Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

Η Χάρις Αλεξίου σε απρόβλεπτα τραγούδια





















01. Μανούλα μου Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Αχ, τι ντροπή, τέτοια ντροπή | μάνα μου και πως βγαίνει | όσο κι αν τρέξει ο ποταμός | μάνα μου δε την πλένει | Τι να μου κάνουν δάκρυα δυο | και στεναγμοί σαρανταδυό, μανούλα μου | τι κι αν το δάκρυ μου νωπό | βουβό το στόμα και πικρό, μανούλα μου | Και τρέχω κάποιον για να βρω | να με ρωτάει και τον ρωτώ | τι θα γενεί, τι θα γενεί | ποιος θα πονεί, ποιος θα πονεί | μανούλα μου, μανούλα μου

02. Η Μαριάνθη των ανέμων Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Μέσα από άγνωστο χωριό κοντά στον Παρνασσό | ξεκίνησα για να δοκιμαστώ | κι αυτούς που με παιδέψανε σαν άγιο και Χριστό | τους έκοψα τον ένα τους μαστό | περπάτησα και πάτησα σε ζώντες και νεκρούς | ξεπέρασα τους δίσεκτους καιρούς | κι απόκτησα τον μύθο μου με στοχασμούς πικρούς | σε υπόγειους δρόμους άδειους και υγρούς | Με λεν Μαριάνθη κι είμ΄από τρελή γενιά | μισώ του κόσμου τη βία κι απονιά | χιλιάδες μάτια με κοιτούν από μακριά | και μου μετράνε της ζωής μου τα κεριά | Μια χήρα από την Έφεσο δεν ήμουνα ποτές | δεν είχα στρατιώτες για εραστές | τα ζάρια μου τα έπαιξα στις φτωχογειτονιές | και κέντησα τον πόνο με πενιές | δεν μπόρεσα να γίνω ούτε γυναίκα ούτε ευτυχής | δεν δούλεψα σε οίκους ανοχής | και μες την αναδίπλωση της νέας εποχής | απόμεινα μια ανάμνηση ατυχής | Με λεν Μαριάνθη κι είμαι από τρελή γενιά | μισώ του κόσμου τη βία κι απονιά | χιλιάδες μάτια με κοιτούν από μακριά | και μου μετράνε της ζωής μου τα κεριά

03. Ο αμανές της καληνυχτιάς Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Παραδοσιακό
Αχ!... | Ήρθε η ώρα κι η στιγμή αμάν!...αμάν!... | Το στόμα μου, το στόμα μου ν' ανοίξω | Αχ!... | Και στην καλή παρέα μου Αχ!..., αχ!... | καληνυχτιά, καληνυχτιά ν' αφήσω

04. Οι ακροβάτες Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος | Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Πόσο χαμηλά ζητάς να πέσω; | Και ποιο συρματόσκοινο | της ζωής μου να γίνει το μέσο; | Τι νόμιζες; | Οι αρχάριοι πάντοτε πέφτουν. | Πεθαίνουν από έρωτα | στο χάος τους γλιστρώντας. | Οι ακροβάτες πέφτουνε | κοιτάζοντας τους πρώτους. | Οι ακροβάτες πέφτουνε | μαζί με το κοινό τους | καμπύλες διαγράφοντας | βουτώντας στο κενό τους.

05. Wa Habibi Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Χριστιανικός ύμνος | Στίχοι: Χριστιανικός ύμνος

06. Μ’ έμπλεξε ένας μόρτης Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Παναγιώτης Τούντας | Στίχοι: Παναγιώτης Τούντας
Πού 'ναι εκείνα μου τα κάλλη | πού 'ναι η τόση εμορφιά, | στην Αθήνα, δεν είχε, άλλη | τέτοια λεβεντιά | Ήμουν κούκλα, ναι στ' αλήθεια | με μεγάλη αρχοντιά! | δε σας λέγω παραμύθια, | τρέλανα ντουνιά! | Μα μ' έμπλεξε ένας μόρτης | Αχ, ένας μάγκας πρώτης | μου πήρε ό,τι είχα και μ' αφήνει | Μου πήρε την καρδιά μου, | τα νιάτα τα λεφτά μου, | κι απ' τον καημό φουμάρω κοκαΐνη | Μ' αγαπούσαν αφεντάδες | νέοι, γέροι και παιδιά | κι όλοι πρώτοι κουβαρντάδες | μεσ' στην αγορά | Αχ τι όμορφα περνούσα | με τραγούδια και κρασί, | κάθε μέρα εγλεντούσα! | τι ζωή χρυσή! | Και τώρα η καημένη | γυρίζω μαραμένη | γιατί ο σεβντάς του μάγκα δε μ' αφήνει, | με τρέλανε ο μόρτης | ο κοκαϊνοπότης | γι' αυτό κι εγώ φουμάρω κοκαΐνη

07. Το τραγούδι της Ευρυδίκης Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις | Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Έτσι καθώς στεκόμουν | στο σταθμό μονάχη | είχες γυρίσει παίζοντας τη ράχη | Με είδες σε είδα | θέλησα ένα χάδι | μα ο σκοπός κίνησε στο δρόμο | Τον πήραν τρένα | τον πήραν σύννεφα καπνού | τον πήρανε τα μάτια σου | και χάθηκα στον Άδη | Είσαι καλός είσαι κακός δεν ξέρω | πως σε λεν Ορφέα και μένα Ευρυδίκη

08. Canto per me Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Nino Rota | Στίχοι: Arcangela Wertmueller

09. Η Τζένη των πειρατών Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Kurt Weill | Στίχοι: Bertolt Brecht & Παύλος Μάτεσις
Κύριοι μου καλοί, με πληρώνετε εδώ, | και σας κάνω όλα τα γούστα | και μου ρίχνετε πεντάρες και σας λέω ευχαριστώ | στο φτηνό ξενοδοχείο στη φτηνή την προκυμαία | και δεν ξέρετε σε ποια μιλάτε μα δεν ξέρετε σε ποια μιλάτε | Μα ένα βράδυ βουητό στο λιμάνι | κι όλοι λεν τι είν’ αυτό το βουητό | και αλλάζω τα σεντόνια και γελάω | κι όλοι λεν αυτή γιατί γελάει | Κι ένα μαύρο καράβι με 50 κανόνια στο λιμάνι έχει μπει | Κύριοι μου καλοί σας λυπάμαι καθώς παζαρεύω | ποιόν θα πάρω τη νυχτιά | γιατί σε κρεβάτι απόψε δεν θα κοιμηθεί κανείς | μα σας λέω την ταρίφα και γελάω κρυφά | που δεν ξέρετε ποια είμαι εγώ, που δεν μάθατε ποια είμ’ εγώ | Και μέσα στη νύχτα ουρλιαχτό στο λιμάνι | κι όλοι λεν’ τι ‘ναι αυτό το ουρλιαχτό | και ορμάω στο παράθυρο με γέλια | κι όλοι λεν’ τι πανηγυρίζει | Και το μαύρο καράβι κατά πάνω | στην πόλη τα κανόνια γυρνά | Κύριοι μου καλοί τώρα πια δεν γελάτε τώρα η πόλη έχει γκρεμιστεί | κι όλα τα βρωμόσπιτα σας τα γκρέμισαν σε μια νύχτα | απομένει μονάχα το μπορντέλο τούτο δω | κι απορείτε γιατί τ’ άφησαν αυτό | Μόνο το μπορντέλο στέκει όρθιο στη πόλη | και ρωτάτε ποιος να έμενε εδώ | και θα βγω στην πόρτα εγώ σαν ξημερώσει και θα πείτε | γι’ αυτήν ήτανε λοιπόν | Και το μαύρο καράβι τη σημαία σηκώνει να με υποδεχτεί

10. Θέατρο σκιών Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος | Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Σ΄αυτό το θέατρο σκιών τι περιμένω | θολή φιγούρα δίχως πρόσωπο και λόγια | οι θεατές μ΄ έχουνε κιόλας ξεχασμένο | και φεύγουν βιαστικά κοιτώντας τα ρολόγια | Τώρα γυρίζω σε μια πόλη μεθυσμένη | σαν μετανάστης που δεν ξέρει πού πηγαίνει | τώρα βυθίζομαι στου κόσμου την ανία | ρίξ’ τα μαλλάκια σου για να πιαστώ Μαρία | Σ΄αυτό το θέατρο σκιών τι περιμένω | πάλι θα σβήσουνε τα φώτα της οθόνης | και συ σαν σφίγγα θα μου το κρατάς κρυμμένο | ποιος είν΄ ο θεατής και ποιος ο θεατρώνης

11. Οι γερανοί Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Yan Frenkel | Στίχοι: N. Grebnev & R. Gamzatov & Γ. Ρίτσος
Στιγμές, στιγμές θαρρώ πως οι στρατιώτες | που πέσανε στη ματωμένη γη | δεν κείτονται, θαρρώ, κάτω απ’ το χώμα | αλλά έχουν γίνει άσπροι γερανοί. | Πετούν και μας καλούν | με τις κραυγές τους | απ’ τους καιρούς αυτούς τους μακρινούς | κι ίσως γι’ αυτό πολλές φορές σιωπώντας | κοιτάμε τους θλιμμένους ουρανούς. | Πετάει ψηλά το κουρασμένο σμάρι | στης δύσης τη θαμπή φεγγοβολή | και βλέπω ένα κενό στη φάλαγγά του | και είναι ίσως η δική μου η θέση αυτή. | Θα ’ρθεί μια μέρα που μ’ αυτό το σμάρι | στο μέγα θάμπος θα πετώ κι εγώ | σαν γερανός καλώντας απ’ τα ουράνια | όλους εσάς που έχω αφήσει εδώ.

12. Όποια και να ‘σαι Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας | Στίχοι: Γιώργος Σαμολαδάς
Όποια και να 'σαι, ό,τι και να 'σαι | κάνε μου απόψε συντροφιά. | Δεν σου ζητάω να μ' αγαπήσεις | λίγη ζητώ παρηγοριά. | Αν είν' η μοίρα μου σακατεμένη | δε φταίει ο κόσμος, ούτε κι εσύ. | Ό,τι αγαπάω εγώ πεθαίνει | και ξαναρχίζω απ' την αρχή. | Όσες γυναίκες έχω γνωρίσει | έφυγαν δίχως αφορμή | κι όμως δεν έχω καμιά μισήσει | στο ριζικό μου έχει γραφτεί. | Όποια και να 'σαι, ό,τι και να 'σαι | δυο λόγια πες μου τρυφερά, | λίγο η ψυχή μου να ξαλαφρώσει | κι αύριο πες μου γεια χαρά.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης