Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2013

Ο Γιώργος Νταλάρας & ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου στο «ΑΤΤΙΚΟΝ»





















Διάφοροι ερμηνευτές σε τραγούδια διαφόρων συνθετών

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

Ο πρώτος δίσκος

01. Βικτώρια Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου | Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Κάνει μια ψύχρα απόψε που με αρρωσταίνει | κι έχω χαθεί στης πολιτείας τα στενά, | εσύ κοιμάσαι σε μια θάλασσα αφρισμένη | κι εγώ βουλιάζω κάθε νύχτα στη στεριά. | "Αυτή η άνοιξη καθόλου δε μ' αγγίζει" | μου λεγες πέρσι τέτοιο βράδυ σκεφτική | ύστερα άρχισε η ματιά σου να ραγίζει | και σαν τρελός σε κυνηγούσα στη βροχή. | Στη Λεωφόρο σε ζητώ και στη Βικτώρια | κι από το στέκι μας περνάω το παλιό, | ξέρεις καλά πως πια δεν έχω περιθώρια, | ξέρω καλά πως θα σαλτάρω αν δε σε βρω. | Σ' ένα μπαράκι με προκάει ένας πιωμένος, | μου λέει πως ψάχνει από κάπου να πιαστεί | κι εγώ ξεκάρφωτος μαζί και καρφωμένος | του λέω με στυλ, πως είναι όμορφη η ζωή. | Μια πεταλούδα στη γωνιά χαμογελάει, | κερνάει τσιγάρο μα πουλάει τη φωτιά. | Ο αστυφύλακας ταυτότητα ζητάει, | μα εγώ την ψάχνω απ' τα δεκαεννιά. | Τώρα γυρίζω σε μια στέπα χιονισμένη, | ένας ροζ πάνθηρας που τρέμει και πεινά. | Ένα σου γέλιο με χτυπάει και μ' ανασταίνει | κι όλα τα δίνω για να σμίξουμε ξανά. | Κάνει μια ψύχρα που τρυπάει και αρρωσταίνει, | έξω η νύχτα με τραβάει απ' τα μαλλιά. | Εσύ κοιμάσαι σε μια θάλασσα αφρισμένη, | κι εγώ βουλιάζω κάθε νύχτα στη στεριά. | Κάνει μια ψύχρα απόψε που με αρρωσταίνει.

02. Γι' αυτό κρύψου Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χρήστος Τόλιος | Στίχοι: Γιώργος Λέφας
Έτσι κι αλλιώς τα ήξερα όλα | και νάτο μπροστά μου αυτό που φοβόμουνα | σε είδα σφιχτά τα χέρια του κράταγες | κι εγώ στη γωνιά σαν κλέφτης κρυβόμουνα | Γι' αυτό κρύψου να μη σε ξαναδώ | στο λάθος δεν μπορώ να αντισταθώ | προσπάθησε να μη σε ξαναδώ | δε γίνεται πιο κάτω από δω | Και τώρα μπροστά μου ο πόνος και το ψέμα σου | αυτά που σε ρώτησα και τ' άλλα που κράτησες | εκείνα που είδα και τ' άλλα που έκρυψες | το λάθος που σ' έκαιγε κι εγώ το αγκάλιασα | Γι' αυτό κρύψου να μη σε ξαναδώ | στο λάθος δεν μπορώ ν' αντισταθώ | Προσπάθησε να μη σε ξαναδώ | δε γίνεται πιο κάτω από δω | Γυρίζω σε μένα κι ό,τι μου 'μεινε μάζεψα | και τώρα πίσω να σ' αφήσω τόλμησα | χωρίς αυταπάτες αφού όλες τις έκαψες | κι εγώ αλήθεια πόσο τις ήθελα | Γι' αυτό κρύψου να μη σε ξαναδώ | στο λάθος δεν μπορώ να αντισταθώ | προσπάθησε να μη σε ξαναδώ | δεν έχει πιο κάτω από δω

03. Σεμπάστιαν Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Steve Harley | Στίχοι: Σάκης Μπουλάς
Σαν ιδέα είναι τόσο απλή, | το κερί καίγεται τόσο μόνο. | Με ξαναγεννάει άψυχο | σε μέρος σκοτεινό και ύποπτο. | Από την άλλη όμως, αυτές οι σκέψεις | φαντάζουν τόσο φωτεινές. | Έλα σ' αυτό το παράξενο μέρος, | σου φυλάω μια θλίψη θανάτου. | Κάποιος με φώναξε Σεμπάστιαν, | κάποιος με φώναξε Σεμπάστιαν, | να η γραμμή, μπες στη σειρά, | σε λίγο πεθαίνεις, | όχι, όχι, ναι. | Τα πρόστυχα μάτια σου | πακετάρουν ψυχρά, | τα χείλη σου δε βγάζουν ήχο. | Κι όμως παρά το λούκι της φυλακής | σε παίρνει για ένα γύρο. | Μου τη βιδώνει η επιμονή σου | να υποφέρεις τόσο όσο ποτέ | δε θα καταλάβεις. | οδήγησέ με μακριά, | έλα μέσα μου, | δες το μυαλό μου τρελαίνεται. | Κάποιος με φώναξε Σεμπάστιαν, | κάποιος με φώναξε Σεμπάστιαν, | κάνε με δικό μου, αγάπησέ με | με αγάπη τυφλή. | όχι, όχι, ναι. | Δε θά 'σαι μόνη σου πια | τώρα μαζί σου κι εγώ | χωρίς φόβο βυθίζομαι. | Καθισμένη σ' ένα μπαρ | αγαπούλα μου, | μοιράζεσαι την αγάπη σου. | Αγγελικό μου προσωπάκι, | είσαι μια σκιά | κι η λάμψη είναι αόρατη. | Κανένας δε σ' έκανε ν' αποφασίσεις | αν θα παραμείνεις τυφλή. | Κάποιος με φώναξε Σεμπάστιαν, | κάποιος με φώναξε Σεμπάστιαν. | Κατάρα, κατάρα σ' αυτό το ταξίδι | που φέρνει αγάπη. | Όχι, όχι, ναι.

04. Μπαλάντα στο Γιάννη Κ. Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Ανδρέας Τσιλιφώνης | Στίχοι: Ανδρέας Τσιλιφώνης
Μάτια που γυαλίζουν στις γωνίες | Τρύπες από σύριγγες ηχούν | Στα στενά σοκάκια οι αγωνίες | σέρνονται και σ' ακολουθούν | Κατέβηκες στα στέκια του Περαία | Μέσα από δρομάκια σκοτεινά | Κοιμήθηκες αργά στην προκυμαία | Γιάννη πεσ' μου ποιός σε κυνηγά | Το πρωί καράβι για τη Θήρα | βρέθηκες στην Οία να μεθάς | με δυο Αγγλίδες κι άλλη μια Γαλλίδα | Γιάννη πεσ' μου αν τις αγαπάς | Κάποια μαύρη πήρες μεσ' το πλοίο | που ήρθε απ' το Μαρόκο να σε βρει | έφτανε για να μην κάνει κρύο | κι αύριο ποιός ξέρει τι θα βγει | Στήνεις μια κομπίνα στην Αθήνα | κάτι λέει με κάνναβη Ινδική | το 'γραψαν μάλιστα κι οι εφημερίδες | κι έτσι βρέθηκες στη φυλακή | Φτήνια μέσα κι ότι θέλεις | ότι η ψυχή τραβάει θα το βρεις | χρήμα να 'χεις μόνο να πληρώνεις | ή καρφί να γίνεις ή στηθείς | Πέσανε τα μέσα μ' ένα θείο | που ήξερε ανθρώπους ειδικούς | χάθηκε μισό ξενοδοχείο | και να 'σαι έξω, μέσα σε τρελούς | Άκουσες να λεν για τη Βομβάη | σκέφτηκες να πας και προς τα 'κει | εκεί που οι τροβαδούροι λεν πεθαίνουν | πριν να ξημερώσει το πρωί | Είπαν πως οι μπάτσοι σε βουτήξαν | κι άλλοι πως γυρνάς στην Αφρική | Πέταξες ψηλά κι ας λεν σε ρίξαν | Γιάννη δε σε χωράει όλη η γη | Κιθάρες θα σου πρέπαν συνοδεία | σε μια μερσέντες πάνω ασημιά | ροκ ορχήστρα θα 'ναι η κομπανία | μόνο που δε θα 'σαι εκεί πια | Γιάννη σε θυμάμαι, δε στο κρύβω | μαζί με ζήλια ίσως και θυμό | κινήσαμε παρέα μα σε λίγο | έφυγες εσύ κι έμεινα εγώ

05. Φοβάμαι Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Γιάννης Ζουγανέλης | Στίχοι: Αντώνης Πανταζής
Μπροστά σου τα φώτα μιας πολιτείας | που περιμένει τις ανασκαφές... | Και τα κλουβιά με τα καναρίνια που κοιμούνται βαλμένα στη σειρά... | Κι εγώ που δεν έμαθα ακόμα ποιος είμαι | ένας κουρασμένος σκοπός, χωρίς προοπτική... | Και συ που σε λίγο θα σβήσεις | ένα από τα φώτα, για να κοιμηθείς με κάποιον που μου μοιάζει... | Έτσι που τα σίδερα του κλουβιού | να χαθούν για μια στιγμή, μέσα στο σκοτάδι... | Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα... | Τα ρούχα μου παλιώσανε και δεν αντέχουν | τρύπες στα γόνατα από τις υποκλίσεις | τσέπες ξηλωμένες απ' τα κέρματα | χαλασμένα φερμουάρ, χάσκουν χρεοκοπία | Το κορμί μου μελανιασμένο | μες το κρύο σαν λάθος | που δεν το παραδέχεται κανένας | γυρνάει και ζητά τη ζεστασιά σου | Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα... | Τα τσιμέντα σου καινούρια | με έπιπλα λουστραρισμένα | Και μάρμαρα λευκά | μια γυαλάδα που στραβώνει | και δε σ' αφήνει χώρο να σταθείς | και μόνο εγώ απ' όλα εκεί μέσα σαπίζω σαν σε αρχαίο τάφο | Σκεύη παραστάσεις βρέθηκαν εκεί | εκτός από εμένα, που σε κρύπτη μυστική | ψάχνω ακόμη να σε βρω να με αναστήσεις | Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα... | Τα ρούχα μου παλιώσανε και πέφτουν | σαν χρεοκοπημένες κυβερνήσεις... | Γέρασα μ' ένα παιδικό παντελονάκι | και το πλοίο δε φάνηκε ακόμη... | Σε σφίγγω πιο πολύ γιατί κρυώνω | το κορμί μου δρόμος, που εκτελούνται δημόσια έργα | κομπρεσέρ μ' ανοίγουν και με κλείνουν... | Τράβα λίγο τη κουρτίνα να με δεις | έγινα διάδρομος για στρατιωτικά αεροπλάνα | Και το μυαλό μου, αποθήκη, για ραδιενεργά κατάλοιπα... | Μέτρα ασφαλείας πήρανε, για την αναπνοή μου | και σε πολυεθνικό μονόδρομο, το μέλλον μου δώσαν αντιπαροχή | Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα... | Έτσι ζω προκαταβολικά το παρελθόν μου | και με δυο γυμνά καλώδια για χέρια | αγκαλιάζω τα ψηλά σου volt για στερνή φορά | Φοβάμαι!

06. Καταρρέω Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Νικόλας Άσιμος | Στίχοι: Νικόλας Άσιμος
Πήρες και τους δρόμους, πας με τα φρικιά | Και με εξοντώνεις ψυχολογικά | Και άρχισες τα φεμινιστικά | Ανεξαρτησία γύρευες κι εσύ | Τρέχεις μ' όποιον φτάνεις κι όποιον σου βρεθεί | Γιατί να σ' αγαπάω δηλαδή; | Καταρρέω κι άλλο πλέον δεν μπορώ | Θα ερωτευτώ τον Παπαντρέο, τον Ποπάυ, τον Ζορρό | Και δεν ξαναγαπάω θηλυκό | Μ' έναν κνίτη πρώτα, και μ' έναν χριστιανό | Μ' έναν ξαναμμένο μωαμεθανό | Και μ' ένανε πρεζάκια παρδαλό | Οι δικαιολογίες είναι περιττές | Κι από εμπειρίες είχες αρκετές | Ε, άιντε, ξεκαθάρισε τι θες | Καταρρέω το παρατραβάς | Πως να αποφύγω το μοιραίο, έγινα και κερατάς | Ελεύθερέ μου έρωτα πονάς | Έγινε της μόδας ποιος θα σακατέψει ποιον | Εποχή της ρόδας και των πυρηνικών | Ε, κάθομαι τις τρώω το λοιπόν | Ένας αλλά Λέων, κι όλοι εσείς τυριά | Δεν σηκώνω πλέον άλλη μαχαιριά | Ρε, που την βρήκα τέτοια λεβεντιά! | Καταρρέω κι άλλο πλέον δεν μπορώ | Θα ερωτευτώ τον Παπαντρέο, τον Ποπάυ, τον Ζορρό | Και δεν ξαναγαπάω θηλυκό

07. Ελλάς Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Σταμάτης Μεσημέρης | Στίχοι: Σταμάτης Μεσημέρης
Το πρωτάθλημα αρχίζει, η εξέδρα πλημμυρίζει | γίνεται χαμός σε κάθε γκολ | Mα το ντέρμπι είναι στημένο, κι από πριν ξεπουλημένο | κι εσύ πνίγεσαι με δίχρωμα κασκόλ | Ελλάς, Ελλάς τι θα γίνει φίλε μου με μας | Ελλάς, Ελλάς μίλα μας και μη μας αγαπάς | Μπόρα είπες θα περάσει μα ο κόσμος τα 'χει χάσει | τα σκουπίδια δίνουν πάρτι στα στενά | Τα FM και τα κανάλια έχουν σφίξει σαν τανάλια | κι οι αφίσες φτύνουν μέλι με καρφιά | Ελλάς, Ελλάς τι θα γίνει φίλε μου με μας | Ελλάς, Ελλάς μίλα μας και μη μας αγαπάς | Μέσα σ' όλη αυτή τη δίνη όρθιο πες μου τι θα μείνει | σου φωνάζω μα εσύ δε μου μιλάς | Ψάχνεις για το μεγαλείο που σου μάθαν στο σχολείο | κι εγώ ξένος μετανάστης σου Ελλάς ν| Ελλάς, Ελλάς τι θα γίνει φίλε μου με μας | Ελλάς, Ελλάς μίλα μας και μη μας αγαπάς | Δε γουστάρω τα στημένα, έρχομαι ξανά σε σένα | δυο μαζί μπορούμε δωσ' μου δυο φιλιά | όλα μοιάζουνε χαμένα μα καλή μου έχω εσένα | παίρνω φόρα απ' τη δική σου αγκαλιά | Ελλάς, Ελλάς τι θα γίνει φίλε μου με μας | Ελλάς, Ελλάς μίλα μας και μη μας αγαπάς

08. Χαιρετίσματα Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου | Στίχοι: Αφροδίτη Μάνου
Εγώ δε θέλω στη ζωή να κυβερνήσω | θέλω να μείνω οπαδός φανατικός | αυτών που πάντοτε την τρώνε από πίσω | και στο μηδέν ξαναγυρνάνε διαρκώς | Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία | εγώ κρατάω την ουσία κι ονειρεύομαι | παίρνω την κιθάρα μου και τραγουδάω | σας αγαπάω μα δεν παντρεύομαι | Εγώ δε θέλω να με κάνετε σατράπη | ούτε συνένοχο σε κόλπα ομαδικά | απ' το ραδιόφωνο σας στέλνω με αγάπη | τα τραγουδάκια μου και δυο γλυκά φιλιά | Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία | εγώ κρατάω την ουσία κι ονειρεύομαι | παίρνω την κιθάρα μου και τραγουδάω | σας αγαπάω μα δεν παντρεύομαι | Εγώ δε θέλω τον αρμόδιο να παίξω | να αποφασίζω κεκλεισμένων των θυρών | είμαι απ' αυτούς που πάντα μένουνε απ' έξω | γιατί δεν έχω ούτε γραβάτα ούτε παπιγιόν | Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία | εγώ κρατάω την ουσία κι ονειρεύομαι | παίρνω την κιθάρα μου και τραγουδάω | σας αγαπάω μα δεν παντρεύομαι

09. Μια φυσαρμόνικα που κλαίει Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Δήμος Μούτσης
Μια φυσαρμόνικα που κλαίει | με την ανάσα ενός παιδιού | σημάδι τούτου του καιρού | που μας φοβίζει και μας καίει | Μια φυσαρμόνικα που κλαίει | ειν' η δική μας παρουσία | τον ύμνο ακούγοντας να λέει | χαίρε, ω χαίρε ελευθερία | Κι είν' οι φωνές μας στον αέρα | αλήθεια, ποια είναι η αλήθεια | έτσι που ζεις από συνήθεια | μια μέρα ακόμα και μια μέρα | Μια φυσαρμόνικα που κλαίει | σπάζουν τ' αγάλματα κομμάτια | ψυχές που κράζουνε βοήθεια | κι έχουν ορθάνοιχτα τα μάτια | Κι ο ουρανός που μας σκεπάζει | μια φυσαρμόνικα που κλαίει | κι εμείς ανυποψίαστοι κι ωραίοι | μέσα στο θαύμα που βουλιάζει | Λίγοι καλοί κι αυτοί μοιραίοι | παραιτημένοι κατά βάθος | ω με πόση ένταση και πάθος γίνονται | πρώτοι οι τελευταίοι | Μια φυσαρμόνικα που κλαίει | ακολουθώ τα βήματά σου | μέσα στην ερημιά του κόσμου | κι έρχομαι πλάι εκεί κοντά σου

10. Αύγουστος Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου | Στίχοι: Νίκος Παπάζογλου
Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό | με μιας θαρρείς κι απ' την καρδιά μου ξέκοψε | κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά | ανέβηκε ως τα χείλη μου και με 'πνιξε | φυλάξου για το τέλος θα μου πεις | Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω | κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος | λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ | ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος | κουράγιο θα περάσει θα μου πεις | Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά | την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε | καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά | διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε | θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό | Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό | μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε | από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως | που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε | κι εγώ ο τυχερός που το 'χει δει | Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός | αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται | μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως | φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται | και φέγγει από μέσα η φυλακή | Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά | την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε | καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά | διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε | θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

11. Το πολλαπλό σου είδωλο Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Αργύρης Μπακιρτζής | Στίχοι: Αργύρης Μπακιρτζής
Συχνάζεις στο "Μικρό καφέ" | έτσι που όσο κι αν θέλουμε | ποτές δε θα ιδωθούμε | Εγώ ξυπνάω απ' τις εφτά | κι εσύ το μεσημέρι | κι όταν τινάζω τα χαλιά | στο βόλεϊ πάντα τρέχεις | Στην παμπ πηγαίνεις στις εννιά | κι εγώ έντεκα με μία | έτσι που όσο κι αν θέλουμε | ποτές δε θα ιδωθούμε | Μα πού θα πάει ο καιρός | κι οι βουρλισμένοι χρόνοι | θε να 'ρθει κάποιο σούρουπο | ξανά ν' ανταμωθούμε

12. Dui-dui Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Βασίλης Παϊτέρης | Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Mw kentikle sougariaha | Keavere kevasta | Me sokerdem, sokerdem | Lololadza takeerdilem | Dui, dui agalenza den sou dui | Demandeti havlee | Kekaleyaha | Dui, dui agalenza den sou dui | demante tsoumintaav | kekougle vousta | Δυο, δυο, δυο στο Θεό και στη ζωή | στο χιονιά και στη βροχή | στη χαρά και στην πληγή | δυο, δυο, δυο θα 'ρθει ο πόνος να μας βρει | Γιατί να μου κλαις λες | και δεν είμαι αυτός που σ' αγαπάω | γιατί να μου κλαις λες | και δεν είμαι αυτός που σε μετράω

13. Lil Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Lil, lil, lil | Lil, lil, lil | Ε, ε, ε, ε, ε, ε, ε, ε, ε, ε ,ε | Έλεος κανένα | έλεος δεν έχει | κανένα έλεος | Βγάζει αίμα απ' το φιλί | το σκοτάδι προκαλεί | συλλαβίζει ξαν' ατονεί | το σκοτάδι το προκαλεί | Ω, ω, ω, ω, ω, ω,ω,ω,ω | Έλεος | δεν υπάρχει έλεος | έλεος | δεν υπάρχει έλεος | μόνο λόγια μόνο λόγια | Ω, ω, ω, ω, ω, ω,ω,ω,ω | Βγάζει αίμα απ' το φιλί | το σκοτάδι προκαλεί | συλλαβίζει ξαν' ατονεί | το σκοτάδι το προκαλεί

14. Καραβάνι Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Νίκος Κυπουργός | Στίχοι: Σταμάτης Δαγδελένης
Ετισίρ γκαϊμοϊλό | Ισουγκουλμά ε ντουνεάκι | Ε ντουνεάκι | Του ντουνιά ο στεναγμός | στην καρδιά μου φτάνει | καραβάνι, καραβάνι

15. Καλή τύχη Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας | Στίχοι: Απόστολος Καλδάρας
Δε σε κρίνω που δε μ’ αγαπάς | η καρδιά είναι δικιά σου | εγώ φεύγω απ’ τα όνειρά σου | και καλή τύχη όπου κι αν πας | Μίσος δε σου κρατώ | τη ζωή σου εσύ κυβερνάς | λάθος έκανα εγώ | στους παλμούς της δικής σου καρδιάς | Γι’ αυτό φεύγω απ’ τα όνειρά σου | και καλή τύχη όπου κι αν πας | Δε σε κρίνω που δε μ’ αγαπάς | η καρδιά είναι δική σου | εγώ φεύγω από τη ζωή σου | και καλή τύχη όπου κι αν πας | Μίσος δε σου κρατώ | τη ζωή σου εσύ κυβερνάς | λάθος έκανα εγώ | στους παλμούς της δικής σου καρδιάς | Γι’ αυτό φεύγω απ’ τα όνειρά σου | και καλή τύχη όπου κι αν πας

16. Ο Μανόλης Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας & Χρήστος Ζέρβας
Μουσική: Γιάννης Δραγάτσης | Στίχοι: Κώστας Μαρσέλος
Δεν το 'λπιζα Μανόλη κορόιδο να πιαστείς | και το λουλά να σπάσεις στη φυλακή να μπεις | Αν είσαι φίνος μάγκας πού 'ν' τα μπεγλέρια σου | αν είσαι και σερέτης πού 'ν' τα μαχαίρια σου | Εγώ είμαι φίνος μάγκας και φίνος χασικλής | κι όταν θα τη φουμάρω βρε να ξομολογηθείς | Έλα βρε Μανωλάκη να τα λιμάρουμε | να στρώσουμε κουβέρτα μωρέ να τους τα πάρουμε | Για σένα ρε Μανόλη τα ρούχα μου πουλώ | και παίρνω μπαγλαμάδες και παίζω και γλεντώ | Έλα βρε Μανωλάκη να παίξεις μπαγλαμά | να κάνουμε κεφάλι στον ψεύτικο ντουνιά

Ο δεύτερος δίσκος

01. Στο ίδιο έργο θεατές Τραγούδι: Β. Παπακωνσταντίνου & Γ. Νταλάρας
Μουσική: Γιώργος Νταλάρας | Στίχοι: Αντώνης Ανδρικάκης
Στο ίδιο έργο θεατές χαμένης νύχτας εραστές | με μια κιθάρα στης Αθήνας τον εξώστη | από το σήμερα στο χτες της απουσίας φοιτητές | με έναν ήχο στην ψυχή ναυαγοσώστη | Ό,τι ακούω να ακούς μέσα σε κόσμους μυστικούς | θ' ανακαλύψεις μια πατρίδα ξεχασμένη | παραδομένη στους καιρούς και σε πελάτες πονηρούς | σε συμπληγάδες μια ζωή παγιδευμένη | Στο ίδιο έργο θεατές εσύ κι εγώ τραγουδιστές | φανατικοί της πιο φευγάτης εξουσίας | οι ήχοι μας διαδηλωτές και τα στιχάκια εμπρηστές | αυτό το έργο είναι παιχνίδι φαντασίας | Σενάριο χωρίς πλοκή της ιστορίας εμπλοκή | αυτά τα χρόνια που χρεώθηκες να ζήσεις | με ποια τραγούδια να σωθείς με ποιους δικούς σου να βρεθείς | και ποιαν αλήθεια τώρα πια να μαρτυρήσεις | Θα βρούμε αλλιώτικους ρυθμούς στου τραγουδιού μας τους γκρεμούς | θα περπατήσουμε κι απόψε ακροβάτες | μέσα από λόγια και λυγμούς της εποχής μας τους χρησμούς | θα ξεχωρίσουμε απ' τις οφθαλμαπάτες | Στο ίδιο έργο θεατές εσύ κι εγώ τραγουδιστές | φανατικοί της πιο φευγάτης εξουσίας | οι ήχοι μας διαδηλωτές και τα στιχάκια εμπρηστές | αυτό το έργο είναι παιχνίδι φαντασίας | Στο ίδιο πάντα σκηνικό και στης ψυχής τον πανικό | απόψε πνίγομαι χρειάζομαι αέρα | θέλω ν' αρχίσω από δω αλλιώς τα πράγματα να δω | να πω στον κόσμο μια δική μου καλησπέρα

02. Δημοσθένους λέξις Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Κι αν βγω απ' αυτή τη φυλακή κανείς δε θα με περιμένει | οι δρόμοι θα 'ναι αδειανοί κι η πολιτεία μου πιο ξένη | τα καφενεία όλα κλειστά κι οι φίλοι μου ξενιτεμένοι | αέρας θα με παρασέρνει κι αν βγω απ' αυτή τη φυλακή | Κι ο ήλιος θ' αποκοιμηθεί μες στα ερείπια της Ολύνθου | θα μοιάζουν πράγματα του μύθου κι οι φίλοι μου και οι εχθροί | μαρμαρωμένοι θα σταθούν οι ρήτορες κι οι λωποδύτες | ζητιάνοι εταίρες και προφήτες μαρμαρωμένοι θα σταθούν | Μπροστά στην πύλη θα σταθώ με τις κουβέρτες στη μασχάλη | κι αργοκουνώντας το κεφάλι θα χαιρετήσω το φρουρό | χωρίς βουλή χωρίς Θεό σαν βασιλιάς σ' αρχαίο δράμα | θα πω τη λέξη και το γράμμα μπροστά στην πύλη θα σταθώ

03. Θα 'ρθω να σε βρω Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Τάκης Μπουρμάς | Στίχοι: Χρήστος Παγώνης
Βγαίνω στ' ανοιχτά γεμάτα τα πανιά | αέρας τα φιλιά τα χτεσινά | στ' αστέρια του σκορπιού τα ζύγια τ' ουρανού | στα μάτια σου ο χορός του φεγγαριού | Θα 'ρθω να σε βρω όπου και να 'σαι | θα 'ρθω να σε βρω θα 'ρθω να το θυμάσαι | θα 'ρθω να σε βρω | Στο κύμα μια ευχή κι ο ψίθυρος κραυγή | παλεύει από μέσα μου να βγει | σε κράτησα στο νου ανάσα μελτεμιού | μα πάντα με περίμενες αλλού | Θα 'ρθω να σε βρω όπου και να 'σαι | θα 'ρθω να σε βρω θα 'ρθω να το θυμάσαι | θα 'ρθω να σε βρω όπου και να 'σαι | θα 'ρθω να σε βρω όπου και να 'σαι | θα 'ρθω να σε βρω θα 'ρθω όπου και να 'σαι | θα 'ρθω να σε βρω θα 'ρθω να το θυμάσαι | θα 'ρθω να σε βρω | θα 'ρθω να σε βρω όπου και να 'σαι | θα 'ρθω να σε βρω θα 'ρθω όπου και να 'σαι | θα 'ρθω να σε βρω όπου και να 'σαι

04. Θεσσαλονίκη Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος | Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Ήταν εκείνη τη νυχτιά που φύσαγε ο Βαρδάρης | το κύμα η πλώρη εκέρδιζεν οργιά με την οργιά | σ' έστειλε ο πρώτος τα νερά να πας για να γραδάρεις | μα εσύ θυμάσαι τη Σμαρώ και την Καλαμαριά | Ξέχασες κείνο το σκοπό που λέγανε οι Χιλιάνοι | άγιε Νικόλα φύλαγε κι αγιά θαλασσινή | τυφλό κορίτσι σ' οδηγάει παιδί του Μοντιλιάνι | που τ' αγαπούσε ο δόκιμος κι οι δυο Μαρμαρινοί | Απάνω στο γιατάκι σου φίδι νωθρό κοιμάται | και φέρνει βόλτες ψάχνοντας τα ρούχα σου η μαϊμού | εκτός από τη μάνα σου κανείς δε σε θυμάται | σε τούτο το τρομακτικό ταξίδι του χαμού | Κάτω από φώτα κόκκινα κοιμάται η Σαλονίκη | πριν δέκα χρόνια μεθυσμένη μου είπες σ' αγαπώ | αύριο σαν τότε και χωρίς χρυσάφι στο μανίκι | μάταια θα ψάχνεις το στρατί που πάει για το Ντεπό

05. Ταξίδι στα Κύθηρα Τραγούδι: Β. Παπακωνσταντίνου & Γ. Νταλάρας
Μουσική: Ελένη Καραΐνδρου | Στίχοι: Ελένη Καραΐνδρου
Άρρωστη καρδιά δε βρίσκει γιατρειά στη λησμονιά | χάνεται στ' αγιάζι μέσα στο βοριά στα ξένα μακριά | Κι όλο περιμένει πάλι τη στιγμή να ξαναρθεί | το καράβι στο λιμάνι θα φανεί θαλασσινό πουλί στα όνειρά μας | Σ' άγγιξε ξανά του κόσμου η παγωνιά κι η ερημιά | πώς να τη γιατρέψεις την παλιά πληγή βαθιά μες στην ψυχή | Κι όλο περιμένει πάλι τη στιγμή να ξαναρθεί | το καράβι στο λιμάνι θα φανεί θαλασσινό πουλί στα όνειρά μας

06. Πρώτη Μαΐου Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Μάνος Λοΐζος | Στίχοι: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη Μαΐου κι απ' τη Βαστίλη | ξεκινάνε οι καρδιές των φοιτητών | χίλιες σημαίες κόκκινες μαύρες | Ο Φρεδερίκο η Κατρίν και η Σιμόν | Μέσα στους δρόμους μέσα στο πλήθος | τρέχω στους δρόμους ψάχνω στο πλήθος | πού ειν' το κορίτσι το κορίτσι που αγαπώ | Πες μου Μαρία μήπως θυμάσαι | κείνο το βράδυ που σε πήρα αγκαλιά | Πρώτη Μαΐου, όπως και τώρα | κι εγώ φιλούσα τα μακριά σου τα μαλλιά | Μέσα στους δρόμους μέσα στο πλήθος | τρέχω στους δρόμους ψάχνω στο πλήθος | πού ειν' το κορίτσι το κορίτσι που αγαπώ | Πρώτη Μαΐου μαύρα τα ξένα | κλείσε το τζάμι μην κρυώσει το παιδί

07. Αχ χελιδόνι μου  Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Μάνος Λοΐζος | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Αχ χελιδόνι μου πώς να πετάξεις | σ' αυτόν το μαύρο τον ουρανό | αίμα σταλάζει το δειλινό | και πώς να κλάψεις και πώς να κλάψεις | αχ χελιδόνι μου | Αχ παλικάρι μου τα τρένα φύγαν | δεν έχει δρόμο για μισεμό | κι όσοι μιλούσαν για λυτρωμό | πες μου πού πήγαν, πες μου που πήγαν | αχ παλικάρι μου | Άχου καρδούλα μου φυλακισμένη | δε βγαίνει ο ήλιος που καρτεράς | μόνο ο ντελάλης της αγοράς | σε ξεκουφαίνει, σε ξεκουφαίνει | άχου καρδούλα μου

08. Σ' ακολουθώ Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Μάνος Λοΐζος | Στίχοι: Μάνος Λοΐζος
Σ' ακολουθώ στην τσέπη σου γλιστράω | σαν διφραγκάκι τόσο δα μικρό | Σ' ακολουθώ και ξέρω πως χωράω | μες στο λακκάκι που 'χεις στο λαιμό | Έλα κράτησέ με και περπάτησέ με | μες στο μαγικό σου το βυθό | πάρε με μαζί σου στο βαθύ φιλί σου | μη μ' αφήνεις μόνο θα χαθώ | Σ' ακολουθώ και πάνω σου κολλάω | σαν φανελάκι καλοκαιρινό | Σ' ακολουθώ σ' αγγίζω και πονάω | κλείνω τα μάτια και σ' ακολουθώ

09. Πού 'ναι τα χρόνια Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής | Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος
Πήγα στα μέρη που σε είχα πρωτοδεί | μικρό κορίτσι ήσουν κι ήμουνα παιδί | Πού 'ναι τα χρόνια ωραία χρόνια | που 'χες λουλούδια μες στην καρδιά | πού 'ναι η αγάπη γλυκιά μου αγάπη | να μας ζεστάνει στην παγωνιά. | Στ' αρχοντικό σου το σπιτάκι το φτωχό | ήρθα να κλάψω με παράπονο πικρό | Πού 'ναι τα χρόνια ωραία χρόνια | που 'χες λουλούδια μες στην καρδιά | πού 'ναι η αγάπη γλυκιά μου αγάπη | να μας ζεστάνει στην παγωνιά. | Κλεισμένη η πόρτα και χαμένα τα κλειδιά | βρέχει στους δρόμους και στην άδεια μου καρδιά | Πού 'ναι τα χρόνια ωραία χρόνια | που 'χες λουλούδια μες στην καρδιά | πού 'ναι η αγάπη γλυκιά μου αγάπη | να μας ζεστάνει στην παγωνιά.

10. Στέλλα Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Γιάννης Ζουγανέλης | Στίχοι: Γιώργος Οικονομέας
Γεμίσαν οι πλατείες με πολυκατοικίες και σίδερα | και κάθε που βραδιάζει η πολιτεία μοιάζει με σινεμά. | Και γω σου λέω Στέλλα, στην αγκαλιά μου έλα να κοιμηθείς. | Είναι μεγάλη η μέρα, αδέσποτη σαν σφαίρα και θα χαθείς. | Σε κάθε της γωνία, δράμα και κωμωδία και κλάματα. | Στους δρόμους ζευγαράκια, έρωτες, τσαλιμάκια και βάσανα. | Και γω σου λέω Στέλλα, στην αγκαλιά μου έλα να κοιμηθείς. | Είναι μεγάλη η μέρα, αδέσποτη σαν σφαίρα και θα χαθείς. | Φώτα μικρά μεγάλα, έργα πορνό και μπάλα για τους φτωχούς. | Στους τοίχους διαφημίσεις, παντού και πάντα λύσεις για τυχερούς. | Και γω σου λέω Στέλλα, στην αγκαλιά μου έλα να κοιμηθείς. | Είναι μεγάλη η μέρα, αδέσποτη σαν σφαίρα και θα χαθείς.

11. Αγαπάω κι αδιαφορώ Τραγούδι: Β. Παπακωνσταντίνου & Γ. Νταλάρας
Μουσική: Νικόλας Άσιμος | Στίχοι: Νικόλας Άσιμος
Αγαπάω κι αδιαφορώ | και κρατάω τον κατάλληλο χορό | το λοιπόν θα αγαπάω και μένα | όπως εσένα | Μην παρανοείς τα λόγια που 'χω πει | είναι η πιο απλή του κόσμου συνταγή | νιώσε με για να σε νιώσω κι ας πονάς | είν' πανάκριβο σ' το λέω ν' αγαπάς | Κοίτα με στα μάτια με υπομονή | διώξε του άλλου κόσμου την επιρροή | νιώσε με για να σε νιώσω κι ας πονάς | είν' πανάκριβο σ' το λέω ν' αγαπάς | Αγαπάω κι αδιαφορώ | και μαζί σου το 'χω μάθει και αυτό | παραδόξως ν' αγαπάω και μένα | όπως εσένα | Την εικόνα αυτού του κόσμου δεν μπορώ | ούτε μέσα στη σκιά του θα χαθώ | μάγεψαν και σένανε τα ξωτικά | κάνεις πάλι κύκλους σ' άλλη αγκαλιά | Και μη μας τρομάζουν φως μου οι πληγές | στις χρυσές στιγμές μας πλάι και αυτές | νιώσε με για να σε νιώσω κι ας πονάς | είν' πανάκριβο στο λέω ν' αγαπάς | Αγαπάω κι αδιαφορώ | κι έχω φτιάξει έναν καινούργιο εαυτό | τώρα πια με αγαπάω και μένα | όπως εσένα

12. Πριν το τέλος Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Lucio Battisti | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Το τρενάκι γυρνούσε φωτισμένο και αχνό στον αέρα | κάτω η θάλασσα μ' ένα καράβι το φεγγάρι πιο πέρα | σε θυμάμαι συχνά που φορούσες ένα άσπρο φουστάνι | σε κρατούσα απ' το χέρι ότι ζούμε μου λες δεν μου φτάνει | Στα τραγούδια που λέγαμε οι δυο μας οι φωνές χαμηλώσαν | χαραγμένη καρδιά στο παγκάκι που μετά την προδώσαν | μια φορά μου 'χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι | πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη | Κι εγώ που ζω για πάντα εδώ κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω | κάθε νύχτα που περνάει γυρίζω ξανά σκοτάδι γίνομαι και παραδίνομαι | στο ρυθμό σου που καίει ακόμα αυτό το σώμα που μένει χρόνια χωρίς σκιά | κάθε νύχτα που περνάει σαν ταινία κι ό,τι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο την πλατεία | Κάθε νύχτα που περνάει πάντα εδώ | Κι όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω | Σιδερένια η σκάλα και μου 'λεγες θα μείνουμε λίγοι | πήρε η νύχτα να πέφτει βαθιά κι ο αέρας με πνίγει | Μηχανές ξεχασμένες κι αδέσποτες στο δρόμου τη σκόνη | Σκέψου να ‘ταν το πάτωμα ασπρόμαυρο και να 'σου το πιόνι | μια φορά μου 'χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι | πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη | Κι εγώ που ζω για πάντα εδώ κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω | κάθε νύχτα που περνάει γυρίζω ξανά σκοτάδι γίνομαι και παραδίνομαι | στο ρυθμό σου που καίει ακόμα αυτό το σώμα που μένει χρόνια χωρίς σκιά | κάθε νύχτα που περνάει σαν ταινία κι ό,τι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο την πλατεία | Κάθε νύχτα που περνάει πάντα εδώ | Κι όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω

13. Πριν το χάραμα Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Γιάννης Παπαϊωάννου | Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Πριν το χάραμα μονάχος εξεκίνησα | και στο πρώτο μας το στέκι την αυγούλα γύρισα | Κάποια άλλη μ' είχε μπλέξει με καμώματα | σ' αγαπώ κι ήρθα κοντά σου πριν τα ξημερώματα | Πριν ακόμα σβήσουν τ' άστρα εξεπόρτισα | αχ να ξανάβρω τα δυο σου χείλη που ποτέ δε χόρτασα

14. Στο ίδιο έργο θεατές Τραγούδι: Β. Παπακωνσταντίνου & Γ. Νταλάρας
Μουσική: Γιώργος Νταλάρας | Στίχοι: Αντώνης Ανδρικάκης
Στο ίδιο έργο θεατές χαμένης νύχτας εραστές | με μια κιθάρα στης Αθήνας τον εξώστη | από το σήμερα στο χτες της απουσίας φοιτητές | με έναν ήχο στην ψυχή ναυαγοσώστη | Ό,τι ακούω να ακούς μέσα σε κόσμους μυστικούς | θ' ανακαλύψεις μια πατρίδα ξεχασμένη | παραδομένη στους καιρούς και σε πελάτες πονηρούς | σε συμπληγάδες μια ζωή παγιδευμένη | Στο ίδιο έργο θεατές εσύ κι εγώ τραγουδιστές | φανατικοί της πιο φευγάτης εξουσίας | οι ήχοι μας διαδηλωτές και τα στιχάκια εμπρηστές | αυτό το έργο είναι παιχνίδι φαντασίας | Σενάριο χωρίς πλοκή της ιστορίας εμπλοκή | αυτά τα χρόνια που χρεώθηκες να ζήσεις | με ποια τραγούδια να σωθείς με ποιους δικούς σου να βρεθείς | και ποιαν αλήθεια τώρα πια να μαρτυρήσεις | Θα βρούμε αλλιώτικους ρυθμούς στου τραγουδιού μας τους γκρεμούς | θα περπατήσουμε κι απόψε ακροβάτες | μέσα από λόγια και λυγμούς της εποχής μας τους χρησμούς | θα ξεχωρίσουμε απ' τις οφθαλμαπάτες | Στο ίδιο έργο θεατές εσύ κι εγώ τραγουδιστές | φανατικοί της πιο φευγάτης εξουσίας | οι ήχοι μας διαδηλωτές και τα στιχάκια εμπρηστές | αυτό το έργο είναι παιχνίδι φαντασίας | Στο ίδιο πάντα σκηνικό και στης ψυχής τον πανικό | απόψε πνίγομαι χρειάζομαι αέρα | θέλω ν' αρχίσω από δω αλλιώς τα πράγματα να δω | να πω στον κόσμο μια δική μου καλησπέρα

15. Μη μιλάς μη γελάς Τραγούδι: Β. Παπακωνσταντίνου & Γ. Νταλάρας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Όσα μου 'χεις τάξει είναι σαν μετάξι | είναι σαν παλιό κρασί | είναι τα φιλιά σου και το θαλασσί | χρώμα της ματιάς σου θάλασσα χρυσή | Όσα μου 'χεις τάξει στο 'χω ξαναγράψει | τα 'χεις μοναχά εσύ | Μη μιλάς μη γελάς κινδυνεύει η Ελλάς | στο κορμί βομβιστές κουβαλάς | μη μιλάς μη γελάς κινδυνεύει η Ελλάς | με τη γλύκα που φιλάς | Όσα μου 'χεις τάξει μ' έχουνε πετάξει | ίσαμε τον ουρανό | κι έχω γίνει αστέρι καλοκαιρινό | μέρα μεσημέρι πάνω απ' το στενό | Όσα μου 'χεις τάξει βάλ' τα σε μια τάξη | μη μ' αφήνεις να χαθώ | Μη μιλάς μη γελάς κινδυνεύει η Ελλάς | στο κορμί βομβιστές κουβαλάς | μη μιλάς μη γελάς κινδυνεύει η Ελλάς | με τη γλύκα που φιλάς

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης