Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Ο Στέλιος Καζαντζίδης τραγουδάει Κώστα Βίρβο





















01. Παράπονα και κλάματα Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Αγάπη μου ποιος σου ’πε τέτοια πράματα | και είσαι όλο παράπονα και κλάματα | Ποιος σου ’πε πως εγώ μιαν άλλη αγαπώ | αφού καλά το ξέρεις μακριά σου πως δε ζω | Αγάπη μου ποιος σου ’πε τέτοια πράματα | και είσαι όλο παράπονα και κλάματα | Αγάπη μου ποτέ δε θα μαλώσουμε | τη λέξη χωρισμός δεν θα τη νοιώσουμε | Μα θα ’μαστε μαζί για πάντα εγώ κι εσύ | κανείς δε μας χωρίζει σε τούτη τη ζωή | Αγάπη μου ποιος σου ’πε τέτοια πράματα | και είσαι όλο παράπονα και κλάματα

02. Το τρένο Γερμανίας Αθηνών Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μέσα στο τρένο Γερμανίας-Αθηνών, | στην τρίτη θέση, σε μιαν άκρη καθισμένος, | αφήνω πίσω μου το μαύρο παρελθόν | και φεύγω στ' άγνωστο, φτωχός κι αδικημένος. | Μέσα στο τρένο που με πάει στην ξενιτειά | κλαίω τη μοίρα μου χωρίς παρηγοριά. | Αφήνω μάνα και αγάπη ορφανές | κι ό,τι αγάπησα στον τόπο μου, εδώ πέρα, | αφήνω όμως και στιγμές πολύ πικρές | με την ελπίδα πως θα δω μιαν άσπρη μέρα. | Μέσα στο τρένο που με πάει στην ξενιτειά | κλαίω τη μοίρα μου χωρίς παρηγοριά. | Φεύγει το τρένο και σφυρίζει συνεχώς, | σαν μοιρολόι, σαν τραγούδι πονεμένο, | γιατί, μανούλα μου, με γέννησες φτωχό, | γιατί να ζήσω μακριά, σε τόπο ξένο.

03. Και σιδερένια να είχα καρδιά Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μπάμπης Μπακάλης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Και σιδερένια να είχα καρδιά | θα είχε λιώσει σε τέτοια φωτιά | όταν μου είπανε ότι σε είδανε | σε άλλη αγκαλιά, | όταν μου είπανε ότι σε είδανε | σε άλλη αγκαλιά, | πώς να βαστάξω σε τέτοια φωτιά. | Αν είναι αλήθεια αυτό | απ' τη ζωή θα χαθώ | όμως κι εσύ μη θαρρείς | πως ευτυχία θα βρεις | έτσι κι εσένα θα σε προδώσουν | και θα καταστραφείς. | Και σιδερένια να είχα καρδιά | θα είχε λιώσει σε τέτοια φωτιά | όταν μου είπανε ότι σε είδανε | σε άλλη αγκαλιά, | όταν μου είπανε ότι σε είδανε | σε άλλη αγκαλιά, | πώς να βαστάξω σε τέτοια φωτιά. | Είμαστε μες στη ζωή | δύο κορμιά μια ψυχή | κι αν τύχει και μ' αρνηθείς | ό,τι μου κάνεις θα βρεις | έτσι κι εσένα θα σε προδώσουν | και θα καταστραφείς. | Και σιδερένια να είχα καρδιά | θα είχε λιώσει σε τέτοια φωτιά | όταν μου είπανε ότι σε είδανε | σε άλλη αγκαλιά, | όταν μου είπανε ότι σε είδανε | σε άλλη αγκαλιά, | πώς να βαστάξω σε τέτοια φωτιά.

04. Όποιος γεννιέται καλός Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μπάμπης Μπακάλης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Αχ! | Αστραπές, κεραυνοί | με χτυπούν διαρκώς στη ζωή, | χτύπα με τώρα κι εσύ. | Φύγε κι εσύ π’ αγαπώ, | λέξη πικρή δε θα πω. | Όποιος γεννιέται καλός | κλαίει και πονάει συνεχώς. | Αχ! | Κατάρα βαριά | κυνηγάει τη φτωχή μου καρδιά | και δε γνωρίζω χαρά. | Κέρνα με τώρα κι εσύ | δάκρυ και πόνο μαζί. | Όποιος γεννιέται καλός | κλαίει και πονάει συνεχώς. | Αχ! | Αστραπές, κεραυνοί | κάντε στάχτη ένα δόλιο κορμί. | Κι αν ζήσω, τι ωφελεί; | Δως μου κι εσύ π’ αγαπώ | τον πιο μεγάλο καημό. | Όποιος γεννιέται καλός | κλαίει και πονάει συνεχώς.

05. Το διαβατήριο Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Πικρό σαν δηλητήριο | είναι το διαβατήριο | που πήρα για τα ξένα. | Μα τι να κάνω ο φτωχός, | μπροστά μου βρίσκεται γκρεμός | και πίσω μαύρο ρέμα. | Πικρό σαν δηλητήριο | είναι το διαβατήριο, | μα όταν ζεις χωρίς ελπίδα, | όπου γης είναι πατρίδα. | Απ’ τους καημούς που πέρασα | μια μέρα δεν εγέλασα, | τα μάτια μου όλο κλαίνε. | Και πήρα την απόφαση | να φύγω για την κόλαση | που ξενιτιά τη λένε. | Πικρό σαν δηλητήριο | είναι το διαβατήριο, | μα όταν ζεις χωρίς ελπίδα, | όπου γης είναι πατρίδα. | Μάνα κι αγάπη μου καλή, | πάτε κι ανάψτε ένα κερί | στης Παναγιάς τη χάρη, | στην ξενιτιά να μη χαθώ | μα γρήγορα να ξαναρθώ | στην αγκαλιά σας πάλι.

06. Δε σου έλειπε τίποτα Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Θα τα σκίσω τα ρούχα μου, | θα λυγίσω τα σίδερα, | γιατί την αγάπη μας | την πρόδωσες σήμερα. | Θα τα σκίσω τα ρούχα μου | για να δεις την πληγή μου | που μου άνοιξες άπονη | βαθιά στην ψυχή μου. | Όσες μέρες ζω στον κόσμο | τόσες πίκρες έχω πιει | μα την πιο μεγάλη πίκρα | μου την έδωσες εσύ. | Εσύ, εσύ, εσύ... | Δε σου έλειπε τίποτα | και δεν είχες παράπονα, | όμως αγαπούλα μου | μου φέρθηκες άπονα | Θα τα σκίσω τα ρούχα μου | για να δεις την πληγή μου | που μου άνοιξες άπονη | βαθιά στην ψυχή μου. | Όσες μέρες ζω στον κόσμο | τόσες πίκρες έχω πιει | μα την πιο μεγάλη πίκρα | μου την έδωσες εσύ. | Εσύ, εσύ, εσύ...

07. Νυχτερίδες κι αράχνες Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Νυχτερίδες κι αράχνες, γλυκιά μου, | έχουν χτίσει φωλιά | μέσα στο έρημο κι άδειο μας σπίτι | όσο λείπεις μακριά. | Νυχτερίδες κι αράχνες, γλυκιά μου, | μου κρατούν συντροφιά. | Γύρισε, γλυκιά μου, στην αγκαλιά μου, στα βάσανά μου, | μη μ’ απαρνηθείς. | Εσένα, στερνή μου αγάπη, | με πόνο ζητώ για να ’ρθεις. | Μια καρδιά που πονά | να γιατρέψεις ξανά | μην αργείς, μην αργείς. | Τη σκιά μου ρωτώ κάθε βράδυ | αν ποτέ θα σε δω | για να δώσεις χαρά στη ζωή μου, | στην καρδιά μου παλμό. | Μα πονάμε και κλαίμε μονάχοι | η σκιά μου κι εγώ.

08. Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι, | μια καρέκλα πάντα αδειανή, | σε προσμένουν πότε θα γυρίσεις | απ’ τα ξένα, δόλιο μας παιδί. | Δηλητήριο στο στόμα | είναι η κάθε μας μπουκιά | μέχρι που να ’ρθεις, παιδί μας, | απ’ τη μαύρη ξενιτιά. | Η μανούλα πάντοτε κλαμένη, | ο πατέρας όλο σκεφτικός | και τ’ αδέρφια σου και η καλή σου | σκέπτονται εσένα συνεχώς. | Πότε θά ’ρθεις, πότε θά ’ρθεις | απ’ τη μαύρη ξενιτιά | να χαρεί το σπιτικό μας | και η μαύρη μας καρδιά.

09. Λασπωμένα όνειρα Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Σε καλντερίμια σκοτεινά | Που κλαιν τ’ ανεμοβρόχια | Εκεί μου είπαν κατάντησες | Εσύ που δεν νταγιάντησες | Λίγο καιρό την φτώχεια | Και μου ’ριξες τα όνειρα | Στου δρόμου τα λασπόνερα | Στο τζάκι της αγάπης μας | Σκάλισε πριν να σβήσω | Κι αν βρεις μια σπίθα μόνο μια | Να καίει για μένα στη γωνιά | Πάρε τον δρόμο πίσω

10. Κάθε άσπρη τρίχα που 'χω στα μαλλιά μου Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Κάθε άσπρη τρίχα που 'χω στα μαλλιά μου | κάθε μαύρη πίκρα που 'χω στην καρδιά μου, | είναι από σένα που αγαπώ γλυκιά μου, | κάθε μαύρη πίκρα που 'χω μέσα στην καρδιά μου, | είναι από σένα που σε αγαπώ γλυκιά μου. | Νόμιζα, κοντά σου, πως θα βρω στοργή | πως θα μου γιατρέψεις κάθε μου πληγή, | μα εσύ μου κάνεις μαύρη τη ζωή | και αντί για μάννα με κερνάς χολή. | Κάθε άσπρη τρίχα που 'χω στα μαλλιά μου | κάθε μαύρη πίκρα που 'χω στην καρδιά μου, | είναι από σένα που αγαπώ γλυκιά μου, | κάθε μαύρη πίκρα που 'χω μέσα στην καρδιά μου, | είναι από σένα που σε αγαπώ γλυκιά μου. | Ήμουν πληγωμένος απ' το παρελθόν | κι έβλεπα κοντά σου το γλυκό παρόν, | μα εσύ μου κάνεις μαύρη τη ζωή | και αντί για μάννα με κερνάς χολή. | Κάθε άσπρη τρίχα που 'χω στα μαλλιά μου | κάθε μαύρη πίκρα που 'χω στην καρδιά μου, | είναι από σένα που αγαπώ γλυκιά μου, | κάθε μαύρη πίκρα που 'χω μέσα στην καρδιά μου, | είναι από σένα που σε αγαπώ γλυκιά μου.

11. Γεννήθηκα για να πονώ Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μπάμπης Μπακάλης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Εγώ γεννήθηκα μονάχα να πονάω | και μαύρες ώρες στη ζωή μου να περνάω. | Κι εσύ ακόμα που σε λατρεύω | μου δίνεις πόνο για πληρωμή, αχ! | Εγώ γεννήθηκα μονάχα να πονάω | και μαύρες ώρες στη ζωή μου να περνάω. | Αν μετρηθούνε όλα τ' αστέρια | που τρεμοσβήνουν στον ουρανό, | τόσα φαρμάκια μ' έχεις ποτίσει | κι όμως δεν παύω να σε πονώ. | Ποια μοίρα μ' έχει καταραμένο | να μη στεριώνω ό,τι αγαπώ, αχ! | Εγώ γεννήθηκα μονάχα να πονάω | και μαύρες ώρες στη ζωή μου να περνάω. | Είναι μεγάλο, όμως, το κρίμα, | είναι φαρμάκι πολύ πικρό, | εγώ γλυκιά μου να σε λατρεύω | κι εσύ να θέλεις το χωρισμό. | Ποια μοίρα μ' έχει καταραμένο | να μη στεριώνω ό,τι αγαπώ, αχ! | Εγώ γεννήθηκα μονάχα να πονάω | και μαύρες ώρες στη ζωή μου να περνάω.

12. Παπούτσι από τον τόπο σου Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης | Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Ζητάς, παιδί μου, την ευχή | να παντρευτείς στα ξένα, | γιατί παλάτια και λεφτά | σου έχουνε ταμένα. | Μα εμείς σε περιμένουμε | με πόνο να γυρίσεις, | να παντρευτείς στον τόπο σου, | μαζί μας πια να ζήσεις, | κι εμείς να δούμε εγγόνια | στα υστερνά μας χρόνια. | Με σπαραγμό, παιδάκι μου, | τη γνώμη μου σου στέλνω: | "Παπούτσι από τον τόπο σου | κι ας είναι μπαλωμένο." | Πριν φύγεις για την ξενιτιά, | ποθούσες μια κοπέλα, | που κλαίει για σένα και ρωτά, | παιδί μου, νύχτα μέρα. | Θα είναι άδικο βαρύ | τώρα να την αφήσεις | και με μια ξένη κι άγνωστη | στην ξενιτιά να ζήσεις, | και να μην δούμε εγγόνια | στα υστερνά μας χρόνια. | Με σπαραγμό, παιδάκι μου, | τη γνώμη μου σου στέλνω: | "Παπούτσι από τον τόπο σου | κι ας είναι μπαλωμένο."

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης