Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Στη μεγάλη λεωφόρο





















01. Στη μεγάλη λεωφόρο Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Στη μεγάλη λεωφόρο, σήμερα το μεσημέρι | τυχαία σε συνάντησα, αγάπη μου παλιά, | κάποιος άλλος κράταγε το λατρευτό σου χέρι | και η γιατρεμένη μου πληγή ξαν' άνοιξε βαθειά. | Κάποτε ήσουνα εσύ μεγάλη ε, μεγάλη ερωμένη | και τώρα μια περαστική, στο πλήθος μία ξένη. | Στη μεγάλη λεωφόρο, σήμερα το μεσημέρι | σε κοίταξα, με κοίταξες γλυκά και τρυφερά, | ένα δάκρυ σκούπισες με το γλυκό σου χέρι | και μες στο πλήθος χάθηκες μαζί με τη χαρά. | Κάποτε ήσουνα εσύ μεγάλη ε, μεγάλη ερωμένη | και τώρα μια περαστική, στο πλήθος μία ξένη.

02. Ο Θοδωρής Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Άιντε ζωή σε λόγου μας , πάει κι ο Θοδωρής | είναι γιατί το έκοψε | κι απ'την ταβέρνα ξέκοψε | τον χάσαμε νωρίς. | Το κορόιδο δεν τον έφερνε το χάρο | στην ταβέρνα παρεϊτσα μας να πιει | να του φτιάξω το κεφάλι σα φουγάρο | να ξεχάσει να τον πάρει απ'τη ζωή, | το φίλο μας το Θοδωρή... | Άιντε ζωή σε λόγου μας και φέρε μια μισή | απόψε θα το κάψουμε | το Θοδωρή θα κλάψουμε | με γλέντι και κρασί... | Το κορόιδο δεν τον έφερνε το χάρο | στην ταβέρνα παρεϊτσα μας να πιει | να του φτιάξω το κεφάλι σα φουγάρο | να ξεχάσει να τον πάρει απ'τη ζωή, | το φίλο μας το Θοδωρή...

03. Σύνθημα, παρασύνθημα Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Είπα το σύνθημα και παρασύνθημα | κι εσύ ακόμα να πετάξεις το κλειδί σου, | μα σου τ' ορκίζομαι, θα γίνει ζήτημα, | κάτι συμβαίνει, πονηρό, μες στο τσαρδί σου. | Το παρασύνθημα, λοιπόν, το 'χεις αλλάξει | και υποπτεύομαι πως μ' άλλον τα 'χεις φτιάξει, | το παρασύνθημα, λοιπόν, το 'χεις αλλάξει | μα θα σε βάλω πάλι γρήγορα σε τάξη. | Για σένα έκλαψα στην παραζάλη μου, | για σένα έφτασα στα ρέστα και στον άσσο, | κι αν άλλος σ' άρπαξε απ' την αγκάλη μου | στο απροχώρητο να ξέρεις πως θα φτάσω. | Το παρασύνθημα, λοιπόν, το 'χεις αλλάξει | και υποπτεύομαι πως μ' άλλον τα 'χεις φτιάξει, | το παρασύνθημα, λοιπόν, το 'χεις αλλάξει | μα θα σε βάλω πάλι γρήγορα σε τάξη.

04. Πρώτος αριθμός Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Σου 'πεσε ο πρώτος αριθμός | που τα 'μπλεξες μαζί μου, | κι εσύ μου κάνεις διαρκώς | δύσκολη τη ζωή μου. | Προτού το διαλύσω οριστικώς | και τα παλιά μου αρχίσω συνεπώς | μια κι έπιασες τον πρώτο αριθμό | αγάπη απαιτώ και σεβασμό, | μια κι έπιασες τον πρώτο αριθμό | αγάπη απαιτώ και σεβασμό. | Σου 'πεσε ο πρώτος αριθμός | και πας να τον πετάξεις, | δεν έχεις νιώσει δυστυχώς | πόσο πικρά θα κλάψεις. | Προτού το διαλύσω οριστικώς | και τα παλιά μου αρχίσω συνεπώς | μια κι έπιασες τον πρώτο αριθμό | αγάπη απαιτώ και σεβασμό, | μια κι έπιασες τον πρώτο αριθμό | αγάπη απαιτώ και σεβασμό.

05. Το μούσι και το φέσι Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Το πιο μεγάλο μούσι κυρά μου το 'χω ακούσει | σαν μου 'πες πως τρελά με αγαπάς, | γιατί σε μήνες έξι μου φόρεσες το φέσι | και μου 'φυγες με άλλονε να πας. | Μούσι μουσαντάν, φύγε από μένα | και γεια χαραντάν, | φέσι με ουρά μα και η δική σου | θα 'ρθει η σειρά. | Εκδίκηση δεν παίρνω αλλά θα περιμένω | σε κάποιον να χαρίσεις την καρδιά, | να δω αν θα σ' αρέσει όταν σου βάλει φέσι | και μούσι θα σου πει κάποια βραδιά. | Μούσι μουσαντάν, φύγε από μένα | και γεια χαραντάν, | φέσι με ουρά μα και η δική σου | θα 'ρθει η σειρά.

06. Η τριανταφυλλιά Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Είχε ανθίσει στην αυλή μια τριανταφυλλιά | την ώρα που μου έδωσες τα πρώτα σου φιλιά, | μα τώρα εμαράθηκε και γέρνει κατά γης | απ' τον καημό πικράθηκε που θες να μ' αρνηθείς. | Μες στη νύχτα μοναχό με παρατάς | σαν τριαντάφυλλο κομμένο με πετάς. | Είχε ανθίσει στην αυλή μια τριανταφυλλιά, | τ' αγκάθια της με μάτωσαν μια θλιβερή βραδιά, | την ώρα που μου έδωσες της πίκρας το φιλί | κλείνοντας την εξώπορτα στη σκοτεινή αυλή. | Μες στη νύχτα μοναχό με παρατάς | σαν τριαντάφυλλο κομμένο με πετάς.

07. Μ' ένα τρύπιο δίφραγκο Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μ' ένα τρύπιο δίφραγκο και τα όνειρά μας | ξένοιαστοι σφυρίζουμε μέσα στη βροχή, | βάλε και τα νιάτα μας, βάλε την υγειά μας, | ποιος σου το 'πε μάτια μου πως είμαστε φτωχοί. | Όλοι οι καραβοκύρηδες κι όλοι οι τραπεζίτες | ζηλεύουνε αγάπη μου εμάς τους δυο σπουργίτες. | Τρύπιο διφραγκάκι μου μη μου αυγατίσεις | γιατί χίλια βάσανα θα 'χω στο μυαλό, | κι εσύ ταίρι μου γλυκό θα 'χεις απαιτήσεις | κι ίσως η αγάπη μας φουντάρει στο γιαλό. | Όλοι οι καραβοκύρηδες κι όλοι οι τραπεζίτες | ζηλεύουνε αγάπη μου εμάς τους δυο σπουργίτες.

08. Το παρελθόν Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Όταν μου είπες ότι έχεις παρελθόν | μ' ένα φιλί εγώ το στόμα σου 'χα κλείσει, | και σου απάντησα πως μόνο το παρόν | στον έρωτά μας το μεγάλο θα μετρήσει. | Μα είναι κάτι ώρες που σε μισώ πολύ, | μισώ το παρελθόν σου γιατί βαθειά ζηλεύω, | αλλά όταν μου φύγεις, μου λείψεις μια στιγμή, | σαν τον τρελό στους δρόμους, με πόνο σε γυρεύω, | ζηλεύω, ζηλεύω, ζηλεύω. | Συγχώρεσέ με για το φέρσιμό μου αυτό, | που όλο ψάχνω αφορμές μέσα στη στάχτη, | δίχως αρχή και δίχως τέλος σ' αγαπώ | γι' αυτό και κάνω τα όνειρά μας εφιάλτη. | Μα είναι κάτι ώρες που σε μισώ πολύ, | μισώ το παρελθόν σου γιατί βαθειά ζηλεύω, | αλλά όταν μου φύγεις, μου λείψεις μια στιγμή, | σαν τον τρελό στους δρόμους, με πόνο σε γυρεύω, | ζηλεύω, ζηλεύω, ζηλεύω.

09. Ο λόγος μου συμβόλαιο Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Είναι συμβόλαιο ο λόγος ο δικός μου | και σιγουρέψου στη δική μου αγκαλιά, | αφού στον έδωσα θα γίνεις άνθρωπός μου | και δεν με νοιάζει η ζωή σου η παλιά. | Είναι ανθρώπινο να κάνουμε και σφάλματα | ώσπου να βρούμε την καρδιά που μας αρέσει, | γι' αυτό στα μάτια σου δεν θέλω άλλα κλάματα | ένα συμβόλαιο μαζί σου μ' έχει δέσει. | Είναι συμβόλαιο ο λόγος ο δικός μου | και άντε ρώτησε ποιος είμαι να σου πουν, | εσύ θα είσαι τώρα δεύτερος Θεός μου, | και την ψυχή μου δίνω σ' όσους μ' αγαπούν. | Είναι ανθρώπινο να κάνουμε και σφάλματα | ώσπου να βρούμε την καρδιά που μας αρέσει, | γι' αυτό στα μάτια σου δεν θέλω άλλα κλάματα | ένα συμβόλαιο μαζί σου μ' έχει δέσει.

10. Φίλος τον φίλο φίλευε Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Φίλος τον φίλο φίλευε | και του 'διν' ό,τι γύρευε | κι αυτός απ' το τσαρδάκι του | του κλέβει την αγάπη του. | Κι είπε ο φίλος μας στο φίλο | με παράπονο πικρό | όταν έχεις τέτοιο φίλο | τι τον θέλεις τον εχθρό. | Φίλος τον φίλο φίλευε | μα τώρα τρέχα γύρευε | στο λεξικό της εποχής | τη λέξη φίλο δεν θα βρεις. | Κι είπε ο φίλος μας στο φίλο | με παράπονο πικρό | όταν έχεις τέτοιο φίλο | τι τον θέλεις τον εχθρό.

11. Άνοιξε την πόρτα σου να μπω Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Ο ταξιτζής κοιμάται στο τιμόνι, | ένας μπεκρής τρικλίζει εκεί κι εδώ, | και ο σκοπός σε μια γωνιά κρυώνει | κι εγώ για σένα σιγοτραγουδώ. | Άνοιξε την πόρτα σου να μπω, | άναψε το φως σου το θαμπό, | κλαίει το ξεροβόρι τ' αγριωπό, | κλαίω κι εγώ ο φτωχός που σ' αγαπώ. | Ο ταξιτζής μαρσάρισε τ' αμάξι | και ο μπεκρής εχάθη στο στενό, | πάει ο σκοπός τη βάρδια του ν' αλλάξει | κι εγώ για σένα σιγοτραγουδώ. | Άνοιξε την πόρτα σου να μπω, | άναψε το φως σου το θαμπό, | κλαίει το ξεροβόρι τ' αγριωπό, | κλαίω κι εγώ ο φτωχός που σ' αγαπώ.

12. Ο Συννεφιάς Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Από Γιώργη με φωνάζουν Συννεφιά | γιατί μοιάζω με ουρανό συννεφιασμένο, | γιατί έφυγε η αγάπη μου μακριά | κι έχω πάντα το κεφάλι μου σκυμμένο. | Με φωνάζουν Συννεφιά γιατί, άπονη καρδιά | τα φαρμάκια σου δεν έχουν τέλος κι άκρη, | κι όταν έρχεται η βραδιά, τα ξερά μας γιασεμιά | τα ποτίζω με του χωρισμού το δάκρυ. | Από Γιώργη με φωνάζουν Συννεφιά | γιατί έδωσα σε μια γυναίκα βάση, | κι όταν σβήσω απ' τον πόνο μια βραδιά | ένα σύννεφο μονάχα θα με κλάψει. | Με φωνάζουν Συννεφιά γιατί, άπονη καρδιά | τα φαρμάκια σου δεν έχουν τέλος κι άκρη, | κι όταν έρχεται η βραδιά, τα ξερά μας γιασεμιά | τα ποτίζω με του χωρισμού το δάκρυ.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης