Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2013

Πικρά κι ανθρώπινα





















Ο Στράτος Διονυσίου σε τραγούδια του Σπύρου Παπαβασιλείου

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

01. Το κιτρινισμένο γράμμα Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου | Στίχοι: Κώστας Ρουβέλας
Τα στερνά της λόγια τα 'χω στο χαρτί γραμμένα | κι αν για κείνη δεν υπάρχω, ζει αυτή για μένα. | Τ' όνομά της πάντα λέω κι ο καημός με καίει | κι αν αυτή γελά που κλαίω, η καρδιά μου φταίει. | Το κιτρινισμένο γράμμα θυμητήρι το κρατώ, | μια και στο φριχτό μου δράμα ήτανε αρχή αυτό. | Πίνω μήπως την ξεχάσω κι ο καημός μ' αφήσει, | μα το νου μου πάω να χάσω πριν ο πόνος σβήσει. | Μες στη σκέψη μου υπάρχει πάντα η μορφή της | κι ας μου λέει πως δεν θά 'ρθει η υπογραφή της.

02. Καρδιά μου είχες αγαπήσει Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου | Στίχοι: Κώστας Ρουβέλας
Σε όρκους πίστεψες καρδιά μου | Και σε αμαρτωλό φιλί | Μη θες και την στερνή βραδιά μου | Να με πικράνεις πιο πολύ | Καρδιά μου είχες αγαπήσει | Μα ο καημός δεν σ' έχει αφήσει | Καρδιά μου θα ΄σαι μες στο χώμα | Και βλέπω να πονάς ακόμα | Τους πόνους μοίραζες καρδιά μου | Με την δική σου ζυγαριά | Μη θες και την στερνή βραδιά μου | Να μου την κάνεις πιο βαριά

03. Βάλε να πιούμε φίλε Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου | Στίχοι: Κώστας Ρουβέλας
Την αγαπώ ακόμα μα φίλε τι να γίνει | Δεν ήτανε για μένα κι ας πίστευα σ' εκείνη | Εγώ ήμουν τα πάντα κι αυτή μ' είχε συνήθεια | Και άλλον αγαπούσε και λάτρευε στ' αλήθεια | Βάλε να πιούμε φίλε | Και πιάσε άλλο θέμα | Αυτή ήταν στην ζωή μου | Το πιο μεγάλο ψέμα | Βάλε να πιούμε φίλε | Και μη μου λες για εκείνη | Που μια πληγή αιώνια | Στα στήθια μού΄χει γίνει | Την αγαπώ ακόμα μα φίλε τι να πούμε | Παράξενη ιστορία και άκρη δεν θα βρούμε | Εγώ την είχα πάντα θεά μου και λατρεία | Μα ποια καρδιά για πες μου μοιράζεται στα τρία

04. Μη ζητάς πολλά Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου | Στίχοι: Κώστας Ρουβέλας
Μη γυρνάμε τώρα πάλι στα παλιά, | περασμένα, ξεχασμένα, | δηλητήριο είχαν τότε τα φιλιά | και για σένα και για μένα. | Ως εκεί που φτάσαμε πήγαμε καλά, | τι είχαμε τι χάσαμε, μη ζητάς πολλά. | Μη ζητάς πολλά, μη ζητάς πολλά, | μη ζητάς πολλά, πήγαμε καλά. | Μη μιλάμε τώρα σαν μικρά παιδιά | και χαλάμε αυτήν την ώρα, | είχαμε και τότε πέτρινη καρδιά | όπως έχουμε και τώρα. | Ως εκεί που φτάσαμε πήγαμε καλά, | τι είχαμε τι χάσαμε, μη ζητάς πολλά. | Μη ζητάς πολλά, μη ζητάς πολλά, | μη ζητάς πολλά, πήγαμε καλά. | Ως εκεί που φτάσαμε πήγαμε καλά, | τι είχαμε τι χάσαμε, μη ζητάς πολλά. | Μη ζητάς πολλά, μη ζητάς πολλά, | μη ζητάς πολλά, πήγαμε καλά.

05. Καν το σταυρό σου Θοδωρή Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου | Στίχοι: Κώστας Ρουβέλας
Σ' ένα μπουκάλι το κερί | και το κρεβάτι δίχως στρώμα | κι έτσι που πάνε οι καιροί, | καν' το σταυρό σου Θοδωρή, | μη δεις χειρότερα ακόμα. | Κάτσε στην άκρη της γωνιάς | και τις χαρές σου μέτρα, | θα δεις ποιος είναι ο ντουνιάς | και η ζωή η ψεύτρα. | Η νύχτα είναι παγερή | κι έχει πεθάνει το φεγγάρι | κι όσο υπάρχει το κερί, | καν' το σταυρό σου Θοδωρή, | η νύχτα έχει άλλη χάρη. | Κάτσε στην άκρη της γωνιάς | και τις χαρές σου μέτρα, | θα δεις ποιος είναι ο ντουνιάς | και η ζωή η ψεύτρα.

06. Κάηκε πάλι το κερί Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου | Στίχοι: Κώστας Ρουβέλας
Χαμένος είναι ο ουρανός | κι εγώ θαμμένος ζωντανός | στης απονιάς τ' αμπάρι, | τρίζουν στις πόρτες κλειδαριές | κι απ' τις ανάσες τις βαριές | ύπνος που να με πάρει. | Κάηκε πάλι το κερί κι οι στεναγμοί με ζώνουν, | όσοι πεθαίνουν, τυχεροί γιατί δε μαραζώνουν, | γιατί δε μαραζώνουν. | Χαμένος είναι ο ουρανός | κι εγώ θαμμένος ζωντανός | στης λησμονιάς την άκρη, | μαύρη η ψυχή μου και βαριά | και μόνος φίλος στη βραδιά, | του στεναγμού το δάκρυ. | Κάηκε πάλι το κερί κι οι στεναγμοί με ζώνουν, | όσοι πεθαίνουν, τυχεροί γιατί δε μαραζώνουν, | γιατί δε μαραζώνουν.

07. Σφίγγω τα πικρά μου χείλη Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου | Στίχοι: Κώστας Ρουβέλας
Γνωστοί και φίλοι πέταξαν | την μάσκα που φορούσαν, | πως θα ξοφλούσα νόμιζαν | και με κατηγορούσαν. | Σφίγγω τα πικρά μου χείλη | λέξη να μην πουν ψυχρή | κι αν αυτοί είναι οι φίλοι, | σκέψου τι είναι οι εχθροί, | κι αν αυτοί είναι οι φίλοι, | σκέψου τι είναι οι εχθροί. | Τώρα που ξαναγύρισα | τη μάσκα ξαναβάζουν | αδέρφι με φωνάζουνε | και όλοι με θαυμάζουν. | Σφίγγω τα πικρά μου χείλη | λέξη να μην πουν ψυχρή | κι αν αυτοί είναι οι φίλοι, | σκέψου τι είναι οι εχθροί, | κι αν αυτοί είναι οι φίλοι, | σκέψου τι είναι οι εχθροί.

08. Αν μιλούσε το ποτήρι Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου | Στίχοι: Κώστας Ρουβέλας
Αν μιλούσε το ποτήρι κάθε βράδυ που τα πίνω, | θα ' λεγε πόσο φαρμάκι στη ζωή μου καταπίνω, | για τον πόνο το δικό σου που σαν πυρκαγιά με καίει | και σκοτώνει την ψυχή μου, άδικα, χωρίς να φταίει. | Πώς να βρω τη γιατρειά με καρδιά κουρελιασμένη, | πώς να ζω στην απονιά με μι' αγάπη γελασμένη, | ψάχνω να 'βρω λησμονιά μέσα στου πιοτού τη ζάλη | μα κι αν πίνω κι αν μεθώ, πλάι μου σε βλέπω πάλι. | Εφιάλτης στη ζωή μου η σκιά σου μου 'χει γίνει | κι η φωτιά που μου 'χεις βάλει, απ' τα στήθια μου δε σβήνει, | αν μιλούσε το ποτήρι κάθε βράδυ που τα πίνω, | θα ' λεγε πόσο φαρμάκι στη ζωή μου καταπίνω. | Πώς να βρω τη γιατρειά με καρδιά κουρελιασμένη, | πώς να ζω στην απονιά με μι' αγάπη γελασμένη, | ψάχνω να 'βρω λησμονιά μέσα στου πιοτού τη ζάλη | μα κι αν πίνω κι αν μεθώ, πλάι μου σε βλέπω πάλι.

09. Άνθρωπέ μου μη γελιέσαι Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου | Στίχοι: Κώστας Ρουβέλας
Ποιος την πόρτα θα σ' ανοίξει | στης ζωής την απονιά, | ποιος το δρόμο θα σου δείξει | για να βρεις τη λησμονιά. | Άνθρωπέ μου μη γελιέσαι | δε σε ξέρει εδώ κανείς. | απ' την ώρα που γεννιέσαι | έχεις πάψει και να ζεις. | Ποιος στην πίκρα σου θα κλάψει | στην ζωή όταν βρεθείς, | ποιος φωτιά θα σου ανάψει | στον χιονιά να ζεσταθείς. | Άνθρωπέ μου μη γελιέσαι | δε σε ξέρει εδώ κανείς. | απ' την ώρα που γεννιέσαι | έχεις πάψει και να ζεις.

10. Άνθρωποι και ανθρωπάκια Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου | Στίχοι: Κώστας Ρουβέλας
Ένας μεθυσμένος κλαίει | σε μι' απόμερη γωνιά | και βαριές κουβέντες λέει | για τον ψεύτη το ντουνιά. | Άνθρωποι και ανθρωπάκια | τον κεράσανε φαρμάκια, | του κρασιού τα μοιρολόγια | είναι του καημού του λόγια, | άνθρωποι και ανθρωπάκια | τον κεράσανε φαρμάκια. | Ένας μεθυσμένος κλαίει | μες στη νύχτα την βαριά, | τάχα ποιο είναι το μαράζι | που του καίει την καρδιά. | Άνθρωποι και ανθρωπάκια | τον κεράσανε φαρμάκια, | του κρασιού τα μοιρολόγια | είναι του καημού του λόγια, | άνθρωποι και ανθρωπάκια | τον κεράσανε φαρμάκια.

11. Παράξενη αγάπη Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου | Στίχοι: Κώστας Ρουβέλας
Επαναστάτη με το πείσμα σου με κάνεις | κι αφού με φτάσεις μέχρι να παραμιλώ, | πέφτεις στα πόδια μου και λες πως θα πεθάνεις, | όταν θα μάθεις ξένα χείλη πως φιλώ. | Παράξενη αγάπη η δική σου | και άκρη στην καρδιά σου δε θα βρω, | τη μία μου χαρίζεις την ψυχή σου, | την άλλη με κοιτάζεις σαν εχθρό. | Επαναστάτη για το τίποτα με κάνεις, | σαν να 'χεις στοίχημα τα νεύρα να μου σπας, | γίνεσαι θύμα μου αν πω ότι με χάνεις | κι είναι μυστήριος ο τρόπος π' αγαπάς. | Παράξενη αγάπη η δική σου | και άκρη στην καρδιά σου δε θα βρω, | τη μία μου χαρίζεις την ψυχή σου, | την άλλη με κοιτάζεις σαν εχθρό.

12. Κλάψε θεατρίνα Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου | Στίχοι: Κώστας Ρουβέλας
Θα 'ρθει καιρός να νιώσεις συνείδηση βαριά | κι όλα θα τα πληρώσεις, αδίστακτη καρδιά, | για τα αμαρτήματά σου θα κατακρίνεσαι | και τότε, θεατρίνα, να υποκρίνεσαι. | Χλωμό το πρόσωπό σου | θα 'ναι στον προβολέα, | κι αν βρεις τον άνθρωπό σου, | θα κλείνει, θα κλείνει, θα κλείνει η αυλαία. | Θα 'ρθει καιρός να κλάψεις αχάριστη ψυχή | και στον τρελό σου ρόλο, να παίζεις μοναχή, | σκιές και εφιάλτες θα σε τρομάζουνε | και "κλάψε θεατρίνα" θα σου φωνάζουνε. | Χλωμό το πρόσωπό σου | θα 'ναι στον προβολέα, | κι αν βρεις τον άνθρωπό σου, | θα κλείνει, θα κλείνει, θα κλείνει η αυλαία, | κι αν βρεις τον άνθρωπό σου, | θα κλείνει, θα κλείνει, θα κλείνει η αυλαία.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης