Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013

Χαμένες αγάπες




















01. Χαμένες αγάπες Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Δυο σταγόνες στο τζάμι | η ψυχή μου ποτάμι | έναν ξέμπαρκο στίχο | σημαδεύω στον τοίχο, δεν μπορώ. | Η αγάπη στερεύει | ένα ψέμα γυρεύει | μακριά μου δε μένει | και μαζί μου πεθαίνει, δεν μπορώ. | Ονειρεύομαι τάχα | ένα βλέμμα μονάχα | να σκεπάσω το σώμα | που κρυώνει ακόμα, δεν μπορώ. | Τώρα πια έχεις φύγει | τώρα μείναμε λίγοι | ο αιώνας αλλάζει | κι όμως ίδιος μου μοιάζει, δεν μπορώ. | Σαν αέρας γυρίζεις | μια ζωή χαραμίζεις | περπατάς στα χαμένα | δεν πιστεύεις κανένα, δε μιλάς. | Στο βυθό της αβύσσου | κατεβαίνω μαζί σου | με τραβάς απ' το χέρι | και κανένας δεν ξέρει πού με πας. | Σε κερδίσαν οι φήμες | σου καήκαν οι μνήμες | έχεις χρόνια σωπάσει | μ' έχεις πλέον ξεχάσει, δε μιλάς. | Δε πιστεύεις κανέναν | Δε φοβάσαι κανένα | μες στο ψέμα σου πέφτεις | με κοιτάζεις και πέφτεις και γελάς | Χαμένες αγάπες, χαμένες αγάπες, χαμένες αγάπες παλιές | χαμένες αγάπες στιγμές απουσίας χαμένες για πάντα στιγμές | Θέλω να σε ξαναδώ | ειν' αλλιώτικα εδώ | άναψέ μου μια φωτιά στον ουρανό | θέλω να σε ξαναδώ.

02. Ο.Κ. Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Εκείνος τυλιγμένος σ' ένα μαύρο μπουφάν | πουλάει την αγάπη του όπου βρει δωρεάν | στου άδικου βουλιάζει την νιρβάνα | κάθε μέρα και λέει Ο.Κ. | Εκείνη ονειρεύεται καυτούς προβολείς | το σώμα της αδέσποτο πεδίο βολής | τους ώμους της αδιάφορα στο ψέμα | τους σηκώνει και λέει Ο.Κ. | Εκείνος την καρφώνει μ' ένα βλέμμα σπαθί | ρισκάρει και στο πνεύμα της να μπει προσπαθεί | Το ξέρει πως στο τέλος αν θα χάσει | το παιχνίδι δε λέει | Μα κείνη μια πυθία με τα μάτια κλειστά | αιώνες δικασμένη να μαντεύει σωστά | την καύτρα του τσιγάρου της κοιτάζει | κι από μέσα της λέει Ο.Κ. | Εκείνος στο γκρεμό του απαθής εντελώς | απ' έξω καθώς πρέπει κι από μέσα τρελός | τη στάχτη του τινάζει στο μεγάλο στο τασάκι | και λέει Ο.Κ. | Εκείνη μια μουτζούρα σε σκισμένο καμβά | τα βάζει με την τύχη που της πήγε στραβά | στη δύση του θριάμβου της αδειάζει | το ποτήρι και λέει Ο.Κ. | Εκείνος τώρα παίζει με χαρτιά ανοιχτά | τον πόνο του γουστάρει να της πει φωναχτά | τη βλέπει να σηκώνεται πως θα ΄ρθει κατά πάνω του λέει! | Μα εκείνη που γεννήθηκε να παίζει κρυφτό | να γίνει το φεγγάρι του δεν ήταν γραφτό | αφήνοντας ερείπια την πόρτα κλείνει | πίσω και λέει Ο.Κ.

03. Δεν έχω άλλη υπομονή Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Δεν έχω άλλη υπομονή | δεν έχω που να ταξιδέψω | μου περισσεύει μια ζωή | δεν έχω που να την ξοδέψω | χειμώνιασε και μ' άφησες απ' έξω | Με χάδια πρόστυχα φτηνά | εγώ δεν πρόλαβα να παίξω | πάνω σου μόνο μια φορά | σαν δάκρυ πρόλαβα να τρέξω | χειμώνιασε και μ΄ άφησες απ' έξω | Αγάπες έρχονται και πάνε | παίζουν μαζί μας σαν παιδιά | αγάπες που μας ξεπερνάνε | κι ύστερα γίνονται πουλιά | έλα, απόψε βάλε τα καλά σου | έλα, απόψε ντύσου γιορτινά | έλα, έλα και πάρε με κοντά σου | έλα, και μη με δώσεις πουθενά | Δεν έχω άλλη υπομονή | δεν έχω δρόμο να διαλέξω | μέσα μου ουρλιάζει μια φωνή | χωρίς εσένα πως ν' αντέξω | χειμώνιασε και μ' άφησες απ' έξω

04. Πες του να πάει Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Ποιος είν' αυτός, που μπαίνει ανάμεσα μας | και με το ζόρι ν' αμαρτήσεις προσπαθεί | ποιος είν' αυτός που λέει παιδιά του τα παιδιά μας | και με το μέλλον τους ζητάει ν' ασχοληθεί | ποιος είν' αυτός που λέει παιδιά του τα παιδιά μας | πες του αγάπη μου να πάει να, να, να, να... | Εγώ για σένα λιώνω | αυτός να μας τρελάνει προσπαθεί | εγώ για σένα λιώνω | πες του να φύγει και να πάει να, να, να, να... | Ποιος είν' αυτός που μπαίνει ανάμεσα μας | και σαν κατάσκοπος μας παρακολουθεί | ποιος είν' αυτός που λέει δικά του τα δικά μας | και στο κρεβάτι μας ζητάει να κοιμηθεί | ποιος είν' αυτός που λέει δικά του τα δικά μας | πες του αγάπη μου να πάει να, να, να, να...

05. Αλλάζεις Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Κουράστηκα να μένω καρφωμένος στα ίδια | το λάθος που γεννήθηκα πληρώνω ακριβά | μονάχα του καιρού | τα καθώς πρέπει σκουπίδια | μου στέλνουν την αγάπη τους ξανά | Ζητάω συμπαράσταση και πέφτω σε σένα | μα εσύ με φακελώνεις σ' ένα μαύρο ντοσιέ | τελειώσαμε για σήμερα μου λες παγωμένα | Αλλάζεις | Αλλάζω τακτική να μη με πάρει από κάτω | δε γίνεται της λέω κάπου φταίω και γω | εκείνη με κοιτάζει το βλέμμα της με σφάζει | και χάνεται σαν όνειρο τρελό | Γυμνός και ξεχασμένος | τις πληγές μου μετράω | ξεφτίλα αναμέτρηση μου πήρες καιρό | για πάντα νικημένος | χαμένος για χαμένος | να μπω στη λογική σου δε μπορώ | Αλλάζεις | Χάνεσαι | Κουράστηκα να γίνεται το δράμα μου θέμα | βαρέθηκα στους φόβους μου να δίνω τροφή | στις φλέβες της αγάπης μου κυλάει το ψέμα | σαν δρόμος που δεν έχει επιστροφή | ζητάω ένα δάνειο ψυχής από σένα | μα εσύ με περιμένεις με τα μάτια κλειστά | τελειώσαμε για σήμερα μου λες παγωμένα | Αλλάζεις | Χάνεσαι

06. Νιώθω μεγάλη μοναξιά Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Νιώθω μεγάλη μοναξιά μέσα στο πλήθος | νιώθω μεγάλη μοναξιά μέσα στο πλήθος | έχω χαθεί σαν το παιδί | σ' ένα τεράστιο Λούνα-παρκ | κι ακούω μόνο την καρδιά μου να χτυπάει | χτυπάει μια | χτυπάει δυο και σταματάει | πόσες φορές έχω χαθεί... | πόσες φορές έχω χαθεί... | πόσες φορές έχω πεθάνει δε θυμάμαι... | Νιώθω μεγάλη μοναξιά μέσα στο πλήθος | έχω χαθεί σαν το παιδί | σ' ένα τεράστιο Λούνα-παρκ | κι ακούω μόνο την καρδιά μου να χτυπάει | χτυπάει μια | χτυπάει δυο και σταματάει | Νιώθω μεγάλη μοναξιά μέσα στο πλήθος | οι έρωτες μου | οι ενοχές μου | κρατάνε μόνο μια στιγμή κι ύστερα φεύγουν | με αποφεύγουν | Και νιώθω πάλι μοναξιά μέσα στο πλήθος | μια μοναξιά μες τη δική σου την αγάπη | κι ακούω μόνο την καρδιά μου να χτυπάει | χτυπάει μια | χτυπάει δυο και σταματάει | Πόσες φορές έχω πεθάνει δε θυμάμαι | πόσες αγάπες μου γυρίσανε την πλάτη | έχω περάσει τα δεκάξι και φοβάμαι | τη μοναξιά | τη μοναξιά μες τη δική σου την αγάπη | Νιώθω μεγάλη μοναξιά μέσα στο πλήθος | είμαι ένα ψέμα σαν εσένα μες το πλήθος | και συ περνάς | ξαναπερνάς | μα δε σου δίνω σημασία κι υποφέρεις | γιατί η αγάπη | έχει μια άλλη μοναξιά που δεν την ξέρεις | Νιώθω μεγάλη μοναξιά μέσα στο πλήθος | είμαι ένα λάθος που ματώνει μες το πλήθος | έχω παγώσει εντελώς | δεν ξέρω αν είμαι ζωντανός | κι όμως ακούω μια φλέβα που χτυπάει | χτυπάει μια | χτυπάει δυο και σταματάει...

07. Έχω ανάγκη Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Έχω ανάγκη μια σου λέξη | μια αλήθεια μες τις αυταπάτες | και μια αγκαλιά να με γιατρέψει | από θανάσιμες αγάπες | έχω ανάγκη να βουλιάξω | μέσα στο πιο βαθύ σου βλέμμα | απ' την αλήθεια να τρομάξω | και να φουντάρω σ' ένα ψέμα | Έχω ανάγκη να σου δείξω | πως είμαι πλέον οπαδός σου | με την παλάμη μου ν' αγγίξω | τον πυρετό στο μέτωπό σου | έχω ανάγκη να σε νιώσω | σαν μια προσωπική μου νίκη | με πόσα βράδια να πληρώσω | τη μοναξιά που μου ανήκει | Μια κρύα νύχτα του Σεπτέμβρη | ένα σακατεμένο βράδυ | μόνο τα μάτια σου θυμάμαι | δυο φλόγες μέσα στο σκοτάδι | μια κρύα νύχτα του Σεπτέμβρη | που όσο θυμάμαι με πονάει | έχουν περάσει τόσα χρόνια | μ' αυτή η αγάπη δεν περνάει | Απόψε δε θα βγω στους δρόμους | στα όνειρα μου θα σε ψάξω | ότι δεν έφυγες ποτέ σου | έχω ανάγκη να φωνάξω | σ' όποια αγκαλιά και να κοιμάσαι | εγώ μαζί σου θα ξυπνάω | την πιο γλυκιά σου απουσία | έχω ανάγκη ν' αγαπάω | Κι έτσι για πάντα θα σαλπάρω | στην πλάτη του δικού σου ανέμου | σαν νά' σουν όρκος θα σε πάρω | που δε θα πάταγα ποτέ μου

08. Βρέξε Θεέ μου Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Δρόμοι παράξενοι με φέραν εδώ πέρα | ξέφρενοι έρωτες με δώσανε φτηνά | τόσες αγάπες και δεν είδα άσπρη μέρα | τόσα ταξίδια της ψυχής στο πουθενά | Όμως εσύ που δε σε χόρτασα ποτέ μου | είσαι μια πόλη που δεν έζησε κανείς | είν' η ανάσα σου το φύσημα του ανέμου | και το κορμί σου δυο σταγόνες της βροχής | Βρέξε Θεέ μου όσο μπορείς | οι αγάπες της νύχτας | πεθαίνουν νωρίς | βρέξε Θεέ μου όσο μπορείς | οι αγάπες πεθαίνουν νωρίς | Δρόμοι παράξενοι με φέραν εδώ πέρα | ψεύτικα όνειρα μου πήραν το νου | εχθροί και φίλοι μου σκορπίσαν στον αέρα | και κάποιοι άραξαν σε μια άκρη τ' ουρανού | Όμως εσύ που δε σε γνώρισα ποτέ μου | είσαι μια λέξη που δεν άκουσε κανείς | κάτι σαν ήχος που μου λέει άνοιξε μου | κάτι σαν χτύπημα στο τζάμι, της βροχής

09. Για σένα Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Το ξέρω είναι άτιμη η νύχτα | τη στήνει και σε βάζει στο σημάδι | τα φύλλα ανακάτωσε και ρίχτα | και πάρε μου τον πόνο μ'ένα χάδι | Το ξέρω είναι άτιμο το βράδυ | σε παίρνει και σε πάει στα χαμένα | σαν φώτα βυθισμένα στο σκοτάδι | εκείνα που ονειρεύομαι για σένα | για σένα | Την πέφτεις στα βαθιά σε χάνω πάλι | δε βλέπεις δεν ακούς δε μου μιλάς | με δυο φτερά που σου 'δωσε η ζάλη | ανοίγεις το παράθυρο και πας | Ας πάει στα κομμάτια η αλήθεια | το ξέρω πως μπορείς χωρίς εμένα | μετράνε πιο πολύ απ' τη συνήθεια | εκείνα που ονειρεύομαι για σένα | για σένα | Για σένα που ξεχάστηκα εδώ | χαμένος στης σιωπής σου την ηχώ | για σένα ονειρεύομαι εδώ | για σένα | για σένα που ξεχάστηκα εδώ | δεμένος στο δικό σου το βυθό | για σένα ονειρεύομαι εδώ | για σένα

10. Ψέμα Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Μεθυσμένα στενά, χάδια φτηνά | σκόρπια φιλιά στον αέρα | μ' ένα πόνο παντού κι ένα βλέμμα τρελού | ξημέρωσε η μέρα | Κουρασμένη και συ, ναυαγός σε νησί | σε μια στάση εμβρύου κοιμάσαι | σου θυμίζω πολλά, μα το ξέρω καλά | πως σε λίγο δε θα με θυμάσαι | Ένα μαύρο πρωί, παίρνω μια αναπνοή | και δαγκώνω το πρώτο τσιγάρο | κάποια νύχτα τρελή, μεθυσμένος πολύ | σου' χα πει από δω θα σε πάρω | στο δικό σου βορρά, άλλη μια φορά | μες το χιόνι βουλιάζω για σένα | μα στο λέω ξανά, σου φωνάζω ξανά | η αλήθεια σου μοιάζει με ψέμα | Ψέμα | Ένα μαύρο πρωί, πριν να φύγει η ζωή | του μυαλού μου τις πόρτες κλειδώνω | ξαφνικά μου γελάς, για το λάθος μιλάς | και στο τέλος εγώ το πληρώνω | Πριν χαθείς εντελώς σε κοιτώ σαν τρελός | και νομίζω πως κάτι θ' αλλάξει | πεταλούδα εσύ στο δικό μου νησί | που σε λίγο γι' αλλού θα πετάξει | Ψέμα

11. Πάψε Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Αφού για την αγάπη μου ποτέ δεν πυρπολήθηκες, | αφού προτάσεις μάτια μου δεν μου 'κανες ανήθικες, | αφού με courier μου 'στειλες τα δώρα που σου χάρισα, | αφού μ' ένα τρισάθλιο σε είδα και λαχτάρισα | Πάψε | Αφού με τα τακούνια σου ξεπέρναγες το μπόι μου, | αφού δεν σε συμπάθησε κανένας απ' το σόι μου, | Αφού ποτέ δεν έγινα σκηνή του κάμα σούτρα σου, | αφού κι οι φίλοι μου 'πανε δεν είμαι για τα μούτρα σου | Πάψε | Τρελή κι αμετανόητη, ξεδιάντροπη κι ανόητη, | πανούργα εγωίστρια και ψευτοφεμινίστρια | Πάψε | Αφού το άγιο σώμα σου για μένα είναι άβατο, | αφού και τα σκουπίδια σου τα βγάζεις απ' το Σάββατο, | Αφού για πάντα μ' έκοψες μη βλάψω την υγεία σου, | αφού για' κείνον άλλαξες την ιδεολογία σου | Πάψε | Τρελή κι αμετανόητη, ξεδιάντροπη κι ανόητη, | πανούργα εγωίστρια και ψευτοφεμινίστρια | Πάψε

12. Ίσως Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Οι δρόμοι δεν τον πήγαν πουθενά | Παράξενες τον δέρνανε απόψεις | Η μάνα του καμάρωνε κρυφά | Εσύ μια μέρα γιε μου θα προκόψεις | Μια νύχτα που κοιμήθηκε βαριά | Τον είδανε στον ύπνο του να κλαίει | Σκυφτός σαν να 'χε φάει μαχαιριά | Τον άκουσαν οι φίλοι του να λέει | Ίσως να είναι η αγάπη μια θλιμμένη γιορτή | Ένα ζευγάρι σκουριασμένες χειροπέδες | Ίσως να είναι η αλήθεια μια πληγή ανοιχτή | Ένα κελί με χρυσαφένιους μεντεσέδες | Ίσως να είναι το φεγγάρι μια τελεία λευκή | Σ' ένα τετράδιο με φύλλα από σκοτάδι | Ίσως να έχεις χαραγμένο σαν μένα κι εσύ | Πάνω στο μέτωπο της τρέλας το σημάδι | Οι δρόμοι δεν τον πήγαν πουθενά | Κλεισμένος στων ονείρων του τις χώρες | Γυρνούσε σαν αέρας τα στενά | Και μίλαγε μονάχος με τις ώρες | Μια νύχτα που κοιμήθηκε βαριά | Τον άκουσαν σε κάποιον να μιλάει | Και είδαν πως σταμάτησε η καρδιά | Την πόρτα της ζωής να του χτυπάει | Ίσως να είναι η αγάπη μια θλιμμένη γιορτή | Ένα ζευγάρι σκουριασμένες χειροπέδες | Ίσως να είναι η αλήθεια μια πληγή ανοιχτή | Ένα κελί με χρυσαφένιους μεντεσέδες | Ίσως να είναι το φεγγάρι μια τελεία λευκή | Σ' ένα τετράδιο με φύλλα από σκοτάδι | Ίσως να έχεις χαραγμένο σαν μένα κι εσύ | Πάνω στο μέτωπο της τρέλας το σημάδι

13. Στο καλό να πας Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Είσαι εσύ μακριά | κι είμαι εγώ μια σκιά στον καθρέφτη | η δική σου σιωπή | σαν θλιμμένη βροχή πάλι πέφτει | το κραγιόν σου εδώ | ξεχασμένο καιρό, έχει λιώσει | τέτοια αγάπη τρελή | μου 'χες πει δε μπορεί, να τελειώσει | Στο καλό να πας | να΄σαι ευτυχισμένη | κι ας μη μ' αγαπάς | στο καλό να πας | Είσαι εσύ μακριά | κι η σιωπή τώρα πια, με τρομάζει | η αγάπη αργά | σαν εικόνα παλιά, ξεθωριάζει | ό,τι ζήσαμε ζει | μα δε ζούμε μαζί και φοβάμαι | μη περάσει η ζωή | κι έχω μόνο σιωπή, να θυμάμαι

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης