Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

Όσα δεν μπορείς ν’ αφήσεις





















01. Intro Οργανικό
Μουσική: Τερμίτες

02. Armageddon I Αφηγητής: Μιχάλης Θεοδωρίδης
Μουσική: P.L.J. Band | Στίχοι: Εκκλησιαστικοί
Και ο έκτος άγγελος εξέεχεεν την φιάλην αυτού επι τον ποταμόν τον μέγαν τον Ευφράτην | και εξηράνθη το ύδωρ ίνα ετοιμασθή η οδός των βασιλέων των από ανατολής ηλίου | και είδον εκ του στόματος του δράκοντος και εκ του στόματος του θηρίου | και εκ του στόματος του ψευδοπροφήτου τρία πνεύματα ακάθαρτα δαιμονίων να εξέρχονται | και επορεύοντο προς τους βασιλείς της γης δια να συνάξωσιν αυτούς εις τον πόλεμον | της οικουμένης όλης | τον πόλεμον της ημέρας εκείνης της μεγάλης του Θεού του Παντοκράτορος | και συνήγαγεν αυτούς εις τόπον τον καλούμενον εβραϊστί Αρμαγεδδών και | εξήλθεν φωνή μεγάλη από του ναού του ουρανού από του θρόνου λέγουσα "γέγονεν" | και εγένοντο φωναί και αστραπαί και βρονταί και σεισμός μέγας, | πολλά μεγάλος σεισμός οίος ουκ εγένετο ποτέ επι γης | και εγένετο η πόλις η μεγάλη εις τρία μέρη και αι πόλεις των εθνών έπεσον | και πάσα νήσος έφυγεν και όρη ουχ ευρέθησαν | και μετά ταύτα άγγελος εξήλθεν εκ του ναού του ουρανού κραυγάζων: | "Έπεσεν, έπεσεν η Βαβυλών η μεγάλη η μήτηρ των πορνών και βδελυγμάτων της γης". | Σε μία ώρα ερημώθη τόσος πλούτος, πέμψον τον δρέπανόν σου και θέρισον | ήλθεν η ώρα διότι εξηράνθη ο θερισμός της γης.

03. Armageddon II Οργανικό
Μουσική: Τερμίτες

04. Τερμίτες Τραγούδι: Τερμίτες
Μουσική: Παύλος Κικριλής | Στίχοι: Μιχάλης Μαρματάκης
Τερμίτες που αφήσαν μόνο μύτες | θα ροκανίσουνε κι εμάς | για δες τριγύρω δες μας κυνηγούν | μας κυνηγούν να μας ριχτούν | Καλά να δεις πριν βγεις | καραδοκούν θα δαγκωθείς | θα σου ριχτούνε ορδές | δε θα σωθείς | Τερμίτες που αφήσαν μόνο μύτες | κι ακούς ρουφήγματα παντού | για δες τριγύρω δες μας κυνηγούν | μας κυνηγούν να μας ριχτούν | Καλά να δεις πριν βγεις | καραδοκούν θα δαγκωθείς | θα σου ριχτούνε ορδές | δε θα σωθείς

05. Τις τρύπες στο τηλέφωνο Τραγούδι: Τερμίτες
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Στίχοι: Μιχάλης Μαρματάκης
Τις τρύπες στο τηλέφωνο να τις φοβάσαι | κρύβουν αόρατα σχοινιά για να σ’ αρπάξουν | εκεί που ήρεμος προσμένεις ή κοιμάσαι, | μ’ ένα κουδούνι δόλωμα πλοκάμια θα τινάξουν. | Τις τρύπες στο τηλέφωνο να τις φοβάσαι | ακούς γλυκύτατες φωνές να σου μιλάνε | κι εκεί που με την γλύκα τους λαγοκοιμάσαι, | βγαίνουν πλοκάμια και βεντούζες σου κολλάνε. | Ζεστή γλυκιά φωνή στ’ αυτί σου | δένει κόμπο το βλέμμα σου | και το σχοινί | με σαδισμό τυλίγεται στο βλέμμα σου. | Τις τρύπες στο τηλέφωνο να τις φοβάσαι | πάντα θα περιμένουν κάποια ευκαιρία | να πιάσουν την αγάπη που θυμάσαι | απ’ το λαιμό και να την ρίξουν στα θηρία. | Ζεστή γλυκιά φωνή στ’ αυτί σου | δένει κόμπο το βλέμμα σου | και το σχοινί | με σαδισμό τυλίγεται στο βλέμμα σου.

06. Η αμαρτωλή Μαρία Τραγούδι: Τερμίτες
Μουσική: Τερμίτες | Στίχοι: Μιχάλης Μαρματάκης
Η αμαρτωλή Μαρία | Η αμαρτωλή Μαρία | Γυμνή σ’ ένα κρεββάτι | Μ’ ολόμαυρα σεντόνια | Κοιτά τον εαυτό της | Μέσα σ’ έναν καθρέφτη γυμνή | Οι τοίχοι, το ταβάνι | Κι όπου το μάτι πιάνει | Είν’ όλα τους καθρέφτες | Κι αυτή με λάγνο μάτι | Στ’ ολόμαυρο κρεββάτι | Χαϊδεύει το κορμί της γυμνή | Βγαίνουν μέσα από τα μάτια μου | Χέρια λάγνα, φοβερά | Κι η Μαρία μαζί μου τελειώνει | Τούτη τη φορά | Τέλειωσ’ η ταινία | Η Αμαρτωλή Μαρία | Κι εμείς η γαλαρία | Κει πάνω στον εξώστη | Σ’ αρσενική πορεία | Προς το ναυαγοσώστη Βε Σε | Τελείωσε η ταινία | Η Αμαρτωλή Μαρία | Μα εμείς η γαλαρία | Κει πάνω στον εξώστη | Έχουμε τη Μαρία | Στη χούφτα τατουάζ γυμνή | Βγαίνουν μες από τη σκέψη μου | Χέρια λάγνα, φοβερά | Κι η Μαρία μαζί μου τελειώνει | Τούτη τη φορά | Χίλιες φορές και μία | Η αμαρτωλή Μαρία | Το σκάει απ’ την οθόνη | Παίρνει τους δρόμους μόνη | Τρυπώνει στο σεντόνι | Και ψάχνει στην ψυχή μου γυμνή | Αμαρτωλή Μαρία | Της ερημιάς θρησκεία | Ποια νύχτα θα βρεθούμε | Σ’ ονείρου εξορία | Και εκεί θα παντρευτούμε | Και θα εξαφανιστούμε με μιας | Και θα εξαφανιστούμε με μιας | Και θα εξαφανιστούμε με μιας ...

07. Γείτονες Τραγούδι: Τερμίτες
Μουσική: Τερμίτες | Στίχοι: Μιχάλης Μαρματάκης
Θα ξεκλειδώσει ο γείτονας σου πρωί-πρωί, | καλή σου μέρα θα ειρωνευτεί πίσω απ’ την πόρτα | θα `σαι στο σπίτι σου αμπαρωμένος σε κλουβί | κι αυτός απέναντι θα κοροϊδεύει μ’ έξω τη γλώσσα. | Θα περιμένει να `ρθει η γυναίκα σου απ’ τη δουλειά | να της ορμήσει ερωτικά ξελιγωμένος, | στον άμμο μέσα θα `ναι οι δυο τους μια αγκαλιά | κι εσύ θα βλέπεις από μακριά αναστατωμένος. | Θα ξεκλειδώσει ο γείτονας σου πρωί-πρωί, | αν δεν προλάβεις να τον κλειδώσεις εσύ πιο πρώτα, | αν το πετύχεις αυτό θ’ αρπάξεις την γλύκα εσύ | απ’ τη γυναίκα του που θα ξαπλώσεις πάνω στα χόρτα. | Ξύπνιος να είσαι πάντα δυο ώρες πριν φέξει αυτή | γιατί γειτόνοι καραδοκούν με αντικλείδια | κι όποιος κοιμάται θα μείνει μέσα και δε θα βγει | πριν του ρημάξουν ό,τι αγαπά μ’ ορέξεις φίδια.

08. Θεσσαλονίκες Τραγούδι: Τερμίτες
Μουσική: Τερμίτες | Στίχοι: Μιχάλης Μαρματάκης
Αυτή η πόλη, που πλανιέσαι, με σημάδεψε, | μνήμες και μνήμες, κάθε νύχτα ξεφορτώνει. | Στο μυαλό μου, την ψυχή σου, αμπαρώνει, | σ’ αυτήν την πόλη, που όλο σε κλέβω, | κι όλο χάνεσαι. | Αυτή η πόλη, που με σπάει σε συντρίμμια, | με μηχανές, και με ταχύτητες αγρίμια. | Κλέβω τους δρόμους, να προφτάσω τη μορφή σου, | καίω τους δρόμους, για ένα νύχτωμα μαζί σου. | Μα αυτή η πόλη, που πλανιέσαι, με παράτησε, | στην προκυμαία από τα φώτα, ζαλισμένο. | Απορημένο, να σε βλέπω πλάι σε τρένο, | που μες στη θάλασσα, σάλπαρε λέει, | και χάθηκες. | Μα αυτή η πόλη, που πλανιέσαι με παράτησε, | στην προκυμαία, διαλυμένο στον αέρα. | Βήμα το βήμα να γυρεύω, νύχτα μέρα, | της απουσίας σου, το φάντασμα ό,τι άφησε.

09. Μηχανικά Τραγούδι: Τερμίτες
Μουσική: Γιάννης Σπυρόπουλος | Στίχοι: Μιχάλης Μαρματάκης
Μηχανικά να σε φιλήσω προσπαθώ | μα βγαίνω έξω απ’ τ’ όνειρο με τρόπο ξαφνικό | Φωνάζω κόκκινες κραυγές μηχανικά | Μηχανικά πριν να σκεφτώ | Μοναχικά ξυπνήματα, θυμίζουν φονικό | Φωνάζω κόκκινες κραυγές | κι είναι οι κινήσεις μου αργές | και πληγωμένες | Ένα κενό φιλιά, ένα κενό φιλιά | κάθε βραδιά με συμπιέζει | και η σιωπή του κρεβατιού με το μυαλό μου παίζει | Σε μια κουβέρτα όστρακο έχω κρυφτεί μωρό μου | Κι εκεί σε ψάχνω σαν τρελός στο τέλος κάθε χρόνου | Μηχανικά να μην ξυπνήσω προσπαθώ | Μα πάλι είμ’ έξω απ’ τ’ όνειρο | με τρόπο ξαφνικό

10. Ερωμένη μου Τραγούδι: Τερμίτες
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Στίχοι: Μιχάλης Μαρματάκης
Εκεί που σβήνει ο Βοριάς | κι η καταιγίδα γίνεται σταγόνα | εκεί βρίσκομαι μ’ ένα λευκό χαρτί κι ένα μολύβι | Και γράφω στίχους για σένα | θάλασσα, ερωμένη μου, | εκεί που σβήνει ο Βοριάς και το χαλάζι της θύελλας. | Εκεί κοιμάσαι γλυκά ναρκωμένη | απ’ το πάλεμα ερωμένη μου | Αμαρτωλό μου μήλο, εκεί σε κλέβω, | Σταγόνα-σταγόνα, στίχο το στίχο, | εκεί χορεύω στο γυμνό σου κορμί | Με τα νιάτα να γυαλίζουν στον ιδρώτα σου σαν το νερό | στο σώμα μωρού που το `πλυνε η μάνα του | Εκεί που σβήνει ο Βοριάς | κι η καταιγίδα γίνεται σταγόνα | εκεί βρίσκομαι μ’ ένα βλέμμα νυστέρι επικίνδυνο | Μ’ ένα ποίημα αχόρταγο που δε γράφεται γιατί δεν βρίσκω τέλος | εκεί βρίσκομαι και σε κοιτάζω ερωμένη μου | Ξημερώνει...

11. Η πόλη κοιμάται Τραγούδι: Τερμίτες
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Στίχοι: Μιχάλης Μαρματάκης
Η πόλη κοιμάται μα εγώ ξαγρυπνώ | πίσω απ’ τα τζάμια σας τον ύπνο σας κοιτάζω | τις κλειδωμένες πόρτες σας τις βάφω με λευκό | και ένα σταυρό στο κέντρο τους χαράζω | Και όταν ξυπνήσετε και θα δείτε το σταυρό | να θυμηθείτε τις εικόνες στις κηδείες | γιατί σαν πρόβατα με θάνατο αργό | βαδίζετε και εσείς σαν παθιαστές πορείες | Η πόλη κοιμάται μα εγώ ξενυχτώ | πίσω απ’ τις πόρτες σας αλήτικα φωνάζω | τις κλειδωμένες νύχτες σας ν’ ανοίξω προσπαθώ | για να μπορώ καθρέφτες να μοιράζω | Για να κοιτάτε στους καθρέφτες στα κρυφά | τον εαυτό σας να γεμίζει ένα κουστούμι | με ησυχία ψυχραιμία και λεφτά | και γλυκερή ζωή σαν το λουκούμι | Η πόλη κοιμάται μα εγώ ξαγρυπνώ | πίσω απ’ τα τζάμια σας τον ύπνο σας κοιτάζω | τις κλειδωμένες νύχτες σας ν’ ανοίξω προσπαθώ | για να μπορώ καθρέφτες να μοιράζω | Για να κοιτάτε στους καθρέφτες στα κρυφά | τον εαυτό σας να γεμίζει ένα κουστούμι.

12. Φέγγεις σαν άστρο Τραγούδι: Τερμίτες
Μουσική: Γιάννης Σπυρόπουλος | Στίχοι: Γιάννης Σπυρόπουλος
Φέγγεις σαν άστρο μες στις ζωγραφιές που κάνω | τροχιά που δίνει στα φωνήεντα ρυθμό | Μοιάζω φιγούρα που είναι εξόριστη στην άμμο | κοιτάω κοράλλια απ’ της ζωής μου το βυθό | Απ’ τον καθρέπτη η φουρτούνα σου μ’ αρπάζει | και στα νησιά σου μ’ εξορίζει ναυαγό | άλλοτε η πόρτα σου το δρόμο μου, μου φράζει | είμαι γυμνός κι έχω σαράντα πυρετό | Γνέφεις σε νότες που μ’ αλλάζουνε τη φάση | κεντρί βιολιού, σινιάλο ηλεκτρικό | πίσω μου τρέχουν συμπεράσματα και βρέχει | από όπου να `φυγα ακόμα μένω εδώ | Να `μαι λοιπόν μ’ ένα τραγούδι που ταιριάζει | λείπει μονάχα η δική σου η φωνή | Πες μου στ’ αυτί το μυστικό που με τρομάζει | ζητάει για σένα από το ράδιο ν’ ακουστεί

13. Άγρια μυστικά Τραγούδι: Τερμίτες
Μουσική: Τερμίτες | Στίχοι: Μιχάλης Μαρματάκης
Πάρε εσύ τη χρυσή γλάστρα γύρω απ’ την τρέλα | και τις νύχτες φόρεσέ την γυμνή, | βγες γυμνή σε χορό στο κορμί μου και γέλα | δεν μπορώ πια ν’ αντέξω προβατάκια αγάπης κυκλοθυμικά | δεν μπορώ σε πρεβάζια λευκά, | με πληγώνει η αγκαλιά της παρθένας που λιώνει. | Πες "ναι", πες να σ’ αρπάξω στο δικό μου αίμα | βάζω μια κραυγή κι ένα μαχαίρι. | Πες "ναι" στην καταιγίδα που τις νύχτες | μας τ’ αλλάζει σε παγίδες ηδονής. | Πες "ναι" γιατί η αγάπη που το βλέμμα μας | τ’ αλλάζει σε παγίδα ηδονής, πες "ναι". | Πάρε εσύ τη βροχή της πλημμύρας | που πνίγει και τις νύχτες μούσκεψέ με μ’ αυτήν, | βγες γυμνή στο υγρό μου κορμί για κυνήγι | με σκυλιά και γεράκια θέριζέ μου ηδονές κι άγρια μυστικά, | δεν μπορώ σε κρεβάτια λευκά.

14. Ανάκριση Τραγούδι: Τερμίτες
Μουσική: Τερμίτες | Στίχοι: Μιχάλης Μαρματάκης
Φύτρωσε μέσα στο κρεβάτι μου ένα φως | και σας ρωτώ πώς να το σβήσω, πώς. | Ρίχνω νερό, ρίχνω κουβέρτες μα δε σβήνει | είναι ένα μάτι που με τρώει. | Φύτρωσε μέσα στο κρεβάτι μου ένα φως | και εγώ στους δρόμους τριγυρίζω συνεχώς | γεμάτος τρόμο κι αγωνία που δε σβήνει | δεν ξαναπάω στο κρεβάτι με το φως να μ’ ανακρίνει | δεν ξαναπάω στο κρεβάτι με τ’ απαίσιό του το μάτι. | Φύτρωσε μέσα στο κρεβάτι μου ένα φως | κι όλο μου λέει πες μου, λέγε πώς. | Τραβάει τις ρίζες απ’ τις σκέψεις και φωνάζω | γονατιστός κι εξαντλημένος το κοιτάζω. | Δεν τον αντέχω, δεν αντέχω πια τον πόνο | κι ένα προς ένα φανερώνω κάθε πόνο. | Τέλειωσε η ανάμνηση κι ετούτη τη βραδιά | κι εγώ σωρός στου δωματίου τη γωνιά | βλέπω τα θύματα να με κοιτούν θλιμμένα | με βήμα αργό να με κυκλώνουν | και να δείχνουν προς εμένα | και δεν μπορώ να τους κοιτάζω, δεν μπορώ | γιατί είναι ολόιδιοι εγώ.

15. Απολογία Τραγούδι: Τερμίτες
Μουσική: Παύλος Κικριλής | Στίχοι: Μιχάλης Μαρματάκης
Δε φταίω εγώ, φταίει ο άλλος | ο εαυτός μου ο παπαγάλος. | Δεν είμαι εγώ, δεν είμ’ ο φταίχτης | είναι το στόμα μου ο ψεύτης. | Δεν είπα ναι, δεν το θυμάμαι | μη με κοιτάτε, φοβάμαι. | Δεν είμαι εγώ, δεν φταίω εγώ | διαλυθείτε, ξεκουμπιστείτε. | Μη με κοιτάτε, δε θα με φάτε, | διαλυθείτε, ξεκουμπιστείτε. | Μη με κοιτάτε, μη με φάτε. | Φταίει ο άλλος, | ο εαυτός μου ο παπαγάλος | που μ’ έχει κλείσει στο δέρμα μου | και ψάχνω πόρτες, | βοήθεια πνίγομαι στο αίμα μου, | βοήθεια.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης