Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

Ουράνιο τόξο





















01. Ουράνιο τόξο Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Αγάπη μου σβήσε το φως, | ντρέπομαι να σε δω στα μάτια, | και μη ρωτάς γιατί και πώς | σ' άφησα με καρδιά κομμάτια, | σ' άφησα με καρδιά κομμάτια. | Αγάπη μου σβήσε το φως | δίπλα σου πάλι να ξαπλώσω, | κι αν κλαίει για μας ο ουρανός, | τώρα που γύρισα θα βγει ουράνιο τόξο, | αγάπη μου σβήσε το φως. | Έφυγα μ' άλλην μια βραδιά | μα εσύ κρατήθηκες σαν βράχος, | κατάλαβα, έστω κι αργά, | το μεγαλύτερό μου λάθος, | το μεγαλύτερό μου λάθος. | Αγάπη μου σβήσε το φως | δίπλα σου πάλι να ξαπλώσω, | κι αν κλαίει για μας ο ουρανός, | τώρα που γύρισα θα βγει ουράνιο τόξο, | αγάπη μου σβήσε το φως.

02. Κατεβασμένα τα ρολά Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης 
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Κατεβασμένα τα ρολά | στην ψησταριά του Ζήση, | τον πήρε ο Χάρος ψες αργά, γλυκά, γλυκά, | απάνω στο μεθύσι. | Θάνατος ευτυχισμένος | να πεθάνεις μεθυσμένος. | Κι από τους φίλους πιο πολύ | τον κλάψαν τα μπατίρια, | γιατί στου Ζήση το τσαρδί, χωρίς ψιλή | πίναν και δυο ποτήρια. | Θάνατος ευτυχισμένος | να πεθάνεις μεθυσμένος. | Κατεβασμένα τα ρολά, | σκοτείνιασαν οι δρόμοι. | Ο Ζήσης ξένοιασε, παιδιά, απ’ το ντουνιά | κι εμείς πονάμε ακόμη. | Θάνατος ευτυχισμένος | να πεθάνεις μεθυσμένος.

03. Κοσμοπολίτισσα Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης 
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Στο αεροδρόμιο ένα πρωινό | πήγες μ' έναν άγνωστο στο αεροπλάνο, | ούτε που με σκέφτηκες μόνος αν πονώ, | ούτε που με σκέφτηκες μόνος αν πεθάνω. | Κυρία μου, κυρία μου αλήτισσα, | ωραία και τρελή κοσμοπολίτισσα, | με δάκρυ το προσκέφαλό μου πότισα | γιατί είναι η καρδιά σου τυχοδιώκτισσα, | κυρία μου, κυρία μου αλήτισσα, | ωραία και τρελή κοσμοπολίτισσα. | Ένα διαβατήριο, έχεις, διεθνές, | κι έναν νέο έρωτα διαρκώς γυρεύεις, | κι αν αφήνεις πίσω σου πόνο και πληγές, | ξέρω σε αισθήματα ότι δεν πιστεύεις. | Κυρία μου, κυρία μου αλήτισσα, | ωραία και τρελή κοσμοπολίτισσα, | με δάκρυ το προσκέφαλό μου πότισα | γιατί είναι η καρδιά σου τυχοδιώκτισσα, | κυρία μου, κυρία μου αλήτισσα, | ωραία και τρελή κοσμοπολίτισσα.

04. Ο τζέντλεμαν Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης 
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Τώρα που γέμισε η τσέπη | τζέντλεμαν είμαι καθώς πρέπει | κι ανοίξαν πόρτες και σαλόνια | λες και με ξέραν από χρόνια. | Υποκλίσεις από 'κει και από 'δω, | ε ρε φίλε μου, ακόμα τι θα δω, | κι οι γυναίκες όταν νιώθουνε λεφτά | σ' αγαπούν μέχρι θανάτου δυνατά. | Τώρα που γέμισε η τσέπη | τζέντλεμαν είμαι καθώς πρέπει | κι ανοίξαν πόρτες και σαλόνια | λες και με ξέραν από χρόνια. | Πρώτα μου λέγανε "ποιος είστε;" | τώρα "περάστε" και "ορίστε" | κι αν κάνω που δεν πρέπει, | το χρήμα μου το επιτρέπει. | Υποκλίσεις από 'κει και από 'δω, | ε ρε φίλε μου, ακόμα τι θα δω, | κι οι γυναίκες όταν νιώθουνε λεφτά | σ' αγαπούν μέχρι θανάτου δυνατά. | Τώρα που γέμισε η τσέπη | τζέντλεμαν είμαι καθώς πρέπει | κι ανοίξαν πόρτες και σαλόνια | λες και με ξέραν από χρόνια. | Υποκλίσεις από 'κει και από 'δω, | ε ρε φίλε μου, ακόμα τι θα δω, | κι οι γυναίκες όταν νιώθουνε λεφτά | σ' αγαπούν μέχρι θανάτου δυνατά. | Τώρα που γέμισε η τσέπη | τζέντλεμαν είμαι καθώς πρέπει | κι ανοίξαν πόρτες και σαλόνια | λες και με ξέραν από χρόνια.

05. Στο νάιτ κλαμπ Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Στο νάιτ κλαμπ μια στριπτιζέζ ξεπερασμένη | πετάει τα ρούχα της αργά και θλιβερά, | κι εσύ η άμυαλη στο φίλο σου γερμένη | πίνεις το δέκατο ουίσκι στη σειρά. | Αυτός ο τύπος που τον έχεις συνοδό, | να πιεις το θάνατο σου δίνει τον αργό. | Κι από τα νιάτα σου σαν πάρει τα στολίδια, | θα σε πετάξει ένα βράδυ στα σκουπίδια. | Κοίτα στον τοίχο το παμπάλαιο ρολόι, | σου δείχνει δώδεκα παρά μισό λεφτό. | Πριν η ζωή σου γίνει ένα μοιρολόι | γύρνα σε μένα που ακόμα σ’ αγαπώ. | Αυτός ο τύπος που τον έχεις συνοδό, | να πιεις το θάνατο σου δίνει τον αργό. | Κι από τα νιάτα σου σαν πάρει τα στολίδια, | θα σε πετάξει ένα βράδυ στα σκουπίδια.

06. Ο Φριτς, ο Μπρούνο κι ο Κωστής Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Ο Φριτς, ο Μπρούνο κι ο Κωστής | εργάτες είναι και οι τρεις | στην ξενιτειά σε μία φάμπρικα μεγάλη, | κι όταν θυμόταν τη σκλαβιά | τους έβριζε ο Κωστής βαριά, | "πανάθεμα για τις φωτιές που είχατε βάλει". | Πάψε Κωστή και μη μας βρίζεις, να χαρείς, | είμαστε αγέννητοι την εποχή εκείνη, | κι ίδια μ' εσένανε μισήσαμε κι εμείς | τα μακελειά των Χίτλερ και των Μουσολίνι, | πάψε Κωστή μου να χαρείς | ειρήνη θέλουμε κι οι τρεις. | Καλά το σκέφτηκε ο Κωστής | πως ούτε ο Μπρούνο, ούτε ο Φριτς | έχουνε φταίξει για των αλλονών τα λάθη | και δεν τσακώθηκαν ξανά | αλλά δουλεύανε σκληρά | κι αντάμα κλαίγανε της ξενιτειά τα πάθη. | Πάψε Κωστή και μη μας βρίζεις, να χαρείς, | είμαστε αγέννητοι την εποχή εκείνη, | κι ίδια μ' εσένανε μισήσαμε κι εμείς | τα μακελειά των Χίτλερ και των Μουσολίνι, | πάψε Κωστή μου να χαρείς | ειρήνη θέλουμε κι οι τρεις.

07. Μια βαθιά υπόκλιση Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης 
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μια βαθιά υπόκλιση, ένα χειροφίλημα, | ύστερα χωρίζουμε, φεύγω πληγωμένος, | η καρδιά σου βρίσκεται σε μεγάλο δίλημμα | κάποιον άλλο αγαπάς κι εγώ είμ' ο ξένος. | Μια βαθιά υπόκλιση, ένα χειροφίλημα, | στη ζωή μου ύστερα το ηλιοβασίλεμα, | στη ζωή μου ύστερα το ηλιοβασίλεμα. | Κι αν θα γίνουν σχόλια και σου πουν "τι έτρεξε" | ρίξ' τα όλα επάνω μου, πες εγώ πως φταίω, | μια γυναίκα όμορφη δεν μπορεί να έφταιξε | άσχετα αν μ' έκανε σήμερα να κλαίω. | Μια βαθιά υπόκλιση, ένα χειροφίλημα, | στη ζωή μου ύστερα το ηλιοβασίλεμα, | στη ζωή μου ύστερα το ηλιοβασίλεμα.

08. Ο μπατίρης ο Λουκάς Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Όταν πεθάνω σ' ένα γλέντι μια βραδιά | να μην κλάψετε μα τραγούδια να μου πείτε | και στο σταυρό μου να μου γράψετε παιδιά, | ένας μπατίρης ευτυχής ενθάδε κείται. | Ενθάδε κείται ο μπατίρης ο Λουκάς | που είπε τούτη την κουβέντα την μεγάλη | πως τα λεφτά σου όσο ζεις αν δεν τα φας | όταν πεθάνεις θα στα φάνε κάποιοι άλλοι. | Γι' αυτό γλεντήστε μες στον ψεύτικο ντουνιά | μη σας σκλαβώνει η κακία και το χρήμα | και να θυμάστε την κουβέντα του Λουκά | πως ούτε φράγκο δεν θα πάρετε στο μνήμα.

09. Δυο αγάπες Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Δυο αγάπες έχω μέσα στην καρδιά | μ' απ' τις δυο πρέπει τη μία να κρατήσω, | να κρατήσω την καινούργια ή την παλιά | τόσες νύχτες δεν μπορώ, δεν μπορώ ν' αποφασίσω, | τόσες νύχτες δεν μπορώ, δεν μπορώ ν' αποφασίσω. | Η παλιά τόσες χαρές μου 'χει χαρίσει | κι ήταν πλάι μου στα χρόνια τα πικρά, | η καινούργια όμως μ' έχει συγκλονίσει | και μου έδωσε ολόχρυσα φτερά. | Δυο αγάπες έχω μέσα στην καρδιά | δυο αγάπες που με καιν σαν τη φωτιά. | Παίρνω απόφαση να πάω για την παλιά | μα σε λίγο σαν τρελός το μετανιώνω, | κι αναβάλλω για την άλλη τη βραδιά | κι αργολιώνω, κι αργολιώνω, κι αργολιώνω και πεθαίνω, | κι αργολιώνω, κι αργολιώνω, κι αργολιώνω και πεθαίνω. | Η παλιά τόσες χαρές μου 'χει χαρίσει | κι ήταν πλάι μου στα χρόνια τα πικρά, | η καινούργια όμως μ' έχει συγκλονίσει | και μου έδωσε ολόχρυσα φτερά. | Δυο αγάπες έχω μέσα στην καρδιά | δυο αγάπες που με καιν σαν τη φωτιά.

10. Όσα έρθουν κι όσα πάνε Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Την ψαρόβαρκα του καπετάν Φλωριά | την ελέγαν "όσα έρθουν κι όσα πάνε" | γιατί μόλις ξεπουλούσε την ψαριά | με το τσούρμο του, γραμμή για να τα φάνε. | Γεια σου καπετάν Φλωριά | που τα δίχτυα σου βογγάνε. | "δε βαριέστε ρε παιδιά, | όσα έρθουν κι όσα πάνε". | Κι όταν άλλοτε τους έπιανε νοτιάς | και με άδεια την ψαρόβαρκα γυρνούσε, | γελαστός ο καπετάνιος ο Φλωριάς | βερεσέ στα καπηλειά σ' όλους κερνούσε. | Κόντρα ο καιρός Φλωριά | και τα ψάρια δεν τσιμπάνε, | "δε βαριέστε ρε παιδιά, | όσα έρθουν κι όσα πάνε". | Κι όταν κάποτε αρρώστησε βαριά | και πιστέψαν ο Φλωριάς πως θα πεθάνει, | τον παπά φωνάξαν για μεταλαβιά | να του πουν και διαθήκη για να κάνει. | Διαθήκη και λοιπά | κάνουν όσοι τα φυλάνε, | εγώ ήμουνα παπά | όσα έρθουν κι όσα πάνε

11. Ο Γιάννης ο μπεκρής Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Ο Γιάννης ο μπεκρής κρατούσε από τζάκι | Κι η μάνα του τον είχε καμάρι της ψυχής | μα έλαχε να πιει στον έρωτα φαρμάκι | και πιες και πιες ο Γιάννης κατάντησε μπεκρής | Μα όταν δω τον Γιάννη | σπαραγμός με πιάνει | γιατί συλλογιέμαι | την μαύρη σου ψυχή | που θα μ' είχε κάνει | έτσι σαν τον Γιάννη | αν εγώ δεν είχα | στον πόνο αντοχή | Ο Γιάννης ο μπεκρής βρήκε την λησμονιά του | την βρήκε στο μεθύσι που τρέλα τον κερνά | και πιες και πιες και πιες ησύχασ' η καρδιά του | μα η δική μου ακόμα για σένανε πονά | Μα όταν δω τον Γιάννη | σπαραγμός με πιάνει | γιατί συλλογιέμαι | την μαύρη σου ψυχή | που θα μ' είχε κάνει | έτσι σαν τον Γιάννη | αν εγώ δεν είχα | στον πόνο αντοχή

12. Με κατηγόρησαν Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Με κατηγόρησαν πολλοί γιατί να σ' αγαπήσω, | μα την ωραία σου ψυχή πώς να τους ζωγραφίσω, | τις χάρες σου πώς να τους πω, αχ πώς να τους πω, | να μάθουν γιατί σ' αγαπώ. | Εκατομμύρια γυναίκες κι αν υπάρχουνε | τ' αγγελικά σου τα αισθήματα δεν τα 'χουνε. | Μου φαρμακώνουν την καρδιά, γιατί να ζω κοντά σου, | μα της ζωής την ομορφιά βρήκα στον έρωτά σου, | μου γιάτρεψες κάθε καημό, αχ κάθε καημό, | και όσο ζω θα σ' αγαπώ. | Εκατομμύρια γυναίκες κι αν υπάρχουνε | τ' αγγελικά σου τα αισθήματα δεν τα 'χουνε.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης