Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

Χωματόδρομος





















01. Ο έρημος διαβάτης Τραγούδι: Βαγγέλης Κορακάκης & Άλκης Μαύρος
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Τα φώτα όλα σβήσανε κι’ ο έρημος διαβάτης, | σαν το κουρέλι σέρνεται σ’ αυτή την σκοτεινιά, | το λεωφορείο πέρασε κι ούτε ένας επιβάτης, | ούτε ανάσα, ούτε ψυχή στο δρόμο δεν περνά | Δεν έχει απόψε που να πάει, που να κλάψει, που να αράξει, | κι αν στενάξει, κι αν πεθάνει, άνθρωπος δε θα τον ψάξει. | Τα χέρια του παγώσανε, παλιός ο επενδύτης, | κι αυτός πηγαινοέρχεται στου σκότους τη γιορτή, | το λεωφορείο πέρασε κι ο έρημος αλήτης, | τι ψάχνει, άραγε, να βρει μια νύχτα σαν κι αυτή. | Δεν έχει απόψε που να πάει, που να κλάψει, που να αράξει, | κι αν στενάξει, κι αν πεθάνει, άνθρωπος δε θα τον ψάξει.

02. Τα αρχαία μυστικά Τραγούδι: Μαρία Σουλτάτου
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Τα αρχαία μυστικά, του κόσμου το χρυσάφι | Να μην τ’ αφήσεις Θεέ μου ποτέ τους να χαθούν. | Τα αρχαία μυστικά, Πανάγαθε και Πλάστη, | δώσ’ τα και στους επόμενους, μαζί μ’ αυτά να ζουν. | Από την πέτρα βγαίνει φως, | νερό από το χώμα, | από τα βράχια ο θυμός, γαλήνη κι ομορφιά, | κι απ’ τα θολά τα μάτια μου δεν βγαίνει τώρα χρώμα, | μόνο πικρό παράπονο, ντουμάνι και φωτιά, | κι απ’ τα θολά τα μάτια μου δεν βγαίνει τώρα χρώμα, | μόνο πικρό παράπονο, ντουμάνι και φωτιά. | Τα ρούχα τα παλιά που τα `καψε η αρμύρα, | τα χέρια τα χωμάτινα που χτίζουν εκκλησιές, | να μην αφήσεις να χαθούν που έρχεται η πλημμύρα, | κάντα κουπιά, κάντα πανιά, περβόλια και δροσιές. | Από την πέτρα βγαίνει φως, | νερό από το χώμα, | από τα βράχια ο θυμός, γαλήνη κι ομορφιά, | κι απ’ τα θολά τα μάτια μου δεν βγαίνει τώρα χρώμα, | μόνο πικρό παράπονο, ντουμάνι και φωτιά, | κι απ’ τα θολά τα μάτια μου δεν βγαίνει τώρα χρώμα, | μόνο πικρό παράπονο, ντουμάνι και φωτιά.

03. Σε δέκα θάλασσες Τραγούδι: Βασίλης Κορακάκης
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Σε δέκα θάλασσες και δέκα ουρανούς | όλη την πίκρα μου θα βγω για να σκορπίσω, | σ’ αυτό τον κόσμο που μου έτυχε να ζήσω, | αυτό που παίζεται, δεν το χωράει ο νους. | Πέρα βρέχει και οι φλόγες που φουντώσανε, | κάτι θλιβερές φιγούρες με κυκλώσανε, | τη ζωή μου, με τα ζάρια, θα την παίξουνε | κι ό,τι μου `χει απομείνει, θα το κλέψουνε. | Σε δέκα θάλασσες θα πέσω να πνιγώ, | σε δέκα ορίζοντες θα χάνομαι, θα φεύγω, | σ’ αυτό τον κόσμο που μου ανήκει, τι γυρεύω; | μέσ’ στα συντρίμμια μου πονάω, ναυαγώ. | Πέρα βρέχει και οι φλόγες που φουντώσανε, | κάτι θλιβερές φιγούρες με κυκλώσανε, | τη ζωή μου, με τα ζάρια, θα την παίξουνε | κι ό,τι μου `χει απομείνει, θα το κλέψουνε.

04. Κι εγώ που σ’ αγαπώ Τραγούδι: Ελένη Καπηλίδου
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Παράξενα της μοίρας τα παιχνίδια, | παράξενη του κόσμου η τροχιά, | το ψέμα, τώρα, έγινε αλήθεια | και το φιλί, φαρμάκι σαν οχιά. | Κι εγώ που σ’ αγαπώ, δεν ξέρω τι να κάνω, | τι λόγια να βρω να σου πω, | κι εγώ που σ’ αγαπώ φοβάμαι μην πεθάνω, | ποιό δρόμο να βρω για να `ρθώ. | Τις πόρτες, τώρα, ανοίγεις μ’ αντικλείδια | και σαν τον κλέφτη, χάνεσαι και ζεις, | σκουπίδια, σου φορέσανε στολίδια, | πού δύναμη να βρεις, να τ’ αρνηθείς. | Κι εγώ που καρτερώ, γυρίζω και σε ψάχνω | χαμένη σκιά, λαχταρώ, | κι εγώ που καρτερώ, γκρεμίζω και σε φτιάχνω | και σ’ έχω χωρίς να μπορώ. | Κι εγώ που σ’ αγαπώ, δεν ξέρω τι να κάνω, | τι λόγια να βρω να σου πω, | κι εγώ που σ’ αγαπώ φοβάμαι μην πεθάνω, | ποιό δρόμο να βρω για να `ρθώ. | Παράξενα της μοίρας τα παιχνίδια, | παράξενη του κόσμου η τροχιά.

05. Κουράζονται οι αγάπες Τραγούδι: Ανατολή Μαργιόλα
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Τι θα `ταν προτιμότερο, κανένας δεν το ξέρει, | ανάσα μου κι αστέρι, σαν φτάνεις στον γκρεμό, | χωρίζουνε οι δρόμοι, δεν έχουν γυρισμό. | Στις στράτες, μέσα, της ζωής, | κουράζονται οι αγάπες, | σαν έρημοι διαβάτες, | στο κλάμα της βροχής. | Τι θα `τανε καλύτερο, κανένας δεν γνωρίζει, | η μοίρα τι ορίζει, ποιο είναι το σωστό, | μπορεί να είναι κρίμα, μπορεί και το γραφτό. | Στις στράτες, μέσα, της ζωής, | κουράζονται οι αγάπες, | σαν έρημοι διαβάτες, | στο κλάμα της βροχής.

06. Χωματόδρομος Τραγούδι: Βαγγέλης Κορακάκης
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Φεύγαμε κι ερχόμαστε, παίζαμε, τρωγόμαστε, | δέκα φιλαράκια, δέκα μάγκες, | μέσ’ στο χωματόδρομο, της ζωής μας πρόδρομο, | πάνω από το ρέμα, στις παράγκες, | μέσ’ στο χωματόδρομο, της ζωής μας πρόδρομο, | πάνω από το ρέμα, στις παράγκες. | Ήταν πανηγύρι η χαρά μας | και στα ματωμένα γόνατά μας, | βάζαμε οινόπνευμα και προς το απόγευμα, | βγαίναμε ξανά στη γειτονιά μας, | βάζαμε οινόπνευμα και προς το απόγευμα, | βγαίναμε ξανά στη γειτονιά μας. | Τώρα σκορπιστήκαμε, δεν ξαναβρεθήκαμε, | και οι δέκα είμαστε χαμένοι, | και ο χωματόδρομος, έγινε μονόδρομος | και η θλίψη είναι αραγμένη, | και ο χωματόδρομος, έγινε μονόδρομος | και η θλίψη είναι αραγμένη. | Ήταν πανηγύρι η χαρά μας, | και στα ματωμένα γόνατά μας, | βάζαμε οινόπνευμα και προς το απόγευμα, | βγαίναμε ξανά στη γειτονιά μας, | βάζαμε οινόπνευμα και προς το απόγευμα, | βγαίναμε ξανά στη γειτονιά μας.

07. Θάλασσα βαθιά Τραγούδι: Μαρία Σουλτάτου
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Θάλασσα βαθιά και πέρασα, | νύχτωσε νωρίς και γέρασα, | έβγαλα φωτιά και κέρασα, τ’ άστρο της αυγής, | έκλαψα πολύ, στ’ ορκίζομαι, | θάλασσα βαθιά, ζαλίζομαι, | έκλαψα πολύ, στ’ ορκίζομαι, μέχρι να φανείς. | Πέτρα, ο καιρός, | ρίζωσε βαθιά στα μάτια μου, | πέτρα, ο καιρός, | μαύρος και πικρός. | Χάρτινο πανί και το `σκισε, | φύσηξε βοριάς και το `ριξε, | έσπασε στα δυο και χώρισε, το καράβι μου, | θάλασσα βαθιά δεν ξέχασες, | όποιον δεν βραχεί, τον έκαψες, | θάλασσα βαθιά που έσκαψες, το κορμάκι μου. | Πέτρα, ο καιρός, | ρίζωσε βαθιά στα μάτια μου, | πέτρα, ο καιρός, | μαύρος και πικρός.

08. Έγινα παιδί της λύπης Τραγούδι: Βασίλης Κορακάκης
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Γι’ αυτά τα μάτια της, τα μαύρα και τα πλάνα, | πόσες φορές ξενύχτησα, τα ζήτησα, | πόσα φαρμάκια έχω πιει, γλυκιά μου μάνα, | γι’ αυτά τα μάτια της τα μαύρα και τα πλάνα. | Έγινα παιδί της λύπης και πληγώθηκα, | της αγάπης ο αλήτης, φαρμακώθηκα, | για τα μάτια της τα πλάνα, πόνεσα, γλυκιά μου μάνα, | πόνεσα, γλυκιά μου μάνα και προδόθηκα. | Γι’ αυτά τα μάτια της, τα δίκοπα μαχαίρια, | πόσες φορές τα έκλαψα, τα έψαξα, | πόσα φαρμάκια έχω πιει, πόσα νυχτέρια, | γι’ αυτά τα μάτια της, τα δίκοπα μαχαίρια. | Έγινα παιδί της λύπης και πληγώθηκα, | της αγάπης ο αλήτης, φαρμακώθηκα, | για τα μάτια της τα πλάνα, πόνεσα, γλυκιά μου μάνα, | πόνεσα, γλυκιά μου μάνα και προδόθηκα.

09. Νύχτα βαριά Τραγούδι: Ανατολή Μαργιόλα
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Νύχτα βαριά, νύχτα σκληρή, | νύχτα γεμάτη πόνο, | πώς να χωρέσουν οι καημοί, | νύχτα βαριά, νύχτα σκληρή | σε ένα σώμα μόνο, | πώς να χωρέσουν οι καημοί, | νύχτα βαριά, νύχτα σκληρή. | Να σε αντέξει, ποιος μπορεί, | την πλάση σκοτεινιάζεις, | κυλάει το δάκρυ σαν βροχή, | να σε αντέξει, ποιος μπορεί, | πόσον καημό μοιράζεις, | να σε αντέξει, ποιος μπορεί, | νύχτα βαριά, νύχτα σκληρή. | Ήρθες κι απόψε θλιβερή, | στο δρόμο, στη ματιά μου, | λίγη ελπίδα πού να βρει, | που `ρθες κι απόψε θλιβερή, | η ορφανή καρδιά μου, | ήρθες κι απόψε θλιβερή, | νύχτα βαριά, νύχτα σκληρή.

10. Άσωτοι ψαράδες Τραγούδι: Βαγγέλης Κορακάκης & Ανατολή Μαργιόλα
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Βρε καλώστα τα παιδιά, τι χαμπάρια ρε μαγκίτια; | πιάσαν τίποτα τα δίχτυα, πώς τα πήγε η ψαριά; | βρέ καλώς τους φίλους μας, βγήκαν μόνο δυο χταπόδια | και θα πάμε με τα πόδια, πάλι για το σπίτι μας. | Άλλη μια ψαριά χαμένη, | μα η μέρα κερδισμένη. | Μα ήταν πρίμος ο καιρός, πού καλάρατε, βλαμάκια, | κι οι συρτές και τα καμάκια είναι ανέγγιχτα, μα πώς; | μας παρέσυρε η αυγή κι’ ένα φίνο ακρογιάλι, | και στην τόση παραζάλη, πιήκαμε κρασί πολύ. | Άλλη μια ψαριά χαμένη, | μα η μέρα κερδισμένη. | Βρέ καλώστα τα παιδιά, τι `ν’ αυτοί που `χουμε μπλέξει, | δεν τους νοιάζει αν θα βρέξει, ούτε κι η κακοκαιριά, | το καΐκι έγραφε, «τσούρμο άσωτων ψαράδων», | του Αιγαίου, των Κυκλάδων, μα χρυσάφι έσταζε. | Άλλη μια ψαριά χαμένη, | μα η μέρα κερδισμένη.

11. Νύχτα θα φτάνει δίπλα σου Τραγούδι: Μαρία Σουλτάτου
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Θα ξεφορτώνουν όνειρα, καράβια στο βυθό, | φωτιές από τ’ απόνερα, θα βγαίνουν να σε κάψουν, | τι κι αν θρηνείς, τι κι αν διαβείς πικρό ωκεανό, | δεν θα `χουν μάτια να σε δουν, φωνή να σε φωνάξουν. | Νύχτα θα φτάνει δίπλα σου, | νύχτα θα σε τυλίγει, | νύχτα θα κλέβει τη χαρά | και νύχτα θα σε πνίγει. | Νερό δε θα `χει το σταμνί, σιτάρι το αλώνι, | δεντρί δε θα `βρει το παιδί, να παίξει, να κρυφτεί, | κατώφλια που ερήμωσαν, θα κατοικήσουν πόνοι, | και κούκοι που ξημέρωσαν στην πρωινή βροχή. | Νύχτα θα φτάνει δίπλα σου, | νύχτα θα σε τυλίγει, | νύχτα θα κλέβει τη χαρά | και νύχτα θα σε πνίγει.

12. Τρελή καρδιά Τραγούδι: Θοδωρής Στούγιος
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Τρελή καρδιά, σε ποιον θα πεις, | τώρα, την συμφορά σου; | εσύ που τόσο αγάπησες | και δίχως σκέψη χάρισες, | σε όλους τη χαρά σου. | Τώρα, καρδιά μου, δε θα θες, | ανθρώπου, να μιλήσεις | και μ’ απορία θα μου λες, | με τι καρδιά θα ζήσεις. | Τρελή, μήπως δεν ήξερες, | μήπως δεν έχεις πάθει, | μα πάντοτε πληγώνεσαι | και μόνη σου σταυρώνεσαι | από τα ίδια λάθη. | Τώρα, καρδιά μου, δε θα θες, | ανθρώπου, να μιλήσεις | και μ’ απορία θα μου λες, | με τι καρδιά θα ζήσεις. | Τρελή καρδιά, ποιος σου `λεγε | τόσο καλή να είσαι; | άμυαλη, που λυπόσουνα | και πάντοτε δινόσουνα, | τώρα, μονάχη ζήσε.

13. Άναψαν οι φωτιές Τραγούδι: Βαγγέλης Κορακάκης
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Πόσες στεριές και θάλασσες, | τους δρόμους μας χωρίζουν, | δεν άλλαξα, δεν άλλαξες, | πόσες στεριές και θάλασσες. | Και τώρα που ανάψαν οι φωτιές, | για κοίτα πως χωρίζουν οι καρδιές. | Σαν χείμαρρος, σαν ποταμός, | που πνίγει την αγάπη, | όλα τα παίρνει ο χωρισμός, | σαν χείμαρρος σαν ποταμός. | Και τώρα που ανάψαν οι φωτιές, | για κοίτα πως χωρίζουν οι καρδιές. | Μές’ στο βοριά, μέσ’ στη βροχή, | στη μπόρα, στο χαλάζι, | γερμένα όνειρα στη γη, | μές’ στο βοριά, μέσ’ στη βροχή. | Και τώρα που ανάψαν οι φωτιές, | για κοίτα πως χωρίζουν οι καρδιές.

14. Ένα χτύπημα ακόμα Τραγούδι: Ανατολή Μαργιόλα
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Άλλο δεν άντέξα, κοντά σου για να ζω, | κι είπα να φύγω, | άλλο, δεν άντεξα στα χέρια σου, καημό, | απ’ το κουβάρι της ντροπής που ξετυλίγω, | άλλο δεν άντεξα να ζω, κι είπα να φύγω. | Ένα χτύπημα ακόμα και σωριάστηκα, | τί σημαίνει αχαριστία, το μαθαίνω, | κι αν σ’ αγάπησα πολύ, κι αν θυσιάστηκα, | ένα χτύπημα ακόμα και πεθαίνω. | Πόσο ακόμα να αντέξω στη φωτιά, | έγινα στάχτη, | πόσο ακόμα να αντέξει μια καρδιά, | που την φαρμάκωσες, θαρρείς και είχες άχτι, | πόσο ν’ αντέξω στη φωτιά, έγινα στάχτη. | Ένα χτύπημα ακόμα και σωριάστηκα, | τί σημαίνει αχαριστία, το μαθαίνω, | κι αν σ’ αγάπησα πολύ, κι αν θυσιάστηκα, | ένα χτύπημα ακόμα και πεθαίνω, | ένα χτύπημα ακόμα και πεθαίνω.

15. Ήταν κάποτε μια χώρα Τραγούδι: Βαγγέλης Κορακάκης
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Ήταν, κάποτε, μια χώρα, | καλή ώρα, σαν και τώρα, | που υπήρχαν παλληκάρια, | δυνατά σαν τα λιοντάρια. | Όμως, ξένοι τη ζήλεψαν | και τη χώρα αυτή, την κλέψαν, | τη φορτώσανε στ’ αμπάρια | και την πήγαν στα παζάρια. | Και δε φτάναν τα κλεφτρόνια, | φτάσανε καινούργια πιόνια, | θέλανε να κυβερνήσουν | κι απ’ το χάρτη να τη σβήσουν. | Το κακό, όμως, δε φτάνει, | εμφανίστηκαν ρουφιάνοι, | τα κλεφτρόνια προσκυνάνε | και μαζί μ’ αυτούς τ’ αρπάνε. | Όλοι, τώρα, ενωμένοι, | την εκλέβαν την καημένη, | κάθε μέρα αιμορραγούσε | κι απ’ τα πάθη της βογγούσε. | Κι έτσι, την εκάναν στάχτη, | όλοι που την είχαν άχτι, | μα απ’ τη στάχτη της γεννούσε, | αντριωμένους ευλογούσε. | Ήταν, κάποτε, μια χώρα, | καλή ώρα, σαν και τώρα, | που έχει πάντοτε λιακάδα, | γιατί λέγεται…

16. Ζεϊμπεκάκι αλανιάρικο Οργανικό
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης