Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

Οι μεγάλες επιτυχίες





















01. Στους μπαξέδες Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Στους μπαξέδες και στους ταρσανάδες | ήρθες να μου κόψεις μια ζωή | κι ο βοριάς που ματώνει στις Κυκλάδες | μ' άλλα λόγια φτώχεια και κρασί. | Σε μια θάλασσα μαλαματένια | στολισμένος μάγκας και νταής | ήρθες να, αχ, να μου πεις κρυφά και μένα | τον καημό της Φραγκοσυριανής. | Θα σου στήσω στις γωνιές καρτέρι | ξόβεργα σ' αυλές κι ανηφοριές | για να μάθεις, αχ, βρε μαύρο περιστέρι | να μη δίνεις άλλες συμφορές.

02. Θα κλείσω τα μάτια Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Άκης Πάνου | Στίχοι: Άκης Πάνου
Σε πότισα το πιο γλυκό μου δάκρυ | με πότισες τον πιο γλυκό καημό | σε άγγιξα στου ονείρου μου την άκρη | και στράγγιξα τον πρώτο στεναγμό | Θα κλείσω τα μάτια θ' απλώσεις τα χέρια | να βρουν να φωλιάσουν λευκά περιστέρια | αγάπη μου πρώτη αγάπη μεγάλη | θα κλείσω τα μάτια κι όπου με βγάλει | Λαχτάρησα ζωή απ' τη ζωή σου | λαχτάρησες το φως του αυγερινού | στα σύννεφα περπάτησα μαζί σου | κι ανοίξανε οι πόρτες τ' ουρανού | Θα κλείσω τα μάτια θ' απλώσεις τα χέρια | να βρουν να φωλιάσουν λευκά περιστέρια | αγάπη μου πρώτη αγάπη μεγάλη | θα κλείσω τα μάτια κι όπου με βγάλει

03. Πρέπει Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Άκης Πάνου | Στίχοι: Άκης Πάνου
Ασφαλώς και δεν πρέπει να μας δούνε παρέα | Επεράσαμε ωραία λίγες ώρες μαζί | Είναι η πρώτη μας νύχτα, πρώτη και τελευταία | Ασφαλώς και δεν πρέπει να μας δούνε παρέα | Ασφαλώς και το ξέρω πως δεν είμαστε ίδια | Μοναχά στα παιχνίδια είμαστε όλοι παιδιά | Και αν εσύ το ξεχάσεις η ζωή στο θυμίζει | Και πεθαίνει η αγάπη και σωπαίνει η καρδιά | Είμαι εκείνη που είμαι και έχεις όνομα κάποιο | Σε χρυσό κόσμο σάπιο δεν χωράω να μπω | Κάνε εκείνο που πρέπει, όλα τα επιτρέπει | Το δικό σου το πρέπει ένα πρέπει θαμπό

04. Ο αλήτης Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας | Στίχοι: Αλέξανδρος Καγιάντας
Στέκει στου δρόμου κάποια άκρη μοναχός | θαρρείς και κρύβει τη ντροπή του στο σκοτάδι | Όμως τι φταίει αν γεννήθηκε φτωχός | Τι φταίει αυτός, αν της ζωής | αν της ζωής είναι ρημάδι | Αλήτη δίχως αγάπη με δίχως μάνα και δίχως σπίτι | Αλήτη μες στη μανία του βορρά μικρό σπουργίτι | Αλήτη | Κι όμως κι αυτός ίσως μπορέσει μια φορά | να βρει ένα όνειρο μια αγκάλη ένα απάγκιο | να βρει δυο χέρια να του δώσουνε φτερά | και τα δυο χείλη για να του δώσουνε κουράγιο | Αλήτη δίχως αγάπη...

05. Που ήσουν και χάθηκες Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας | Στίχοι: Αλέξανδρος Καγιάντας
Είναι μεσάνυχτα και δεν κοιμάμαι | στην άδεια κάμαρα σε νοσταλγώ, | είναι μεσάνυχτα και σε θυμάμαι | και με το νου μου σ' αναζητώ. | Μα όταν θέλησα να σου μιλήσω | για τη χαρά μου που 'χες φανεί | πού 'σουν και χάθηκες να σε ρωτήσω | τα μάτια ανοίγω κι έχεις χαθεί. | Είναι μεσάνυχτα και δεν κοιμάμαι... | Και να, απρόσμενα στέκεις μπροστά μου | τα χέρια απλώνεις και μου γελάς, | μπαίνεις με βήμα αργό στην κάμαρά μου | με αγκαλιάζεις και με φιλάς. | Μα όταν θέλησα να σου μιλήσω | για τη χαρά μου που είχες φανεί | πού 'σουν και χάθηκες να σε ρωτήσω | τα μάτια ανοίγω και έχεις χαθεί | Είναι μεσάνυχτα και δεν κοιμάμαι...

06. Το γράμμα και η φωτογραφία Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας | Στίχοι: Αλέξανδρος Καγιάντας
Μια παλιά φωτογραφία | κι ένα γράμμα ξεχασμένο | κάποιο όνειρο χαμένο | μου θυμίσανε ξανά. | Και στα χέρια σαν το πήρα | με λαχτάρα όπως πρώτα | άνοιξε του νου η πόρτα | και προβάλλαν τα παλιά. | Οι αναμνήσεις γίνανε βόλια | να πέτρωνες καρδιά μου δόλια | να πέτρωνες καρδιά μου δόλια | να μη σε πλήγωναν. | Μέσα απ' τη φωτογραφία | πάλι μου χαμογελούσε | και στο γράμμα μου μιλούσε | όπως τότε τρυφερά. | Και ξανάζησα για λίγο | τα παλιά τα χτυποκάρδια | τ' αξημέρωτα τα βράδια | τα ατέλειωτα φιλιά. | Οι αναμνήσεις γίνανε βόλια | να πέτρωνες καρδιά μου δόλια | να πέτρωνες καρδιά μου δόλια | να μη σε πλήγωναν.

07. Παιδί της νύχτας Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας | Στίχοι: Νίκος Μπακογιάννης
Παιδί της νύχτας, πού γυρίζεις και πού πας; | στην σκοτεινή και την μεγάλη πολιτεία | κλειστά τις πόρτες συναντάς όπου χτυπάς | δίνεις αγάπη, για να βρεις αχαριστία | Παιδί της νύχτας | πού'χεις μέσα σου καρδιά | μοιάζεις πουλί | που 'χει χαθεί μες στον νοτιά | Παιδί της νύχτας σαν το κρίνο το χλωμό | είσαι γερμένος στο σπασμένο τ' ανθογυάλι | κρύβεις στα χείλια της ψυχής τον στεναγμό | και στην ματιά σου κάποια πίκρα σου μεγάλη

08. Στην πόρτα του παράδεισου Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Στην πόρτα του παράδεισου | μια νύχτα με τ' αγιάζι | ένα πουλάκι κάθεται | με πόνο και μαράζι | και τραγουδάει και μιλάει | και βαριαναστενάζει. | Στην πόρτα του παράδεισου | μια νύχτα με τ' αγιάζι. | Την πόρτα ετούτη όποιος περνά | μονάχος τη διαβαίνει | δεν έχει φίλο να πονά | μήτε μανούλα ν' αγρυπνά | και να τον περιμένει. | Στην πόρτα του παράδεισου | φυτρώνει ένα δεντράκι | μα του καημού τα δάκρυα | του γίνανε φαρμάκι | κι ο χωρισμός κι η ξενιτιά | αχ αυτή η ξενιτιά | μαχαίρι και φαρμάκι. | Στην πόρτα του παράδεισου | φυτρώνει ένα δεντράκι.

09. Η κορδέλα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Γιάννης Λογοθέτης
Τό 'να σπίτι ακουμπισμένο πλάι στ' άλλο | δυο παιδάκια με παράπονο μεγάλο | μια κορδέλα, μοναχή στο μανταλάκι | και στον ουρανό κλαίει το φεγγαράκι | Κλαίει για τον αυγερινό | ετών: είκοσι ένα | που χάθηκε στον ουρανό | έτος: σαράντα ένα | Οι εργάτες ξεκινήσανε και πάνε | και τα χρόνια Παναγιά μου πως περνάνε | κι η κορδέλα, μοναχή στο μανταλάκι | και στον ουρανό κλαίει το φεγγαράκι

10. Εγώ είμαι εγώ Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Πυθαγόρας
Εγώ είμ΄ εγώ κι άλλη δεν είμαι | έλ' από δω κι ύστερα κρίνε | Ένα σπασμένο ποτήρι | κι ένα παραθύρι | που βλέπω εσένανε και τον Θεό | Εγώ είμ΄ εγώ κι ας έχω φτώχεια | και τραγουδώ στ' ανεμοβρόχια | Ένα σπασμένο κρεβάτι | κι ένα κανάτι | που πίνω εσένανε που αγαπώ | Εγώ είμ΄ εγώ στρείδι στον βράχο | δίχως δραχμή κι όλα μου τά'χω | Ένα σπασμένο τραπέζι | κι ένα πετιμέζι | όλες οι πίκρες μου σαν σε φιλώ.

11. Και γεια χαρά Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Γιάννης Λογοθέτης
Πάρε την καρδούλα μου για παρακαταθήκη | ναι στα σοβαρά | Πάω στην μάνα μου στη Σαλονίκη | και γεια χαρά | Παίρνω το απόγευμα την αμαξοστοιχία | ναι στα σοβαρά | τελειώσαμε, τέρμα τα αστεία | και γεια χαρά | Τα υπάρχοντά μου σου τα γράφω διαθήκη | ναι στα σοβαρά | Πάω στ' αδέρφια μου στην Σαλονίκη | και γεια χαρά

12. Έτσι είν’ η ζωή Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Γιάννης Λογοθέτης
Μια φορά κι εγώ κοίταξα πίσω | είπα να χαθώ να μη γυρίσω | Έτσι είν' η ζωή και πώς να την αλλάξεις | άλλοι κλαίνε κι άλλοι γελάνε δηλαδή | έτσι είν' η ζωή και πώς να την ξεγράψεις | πώς να την ξεγράψεις με μολύβι και χαρτί | Κράτα μου το χέρι κράτα το παράπονό μου | κράτα την καρδιά σου ώσπου να 'ρθει το πρωί | και να θυμηθείς πριν φύγεις να σου δώσω | κόκκινο γαρίφαλο κι ένα γλυκό φιλί | Μια φορά κι εγώ είπα να φύγω | από τους καημούς για να ξεφύγω | Έτσι είν' η ζωή και πώς να την αλλάξεις | άλλοι κλαίνε κι άλλοι γελάνε δηλαδή | έτσι είν' η ζωή και πώς να την ξεγράψεις | πώς να την ξεγράψεις με μολύβι και χαρτί | Κράτα μου το χέρι κράτα το παράπονό μου | κράτα την καρδιά σου ώσπου να 'ρθει το πρωί | και να θυμηθείς πριν φύγεις να σου δώσω | κόκκινο γαρίφαλο κι ένα γλυκό φιλί

13. Άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Γιάννης Λογοθέτης
Άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε | καραβάκια στο ταξίδι δε με παίρνετε, καλέ; | Δε με παί-, δε με παίρνετε, καλέ | ίσαμε το Γαλαξίδι, δε με παίρνετε, καλέ; | Ένα και δύο μετράω τα κύματα | έγια μόλα, έγια λέσα, | ποιος θα με φέρει κοντά σου, καρδούλα μου | και στην αγκαλιά σου μέσα; | Ένα και δύο σου στέλνω μηνύματα | ναι, και το σταυρό μου κάνω, | αν δε με πάρεις κοντά σου, καρδούλα μου | να το ξέρεις, θα πεθάνω. | Άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε | καραβάκια στο ταξίδι δε με παίρνετε, καλέ; | Άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε | καραβάκια στο Αιγαίο, δε με βλέπετε, καλέ; | Δε με βλέ-, δε με βλέπετε, καλέ | όπου μέρα νύχτα κλαίω, δε με βλέπετε, καλέ; | Ένα και δύο μετράω τα κύματα...

14. Το ρούχο σου το θαλασσί Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Το ρούχο σου το θαλασσί | που γκρέμισ' ένα μαγαζί | ρήμαξε τρία σπιτικά | και μιαν αρραβωνιαστικιά | Ερήμωσε κι ένα στενό | που το 'χα βράδυ να περνώ | κι αδειάσανε μια εκκλησιά | τα ρούχα σου τα θαλασσιά | Το ρούχο σου το θαλασσί | με πότισε παλιό κρασί | κάντο κομμάτια δεν βαστώ | και μοίρασέ το φυλαχτό

15. Αγκαλιά και πλάι-πλάι Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Πυθαγόρας
Αγκαλιά και πλάι, πλάι | κοιμηθήκαμε στην άμμο, | κι ονειρεύτηκα βραδιά του Μάη | πως παρέα ήμασταν στη Σάμο. | Εγώ αγεράκι στο νησί | και στο βουνό το κύμα, | ούτε δικός μου είσ' εσύ, | σ' αγαπώ και είναι κρίμα. | Μ' ένα θαλασσί φουστάνι | γι' αρραβώνα και για γάμο, | σφύριζαν καράβια στο λιμάνι | και σαντούρια παίζανε στη Σάμο.

16. Η θαλασσινή Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Μιχάλης Κατσαρός
Στις καλύβες μια φορά ζούσε η Θαλασσινιά. | Ζούσε κάτω στο γιαλό και λουζόταν στο νερό. | Και μια νύχτα που φυσούσε και ζητούσε και ζητούσε | παλικάρι και παιδί που έφυγε μες τη βροχή. | Πούθε πήγε το παιδί Θαλασσινή, πού 'χει πάει το πουλί; | Ο αϊτός, το χελιδόνι και μας λιώνανε οι πόνοι. | Στις καλύβες καίει, καίει το γιαλό καίει την άμμο, καίει το νερό. | Παλικάρι πια δεν βρίσκει τ' όνειρό της να μεθύσει. | Στις καλύβες μια φορά ζούσε η Θαλασσινιά. | Ζούσε κάτω στο γιαλό και λουζόταν στο νερό.

17. Μεσόγειος Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Georges Moustaki | Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Μεσόγειο τη λεν και παίζουνε γυμνά | παιδιά με μαύρα μάτια αγάλματα πικρά | γέννησε τους Θεούς, τον ίδιο το Χριστό | το καλοκαίρι εκεί δεν τρέμει τον καιρό | μεσ' τη Μεσόγειο | Το αίμα τους αιώνες σκάλισε εκεί | τα βράχια και τους κάβους και τη βαθιά σιωπή | νησιά σαν περιστέρια αιώνιες φυλακές | το καλοκαίρι εκεί δεν τρέμει τις βροχές | μεσ' τη Μεσόγειο | Οι κάμποι κι οι ελιές χάνονται στη φωτιά | τα χέρια μένουν μόνα κι άδεια τα κορμιά | λαοί της συμφοράς και πίκρα του θανάτου | το καλοκαίρι εκεί δε χάνει τα φτερά του | μεσ' τη Μεσόγειο | εδώ στη λίμνη αυτή γεννήθηκα κι εγώ | μεσόγειος του φόβου και των πικρών καιρών | τα όνειρα που 'παίζαν στα βαθιά νερά | γινήκαν δέντρα μόνα στα ξερά νησιά | μεσ' τη Μεσόγειο | Τον Παρθενώνα κρύβουν σύννεφα βαριά | στην Ισπανία εχάθη η λέξη

18. Σπίτι παλιό Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Νίκος Λαβράνος | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Είχε αυλή, είχε μάντρα και πηγάδι | κι είχε τσαμπιά η γριά κληματαριά. | Κι ήταν φορές που ποτέ δε 'ρχόταν βράδυ | για να γυρνούν με τα τσέρκια τα παιδιά. | Σπίτι παλιό, | κρυφό σχολειό στα πρώτα μας φιλιά. | Σπίτι παλιό, | ήσουν εδώ, Φυλής και Δεριγνί. | Σπίτι παλιό, | πες μου γιατί πετάξαν τα πουλιά | κι ήρθαν φωνές και μηχανές κι η άσφαλτο η στεγνή. | Είχε αυλή που ευώδιαζε ασβέστη | κι ήταν γλυκιά σαν το μέλι η χαρουπιά. | Κι ήσουν κι εσύ ξαφνικά "Χριστός Ανέστη" | κι ήσουν κι εσύ που δεν θα ξανάβρω πια.

19. Πες πως είναι ένα σπίτι Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Αντώνης Στεφανίδης | Στίχοι: Μάνος Κουφιανάκης
Δεν είσαι η πρώτη μου αγάπη | Μα είσαι η τελευταία | Νοιώθω τα χρόνια μου που φύγαν | Πως χάθηκαν λαθραία | Δεν είσαι εσύ ένας σταθμός μου | Μα είσαι εσύ το τέρμα | Δεν είσαι ο ήλιος που προβάλλει | Μες στην ζωής το γέρμα | Πες πως είναι ένα σπίτι | που ζητάει ιδιοκτήτη | Η δική μου η καρδιά | Με παράθυρα κλεισμένα | Μα το άνοιξα για σένα | Και σου δίνω τα κλειδιά | Δεν είσαι ο πρώτος έρωτάς μου | Μα είσαι ο πιο μεγάλος | Όσα εσύ μού'χεις χαρίσει | Δεν μου 'χει δώσει άλλος | Δεν είσαι εσύ κάτι τυχαίο | Μια κάποια γνωριμία | Είσαι το μόνο μου πιστεύω | Η μόνη μου θρησκεία

20. Έχω εσένα ν’ αγαπώ Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου | Στίχοι: Νίκος Βρεττός
Το πρόσωπό σου αυγουστιάτικο φεγγάρι | κι είναι τα μάτια σου γεμάτα ουρανό. | Δίπλα σου ο ήλιος δείχνει ασήμαντο λυχνάρι, | δίπλα σου ξέχασα να κλαίω και να πονώ. | Έχω εσένα ν' αγαπώ | κι όλου του κόσμου τις χαρές τις έχω. | Έχω εσένα ν' αγαπώ | γι' αυτό ξεχνάω τους καημούς κι αντέχω. | Έχω εσένα ν' αγαπώ | κι όλου του κόσμου τις χαρές τις έχω. | Είν' η καρδιά σου του παράδεισου κομμάτι | κι είν' η φωνή σου μελωδία αγγελική. | Δίπλα σου φέγγει η καλύβα σαν παλάτι, | δίπλα σου νιώθω κάθε μέρα Κυριακή.

21. Κρίμα που δεν ξέρεις ν’ αγαπιέσαι Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Νίκος Λαβράνος | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Σταγόνα, σταγόνα μάζευα νερό | δροσιά για να σου χαρίσω | μα εσύ κάποια μέρα μού 'πες δεν μπορώ | τη δίψα μου προτιμώ. | Κρίμα να μην ξέρεις ν' αγαπιέσαι | μια καρδιά χρυσάφι ν' απαρνιέσαι | κρίμα να μην ξέρεις να σκορπιέσαι στη χαρά | αχ, φουκαρά. | Εγώ σ' αγαπάω δίχως τελειωμό | κι ας σβήσω από αγάπη | μα εσύ που θα ζήσεις θα 'χεις τον καημό | που μ' έστειλες στο χαμό.

22. Εκεί ανάμεσα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Αντώνης Στεφανίδης | Στίχοι: Μάνος Κουφιανάκης
Εκεί ανάμεσα στα χρόνια τα χαμένα | Σε κάτι όνειρα παλιά ξεθωριασμένα | Σε κάτι ελπίδες μου που σβήσανε και πάνε | Εκεί ανάμεσα να φεύγεις σε θυμάμαι | Και η καρδιά μου να χωρίζεται στα δύο | Και να νομίζω η ζωή μου πως τελειώνει | Και να φωνάζω γύρνα πίσω σ'αγαπώ | Τα χρόνια φεύγουν μα δεν γύρισες ακόμη | Εκεί ανάμεσα στα έρημα τα σπίτια | Που τα θυμούνται όταν βρέχει τα σπουργίτια | Σε καλοκαίρια που ποτέ δεν γυρνάνε | Εκεί ανάμεσα να φεύγεις σε θυμάμαι

23. Οδός Κηφισίας Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Λάκης Παπαδόπουλος
Πόσα κατεστραμμένα βράδια | Μετράς πεζοδρόμια στην Κηφισίας | Δυο, δυο τα βήματά σου αλφάδια | Στενά ταξίδια φαντασίας | Στις ερημιές και στα σκοτάδια | Η νύχτα εσύ κι η πολιτεία | Πρόσωπα δυστυχισμένα άδεια | Που περιφέρουν την ανία | Όλα είναι ψεύτικα τα βράδια | Στην πεθαμένη Κηφισίας | Γεύση από φτηνή σαμπάνια | Γέλιο από άνοστα αστεία | Κι εσύ αποκομμένη μόνη | Χαμένη μες στην αηδία | Ψάχνεις μια γεύση σαν αφιόνι | Ηθοποιός από βουβή ταινία

24. Τ’ άστρα θα φύγουνε Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος | Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Τ' άστρα θα φύγουνε ό,τι κι αν κάνεις | Τα χείλη πνίγονται ό,τι κι αν πεις | Οι δρόμοι απλώνουνε γιατί με χάνεις | Ο ήλιος έγειρε για να με βρεις | Κάπου θα πάμε μ΄ αυτήν την πίκρα | Η μοίρα έγινε βάλτος βαθύς | Τρέμουν τα λόγια μας η φύτρα τρέμει | Ποιος δρόμος έμεινε να σηκωθείς;

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης