Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Εδώ που γεννηθήκαμε





















01. Τούτη η πόλη Τραγούδι: Αντώνης Καλογιάννης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Τούτ' η πόλη μοιάζει ξένη | στα δυο μάτια μου εμπρός, | τσιμεντένια αγαπημένη | που την άλλαξε ο καιρός. | Τούτ' η πόλη πού πηγαίνει | μέρα νύχτα βιαστική, | με θωριά αλαφιασμένη | και πνιγμένη τη φωνή; | Σαν γριά σαντέζα που ' χει | μια χαμένη ομορφιά, | σαν εικόνα του Τσαρούχη | που 'χουν μείνει τα καρφιά. | Τούτ' η πόλη αλήθεια μοιάζει | φάντασμα τρελό του νου | την θωρώ καθώς χαράζει | μες στα πέπλα του καπνού. | Ζωντανεύει κάπου, κάπου, | όνειρο αληθινό, | σαν περνώ στου Φιλοπάππου | και κοιτώ το δειλινό

02. Τι κι αν δεν ξέρω πως σε λένε Τραγούδι: Αντώνης Καλογιάννης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Πάλι κι απόψε σε γυρεύω | στα φώτα και στον κουρνιαχτό, | το πρόσωπό σου ζητιανεύω | επάνω του να ξεχαστώ. | Έλα φιλιά να σε ποτίσω, | της μοναξιάς μου γιασεμί | να γείρω και να σε φιλήσω, | κι ας είναι μόνο μια στιγμή. | Τι κι αν δεν ξέρω πως σε λένε | Άννα, Μαρία ή Λαμπρινή | ξέρω τα μάτια σου πώς καίνε | αστέρια μεσ' στη πόλη αυτή.

03. Έγινε η ζωή μας Τραγούδι: Αντώνης Καλογιάννης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Η ζωή μας τάχα πού πηγαίνει | έτσι όπως μονότονα κυλά; | Σ' ένα σούπερ-μάρκετ μπαινοβγαίνει | μα τα χέρια μένουν αδειανά. | Χάθηκαν τα πρόσωπα στην πρέσα | κι έγινε η αγάπη πιο φτωχή. | Σε χωριά και πολιτείες μέσα | όλα γίναν ένα, δύο, χι. | Βάλε μια κεραία στο κεφάλι, | παίξε στην οθόνη της ψυχής. | Σε βαθύ κι ατέλειωτο κανάλι, | παίζουμε ένα σήριαλ κι εμείς. | Έγινε η ζωή μας | μια πετυχημένη κουρελού. | Φτάσαμε στο τέρμα | κι όμως ξεκινήσαμε γι' αλλού.

04. Το γράμμα Τραγούδι: Αντώνης Καλογιάννης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Σαν χωρίσαμε σου είπα θα γυρίσω | θε' να λείψω μοναχά για μια βραδιά. | Κι όμως κύλησαν τα χρόνια προς τα πίσω | κι εγώ ρίζωσα εδώ στην προσφυγιά. | Να που τώρα στα στερνά σου ξαναγράφω, | όμως μη ρωτάς αν τρέχει η πληγή. | Μόνο κράτα στο μυαλό σου μια εικόνα, | αφού τόσο μας αρνήθηκαν τη γη. | Κι όταν μέρες φωτεινότερες σημάνουν, | δώσε στο αγέρι το γράμμα μου αυτό. | Τις πικρές τις μνήμες άσ' τες να πεθάνουν | και χαιρέτησε τον ήλιο τον καυτό.

05. Τα μάτια σου που κλαίνε Τραγούδι: Αντώνης Καλογιάννης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Δυο μαύρα, αλλόκοτα πουλιά | σταθήκαν στην αυλή μου. | Στο πρόσωπο σου έχουν φωλιά | μα τρών' απ' την ψυχή μου. | Να φύγουν θέλουν μακριά | ή να ζυγώσουν τάχα, | καθώς λικνίζονται στο φως | μεγάλα και μονάχα; | Να 'ξερα τι μου λένε | χωρίς να μου μιλάνε, | τα μάτια σου που κλαίνε | κι όταν χαμογελάνε.

06. Εδώ που γεννηθήκαμε Τραγούδι: Αντώνης Καλογιάννης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Εδώ που γεννηθήκαμε, σ' αυτό το λίγο τόπο, | με τον ολάνθιστο ουρανό, το χώμα το ξερό, | που πριν ανάψουν σβήνουνε οι πόθοι των ανθρώπων, | όλα θα γίνουν πιο καλά, θα δεις, με τον καιρό. | Εδώ που πολεμήσαμε, δυο τρεις εμείς τους χίλιους, | για να μη λείψει το ψωμί, να πάμε πιο μπροστά, | άλλοτε μες στα σύννεφα κι άλλοτε μες στους ήλιους, | όλα θα γίνουν πιο καλά, θα δεις με τον καιρό. | Εδώ που μεγαλώσαμε τον άνεμο νικώντας | και που βαθιά ριζώσαμε κι απλώσαμε κλαριά, | εδώ θε' να γεράσουμε, καλέ μου, πολεμώντας | για την αλήθεια της ζωής και για τη λευτεριά.

07. Ηλιοχαράματα Τραγούδι: Αντώνης Καλογιάννης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Τούτα τα ηλιοχαράματα με τίποτα δε μοιάζουνε. | Βγήκαν σε δρόμους και αυλές όλοι και τα κοιτάζουνε. | Τούτα τα ηλιοχαράματα είναι αλλιώτικα πολύ. | Κλείσαν την πόλη ολόγυρα, δεν τα 'στειλε η ανατολή. | Τούτα τα ηλιοχαράματα λες κι ήρθαν για να μείνουνε. | Το φως τους δεν απλώνουνε και τ' άστρα δεν τα σβήνουνε. | Τούτα τα ηλιοχαράματα, χρόνια γι αυτά μιλάγαμε. | Ήρθαν μια μέρα κι έφυγαν και δεν τα καταλάβαμε.

08. Και κάθε νύχτα Τραγούδι: Αντώνης Καλογιάννης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Στην πόλη ετούτη που μεγαλώνει | που δίχτυα ρίχνει και πάει μακριά, | γυρνάμε μόνοι, γυρνάμε ξένοι, | κάθε διαβάτης και μια σκιά. | Η πόλη ετούτη στ' αλήθεια μοιάζει | με λαβωμένο που ξεψυχά, | κουράγιο παίρνει καθώς χαράζει | κι ύστερα πάλι αγκομαχά. | Και κάθε νύχτα καημός ανάβει | μες στην καρδιά μου πικρό πουλί, | ποιος το ‘χε γράψει να ζούμε σκλάβοι, | φυλακισμένοι χωρίς κελί;

09. Μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει Τραγούδι: Αντώνης Καλογιάννης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Πήρε να γλυκοχαράζει, | άναψε η γειτονιά, | εργατάκι απ' το Μπουρνάζι, | κόφτρα απ' την Κοκκινιά | Ζύγωσε το μεσημέρι. | Διάλειμμα για μια μπουκιά. | Κράτα μου σφιχτά το χέρι, | για να πάμε πιο μπροστά. | Κι όταν έρχεται το δείλι, | μια ανάσα και για μας. | Μες στα κόκκινα σου χείλη, | ζωντανεύει ο ντουνιάς. | Μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει, | στο τιμόνι, στο γιαπί. | Βάσανα, χαρές ντυμένη, | όμορφη που 'ναι η ζωή.

10. Τρεις γιοι Τραγούδι: Αντώνης Καλογιάννης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος | Στίχοι: Φώντας Λάδης

11. Γενιά με τα φτερά σου τ' ανοιχτά Τραγούδι: Αντώνης Καλογιάννης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Σε πρόσεξα σε κάποια καρτ-ποστάλ | μονάχη στου σπιτιού σου τη βεράντα | με κοίταξες με πρόσωπο οβάλ | και χάθηκες στις φλόγες του σαράντα. | Γενιά με τα φτερά σου τ' ανοιχτά | το πιο καλό τραγούδι μου για σένα. | Με μπλούζα κολλεγίου και μπριγιόλ | στα πάρτι σε ξανάδα του εξήντα | ξεκίναγες με μπλουζ και ροκ-εντ-ρόλ | και τέλειωνες με Χιώτη-Μαίρη Λίντα. | Και τώρα πια με ρούχα γιούνισεξ | σε βρίσκω σε ηλεκτρονικά υπόγεια | τα ίχνη σου να σβήνεις με σπορτέξ | και να σου πνίγει ο θόρυβος τα λόγια.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης