Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

Βίκυ Μοσχολιού για πάντα





















Η Βίκυ Μοσχολιού σε τραγούδια διαφόρων συνθετών

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

Ο πρώτος δίσκος

01. Μιλώ για τα παιδιά μου Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης
Μιλώ για τα παιδιά μου και ιδρώνω | Έχω ένα χρόνο να τα δω και λιώνω. | Μου γράφει η γιαγιά τους πως ρωτάνε | Τα τρένα που 'ναι στο σταθμό που πάνε. | Αδύνατος μου γράφει ο Στελάκης | Έχει ανάγκη θάλασσας ο Τάκης | Αρχίζει το σχολείο η Μαρίνα | Θέλει να γίνει κάποτε γιατρίνα. | Αγόρασα λαχείο στ' όνομά τους | Αχ να κερδίσει να σταθώ σιμά τους | Μιλώ για τα παιδιά μου και ιδρώνω | Δεν ξέρω πότε θα τα δω και λιώνω. | Μου γράφει η γιαγιά τους πως ρωτάνε | Τα τρένα που 'ναι στο σταθμό που πάνε.

02. Χάθηκε το φεγγάρι Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Βαγγέλης Γκούφας
Του ήλιου σβήστηκε το φως | εχάθη το φεγγάρι | και πάει το παλικάρι | καημός και πόθος μου κρυφός | Πέτρα την πέτρα περπατώ | το αίμα του ανασαίνω | και πια δεν περιμένω | που σκότωσαν 'τον π' αγαπώ | Καημός και πόθος μου κρυφός | η νύκτα τον τυλίγει | και την φωνή μου πνίγει | ο πόνος μου 'γινε αδελφός | Πέτρα την πέτρα περπατώ | το αίμα του ανασαίνω | και πια δεν περιμένω | που σκότωσαν 'τον π' αγαπώ | Ήρθε να μ' εύρει την αυγή | ήρθε να με φιλήσει | ήρθε για να γεμίσει | γαρύφαλλα κι αστέρια η γη | Πέτρα την πέτρα περπατώ, | φέγγει και ξημερώνει | Γλυκό πουλί τ’ αηδόνι | τραγούδα μου τον π’ αγαπώ.

03. Η νύχτα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Έσβησε τ' άστρο | και το φεγγάρι | κι έγινε η νύχτα | πικρή λαβωματιά | Πού να 'ναι τώρα | το παλικάρι | σε ποιο λιμάνι | ποια θάλασσα πλατιά | Στον κεραυνό και στη βροχή | κάνω κρυφά μια προσευχή | να 'χεις τον ήλιο συντροφιά | στη συννεφιά | Έκλεισαν όλες | του κόσμου οι στράτες | χάθηκε η μέρα | βασίλεψε το φως | Ρωτώ τη νύχτα | και τους διαβάτες | πού να 'ναι ο φίλος | πού να 'ναι ο αδερφός | Στον κεραυνό και στη βροχή | κάνω κρυφά μια προσευχή | να 'χεις τον ήλιο συντροφιά | στη συννεφιά

04. Οδός ονείρων Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Κάθε κήπος έχει | μια φωλιά για τα πουλιά. | Κάθε δρόμος έχει | μια καρδιά για τα παιδιά. | Μα κυρά μου εσύ, | σαν τι να λες με την αυγή | και κοιτάς τ' αστέρια | που όλο πέφτουν σαν βροχή. | Δως μου τα μαλλιά σου | να τα κάνω προσευχή, | για να ξαναρχίσω | το τραγούδι απ' την αρχή. | Κάθε σπίτι κρύβει | λίγη αγάπη στη σιωπή. | Μα ένα αγόρι έχει | την αγάπη για ντροπή.

05. Είμαστε εμείς Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος | Στίχοι: Γιώργος Κανελλόπουλος
Είμαστε εμείς κομμένα λούλουδα κάποιου πικρού Απρίλη | είμαστε εμείς στο γέρμα σύννεφα στεγνά χωρίς βροχή | και με της πίκρας το χαμόγελο στα χείλη | είμαστε εμείς κι από τη φτώχεια πιο φτωχοί. | Είμαστε εμείς ήλιος π' αρνήθηκε να πάει ξανά στη Δύση | είμαστε εμείς σαν κάτι πράγματα φτηνά χωρίς ψυχή | κι όπου πηγαίνουμε οι πόρτες έχουν κλείσει | είμαστε εμείς κι από τη φτώχεια πιο φτωχοί.

06. Εμείς που μείναμε Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Εμείς που μείναμε | στο χώμα το σκληρό | για τους νεκρούς | θ' ανάψουμε λιβάνι | κι όταν χαθεί | μακριά το καραβάνι | του χάρου του μεγάλου πεχλιβάνη, | στη μνήμη τους θα στήσουμε χορό. | Εμείς που μείναμε | θα τρώμε το πρωί | μια φέτα από του ήλιου το καρβέλι, | ένα τσαμπί σταφύλι από τ' αμπέλι | και δίχως πια του φόβου το τριβέλι, | μπροστά θα προχωράμε στη ζωή. | Εμείς που μείναμε | θα βγούμε μια βραδιά | στην ερημιά να σπείρουμε χορτάρι | και πριν για πάντα | η νύχτα να μας πάρει | θα κάνουμε τη γη προσκυνητάρι | και κούνια για τ' αγέννητα παιδιά.

07. Νυν και αεί Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Πρωτομαγιά | με το σουγιά | χαράξαν το φεγγίτη | και μια βραδιά | σαν τα θεριά | σε πήραν απ' το σπίτι. | Κι ένα πρωί σε μια γωνιά στην Κοκκινιά | είδα το μπόγια να περνά και το φονιά | γύρευα χρόνια μες στον κόσμο να τον βρω | μα περπατούσε με το χάρο στο πλευρό. | Νυν και αεί | μες στη ζωή | σε είχα αραξοβόλι | μα μιαν αυγή | στη μαύρη γη | σε σώριασε το βόλι. | Κι ένα πρωί σε μια γωνιά στην Κοκκινιά | είδα το μπόγια το ληστή και το φονιά | του 'χανε δέσει στο λαιμό του μια τριχιά | και του πατάγαν το κεφάλι σαν οχιά.

08. Μεσόγειος Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Georges Moustaki | Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Μεσόγειο τη λεν και παίζουνε γυμνά | παιδιά με μαύρα μάτια αγάλματα πικρά | γέννησε τους Θεούς, τον ίδιο το Χριστό | το καλοκαίρι εκεί δεν τρέμει τον καιρό | μεσ' τη Μεσόγειο | Το αίμα τους αιώνες σκάλισε εκεί | τα βράχια και τους κάβους και τη βαθιά σιωπή | νησιά σαν περιστέρια αιώνιες φυλακές | το καλοκαίρι εκεί δεν τρέμει τις βροχές | μεσ' τη Μεσόγειο | Οι κάμποι κι οι ελιές χάνονται στη φωτιά | τα χέρια μένουν μόνα κι άδεια τα κορμιά | λαοί της συμφοράς και πίκρα του θανάτου | το καλοκαίρι εκεί δε χάνει τα φτερά του | μεσ' τη Μεσόγειο | εδώ στη λίμνη αυτή γεννήθηκα κι εγώ | μεσόγειος του φόβου και των πικρών καιρών | τα όνειρα που 'παίζαν στα βαθιά νερά | γινήκαν δέντρα μόνα στα ξερά νησιά | μεσ' τη Μεσόγειο | Τον Παρθενώνα κρύβουν σύννεφα βαριά | στην Ισπανία εχάθη η λέξη

09. Άνθρωποι μονάχοι Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Γιάννης Καλαμίτσης
Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι | σαν το ξεχασμένο στάχυ | ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος | κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος | σαν το ξεχασμένο στάχυ | άνθρωποι μονάχοι | Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι | όπως του πελάγου οι βράχοι | ο κόσμος θάλασσα που απλώνει | κι αυτοί βουβοί σκυφτοί και μόνοι | ανεμοδαρμένοι βράχοι | άνθρωποι μονάχοι | Άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα | σαν ξωκλήσια ερημωμένα, ξεχασμένα | άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα | σαν ξωκλήσια ερημωμένα, σαν εσένα, σαν εμένα...

10. Αγάπη μου Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης
Αστέρι μου, φεγγάρι μου, της άνοιξης κλωνάρι μου | κοντά σου θά 'ρθω πάλι, κοντά σου θά 'ρθω μιαν αυγή | για να σου πάρω ένα φιλί και να με πάρεις πάλι. | Αγάπη μου, αγάπη μου, η νύχτα θα μας πάρει, | τ' άστρα κι ο ουρανός, το κρύο το φεγγάρι. | Θα σ' αγαπώ, θα ζω μες στο τραγούδι | θα μ' αγαπάς, θα ζεις με τα πουλιά | θα σ' αγαπώ, θα γίνουμε τραγούδι | θα μ' αγαπάς, θα γίνουμε πουλιά. | Ο ποταμός είναι ρηχός | κι ο ωκεανός είναι μικρός | να πάρουν τον καημό μου. | Να διώξουνε τα μάτια σου | να πνίξουνε τους όρκους σου | από το λογισμό μου.

11. Αν θυμηθείς τ' όνειρό μου Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Στην αγκαλιά μου κι απόψε σαν άστρο κοιμήσου | δεν απομένει στον κόσμο ελπίδα καμιά | τώρα που η νύχτα κεντά με φιλιά το κορμί σου | μέτρα τον πόνο κι άσε με μόνο στην ερημιά | Αν θυμηθείς τ' όνειρό μου | σε περιμένω να 'ρθεις | μ' ένα τραγούδι του δρόμου να ρθεις όνειρό μου | το καλοκαίρι που λάμπει τ' αστέρι με φως να ντυθείς

12. Έρχεται ο καλός μου Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Έρχεται , έρχεται ο καλός μου ο καλός μου | τρέχει σαν τον ποταμό τα βουνά να σχίσει | να μου πάρει τον καημό και να μ' αναστήσει. | Έρχεται , έρχεται ο καλός μου | τα σγουρά του τα μαλλιά στο κεφαλοδέσι | άνοιξα την αγκαλιά σαν παιδί να πέσει. | Έρχεται , έρχεται ο καλός μου ο καλός μου | κόπιασε πρωτομαγιά και ουράνιο τόξο | απ' τη μαύρη μου καρδιά τη σκιά να διώξω. | Έρχεται , έρχεται ο καλός μου.

13. Πέραμα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Γιώργος Χρονάς
Τη μέρα που ήρθα και σε βρήκα | κάτω στο πέραμα με τους γέρους | στη θάλασσα να βρίζεις | τη κάμαρα που σε γέννησε | και τον Ξέρξη | Στάθηκα δίπλα σου και σου είπα | τα κεραμίδια θα γίνουνε τσιμέντο | τα ξύλα θα γίνουνε πέτρες | η αγάπη θα γίνει χρήμα | Τη μέρα που ήρθα και σε βρήκα | κάτω στο Πέραμα με τους γέρους | στάθηκα δίπλα σου και σου είπα | θα μας ξεχάσουνε την Πέμπτη | το Σάββατο, το Σάββατο την ίδια ώρα | θα αναστηθούμε

14. Είναι παλιό το λιμάνι Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Γιώργος Σεφέρης
Είναι παλιό το λιμάνι, δεν μπορώ πια να περιμένω | ούτε το φίλο που έφυγε στο νησί με τα πεύκα, | ούτε το φίλο που έφυγε στο νησί με τα πλατάνια, | ούτε το φίλο που έφυγε για τ' ανοιχτά. | Χαϊδεύω τα σκουριασμένα κανόνια, χαϊδεύω τα κουπιά | να ζωντανέψει το κορμί μου και ν' αποφασίσει. | Τα καραβόπανα δίνουν μόνο τη μυρωδιά | του αλατιού της άλλης τρικυμίας. | Αν το θέλησα να μείνω μόνος, γύρεψα | τη μοναξιά, δε γύρεψα μια τέτοια απαντοχή, | το κομμάτιασμα της ψυχής μου στον ορίζοντα, | αυτές τις γραμμές, αυτά τα χρώματα, αυτή τη σιγή. | Τ' άστρα της νύχτας με γυρίζουν στην προσδοκία | του Οδυσσέα για τους νεκρούς μες στ' ασφοδίλια. | Μες στ' ασφοδίλια σαν αράξαμε εδώ πέρα θέλαμε να βρούμε | τη λαγκαδιά που είδε τον Άδωνη λαβωμένο.

15. Ο ποταμός Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Παραδοσιακό
Ποταμέ τζάνεμ ποταμέ μου αιντά | Ποταμέ, ποταμέ μου όταν γυρίζεις | και βαρείς και κυματίζεις | Ποταμέ τζάνεμ ποταμέ μου αιντά | πάρε με πάρε με στα κύματά σου | στα κλωθογυρισματά σου | Ποταμέ τζάνεμ ποταμέ μου αιντά

16. Σαράντα παλικάρια Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Παραδοσιακό
Σαράντα παλληκάρια | από τη Λε μωρ’ απ’ τη Λεβαδιά | πάνε για να πατήσουνε | την Τροπο, μωρ’ την Τροπολιτσά | Στο δρόμο που πηγαίνανε γέροντα, | μωρ’ γέροντ’ απαντούν. | Ώρα καλή σου γέρο | καλώς τα, τα, καλώς τα, τα παιδιά. | Πού πάτε παλληκάρια | πού πάτε βρε, πού πάτε βρε παιδιά. | Πάμε για να πατήσουμε | την Τροπο, μωρ’ την Τροπολιτσά

Ο δεύτερος δίσκος

01. Τα τρένα που φύγαν Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Βαγγέλης Γκούφας & Βασίλης Ανδρεόπουλος
Τα τρένα που φύγαν | αγάπες μού πήρανε. | Αγάπες και κλαίνε, | ποια μοίρα τις μοίρανε; | Δώς μου χέρι να πιαστώ | να πιαστώ, να κρατηθώ, | ένα γέλιο, μια ματιά | κι ανασταίνετ' η καρδιά. | Το τρένο σε πήρε | πουλί, χελιδόνι μου. | Σε τύλιξ' η νύχτα | κι ορφάνεψα μόνη μου.

02. Ξημερώματα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας | Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Κοντά στα ξημερώματα, κοντά στα ξημερώματα | Και πριν να βγει ο ήλιος | Την πόρτα μου εχτύπησε, την πόρτα μου εχτύπησε | Ένας χαμένος φίλος | Που ήσουν φίλε κι άργησες, που ήσουν φίλε κι άργησες | Τα χρόνια έχουν φύγει | Η πόρτα που σου άνοιξα, η πόρτα που σου άνοιξα | Χίλιες πληγές μ' ανοίγει | Κάθε ρυτίδα σου καημός, κάθε ρυτίδα σου καημός | Κάθε ματιά σου πόνος | Και στα λευκά σου τα μαλλιά, και στα λευκά σου τα μαλλιά | Του χωρισμού ο χρόνος

03. Τα δειλινά Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας | Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Έφυγες και πήγες μακριά, | σύννεφα σκεπάσαν την καρδιά, | σβήσαν απ' τα χείλη τα τραγούδια, | γύρω μαραθήκαν τα λουλούδια. | Και τα δειλινά | μια φωνή μου ψιθυρίζει | μυστικά | δε θα γυρίσεις πια. | Στους μεγάλους δρόμους περπατώ, | με το βλέμμα μου σ' αναζητώ, | λες κι αντιλαλούν τα βήματά σου | και ο πόνος με τραβάει κοντά σου. | Και τα δειλινά | μια φωνή μου ψιθυρίζει | μυστικά | δεν θα γυρίσεις πια. | Στα κλαδιά σωπαίνουν τα πουλιά, | έρημη η παλιά μας η φωλιά, | φύτρωσε στην πόρτα μας χορτάρι, | απ' τα χέρια μου σ' έχουνε πάρει. | Μα τα δειλινά | μια φωνή μου ψιθυρίζει | μυστικά | δε θα γυρίσεις πια.

04. Πήρα απ' τη νιότη χρώματα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας | Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Πήρα απ' τη νιότη χρώματα | κι απ' την αγάπη νήμα | κι έπλεξα ένα όνειρο | όμορφο, μα τι κρίμα, | εσύ το ποδοπάτησες | στο πρώτο σου το βήμα. | Όμως θέλω τη ζωή μου να τη χαρώ | γι' αυτό δεν τα πάω κόντρα με τον καιρό, | γι' αυτό δεν τα πάω κόντρα με τον καιρό, | κι αν μου έφυγε μι' αγάπη, άλλη θα βρω. | Στο περιβόλι της καρδιάς | με πλάνεψες και μπήκες. | Τα μύρα μου και τους ανθούς | στον έρωτά μου βρήκες, | πάτησες τα λουλούδια μου | και σαν τον κλέφτη βγήκες.

05. Πάει, πάει, πάει Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας | Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Τα φώτα σβήσανε | τα σπίτια κλείσανε | η νύχτα έπεσε πολύ βαριά | κάτι με πνίγει που έχεις φύγει | σε άλλα μέρη σαν τα πουλιά | Πάει, πάει, πάει , πάει, πάει, πάει, πάει, πάει, πάει | και δε γυρίζει πια | πάει, πάει, πάει, πάει, πάει, πάει, πάει, πάει, πάει | και δε γυρίζει πια | Καημοί με πλήγωσαν | οι δρόμοι ερήμωσαν | και δεν ακούγεται φωνή καμιά | έμεινα μόνη και είμαι τώρα | δεντρί χαμένο στην ερημιά | Πάει, πάει, πάει , πάει, πάει, πάει, πάει, πάει, πάει | και δε γυρίζει πια | πάει, πάει, πάει, πάει, πάει, πάει, πάει, πάει, πάει | και δε γυρίζει πια

06. Τι να φταίει Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας | Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Είμαστε σαν δυο καράβια | που ξεκίνησαν | και στο πρώτο τους ταξίδι | τα νερά τα τύλιξαν. | Τι να φταίει, τι να φταίει | που δεν πήγαμε μπροστά, | δεν μετρήσαμε το κύμα | και τον άνεμο σωστά. | Στα ρηχά, μικρή μου αγάπη | ναυαγήσαμε, | μακριά ήταν να πάμε | μα δεν ξεκινήσαμε.

07. Τι έχει και κλαίει το παιδί Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Ήταν χλωμό | ήταν γλυκό | παράπονο | Ήταν τ' αγόρι π' αγαπώ | παράπονο | Πίσω απ' τα μάτια | η βροχή | τ' αγόρι μου | Το αγόρι μου έχει σταυρωθεί | Τι έχει και κλαίει το παιδί | κανείς δεν βγήκε για να δει | μα το λυπήθηκε η αυγή | που πόνεσε τόσο πολύ

08. Μιλώ για τα παιδιά μου Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης
Μιλώ για τα παιδιά μου και ιδρώνω | Έχω ένα χρόνο να τα δω και λιώνω. | Μου γράφει η γιαγιά τους πως ρωτάνε | Τα τρένα που 'ναι στο σταθμό που πάνε. | Αδύνατος μου γράφει ο Στελάκης | Έχει ανάγκη θάλασσας ο Τάκης | Αρχίζει το σχολείο η Μαρίνα | Θέλει να γίνει κάποτε γιατρίνα. | Αγόρασα λαχείο στ' όνομά τους | Αχ να κερδίσει να σταθώ σιμά τους | Μιλώ για τα παιδιά μου και ιδρώνω | Δεν ξέρω πότε θα τα δω και λιώνω. | Μου γράφει η γιαγιά τους πως ρωτάνε | Τα τρένα που 'ναι στο σταθμό που πάνε.

09. Μην πιεις νερό Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Οι μάνες μπήκανε στις πόρτες | και τα κορίτσια στο στενό | Έλα γλυκέ μου από το δρόμο | που ‘ρχεσαι κάθε δειλινό | Μην πιεις νερό και με ξεχάσεις | μην πιεις νερό της λησμονιάς | Σύννεφο γίνε και σεριάνα | στον ουρανό της γειτονιάς | Πλυμένο το πουκάμισό σου | στολίζει ακόμα την αυλή | Ήταν γλυκό το καλοκαίρι | το ηλιοκαμένο σου κορμί | Μην πιεις νερό ....

10. Έτσι είν’ η ζωή Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Γιάννης Λογοθέτης
Μια φορά κι εγώ κοίταξα πίσω | είπα να χαθώ να μη γυρίσω | Έτσι είν' η ζωή και πώς να την αλλάξεις | άλλοι κλαίνε κι άλλοι γελάνε δηλαδή | έτσι είν' η ζωή και πώς να την ξεγράψεις | πώς να την ξεγράψεις με μολύβι και χαρτί | Κράτα μου το χέρι κράτα το παράπονό μου | κράτα την καρδιά σου ώσπου να 'ρθει το πρωί | και να θυμηθείς πριν φύγεις να σου δώσω | κόκκινο γαρίφαλο κι ένα γλυκό φιλί | Μια φορά κι εγώ είπα να φύγω | από τους καημούς για να ξεφύγω | Έτσι είν' η ζωή και πώς να την αλλάξεις | άλλοι κλαίνε κι άλλοι γελάνε δηλαδή | έτσι είν' η ζωή και πώς να την ξεγράψεις | πώς να την ξεγράψεις με μολύβι και χαρτί | Κράτα μου το χέρι κράτα το παράπονό μου | κράτα την καρδιά σου ώσπου να 'ρθει το πρωί | και να θυμηθείς πριν φύγεις να σου δώσω | κόκκινο γαρίφαλο κι ένα γλυκό φιλί

11. Συννεφιασμένη Κυριακή Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης | Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης & Αλέκος Γκούβερης
Συννεφιασμένη Κυριακή, | μοιάζεις με την καρδιά μου | που έχει πάντα συννεφιά, | Χριστέ και Παναγιά μου. | Όταν σε βλέπω βροχερή, | στιγμή δεν ησυχάζω. | μαύρη μου κάνεις τη ζωή, | και βαριαναστενάζω. | Είσαι μια μέρα σαν κι αυτή, | που ‘χασα την χαρά μου. | συννεφιασμένη Κυριακή, | ματώνεις την καρδιά μου.

12. Τα ματόκλαδά σου λάμπουν Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Μάρκος Βαμβακάρης | Στίχοι: Μάρκος Βαμβακάρης
Τα ματόκλαδά σου λάμπουν βρε | σαν τα λούλουδα του κάμπου | σαν τα λούλουδα του κάμπου βρε | τα ματόκλαδά σου λάμπουν | Τα ματάκια σου αδερφούλα βρε | μου ραγίζουν την καρδούλα | μου ραγίζουν την καρδούλα βρε | τα ματάκια σου αδερφούλα | Τα ματόκλαδά σου γέρνεις βρε | νου και λογισμό μου παίρνεις | νου και λογισμό μου παίρνεις βρε | Τα ματόκλαδά σου γέρνεις βρε | Τα ματάκια σου να βγούνε βρε | σαν και μένα δε θα βρούνε | σαν και μένα δε θα βρούνε βρε | τα ματάκια σου να βγούνε

13. Ακρογιαλιές, δειλινά Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
 Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης | Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Βραδιάζει γύρω κι η νύχτα | απλώνει σκοτάδι βαθύ | κορίτσι ξένο σαν ίσκιος | πλανιέται μονάχο στην γη | Χωρίς ντροπή, αναζητεί | τον ήλιο που έχει χαθεί, | στα σκοτάδια να βρει | Μπορεί να το ‘χουν πλανέψει | ακρογιαλιές δειλινά | και σκλαβωμένη για πάντα | κρατούνε την δόλια καρδιά | Μπορεί ακόμα μπορεί, | να έχει πια τρελαθεί | και τότε ποιος θα ρωτήσει | να μάθει ποτέ το γιατί

14. Τα καβουράκια Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης | Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Στου γιαλού τα βοτσαλάκια | κάθονται δυο καβουράκια | έρμα παραπονεμένα | κι όλο κλαίνε τα καημένα | Κι η μαμά τους η κυρία καβουρίνα | πάει τσάρκα με το σπάρο στη Ραφήνα | κι όλο κλαίνε τα καβουράκια | στου γιαλού τα βοτσαλάκια | Πάει ο κάβουρας το βράδυ | βρίσκει το τσαρδί ρημάδι | ψάχνει για τη φαμελιά του | και τραβάει τα μαλλιά του | Βάζει πλώρη κούτσα, κούτσα | στη Ραφήνα | να πετύχει την κυρία καβουρίνα | κι όλο κλαίνε τα καβουράκια | στου γιαλού τα βοτσαλάκια | Το ξημέρωμα ροδίζει | και ο κάβουρας γυρίζει | δίχως τη συμβία πάλι | κούτσα, κούτσα στ' ακρογιάλι | Με το σπάρο τον ξενύχτη στη Ραφήνα | παίζει τώρα στα ρηχά η καβουρίνα | κι όλο κλαίνε τα καβουράκια | στου γιαλού τα βοτσαλάκια

15. Αθηναίισσα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης | Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Είσαι φίνα και μ’ αρέσεις Αθηναίισσα, | στη ματιά σου κάτι έχεις, καλέ μποέμισα, | στη ματιά σου κάτι έχεις, καλέ μποέμισα. | Δυο κρυστάλλινα παλάτια, χρυσοστόλιστα, | θα σου κτίσω για τα μάτια τα Σπανιόλικα, | θα σου κτίσω για τα μάτια τα Σπανιόλικα. | Είσαι πρώτη στην Αθήνα στ’ ομολόγησα, | όμορφη, γλυκιά, τσαχπίνα, πλάνα γόησσα, | όμορφη, γλυκιά, τσαχπίνα, πλάνα γόησσα.

16. Αθήνα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μ' άσπρα πουλιά και σύννεφα | τον ουρανό θα ντύσω | και τ' ονομά σου αθάνατο | στην πέτρα θα κεντήσω | Στο περιβόλι τ' ουρανού | θα μπω για να διαλέξω | κι απ' τη μυρτιά κι αμάραντο | στεφάνι να σου πλέξω | Αθήνα, Αθήνα | Χαρά της γης και της αυγής | μικρό γαλάζιο κρίνο | Κάποια βραδιά στην αμμουδιά | κοχύλι σου θα μείνω

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης