Πάρε εσύ τα χάδια | τα γυμνά σκοτάδια | τα πρωτότυπα | κι άσε εδώ για μένα | κάτι στοιχειωμένα | σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, | σ' αγαπώ καρδιά μου | στερεότυπά μου | έτσι τ' όνομά μου δεν ξανάκουσα | και γι' αυτό θυμώνω | που θα λέω στον πόνο | σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ | λες κι είμαστε αγκαλιά...

04. Δυνατά Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Ara Dinkjian | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Σαν γυναίκα γεννά | στο χώμα η νύχτα το πρωί | κι όλα αντέχουν ξανά | και γίνονται ζωή. | Ποια παλιά κιβωτός | μέσα απ’ του χρόνου τις στοές | βγάζει ακόμα στο φως | ζευγάρια αναπνοές. | Δυνατά, δυνατά | γίναν όλα δυνατά τ’ αδύνατα | Δυνατά, δυνατά | σ’ ένα θέαμα κοινό | Δυνατά, δυνατά | κι όπως πάνε του χορού τα βήματα | με τα χέρια ανοιχτά | όλα τα περιφρονώ | Μα σαν γυναίκα γεννά | στο χώμα η νύχτα το πρωί | κι όλα αντέχουν ξανά | και γίνονται ζωή | Ποια παλιά κιβωτός | μέσα απ’ του χρόνου στοές | βγάζει ακόμα στο φως | ζευγάρια αναπνοές. | Δυνατά, δυνατά | γίναν όλα δυνατά τ’ αδύνατα | Κι αναμμένο πετά | σπίρτο η γη στον ουρανό | Δυνατά, δυνατά | κι όπως πάνε του χορού τα βήματα | με τα χέρια ανοιχτά | όλα τα περιφρονώ | Κι όλο κάτι λέω | κάποια αγάπη κλαίω | κι όλο μέσα μου θρηνώ χαλάσματα | Με τα χρόνια μου | στα σεντόνια μου | σαν φαντάσματα. | Δεν υπάρχουν πολλά | που να τα ελπίζουμε μαζί | κοίτα, κοίτα ψηλά | κι άλλος αιώνας ζει.

05. Η σιωπή  Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Η σιωπή πολλά θα σου πει αχ ένα σωρό | Ετοιμάσου και πες στην καρδιά σου να φτιάχνει καιρό | Θα κλάψεις στην αρχή μα θα βγεις μετά εξοχή | Η σιωπή είναι δρόμος παλιός, δε φεύγεις αλλιώς. | Μετά από μήνες γυρνάς ξανά | παλιές σειρήνες ηχούν φτηνά | Η σιωπή του λόγου η ντροπή | γι' αλήθεια πεινά | Ο δρόμος είναι μυστικός που βγάζει στην αγάπη | πέφτει απότομα βράδυ σκοτάδι νωπό | Ο δρόμος είναι μυστικός πολλά απ' τα λόγια απάτη | θες να πεις σ' έχω ανάγκη και λες σ' αγαπώ | Η σιωπή πολλά θα σου πει που εγώ δεν μπορώ | Αγκαλιά της εκεί στα σκαλιά της Απρίλη καιρό | Σου σκάβει τη ματιά για να γίνει η σπίθα φωτιά | Η σιωπή είναι λόγος παλιός, δε νιώθεις αλλιώς

06. Ποτέ Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Ποτέ τόσες νύχτες για σένα | Ποτέ τόσο εσύ πουθενά | Κι εκεί που σε παίρνω για ψέμα | Στο αίμα μου μπαίνεις ξανά | Κι εγώ που χρόνια ζω για σένα | Ποτέ δε θα μπω σ' άλλο σώμα | Ποτέ κι ας γυρνώ σαν σκιά | Ποτέ κι ας μοιράζομαι ακόμα | στο πριν, στο ποτέ στο μετά | Ποτέ | Ποτέ τόσες νύχτες για νύχτες | Ποτέ τέτοιο τέλος φωτιά | Κι εκεί που κοιμόσουν και μ' είχες | Καπνός από στάχτη παλιά | Κι εγώ που χρόνια ζω λες κι ήρθες | Ποτέ δε θα μπω σ' άλλο σώμα | Ποτέ κι ας γυρνώ σαν σκιά | Ποτέ κι ας μοιράζομαι ακόμα | Στο πριν, στο ποτέ, στο μετά... | Ποτέ

07. Εμένα με συμφέρει Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Εμένα με συμφέρει να βγαίνει το φεγγάρι | και το προφίλ του ανθρώπου να υποφέρει | στα πούπουλα της χήνας που πήρε μαξιλάρι. | Μα πάλι, πού να κοιμηθεί | που δεν μπορεί, δε ξέρει. | Εμένα με συμφέρει δωμάτια που κοιτάνε | τον Αύγουστο στου ακάλυπτου τα μέρη. | Να γδύνονται οι γυναίκες κι ας μη τους αγαπάνε | τους άντρες που 'χουν απλωθεί στου κρεβατιού το χέρι. | Εμένα με συμφέρει να παίρνει η φύση εκδίκηση | για της ψυχής τη μαύρη, την άσκοπη διοίκηση. | Να ζούμε για να ζούμε δεν βλέπω την ουσία. | Γιατί δεν είναι ευ ζην αυτό, | αυτό είναι ευθανασία! | Τηλεφωνείς και σου 'ρχεται το γεύμα. | Στο πλάνο η Χιροσίμα με τ' άσπρο μανιτάρι. | Και γλώσσα φρέσκια, ελληνική, | χωρίς ούτε ένα πνεύμα. | Εμένα με συμφέρει τριήμερα που πάμε | με πράγματα και βάρκες φορτωμένοι, | που μια κομμένη ρίζα ανήμποροι κρατάμε. | Παιδιά, χορέψτε την Ιτιά με την καρδιά καμένη! | Εμένα με συμφέρει να παίρνει η φύση εκδίκηση | για της ψυχής τη μαύρη, την άσκοπη διοίκηση. | Να ζούμε για να ζούμε δεν βλέπω την ουσία. | Γιατί δεν είναι ευ ζην αυτό, | αυτό είναι ευθανασία! | Εμένα με συμφέρει που νιώθουμε όλοι κάτι | τις Κυριακές μετά το μεσημέρι | που μένεις στο τραπέζι και παίζεις με τ' αλάτι, | μα κάποια γεύση έχει χαθεί. | Κι ο άνθρωπος το ξέρει...

08. Μια πίστα από φώσφορο Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Αν ήτανε το έδαφός σου πρόσφορο | θα σου 'φτιαχνα μια πίστα από φώσφορο | με δώδεκα διαδρόμους | δώδεκα τρόμους | με βύσματα κι εντάσεις φορητές | με πείσματα κι αεροπειρατές | αν ήτανε η αγκαλιά σου όαση | θα σου 'φερνα δισκάκια για ακρόαση | στο λίκνισμα της άμμου | στάλα η καρδιά μου | κι η διψασμένη μου ψυχή στρατός | και πάνω της ζωής ο αετός | Όνειρα, όνειρα | φλόγες μακρινές μου | Του φευγιού μου όνειρα | κι άγνωστες φωνές μου | Κοιμήσου εσύ κι εγώ θα ονειρεύομαι | σαν ήσυχος θεός θα εκπορεύομαι | απ΄ τ΄ άσπρο σου το χιόνι | δίχως σεντόνι | στα νύχια του κακού τη νύχτα αυτή | κι ο θάνατος λυπάται να κρυφτεί

09. Ουτ' ένας άνθρωπος Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Είμαι κεράκι χωρίς φιτίλι | και λιώνω μέσα στη συννεφιά | κι ουτ’ ένας άνθρωπος για να μου στείλει | μια παρουσία, μια συντροφιά | Δεν υποφέρεται | δεν υποφέρεται | ετούτος ο χειμώνας | ετούτη η άβυσσος | δεν υποφέρεται ετούτη η φυλακή | λες και φαγώθηκε ένας αιώνας | και του περίσσεψε μια παλιοκυριακή | Είμαι του κόσμου | μια άδεια σφαίρα | μια σημασία περαστική | κι ουτ’ ένας άνθρωπος για παραπέρα | για ιστορία μοναδική | Δεν υποφέρεται | δεν υποφέρεται | ετούτος ο χειμώνας | ετούτη η άβυσσος | δεν υποφέρεται ετούτη η φυλακή | λες και φαγώθηκε ένας αιώνας | και του περίσσεψε μια παλιοκυριακή

10. Θάλασσα Τραγούδι: Milva
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Παράμ, παράμ, παράμ γυρνάω χορεύω | στην άμμο του χειμώνα με τα φύκια | τη θάλασσα που αρρώστησε γιατρεύω | και κάνω με τα αστέρια σκουλαρίκια | Παράμ, παράμ, παράμ παραμονεύει | στο πέλαγο του χρόνου το καράβι | μια άγκυρα η ζωή μου ζητιανεύει | το βάθος του έρωτα της να συλλάβει | Θάλασσα μάνα μοίρα μου εσύ | γαλάζια μοίρα | για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα | θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι | πάρ' την καρδιά μου και κάν' την μισή | του ανέμου αγρίμι | Θάλασσα μάνα μοίρα μου εσύ | γαλάζια μοίρα | για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα | θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι | πάρ' την καρδιά μου και κάν' την μισή | του ανέμου αγρίμι | Παράμ, παράμ, παράμ παραμυθένιο | ναυάγιο μες στα σύννεφα η σελήνη | κορμί του Ποσειδώνα σιδερένιο | ποιο πέτρινο μουσείο να σε κλείνει | Θάλασσα μάνα μοίρα μου εσύ | γαλάζια μοίρα | για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα | θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι | πάρ' την καρδιά μου και κάν' την μισή | του ανέμου αγρίμι

11. Ζελατίνα Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Καλύτερα με σκούρα ζελατίνα | Να πέφτει μπρος στα πόδια μου το φως | Τη μάνα μου την λέγανε Κατίνα | Και σπίτι μου κι αγάπη μου ο βυθός | Μ’ αρέσουνε τα όμορφα φουστάνια | Που έχουνε στο πλάι τη ραφή | Εκεί μετράω εγώ την περηφάνια | Φαρμάκι όταν στάζει η οροφή | Και πάω και αγαπάω | Αχ, τα πιο μεγάλα αγόρια | Την πόρτα τους χτυπάω | Μετά κοιμάμαι χώρια | Το πρώτο μου φθινόπωρο φανήκαν | Τα κλαράκια μου | Και κάθισα και μέτρησα κι εγώ | Τα φυλλαράκια μου | Στα χέρια τα κουβάλησα τα νιάτα μου | Τα υπάρχοντα | Και φαίνεται του γυάλισα του έρωτα | Του άρχοντα | Κι άλλο τραγούδι δεν θα πω… | Καλύτερα με σκούρα ζελατίνα | Να πέφτει μπρος τα πόδια μου το φως | Που φόρεσα καινούρια καπαρντίνα | Και μια βροχή δεν έβρεξε ο Θεός

12. Τα πιο ωραία λαϊκά Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τα πιο ωραία λαϊκά | σε σπίτια με μωσαϊκά | τα είχαμε χορέψει | γαλάζιο γύψο η οροφή | και τα τακούνια μου καρφί | κι από την πρώτη την στροφή, | το στόμα εγώ το 'χα λατρέψει. | Κορίτσια αγόρια σ' ένα χολ | και τα φιστίκια μες το μπολ | κι οι γέροι στη βεράντα | με το ρυθμό της μουσικής | και με μπλου τζην Αμερικής | μια εφηβεία επιεικής | που γίνεται σαράντα. | Δε γυρνάνε λέμε, πίσω ποτέ, | τα καλά παιδιά σ' εκείνα τα χρόνια | έρωτά μου τώρα πληγωμένε μου αητέ | στάχυα είμαστε στου χρόνου τ' αλώνια. | Έλα μην κλαις, | μη μου κλαις σε γιάτρεψα | λύπες και αγάπες παλιές ανάτρεψα. | Έλα μην κλαις | μη μου κλαις στ' ορκίζομαι | για παραισθήσεις καλές φημίζομαι. | Τα πιο ωραία λαϊκά | σε σπίτια με μωσαϊκά | τα είχαμε χορέψει | γαλάζιο γύψο η οροφή | και τα τακούνια μου καρφί | αλλά χωρίς επιστροφή. | Τις πιο ωραίες Κυριακές | με λεμονάδες σπιτικές | τις είχαμε δροσίσει | με το Δομάζο αρχηγό | και το Σιδέρη κυνηγό | γιατ' ήσουν Ένωση και εγώ | με χωρισμό σ' είχα φοβίσει. | Μετά μας πήγε Αριστερά | το περιβόλι κι η χαρά | και πήραμε το Βήμα | στο πρώτο υπόγειο του Κουν | και στην Επίδαυρο που ακούν | Θεούς κι ανθρώπους να νικούν | τα πάθη και το χρήμα

13. Οι δρόμοι Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Εσύ κι εγώ κι οι δρόμοι, | το φως δε λέει συγγνώμη, | τρέμει, χαράζει κι ανασταίνεται, | μάτια που κλαίτε μ' αρρωσταίνετε | ζητώντας τ' όνειρο | μια ζωή παραμύθι κι όνειρο. | Κλειδί που σπάει στη μέση | η λογική μου κι η τρέλα μου | μια μολυβιά στη φανέλα μου | την Κυριακή σαν ξυπνήσω γέλα μου, | φοβάμαι φως μου | μ' ένα σώμα μια ψυχή | δίδυμος γκρεμός η ενοχή. | Εμείς οι δυο κι οι φόβοι | ψωμί ζεστό που κόβει | ένας εργάτης κάπου απέναντι | όσα σου δίνω είναι έναντι | σε κάποια πρέπει μου | μια ζωή να χωράει στη τσέπη μου.

14. Κοίτα, κοίτα Τραγούδι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Κοίτα, κοίτα | Τι είναι η στάχτη κοίτα | Κοίτα, κοίτα, κοίτα | Μη φοβηθείς την φωτιά | Μια σαΐτα στου καημού την πλάτη | Μια σαΐτα που σε πονάει με τον νοτιά | Τόσο καιρό δεν ήξερα πόσα καρφιά χωράει | Τόσο καιρό δεν ήξερα μια σταυρωμένη αγάπη | Όχι αγάπη, όχι αγάπη μόνο του άπιαστου η ψευτιά | Νομίζει η καρδιά πως μισεί | Ότι αγαπάει και ότι φοβάται να βρει | Κι είναι δειλός του Σαββάτου ο πηλός | άγγελος απατηλός | ψάχνεις και 'συ σαν καδένα μισή | τ' άλλο μισό και αν είμαι εγώ | Δεν το 'θέλε η μοίρα μαζί | Κοίτα, κοίτα | Τι είναι η στάχτη κοίτα | Κοίτα, κοίτα, κοίτα | Μη φοβηθείς την φωτιά | Μια σαΐτα στου καημού την πλάτη | Μια σαΐτα που σε πονάει με τον νοτιά | Τόσο καιρό δεν ήξερα πόσα καρφιά χωράει | Τόσο καιρό δεν ήξερα μια σταυρωμένη αγάπη | Όχι αγάπη, όχι αγάπη μόνο του άπιαστου η ψευτιά | Κοίτα, κοίτα...

15. Δεν απαντά Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Αντώνης Μιτζέλος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Έχω γεμίσει τη ζωή μου με ανάσες | που χρόνια τ' ανεβαίνω κόντρα τα σκαλιά | Κι ανάψαν έξαφνα οι αισθήσεις μου οι πάσες | και λέω στο θάνατο θα φύγω απ' τη δουλειά | Τα μεσημέρια που η καρδιά στεναχωριέται | που κάθε βήμα μου το βλέπει οριστικό | της λέω αγάπη μου η αγάπη δεν κρατιέται | μ' ένα τηλέφωνο κι εκείνο βιαστικό | Δεν απαντά | Δεν εμφανίζεται δεν επιστρέφει | Κι ούτε ρωτά | Μήπως την γύρεψαν δεν είναι εδώ | Δεν απαντά | η Ελευθερία της χρόνο δεν έχει | είναι καλά | και ζει στον κόσμο της το φορητό | Έχω κρεμάσει στο μπαλκόνι μου ένα αστέρι | του ονείρου μου τους μάγους να οδηγεί | κι αυτοί που μέσα μου με κλείδωσαν ποιος ξέρει | Μπορεί στο ψέμα τους μια βόλτα να 'χουν βγει | Δεν απαντά | δεν εμφανίζεται δεν επιστρέφει | κι ούτε ρωτά | μήπως τη γύρεψε ποτέ κανείς | Δεν απαντά | Η Ελευθερία της χρόνο δεν έχει | Είναι καλά | Και ζει στον κόσμο της όπως κι εσείς

16. Έφυγα Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Έφυγα γιατί έπρεπε να μείνω αλλιώς | Έφυγα γιατί άνοιξε ο καημός μου ο παλιός | στα άγγιγμα του όχι μας | σαν κουρασμένο ρούχο | γιατί έφυγα και απέφυγα | που τέτοια αγάπη σου' χω | Δυο σπίρτα που 'μειναν στις νύχτας το κουτί | να μην τ' ανάψεις | Την πόρτα σου μονάχα την κουτή | για ρώτα την πως έφυγα | νομίζοντας πως θες να με φωνάξεις | Έφυγα γιατί έπρεπε να ζήσω αλλιώς | Έφυγα όπως φεύγει το σκοτάδι απ' το φως | Μια κάφτρα μόνο γυάλισε λες και ήθελε να δείξει | ποιο κουράγιο το κουβάλησε το θέλω που' χα πνίξει

Ο τρίτος δίσκος

01. Όμορφη μου αγάπη Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Zoran Simganovic | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Όμορφή μου αγάπη | Στην ανάσα σου αγρυπνώ | Πριν χαράξει ο κόσμος | Καλημέρα να σου πω | Κοίτα εσύ τα όνειρα | Που όλο πέταγες μακριά | Κι έλα πάλι αγάπη μου | Στη δικιά μου 
τη μικρή στεριά

02. Με το ίδιο μακό Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Αντώνης Μιτζέλος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Με το ίδιο μακό | και με κέφι κακό | φύγαν μέρες | Το φεγγάρι απ' τη μια | και του κόσμου η ζημιά | βάλαν βέρες | Τι θα κάνεις εσύ | είναι εννιά και μισή | τον καπνό μου φυσάω | Και προτού να λουστώ | σταυρουδάκι Χριστό | μες στα δόντια κρατάω | Κι όλο εσένα θέλω μόνο | για κανέναν δεν σηκώνω | τώρα πια το ακουστικό | Μόνο εσένα και είμαι εντάξει | το ταβάνι έχει πετάξει | δυο φωτιές στον ουρανό | Σε χρειάζομαι και | το καινούργιο παρκέ | με το πόδι πληγώνω | Σου φυλάω μουσικές | στο ταξίδι να καις | μες στο χρόνο | Τι θα κάνεις λοιπόν | το κομμένο Depon | κυνηγάω στο σεντόνι | Και προτού να το πιω | σαν δεσμός με σκορπιό | λογαριάζονται οι πόνοι

03. Συναυλία Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Δώσ' μου ένα τσιγάρο | Να σταθώ να πάρω εισιτήριο | Δίπλα στα ζευγάρια | Τα δεκαοχτάρια, τι μυστήριο | Ίδια είν' η χαρά | Όπως μια φορά | Δεν υπάρχει άλλο | Τι να βγάλω, ποιο διάζωμα | Να 'μαι εγώ με σένα | Κι όλα ανεβασμένα, παιδομάζωμα | Θέλω να στο πω | Πόσο σ' αγαπάω | Και να με κρατάς | Όπως θα κοιτάς | Εγώ στα νιάτα μου ξημέρωνα | Ελλάδα, Ευρώπη, Αμερική | Ό,τι αγαπούσα τ' αποθέωνα | Αρκεί να ήσουνα εκεί | Τραγούδια, στάδια, συγκροτήματα | Καρδιά μου αγάπη μου γλυκιά | Μας φάγαν όλα μας τα χρήματα | Αλλά μας έμεινε η ροκιά | Σ' έβλεπα απ' το πλάι | Κι έλεγα γελάει και σήμερα | Τ' άγρια ξεγελάει | Που 'ρθανε να διώξουν τα ήμερα | Θέλω να στο πω (σ' αγαπώ, σ' αγαπώ) | Και θα στο χρωστάω | Που ό,τι μου ζητάς | Είναι έρωτας | Εγώ στα νιάτα μου ξημέρωνα | Ελλάδα, Ευρώπη, Αμερική | Ό,τι αγαπούσα τ' αποθέωνα | Αρκεί να ήσουνα εκεί

04. Ο Σουλτάνος της Βαβυλώνας και η γυναίκα Τραγούδι: Λ. Μαχαιρίτσας
Μουσική: Angelo Branduardi | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Στης Βαβυλώνας τη γη με ράσο αντί γι΄ ακόντιο | Κινά ένας φίλος για ταξίδι υπερπόντιο | Για να κηρύξει την ανθρωπιά την καλοσύνη | Μα του περάσανε χαλκά οι Σαρακήνοι | Για το δικό του Θεό | Του κόσμου το άδικο | Σ΄ ένα Σουλτάνο μπροστά | Τον παν κατάδικο τον λύνει αυτός απ΄ τα δεσμά του | Κι έτσι ο φίλος μας κινάει να πει κι αλλού το κήρυγμα του | Σ΄ ένα πηγάδι σταματάει να ξεδιψάσει | Μα μια γυναίκα δεν αργεί να πλησιάσει | Ωραία στην όψη μα η καρδιά της δηλητήριο | Με το κορμί της τον καλεί σ΄ άλλο μαρτύριο | Για το δικό σου Θεό | Μαζί σου θα καώ | Της άπλωσε τα χέρια | Και βγήκαν περιστέρια | Πιστεύει αυτή με τ΄ άγγιγμά του | Κι έτσι ο φίλος μας κινάει να πει κι αλλού το κήρυγμα του | Frate Francesco parti una volta per oltr mar | Fino alle terre di Babilonia a predicar, | Coi suoi compagni sulla via dei Saracini | Furono presi e bastonati, i poverini! | Frate Francesco parlo | E bene predico | Che il Gran Sultano ascolto | E molto lo ammiro | Lo libero dale canteen | Cosi Francesco parti per Babilonia a predicare. | Για το φτωχούλη θα πω δυο λόγια απ΄ την Ασίζη | Που πήγε πέρα στην Βαβυλώνας το μετερίζι | Για να κηρύξει την ανθρωπιά την καλοσύνη | Μα του περάσανε χαλκά οι Σαρακήνοι

05. Στην άκρη ενός φιλιού Τραγούδι: Μαργαρίτα Ζορμπαλά
Μουσική: Mc Olan | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Στην άπιαστη καρδιά του ουρανού | θα στείλω μια φωτιά, | με κόκκινες ανταύγειες του νου | κι ανάσες του νοτιά. | Χρυσόμυγα δεμένη η ψυχή | στην άκρη ενός φιλιού, | στα χείλια στάλες κρασί, | φάντασμα εσύ του παλιού. | Γλίστρησαν απ' τα δέντρα οι σκιές | στην πρώτη αστροφεγγιά, | μισάνοιχτες τη νύχτα οι ζωές | στου ονείρου τη σκουριά. | Χρυσόμυγα δεμένη η ψυχή | στο σώμα που αγαπάς, | καρδιά μου πάψε κι εσύ | πάντα μισή να χτυπάς. | Πόσο κάνει τόση αγάπη, | πόσα δάκρυα και πόσο ψέμα στους όρκους θέλει, | πόσο ασήμια και χρυσάφι, | για ένα χάδι, μιαν ανάσα, από άγριο μέλι. | Μη ρωτάς ποτέ τους ανθρώπους, | μη ρωτάς, κανείς δε θα πει | πόσο κάνει τόση αγάπη, | πόσα δάκρυα και πόσο ψέμα για δυο φιλιά.

06. Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Έλα μωρό μου, δεν είναι κανείς | Σώμα δικό μου και μιας μηχανής | Έλα κοντά μου για να ΄ρθω κι εγώ | κι είναι του δρόμου το ναι που θα πω | Έλα μωρό μου, μην πας πουθενά | στο σ΄αγαπώ μου θ΄ ανέβεις βουνά | Έλα κοντά μου και τρέξε όσο θες | το σ΄αγαπώ μου δεν έχει στροφές | Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια | κι έτσι τρελά με συγκινείς | έρχεσαι, φεύγεις πως τ΄ αποφεύγεις | να γίνουμε όλοι συγγενείς | Έλα μωρό μου κι ας είναι πρωί | το παρελθόν μου το ξέρει η ζωή | Έλα κοντά μου να φτιάξουμε εμείς | στον πυρετό μας καφέ της στιγμής | Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια | Κι όταν στην πόρτα σ΄ οδηγώ | δεν έχει αντίο στο αποκλείω | απ΄το παράλογο να βγω

07. Έξοδος κινδύνου Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Θα παίζουν τα ραδιόφωνα | τραγούδια για το τίποτα γραμμένα | και η νύχτα στα μικρόφωνα | θα κλέβει την παράσταση για σένα | Τα σώματα που αγάπησες | σου ανοίξανε θυρίδες στα σκοτάδια | Κι εσύ που ως τώρα κράτησες | μου λες ας ήταν ψέματα τα βράδια | θα αλλάζουν όλα γύρω σου | και μόνο αυτά που πέρασες θα μείνουν | Κι εσύ θα καις στον ύπνο σου | γυρεύοντας μιαν έξοδο κινδύνου

08. Ατομική μου ενέργεια Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Πάρε με νύχτα, πάρε με | στων αστεριών το άρμα | να σεργιανίσω μια ψυχή | που τυραννάω καιρό | Στον κόσμο αυτό παιδεύτηκα | γιατί ήρθα μ' ένα κάρμα | το παραπέρα απ' τη ζωή | να μάθω ν' αγαπώ | Ατομική μου ενέργεια | κι ανάσα μου στα χείλη | την πρώτη ουσία, την αρχή, | σηκώστε με να δω | Όχι από περιέργεια, | μα δε χωράω στην ύλη | κι ετούτη η ψεύτρα η εποχή | την έχει για θεό | Δίνε μου, κόσμε, δίνε μου | το πιο θλιμμένο όπα | να στο γυρίσω μια στροφή | με σώμα ευγενικό | Κι αν είναι από το είναι μου | κι απ΄ την καρδιά που το 'πα | να γίνει η αγάπη προσευχή | και στάχτη το κακό | Ατομική μου ενέργεια | κι ανάσα μου στα χείλη | την πρώτη ουσία, την αρχή, | σηκώστε με να δω | Όχι από περιέργεια, | μα δε χωράω στην ύλη | κι ετούτη η ψεύτρα η εποχή | την έχει για θεό

09. Βενζινάδικο Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Να μπορούσα στα σύννεφα | να 'χα εγώ βενζινάδικο | στο κενό να κινδύνευα | για τ' αστέρι μου τ' άδικο. | Οι καρδιές παλιοσίδερα | σ' ένα σώμα κατάδικο. | Φέρτε μου ποτήρια | και σπάστε το γυαλί | Κόφτε το φιλί | να πίνω να γελώ. | Που όλα τα χατίρια | μου τ' άργησες πολύ | κι έφυγα η τρελή | ψηλά στον ουρανό. | Να λησμονήσω μπορεί | στον κόσμο πάλι να φτάνω | Είμαι φορτίο βαρύ | για τον καιρό τον τσιγγάνο. | Φωτιές καρδιές παλιοσίδερα | κι ένας Θεός πάνω απ' τ' άδικο | Άσε με εμένα στα σύννεφα | σ' ένα παλιό βενζινάδικο. | Να μπορούσα στα σύννεφα | την ψυχή μου ν' ανέβαζα | Μ' αστραπές τα γαλήνευα | Τα παράπονα που έβαζα | Στο μυαλό μου κι αρχίναγα | Κι απ' την λύπη διασκέδαζα.

10. Να ζήσω ή να πεθάνω Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Δεν έχει απόψε η γη φεγγάρι | να βγούνε οι μοναξιές ζευγάρι | να πιάσουν της καρδιάς τ' αγρίμι | κάτω απ' της ξαστεριάς τ' ασήμι | Φλέβα η ζωή που γρήγορα χτυπά | Να ζήσω ή να πεθάνω | Σ' ένα flamenco απάνω | μάτια μου | σαν τρελή φωτιά | που διψάει για μια μαύρη ματιά | Να ζήσω ή να πεθάνω | μ' ένα κορμί ότι κάνω | μάτια μου | ν' απογειωθώ | κι απ' τη γη | με το φως να ενωθώ | Δεν έχει απόψε η γη κρεβάτια | για κείνους που κοιτούν στα μάτια | κι αν τους ρωτήσεις λένε, ίσως | κάποια μου αγάπη να' ταν μίσος | Φλέβα η ζωή που γρήγορα χτυπά | θέλει ο έρωτας και ο θάνατος ψυχή | πες το κι άρχισε ουρανέ μου μια βροχή. | Φλέβα η ζωή που γρήγορα χτυπά | Να ζήσω ή να πεθάνω | μ' ένα κορμί ότι κάνω | μάτια μου | ν' απογειωθώ | κι απ' τη γη | με το φως να ενωθώ

11. Γυφτάκι Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μ’ ένα σπασμένο καθρεφτάκι | στον κόσμο βγαίνει το γυφτάκι | και χάνεται | Σάββατο στην Αγιά Βαρβάρα | και εσύ θεέ και ήλιε βάρα | δεν πιάνεται | Μαύρα τα μάτια κι οι βλεφαρίδες | και μονοπάτια με νυχτερίδες | καρφί δεν καίγεται | Κι εσύ μια μέρα που δεν με είδες | και τι θα γίνει και που με είδες | ζωή δε λέγεται | Τα μεσημέρια μεσ’ την νταλίκα | που πάει δεν ξέρει κι έχει μια γλύκα | κι αισθάνεται | πως πάνε κι έρχονται τα χρόνια | σαν της νταλίκας τα πεπόνια | και χάνεται | άσε με, άσε με, άσε με… | και σαν ντέφι πιάσε με

12. Στα κίτρινα φώτα Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική: Leonard Cohen | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Όλο τ’ απόγευμα δεν είπα τίποτα | κρύβω τα λόγια μου μ’ ένα τσιγάρο | έξω τα χρώματα σβήνουν και χάνονται | κλείνω τα μάτια μου ανάσα να πάρω | Πώς βραδιάζει νωρίς | όλα εδώ σαν φινάλε γιορτής | το μπαλκόνι στενό, κάτω η πόλη μυρίζει | μοναξιά και καπνό | Και μένω, κάτω απ’ τα κίτρινα φώτα | στην πόλη που χώραγε πρώτα | τη φωνή σου να λέει "σ’ αγαπώ" | Σ’ έχω χάσει, μέσα στα κίτρινα φώτα | στην πόλη που χώραγε πρώτα | τη φωνή σου να λέει "σ’ αγαπώ" | να λέει "σ’ αγαπώ" | Όλο τ’ απόγευμα σ’ ένα παράθυρο | και κάτω αδιάφορα ο κόσμος περνάει | κάποιο ραδιόφωνο, μόλις που ακούγεται | δίχως φτερά η ζωή μου πού πάει | Πώς βραδιάζει νωρίς | όλα εδώ σαν φινάλε γιορτής | το μπαλκόνι στενό, κάτω η πόλη μυρίζει | μοναξιά και καπνό | Και μένω, κάτω απ’ τα κίτρινα φώτα | στην πόλη που χώραγε πρώτα | τη φωνή σου να λέει "σ’ αγαπώ" | Σ’ έχω χάσει, μέσα στα κίτρινα φώτα | στην πόλη που χώραγε πρώτα | τη φωνή σου να λέει "σ’ αγαπώ" | να λέει "σ’ αγαπώ"

13. Μένω εκτός Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Ara Dinkjian | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μένω εκτός, θυμάμαι ονόματα | τρέχω με ταχύτητα φωτός | μένω εκτός, σαν κάτι στόματα | που 'διωξε απ' τον κόσμο ένας λωτός | Τα βράδια μου τα εργένικα | τραγούδια λέω αρμένικα | θέλω να γυρίσω | μα ο παράδεισος κλειστός | Τα βράδια μου τα εργένικα | τραγούδια λέω αρμένικα | θέλω να μιλήσω | μα ειν' ο τόπος μου σβηστός | Μένω εκτός, μιλάω με σύρματα | στη σιωπή ζυγιάζω σαν αϊτός | μένω εκτός, σαν κάτι σχήματα | που 'φτιαξε στην άμμο ένας πιστός

14. Όπως παίζει το φως Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Όπως παίζει μαζί σου το φως | έτσι θέλω | στα μαλλιά, στο προφίλ, στο καπέλο, | στο λαιμό, στο γιακά | και στα χείλη σου ακόμα, | μην κουνιέσαι και πέσει στο σώμα | Αν ήσουνα φεγγάρι, κι αν ήμουνα πουλί | θα το έδινα το θέμα σε ζωγράφο | μα πρόκειται γι΄ αγάπη | που σαν μελαγχολεί | τρομάζει ωκεανό και σεισμογράφο | Όπως παίζει μαζί μου η ζωή σου | φοβάμαι | τις στιγμές της σιωπής που περνάμε | Δαχτυλίδια καπνού μου περνάς | κι 
ανασαίνω | Μην κουνιέσαι, δεν ξέρω, πεθαίνω

15. Κι ήταν πάντα η νύχτα Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Φτάσαμε κι απόψε στου καημού την ώρα | πώς να φύγω τώρα πώς να σ' αρνηθώ | Μια σκουριά για θαύμα κι ένα φως κηλίδα | άστραψε και σ' είδα πριν σε θυμηθώ | Κι ήταν πάντα η νύχτα | Τις φωνές που πνίγει | Για να αντέχουν λίγοι | Κι ήταν πάντα η νύχτα | Κι ήταν που κοιτούσες όλα αυτά που σβήνουν | τι μπορούν να γίνουν μ' ένα "Σ' αγαπώ" | Φτάσαμε κι απόψε στη στροφή του δρόμου | σαν ταινία τρόμου που δε θες να δω | Μια ζωή χαμένη μ' ένα λάθος βέλος | Κι άρχιζα απ' το τέλος το σκοτάδι αυτό

16. Η κρουαζιέρα του διαδρόμου Τραγούδι: Κατιάνα Μπαλανίκα
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τα μάτια κλείστε | γλυκά ακουμπήστε | στην κουπαστή. | Το χρόνο αφήστε | καινούρια ψέματα | να φανταστεί. | Είναι μια νύχτα | μια τρελή βραδιά | που λάμπουν τ' άστρα | λάμπει κι η καρδιά | και κάπου απέναντι | είναι το νησί | που 'χει κοράλλια | κι η αμμουδιά χρυσή | κι αυτό τ' αγέρι πως | και φέρνει σήμερα | μια τέτοια χίμαιρα | ξανά στο φως. | Τα μάτια κλείστε | γλυκά ακουμπήστε στην | κουπαστή. | Το χρόνο αφήστε | καινούρια ψέματα | να φανταστεί | και τι μας νοιάζει πια | αφού η νύχτα πήρε τα κουπιά | τα μάτια κλείστε | και δώστε στ' όνειρο, | τρελά φιλιά.

17. Κανονικά Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Αφού βρέχει και χιονίζει έξω | έλα να σε παίξω | για να κάνει ένας δεσμός ανταύγεια | φέρτε του σκοτάδια | Κι αν σου πω πως σαν αγάπη μοιάζεις | πες μου που με βάζεις | μόνο μ’ αίσθηση κενού | καινούργια γράφονται τραγούδια | Κανονικά, τυραννικά | γι’ αυτούς που καίνε τη ζωή μοναδικά | κανονικά κι ανήσυχα | γι’ αυτούς που φεύγουν ήσυχα | και λογικά | Αφού βρέχει και χιονίζει χρόνια | δείξε μου συμπόνια | κι ο λυγμός της ομορφιάς στα βάθη | κοίτα τι θα πάθει | προκειμένου να ‘χεις τέτοια λάμψη | πες το κι ας σε κάψει | πώς χαράζουνε στη φλέβα τύχη | κάτι τέτοιοι στίχοι | καμία φορά

18. Θέλω να σε δω  Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Θέλω να σε δω | να μ' αναζητάς | σε κάθε οδό και δω | στα λίγα που ζητάς | Θέλω να σε δω | μ' έρωτα βαρύ | να μην μπορεί κανείς | να διώξει αυτόν το θάνατο | Καμιά φορά | φοράω τα λόγια μιας πληγής | καμιά φορά ξεχνιέμαι αλλιώς | κι απ' όλους κρύβομαι | Τη χαρά μου λες να μη στην κάνω συμφορά | και δε χωράει η ζωή | να μπει στο γλέντι ούτε μια φορά | Θέλω να σε δω | να μ' εκδικηθείς | να πιω νερό κρυφά | εκεί που θα πλυθείς | Θέλω να σε δω | να 'μαστε αγκαλιά | και μία θηλιά γερή | το χθες να κάνει αθάνατο

19. Post Love Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Αν είμαστε έτσι καλά | μ' αυτή την αγάπη | που πότε σωπαίνει | και πότε μιλά | Μπορούμε να μπούμε | σε πλοία και τρένα | να δούμε πολλά ή κανένα | Αν είμαστε έτσι γεροί | και νιώθουμε ωραία | που είπαμε όχι σε τόσα μπορεί | Υπάρχει ένας χρόνος | στ' αλήθεια μεγάλος | να ζει για τον έναν ο άλλος | Αν είμαστε έτσι ζεστά | και κάνουμε αστεία | στη μέση του δρόμου | στον κόσμο μπροστά | Δεν ξέρω τι άλλο | μπορούσα να ελπίζω | θα χάσω είχα πει μα κερδίζω

Ο τέταρτος δίσκος

01. Τα σπίτια Απαγγελία: Λίνα Νικολακοπούλου
Κείμενο: Λίνα Νικολακοπούλου
Τα σπίτια φυτρώνουν κι αυτά σαν τα λουλούδια... Μαραίνονται κι αυτά με τα χρόνια σαν τα λουλούδια! Άμα παίζαμε το βίντεο της ζωής μας γρήγορα θα μέναμε εκστατικοί!
Μπαίνεις για πρώτη φορά σπίτι σου, αγκαλιά στα χέρια, μόλις γεννιέσαι. Βγαίνεις μετά αγκαλιά στα χέρια, ή με το καρότσι. Μετά με τα παπούτσια σου τα πρώτα, μετά με ένα παιγνίδι στο χέρι κι ένα σκούφο μέχρι τα μάτια και τ' άλλο χέρι στο χέρι των γονιών. Μετά κρατάς μια σάκα, μετά μόνο τα κλειδιά κι ένα πουλόβερ. «Που ήσουνα τόσες ώρες» , «Άσε με μάνα...»
Κι από εκεί και μετά όλο και κάτι κρατάς... την πρώτη σου βαλίτσα για την εκδρομή, τον πρώτο σου έρωτα τον φέρνεις σπίτι όταν λείπουν οι δικοί σου, μετά κρατάς το παιδί σου εσύ και το φέρνεις. Μετά κρατάς τους δικούς σου που μεγάλωσαν και τους πας όπου θέλουν. Μετά κρατάς το στόμα σου κλειστό και λες λίγα. Μετά κρατάς τα έπιπλα για περπατήσεις...
Όλα από μια πόρτα περνάνε! Όλα περνάνε! Η ζωή η ίδια είναι ένα πέρασμα. «Περνάς καλά;», «Να περάσεις καλά!», «Περαστικά...». Περαστικός, «περαστικός ήμουν» έτσι πρέπει να λέει ο έρωτας όταν έρχεται και σε βρίσκει απροειδοποίητα κι εμείς του λέμε «περάστε!».

02. Τα πέδιλα Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Με τα πέδιλα μου τ' άσπρα | περπατούσα μια φορά | δίπλα στα δίχτυα ενός ψαρά | Ο πατέρας μου είχε άστρα | και σιρίτια αστραφτερά | μα εμένα μου 'λειπε η χαρά | κι είχα μια θάλασσα στο νου | τ' όνειρο χάλασα ποιανού | Με τα πέδιλα μου τ' άσπρα | που τους κόπηκε η κλωστή | βρήκα μιαν άσφαλτο ζεστή | Μ' έναν ανθό μωρό στη γλάστρα | που απ' τη γη είχε χωριστεί | γέλια και δάκρυα χιαστί | κι είχα μια θάλασσα για φως | μπας κι είναι ο έρωτας κρυφός | Με τ' άσπρα πέδιλα | πατάω τα βέβηλα | τ' άγρια τ' αγκάθια των καιρών | σε δρόμους άφατους | κι απ' την αγκράφα τους | σκύβω και λύνω το παρόν | Κι έχω μια θάλασσα για ευχή | λες κι είναι βότσαλο η ψυχή

03. Το καλοκαίρι θα 'ρθεί Τραγούδι: Χριστιάνα
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Το καλοκαίρι θα 'ρθεί. | Στην ταράτσα του Βοξ | η Μελίνα θα παίζει την Στέλλα. | Ραντεβού θα σου δίνω | στα σκαλιά του Εκράν, | να κοιτάμε τις νύχτες | τη Μανιάνι γκρο πλαν | καρφωμένη με δέκα σαΐτες. | Mama Roma σαν εσένα κι εγώ | με την τσάντα στους ώμους | να παίρνω τους δρόμους. | Θα σφυρίζω τραγούδια | και με γέλιο βραχνό, | το κορμί μου θα δείχνω | στη φωτιά θα το ρίχνω. | Φύγε Στέλλα | θα μείνω εγώ. | Το καλοκαίρι θα 'ρθεί. | Στο Ηρώδειο φως. | Πού και πού μια ορχήστρα στην Αίγλη. | Ραντεβού όπως πέρσι στο Μουσείο μπροστά, | θα γυρεύουμε θέση, | με τα μάτια κλειστά | τη ζωή μας να δούμε απ' τη μέση.

04. Κόσμε μου 'γινες πληγή Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Στην αλυσίδα τη βαριά | θα ψάξω εγώ παρηγοριά | γιατί και τούτη τη ζωή | τι να την κάνω. | Στην παγωνιά της φυλακής | να βρεις καρδιά να κρατηθείς | που πας στ' αγκάθια κι αγαπάς | κι όλο σε χάνω. | Κόσμε μου 'γινες πληγή | κι είναι το γρήγορο π 'αργεί | που μ 'ορμήνεψε να πιω και να μεθύσω | για να παρηγορηθώ | μη τυχόν και λυπηθώ | την κακούργα την αγάπη της | να σβήσω | κι ας χαθώ. | Στη συννεφιά του Γολγοθά | σ' ένα σταυρό που με μεθά | θα γίνει η σκέψη σου καρφί | να με καρφώνει. | Και ξημερώματα Μαγιού | θα λάβεις μάνα ενός σου γιου | τ' άσπρο πουκάμισο | το μαύρο παντελόνι.

05. Μοίρες Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Την ώρα που γεννιόμουνα σχολάγανε οι μοίρες | μονάχη μου καθόμουνα κι απ’ τη ζωή κρατιόμουνα | κρατιόμουνα σ’ ένα καφάσι μπίρες | μονάχη μου καθόμουνα κι απ’ τη ζωή κρατιόμουνα | κι ονειρευόμουνα σ’ ένα καφάσι μπίρες | Τα λόγια σου τα ψεύτικα φαρμάκι κι αγωνία | μονάχη μου παντρεύτηκα σε βρήκα σ’ ερωτεύτηκα | παιδεύτηκα σ’ αυτή την κοινωνία | μονάχη μου παντρεύτηκα σε βρήκα σ’ εμπιστεύτηκα | και ρεζιλεύτηκα στην παλιοκοινωνία | Φωτιά κι ανάσταση καρδιά πονάς και σπάσ’ τα εσύ | τα χρόνια που ’φτασα να ζω | φωτιά και δύναμη καρδιά τρελή κι αδύναμη | στον κόσμο που ’ρθαμε χορτάσαμε γκρεμό | Την ώρα που περπάτησα μου φέραν και τα δώρα | μια νύχτα μόνο κράτησα κι απάνω της ξεστράτισα | ξεστράτισα και μου ’λεγαν προχώρα | μια νύχτα μόνο κράτησα κι απάνω της γονάτισα | και παραστράτησα στην πρώτη κατηφόρα | Φωτιά κι ανάσταση καρδιά πονάς και σπάσ’ τα εσύ | τα χρόνια που ’φτασα να ζω | φωτιά και δύναμη καρδιά τρελή κι αδύναμη | στον κόσμο που ’ρθαμε χορτάσαμε γκρεμό

06. Ανεβάσαμε Τραγούδι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Λίνα Νικολακοπούλου | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Ανεβάσαμε την τέντα στο μπαλκόνι, | ανεβάσαμε και λίγο τα ρολά. | Κι ένας ήλιος στο δικό σου παντελόνι | κάτι μου 'κανε και γέλασα τρελά | και τραλαλά και τραλαλά. | Δε με νοιάζει που τραβάμε και πώς ζούμε, | δε με νοιάζει που δεν κάναμε λεφτά. | Την αγάπη μια ζωή θ' απομυζούμε | και στους δρόμους θα φιλιόμαστε κλεφτά. | Ανεβάσαμε την τέντα στο μπαλκόνι | κι όλα, μάγκα μου, ωραία και καλά. | Ανεβάσαμε στ' αμάξι την κεραία, | ανεβάσαμε και τ' άστρα στο καπό. | Κι όπως ψάχναμε τα λόγια τα μοιραία | κάτι μ' έπιασε και σου 'πα "σ' αγαπώ" | και πω, πω, πώ και πω, πω, πώ.

07. Σ' όποιον αρέσουμε Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Ό,τι μπορώ για σένα κάνω αυτό τον καιρό | και παριστάνω με λάθη σωρό κάτι γερό | να κρατηθείς. | Ό,τι μπορείς για μένα κάνε κι εσύ να χαρείς, | τα χρόνια πάνε κι ας μείνουμ' εμείς | λόγω καρδιάς, λόγω τιμής. | Σ' όποιον αρέσουμε | για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε, | πώς να χωρέσουμε τόσοι άνθρωποι στο κενό; | Σ' όποιον αρέσουμε | για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε, | πώς να συνδέσουμε περιθώρια κι ουρανό; | Ό,τι μπορώ για σένα κάνω λες κι είμαι φτερό, | σ' αεροπλάνο στον κόσμο γυρνώ κι ό,τι περνώ | μην το σκεφτείς. | Ό,τι μπορείς για μένα κάνε, βραδιάζει νωρίς | κι αλλού κοιτάνε τα μάτια θαρρείς | λόγω σκιάς, λόγω πληγής.

08. Πουλί θαλασσινό Τραγούδι: Σαρρής Γιώργος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου

09. Καθρεφτίζω το νου  Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Καθρεφτίζω το νου | Σε φεγγαριού σπηλιές | Κι άμα σε δω να κλαις | το πρωί θα φύγω αλλού | Θα μου βάφει η βροχή | τ' ασήμια στον ταφτά | κι άμα σε δω κλεφτά | στο λαιμό θα δέσω αρχή | Ερωτά μου Αγκάθι Στέμμα | και βέλη μου Σεβαστιανά | Αν είχε ο πόνος αίμα | θα κοκκίνιζε βουνά | Καθρεφτίζω τη γη | σε βαρελιού κοιλιά | κι άμα σε βρουν φιλιά | θα 'ναι ο ύπνος μου που αργεί | Κι απ' τις πέντε ζωές | που ζούμε χωριστά | τα μάτια έχω κλειστά | κι ας μου δείξανε στεριές

10. Ο στρατιώτης Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Kiki Lesendric | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Ίσως στρατιώτης να 'μαι πολέμου αγνώστου, | κι όσοι στολή φοράμε με άστρο του νόστου, | λες και πίνουμε πιο 'κει, | καπνό, φτηνό, χακί. | Τρύπια η ζωή κουβέρτα, κι όσο μαντάρεις, | κάπου ξηλώνει αβέρτα, κλαις να ρεφάρεις, | πώς αλλιώς να κοιμηθείς; | Με τ' όπλο του ο καθείς. | Πάντα του ανθρώπου η μάχη, λάσπη κι ελπίδα, | κι όμως φυτρώνει στάχυ στ' όνειρο που είδα, | κι ας μου δώσαν για φιλί, | σφουγγάρι και χολή. | Αχ, χιονίζει απόψε, κι η καρδιά ματώνει, | πες μου τραγούδι απόψε, που το πάνε οι πόνοι, | έλα, το αχ μου κόψε, | να τελειώνει...

11. Θεός αν είναι Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Goran Bregovic | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τις νύχτες μπαίνεις στα όνειρά μου | λες κι ήρθες σε δικό σου κήπο | κι αν μεγαλώσαν τα φτερά μου | εγώ απ' το πλάι σου δε λείπω | Θεός αν είναι | Χιλιάδες άγγελοι με τ' άσπρα | κλωνάρια λησμονιάς μοιράζουν | κι από το σώμα μου σαν άστρα | παιδιά δικά σου ανάσες βγάζουν | Θεός αν είναι στις φλόγες να καείς | κι απ' το δάκρυ μου φωτιά να πιεις | δεν μπορείς μια ζωή καρδιά να συγχωρείς | Θεός αν είναι κι αν μ' αγαπάει κανείς | Θεός αν είναι κι αν μ' αγαπάει κανείς | Οι φίλοι μου όλοι εδώ και χρόνια | ζευγάρια γίναν φτιάξαν σπίτια | μονάχα εμένα χάσκει ακόμα | χωρίς μια στέγη ετούτη η αλήθεια | Θεός αν είναι στις φλόγες να καείς | κι απ' το δάκρυ μου φωτιά να πιεις | δεν μπορείς μια ζωή καρδιά να συγχωρείς | Θεός αν είναι κι αν μ' αγαπάει κανείς | Θεός αν είναι κι αν μ' αγαπάει κανείς

12. Δι' ευχών Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Πετούν γεράκια απ' τις φωλιές | την τρομαγμένη μας ζωή να δουν εικόνα | σαν τις παλιές αμαρτωλές | που δεν τους στάθηκε αγκαλιά ούτε κρυψώνα | Κάτω απ' την άρρωστη βροχή | στις εθνικές των φορτηγών με τα ψυγεία | το μαύρο λάδι απ' τη ψυχή | δεν καίει για κάτι που να μοιάζει μ' ευλογία | Δι' ευχών των αγίων ημών | στους ναούς των μεγάλων λυγμών | Δι' ευχών των αγίων της γης | ορατής και αοράτου πληγής | Δι' ευχών των αγίων που κλαις | που μπορείς σ' αγαπάω να λες | Δι' ευχών των αγίων κι αεί | με Θεού πνοή | Κοιτάω τον ήλιο απ' το βουνό | κι οι δυναμίτες της ψυχής μου σπαν την πέτρα | που εγώ να τρέξω ξεκινώ | μεσ' στης παγκόσμιας λογικής τα πέντε μέτρα | Με χαραγμένα τ' αρχικά | όνομα και αίμα και φυλή κι αρχαία τείχη | και μ' ένα δέμα ελληνικά | θα γράψω, κόσμε, τους χρησμούς μου με το νύχι. | Δι' ευχών των αγίων ημών | στους ναούς των μεγάλων λυγμών | Δι' ευχών των αγίων της γης | ορατής και αοράτου πληγής | Δι' ευχών των αγίων που κλαις | που μπορείς σ' αγαπάω να λες | Δι' ευχών των αγίων κι αεί | με Θεού πνοή

13. Η σωτηρία της ψυχής  Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Της εξοχής τα πρωινά | θα τα βρούμε ξανά | αγκαλιά στο κρεβάτι | και δεν πειράζει που τόσο νωρίς | θα κοιτάμε χωρίς | να γυρεύουμε κάτι. | Της σιγουριάς τα υλικά | είναι λόγια γλυκά | σε κασέτες γραμμένα | γι' αυτά που ήρθανε τόσο αργά | μα τα πήρε η καρδιά | με τα χέρια ανοιγμένα. | Η Σωτηρία της ψυχής | είναι πολύ μεγάλο πράγμα | σαν ταξιδάκι αναψυχής | μ' ένα κρυμμένο τραύμα. | Μια παραλία ερημική | και ν' απλώναμε εκεί | της ζωής μας το βήμα | και δεν πειράζει που τόσα φιλιά | πριν να γίνουν παλιά | θα τα πάρει το κύμα. | Κι εκεί στην άκρη της γραμμής | θα χαρίζουμε εμείς | τα παλιά μας κομμάτια | σ' αυτά που ήτανε τόσο μικρά | μα που ρίχναν σκιά | για να μοιάζουν παλάτια.

14. Ναι θα πω Τραγούδι: Μελίνα Ασλανίδου
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Ναι θα πω αφού με ξέρω πάλι | Ναι θα πω και με μονό σανδάλι | Θα ντραπώ, vα πω φοβάμαι τη ζωή. | Ναι θα πω θα βρέξω το κεφάλι | Ναι θα πω κι ας με κοιτούν οι άλλοι | Να χτυπώ, καινούρια πόρτα το πρωί. | Δίχτυα ήταν τα χρόνια και τα τράβηξα, | κι όσα σπαρταρούσανε τ' ανάδειξα | Σ' έρωτες κι αγάπες μεσολάβησα, | δίχτυα μου βαριά. | Δίχτυα ήταν τα χρόνια κι ήπια θάλασσα, | κι όμως κάτι αιώνια δε τα χάλασα | Τρύπια παντελόνια πάμε γι' άλλα σαν, | σαν μικρά παιδιά. | Ναι θα πω στους άλλους είπα όχι | Ναι θα πω αφού η καρδιά μου το 'χει | Ν' αγαπώ, μπορεί να το 'χει κι η ψυχή. | Δίχτυα ήταν τα χρόνια και τα τράβηξα, | κι όσα σπαρταρούσανε τ' ανάδειξα | Σ' έρωτες κι αγάπες μεσολάβησα, | δίχτυα μου βαριά. | Δίχτυα ήταν τα χρόνια κι ήπια θάλασσα, | κι όμως κάτι αιώνια δε τα χάλασα | Τρύπια παντελόνια πάμε γι' άλλα σαν, | σαν μικρά παιδιά. | Δίχτυα ήταν τα χρόνια καρδιά μου, | κι έσταζε ομορφιά | άπιαστο δελφίνι η χαρά μου, | που 'χα συντροφιά. | Δίχτυα ήταν τα χρόνια κι ήπια θάλασσα, | κι όμως κάτι αιώνια δε τα χάλασα | Τρύπια παντελόνια πάμε γι' άλλα σαν, | σαν μικρά παιδιά. | Ναι θα πω αφού το ξέρω πάλι | Ναι θα πω και με μονό σανδάλι | Θα ντραπώ να πω φοβάμαι τη ζωή.

15. Τριανταφυλλιά του κόσμου Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τριανταφυλλιά του κόσμου | Απ' τα φιλιά που ανθίζουν, δως μου | Για να ντυθεί το σώμα, να δοθεί | στην πρώτη αυγή | Νέοι, νέοι σα θεοί όσοι αγαπούν | να μην κοπούνε ακόμα | Τριανταφυλλιά του κόσμου | των ποιητών τα άμφια δως μου | Να λειτουργούν μονάχοι | οι μοναχοί | Και να 'ναι η ευχή | Νέοι, νέοι σαν θεοί | όσοι αγαπούν να μην κοπούν στη μάχη

16. Χωρίς αναφορές Τραγούδι: Γιάννης Πάριος
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Ακόμα κατοικώ σε σπίτι κλασικό, | μου δείξαν οι φθορές χωρίς αναφορές να ζω. | Καινούργια μυστικά θα βρω φανταστικά, | οι αλήθειες μου πολλές, μα κείνο που δεν λες νικά. | Με γνωρίζεις απ' την όψη τη χλωμή, | δεν ορίζεις της ζωής μου τη ρωγμή. | Απ' τα χρόνια μου βγαλμένος απαιτώ | έστω κι έτσι απελπισμένος να πετώ. | Ακόμα κατοικώ σε σπίτι κλασικό | για να 'χει λογική ετούτη η φυλακή σαν βγω. | Ισόβια θνητός αυτός ο εαυτός | χωρίς αναστολή ματώνει κι ωφελεί το φως.

17. Κλείσε το φως Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Εγώ απ’ τα δεκάξι μου | την είχα βρει την άκρη | κι όταν σου είπα σ’ αγαπώ | ήξερα τι θα χρεωθώ | τα μάτια σου που ζήσανε | χωρίς να βγάλουν δάκρυ | Κλείσε το φως | κι άσε με κι απόψε όλα να στα δώσω | Κλείσε το φως | και πάρε με να φτάσω εκεί που πας | Τη νοσταλγία σου εγώ θα τη σκοτώσω | μονάχα όταν ξεχάσω πως φιλάς | Δεν είναι και για θάνατο | ανθρώπινα τα λάθη | όταν μου είπες δεν μπορώ | εγώ δεν είχα τον καιρό | το τέλος ήταν σίγουρο | ότι ποτέ δεν θα ‘ρθει

18. Σκάλα Τραγούδι: Μαρινέλλα
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Να κοιτάς | είναι να βάζεις χρώμα | Να πετάς | ράμφος να θες για στόμα | Να μιλάς | μιαν ευχή να σπέρνεις | Να γελάς | Δίνε μην πουλάς | Ο χωρισμός είναι σκάλα | που τα παιδιά τα μεγάλα | σκυφτά ανεβαίνουνε | ο γυρισμός είναι πέτρα | μα του ονείρου μέτρα | στο ράφτη μένουνε | Να κυλάς | είναι να γίνεις δάκρυ | Να φυλάς | μια μεταξένια άκρη | Ν' αγαπάς | τι θα πει φαντάσου | Να χωράς | πλάι να προχωράς

Ο πέμπτος δίσκος

01. Εγώ μιλάω για δύναμη Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Όλα ξέρω γιατί γίνονται | και πως λειτουργούν, | το μυαλό με βοήθησε | να καταλαβαίνω, | οι ευαίσθητοι αμύνονται | στη ζωή και αργούν, | κι η λαχτάρα τους συνήθισε | να πατάει το φρένο. | Όλα ξέρω τι σημαίνουν | και τι εννοούν, | το μυαλό μου με συντόνισε | στο καινούργιο μήκος, | οι ευαίσθητοι παθαίνουν | και παρανοούν, | λες κι ο κόσμος το κανόνισε | να γλιτώνει ο λύκος. | Μα εγώ μιλάω για δύναμη, | της αγάπης ισοδύναμη, | και ζητάω προτεραιότητα, | φύση, θέση, κι ιδιότητα. | Μα εγώ μιλάω για δύναμη, | της ελπίδας ισοδύναμη, | και γυρνάω στην αθωότητα, | την παλιά μου την ταυτότητα.

02. Τρελός για σένα Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Sting | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μια χούφτα φως Ιερουσαλήμ στα πόδια μου σκορπάει το φεγγάρι | κοιτάζω τ' άστρα σαν σκυλί πολύς Θεός μα ούτε ένα χνάρι | πλανήτης σ' έχει μακρινός λύπη μου τροχιά τ' Απρίλη | χαμένος είμαι εδώ, χαμένος είμαι εδώ | Κι αν όλα μου τα υπάρχοντα νερό τα καταπιεί | η τρέλα μου είσαι συ η τρέλα μου είσαι συ | Κι απ' τις σκοτεινές κοιλάδες αρχαίας λύπης μαντινάδες | με κλάμα ανθρώπου ζωντανού έτσι μου 'ρχεσαι στο νου | μα πού τα πόδια μου με παν μ' άστρα κι άμμο μες στο στόμα | πες μου πόσο ακόμα πόσο ακόμα | They say a city in the desert lies | the vanity of an ancient king | but the city lies in broken pieces | where the wind howls and the vultures sing | these are the works of man γύπες παντού πετούν | this is the sun of our ambition | it would make a prison of my life | If you became another's wife with every prison blown to dust | my enemies walk free I 'm mad about you I 'm mad about you | Πιο μόνος μου ποτέ στον κόσμο αυτό δεν ένιωσα | παλάτια κι αν μου χάριζαν το χρυσάφι της γης | χωρίς αγάπη αν ζεις όλα τα τρόπαια είν' αποτρόπαια θαρρείς | A stone's throw from Jerusalem | I walked a lonely mile in the moonlight | and though a million starts were shining | my soul was lost on a distant planet | that whirls around the April moon | whirling in an arc of sadness | Χαμένος είμαι εγώ | I 'm lost without you | Κι αν μες το χέρι σου κρατάς του ολέθρου το κλειδί | κι αν ξεχυθήκαν μονομιάς της νιότης μου οι εχθροί | κι αν όλα μου τα υπάρχοντα νερό τα καταπιεί | η τρέλα μου είσαι συ η τρέλα μου είσαι συ

03. Παραδώσου Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Λοιπόν εδώ είν' η καρδιά | για όποιον δεν το ξέρει | εδώ και το μαχαίρι | που κάποτε έμπαινε βαθιά | Τα μάτια είναι για το ναι | κι η νύχτα πάντα όχι | για ΄κείνον που δεν το ‘χει | κι ούτε που το 'νοιωσε ποτέ | Ο έρωτας κι ο ουρανός | δεν είν' στο χέρι κανενός | μονάχα στο δικό σου | σου τόπα, παραδώσου | Λοιπόν αυτό είναι το κορμί | κι εδώ κανείς δεν μένει | κομμάτια κι ανασαίνει | η περασμένη μου ζωή | Τα χείλια είναι για φιλιά | κι ο χωρισμός για χάδι | φαντάσου ένα σκοτάδι | να σου χαϊδεύει τα μαλλιά | Ο έρωτας κι ο ουρανός | δεν είν' στο χέρι κανενός | μονάχα στο δικό σου | σου τόπα, παραδώσου | Λοιπόν εδώ είν' η καρδιά | για όποιον δεν το ξέρει | εδώ και το μαχαίρι | που κάποτε έμπαινε βαθιά

04. Τα Καρέλια Τραγούδι: Χρυσούλα Καχαγιόγλου & Νίκος Κουρουπάκης
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Κάπνιζες Καρέλια στη σκάλα | σήμερα θυμήθηκα κι άλλα | να σ' ενοχλεί που 'χα γίνει σκιά σου | τότε που η δική μου ευτυχία | ήταν η δικιά σου δυστυχία | κι απ' το ριγμένο μαντήλι | που 'χα στα μαλλιά. | Με έπνιγαν αγάπη μου οι φίλοι | φίλοι απ' τη δουλειά | με έκριναν παλιά τα δυο σου χείλη. | Θυμάμαι | τίποτα δεν άξιζε να πάμε | τίποτα απ' τα πράγματα που τώρα | με έκανε η ζωή να μπορώ | να τα λέω για δώρα. | Θυμάσαι | ώρα σου καλή όπου και να 'σαι | τίποτα δεν βρήκαμε ν' αξίζει | κι άφησε τη μνήμη ο καιρός | να το συνεχίζει... | Θυμάμαι... | Το άσπρο κεντημένο σεντόνι | έγινε πανί για τη σκόνη | κι από τον καινούριο καθρέφτη | που 'χω φέρει εδώ | θα έβλεπες τον ήλιο να πέφτει | όπως βλέπω εγώ | το παλιό μου εγώ | να λέει στο φταίχτη. | Θυμάμαι | τίποτα δεν άξιζε να πάμε | τίποτα απ' τα πράγματα που τώρα | με έκανε η ζωή να μπορώ | να τα λέω για δώρα. | Θυμάσαι | ώρα σου καλή όπου και να 'σαι | τίποτα δεν βρήκαμε ν' αξίζει | κι άφησε τη μνήμη ο καιρός | να το συνεχίζει... | Θυμάσαι... Θυμάσαι...

05. Κάτω απ' την Ακρόπολη Τραγούδι: Χ. Καχαγιόγλου & Ν. Κουρουπάκης
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Κάτω απ' την Ακρόπολη είναι ένα στενό | που χτυπάει ένα σήμαντρο καθημερινό | γιασεμί κι αγιόκλημα το σημαντικό, | το ασήμαντο. | Κάτω απ' την Ακρόπολη άνθρωποι πολλοί | κουρασμένοι, ανέμελοι, ήρωες, δειλοί | πολεμούν κι αρπάζονται με τον διπλανό | και νοιάζονται. | Λες, η ζωή, οι δουλειές, τα παιδιά, φωνές, το φως. | Λες, φεγγαράκι, αυλές κι ο καημός που κλαις κρυφός. | Λες, τι είν' αυτά που λες, θα μας βρουν χαρές θα δεις. | Λες, Λαϊκά σειρές να μας τύχαινε να δεις. | Κάτω απ' την Ακρόπολη είναι ένα στενό | σαν μελίσσι ανήσυχο καθημερινό | μαγαζάκια ανοίγουνε, | κλείνουν τα ρολά πριν φύγουνε. | Στη κουζίνα σου άφησα πιάτο με φαΐ | κάποια Φώφη σ' έψαχνε όλο το πρωί | ξέρω δυο χιλιάρικα πόσα είναι Ευρώ | και χάρηκα.

06. Επέτειος Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Απόψε κλείσαμε ένα χρόνο χωρισμένοι | φυλακισμένοι στην ατέλειωτη παγίδα | του παιχνιδιού που λέει φύγε σ' όποιον μένει | μην πεις ποτέ μεγάλο ναι χωρίς ελπίδα. | Του παιχνιδιού που λέει | φύγε και στα μάτια μην κοιτάς | αυτόν που σ' άφησε με τρόπο να νικάς. | Απόψε κλείσαμε ένα χρόνο κι ίσως πρέπει | να σταματήσω κι ως εδώ να υποφέρω | με τα φαντάσματα του γέλιου σου για σκέπη | να κοιμηθώ μια νύχτα δεν θα καταφέρω. | Με τα φαντάσματα του γέλιου | των φιλιών σου την ηχώ | μήπως δακρύζεις, μήπως κλαις ν' ανησυχώ. | Απόψε κλείσαμε ένα χρόνο κι είναι ψέμα | αυτά που λεν πως όλα ο χρόνος θα γιατρεύει | αφού σ' τ' ορκίζομαι κουράστηκε το βλέμμα | μα να που φτάνει στο γιατί και ζωντανεύει. | Αφού σ' τ' ορκίζομαι το νιώθω | πως ακόμα σ' αγαπώ | μα παρεμβάλλεται η ζωή για να σ' το πω.

07. Η βάρκα Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Ara Dinkjian | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Βάρκα που 'χεις τόσα δίχτυα | μάζεψέ με απ' τα ξενύχτια | μάζεψέ με απ' τα ξενύχτια | όσα αγόρια τόσα δίχτυα. | Μή ρωτάς γιατί | τα πίνω και μεθώ. | Μη ρωτάς γιατί στο σπίτι μου | δεν πάω να κοιμηθώ. | Ρώτα τη νύχτα πριν φέξει | με σένα εγώ που 'χω μπλέξει | Ωχ! Παναγίτσα μου | θα τη χάσω τη δουλίτσα μου | και δε θα λυπηθώ. | Αχ! Θα τη χάσω τη δουλίτσα μου | με σένα π' αγαπώ. | Βάρκα που 'χεις τόσα δίχτυα | μάζεψέ με απ' τα ξενύχτια | μάζεψέ με απ' τα ξενύχτια | όσα μάτια τόσα δίχτυα. | Βρε κορμί τι θες | ποιου λόγου το αληθές | Βρε κορμί γι' αυτό είσαι σήμερα | και γι' άλλο ήσουν χτες. | Ρώτα τη νύχτα πριν φέξει | με σένα εγώ που 'χω μπλέξει | Ωχ! Άη Νικόλα μου | δυο φτερά στους ώμους κόλλα μου | κι αρχίζω να πετώ. | Βάρκα που 'χεις κάνει τόσα μίλια | πες στον κόσμο που 'χει ζήλεια | πες στον κόσμο που 'χει ζήλεια | άσπρα να κουνάει μαντήλια. | Βρε κορμί τι θες | τι να σου κάνω θες | Βρε κορμί γι' αυτό είσαι σήμερα | και γι' άλλο ήσουν χτες. | Βάρκα που 'χεις τόσα δίχτυα | μάζεψέ με απ' τα ξενύχτια | μάζεψέ με απ' τα ξενύχτια | όσα αγόρια τόσα δίχτυα.

08. Espresso Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λ. Νικολακοπούλου & Σ. Κραουνάκης
Το πρωί | Μόλις ξυπνάμε πως μ’ αρέσει | Που σε βλέπω να κοιτάς | Τι θα φορέσεις | Που σε βλέπω να κοιτάς | Αν σ’ αγαπώ | Τι μου δίνεις να στο πω | Φέρ΄ το bic το ξυραφάκι να κοπώ | Και γράφ’ τον κόσμο | Στα παλιά σου τα παπούτσια | Κι έλα κράτα με σφιχτά | Καλό κανένας δεν χρωστά | Αχ μωράκι μου | Για σένα εγώ θα πέσω | Καμιά ώρα στο φλιτζάνι | του espresso | Στου espresso το φλιτζάνι | θα πηδήξω κοίτα | Παίρνω αναπνοή | Σ’ αγαπάω σ’ αγαπώ θα στ’ αποδείξω

09. Πλάι στο νερό Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική: David Torrens | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Πλάι στο νερό την ίδια πάντα ώρα | πια δεν μπορώ μακριά σου να ΄μαι τώρα | γιατί ξαναγυρίζουν στην άμμο τα κύματά του | αφού πριν φύγει η νύχτα την άσφαλτο ζητάει η καρδιά του | Φέρνει η βραδιά αρώματα κι αρμύρα | πάντα βαθιά τα δίχτυα ρίχνει η μοίρα | δεν είμαι η θάλασσά του | δεν είμαι της καρδιάς του η ντάμα | γιορτάζουν τα φιλιά του | στη γεύση απ΄το δικό μου το κλάμα | φωτεινός κι αν είναι ο ουρανός | δεν χαράζει για μένα | κρεμασμένη από σένανε απλώς στο λαιμό σου η καδένα | Είμαι ένας φάρος που ανόητα ελπίζει | που χάνει το θάρρος και κλαίει σαν χωρίζει | μ’ αγαπάει το κύμα αυτό σαν Θεό

10. Πεταλούδα της φωτιάς Τραγούδι: Μαργαρίτα Ζορμπαλά
Μουσική: Oscar Strok | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Σκοτάδι ανάβει, κυλάει η ζωή μου στάλα, στάλα, | η νύχτα σκάβει, την πιο βαθιά της την πληγή, | δώσε μου την αχυρένια μου τη μπάλα, | να παίζω απ' έξω, με τον ίσκιο μου στη γη. | Αχ! πεταλούδα που πετάς | πάνω απ' τη λύπη, | κι απ' όσους έρωτες ρωτάς | κανείς δε γνώρισε θεό... | Αχ! πεταλούδα της φωτιάς | δυο μαύροι κήποι, | για να νυχτώσει η χαρά | κι η στάχτη απ' τα φτερά.

11. Τριανταφυλλάκι Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Goran Bregovic | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τριανταφυλλάκι ήμουν στην καρδιά σου | τριανταφυλλάκι κλειστό | κι αν ο Θεός μου παίρνει | μου δίνει αλλού το φως | Γιατί δεν είμαι πια | δε σου κάνουν τα λουλούδια λοιπόν | μα ούτε οι άνθρωποι σου κάνουν | που λιώνουν σαν και μένα | Πέταξαν απόψε πάνω από τη στέγη μου όλα | πέταξαν τα χρόνια και πάνε | μόνο τα φιλιά σου μόνο αυτά με καίνε ακόμα | που τώρα σε άλλα χείλη θα ‘ναι | Κάθε βράδυ ακούω βήματα στην πόρτα | κι είναι σαν να μπαίνεις εσύ | μα ξέρω ότι είναι λάθος | να τρέξω για να δω | Πως τάχα εδώ γυρνάς | δε μας δένουν πια οι νύχτες μαζί | φαντάσματα μας δένουν | κι αισθήματα σβησμένα | Πέταξαν απόψε πάνω από τη στέγη μου όλα | πέταξαν τα χρόνια και πάνε | μόνο τα φιλιά σου μόνο αυτά με καίνε ακόμα | που τώρα σε άλλα χείλη θα ‘ναι

12. Άρτεμις Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Δε θα σε βάλω εγώ ποτέ να μαγειρέψεις | θα 'μαι κοντά σου μοναχά σαν με γυρέψεις | Μετά θα φεύγω πάλι να μ' επιθυμείς | Δε θα κρατήσω μαύρη τσάντα στο γραφείο | ένα φτερό γυπαετού θα έχω λοφίο | στη λεγεώνα της πιο ένδοξης τιμής | Άρτεμις θεά των κοριτσιών | φόβιζε με μ' ασημένιο τόξο | απ' τις ψευτονίκες των ανδρών | και από τη θλίψη που 'χουν να 'μαι απ έξω | Δε σ' έχω δίπλα για να έχω να ζηλεύω | Πέτα τα πέπλα σου στα δάση που χορεύω | να σε λατρέψω όλη νύχτα σαν φρουρός | Με τις δερμάτινες τις βρώμικες μου μπότες | έσπασα μέσα μου και είδωλα και πόρτες | να σ' αγκαλιάσω σαν το χώμα καθαρός | Άρτεμις θεά των κοριτσιών...

13. Διθέσιο Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Ακριβό μου διθέσιο | καλό μου αμάξι | Που περνάς απ' τ' απαίσιο | ξυστά | Κινητήρα και πλαίσιο | στα 'χω πειράξει | Για να τη βγεις πιο μπροστά | Τη στιγμή που σ' αγόραζα | για να τριπάρω | Το κενό μου εξαγόραζα | δειλά | Την καρδούλα που χώρισα | ίσως να πάρω | Σ' άλλη ζωή πιο καλά | Μη με πας απ' το σπίτι | τ' ακούς, στο Θεό να με πας | Μυρωδιά καταλύτη | εσύ μοναχά μ' αγαπάς | Α, ρε, χρόνε αλήτη | π' ανθρώπους κι αγάπες σκορπάς | Μη με φέρνετε σπίτι | τ' ακούς, κάπου αλλού να με πας | Στο λευκό σου αερόσακο | θα ξαγρυπνήσω | Μ' αφημένο το πρόσωπο | σκοπιά | Σ' ένα παρκινγκ απρόσωπο | θ' αποφασίσω | Ποιόν εαυτό θα 'χω πια | Θα γυαλίζουν οι ζάντες σου | με το φεγγάρι | Δοκιμή στις αβάντες σου | μικρό | Το μηδέν στο διακόσα μας | ποιος θα το πάρει | Μ' όλη τη γη στο φτερό | Μη με πας απ' το σπίτι | τ' ακούς, στο Θεό να με πας | Μυρωδιά καταλύτη | εσύ μοναχά μ' αγαπάς | Α, ρε, χρόνε αλήτη | π' ανθρώπους κι αγάπες σκορπάς | Μη με φέρνετε σπίτι | τ' ακούς, κάπου αλλού να με πας

14. Βίντεο Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τα έργα που’ χες σημειώσει | στην ανοιγμένη εφημερίδα | εγώ τα είδα, | ήρθες αργά κι έχω ξαπλώσει. | Βάλε το βίντεο να παίζει, | παρ’ το τηλέφωνο αγκαλιά | κοίτα πώς έλαμπε η Καρέζη | μέσα απ’ τ’ ασπρόμαυρα φιλιά. | Κράτα ζεστή τη καφετιέρα | και τράβα λίγο τις κουρτίνες | αύριο κλείνουμε τρεις μήνες αέρα. | Προχθές που χάθηκα μαζί σου | είπα τη φράση που με λιώνει, | εδώ τελειώνει | αυτό που θες απ’ τη ζωή σου.

15. Σίδερο με ατμό Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Την ώρα που σιδέρωνε | της ήρθε πως ξημέρωνε | και σφύριζε καράβι. | Σαν τότε που διαλέγαμε | με ποιον μπορεί να φεύγαμε | στην πρώτη αγάπη σκλάβοι | Κι είχε ένα σίδερο μ' ατμό | και λίγο ιδρώτα στο λαιμό | Σάββατο απόγευμα στην άκρη της κουζίνας. | Γυρνάει ραντίζει ένα γιακά | και λέει στον άντρα ξαφνικά | πως πάει κι αυτός ο μήνας. | Την ώρα που σιδέρωνε | της ήρθε πως ημέρωνε | στα γόνατα λιοντάρι. | Διπλώνει ένα πουκάμισο | κι ο γιος χρονώ ενάμισο | στα πόδια της κουβάρι. | Κι είχε ένα σίδερο μ' ατμό | και λίγο ιδρώτα στο λαιμό | Σάββατο απόγευμα στην άκρη της κουζίνας. | Γυρνάει ραντίζει ένα γιακά | και λέει στον άντρα ξαφνικά | πως πάει κι αυτός ο μήνας. | Την ώρα που σιδέρωνε | της ήρθε ν' αφιέρωνε | σε κάποιον τη ζωή της | Που ανέβαινε στη μάντρα της | και γνώριζε τον άντρα της | με την αναπνοή της. | Κι είχε ένα σίδερο μ' ατμό | και λίγο ιδρώτα στο λαιμό | Σάββατο απόγευμα στην άκρη εκεί στην πόρτα. | Μια πιέτα δύσκολη πατά | απ' τ' όνειρό της σταματά | κι ανάβει όλα τα φώτα.

16. Παράπονο Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Ara Dinkjian | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Βαριά βραχιόλια οι λύπες | πως μ' αγαπάς δεν είπες | το 'χω παράπονο μάνα μου, στόμα μου | κι ας πέθαινε το σώμα μου. | Δε θέλω, φως μου, κόσμο | στα χείλη μου έχω δυόσμο | το 'χω παράπονο πάρε μου, ζήτα μου | της λησμονιάς σαΐτα μου. | Σου στέλνω μ' ένα γράμμα | του φεγγαριού τη λάμα | πάρ' τη και χτύπα με μάνα μου, τρέλα μου | κι αν κλαίει η ψυχή σου, γέλα μου.

17. Η ξενιτιά Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Ara Dinkjian | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Ψηλά βουνά κι εσείς των άστρων θωριές. | Ποτάμια αχνά, ελάτια, δάφνες, μυρτιές. | Την καρδιά μου, ωχ φωτιά μου, όποιος δει | να του πει να 'ρθει κοντά μου, μην αργεί. | Ξενιτιά μου, έρωτά μου, φως κι αυγή | πριν ραγίσει απ' το σεβντά μου όλη η γη. | Φαράγγια υγρά κι εσείς των δράκων σπηλιές | αετών φτερά κι ανέμων μαύρες φωλιές. | Την καρδιά μου, ωχ φωτιά μου, όποιος δει | να του πει να 'ρθει κοντά μου, μην αργεί. | Ξενιτιά μου, έρωτά μου, φως κι αυγή | πριν ραγίσει απ' το σεβντά μου όλη η γη. | Αηδόνι εσύ, πλανεύτρα στάχτη που καις | με ποιο κρασί μεθάει τα μάτια του, πες

18. Καληνύχτα Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Όσο κρατούσε η νύχτα μια νύχτα σαν κι αυτή | σε κάποιας μάγισσας τα δίχτυα
είχαμε όλοι ξεχαστεί | Λιμάνι της Καλκούτας που φέγγει από μακριά | η μοίρα κάθε Σταχτοπούτας να φεύγει δώδεκα παρά | Καληνύχτα μη φοβάσαι δε σε ξέχασε κανείς | πάντα εσύ στο τέλος θα σαι η μεγάλη της σκηνής | Καληνύχτα μη φοβάσαι έχει αστέρια ο ουρανός | πάντα εσύ στο τέλος θα σαι ο από μηχανής θεός | Όσο κρατούσε η νύχτα μια νύχτα σαν κι αυτή | μια θεατρίνα καληνύχτα γύρευε χρόνο να βαφτεί | ρωτούσε ποια τραγούδια μ' αρέσουν πιο πολύ | κι αν θα της δίνανε λουλούδια για το φινάλε της να βγει

19. Λάβα Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Σαν ηφαίστειο που ξυπνά | απ' όνειρο βαθύ | κι ό,τι φτιάχνει τα βουνά | κλαίει να γεννηθεί | Σαν ηφαίστειο που ξυπνά | εφτά γενιές σβηστό | Λάβα μου, λάβα μου | αίμα μου ζεστό | Κάτι λίγοι συγγενείς | ξαδέρφια μακρινά | πες μου αν έμεινε κανείς | για μας τα πετεινά | Κάτι λίγοι συγγενείς | στα έγκατα του νου | Λάβα μου, λάβα μου | σώμα τ' ουρανού | Εγώ το φως μετάλαβα | κι εκεί σε πάει η καρδιά συνήθως | Υπ' όψιν μου δεν τα 'λαβα | του κόσμου τα χλωμά | Κατάλαβα | Εγώ το φως μετάλαβα | κι αντέχω τη φωτιά | στο στήθος | Υπ' όψιν μου δεν τα 'λαβα | του κόσμου τα χλωμά | κατάλαβα | Σαν ηφαίστειο που ξυπνά | απ' όνειρο βαθύ | κι ό,τι φτιάχνει τα βουνά | κλαίει να γεννηθεί | Σαν ηφαίστειο που ξυπνά | εφτά γενιές σβηστό | Λάβα μου, λάβα μου | δάκρυ από Χριστό | Εγώ με λάβα τα 'λαβα | αυτά που λέει κρυφά το πλήθος | κι ας μοιάζαν θεοπάλαβα | τα αχ των ζωντανών | κατάλαβα

Ο έκτος δίσκος

01. Ούτε που ρώτησα Τραγούδι: Μανώλης Λιδάκης
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Γυρεύω ησυχία | πολλά είδα κι έπαθα | σε κάτι τζάμια κρύα | τον πόνο μου έγραφα | το ξέρω το παιχνίδι | τ' άσπρο πουκάμισο | το σώμα μου αντικλείδι | για τον παράδεισο! | Πώς είναι τ' όνομά σου | ούτε που ρώτησα | γιατί σε πέντε βράδια | τον κόσμο χόρτασα! | Μη λες τα ίδια λόγια | που είπανε πολλοί | με σέρνουν απ' τα πόδια | παλιοί λογαριασμοί | γι' αυτό λοιπόν, μικρό μου, | εδώ μην έρχεσαι | η τύχη μου ήταν ρόδι | στο χώμα έσπασε! | Πώς είναι τ' όνομά σου | ούτε που ρώτησα | γιατί σε πέντε βράδια | τον κόσμο χόρτασα!

02. Κύματα Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μου διώξαν τους αγγέλους | οι σάλπιγγες του τέλους | της πιο καινούργιας εποχής | και παίρνω δρόμους της βροχής. | Λόγια φοράω μεταλλικά | και στα τραγούδια μου αντηχούνε | πράγματα τόσο ελληνικά | μόνο που δεν αντιστοιχούνε. | Κύματα πιάνω, ταξιδεύω | κι όλο τον κόσμο κυριεύω | μ' ένα φευγάτο ερωτισμό | κι ένα λιμάνι για δεσμό. | Κύματα πιάνω, ταξιδεύω | κι όλο τον κόσμο κυριεύω | μ' ένα παράταιρο καημό | κι ένα λιμάνι για δεσμό. | Μου διώξαν τις αρμύρες | του κύκλου οι λάθος μοίρες, | μου βούλιαξε κι η Γκιουλμπαχάρ | και κάνω δίσκους για ραντάρ. | Λόγια μαζεύω γυαλικά | που για τον έρωτα ραγίζουν | κι έτσι μπορώ συμβολικά | να γίνω εκείνο που απελπίζουν.

03. Το πάθος που διώκεται Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Σε κουβαλάω απάνω μου | στις ερημιές βαδίζω, | στα σινεμά, στην αγορά | σε κουβαλάω σαν τα μωρά | και κάποιους εμποδίζω. | Σε κουβαλάω απάνω μου | δυο χρόνια δε δουλεύω, | κοιμήσου εδώ προσωρινά | κι αν ρίξει χιόνι στα ορεινά | θα πούμε το πιστεύω. | Το πάθος που διώκεται | δεν πάει να επιδιώκετε | εσείς θα βγείτε λάθος. | Στο βάθος το ζηλεύουμε | αυτό που ρεζιλεύουμε | και μάρτυράς μου ο Άθως. | Σε κουβαλάω απάνω μου | με κλονισμένη υγεία | περνάμε κόσμο και ντουνιά. | Μου λένε οι γύρω παγωνιά | τους λέω η Παναγιά.

04. Μιλάω παλιά Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μιλάω παλιά | κρεμάω φιλιά | γιατί έφτασε ο καιρός μου | που φεύγω ενώ | μου πάει στενό | το σύνολο του κόσμου. | Θα φτιάξω με χρυσό μολύβι | σαν δρόμο στο μυαλό που ανοίγει | μέσα από χίλιες καστανιές | το πιο κρυφό μου μονοπάτι | κι αφού δεν έκανα γι' απάτη | θα πιάσω τέσσερις γωνιές. | Θα φτιάξω με χρυσό μολύβι | στην άγια πλάτη σου καλύβι | κι όταν μου βάζεις τις φωνές | θα μπαίνω εκεί να πέφτω χάμω | κι αφού δεν έκανα για γάμο | φωτιές θ' ανάψω σκοτεινές.

05. Ανατολικά της Εδέμ Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Αχ, τίποτα πια δεν ζητώ | απόψε αυτό μου είναι αρκετό | εσύ στης καρδιάς τον ρυθμό να χτυπάς | κι εγώ να μην ξέρω ποιόν ίσκιο ρωτάς | Αχ, μια φορά κι έναν καιρό | όταν ρωτούσα ποιόν έχω Θεό | μου τραγουδούσε η μαμά | τα βράδια στα σκοτεινά: | Ανατολικά της Εδέμ | ζούσε ένας τύπος μποέμ | που φορούσε πάντα λουλούδι στο πέτο | Ήτανε πολύ αμπιγέ | είχε ένα κοστούμι ριγέ | περπατούσε λες κι είχε κάνει μπαλέτο | Μοίραζε χιλιάδες φιλιά | πλήρωνε για νά' ρθουν βιολιά | και τα βράδια γλυκά τραγουδούσε | έναν τόσο λυπημένο σκοπό | σ' αγαπώ, σ' αγαπώ | Amour, toujours | ca va? Bonjour! | Παντελόνια κοντά ναυτικά | με το πιάνο και τα γαλλικά | Amour, toujours | ca va? Bonjour! | Εν, δυο, τρία, ξανά τον σκοπό | σ'αγαπώ, σ' αγαπώ... | Αχ... Τίποτα πια δεν ζητώ | απόψε αυτό μου είναι αρκετό | εσύ, στης καρδιάς τον ρυθμό να χτυπάς | κι εγώ να μην ξέρω γιατί μ' αγαπάς...

06. Χρόνια Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Paolo Conte | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μπορεί να ντύνεσαι ακριβά | μα εκείνο που 'χεις στην καρδιά | θα μείνει βάρβαρο, βάρβαρο, βάρβαρο. | Και δεν του φτάνει μια στιγμή | ν' αλλάξει δρόμο ή διαδρομή | γιατί είναι άτιμο, άτιμο, άτιμο | και θέλει χρόνια, χρόνια, χρόνια | χρόνια, χρόνια, χρόνια. | Λοιπόν που λέτε η καρδιά | για να γλιτώσει απ' τη φωτιά | θέλει το χρόνο της, θρόνο της, πόνο της | θέλει χρόνια, χρόνια, χρόνια | χρόνια, χρόνια, χρόνια. | Θέατρο σκηνοθετούσε | η ζωή στο πρόσωπό μου | με δικό της έργο και ποτέ δικό μου. | Μα ο έρωτας ταινία | για τ' ανάλαφρα του κόσμου | που φωνάζει: "Ησυχία, πάμε πλάνο" | "Είμαι δική σου, είσαι δικός μου". | Λοιπόν που λέτε η καρδιά | για να γλιτώσει απ' τη φωτιά | θέλει το χρόνο της, χρόνο της, χρόνο της. | Και δεν της φτάνει μια στιγμή | ν' αλλάξει δρόμο ή διαδρομή | γιατί είναι μόνη της, μόνη της, μόνη της | για χρόνια, χρόνια, χρόνια | χρόνια, χρόνια, μόνη | χρόνια, μόνη, μόνη | anni, anni, anni.

07. Η νύχτα θέλει Τραγούδι: Χριστιάνα
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Η νύχτα θέλει κορμί και μέλι | διπλό σεντόνι που σε γλυτώνει | θέλει τσιγάρο, βαρύ "Σαντέ". | Να μη σε γνώριζα, να μη σε χώριζα | να μη σε κράταγα στα χέρια μου ποτέ. | Η νύχτα θέλει καρδιές με βέλη | σβηστά τα φώτα, κλειδί στην πόρτα | την Καίτη Γκρέυ σ' αργές στροφές. | Να μη σε φώτιζαν και σ' αιχμαλώτιζαν | της περασμένης σου αγάπης οι φωτιές. | Η νύχτα θέλει κορμί και μέλι | φωνή που σβήνει προτού να γίνει | παλιό καθρέφτη που ξέρει πως. | Για όσα γίνανε, για όσα μείνανε | κανείς δεν φταίει απ' τους δυο μας δυστυχώς.

08. Προσωπικά Τραγούδι: Ελένη Δήμου
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Προσωπικά δεν έχω αισθήματα για σένα φιλικά | μονάχα βήματα θιγμένα ερωτικά, | που μ' αναγκάζουνε να φεύγω βιαστικά | Προσωπικά δε θέλω τίποτα μαζί σου λογικά | μου πάει ο ήχος της φωνής σου τραγικά | και δεν αλλάζω το κορμί σου με την άψογη ζωή σου | τελικά | Προσωπικά εγώ τρελαίνομαι, | το παραμύθι σου και να 'μαι και να φαίνομαι | Προσωπικά δεν έχω αίσθηση | αυτό που ζούμε αν είναι αλήθεια ή παραίσθηση | προσωπικά | Προσωπικά, τυχαίνει βράδια με τραγούδια λαϊκά | ντυμένη κι άδεια κι αφημένη γενικά | να μεταφράζω τη σκηνή δραματικά | Προσωπικά, εμένα ο χρόνος μου γυρίζει κυκλικά | κι αλλάζει ο τόνος μου στο τέλος ειδικά | γι' αυτό να ξέρεις κι επιμένω, κι ας μου το 'χεις ξεγραμμένο | οριστικά

09. Λάμπει Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Paolo Conte | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Λάμπει, σαν αστραπή μες στο σκοτάδι | και λάμπει και εδώ το θέατρο το βράδυ | Λάμπουν γυναίκες με όμορφα στολίδια | και φώτα του πάλκου επάνω στα σανίδια | Κι εγώ που ήρθα εδώ για σένα μόνο | βρήκα μιαν αφορμή και σ’ ανταμώνω, | πάντα μ’ αυτή την ίδια αμφιβολία | και πάντα πως τάχα ακούω τη συναυλία | Ζήτω στον έρωτα που με πάει | με το τραγούδι του που με πάει | μέχρι την άβυσσο, κοίτα μπορώ | μεσ’ από σένα εγώ να ζω | Γελάς, κι από τον εξώστη εγώ ζηλεύω | κάτι που εσύ το ζεις και ‘γω το κλέβω | ίσως, κρυφά και συ να λες το έλα | και πρέπει εγώ να κάνω αυτή την τρέλα | Μα να, τα φώτα σβήνουν ένα, ένα | με είδες ή έτσι φάνηκε σε μένα | σκοτάδι, σε λίγο αδειάζει κι η πλατεία | και μένει μονάχα η έξοχη μαγεία

10. Σήκω παιδί μου Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Αν σε προδίνει στη συντροφιά | η ομορφιά που ’χει το βλέμμα όταν σβήνει, | σήκω, παιδί μου, σήκω, αγάπη μου γλυκιά, | φύγε απ’ τη μέση για να σμίξουνε εκείνοι. | Σήκω, παιδί μου, σήκω, αγάπη μου γλυκιά, | τι κάνει ο άνθρωπος μονάχος για να μείνει. | Αν σε προδίνει σιγά, σιγά | η λέξη "αργά" που γράφει ο κόσμος όταν κλείνει, | σήκω, παιδί μου, σήκω, αγάπη μου γλυκιά, | εσύ περίσσευες και πήρες την ευθύνη. | Σήκω, παιδί μου, σήκω, αγάπη μου γλυκιά, | τι θέλει ο άνθρωπος και δεν τ’ απομακρύνει. | Αν σε προδίνει σχεδόν κι αυτός | ο εαυτός που έχει μέσα σου απομείνει, | σήκω, παιδί μου, σήκω, άναψε το φως, | κανείς δεν άντεξε ενός λεπτού οδύνη. | Σήκω, παιδί μου, σήκω, άναψε το φως, | τι κάνει ο άνθρωπος και δεν το κατακρίνει.

11. Να 'ταν η χαρά οικόπεδο Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Γιασεμί μου φαντασμένο δε βαστώ. | Σ' ένα τοίχο νοικιασμένο να κλειστώ. | Και να σκέφτομαι τα βράδια | όσα του γιαλού τα κύματα. | Με κουτιά της μπύρας άδεια. | Να κατρακυλώ. | Να 'ταν η χαρά οικόπεδο | κι άλλη μια φορά σαν παλιόπαιδο | κι άλλη μια φορά βρε μάγισσα. | Να γυρνούσα εκεί. | Να 'χα κι ένα μπλε ποδήλατο | να 'πιανα το φως κι άντε φύλα το. | Να 'πιανα το φως και να 'βγαινα | στην Αμερική. | Τον κατήφορο θα πάρω | και θα βγω. | Μεροκάματο στο χάρο | δεν χρωστώ. | Με τον έρωτα παζάρια | μέσα στου γιαλού τα κύματα | την καρδιά την κάνω ζάρια | κι όλα τα πουλώ. | Να 'ταν η χαρά οικόπεδο | κι άλλη μια φορά σαν παλιόπαιδο. | Κι άλλη μια φορά βρε μάγισσα | να γυρνούσα εκεί. | Να γυρνούσα εκεί που σ' άφησα | κι άλλα στη ζωή τηλεγράφησα. | Κι άλλα στη ζωή περίμενα | κι όχι φυλακή.

12. Αρχόντω Τραγούδι: Λίτσα Διαμάντη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Σε πανηγύρι θα με βρεις | να ξελογιάζω τα παιδιά | μ’ ένα φεγγάρι κόκκινο | και ρούχο σκονισμένο | Σε μοναστήρι θα με βρεις | να καθαρίζω τα κελιά | με σκεπασμένο πρόσωπο | και όνομα αλλαγμένο | Σ’ ένα μπουλούκι χρόνους δυο | να παριστάνω την Αρχόντω | με διαβατήριο δανεικό | να ταξιδεύω για τον Πόντο | Αχ, με διαβατήριο δανεικό | να ταξιδεύω για τον Πόντο | Σε καφενείο θα με βρεις | με λερωμένη την ποδιά | να κουβεντιάζω το κακό | με γέρο μεθυσμένο | Πίσω απ’ τη μάντρα θα με βρεις | να ρίχνω νύχτα τα χαρτιά | σ’ έναν προφήτη νηστικό | και σ’ ένα αγόρι ξένο

13. Με τα μάτια της ευτυχίας Τραγούδι: Λάκης Λαζόπουλος
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Είμαστε σου λέω σταφύλια στης ζωής το πατητήρι | μας πατάνε πόδια χίλια, δεν μας κάνουν το χατίρι | μια τα ναι και μια τα όχι, μια του έρωτα τ` αφιόνι | με το πρώτο πρωτοβρόχι ένα χέρι μας γραπώνει. | Μαύρα, κόκκινα και άσπρα, ποιο εγώ και ποιο εσύ μου | μερακλού ζωή χαλάστρα, στην υγειά σου το κρασί μου. | Είμαστε σου λέω ποτήρια στης ζωής το ταβερνάκι | μας φιλάνε χείλια μύρια όταν πέσει το βραδάκι | μια τα ναι και μια τα όχι, σε μπουκάλια κι άλλοι χύμα | να το δίνει όποιος το `χει για του ποιητή το ποίημα. | Μαύρα, κόκκινα και άσπρα, ποιο εγώ και ποιο εσύ μου | μερακλού ζωή χαλάστρα, στην υγειά σου το κρασί μου.

14. Τα καινούρια φτερά Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Θα περάσουν τα σύννεφα | δίπλα μου προχώρα | χώρα αθάνατη | των γενναίων οι θάνατοι. | Μοίρα δοξασμένη | Μοίρα αιώνια χαραγμένη. | Θα περάσουν τα σύννεφα | Θα ‘ρθουν χελιδόνια | θα 'ρθει η Άνοιξη ξανά | μ' άσπρο και γαλάζιο φως | η ελπίδα. | Κι η ζωή γλυκιά | πλάι στη θάλασσα | σε μια φοινικιά. | Στην αγκαλιά σου | πλάι στο κύμα | κέρνα με φιλιά | αχ μες τη σιγαλιά | στον πόλεμο το κρίμα. | άκου την καρδιά, πώς χτυπά | δεν θα κάνουν βήμα. | Θα τη ξαναβρούμε | μια Κυριακή | άσπρη μέρα γαλανή | με σταυρού το σχήμα | Αχ! | την καινούρια ζωή | Μην μου κλαις, δεν κάνει! | Κοίτα της νίκης | τα κάτασπρα φτερά | κι αν με θέλεις λιγάκι | μου φτάνει. | Θα ξαναβρούμε στους δρόμους | τη χαρά | με καινούρια φτερά.

15. Η πρώτη μας φορά  Τραγούδι: Νανά Μούσχουρη
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Βαδίζει σταθερά η πρώτη μας φορά | η γνώριμη χαρά, το καρδιοχτύπι | Δεν βλέπεις διαφορά σ’ αυτή που προχώρα | μα ανοίγει τα φτερά και πάει στη λύπη | Έχουν όλες έναν άλλο προορισμό | οι αγάπες για μετά απ’ το χωρισμό | έχουν όλες κάτι πτήσεις μυστικές | δεν μιλάνε, δεν γυρίζουν μερικές | περιμένουν μέχρι να δικαιωθούν | και ξανά σε δυο καινούργιους να δοθούν | Πετάνε χαμηλά της πόλης τα πουλιά | προτού φανεί η σταλιά, πριν πέσει η μπόρα | μας βρήκαν αγκαλιά τα πρώτα μας φιλιά | μα ανοίγουν τα φτερά και πάνε τώρα

16. Με το φορητό τον ουρανό μου Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Kiki Lesendric | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Γράφανε παλιά νόμους κι εντολές | στην Παλιά Διαθήκη | Υποθήκη | Πρέπει να τιμάς, ψέμα να μην λες | κι ό,τι δεν σου ανήκει | Θέλει νίκη | Χρόνια τα 'λεγε ο Θεός | κι άκουγε ο λαός | στη γη που μένει | Χρόνια τα 'λεγα κι εγώ, μέχρι να πνιγώ | Μια μέρα | Ελένη | Θέλει θάρρος ν' αγαπάς | θάρρος θέλει στ' άγνωστο να πας | Μέλι, μέλι, και κρασί | Πίστη θέλει | σαν τον Μωυσή κι εσύ | Όλα τα πουλιά | φτιάχνουνε φωλιές | Φτιάχνουν ένα σπίτι | για μαγνήτη | Χρόνια το 'φτιαχνα κι εγώ | μέχρι να πνιγώ | Μια μέρα | μια Τρίτη | Με το φορητό τον ουρανό μου | στα μισά και κάτι αυτού του δρόμου | Έχω ένα σκοπό να πω στο χρόνο | όσο σ' αγαπώ σ' ελευθερώνω

17. Αιγαίο Τραγούδι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Νίκος Αντύπας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μικρή με βάζαν ποιήματα να πω με την ποδιά | μα εγώ με τα χτυπήματα που είχα στην καρδιά | με τον εχθρό τα λέω | Πολλοί με κατακτήσανε δεν είσαι μόνο εσύ | Το σώμα μου αποκτήσανε κι είδαν θαλασσί | το πρώτο Εγώ το Αιγαίο | Μια κορδέλα περασμένη τριγύρω απ' τον ώμο μου λοξά | Σ' ένα βράχο ανεβασμένη πατρίδα ο νους μου φώναξα | Μέρα νύχτα αγκαλιασμένοι | γυναίκα σου η δάφνη, φοίνικα | του Θεόφιλου δοσμένη | στο λάδι αυτού του πίνακα | Αχ ψυχή μου εσύ γοργόνα | αν ζει τι ρωτούσες, γέλαγα | Πιασ' του πεύκου μια βελόνα | να παίξει ο δίσκος πέλαγα | Εγώ δεν έχω μέγα ανάστημα | μα από το Άλφα ως το Ωμέγα | προσκυνώ το διάστημα | Μεταποιώ το θα σε θάλασσα | κι απ' τ' αλμυρό πιο τολμηρό | το πρώτο Εγώ το Αιγαίο | Χαίρε ω χαίρε ανδρειωμένη | πατρίδα σε τέφρα φοίνικα | του Θεόφιλου δοσμένη | στο λάδι αυτού του πίνακα | Μαρμαρένια μου Αφροδίτη | στο αχ μας κανένας, ψέματα | Ποιο νησί ρουφά απ΄τη μύτη | αφρούς κυμάτων κι αίματα

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης