Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

Ο Στέλιος Καζαντζίδης τραγουδά Μανώλη Χιώτη





















Ο Στέλιος Καζαντζίδης σε τραγούδια του Μανώλη Χιώτη

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

01. Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ, | την έδιωξα μήπως και ησυχάσω, | την χώρισα όμως τι να σας πω, | δεν μπόρεσα στιγμή να την ξεχάσω | Την έδιωξα να πάει μακριά μου | μα όμως τη ζητάει η καρδιά μου. | Την έδιωξα να μην καταστραφώ, | την έδιωξα μήπως και λησμονήσω, | την χώρισα, τι πάθος φοβερό, | δεν μπόρεσα μιαν άλλη ν' αγαπήσω. | Την έδιωξα να πάει μακριά μου | μα όμως τη ζητάει η καρδιά μου.

02. Παράκλησις Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Γιώργος Βρούβας
Κάνε τη νύχτα μου αυγή | τον ήλιο να χορτάσω | και τα χειλάκια σου πηγή | να πιω να ξεδιψάσω. | Κάνε τον πόνο μου γιορτή | πριν σβήσω απ' το κλάμα | κάνε το δρόμο μου πλατύ | για να μας φέρει αντάμα. | Κάνε τα χέρια σου φωλιά | να μπω να ξαποστάσω | και μη θυμάσαι τα παλιά | κι εγώ θα τα ξεχάσω. | Κάνε τη νύχτα μου αυγή | θα στο χρωστώ για χάρη | και την αγάπη σου πουλί | και στείλ’ το για να με πάρει

03. Απόψε φίλα με Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Απόψε είναι πια για μας | η νύχτα η τελευταία | απόψε μείνε ως το πρωί | και κάνε μου παρέα | Απόψε φίλα με να με χορτάσεις | αύριο φεύγω και θα με χάσεις | απόψε φίλα με κι αγκάλιασέ με | αύριο φεύγω λησμόνησέ με | Θα πάρω πια τα μάτια μου | Κι όπου με βγάλει η άκρη | Θα φύγω και θα με ζητάς | Θα κλαις με μαύρο δάκρυ | Απόψε φίλα με να με χορτάσεις | αύριο φεύγω και θα με χάσεις | απόψε φίλα με κι αγκάλιασέ με | αύριο φεύγω λησμόνησέ με | Του χωρισμού μας αύριο | η μέρα ξημερώνει | η άτυχη αγάπη μας | απόψε τελειώνει | Απόψε φίλα με να με χορτάσεις | αύριο φεύγω και θα με χάσεις

04. Έφυγες και πού μ' αφήνεις Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Στο κατώφλι ένα γράμμα πεταμένο | και στη πόρτα κρεμασμένα τα κλειδιά | έτσι βρήκα σκοτεινό και ρημαγμένο | το φτωχό μας το σπιτάκι μια βραδιά | Έφυγες και που μ' αφήνεις | ένα σπίτι πώς το κλείνεις | Η μικρή μας καμαρούλα μόλις μπήκα | βλέπω άδειο το κρεβάτι κι ορφανό | και τη βέρα στο προσκέφαλό σου βρήκα | ποιος σε πήρε, που να πήγες και πονώ | Έφυγες και που μ' αφήνεις | ένα σπίτι πώς το κλείνεις | Με το κλάμα συντροφιά θα ξενυχτήσω | νοσταλγώντας μια φευγάτη αγκαλιά | το πρωί με τι κουράγιο να ξυπνήσω | με τι όρεξη να πάω στη δουλειά | Έφυγες και που μ' αφήνεις | ένα σπίτι πώς το κλείνεις

05. Θεσσαλονίκη μου Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Θεσσαλονίκη μου μεγάλη φτωχομάνα | εσύ που βγάζεις τα καλύτερα παιδιά | Θεσσαλονίκη μου μεγάλη φτωχομάνα | όπου κι αν πάω σ' έχω πάντα στην καρδιά | Θεσσαλονίκη μου ποτέ δε σ' απαρνιέμαι | είσ' η πατρίδα μου, το λέω και καυχιέμαι | Θεσσαλονίκη με τα τόσα σου μεράκια | βγάζεις τα πιο όμορφα κορίτσια στον ντουνιά | βράδια μποέμικα τραγούδια στα σοκάκια | γλέντια ξενύχτια μες στην κάθε γειτονιά | Θεσσαλονίκη μου ποτέ δε σ' απαρνιέμαι | είσ' η πατρίδα μου, το λέω και καυχιέμαι | Θεσσαλονίκη μου κι αν είμαι μακριά σου | πάντα θυμάμαι τ' όνομά σου το γλυκό | αχ πώς νοστάλγησα να ξαναρθώ κοντά σου | κι ας ξεψυχήσω μπρος τον Πύργο το Λευκό | Θεσσαλονίκη μου ποτέ δε σ' απαρνιέμαι | είσ' η πατρίδα μου, το λέω και καυχιέμαι

06. Καλύτερα μια μαχαιριά Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Κι απόψε πάλι μοναχός | εγώ θα ξενυχτίσω | στην πονεμένη μου καρδιά | έχω κρυφή παρηγοριά | πως θα γυρίσεις πίσω | Καλύτερα, καλύτερα μια μαχαιριά | να μου 'δινες μες στην καρδιά | παρά που έφυγες μακρυά | και δεν ξαναγυρίζεις | Η φλόγα που 'χω στην καρδιά | αδύνατο να σβήσει | αγάπη μου σε καρτερώ | και να πιστέψω δεν μπορώ | πως έχουμε χωρίσει | Καλύτερα, καλύτερα μια μαχαιριά | να μου 'δινες μες στην καρδιά | παρά που έφυγες μακρυά | και δεν ξαναγυρίζεις

07. Βρε σαν τα χιόνια Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Βρε σαν τα χιόνια βρε πόσα χρόνια | είχες χαθεί απ'την παλιά μας γειτονιά | σε καρτερούσα και σε ζητούσα | για να σε βρω είχα χαλάσει το ντουνιά. | Τη γειτονιά μας ξέχασες | τα παιδικά μας χρόνια | θυμάσαι τότε μ' άφησες | χωρίς καμιά συμπόνια | και τώρα ξαναγύρισες | στο πατρικό σου σπίτι | όπως γυρίζει στη φωλιά | ένα μικρό σπουργίτι. | Σαν σε κοιτάζω αναστενάζω | και ζωντανεύει η αγάπη η παλιά | κι αν το θελήσεις για να γυρίσεις | σε περιμένω μ' ανοιχτή την αγκαλιά. | Τη γειτονιά μας ξέχασες | τα παιδικά μας χρόνια | θυμάσαι τότε μ' άφησες | χωρίς καμιά συμπόνια | και τώρα ξαναγύρισες | στο πατρικό σου σπίτι | όπως γυρίζει στη φωλιά | ένα μικρό σπουργίτι.

08. Μη μου χαλάς τα γούστα μου Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Μη μου χαλάς τα γούστα μου, | μη μου χαλάς τα κέφια, | γιατί έχω απόψε στην καρδιά, | μεράκια και σεκλέτια. | Παιδί μου, το χατίρι σου, εγώ δε στο χαλάω, | μαζί σου και στην κόλαση και όπου θέλεις πάω, | μαζί σου και στην κόλαση και όπου θέλεις πάω, | παιδί μου, το χατίρι σου, εγώ δε στο χαλάω. | Σήκω, χτενίσου όμορφα | και ντύσου μάνι, μάνι | και βάλε κούκλα μου γλυκιά | το πιο όμορφο φουστάνι. | Παιδί μου, το χατίρι σου, εγώ δε στο χαλάω, | μαζί σου και στην κόλαση και όπου θέλεις πάω.

09. Θέλω να πω τον πόνο μου Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης & Μανώλης Χιώτης
Θέλω να πω τον πόνο μου | και το παράπονό μου, | να κλάψουν μάνες σήμερα | και να λυγίσουν σίδερα | απ' το βαρύ καημό μου. | Θα κλάψουν μάνες σήμερα | και θα λυγίσουν σίδερα. | Το κλάμα έχω συντροφιά | στη μαύρη μοναξιά μου, | παλιοζωή σε χόρτασα, | κουράστηκα κι απόστασα, | μαράζωσε η καρδιά μου. | Θα κλάψουν μάνες σήμερα | και θα λυγίσουν σίδερα. | Τα δάκρυα που έχυσα | αν τα 'χα μαζεμένα, | ποτάμι θα γινότανε | κι αχάριστη, θα 'ρχότανε | να έπνιγε εσένα.

10. Μια μέρα πριν πεθάνω Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Αχ, αν ήξερα ποια μέρα θα πεθάνω | βρε μπαμπέση και αχάριστε ντουνιά | αχ, αν ήξερα το πότε θα πεθάνω | μια μεγάλη θα σου έκανα ζημιά. | Μια μέρα πριν πεθάνω | ζημιές πολλές θα κάνω. | Αχ, αν ήξερα πια μέρα θα πεθάνω | βρε γυναίκα εγωίστρια, κακιά | θα ερχόμουνα την τελευταία νύχτα | να σου βάλω μες στο σπίτι σου φωτιά. | Μια μέρα πριν πεθάνω | ζημιές πολλές θα κάνω. | Έχει γούστο να πιστέψατε τι είπα | και στο τέλος να με πείτε και τρελό | ούτε έκανα κακό, ούτε θα κάνω | είμαι μάλαμα παιδάκι και καλό.

11. Αν ήξερες ποιος είμαι εγώ Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Αν θες να δεις ποιος είμαι εγώ | και τι αξία έχω | τράβα και ρώτα να σου πουν | πόσες γυναίκες μ' αγαπούν | κι εγώ δεν τις προσέχω | Αν ήξερες ποιος είμαι γω | και αν μάθεις την ζωή μου | πρέπει να το 'χεις καύχημα | που περπατάς μαζί μου | Εσύ μονάχα μπόρεσες | και μ' έκανες δικό σου | όταν με πρωτοφίλησες | μες την καρδία μου μίλησες | και ζω ποια στο πλευρό σου | Είδαν πολλά τα μάτια μου | μέσα σ' αυτήν την πλάση | γλέντια, ξενύχτια, και πιοτά | δόξα, γυναίκες, και λεφτά | τα έχω πια χορτάσει

12. Δώδεκα και πέντε Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Δώδεκα και πέντε κι από την αγωνία | η καρδιά μου τώρα χτυπάει και πονεί | και την έχω στήσει μια ώρα στη γωνία | δώδεκα και πέντε κι ακόμα να φανεί. | Τι να έχει γίνει και πού να έχει πάει | άργησε απόψε, αχ άργησε πολύ | δώδεκα και πέντε και η καρδιά χτυπάει | δίψασαν τα χείλη για ένα της φιλί. | Δώδεκα και πέντε και πάω να κρεπάρω | κι από το κακό μου θα σκάσω, δεν μπορώ | άραγε πού να `ναι να πάω να την πάρω | δώδεκα και πέντε κι ακόμα καρτερώ.

13. Τώρα που είσαι νέα Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Μανώλης Χιώτης
Πάντα πονεμένη, πάντοτε κλαμένη, | τι σε βασανίζει θέλω να μου πεις, | άνοιξ' την καρδιά σου, πες τα μυστικά σου, | ίσως σε βοηθήσω να παρηγορηθείς. | Πες μου τι κρύβεις μες στην καρδιά σου, | πες μου γλυκιά μου τι έχεις κι όλο κλαις, | τι να 'ναι εκείνο που σε πληγώνει | και μαραζώνεις κι εμένα δεν το λες. | Τώρα που 'σαι νέα, όμορφη κι ωραία, | γλέντα απ' το βράδυ μέχρι το πρωί, | μη στεναχωριέσαι και μην τυραννιέσαι, | έτσι είν' ο κόσμος και η παλιοζωή. | Πες μου τι κρύβεις μες στην καρδιά σου, | πες μου γλυκιά μου τι έχεις κι όλο κλαις, | τι να 'ναι εκείνο που σε πληγώνει | και μαραζώνεις κι εμένα δεν το λες.

14. Έγινα μόνος μου γιατρός Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Μουσική: Μανώλης Χιώτης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Γύρισα όλους τους γιατρούς | και τα νοσοκομεία | να μου γιατρέψουν την καρδιά | που μου την πλήγωσες βαριά | όμως δε βρήκα γιατρειά | αγάπη μου καμία. | Κι έγινα μόνος μου γιατρός | κι έσκισα την καρδιά μου | και σ` έβγαλα και σ` έδιωξα | και βρήκα την υγειά μου. | Τώρα που έχω γιατρευτεί | απ` το δικό σου πάθος | ήρθε η σειρά σου, μην ξεχνάς | να κλαις και να με κυνηγάς | κι όπως πονούσα θα πονάς | γιατί έπεσες σε λάθος. | Γίνε λοιπόν κι εσύ γιατρός | και σκίσε την καρδιά σου | όπως την έσκισα κι εγώ | κι έφυγα μακριά σου. | Μα εσύ δεν έχεις δύναμη | δεν έχεις το κουράγιο | γι` αυτό θα είσαι στη ζωή | του έρωτα ναυάγιο.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης