Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

15 ερμηνείες που έγραψαν ιστορία





















01. Άνθρωποι μονάχοι Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Γιάννης Καλαμίτσης
Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι | σαν το ξεχασμένο στάχυ | ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος | κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος | σαν το ξεχασμένο στάχυ | άνθρωποι μονάχοι | Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι | όπως του πελάγου οι βράχοι | ο κόσμος θάλασσα που απλώνει | κι αυτοί βουβοί σκυφτοί και μόνοι | ανεμοδαρμένοι βράχοι | άνθρωποι μονάχοι | Άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα | σαν ξωκλήσια ερημωμένα, ξεχασμένα | άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα | σαν ξωκλήσια ερημωμένα, σαν εσένα, σαν εμένα...

02. Συχνότητα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Αλλάζεις κάθε βράδυ | το βράδυ, ρούχα κι ονόματα | χαμένος μες στης νύχτας τα κυκλώματα | χαμένος μες στη νύχτα | χαμένος, στα κυκλώματα | αλλάζεις το βράδυ ονόματα | Δεν είμαστε στην ίδια την συχνότητα | δεν είμαστε στον ίδιο τον σταθμό | τα όνειρά μου έχουνε ταυτότητα | τα όνειρά σου έχουν αριθμό | Ο κόσμος σου γεμάτος | ο κόσμος, πληρωμένους έρωτες | οι νύχτες σου μεγάλες και ατέλειωτες | οι νύχτες σου μεγάλες | οι νύχτες, και αξημέρωτες | οι νύχτες του κόσμου ατέλειωτες

03. Ναύτης βγήκε στη στεριά Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Ναύτης βγήκε στη στεριά για περιπολία | μάνα μου, αναστέναξε όλη η παραλία | τέλειωσε η περίπολος κι ήρθε το ναυτάκι | κι έριχνε στη θάλασσα μαύρο βοτσαλάκι. | Ναύτης βγήκε στη στεριά και μπροστά μου βγαίνει | Κύριε των δυνάμεων, τι χρωστώ η καημένη; | Μου 'πε δυο γλυκόλογα, θέλει να κεράσει | μια βανίλια παγωτό και γλυκό κεράσι. | Ναύτης βγήκε στη στεριά και φοράει τ' άσπρα | γέμισε το σπίτι μου κι η καρδιά μου μ' άστρα | βγήκαμε κι ενθύμιο μια φωτογραφία | στο Χατζηκυριάκειο μέσα στην πλατεία. | Ναύτης βγήκε στη στεριά μ' άδεια τρεις ημέρες | παραγνωριστήκαμε κι άρχισε φοβέρες | μου 'κανε και μια σκηνή μες στην παραλία | μην κοιτάζω γύρω μου σαν περιπολία.

04. Ο μήνας έχει εννιά Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ | Στίχοι: Γιώργος Τζαβέλλας
Μια ζωή την έχουμε, κι αν δε την γλεντήσουμε | τι θα καταλάβουμε, τι θα καζαντίσουμε | τι θα καταλάβουμε, τι θα καζαντίσουμε | Μες στον ψεύτικο ντουνιά | παίξτε μου διπλοπενιά | παίξτε μου διπλοπενιά | και ο μήνας έχει εννιά | και ο μήνας έχει εννιά | Όσο ζει ο άνθρωπος, κοίτα, παρατήρησε | μέχρι τα σαράντα του, κι ύστερα μπατίρισε | μέχρι τα σαράντα του, κι ύστερα μπατίρισε | Μες στον ψεύτικο ντουνιά | παίξτε μου διπλοπενιά | παίξτε μου διπλοπενιά | και ο μήνας έχει εννιά | και ο μήνας έχει εννιά | Στου διαβόλου τα 'γραψα όλα το κατάστιχο | και γλεντώ τα νιάτα μου, πριν με πιάσει λάστιχο | και γλεντώ τα νιάτα μου, πριν με πιάσει λάστιχο | Μες στον ψεύτικο ντουνιά | παίξτε μου διπλοπενιά | παίξτε μου διπλοπενιά | και ο μήνας έχει εννιά | και ο μήνας έχει εννιά | Τη ζωή σου γλέντησε, πριν να ρθούν γεράματα | και σου λένε άδικα, μάθε γέρο γράμματα | και σου λένε άδικα, μάθε γέρο γράμματα | Μες στον ψεύτικο ντουνιά | παίξτε μου διπλοπενιά | παίξτε μου διπλοπενιά | και ο μήνας έχει εννιά | και ο μήνας έχει εννιά

05. Επεμβαίνεις Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Επεμβαίνεις, | επεμβαίνεις στη ζωή μου ασυγχώρητα | σε θέματα προσωπικά κι απόρρητα | με ντέτεκτιβ κι υποκλοπές | μ' εντάλματα κι επιτροπές | επεμβαίνεις, επεμβαίνεις, επεμβαίνεις | μ' έκανες μπαλάκι τένις. | Είσαι σκέτο παρακράτος | είσαι σκέτο παρακράτος | και προβοκατόρισσα | γι' αυτό σε χώρισα. | Επεμβαίνεις, | επεμβαίνεις με πυρά κατευθυνόμενα | στο σπίτι μου, στους φίλους και το γκόμενο | μ' εντάλματα και σπαστικά | με κόλπα τρομοκρατικά | επεμβαίνεις, επεμβαίνεις, επεμβαίνεις | μ' έκανες μπαλάκι τένις.

06. Κάτω απ’ τη μαρκίζα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Ό,τι από σένα τώρα έχει μείνει | σε μια φωτογραφία της στιγμής | είναι αυτό που δεν τολμούν τα χείλη | σ' εκείνο το τοπίο της βροχής. | Όλα μου λεν πως έχεις κιόλας φύγει | κι ας λάμπει η ξενοιασιά της εκδρομής. | Εσύ όπου να πας, σ' όποιο ταξίδι, | σε λάθος στάση θα κατεβείς. | Χρόνια μετά και κάτω απ' τη μαρκίζα | σε βρήκα που 'ρθες για να μη βραχείς, | ίδια η βροχή τα μάτια σου τα γκρίζα | μα τίποτα, όπως πάντα, δε θα πεις. | Μονάχα εγώ ρωτώ χωρίς ελπίδα | πού μένεις, πού κοιμάσαι και πώς ζεις, | κι εσύ που ξέρεις όσα η καταιγίδα | δεν έχεις κάτι για να μου πεις.

07. Θα κλείσω τα μάτια Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Άκης Πάνου | Στίχοι: Άκης Πάνου
Σε πότισα το πιο γλυκό μου δάκρυ | με πότισες τον πιο γλυκό καημό | σε άγγιξα στου ονείρου μου την άκρη | και στράγγιξα τον πρώτο στεναγμό | Θα κλείσω τα μάτια θ' απλώσεις τα χέρια | να βρουν να φωλιάσουν λευκά περιστέρια | αγάπη μου πρώτη αγάπη μεγάλη | θα κλείσω τα μάτια κι όπου με βγάλει | Λαχτάρησα ζωή απ' τη ζωή σου | λαχτάρησες το φως του αυγερινού | στα σύννεφα περπάτησα μαζί σου | κι ανοίξανε οι πόρτες τ' ουρανού | Θα κλείσω τα μάτια θ' απλώσεις τα χέρια | να βρουν να φωλιάσουν λευκά περιστέρια | αγάπη μου πρώτη αγάπη μεγάλη | θα κλείσω τα μάτια κι όπου με βγάλει

08. Η ταμπακιέρα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Ιωσήφ Ριτσιάρδης | Στίχοι: Μίμης Τραϊφόρος
Τι μου τη χάρισες αυτή τη ταμπακιέρα | αφού για μένα πονηρά έχεις σκεφτεί | Κι αφού στο βάθος θέλεις να με κάνεις πέρα | τι μου τη χάρισες την ταμπακιέρα αυτή; | Την ταμπακιέρα σου δεν έπρεπε να πάρω | γιατί τη βλέπω και βαθιά μελαγχολώ | Μέχρι που σκέφτομαι να κόψω το τσιγάρο | για να σε διώξω μια στιγμή απ' το μυαλό. | Ποτέ δε μ' άφησες να δω μιαν άσπρη μέρα | και σου γουστάρει πάντα να με τυραννάς | Κι ίσως μου χάρισες αυτή την ταμπακιέρα | για να μου γίνει και το κάπνισμα βραχνάς.

09. Ξημερώματα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας | Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Κοντά στα ξημερώματα, κοντά στα ξημερώματα | Και πριν να βγει ο ήλιος | Την πόρτα μου εχτύπησε, την πόρτα μου εχτύπησε | Ένας χαμένος φίλος | Που ήσουν φίλε κι άργησες, που ήσουν φίλε κι άργησες | Τα χρόνια έχουν φύγει | Η πόρτα που σου άνοιξα, η πόρτα που σου άνοιξα | Χίλιες πληγές μ' ανοίγει | Κάθε ρυτίδα σου καημός, κάθε ρυτίδα σου καημός | Κάθε ματιά σου πόνος | Και στα λευκά σου τα μαλλιά, και στα λευκά σου τα μαλλιά | Του χωρισμού ο χρόνος

10. Το μονοπάτι Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιώργος Μουζάκης | Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος
Μες στη ζωή δρόμοι ανοίγονται σωρό | κι όποιον γουστάρεις τον τραβάς κι όπου σε βγάλει | μα είναι κι ένα μονοπάτι πονηρό | που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη | Το μονοπάτι σαν θα πάρεις μια βραδιά | τον ίσιο δρόμο μια για πάντα τον αφήνεις | κι ολημερίς θα κουρελιάζεις μια καρδιά | κι ένα κορμί μες τα κουρέλια της θα ντύνεις | Εκεί ξεχνάει κι ο Θεός για να σε δει | περνάς και φεύγεις και δεν κλαίει ανθρώπου μάτι | ένα σκουπίδι παραπάνω δηλαδή | μες στης ζωής το πονηρό το μονοπάτι

11. Τι έχει και κλαίει το παιδί Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Στο παραθύρι το κλειστό | κλαίει το παράπονο του | ένα παιδί που αγάπησε | κι έμεινε μοναχό του | Κανείς δε βγήκε για να ιδεί | τι έχει και κλαίει το παιδί | μα το λυπήθηκ' η αυγή | που πόνεσε τόσο πολύ | Διπλά τα 'βαλαν τα κλειδιά | στην πόρτα κάποια χέρια | Σβήσαν τον ήλιο του παιδιού | του θάμπωσαν τ' αστέρια | Κανείς δε βγήκε ....

12. Μονά ζυγά Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ | Στίχοι: Δημήτρης Γιαννουκάκης
Εγώ σου έδωσα την κάθε μια πνοή μου | κι εσύ φαρμάκι με κερνάς σιγά, σιγά | εγώ πεθαίνω κι εσύ παίζεις τη ζωή μου | μονά ζυγά, μονά ζυγά, μονά ζυγά | Με κοροϊδεύεις και με όλα σου τα δίκια | που η θέλησή μου είναι καλάμι και λυγά | τα αισθήματά μου τα 'χεις παίξει σα φιστίκια | μονά ζυγά, μονά ζυγά, μονά ζυγά | Δε φταις εσύ μα εγώ που έχω κάνει λάθη | και υποχώρησα στον πρώτο σου καυγά | κι όταν θα χάσεις της καρδιάς μου το καλάθι | δε θα μπορείς να παίξεις πια μονά, ζυγά

13. Απ’ τα ψηλά στα χαμηλά Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας | Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Απ' τα ψηλά στα χαμηλά | κι απ' τα πολλά στα λίγα | αχ πώς κατάντησα στη ζωή | κι από το πρώτο το σκαλί | στο τελευταίο πήγα | Μα κανένας δε μου φταίει | για το χάλι μου | σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου | Απ' τις κακιές παρέες μου | ηρθ' η καταστροφή μου | ρεζίλεψα στην τρέλα μου | τ' όνομα του πατέρα μου | και κλαίω απ' την ντροπή μου | Μα κανένας δε μου φταίει | για το χάλι μου | σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου | Στο πατρικό το σπίτι μου | θέλω για να γυρίσω | με τι κουράγιο όμως να μπω | και στους δικούς μου τι να πω | πώς να τους αντικρύσω | Μα κανένας δε μου φταίει | για το χάλι μου | σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου

14. Αλήτη Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας | Στίχοι: Αλέκος Καγιάντας
Στέκει στου δρόμου κάποια άκρη μοναχός | θαρρείς και κρύβει τη ντροπή του στο σκοτάδι | Όμως τι φταίει αν γεννήθηκε φτωχός | Τι φταίει αυτός, αν της ζωής | αν της ζωής είναι ρημάδι | Αλήτη δίχως αγάπη με δίχως μάνα και δίχως σπίτι | Αλήτη μες στη μανία του βορρά μικρό σπουργίτι | Αλήτη | Κι όμως κι αυτός ίσως μπορέσει μια φορά | να βρει ένα όνειρο μια αγκάλη έν’ απάγκιο | να βρει δυο χέρια να του δώσουνε φτερά | και τα δυο χείλη για να του δώσουνε κουράγιο | Αλήτη δίχως αγάπη με δίχως μάνα και δίχως σπίτι | Αλήτη μες στη μανία του βορρά μικρό σπουργίτι | Αλήτη

15. Πέρα στους πέρα κάμπους Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Πέρα στους πέρα κάμπους που είναι οι ελιές | είν' ένα μοναστήρι που παν' οι κοπελιές | Πάω και 'γω ο καημένος για να λειτουργηθώ | να κάνω το σταυρό μου σαν κάθε Χριστιανός | Στο περιβόλι μπαίνω και βλέπω μια μηλιά | με μήλα φορτωμένη και πάνω κοπελιά | Της λέω έλα κάτω να χτίσουμε φωλιά | μα εκείνη κόβει μήλα και με πετροβολά | Ρωτώ ξαναρωτώ τη 'πο που 'σαι κοπελιά | από εδώ κοντά 'μαι π' αυτόν τον μαχαλά | Μα έχω γέρον άντρα και δυο μικρά παιδιά | π' ολημερίς με δέρνει έχει σκληρή καρδιά | Βαρύ σταμνί μου δίνει κι ένα κοντό σχοινί | ν' αργήσω να γεμίσω για να 'βρει αφορμή

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης