Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2015

Θεσσαλονίκη-Γιάννενα με δυο παπούτσια πάνινα





















01. Σου άξιζε μια καλύτερη αγκαλιά Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Goran Bregovic | Στίχοι: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας
Δε με νοιάζει με ποιον ακούς απόψε αυτό το τραγούδι | σου άξιζε μια καλύτερη αγκαλιά | δε με νοιάζει με ποιον ακούς απόψε αυτό το τραγούδι | Γράψε μόνο ένα γράμμα | που ποτέ δε θα διαβάσω | γύρω μας βουίζει πυρκαγιά | Γράψε μόνο μια δυο λέξεις | για ανθρώπους και για τόπους | που εμείς ποτέ μαζί δε θα δούμε | Δε μ' ακούει κανένας απόψε και τίποτα δε με βοηθάει | η κιθάρα μου έχει θυμώσει απόψε και δεν μου μιλάει | πατάω σε σπασμένα γυαλιά | δε με νοιάζει με ποιον ακούς απόψε αυτό το τραγούδι | Γράψε μόνο ένα γράμμα | που ποτέ δε θα διαβάσω | γύρω μας βουίζει πυρκαγιά | Γράψε μόνο μια δυο λέξεις | για ανθρώπους και για τόπους | που εμείς ποτέ μαζί δε θα δούμε

02. Κι αν σε θέλω Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Abderrahmane Amrani | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Κι αν σε θέλω κι αν με θέλεις τίποτα δε βγαίνει | στο μεσαίο το κατάρτι είμαστε δεμένοι | Με τα χέρια στον αέρα μόνη σου χορεύεις | και με δένεις και με λύνεις κι όλο με μπερδεύεις | με τα πόδια μεθυσμένα και χωρίς τις γόβες | σ' ένα έργο δίχως τέλος όλο κάνεις πρόβες | Κι αν σε θέλω κι αν με θέλεις τίποτα δε βγαίνει | στο μεσαίο το κατάρτι είμαστε δεμένοι | Με τα χέρια σηκωμένα κάπου θες να φτάσεις | μιαν αόρατη κορδέλα προσπαθείς να πιάσεις | με τα μάτια σου κλεισμένα μέσα μου κοιτάζεις | σαν ολάνοιχτο βιβλίο πάλι με διαβάζεις

03. Με λένε Πόπη Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας & Αντιγόνη Ψυχράμη
Μουσική: Goran Bregovic | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Ένα δύο τρία! | Με λένε Πόπη σαν τη γιαγιά μου την Καλλιόπη | αχ, να με λέγανε Κυβέλη | Μου πηγαίνει πιο πολύ αυτό το λάμδα με το η | τέσσερα πέντε έξι! Με λένε Πόπη! | Κι όσο κι αν ντρέπομαι γι' αυτό μια μέρα θα σε παντρευτώ. | Χα! Χα! Μη γελάς. Χθες το είπα στη μαμά | κι άκου, της ξέφυγε ένα μα! | πού να το πω και στον μπαμπά, αυτός θα μείνει με το μπα! | Ποιο τραγούδι να σου στείλω να 'ναι κόκκινο σαν μήλο | και ανάλαφρο σαν ένα φύλλο. | Στα μαλλιά σου να καθίσει σαν πουλί να κελαηδήσει | και γλυκά, γλυκά να σε φιλήσει | ένα τραγούδι για να το βάζεις την ώρα που διαβάζεις | Εφτά οχτώ εννιά. | Για σένα ντύνομαι και βγαίνω διαβάζω γράφω κι αρρωσταίνω | και μένω μόνη μου στο σπίτι μ' ένα γλυκούλη πυρετούλη | κάπου τριανταεφτά και ένα, μόνο να σκέφτομαι εσένα! | Για σένα γίνομαι Ελλάδα κι αφρίζω σαν πορτοκαλάδα | Για σένα κάνω τόσο δρόμο και κάθε νύχτα μεγαλώνω | Αθήνα, Πάτρα, Λευκωσία και ξαφνικά Κυπαρισσία | Θεσσαλονίκη, Γιάννενα με δυο παπούτσια πάνινα | Ποιο τραγούδι να σου στείλω να 'ναι κόκκινο σαν μήλο | και ανάλαφρο σαν ένα φύλλο. | Στα μαλλιά σου να καθίσει σαν πουλί να κελαηδήσει | και γλυκά, γλυκά να σε φιλήσει | ένα τραγούδι για να το βάζεις την ώρα που διαβάζεις. | Για σένα κάνω τόσο δρόμο αλλά ποτέ δεν σ' ανταμώνω | στους Βράχους χάνομαι στο πλήθος στην Καλογρέζα πάλι, τζίφος! | Και παίρνω τρένο, παίρνω πλοίο κι ένα παλιό λεωφορείο | που τραμπαλίζεται και τρέμει πότε από κει, πότε από δω | μέχρι να φτάσω, λέει, στην Ιερά Οδό. | Αυτόγραφο παρακαλώ! | Κι ένα φιλί στο μέτωπο κι απόχτησα ένα τρίτο μάτι | που ανοίγει μόνο την Τετάρτη αλλά κανένας δεν το βλέπει. | Φτου κι απ' την αρχή. | Ένα δύο τρία! | Με λένε Πόπη κι όσο κι αν ντρέπομαι γι' αυτό | μια μέρα θα σε παντρευτώ.

04. Ένα τραγούδι για την Ελένη F Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Goran Bregovic | Στίχοι: Χάρης Κατσιμίχας
Είναι μια λέξη που με έχει σακατέψει | είναι μια λέξη που παντού μ' ακολουθεί | και μου ζητάει λογαριασμό βράδυ πρωί | "γιατί", δεν τη θέλω άλλο πια την έχω βαρεθεί | Κάλαντα και τρίγωνα | κάθε Χριστούγεννα θυμάμαι ένα παιδί | μες το θυμό βουτηγμένο σ' ένα πελώριο γιατί | ψίθυρος και κραυγή πληγή που αιμορραγεί | κάθε στιγμή στη ζωή μου ένα μεγάλο γιατί | Δυο τρία όνειρα που είχαν απομείνει | μπήκαν ενέχυρο και μείναμε ταπί | ο τοκογλύφος θα μας στείλει φυλακή | Ελένη όλους μας στην πλάτη σου μας έχει φορτωθεί | Κάλαντα και τρίγωνα | κάθε Χριστούγεννα θυμάμαι ένα παιδί | μες το θυμό βουτηγμένο σ' ένα πελώριο γιατί | ψίθυρος και κραυγή πληγή που αιμορραγεί | κάθε στιγμή στη ζωή μου ένα μεγάλο γιατί

05. Νύχτα Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Goran Bregovic | Στίχοι: Αντώνης Ανδρικάκης
Νύχτα κι άλλη νύχτα κουβαλούν τα φορτηγά | ήρθα στη ζωή μου αργά, αργά και να την αρνηθώ. | μέγας έρωτας και τρόμος ειν' η νύχτα που μεθώ | στο δρόμο με τυφλώνουν φώτα, ποιος με κυνηγά; | Η καρδιά μου θέλει να πετάξει | να πετάξει του Θεού να μοιάσει | τέλος και αρχή γκρίζα μου ψυχή | η αγάπη φλόγα στάχτη η αγάπη φλόγα στάχτη | η αγάπη αχ και άχτι

06. Το τραγούδι της βροχής Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Goran Bregovic | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Βρέχει στην πόλη από νωρίς και γρήγορα νυχτώνει | έχεις τα φώτα σου κλειστά και φίλους στην οθόνη | και να ξεχάσεις προσπαθείς αλλά ο ήχος της βροχής | τα λόγια μου σου ψιθυρίζει και θέλεις να κρυφτείς | Και η βροχή και η βροχή και η βροχή δυναμώνει | Βρέχει στην πόλη από νωρίς και μέσα σου νυχτώνει | μόνο το φως της συσκευής φωτίζει το σαλόνι | και να ξεχάσεις προσπαθείς αλλά ο ήχος της βροχής | τα μυστικά μας σου θυμίζει και πας να τρελαθείς | Και η βροχή και η βροχή και η βροχή δυναμώνει | Κλείσε την πόρτα σιγανά σαν κάποιον που το σκάει | κι έλα στο στέκι το γνωστό που ακόμα ξενυχτάει | να ρίξεις μόνο μια ματιά να σου ζητήσω τη φωτιά | κι αν έχεις κόψει το τσιγάρο κερνάω τα ποτά | Και η βροχή και η βροχή και η βροχή δυναμώνει

07. Της αγάπης σου το ρίσκο Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Goran Bregovic | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Η αγάπη αντέχει φτάνει μόνο να τρέχει | αν δεν έχει ορμή αν σταθεί μια στιγμή | απ' τη σέλα θα πέσει | Η αγάπη μας φτάνει και τους δυο να ξεκάνει | κι αν δεν φύγεις θα φύγω για πάντα | για λίγο ξανά ν' ανασάνει | Έμαθα να σ' έχω να σε χάνω να σε βρίσκω | και να ζω με της αγάπης σου το ρίσκο | έμαθα να παίζω να κερδίζω και να χάνω | και να ζω σαν να μην είναι να πεθάνω | Από τότε που λείπεις από τότε που λείπεις | πιο πολύ σε ζητώ πιο βαθιά σ' αγαπώ | πιο πολύ μου ανήκεις | Από τότε που λείπεις πιο πολύ μου ανήκεις | και μαζί σου κοιμάμαι ξυπνάω θυμάμαι | το πόσο μου λείπεις | Έμαθα να σ' έχω να σε χάνω να σε βρίσκω | και να ζω με της αγάπης σου το ρίσκο | έμαθα να παίζω να κερδίζω και να χάνω | και να ζω σαν να μην είναι να πεθάνω | Η αγάπη μου φτάνει δυο καρδιές να ζεστάνει | κι αν μου λείπεις εσύ κι η ζωή μου η μισή | η αγάπη μου φτάνει | Η αγάπη μου φτάνει δυο καημούς να γλυκάνει | να κινήσει βουνά να σε φέρει ξανά | η αγάπη μου φτάνει | Έμαθα να σ' έχω να σε χάνω να σε βρίσκω | και να ζω με της αγάπης σου το ρίσκο | έμαθα να παίζω να κερδίζω και να χάνω | και να ζω σαν να μην είναι να πεθάνω

08. Κέρνα μας Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Goran Bregovic | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Πόσο πάει το φιλί, λίγο ή πολύ; | Όσο-όσο έχω να το πληρώσω | Στάσου λίγο να σε δω, δώσε μου να πιω | απ' τα χείλη που μέθυσαν τρεις φίλοι | Λίγο, λίγο το κρασί και το φιλί | και το λίγο γίνεται πολύ | Κέρνα μας κέρνα μας κι ας καούν τα φρένα μας | ανηφόρα κατηφόρα τώρα που 'χω φόρα | Κέρνα με κέρνα με στο λαιμό σου πέρνα με | δίπλα στο χρυσό σταυρό να σε προσκυνώ | Άσπρο πάτο και ξανά να 'μαστε καλά | άντε γεια μας και στην καλή καρδιά μας | Άντε χρόνια μας πολλά λάθη και σωστά | χέρι-χέρι μας στήσανε καρτέρι | Λίγο, λίγο το κρασί και το φιλί | και το λίγο γίνεται πολύ | Κέρνα μας κέρνα μας κι ας καούν τα φρένα μας | ανηφόρα κατηφόρα τώρα που 'χω φόρα | Κέρνα με κέρνα με στο λαιμό σου πέρνα με | δίπλα στο χρυσό σταυρό να σε προσκυνώ | Πόσο πάει το φιλί, λίγο ή πολύ; | Όσο-όσο έχω να το πληρώσω | Στάσου λίγο να σε δω, δώσε μου να πιω | απ' τα χείλη που μέθυσαν τρεις φίλοι | Λίγο, λίγο το κρασί και το φιλί | και το λίγο γίνεται πολύ | Κέρνα μας κέρνα μας κι ας καούν τα φρένα μας | ανηφόρα κατηφόρα τώρα που 'χω φόρα | Κέρνα με κέρνα με στο λαιμό σου πέρνα με | δίπλα στο χρυσό σταυρό να σε προσκυνώ

09. Πού να 'σαι τώρα, Άννα Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Goran Bregovic | Στίχοι: Πάνος Κατσιμίχας & Χάρης Κατσιμίχας
Κάνε κουράγιο, Άννα. | Πάλεψε τα χρόνια. | Άννα μου, με τις αλλιώτικες συνήθειες, | τις αλλιώτικες κινήσεις. | Είχες πολύ καλούς τρόπους. | Φαινόταν ότι ήσουν από άλλο κόσμο. | Όμως, εσύ έκανες ό,τι μπορούσες | για να μην το δείχνεις. | Δεν περιφρονούσες τη φτώχεια | αλλά ούτε σε γοήτευε ιδιαίτερα. | Όλα σε σένα ήταν διαφορετικά. | Το δωμάτιο σου με τα σπάνια αντικείμενα, | τα γράμματα, τα δώρα σου... | Σίγουρα, είχες καλύτερο γούστο από μένα! | Ερχόσουν και μ’ έβρισκες. | Το κρεβάτι μου, το στήθος σου... | Άννα, μικρή πρόστυχη κυρία. | Και κάτω απ’ τα παράθυρα βρεγμένος δρόμος, | ο ήχος του τρένου, το σούρουπο. | Και το δωμάτιο μου, Άννα, | κρεμασμένο στον αέρα, | σαν πορτοκάλι. | Κάνε κουράγιο Άννα. | Πού να `σαι τώρα; | Ποιος ξέρει πώς περνάς... | Πού να `σαι τώρα; Αχ πώς αντέχεις; | Χωρίς να έχεις αυτό που αγαπάς | και δίχως ν’ αγαπάς αυτό που έχεις... | Ξέρεις Άννα εμείς οι δυο | ήταν γραφτό να συναντηθούμε. | Τι να ξέρουν; Πώς μπορούν να ξέρουν οι άλλοι; | Συνομίληκη, μικρή ερωμένη μου. | Θυμάσαι; Εκατομμύρια στιγμές, | στιγμές που όσο πάνε και λιγοστεύουν, | έτσι όπως κάποιοι τις λεηλατούν | μπροστά στα μάτια μας, κάθε μέρα. | Άδικα παλεύω να τις κρατήσω, άδικα. | κυλάνε βουβά και φεύγουν | προς τη μεγάλη θάλασσα. | Πέρασαν τόσα χρόνια. | Δε φοράω πια το φοιτητικό μου μπουφάν | και δυσκολεύομαι να συνηθίσω | αυτό το καλοραμένο κουστούμι. | Δεν περιφρονώ το χρήμα | αλλά ούτε με γοητεύει ιδιαίτερα. | Μότσαρτ, Ρέκβιεμ, Agnus Dei, Yesterday. | Απόψε θα `ρθω στο πρώτο σου όνειρο. | Μη γεράσεις Άννα, μη γεράσεις. | Πες ψέματα στον άντρα σου. | Σκίσε την πρόσκληση, ακύρωσε το δείπνο. | Ακούμπησε με, όπως τότε, με το γόνατό σου | κάτω από το τραπέζι. | Απόψε, Άννα. | Στο καλύτερο ξενοδοχείο. | Απόψε. | Στο πρώτο σου όνειρο. | Κάνε κουράγιο Άννα. | Πού να `σαι τώρα; | Ποιος ξέρει πώς περνάς... | Πού να `σαι τώρα; Αχ πώς αντέχεις; | Χωρίς να έχεις αυτό που αγαπάς | και δίχως ν’ αγαπάς αυτό που έχεις... | Μη γεράσεις Άννα, μη γεράσεις. | Γιατί δε θα `χω πια κανέναν και τίποτα | να με κρατήσει νέο. | Μόνος μου επιμένω ακόμα εδώ, | παρόλο που άρχισε πάλι να βρέχει, | έτσι όπως βρέχει πάντα στα νησιά | Οκτώβρη μήνα. | Θυμάσαι; | Θάλασσα από μολύβι και ουρανός από πεύκα. | Απόμακρες, ανάκατες φωνές. | Η φωνή της μητέρας, του φίλου, της κόρης, | του αδελφού, της ερωμένης, | της σειρήνας του πλοίου. | Ρούχα λευκά, βιαστικά μαζεμένα, | λίγο πριν τη βροχή. | Μαζί τους χάθηκε και το φως. | Ένας σύντομος περίπατος, | ακόμα...εκεί.Δίπλα στη θάλασσα. | Κι ύστερα...τέλος, τέλος. | Κάνε κουράγιο, Άννα. | Πού να `σαι τώρα; | Ποιος ξέρει πώς περνάς... | Πού να `σαι τώρα; Αχ πώς αντέχεις; | Χωρίς να έχεις αυτό που αγαπάς | και δίχως ν’ αγαπάς αυτό που έχεις... | Κάνε κουράγιο Άννα...

10. Μαρτύρα τα Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Goran Bregovic | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Άσε τα αινίγματα μην κάνεις πείσματα | και σωστά περπάτα | Απ' τους ξένους κρύβε τα, εδώ μαρτύρα τα | ντόμπρα και σταράτα | Έχεις στο στήθος μια ελίτσα μήπως | κι ένα σημάδι κόκκινο πετράδι | έχεις στα χείλη γεύση από σταφύλι | κι έχω ακόμα τ' άρωμα στο στόμα | Άσε τα καμώματα ξεχνάς ονόματα | δίπλα μου περπάτα | απ' τους ξένους κρύβε τα εδώ μαρτύρα τα | ντόμπρα και σταράτα | Έχεις στο στήθος μια ελίτσα μήπως | κι ένα σημάδι κόκκινο πετράδι | έχεις στα χείλη γεύση από σταφύλι | κι έχω ακόμα τ' άρωμα στο στόμα | Έλα ξημερώματα εφτά πατώματα | έλα σαν και πρώτα | να καούν τα κάρβουνα και δυο τετράγωνα | σαν τα βαρελότα | Έχεις στο στήθος μια ελίτσα μήπως | κι ένα σημάδι κόκκινο πετράδι | έχεις στα χείλη γεύση από σταφύλι | κι έχω ακόμα τ' άρωμα στο στόμα | Άσε τα αινίγματα μην κάνεις πείσματα | και σωστά περπάτα | Απ' τους ξένους κρύβε τα, εδώ μαρτύρα τα | ντόμπρα και σταράτα | Έχεις στο στήθος μια ελίτσα μήπως | κι ένα σημάδι κόκκινο πετράδι | έχεις στα χείλη γεύση από σταφύλι | κι έχω ακόμα τ' άρωμα στο στόμα

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης