Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

Ζητάς πολλά





















01. Δεν μπορώ να ζήσω Τραγούδι: Σταμάτης Γονίδης
Μουσική: Τάσος Παναγής | Στίχοι: Νίκος Γρίτσης
Θα σε περιμένω, | δεν καταλαβαίνω από λόγια | και ρολόγια | Θα σε περιμένω, | όσο ανασαίνω τον αέρα | νύχτα μέρα | Δεν μπορώ να ζήσω με την απουσία σου, | θέλω την αγάπη και την σημασία σου. | Δεν μπορώ να ζήσω με την απουσία σου, | βάλε την καρδιά μου πάλι στην πορεία σου. | Θα σε περιμένω, | και θα νιώθω ξένο το κορμί μου | επαφή μου. | Θα σε περιμένω, | στο καταραμένο το πλευρό μου | όνειρό μου.

02. Μέρα-νύχτα Τραγούδι: Σταμάτης Γονίδης
Μουσική: Αντώνης Βαρδής | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Έχω μέρες να σε δω | και ν’ ακούσω τη φωνή σου. | Δεν αντέχω να μιλώ | με τον τηλεφωνητή σου. | Έχω μέρες να σε δω | και στην τρέλα έχω φτάσει. | Κλαίω και παραμιλώ, | γύρνα, σε παρακαλώ. | Μου ’λειψες πολύ, το παραδέχομαι. | Λιώνω σαν κερί και σε ζητώ. | Τόση μοναξιά δεν την ανέχομαι. | Πόσο, Θεέ μου, πόσο σ’ αγαπώ. | Μέρα-νύχτα λιώμα, | δεν αντέχω. | Να σε ξεπεράσω δεν μπορώ. | Δίχως την αγάπη σου | δεν γίνεται να ζω. | Μέρα-νύχτα λιώμα, | δεν αντέχω. | Να με καταλάβεις σου ζητώ. | Έστω κι αν με πρόδωσες | ακόμα σ’ αγαπώ. | Έχω μέρες να σε δω, | στο κορμί μου να σε νιώσω. | Δεν υπάρχεις πια εδώ, | γύρνα, σε παρακαλώ. | Μου ’λειψες πολύ, το παραδέχομαι. | Λιώνω σαν κερί και σε ζητώ. | Τόση μοναξιά δεν την ανέχομαι. | Πόσο, Θεέ μου, πόσο σ’ αγαπώ. | Μέρα-νύχτα λιώμα, | δεν αντέχω. | Να σε ξεπεράσω δεν μπορώ. | Δίχως την αγάπη σου | δεν γίνεται να ζω. | Μέρα-νύχτα λιώμα, | δεν αντέχω. | Να με καταλάβεις σου ζητώ. | Έστω κι αν με πρόδωσες | ακόμα σ’ αγαπώ.

03. Δεν έχω τι να πω Τραγούδι: Σταμάτης Γονίδης
Μουσική: Κωνσταντίνος Παντζής | Στίχοι: Σταμάτης Γονίδης
Μη μου ζητάς να σου πώ | σ’ αγαπώ | γιατί δε θα είναι | αλήθεια αυτό | ότι έχω ζήσει με σένα | το’χω σβήσει | Μαζί σου πέρασα πολλά | μα μόνος είμαι πιο καλά | του έρωτά σου ο κύκλος | έχει κλείσει | Δεν έχω τι να πώ | εδώ τελειώνουνε τα λόγια | και σταματάνε τα ρολόγια | κι ατέλειωτο κενό | Δεν έχω τι να πώ | εδώ τελειώνει μια αγάπη | που εσύ τη γέμισες με λάθη | πάω να τρελλαθώ | Δεν έχω τι να πώ | Μη μου ζητάς να το ξανασκεφτώ | έχει τελειώσει για μένα αυτό | τίποτα από σένα δεν ζητάω | Ζήσαμε μια ζωή τρελή | μα έχει ραγίσει το γυαλί | άσε με μόνο μου να σ’αγαπάω | Δεν έχω τι να πώ | εδώ τελειώνουνε τα λόγια | και σταματάνε τα ρολόγια | κι ατέλειωτο κενό | Δεν έχω τι να πώ | εδώ τελειώνει μια αγάπη | που εσύ τη γέμισες με λάθη | πάω να τρελλαθώ | Δεν έχω τι να πώ

04. Ζητάς πολλά Τραγούδι: Σταμάτης Γονίδης 
Μουσική: Τάσος Παναγής | Στίχοι: Ηλίας Φιλίππου
Θέλεις, τίποτα να μη θυμάμαι, | στη ζωή μου κακό έχεις κάνει, | για τα λάθη σου να μη μιλάμε | και κοντά μου να έρθεις και πάλι. | Ζητάς πολλά απ’ την καρδιά που έχεις κάψει, | ζητάς πολλά, όμως εγώ έχω αλλάξει, | τα λάθη σου πονάνε κι ακόμα τα θυμάμαι, | θα `θελα να `τανε αλλιώς, όμως, λυπάμαι. | Θέλεις, όλα να τα ξεπεράσω, | όσα πλήρωσα δίχως να φταίω, | μα δε γίνεται να τα ξεχάσω, | την καρδιά μου ξανά δεν την καίω. | Ζητάς πολλά απ’ την καρδιά που έχεις κάψει, | ζητάς πολλά, όμως εγώ έχω αλλάξει, | τα λάθη σου πονάνε κι ακόμα τα θυμάμαι, | θα `θελα να `τανε αλλιώς, όμως, λυπάμαι.

05. Όλες μου οι νύχτες Τραγούδι: Σταμάτης Γονίδης
Μουσική: Σταμάτης Γονίδης | Στίχοι: Σταμάτης Γονίδης
Απόψε τέλειωσαν τα όνειρα που έκανα | την ώρα που έφευγες τον κόσμο όλο έχανα | στο άδειο σπίτι η μοναξιά με καλωσόρισε | μα για την άδεια μου καρδιά αδιαφόρησε | Απόψε ήρθα στου καημού το αποκορύφωμα | έκλαψα ήπια και να σε ξεχάσω ορκίστηκα | κι αφού τρελάθηκα μες στα δικά σου είδωλα | στο μυαλό μου ήρθες πάλι κι απελπίστηκα | Όλες μου οι νύχτες τώρα θα 'ναι ίδιες | όλες μου οι νύχτες, κρύα φυλακή | Σ' ένα σπίτι άδειο, μια ζωή ναυάγιο | έφυγες ψυχή μου, κι έχω διαλυθεί

06. Ξημερώνει Τραγούδι: Σταμάτης Γονίδης
Μουσική: Κυριάκος Παπαδόπουλος | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Όλου του κόσμου το χρυσάφι κι αν μου δώσεις | δεν το περίμενα εσύ να με προδώσεις | σαν το καράβι που το τσάκισε το κύμα | χίλια κομμάτια μ’ έχεις κάνει κι είναι κρίμα | Και τι να πω που σ’ αγαπώ.... | μου λείπεις και ανησυχώ | Ξημερώνει σβήσαν ολα τ’ άστρα τ’ ουρανού | μα εσύ δε σβήνεις φως μου απ’το νου | Ξημερώνει πού να είσαι τώρα πού γυρνάς | μακριά μου πες μου τώρα πώς περνάς | Δεν έχει τέλος το δικό σου το μαράζι | Αν ζω ή πέθανα καρδιά μου δε σε νοιάζει | Όμως εγώ στα όνειρά μου σε γυρεύω | και στο γαλάζιο των ματιών σου ταξιδεύω | Και τι να πω που σ’ αγαπώ... | μου λείπεις και ανησυχώ | Ξημερώνει σβήσαν όλα τ’ άστρα τ’ ουρανού | μα εσύ δε σβήνεις φως μου απ’ το νου | Ξημερώνει πού να είσαι τώρα πού γυρνάς | μακριά μου πες μου τώρα πώς περνάς

07. Μίλα μου Τραγούδι: Σταμάτης Γονίδης
Μουσική: Σταμάτης Γονίδης | Στίχοι: Γιώργος Τσοχανταρίδης
Δε μιλάς μα ξέρω, κάτι θέλεις να πεις | είμαι μες στο μυαλό σου, δεν μπορείς να κρυφτείς | Έχεις απωθημένα, ξέρω, από παλιά | γιατί σ’ έχω πληγώσει σε μιαν άλλη αγκαλιά | Είπαμε όμως ξεχνάμε τα παλιά | Μίλα μου και πες μου τι νιώθεις για μένα, | βγάλε απ’ την καρδιά σου όσα έχεις κρυμμένα | Ξέσπασε σε μένα όλα τ’ απωθημένα, | ξέρεις ότι ζω και υπάρχω για σένα.. | Μίλα μου.. | Δε μιλάς μα ξέρω, νιώθεις ένα κενό | δε σου φτάνει η συγγνώμη, θες να τιμωρηθώ | Έχεις απωθημένα, ξέρω, από παλιά | γιατί σ’ έχω πληγώσει σε μιαν άλλη αγκαλιά | Είπαμε όμως ξεχνάμε τα παλιά | Μίλα μου και πες μου τι νιώθεις για μένα, | βγάλε απ’ την καρδιά σου όσα έχεις κρυμμένα | Ξέσπασε σε μένα όλα τ’ απωθημένα, | ξέρεις ότι ζω και υπάρχω για σένα | Μίλα μου και πες μου τι νιώθεις για μένα, | βγάλε απ’ την καρδιά σου όσα έχεις κρυμμένα | Ξέσπασε σε μένα όλα τ’ απωθημένα, | ξέρεις ότι ζω και υπάρχω για σένα.. | Μίλα μου..

08. Οδός Τρέλας Τραγούδι: Σταμάτης Γονίδης
Μουσική: Σταμάτης Γονίδης | Στίχοι: Σταμάτης Γονίδης
Πίσω απ' τα κάγκελα κοιτάζει και γελάει | σε ένα δικό του κόσμο ζει, παραμιλάει, | «Θεέ μου τι τρέλα | αυτός ο κόσμος κουβαλάει | που είναι απ' έξω και εδώ μέσα | με κρατάει, | Θεέ μου τι τρέλα | αυτός ο κόσμος κουβαλάει | που είναι απ' έξω και εδώ μέσα | με κρατάει» | Κανείς δεν ρώτησε να μάθει το, γιατί, | έχει ταυτότητα της τρέλας το χαρτί | Ένα μυαλό είχε χειμώνα-καλοκαίρι | γιατί τρελάθηκε | ούτε κι αυτός το ξέρει | Ένα μυαλό είχε χειμώνα-καλοκαίρι | γιατί τρελάθηκε | ούτε κι αυτός το ξέρει | Αυτοί που φταίνε είναι απ' έξω | άδικε κόσμε πως να σε αντέξω | Υποκρισία και αχαριστία | που εγώ τρελάθηκα είναι αιτία | Υποκρισία και αχαριστία | που εγώ τρελάθηκα είναι αιτία | Σε ένα δωμάτιο | ερμητικά κλεισμένο | δεν έχει μείνει τώρα, τι, | να περιμένω | Μου φταίει το σύστημα | που με έχει κλειδωμένο | Οδός της Τρέλας | η διεύθυνση που μένω | Κανείς δεν ρώτησε να μάθει το, γιατί, | έχει ταυτότητα της τρέλας το χαρτί | Ένα μυαλό είχε χειμώνα-καλοκαίρι | γιατί τρελάθηκε | ούτε κι αυτός το ξέρει | Ένα μυαλό είχε χειμώνα-καλοκαίρι | γιατί τρελάθηκε | ούτε κι αυτός το ξέρει

09. Είσαι φωτιά Τραγούδι: Σταμάτης Γονίδης 
Μουσική: Κωνσταντίνος Παντζής | Στίχοι: Σταμάτης Γονίδης
Πάλι ήρθες στη σκέψη μου | για να μ’ αναστατώσεις, | πάλι πέρασ’ η νύχτα | μ’ αναμνήσεις και ποτό, | σε ζητάω και πονάω. | Είσαι φωτιά που μ’ έχεις κάψει, | να σε ξεπεράσω τώρα δεν μπορώ, | μέσ’ στη ζωή μου έχεις γράψει, | δε σε σβήνει ο χρόνος, ούτε το ποτό. | Πάλι η νύχτα μου μια μαχαιριά | που μ’ έχει κόψει, | πάλι τον εαυτό μου | έχω πάψει ν’ αγαπώ, | μου `χεις λείψει, σ’ αγαπάω. | Είσαι φωτιά που μ’ έχεις κάψει, | να σε ξεπεράσω τώρα δεν μπορώ, | μέσ’ στην καρδιά μου έχεις γράψει, | δε σε σβήνει ο χρόνος, ούτε το ποτό.

10. Που πας Τραγούδι: Σταμάτης Γονίδης
Μουσική: Σταμάτης Γονίδης | Στίχοι: Γιάννης Παπαϊωάννου
Ξέρεις τι θα κάνω αν σε χάσω | Ξέρεις τι θα πάθω αν μου φύγεις | Θα `σαι μια θηλιά που θα με πνίγεις | Ξέρεις πως τα πάντα είσαι για μένα | Πως σε βάζω πάνω απ’ τη ζωή μου | μη μου κόβεις την αναπνοή μου | Πού πας | σε ρωτάω | πού πας | μια καρδιά δε πονάς | που πεθαίνει για σένα | Πού πας | σου μιλάω | πού πας | πώς μπορείς και πετάς | μια ζωή στα χαμένα | Ξέρεις τι θα κάνω αν σε χάσω | Ξέρεις πώς θα είμαι αν μ’ αφήσεις | Θα `μαι ζωντανός χωρίς αισθήσεις | Ξέρεις ότι θα παραμιλάω | Και μπορεί να χάσω το μυαλό μου | Είσαι πάνω κι απ’ τον εαυτό μου

11. Αυτό κι αν είναι τρέλα Τραγούδι: Σταμάτης Γονίδης
Μουσική: Τάσος Παναγής | Στίχοι: Ηλίας Φιλίππου
Να μην μπορώ να συνηθίσω | εγώ μακριά σου | να ψιθυρίζω στο άδειο σπίτι | τ’όνομά σου | να κάνω όνειρα για σένα | και για μένα | Αυτό κι αν είναι τρέλα | Ολα εσένα μου θυμίζουν | το μυαλό μου βασανίζουν | στου καπνού τα δαχτυλίδια | στου μυαλού μου τα ταξίδια | Σε ζητώ κι είναι αρρώστεια | ο έρωτάς σου | θάνατος γλυκός | θέλω πια να σε ξεχάσω | μα δεν ξέρω πώς | τί μαρτύριο ζω | ξέρω μόνο εγώ | Σε ζητώ κι είναι αρρώστεια | ο έρωτάς σου | θάνατος γλυκός | θέλω πια να σε ξεχάσω | μα δεν ξέρω πώς | τί μαρτύριο ζω | ξέρω μόνο εγώ | Αυτό κι αν είναι τρέλα | Να μη σε βγάζω ούτε στιγμή | απ’το μυαλό μου | κι όταν πλαγιάζω να σε νιώθω | στο πλευρό μου | και να φιλάω πράγματά σου | αγαπημένα | Αυτό κι αν είναι τρέλα | Ολα εσένα μου θυμίζουν | το μυαλό μου βασανίζουν | στου καπνού τα δαχτυλίδια | στου μυαλού μου τα ταξίδια | Σε ζητώ κι είναι αρρώστεια | ο έρωτάς σου | θάνατος γλυκός | θέλω πια να σε ξεχάσω | μα δεν ξέρω πώς | τί μαρτύριο ζω | ξέρω μόνο εγώ | Αυτό κι αν είναι τρέλα

12. Τόσα μας ενώνουν Τραγούδι: Σταμάτης Γονίδης & Άντζελα Δημητρίου 
Μουσική: Σταμάτης Γονίδης | Στίχοι: Γιάννης Παπαϊωάννου
Τι `ν’ αυτό που δε σ’ αφήνει | να γυρίσεις πάλι πίσω, | τι `ν’ αυτό που μ’ εμποδίζει | να `ρθω να σε συναντήσω. | Τι `ν’ αυτό που μας κρατάει | χωριστά, σαν δύο ξένους, | τι `ν’ αυτό που τυραννάει | τη ζωή μας, επιτέλους. | Τόσα μας ενώνουν, τόσα, που περάσαμε μαζί, | τόσα μας ενώνουν, τόσα, μια ολόκληρη ζωή, | τόσα μας ενώνουν, τόσα, κι είν’ ο έρωτας Θεός μας, | ένα μόνο μας χωρίζει, ο τρελός εγωισμός μας. | Τι `ν’ αυτό που σε θυμώνει | και δεν έρχεσαι, γλυκιά μου, | τι `ν’ αυτό που με μαλώνει | όταν σε ζητώ κοντά μου. | Τι `ν’ αυτό που μας κρατάει | χωριστά, σαν δύο ξένους, | τι `ν’ αυτό που τυραννάει | τη ζωή μας, επιτέλους. | Τόσα μας ενώνουν, τόσα, που περάσαμε μαζί, | τόσα μας ενώνουν, τόσα, μια ολόκληρη ζωή, | τόσα μας ενώνουν, τόσα, κι είν’ ο έρωτας Θεός μας, | ένα μόνο μας χωρίζει, ο τρελός εγωισμός μας.

13. Του έρωτα η μαχαιριά Τραγούδι: Σταμάτης Γονίδης
Μουσική: Χάρης Καλούδης | Στίχοι: Βασίλης Παπατόλης
Όπου χτυπάει ο θάνατος αίμα παντού σταλάζει | Και όπου χτυπάει ο έρωτας ψυχή και αίμα αρπάζει | Όπου χτυπάει ο θάνατος ο πόνος δε μετριέται | Και όποιον χτυπάει ο ερωτάς των εαυτό του αρνιέται | Του έρωτα η μαχαιριά με του θανάτου μοιάζει | Χρόνια παλεύει η ζυγαριά και νικητή δεν βγάζει | Του έρωτα η μαχαιριά με του θανάτου μοιάζει | Και όποιος πάθει την ζημιά κλαίει κι αναστενάζει | Όπου χτυπάει ο θάνατος πυκνό παντού σκοτάδι | Και όπου χτυπάει ο έρωτας γλυκά σε πάει στον Άδη | Όπου χτυπάει ο θάνατος το δάκρυ αργοκυλάει | Και όπου χτυπάει ο έρωτας το αχ δε σταματάει | Του έρωτα η μαχαιριά με του θανάτου μοιάζει | Χρόνια παλεύει η ζυγαριά και νικητή δεν βγάζει | Του έρωτα η μαχαιριά με του θανάτου μοιάζει | Και όποιος πάθει την ζημιά κλαίει κι αναστενάζει

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης