Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Σάλπισμα





















01. Η μπαλάντα του κυρ Μέντιου Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Λουκάς Θάνου | Στίχοι: Κώστας Βάρναλης
Δεν λυγάνε τα ξεράδια και πονάνε τα ρημάδια | κούτσα μια και κούτσα δυο στης ζωής το ρημαδιό | Μεροδούλι ξενοδούλι δέρναν ούλοι οι αφέντες δούλοι | ούλοι δούλοι αφεντικό και μ' αφήναν νηστικό | και μ' αφήναν νηστικό | Ανωχώρι κατωχώρι ανηφόρι κατηφόρι | και με κάμα και βροχή ώσπου μου 'βγαινε η ψυχή | Είκοσι χρονώ γομάρι σήκωσα όλο το νταμάρι | κι έχτισα στην εμπασιά του χωριού την εκκλησιά | του χωριού την εκκλησιά | Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο | αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς | θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς | Και ζευγάρι με το βόδι άλλο μπόι κι άλλο πόδι | όργωνα στα ρέματα τ αφεντός τα στρέμματα | Και στον πόλεμο όλα για όλα κουβαλούσα πολυβόλα | να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ | για τ' αφέντη το φαί | Άιντε θύμα άιντε ψώνιο... | Koίτα οι άλλοι έχουν κινήσει έχει η πλάση κοκκινίσει | άλλος ήλιος έχει βγει σ' άλλη θάλασσα άλλη γη | Άιντε θύμα άιντε ψώνιο...

02. Την καρδιά σου Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Λουκάς Θάνος | Στίχοι: Λουκάς Θάνος
Την καρδιά σου σε κύκλο διπλό να την κλείσεις | σε κύκλο από φλόγα, σε κύκλο από πάγο | και στα χείλη ν' ανθίζει πικρό χαμογέλιο | ακούγοντας τον κρύφιων παθών τον Ιάγο | Ό,τι εζήτησες να'ναι μακριά σου, μακριά σου | κρυφά κι από 'σένα, να το΄χεις βαθιά σου | στους μεγάλους τους δρόμους να φεύγεις αλήτης | και να 'σαι εσύ η σκιά της σκιάς σου. | Την φλόγα να κρύβεις κι απ'τον αδερφό σου | ηφαίστειο αναμμένο ώσπου να γένει | και μια νύχτα η θύελλα που κρύβεις εντός σου | να σ' έβρει σαν φύλλο ξερό που το σέρνει.

03. Τις νύχτες Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Λουκάς Θάνου | Στίχοι: Άρης Αλεξάνδρου
Τις νύχτες σκάβαμε κρυφά μια υπόγεια σήραγγα | μ’ ένα σουγιά, μ’ ένα πιρούνι, με τα νύχια | Σκάβαμε τις πέτρες ξέροντας πως θα φτάσουμε | το πολύ ως τη θάλασσα | Κι όμως μας ήταν ανάγκη να βλέπουμε | τα χέρια μας να ζούνε | Μου ήταν ανάγκη να βλέπω | πως κοντεύω πόντο-πόντο να σε φτάσω

04. Μια κόρη Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Λουκάς Θάνου | Στίχοι: Δ. Θάνου
Μια κόρη του γιαλού που πόλεμο έχει | Μια κόρη που το αίμα των παιδιών της ποτάμι τρέχει | Μια κόρη που μιλάν γι' αυτή και λεν' "μάνα δεν έχει" | Μια μάνα κλαίει, μια μάνα κλαίει | Και το δάκρυ της, το δάκρυ της ποτάμι τρέχει | Για κόρη που μιλάν και λεν' "μανούλα, μάνα δεν έχει"

05. Οι πόνοι της Παναγιάς Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Λουκάς Θάνου | Στίχοι: Κώστας Βάρναλης
Πού να σε κρύψω γιόκα μου | να μη σε φτάνουν οι κακοί | σε ποιο νησί του ωκεανού | σε πια κορφή ερημική. | Δε θα σε μάθω να μιλάς | και τ’ άδικο φωνάξεις | ξέρω πως θα χεις την καρδιά | τόσο καλή τόσο γλυκή | που μες τα βρόχια της οργής | ταχειά, ταχειά θε να σπαράξεις. | Συ θα `χεις μάτια γαλανά | θα `χεις κορμάκι τρυφερό | θα σε φυλάω από ματιά κακή | και από κακό καιρό | Από το πρώτο ξάφνιασμα | της ξυπνημένης νιότης | δεν είσαι συ για μάχητες | δεν είσαι συ για το σταυρό | εσύ νοικοκερόπουλο | όχι σκλάβος, όχι σκλάβος ή προδότης | Κι αν κάποτε τα φρένα σου | το δίκιο φως της αστραπής | κι αν η αλήθεια σου ζητήσουνε | παιδάκι μου να μην τα πεις | Θεριά οι ανθρώποι δεν μπορούν | το φως να το σηκώσουν | δεν είναι η αλήθεια πιο χρυσή | απ’ την αλήθεια της σιωπής | χίλιες φορές να γεννηθείς | τόσες, τόσες θα σε σταυρώσουν

06. Κι αν έσβησε σαν ίσκιος Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Λουκάς Θάνου | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Κι αν έσβησε σαν ίσκιος τ' όνειρό μου, | κι αν έχασα για πάντα τη χαρά, | κι αν σέρνομαι στ' ακάθαρτα του δρόμου, | πουλάκι με σπασμένα τα φτερά | Κι αν έχει, πριν ανοίξει, το λουλούδι | στον κήπο της καρδιάς μου μαραθεί, | το λεύτερο που εσκέφτηκα τραγούδι | κι αν ξέρω πως ποτέ δε θα ειπωθεί | Κι αν έθαψα την ίδια τη ζωή μου | βαθιά μέσα στον πόνο που πονώ | καθάρια πως ταράζεται η ψυχή μου | σα βλέπω το μεγάλο ουρανό, | Η θάλασσα σαν έρχεται μεγάλη, | και ογραίνοντας την άμμο το πρωί, | μου λέει για κάποιο γνώριμο ακρογιάλι, | μου λέει για κάποια που 'ζησα ζωή!

07. Ιδανικοί Αυτόχειρες Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Λουκάς Θάνου | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Γυρίζουν το κλειδί στην πόρτα, παίρνουν | τα παλιά, φυλαγμένα γράμματά τους, | διαβάζουν ήσυχα, κι έπειτα σέρνουν | για τελευταία φορά τα βήματά τους. | Ήταν η ζωή τους, λένε, τραγωδία. | Θεέ μου, το φρικτό γέλιο των ανθρώπων, | τα δάκρυα, ο ίδρως, η νοσταλγία | των ουρανών, η ερημιά των τόπων. | Στέκονται στο παράθυρο, κοιτάνε | τα δέντρα, τα παιδιά, πέρα τη φύση, | τους μαρμαράδες που σφυροκοπάνε | τον ήλιο που για πάντα θέλει δύσει. | Όλα τελείωσαν. Το σημείωμα να το, | σύντομο, απλό, βαθύ, καθώς ταιριάζει | αδιαφορία, συγχώρηση γεμάτο | για κείνον που θα κλαίει και θα διαβάζει. | Βλέπουν τον καθρέφτη, βλέπουν την ώρα, | ρωτούν αν είναι τρέλα τάχα ή λάθος, | «όλα τελείωσαν» ψιθυρίζουν «τώρα», | πως θ' αναβάλουν βέβαιοι κατά βάθος...

08. Δεν αγαπάς Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Λουκάς Θάνου | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Δεν αγαπάς και δε θυμάσαι, λες. | κι αν φούσκωσαν τα στήθη κι αν δακρύζεις | που δεν μπορείς να κλάψεις όπως πρώτα, | δεν αγαπάς και δεν θυμάσαι, ας κλαις. | Ξάφνου θα ιδείς δυο μάτια γαλανά | πόσος καιρός, τα χάιδεψες μια νύχτα | και σα ν' ακούς εντός σου να σαλεύει | μια συφορά παλιά και να ξυπνά. | Θα στήσουνε μακάβριο το χορό | οι θύμησες στα περασμένα γύρω· | και θ' ανθίσει στο βλέφαρο σαν τότε | και θα πέσει το δάκρυ σου πικρό. | Τα μάτια που κρεμούν-ήλιοι χλωμοί | το φως στο χιόνι της καρδιά και λιώνει, | οι αγάπες που σαλεύουν πεθαμένες | οι πρώτοι ξανά που άναψαν καημοί...

09. Είσαι ψυχή μου Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Λουκάς Θάνου | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Είσαι, ψυχή μου, η κόρη που τη σβήνει | ολοένα κάποιος έρωτας πικρός, | που λησμονήθηκε κοιτώντας προς | τα περασμένα, κι έτσι θ' απομείνει. | Κατάμονη σε μι' άκρη, όπως εκείνη, | σε παρατούν ο κόσμος, ο καιρός. | Ένας ακόμη θα 'σουνα νεκρός, | αν οι νεκροί δεν είχαν τη γαλήνη.

10. Το άγαλμα της ελευθερίας Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Λουκάς Θάνου | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Λευτεριά, Λευτεριά σχίζει, δαγκάνει | τους ουρανούς το στέμμα σου. Το φως σου, | χωρίς να καίει, τυφλώνει το λαό σου. | Πεταλούδες χρυσές οι Αμερικάνοι, | λογαριάζουν, πόσα δολάρια κάνει | σήμερα το υπερούσιο μέταλλό σου. | Λευτεριά, Λευτεριά, θα σ' αγοράσουν | έμποροι και κονσόρτια κι εβραίοι. | Είναι πολλά του αιώνα μας τα χρέη, | πολλές οι αμαρτίες, που θα διαβάσουν | οι γενεές, όταν σε παρομοιάσουν | με το προτραίτο του Dorian Gray. | Λευτεριά, Λευτεριά, σε νοσταλγούνε, | μακρινά δάση, ρημαγμένοι κήποι, | όσοι άνθρωποι προσδέχονται τη λύπη | σαν έπαθλο του αγώνα, και μοχθούνε, | και τη ζωή τους εξακολουθούνε, | νεκροί που η καθιέρωση του λείπει.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης