Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013

Μνήμη της πέτρας





















01. Χαμένη αποστολή Τραγούδι: Θανάσης Μωραΐτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Στην Πανεπιστημίου είμαι ψέμα | και στην Αιόλου άγραφτο χαρτί | μην χάνεις τον καιρό σου να με ψάχνεις | στα μέρη που συχνάζαμε γιατί: | Το σύστημα με έχει επιστρατεύσει | και χάθηκα σε κάποια αποστολή | δηλώνω άγνωστος σ' αυτό τον τόπο | και ανεπίδοτη επιστολή. | Του ήλιου τα σκαλιά έχουν ραγίσει | και μέρα δεν υπάρχει πια ζεστή | στο Σύνταγμα ο Άγνωστος Στρατιώτης | σηκώθηκε κι έφυγε γιατί: | Κουράστηκε να βλέπει παρελάσεις | και τ' όνειρο να σπάει σαν γυαλί | εδώ είναι Βαλκάνια θυμήσου | και προδομένη Εγγύς Ανατολή.

02. Κάποτε Τραγούδι: Θανάσης Μωραΐτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Κάποτε κι η αγάπη αυτή θα τελειώσει | και τα δάκρυά μας | θα γυρίσουνε πίσω στις χαμένες πηγές. | Κάποτε, τις μεγάλες αυγές | το φεγγάρι κι αυτό θα παγώσει. | Με την αγάπη πως να ταξιδέψεις | πως να τραβήξεις μια γραμμή | μεσ' τα στενά μας παίρνουν οι σειρήνες | αδειάζοντας το νου και το κορμί. | Νά 'τανε το χορτάρι της γης να ψηλώσει | κι απ' τη φλέβα μας μέσα | η ζωή να τινάξει σιντριβάνια το φως. | Κάποτε, θα γυρίσει ο καιρός | και το αίμα κι αυτό θα στεγνώσει.

03. Ασανσέρ Τραγούδι: Θανάσης Μωραΐτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Ασανσέρ που ανεβάζει | ως το έκτο πάτωμα | κι αυστηρές οι οδηγίες: | μόνο για δυο άτομα. | Ο διάδρομος σαν τούνελ | ορυχείο και στοά | Κάπου, κάπου ακούς μονάχα | «τρίτη πόρτα αριστερά». | Και εγώ που σού 'χα τάξει | τα νησιά του παραδείσου | τώρα με βρισιές και μίσος | βρίσκω επαφή μαζί σου. | Τα παράθυρα να βλέπουν | μέσα στον ακάλυπτο | μνήμες που μοσχοβολάτε | μέντα και ευκάλυπτο. | Με κοιτάς και με φοβάσαι | που σκοτώνω τα όνειρά σου | τι ασήμαντο ανθρωπάκι | που έχει γίνει ο ήρωάς σου.

04. Χάραμα Παρασκευή Τραγούδι: Θανάσης Μωραΐτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Σ' ένα μαγαζί μονάχο | μπήκε ο χάρος να σε βρει | είκοσι χρονώνε άντρα | χάραμα Παρασκευή. | Τη ζωή σου έχεις περάσει | με βρισιές κι ανάθεμα | στα μαλλιά τα χτενισμένα | δάφνες και χρυσάνθεμα. | Τόσα χρόνια χαλασμένα | σε αγώνα άνισο | κι απ' το ούζο η βρισιά σου | μύριζε γλυκάνισο. | Το κορμί σου σε μιαν άκρη | άψυχο κι αμίλητο | πρόσφυγας στη Νέα Μάκρη | ήρθες απ' τη Μίλητο.

05. Τρίπολη Τραγούδι: Θανάσης Μωραΐτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Η νύχτα ανεβαίνει σαν νερό | μες στο δωμάτιό μου | κι από 'να μαγαζί νυχτερινό | ακούγονται τραγούδια λυπημένα: | κλαίνε για σένα | και για μένα. | Θυμάμαι πάντα εκείνο τον καιρό | την Τρίπολη θυμάμαι | πως κύλησαν τα χρόνια σαν νερό | κι ακούγονται τραγούδια λυπημένα: | κλαίνε για σένα | και για μένα.

06. Πρόσφυγας Τραγούδι: Μίκης Θεοδωράκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Γράφω τραγούδια πάντα λυπημένα | χασάπικα, ζεϊμπέκικα βαριά | γιατί σ' αυτόν τον προδομένο τόπο | νοιώθω σαν πρόσφυγας χωρίς γενιά. | Τα τραγούδια μου που κλαίνε | κι έχουν ρεμπέτικους σκοπούς | μιλούν για περιφρονημένους | και καταριόνται δυνατούς. | Γράφω τραγούδια πάντα μοιρολόγια | Μανιάτικα, Ηπειρώτικα συρτά | γιατί στους δρόμους έρημη η Ελλάδα | σβήνει, ανασταίνεται και ξεψυχά.

07. Μνήμη της πέτρας Τραγούδι: Θανάσης Μωραΐτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Μνήμη της πέτρας και σώμα της βροχής | και σκοπευτήρια μιας άλλης εποχής | όλα φτηνά κι απ' όλους ξεχασμένα | έτσι απλά, γιατ' είναι περασμένα. | Μα τώρα πού 'ρχονται σκληρές κακοκαιριές | και ψάχνουμε λιμάνια να κρυφτούμε | έτσι απλά, σκοτώνοντας τις μουσικές | τον κίνδυνο που φτάνει δεν ακούμε. | Δάκρυ του πεύκου και αίμα της πληγής | κι άσπρα δωμάτια μιας άδειας φυλακής | όλα φτηνά κι απ' όλους ξεχασμένα | έτσι απλά, γιατ' είναι περασμένα.

08. Μοναξιά Τραγούδι: Θανάσης Μωραΐτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Αγάπη με τα μαύρα σου μαλλιά | τραγούδι της φωτιάς πίκρα στα χείλη | ποιος έσπειρε στου κήπου τα σκαλιά | το χωρισμό μια Τρίτη του Απρίλη. | Στο σπίτι όταν δεν είσαι αγαπημένη | βαραίνει το σκοτάδι πάνωθέ μου | η μοναξιά μου βγάζει το σακάκι | κι ο θάνατος μου φτιάχνει τον καφέ μου. | Αγάπη ξεχασμένη στα βουνά | απόψε πια κανείς δεν μας θυμάται | στο μέρος όπου είχες την καρδιά | ο ήλιος ανατέλλει και κοιμάται.

09. Οι ανυποψίαστοι Τραγούδι: Θανάσης Μωραΐτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Έβγαινε κάποτε ο ήλιος στην Αθήνα | και μας φώτιζε | κι ύστερα μια ζεστή βροχούλα | μας επότιζε. | Επότιζε τα άνθη μας | κι ανθίζανε τα λάθη μας. | Έτσι περάσαμε | Στην άβυσσο της μοναξιάς | σε σπίτια παραλληλεπίπεδα | έχοντας για ιδανικά | μια θέση στο δημόσιο | και άλλη μια στα γήπεδα. | Έβγαινε νύχτα η αγάπη στα δασάκια | και φιλιότανε | μ' από λεπτή κλωστούλα | η ζωή κρεμότανε. | Ώσπου μια μέρα έσπασε | και καταιγίδα ξέσπασε.

10. Δεν ησυχάζουν οι νεκροί Τραγούδι: Θανάσης Μωραΐτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Το σπίτι αυτό το ιερό | τό 'χει η μιζέρια χαντακώσει. | Οι προσβολές το τσάκισαν | τα ξένα χέρια ισοπεδώσει. | Το σπίτι αυτό! | Κι ο Μεγαλέξαντρος αργεί | αργεί και πότε θά 'ρθει | δεν ησυχάζουν οι νεκροί | κάτω απ' το χώμα κι άλλο Μάρτη. | Το σπίτι αυτό θέλει δουλειά | πρέπει ν' αλλάξει κεραμίδια. | Μα ποιος θ' ανάψει μια φωτιά | να κάψει τώρα όλα τα σκουπίδια. | Το σπίτι αυτό!

11. Πατρίδα μου Τραγούδι: Θανάσης Μωραΐτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Κρύος βοριάς κατέβαινε | νύχτα από την Ακρόπολη | κι απ' τα λουλούδια που περνά | κλαίει και λέει βυζαντινά: | Πατρίδα μου | σε παίξανε στα ζάρια βερεσέ! | Κλαίει τ' Ανδρούτσου το κορμί | στα τη βαθειά τη θάλασσα | βρε πως αλλάξαν οι καιροί | και μας δικάζουν Βαυαροί: | Πατρίδα μου | σε παίξανε στα ζάρια βερεσέ! | Τα χρόνια σαν πετρώματα | ήρθαν και μας σκεπάσανε | και τώρα πως να θυμηθώ | σπίτια κι ανθρώπους στο βυθό: | Πατρίδα μου | σε παίξανε στα ζάρια βερεσέ! | Ω! πίκρα της απόγνωσης | άνθισες μες στον ύπνο μας | κι άγνωστοι ξένοι ναυαγοί | γίναμε στη δική μας γη: | Πατρίδα μου | σε παίξανε στα ζάρια βερεσέ!

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης