Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

Τραγούδια και μελωδίες της παρέας



















Διάφοροι ερμηνευτές σε τραγούδια διαφόρων συνθετών

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

Ο πρώτος δίσκος

01. Αχ Ελλάδα Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Βάσω Αλαγιάννη | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Χαρά στον Έλληνα που ελληνοξεχνά | και στο Σικάγο μέσα ζει στη λευτεριά | εκείνος που δεν ξέρει και δεν αγαπά | σάμπως φταις κι εσύ καημένη | και στην Αθήνα μέσα ζει στη ξενιτιά | Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ | και βαθιά σ' ευχαριστώ | γιατί μ' έμαθες και ξέρω | ν' ανασαίνω όπου βρεθώ | να πεθαίνω όπου πατώ | και να μην σε υποφέρω | Αχ Ελλάδα θα στο πω | πριν λαλήσεις πετεινό | δεκατρείς φορές μ' αρνιέσαι | μ' εκβιάζεις μου κολλάς | σαν το νόθο με πετάς | μα κι απάνω μου κρεμιέσαι | Η πιο γλυκιά πατρίδα | είναι η καρδιά | Οδυσσέα γύρνα κοντά μου | που τ' άγια χώματα της | πόνος και χαρά | Κάθε ένας είναι ένας | που σύνορο πονά | κι εγώ είμαι ένας κανένας | που σας σεργιανά | Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ | και βαθιά σ' ευχαριστώ | γιατί μ' έμαθες και ξέρω | ν' ανασαίνω όπου βρεθώ | να πεθαίνω όπου πατώ | και να μην σε υποφέρω | Αχ Ελλάδα θα στο πω | πριν λαλήσεις πετεινό | δεκατρείς φορές μ' αρνιέσαι | μ' εκβιάζεις μου κολλάς | σαν το νόθο με πετάς | μα κι απάνω μου κρεμιέσαι

02. Να βάλω τα μεταξωτά Τραγούδι: Ελένη Πέτα
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας | Στίχοι: Γιάννης Τσατσόπουλος
Μέρες βαριές χοντρές ψιχάλες | πάνω σε χάπια και μπουκάλες | δε θα γυρέψω νοσηλεία | στα σινεμά και στα βιβλία | Πάω ν' αδειάσω το τασάκι | κι αυτό το σκούρο σου σακάκι | θα το πετάξω απ' το μπαλκόνι | να βρει κανέναν που κρυώνει κι εγώ... | Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει | στα εργοστάσια μπροστά και στα σκουπίδια πλάι | να μπερδευτώ με τους εργάτες | να πω τον πόνο μου στις γάτες | και στη φουφού του καστανά | στάχτη να γίνεις σατανά | Έχει ψυχρούλα και μ' αρέσει | κι αν δε μου πάει θα σπάσω μέση | η αγάπη πάει με μπαστούνι | κι εγώ με γκάζια στο τακούνι | Το άσθμα μου κι ο βρυχηθμός μου | στα ραδιόφωνα του κόσμου | με τρύπια βάρκα και ναυτία | βγαίνω λοιπόν στην πειρατεία κι εγώ... | Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει | στα εργοστάσια μπροστά και στα σκουπίδια πλάι | να μπερδευτώ με τους εργάτες | να πω τον πόνο μου στις γάτες | και στη φουφού του καστανά | στάχτη να γίνεις σατανά

03. Πριγκηπέσα Τραγούδι: Μπάμπης Στόκας
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας | Στίχοι: Σωκράτης Μάλαμας
Άλλα θέλω κι άλλα κάνω | πώς να σου το πω | έλεγα περνούν τα χρόνια | θα συμμορφωθώ. | Μα είναι δώρο άδωρο | ν' αλλάξεις χαρακτήρα | τζάμπα κρατάς λογαριασμό | τζάμπα σωστός με το στανιό. | Έξω φυσάει αέρας | κι όμως μέσα μου | μέσα σ' αυτό το σπίτι | πριγκηπέσα μου, | το φως σου και το φως | χορεύουν γύρω μας | απίστευτος ο κόσμος | κι ο χαρακτήρας μας. | Άλλα θέλω κι άλλα κάνω | κι έφτασα ως εδώ | λάθη στραβά και πάθη | μ' έβγαλαν σωστό. | Ξημερώματα στο δρόμο | ρίχνω πετονιά | πιάνω τον εαυτό μου | και χάνω το μυαλό μου.

04. Να μ' αγαπάς Τραγούδι: Παύλος Σιδηρόπουλος
Μουσική: Ανδρέας Θωμόπουλος | Στίχοι: Ανδρέας Θωμόπουλος
Σου γράφω πάλι από ανάγκη | η ώρα πέντε το πρωί | το μόνο πράγμα που 'χει μείνει | όρθιο στον κόσμο είσαι εσύ | Τι να τις κάνω τις τιμές τους | τα λόγια τα θεατρικά | μες στην οθόνη του μυαλού μου | χάρτινα είδωλα νεκρά | Να μ' αγαπάς όσο μπορείς να μ' αγαπάς | Κοιτάζοντας μες στον καθρέφτη | βλέπω ένα πρόσωπο γνωστό | κι ίσως η ασχήμια του να φύγει | μόλις πλυθώ και ξυριστώ | Βρωμάει η ανάσα απ' τα τσιγάρα | βαραίνει ο νους μου απ' τα πολλά | στον τοίχο κάποια Μόνα Λίζα | σε φέρνει ακόμα πιο κοντά | Να μ' αγαπάς όσο μπορείς να μ' αγαπάς | Αν και τελειώνει αυτό το γράμμα | η ανάγκη μου δε σταματά | σαν το πουλί πάνω στο σύρμα | σαν τον αλήτη που γυρνά | Θέλω να 'ρθείς και να μ' ανάψεις | το παραμύθι να μου πεις | σαν μάνα γη να μ' αγκαλιάσεις | σαν άσπρο φως να ξαναρθείς.

05. Ερωτικό Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Ναπολέων Λαπαθιώτης
Καημός αλήθεια να περνώ | του έρωτα πάλι το στενό | ώσπου να πέσει η σκοτεινιά | μια μέρα του θανάτου. | Στενό βαθύ και θλιβερό | που θα θυμάμαι για καιρό | τι μου στοιχίζει στην καρδιά | το ξαναπέρασμά του. | Ας είν' ωστόσο, τι ωφελεί | γυρεύω πάντα το φιλί | στερνό φιλί, πρώτο φιλί | και με λαχτάρα πόση. | Γυρεύω πάντα το φιλί | αχ, καρδιά μου | που μου το τάξανε πολλοί | όμως δε μπόρεσε κανείς | ποτέ να μου το δώσει. | Ίσως μια μέρα όταν χαθώ | γυρνώντας πάλι στο βυθό | και με τη νύχτα μυστικά | γίνουμε πάλι ταίρι | Αυτό το ανεύρετο φιλί | που το λαχτάρησα πολύ | σαν μια παλιά της οφειλή | να μου το ξαναφέρει.

06. Ζηλεύει η νύχτα Τραγούδι: Ορφέας Περίδης
Μουσική: Ορφέας Περίδης | Στίχοι: Ορφέας Περίδης
Ζηλεύει η νύχτα κάτι απ' το φως της έχεις πάρει | στρέφεις το βλέμμα ψηλά κι ανάβει το φεγγάρι | έξω απ' το χρόνο γύρω σου ακίνητα τοπία | χορεύεις μόνη μέσα σε μια φωτογραφία | Παίξε με στα χέρια σου σαν σφαίρα | πέτα με ψηλά στον αέρα | δώσε μου πνοή απ' την πνοή σου | να ξαναγεννηθώ μαζί σου | Η νύχτα φεύγει με τις μνήμες σου φωτίζει | ο κόσμος όλος γύρω από σένανε γυρίζει | εικόνα ονείρου που η μέρα δεν τη σβήνει | δε μ' αγγίζεις μα τα σημάδια σου μ' αφήνεις | Παίξε με στα χέρια σου σαν σφαίρα | πέτα με ψηλά στον αέρα | δώσε μου πνοή απ' την πνοή σου | να ξαναγεννηθώ μαζί σου | Ζεστό ποτάμι αυτή τη ζεστασιά σου δώσ' μου | θερμό εσύ ρεύμα στην κρύα θάλασσα του κόσμου | Παίξε με στα χέρια σου σαν σφαίρα | πέτα με ψηλά στον αέρα | δώσε μου πνοή απ' την πνοή σου | να ξαναγεννηθώ μαζί σου

07. Πόσο σε θέλω Τραγούδι: Αναστασία Μουτσάτσου & Μαρίνα Σκιαδαρέση
Μουσική: Τερμίτες | Στίχοι: Γιάννης Σπυρόπουλος
Στην άκρη του απείρου, στιγμούλα του ονείρου | σταγόνα που στάζει, πόσο σου μοιάζει | φωτιά και αέρας, στον κόσμο φοβέρα | στη νύχτα που ουρλιάζει, πώς σε τρομάζει... | Σου μοιάζει η σελήνη | πού να `βρω γαλήνη | στον Άδη ανατέλλω | πόσο σε θέλω... | Πόσο σε θέλω.. | Κόντρα στους νόμους ερήμου προφήτης... | Σημάδια στην άμμο, που απόψε θα σβήσεις... | Ασπρόμαυρο μέλλον, σκυφτός μετανάστης | σταθμός στο ραδιόφωνο, που πρέπει ν’ αλλάξεις | Σου μοιάζει η σελήνη | πού να `βρω γαλήνη | στον Άδη ανατέλλω, | πόσο σε θέλω... | Πόσο σε θέλω... | Πόσο σε θέλω... | Πόσο σε θέλω...

08. Φανή Τραγούδι: Βασίλης Καζούλης
Μουσική: Βασίλης Καζούλης | Στίχοι: Βασίλης Καζούλης
Μέσα στο τζάκετ μου σκυφτός | γραμμή Βικτώρια Πειραιά | καθώς στριγγλίζουν οι γραμμές | κάτι μου καίει τα σωθικά | Οι φίλοι μου, μου το ‘χαν πει | ξέχνα ρε Μπίλι τη Φανή | όσο και να το θέλεις πια | δεν πρόκειται να ξαναρθεί | Φριχτές οι φάτσες γύρω μου | και με κοιτούν ειρωνικά | όπως με κοίταζε κι αυτή | πριν από μερικά λεπτά | Οι φίλοι μου, μου το ‘χαν πει | ξέχνα ρε Μπίλι τη Φανή | όσο και να το θέλεις πια | δεν πρόκειται να ξαναρθεί | Στο σπίτι ο δρόμος σκοτεινός | παραπατάω στα σκαλιά | μες στο δωμάτιο μοναχός | κι ο Ντίλαν να μου τραγουδά | Οι φίλοι μου, μου το ‘χαν πει | ξέχνα ρε Μπίλι τη Φανή | όσο και να το θέλεις πια | δεν πρόκειται να ξαναρθεί

09. Πάρε με απόψε πάρε με Τραγούδι: Γλυκερία
Μουσική: Νίκος Ζιώγαλας | Στίχοι: Νίκος Ζιώγαλας
Πέφτουν τα ψέματα βροχή | μα η αλήθεια σώζει | κι η μόνη αλήθεια είσαι εσύ | η πιο γλυκιά ανταμοιβή | Εδώ οι κακίες ντύνονται | λευκό αγγέλου ντύμα | πάρε με απόψε πάρε με | ζεστό αγάπης κύμα | Και σε περιμένω | τσιγάρο αναμμένο | και σε περιμένω | στην αγκαλιά σου να σωθώ | Λυσσομανάει ο άνεμος | μα ο άνεμος δεν ξέρει | πως το κορίτσι που θα ‘ρθει | την άνοιξη θα φέρει | Και σε περιμένω | τσιγάρο αναμμένο | και σε περιμένω | σαν ακρογιάλι θα ανοιχτώ | Και σε περιμένω | τσιγάρο αναμμένο | και σε περιμένω | Πάρε με απόψε πάρε με | στα μαγικά φτερά σου | βάλε με απόψε με βάλε με | μέσα στην αγκαλιά σου

10. Μικρές Περιπλανήσεις Τραγούδι: Μικρές Περιπλανήσεις
Μουσική: Νίκος Αρμπιλιάς | Στίχοι: Στέργος Παπαποστόλου
Μικρές περιπλανήσεις μ' εκείνους που δεν ήρθαν | στις άδειες ώρες θ' ακουμπήσεις θα χαθείς | ψεύτικα σαν στολίδια τα λόγια σου λυγάνε | πώς να σωθείς | Της πρώτης μου αγάπης τις ωραίες τις στιγμές | πού να τις βρω | κοντά μου πάντα θα' ναι | στο δρόμο στο λιμάνι στο σταθμό | Στο παγωμένο χέρι στον αποχωρισμό | στα θλιμμένα τα βράδια στον καφέ τον πρωινό | Φθαρμένες παραστάσεις ένας αγέρας κλαίει | σχεδία η ζωή δε θα προφτάσεις αλλού να πας | στο κρύο άδειοι δρόμοι η πόλη κρυφά γελάει | να μ' αγαπάς

11. Καράβια στη στεριά Τραγούδι: Γεράσιμος Ανδρεάτος & Παντελής Θαλασσινός
Μουσική: Μίνωας Μάτσας | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Καράβια βγήκαν στη στεριά | και πιάσανε τα όρη | ποιος είδε βάρκα στο Χελμό | στο Μέτσοβο βαπόρι | Ποιος είδε νύχτα με δυο φεγγάρια | ποιος είδε ήλιο σαν αχινό | κι ερωτευμένα πουλιά και ψάρια | να κολυμπάνε στον ουρανό | Καράβια βγήκαν στη στεριά | και χάθηκαν στο χιόνι | κι αυτός που τα ονειρεύτηκε | τα περιμένει ακόμη | Ποιος είδε φάρο στον Ψηλορείτη | στην Ελασσόνα λευκό πανί | κι ένα καράβι από την Κρήτη | να πιάνει Ξάνθη Κομοτηνή | Ποιος είδε νύχτα με δυο φεγγάρια | ποιος είδε ήλιο σαν αχινό | κι ερωτευμένα πουλιά και ψάρια | να κολυμπάνε στον ουρανό

12. Βασιλική Τραγούδι: Νίκος Ζιώγαλας & Μανώλης Φάμελλος & Ποδηλάτες
Μουσική: Νίκος Ζιώγαλας | Στίχοι: Παραδοσιακό
Βασιλική τον έρωτα πολύ βαρύ τον πήρες | και στο Μαρίφ κατήντησες εκεί να ξεψυχήσεις (πίνεις μπύρες) | Δεν έπρεπε Βασιλική το Στέργιο ν' αγαπήσεις μον' έπρεπε Βασιλική να τον απαρατήσεις | Βασιλική 'σουν όμορφη ξανθιά σαν το κουκλάκι | πώς έκανες απόφαση και πήρες το φαρμάκι | Γω το φαρμάκι το 'κανα ωραία λεμονάδα | το σήκωνα και το 'πινα με τόση νοστιμάδα

13. Το όχι αποκοιμήθηκε Τραγούδι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων | Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Ανάμεσα στο όχι | και στο κρυμμένο ναι | χάθηκε η ζωή μου | μεγάλε ουρανέ. | Δεν κρύβεται στη νύχτα | το άσπρο γιασεμί. | Λύγισε η αγάπη όταν είπες μη, | λύγισε η αγάπη όταν είπες μη. | Βγαίνω στον αέρα | με χάρτινο φτερό. | Μακριά σου δεν αντέχω, | κοντά σου δε μπορώ. | Κοντά σου δεν αντέχω, | μακριά σου δε μπορώ. | Χαμήλωσε τα φώτα | μεγάλε ουρανέ, | το όχι αποκοιμήθηκε | στην αγκαλιά του ναι, | το όχι αποκοιμήθηκε | στην αγκαλιά του ναι.

14. Λουλούδι του δάσους Τραγούδι: Χάρης Κατσιμίχας & Apurimac
Μουσική: Παραδοσιακό | Στίχοι: Χάρης Κατσιμίχας
Ξύπνα λουλούδι του δάσους | πουλί του λιβαδιού | που σεργιανάς στον ουρανό | που ‘χεις τα μάτια μικρού ελαφιού | Σαν τα λουλούδια που πίνουν δροσιά | έτσι χορταίνω όταν με κοιτάς | σαν ευωδιά λουλουδιών πρωινή | σαν ευωδιά μαραμένου φύλλου | είναι η ανάσα σου | Κοίταξε με, κοίταξε με | αίμα της καρδιάς μου | Η γη χαμογελάει | τα νερά χαμογελάνε | τα σύννεφα στον ουρανό | όλα χαμογελάνε | αγαπημένη μου | Ξύπνα λουλούδι του δάσους | ξύπνα, ξύπνα αγαπημένη | Despierto cuardo de los bajes | coracon en amorado

15. Το σαλάμι Τραγούδι: Πάνος Μουζουράκης
Μουσική: Βασίλης Νικολαΐδης | Στίχοι: Βασίλης Νικολαΐδης
Μ' άφησες μόνο, ο διάολος να πάρει τη μοίρα μου | θα σ' είχα σφάξει αν ήταν του χαρακτήρα μου | Μ' ένα σαλάμι αφημένο καιρό στο ψυγείο | είπα λοιπόν κι εγώ να σου κάνω ένα αστείο | Και πήρα τους μπάτσους αμέσως και τους τηλεφώνησα | και παγωμένα τους είπα πως σε δολοφόνησα | στην μηχανή του κιμά είπα σ' είχα λιανίσει | και ένα σαλάμι με σένα πως είχα γεμίσει | Και ήρθαν στο σπίτι αμέσως για να με πιάσουνε | και στα μπαλκόνια βγήκανε για να δικάσουνε | Πω, πω να δεις το αίμα του πλήθους παγώνει | μ' ένα σαλάμι που παίρνουνε σ' ένα σεντόνι | Και πλάκα να δεις να γράφει ο τύπος διάφορα | και ν' απορώ κοίτα ρε πως τα κατάφερα | για να σε κάνω κοντά μου ξανά να γυρίσεις | στ' αλλαντικά να κοπούν εντελώς οι πωλήσεις | Και πλάκες επίσης γινήκαν στην αναπαράσταση | που μου τη βαράει κι αρχίζω κι εγώ την παράσταση | τους δείχνω να φέτες κόβω απ' το σαλαμάκι | και τους ρωτάω αν έχει κανένα ουζάκι | Που λες τους την δίνει να θέλουνε να με λιντσάρουνε | και για μια πλάκα την κεφαλή να μου πάρουνε | Κάπου εδώ μωρό μου τα αστεία τελειώνουν | προφυλακιστέο με βγάζουν και μέσα με χώνουν | Και λέω την αλήθεια και τώρα πια δεν με πιστεύουνε | τρελοί και γιατροί μες' το Δαφνί μ' αποφεύγουνε | και περιμένω μωρό μου να ‘ρθείς να τους πεις | πως είσαι καλά δεν είσαι σαλάμι και ζεις

Ο δεύτερος δίσκος

01. Φωτοβολίδα Τραγούδι: Ορφέας Περίδης & Μελίνα Κανά & Λιζέτα Καλημέρη
Μουσική: Ορφέας Περίδης | Στίχοι: Ορφέας Περίδης
Μια φωτοβολίδα μες στη νύχτα σκάει | κι η καρδιά μου σπάει μες στο φως σε είδα | Γίναν τα κομμάτια μια καινούργια γη | μες στην αλλαγή βλέπω μ' άλλα μάτια | Γίναν τα κομμάτια μια καινούργια αρχή | μεσ' την αλλαγή βλέπω μ' άλλα μάτια | Όλα είναι ίδια αν δε τ' αγαπάς | όλα μένουν ίδια άμα δε τα πας | Κι όλα αυτά που είναι γίνονται ξανά | μέσα απ' τη δικιά σου τη ματιά | μέσα απ' τη δικιά σου τη ματιά | Μια φωτογραφία κομματάκια δυο | έχω να σε δω χρόνια αστεία, αστεία | Πιάνω την κολλάω σε ξανακοιτώ | πιο όμορφη θαρρώ δείχνεις μου όσο πάω | Όλα είναι ίδια αν δε τ' αγαπάς | όλα μένουν ίδια άμα δε τα πας | Κι όλα αυτά που είναι γίνονται ξανά | μέσα απ' τη δικιά σου τη ματιά | μέσα απ' τη δικιά σου τη ματιά | Στην καρδιά σου καίει μια μικρή φωτιά | κι από τη ματιά ένα φως που ρέει | Σα φωτοβολίδα μες στη νύχτα σκάει | κι ας ξαναγυρνάει πίσω η σελίδα | Σα φωτοβολίδα μες στη νύχτα σκάει | κι ας ξαναγυρνάει πίσω η σελίδα | Όλα είναι ίδια αν δε τ' αγαπάς | όλα μένουν ίδια άμα δε τα πας | Κι όλα αυτά που είναι γίνονται ξανά | μέσα απ' τη δικιά σου τη ματιά | μέσα απ' τη δικιά σου τη ματιά

02. Πρωινό τσιγάρο Τραγούδι: Χορωδία
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Χαράζει η μέρα και η πόλη έχει ρεπό | στη γειτονιά μας καπνίζει ένα φουγάρο | κι εγώ σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο | και σαν καφέ πικρό και σαν καφέ πικρό | Άδειοι οι δρόμοι δε φάνηκε ψυχή | και το φεγγάρι μόλις χάθηκε στη Δύση | και γω σε γυρεύω σαν μοιραία λύση | και σαν Ανατολή και σαν Ανατολή | Βγήκε ο ήλιος το ράδιο διαπασών | μ' ένα χασάπικο που κλαίει για κάποιον Τάσο | κι εγώ σε ποντάρω κι ύστερα πάω πάσο | σ' ένα καρέ τυφλών σ' ένα καρέ τυφλών

03. Πέρασε η μπόρα Τραγούδι: Αναστασία Μουτσάτσου & Νίκος Ζιώγαλας
Μουσική: Νίκος Ζιώγαλας | Στίχοι: Νίκος Ζιώγαλας
Ησύχασε η θάλασσα | μέσα στα μάτια σου | Το πλοίο φτάνει, | μπαίνει μες στο λιμάνι | Τώρα που ησύχασε κι εμένα η καρδιά μου | Ο πόνος άλλο τώρα, πια δε μας φτάνει | Μόνη ξανά δε θα σ' αφήσω | Να μη μ' αφήσεις μόνο ποτέ | Πέρασε η μπόρα, πέρασε | Κανείς δε θα μπορέσει να σε πειράξει | άγγελος φύλακας θα βάζει τάξη | άγγελος θα 'μαι εγώ για σένα | άνοιξε τα φτερά σου πάνω από μένα | Μόνη ξανά δε θα σ' αφήσω | να μη μ' αφήσεις μόνο ποτέ | τίποτα πια στην τύχη, τίποτα | μόνη ξανά δε θα σ' αφήσω | να μη μ' αφήσεις μόνο ποτέ

04. Ο καφενές Τραγούδι: Βασίλης Σταυρακάκης
Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης | Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Μες στον δικό μας τον καφενέ | καυγάδες, γέλια, κρασί και ζάλη, | εδώ πεθαίνουν έρωτες μεγάλοι | κι εμείς τους κάνομε τραγούδι κι αμανέ, | αχ ουρανέ | πες μου το ναι | κι έμπα κι απόψε στο δικό μας καφενέ. | Μες στο δικό μας τον καφενέ | κουμάντο πάντα κάνανε άλλοι | κι όσοι δε σκύψανε ποτέ κεφάλι | ακριβοπλήρωσαν μια στάλα λευτεριά, | χίλια φλουριά, | μια δοξαριά | παίξε λυράρη, μήπως βρω παρηγοριά. | Αχ, ο δικός μας ο καφενές | είναι μια μάνα που τη μαλώνω, | μα τηνε νιώθω, όσο μεγαλώνω, | κι ας μ’ αποδιώχνει σαν τον ξένο να γυρνώ | κι όταν πονώ | το δειλινό, | νιώθω πιο μόνος κι απ’ τ’ αγρίμι στο βουνό. | Μες στο δικό μας τον καφενέ | από τη σκόνη, σαν θα χορέψεις, | που `ναι γεμάτη όνειρα και σκέψεις, | θα βάλω λίγη στην αρχαία μας πληγή, | πατώ τη γη, | αίμα να βγει | που θα με πάρει μια θλιμμένη χαραυγή.

05. Στη σκέψη της τρελής Τραγούδι: Γεράσιμος Ανδρεάτος
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Πάλι κι αυτό το βράδυ | κι αυτή τη νύχτα δεν μπορώ να κοιμηθώ | ψάχνω μες στο σκοτάδι | τα όνειρά μου τα χαμένα για να βρω | Πάλι στη σκέψη της τρελής | με βρήκε τ' άστρο της αυγής ξενυχτισμένο | να σκέφτομαι τα μάτια της | τα πονηρά τα χάδια της | που με κατάντησαν παιδί δυστυχισμένο | Πίνω και ξαναδίνω | κι άλλη κατάρα στην αγάπη που ζητά | μόνο μαζί με πόνο | να με αφήνει κάθε βράδυ συντροφιά | Πάλι στη σκέψη της τρελής | με βρήκε τ' άστρο της αυγής ξενυχτισμένο | να σκέφτομαι τα μάτια της | τα πονηρά τα χάδια της | που με κατάντησαν παιδί δυστυχισμένο | Χάρη σε παλικάρι | που αγαπάει ποιος θα δώσει να σωθεί | χάδια στα κρύα βράδια | και μια γωνίτσα στο φτωχό να ζεσταθεί | Πάλι στη σκέψη της τρελής | με βρήκε τ' άστρο της αυγής ξενυχτισμένο | να σκέφτομαι τα μάτια της | τα πονηρά τα χάδια της | που με κατάντησαν παιδί δυστυχισμένο

06. Στο Σου, Μιτζού Τραγούδι: Νίκος Ξυδάκης & Γλυκερία & Μανώλης Λιδάκης
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Στο Σου, Μιτζού κάποια βραδιά | Έχασα όλα τα κλειδιά | Και γύρευα λιμάνι | Δυο γιαπωνέζοι θυρωροί, | Αμφιβολία δε χωρεί | Με πήραν για χαρμάνη | Και πες, πες, πες | Και ψου, ψου, ψου | Κάποια βραδιά στου Σου, Μιτζού, | Σε πέντε κι έξι γλώσσες | Α, είδαν πως ήμουν πονηρός, | Και πριν να γίνουνε καπνός | Μου κάνανε τις κλώσες | Δεν είχα όρεξη που λες, | Να μάθουν όλες οι φυλές | Πως ήμουν λυπημένος | Βρήκα στο μπαρ ένα Ρωμιό, | Πήγα να ξομολογηθώ | Μα ήτανε πιωμένος.

07. Κόκκινο θολό φεγγάρι Τραγούδι: Χρήστος Θηβαίος & Συνήθεις Ύποπτοι
Μουσική: Χρήστος Θηβαίος | Στίχοι: Χρήστος Θηβαίος
Κόκκινο θολό φεγγάρι | σαν τα όνειρα μας ξενυχτάς | κι απ’ τις φυλακές αυτού του κόσμου | γύρω στα μεσάνυχτα το σκας | ρίχνεις μέσα στ’ άδεια μας ποτήρια | του ουρανού το αίμα και το φως | και φταίει εκείνη η ανταύγεια σου η μυστήρια | που είμαι για τα πάντα ικανός | Κόκκινο θολό φεγγάρι | πίνω απ’ τη σιωπή σου μια γουλιά | σαν καυτό σφηνάκι να με πάρει | μέσα από του φόβου τη φωλιά | μέσα απ’ τα κομμάτια αυτής της πόλης | που κύλησαν στα πόδια σου μπροστά | και στο μεταξωτό της το φουστάνι πιάστηκε η τύχη μου γερά | Κόκκινο θολό φεγγάρι | πάρε με μαζί σου να χαρείς | μέσα στο κελί μου έχω σαλτάρει | σαν απόκληρος της διαφυγής | αχ και να μπορούσα έστω για λίγο | να σε μοιραστώ από μακρυά | θα `χε χαλαρώσει αυτός ο κόμπος | του μικρού θανάτου μου η θηλιά | Κόκκινο θολό φεγγάρι | σαν τα όνειρά μας ξενυχτάς | κι απ’ τις φυλακές αυτού του κόσμου | γύρω στα μεσάνυχτα το σκας | κι έτσι ματωμένο ταξιδεύεις | σαν χαρταετός χωρίς κλωστή | είσαι εσύ του χρόνου ο καθρέφτης | τίποτα κι αιώνιο μαζί

08. Ο γλάρος Τραγούδι: Locomondo & Γιώργος Μπότης
Μουσική: Μάρκος Κούμαρης | Στίχοι: Μάρκος Κούμαρης
Θα σας πω ένα τραγούδι που μου’ ρθε στο μυαλό | για ένα φίλο που κάποτε είχε πει ένα ρητό | Κάποια πουλιά τραγουδούν για λευτεριά, κάποια φεύγουν και πετούν ψηλά | Τον φωνάζαν όλοι γλάρο δεν είχε πράγματα πολλά | είχε μόνο ένα βανάκι και τα δύο του σκυλιά | Κάποια πουλιά τραγουδούν για λευτεριά, κάποια φεύγουν και πετούν ψηλά | Όταν έπιανε χειμώνας τα μάζευε σιγά, σιγά | φεύγω νότια μας έλεγε που είναι πιο ζεστά | Κάποια πουλιά τραγουδούν για λευτεριά, κάποια φεύγουν και πετούν ψηλά | Όταν έμενε από χρήματα έπιανε καμιά δουλειά | Ίσα, ίσα να ισιώσει και την έκανε ξανά | κάποια πουλιά τραγουδούν για λευτεριά, κάποια φεύγουν και πετούν ψηλά | Όταν άκουγε κιθάρες τότε ερχόταν πιο κοντά | τον θυμάμαι να μας βλέπει και να μας χαμογελά | Κάποια πουλιά τραγουδούν για λευτεριά, κάποια φεύγουν και πετούν ψηλά | Κι ήρθε εκείνος ο χειμώνας του 97 | όταν πήγε Ισπανία μα δε γύρισε ξανά | Κάποια πουλιά τραγουδούν για λευτεριά, κάποια φεύγουν και πετούν ψηλά | Μια κιθάρα γρατσουνάω σε κάποια αμμουδιά | ένας γλαρός που πετάει με κοιτάει από ψηλά | Κάποια πουλιά τραγουδούν για λευτεριά, κάποια φεύγουν και πετούν ψηλά

09. Τρελή κι αδέσποτη Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Νοιώθω ποια είσαι όταν λες το σ' αγαπώ | σαν μια βασίλισσα τσιγγάνα που περνάει | και μπαίνει στις καρδιές σαν να 'τανε μετρό | που φωτισμένο βάζει μπρος και ξεκινάει | Τρελή κι αδέσποτη παρόλη την αγάπη | έτσι σε θέλω κι έτσι είσαι αληθινά | έλα σαν όνειρο στο άδειο μου κρεβάτι | έλα εδώ κάτω στη θλιμμένη μου καρδιά | Κι είσαι εκείνη που αν μαζί της κοιμηθώ | θα 'χω ξεχάσει ποιος να είμαι και πού πάω | κι αν αφορμή 'σαι συ ν' αλλάξω εαυτό | το παρελθόν μου μπρος τα πόδια σου πετάω | Τρελή κι αδέσποτη παρόλη την αγάπη | έτσι σε θέλω κι έτσι είσαι αληθινά | έλα σαν όνειρο στο άδειο μου κρεβάτι | έλα εδώ κάτω στη θλιμμένη μου καρδιά

10. Τα σμυρναίικα τραγούδια Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός | Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Το καθρεφτάκι σου παλιό | και πίσω απ' τη θαμπάδα | η Σμύρνη με το Κορδελιό | και η παλιά Ελλάδα | Μουτζουρωμένο το γυαλί | μα πίσω απ' τους καπνούς του | βλέπει ο Θεός το Αϊβαλί | και σταματάει ο νους του | Τα σμυρναίικα τραγούδια | ποιος σου τα 'μαθε | να τα λες και να δακρύζεις | της καρδιάς μου ανθέ | Το καθρεφτάκι σου παλιό | και το μυαλό χαμένο | σε ποιο τα ήπιες καπηλειό | και βγήκες μεθυσμένο | Μουτζουρωμένο το γυαλί | μα πίσω απ' τους καπνούς του | βλέπει ο Θεός το Αϊβαλί | και σταματάει ο νους του | Τα σμυρναίικα τραγούδια | ποιος σου τα 'μαθε | να τα λες και να δακρύζεις | της καρδιάς μου ανθέ

11. Σεντόνια δίχτυα Τραγούδι: Δημήτρης Ζερβουδάκης
Μουσική: Γιώργος Καζαντζής | Στίχοι: Θοδωρής Μπεμπέκης
Σ’ ακολουθώ, σαν φως αχνό | μέσα στην καταιγίδα, ζω στο βυθό | μα σ’ έχω για πυξίδα | Πριν να χαθώ μες στο κενό | σαν αστραπή σε είδα, γλυκιά ηχώ | να σπας την αλυσίδα | Μα το κορμί είν’ αφορμή σε μια πορεία | και η σοφία το τέρμα της | Τρίζουν αρμοί σαν οδυρμοί και απλώνει η νύχτα | σεντόνια δίχτυα, το δέρμα της | Σαν να γυρνώ σ’ ότι αγαπώ | όμως αυτό δε φτάνει, σε προσπερνώ | μα σ’ έχω για λιμάνι | Κρατώ κρυφό ό,τι μισώ | σ’ ένα πυκνό σκοτάδι, πανί λευκό | κρατάω για σημάδι

12. Πίνω, πίνω Τραγούδι: Αναστασία Μουτσάτσου
Μουσική: Μιχάλης Κουμπιός | Στίχοι: Γιώργος Πολυμενάκος
Από τις άδειες μέρες | ζωή σημαδεμένη | απ' τις λευκές τις νύχτες | ψυχή μου διψασμένη | Πίνω, πίνω | απ' τους χυμούς σου, φως μου | λύνω το αίνιγμα του κόσμου | λύνω το αίνιγμα του κόσμου | Πίνω, πίνω | απ' τους χυμούς σου, φως μου | λύνω το αίνιγμα του κόσμου | λύνω το αίνιγμα του κόσμου | Η νύχτα μπερδεμένη | στου χρόνου το κουβάρι | κι εγώ να σε ζητάω | σαν τελευταία χάρη | Πίνω, πίνω | απ' τους χυμούς σου, φως μου | λύνω το αίνιγμα του κόσμου | λύνω το αίνιγμα του κόσμου | Πίνω, πίνω | απ' τους χυμούς σου, φως μου | λύνω το αίνιγμα του κόσμου | λύνω το αίνιγμα του κόσμου | Η αγάπη τρεμοσβήνει | φλογίτσα στο σκοτάδι | φουντώνει και φωτίζει | με τ' ακριβό σου χάδι | Πίνω, πίνω | απ' τους χυμούς σου, φως μου | λύνω το αίνιγμα του κόσμου | λύνω το αίνιγμα του κόσμου | Πίνω, πίνω | απ' τους χυμούς σου, φως μου | λύνω το αίνιγμα του κόσμου | λύνω το αίνιγμα του κόσμου

13. Χαράματα η ώρα τρεις Τραγούδι: Τρίφωνο
Μουσική: Μάρκος Βαμβακάρης | Στίχοι: Μάρκος Βαμβακάρης
Χαράματα η ώρα τρεις | θα ΄ρθω να σε ξυπνήσω | κρυφά από τη μάνα σου να σε χαρώ | να βγεις να σου μιλήσω | Δε θα μας δει άλλος κανείς | μόνο το φεγγαράκι | έβγα στο παραθύρι σου να σε χαρώ | και δως μου ένα φιλάκι | Την μυστική αγάπη μας | κρυφά να την κρατήσεις | χίλια που να σου τάξουνε να σε χαρώ | να μην την μαρτυρήσεις

14. Άνοιξε, άνοιξε Τραγούδι: Φλέρυ Νταντωνάκη
Μουσική: Γιάννης Παπαϊωάννου | Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Το παράθυρο κλεισμένο, | σφαλισμένο, σκοτεινό, | για ποιο λόγο δεν τ' ανοίγεις | πεισματάρα, να σε 'δω; | Άνοιξε, άνοιξε, | γιατί δεν αντέχω, | φτάνει πια, φτάνει πια | να με τυραννάς. | Ξεροστάλιασα στ' αγιάζι | ώρες να σου τραγουδώ, | η καρδιά μου φλόγες βγάζει, | μα δε βγαίνεις να σε 'δω. | Άνοιξε, άνοιξε, | γιατί δεν αντέχω, | φτάνει πια, φτάνει πια | να με τυραννάς.

15. Ξενιτεμένο μου πουλί Τραγούδι: Εστουδιαντίνα & Χορωδία «Ελλάδα»
Μουσική: Χρήστος Λεοντής | Στίχοι: Γιώργος Αρμένης
Ξενιτεμένο μου πουλί | εκεί στα ξένα που 'σαι | σου στέλνω μήλο σέπεται | κυδώνι μαραγκιάζει | Σου στέλνω και το δάκρυ μου | σ' ένα μικρό μαντίλι | το δάκρυ μου είναι καφτερό | και καίει το μαντίλι | Ξενιτεμένο μου πουλί | εκεί στα ξένα που 'σαι | ξένοι σου πλένουν τα σκουτιά | ξένοι στα σαπουνίζουν | Στα πλένουν μια στα πλένουν δυο | στα πλένουν τρεις και πέντε | κι από τις πέντε κι ύστερα | τα ρίχνουν στο σοκάκι | Πάρε ξένε μ' τα ρούχα σου | πάρε και τα σκουτιά σου | και σύρε στην πατρίδα σου | σε καρτερεί η φαμελιά σου.

Ο τρίτος δίσκος

01. Ανόητες αγάπες Τραγούδι: Μπάμπης Στόκας
Μουσική: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας | Στίχοι: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας
Τα φέραμε από δω τα φέραμε από κει | άντε ξανά τα ίδια τα ίδια απ' την αρχή | τα φέραμε από δω τα φέραμε από κει | εγώ ξανά στο τίποτα στο γενικά εσύ στο γενικά | Νύχτες δίχως όνομα νύχτες χωρίς σκοπό | χαμένοι από χέρι χαμένοι και οι δυο | ανόητες αγάπες ανόητα φιλιά | Λόγια, λόγια, λόγια, λόγια ψεύτικα | Τώρα τι να σου πω τι να μου πεις κι εμένα | έτσι όπως παίξαμε κι οι δυο με ζάρια πειραγμένα | τα φέραμε από δω τα φέραμε από κει | εγώ ξανά στο τίποτα στο γενικά εσύ στο γενικά | Νύχτες δίχως όνομα νύχτες χωρίς σκοπό | χαμένοι από χέρι χαμένοι και οι δυο | ανόητες αγάπες ανόητα φιλιά | Λόγια, λόγια, λόγια, λόγια ψεύτικα

02. Βαθύ κόκκιν’ αχείλι Τραγούδι: Κάλια Σπυριδάκη & Χαϊνηδες
Μουσική: Κάλλια Σπυριδάκη | Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Βαθύ κόκκιν’ αχείλι κι άσπρο πουκάμισο | μια σ’ ουρανούς με στέλνεις και μια στην άβυσσο | σαν σύννεφο με δέρνεις και μοιάζεις του βοριά | Μετάξι θα σου φέρω απ’ την ανατολή | το δάκρυ να σκουπίσω που βγάνει το φιλί | κι ύστερα να το κρύψω στο στήθος φυλαχτό | Κι αν ζήσαμε όπως όλοι για όνειρα μικρά | σε πόσα παραμύθια δεν κλάψαμε πικρά | μα το πιο ωραίο, φως μου, ποτέ δε στο ‘χω πει | Σ’ ένα κορμό ενός δέντρου το γράψαμε παλιά | χωρίς να το σκεφτούμε δεν βγάλαμε μιλιά | κι αντέχει τόσα χρόνια αυτό το σ’ αγαπώ

03. Σπασμένο καράβι Τραγούδι: Δημήτρης Μπάσης
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Γιάννης Σκαρίμπας

Σπασμένο καράβι να 'μαι πέρα βαθιά | έτσι να 'μια | με δίχως κατάρτια με δίχως πανιά | να κοιμάμαι | Να 'ν' αφράτος ο τόπος κι η ακτή νεκρική | Γύρω, γύρω | με κουφάρι γειρτό και με πλώρη εκεί | που θα γείρω | Να 'ν' η θάλασσα άψυχη και τα ψάρια νεκρά | έτσι να 'ναι | και τα βράχια κατάπληκτα και τ' αστέρια μακριά | να κοιτάνε | Δίχως χτύπο οι ώρες και οι μέρες θλιβές | δίχως χάρη | κι έτσι κούφιο κι ακίνητο μες σε νύχτες βουβές | το φεγγάρι | Έτσι να 'μαι καράβι γκρεμισμένο νεκρό | έτσι να 'μια | σ' αμμουδιά πεθαμένη και κούφιο νερό | να κοιμάμαι

04. Ο Παντοκράτορας Τραγούδι: Νίκος Ξυδάκης
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης | Στίχοι: Θοδωρής Γκόνης
Στην Πάτρα ο Παντοκράτορας | Το λεν’ στην Πάνω Πόλη | Μοιάζει με αυτοκράτορα | Που τον λατρεύουν όλοι | Χάλκινοι ειν’ οι τρούλοι του | Χάλκινη η σκεπή του | Κι όταν δακρύζει ο ουρανός | Στάζει χαλκό η φωνή του | Πράσινος το φθινόπωρο | Χρυσός το καλοκαίρι | Έχει σημάδι από χαλκό | Στ’ αριστερό του χέρι | Στην Πάτρα ο Παντοκράτορας | Μου έδειξε το χρώμα | Να ζωγραφίσω το φιλί | Που μού ’δωσες στο στόμα

05. Αγρύπνια Τραγούδι: Σωτηρία Λεονάρδου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου | Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Αγρύπνια, αψηλάφητο ζώο! | Δίχως, μια στάλα στοργή, | σ' όσους διψάν για χίμαιρες, γέρνεις | την κούπα σου που 'ναι πάντα αδειανή. | Κι ενώ περνά η νύχτα κατάλευκη, | βροχερή σαν Κυριακή, | ξέρω γιατί, στ' αυτί που σπαράζει, | χιμάς και γλείφεις σαν το σκυλί. | Δεν αγαπάς! Αφήνεις τους ψύλλους σου, | τους ήχους που φτάνουν από μακριά, | αγρύπνια, κακόφωνο όργανο, | που αλέθεις των εκλεκτών το "ωσαννά". | Αγρύπνια της κόλασης κήτος, | είναι το φιλί σου φωτιά. | Αφήνει μια γεύση από σίδερο, | που 'χουν ξηλώσει από καράβια παλιά.

06. Να μ' αγαπάς Τραγούδι: Ελένη Τσαλιγοπούλου
Μουσική: Γιώργος Ανδρέου | Στίχοι: Γιώργος Ανδρέου
Είδα πολλά κι άλλα πολλά | μες στη ζωή την ταξιδεύτρα | Είπα κι εγώ το σ' αγαπώ | αχ τι καημός μα βγήκα ψεύτρα | Κι είπα ξανά φτάνει ως εδώ | μόνη θα ζω κι ας με ματώνει | κι όσο που είχα γιατρευτεί | ήρθες εσύ, ήρθες εσύ | Να μ' αγαπάς να 'σαι καλός | να μ' αγαπάς να μη με κρίνεις | Ένας μικρός να 'σαι Θεός | όταν με τρως κι όταν με πίνεις | Να μ' αγαπάς να 'σαι παιδί | να μ' αγαπάς σαν τη ζωή σου | Να 'σαι φωτιά να 'σαι βροχή | όσο κορμί τόσο ψυχή | Είδα πολλά κι άλλα πολλά | μες στη ζωή την ξελογιάστρα | Το ριζικό μου για να βρω | του ταξιδιού άναψα τ' άστρα | Μοίρα σκληρή άγριος καιρός | κρύψαν το φως χάθηκε η μέρα | Ψάχνω στεριά ψάχνω νησί | κι ήσουνα εσύ ήσουνα εσύ

07. Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ; Τραγούδι: Μ. Στόκας & Φ. Πλιάτσικας
Μουσική: Μάνος Ξυδούς & Παναγιώτης Σπυρόπουλος | Στίχοι: Μάνος Ξυδούς
Σαν τα καράβια φαίνονται τη νύχτα τα νησιά | σταματημένα μεσ’ στην μέση του πελάγου | Έχει η ανάσα τους μια γεύση, μια γεύση απ’ τα παλιά | που αναστήθηκαν με κόλπα κάποιου μάγου | Εσύ δεν ήσουνα που μίλαγες για ιπτάμενες στιγμές; | Εσύ δεν ήσουνα που έκλαιγες γι’ αγάπη; | Εσύ δεν έλεγες «οι άνθρωποι δε θέλουν διαταγές | από ανθρώπους μηχανές στο ρόλο του προστάτη»; | Μ’ ένα τσιγάρο σαν μεγάλη κιμωλία | μοιάζεις με φάρο που σκοντάψανε τα πλοία | Μ’ ένα τσιγάρο σαν μεγάλη κιμωλία | μοιάζεις με φάρο που σκοντάψανε τα πλοία | Εσύ δε μ’ έμαθες ν’ αφήνω να μακραίνουν τα μαλλιά; | Στα παλιατζίδικα τα ρούχα σου ζητούσες | Γιατί η αξία που μέσα μας φωλιάζει πιο βαθιά | είναι η ελεύθερη ζωή που ήθελες να ζούσες | Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ; απάντησε μου | Μέσα στη γυάλα τελειώνει το νερό | Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ; απάντησε μου | Ή παραμένει πάντα μαύρος ο βυθός;.. | Μ’ ένα τσιγάρο σαν μεγάλη κιμωλία | μοιάζεις με φάρο που σκοντάψανε τα πλοία | Μ’ ένα τσιγάρο σαν μεγάλη κιμωλία | μοιάζεις με φάρο που σκοντάψανε τα πλοία;

08. Σαν σταρ του σινεμά Τραγούδι: Νίκος Ζιώγαλας
Μουσική: Νίκος Ζιώγαλας | Στίχοι: Νίκος Ζιώγαλας
Τι να 'ναι αυτό που ξαφνικά μ' αναστατώνει | όταν τα πόδια σου προβάλλουν στα σκαλιά | χάνω τον έλεγχο και κάνω χίλια λάθη | τ' αφεντικό τη γράφει τη ζημιά | Μην ξαναρθείς απ' τη δουλειά δεν το αντέχω | δεν το μπορώ να σ' αντικρίσω φιλικά | εγώ ξεδίπλωσα τα φύλλα της καρδιάς μου | κι εσύ υπόγραψες σαν σταρ του σινεμά | Τι να 'ναι αυτό που ξάφνου μέσα μου φουντώνει | όταν σε βλέπω να γελάς με σιγουριά | χάνω τον έλεγχο το μάτι μου θολώνει | κάτι με σπρώχνει να σου ρίξω μια μπουνιά | Μην ξαναρθείς απ' τη δουλειά δεν το αντέχω | δεν το μπορώ να σ' αντικρίσω φιλικά | εγώ ξεδίπλωσα τα φύλλα της καρδιάς μου | κι εσύ υπόγραψες σαν σταρ του σινεμά

09. Γράμμα στον κύριο Γκάτσο Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Γιώργος Ανδρέου | Στίχοι: Γιώργος Ανδρέου
Το σπασμένο βιολί του κόσμου ακόμα ουρλιάζει | Στα νωπά σπαρμένα χωράφια η μέρα χαράζει | Φαντάροι χορεύουν τις νύχτες σε άδειες ταβέρνες | Δελφίνια στο πέλαγο μόνα, νεράκι στις στέρνες | Νησιά ταξιδεύουν στον ήλιο, κανείς δε μιλάει | Την άνοιξη όλοι προσμένουν | Κι αυτή προσπερνάει | Όλα κύριε Νίκο είναι εδώ | Όπως τα άφησες εσύ κι όπως τα ξέρεις | Από της λύπης τον καιρό | Κι όταν γυρίσεις και σε δω | Μέσα στη στάμνα τη χρυσή νερό να φέρεις | Της λησμονιάς πικρό νερό | Το πιστό σκυλί της Ιθάκης στα πόδια σου κλαίει | Και η καλή, παλιά Περσεφόνη τραγούδια σου λέει | Η φωτιά πληγή που σε καίει ,δε λέει να γιάνει | Το πικρό το όνειρο φταίει του αδελφού Μακρυγιάννη | Πόσο ακόμα ραγιάδες η Κρήτη κι η Μάνη | Σκοτεινές μαυροφόρες, μανάδες στου Οδυσσέα το χάνι

10. Ο Ρομπέν των καμένων δασών Τραγούδι: Ορφέας Περίδης
Μουσική: Ορφέας Περίδης | Στίχοι: Ορφέας Περίδης
Γεννήθηκα μες τη σπηλιά του τσιμεντένιου δράκου | από το στόμα του ξερνάει τις φλόγες του θανάτου | στένεψε ο κόσμος, στένεψε, στένεψε το μυαλό μου | η πολιτεία πιο μικρή απ' το δωμάτιο μου | Σπίτι, τους φίλους, τη δουλειά, όλους θα τους αφήσω | δίχως βοήθεια καμιά, μόνος θα πολεμήσω. | θα πάρω κράνος διχτυωτό απ' το Μοναστηράκι | θα βάλω πάνω ένα φτερό μαύρο από κοράκι | θα πάρω φτυάρι και κασμά και πετσετέ φουλάρι | θα πάρω δρόμους και βουνά πάνω σ' ένα μουλάρι. | Είμ' ο Ρομπέν των καμένων δασών | και των πολυκατοικιών. | Γεννήθηκα μέσα στη γη μια ντάλα μεσημέρι | και σε πλατεία φύτρωσα, σ' ένα μικρό παρτέρι | στένεψε ο κόσμος στένεψε, στέρεψε η έμπνευσή μου | ο αέρας μου λιγότερος απ' την αναπνοή μου | Ειμ' ένα φαλακρό βουνό, γη καταπατημένη | μπουλντόζα ακυβέρνητη, από κλωστή δεμένη. | Είμαι εδώ, δεν είμαι εδώ, δεν ξέρω, δεν κρατιέμαι | θηρίο είμαι ακέφαλο, θηρίο που καταριέμαι | φτάνει ως εδώ, βγάλτε για μένα ένα νόμο | βάλτε με να περνάω γέρους απ'το δρόμο. | Είμ' ο Ρομπέν των καμένων δασών | και των πολυκατοικιών.

11. Ένα σφάλμα έκανα Τραγούδι: Ελένη Τσαλιγοπούλου
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης | Στίχοι: Νίκος Μουρκάκος
Δεν έχεις το δικαίωμα | τόσο να με πικραίνεις | Να μου μιλάς για τα παλιά | και να με τυραννάς | Δεν έχεις το δικαίωμα | ακόμα να επιμένεις | Και όλο για το παρελθόν | πικρά να μου μιλάς | Ένα σφάλμα έκανα, | πρέπει να το ξεχάσεις | Γιατί αλλιώς αγάπη μου | γρήγορα θα με χάσεις | Δεν έχεις το δικαίωμα | ένα παλιό μου σφάλμα | Να μου φέρνεις μες το νου | πάλι κάθε φορά | Το πλήρωσα μες τη ζωή | με πόνο και με κλάμα | Γι’ αυτό θα πρέπει τώρα εσύ | να με κερνάς χαρά | Ένα σφάλμα έκανα, | πρέπει να το ξεχάσεις | Γιατί αλλιώς αγάπη μου | γρήγορα θα με χάσεις | Δεν έχεις το δικαίωμα | ξανά να μου θυμίζεις | Μια αμαρτία μου παλιά | που πάει να σβηστεί | Μα όπως σ' αγαπώ εγώ | κι εσύ να μ' αγαπήσεις | Και να γιατρέψεις με στοργή | κάποια παλιά πληγή | Ένα σφάλμα έκανα, | πρέπει να το ξεχάσεις | Γιατί αλλιώς αγάπη μου | γρήγορα θα με χάσεις

12. Τι 'ναι αυτό που μας ενώνει Τραγούδι: Μπάμπης Στόκας
Μουσική: Sasa Dragic | Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Θα 'θελα μια νύχτα στ' ανέμου το νησί | να 'βρισκα της μοίρας το ψεύτικο κρασί | εκείνο που σε βγάζει απ' την παγωνιά | να το πιω και να φύγω μακριά | Για να σε βρω στης Σμύρνης την άσβεστη φωτιά | να μου φανερώνεις του Αιγαίου τα μυστικά | να μου τραγουδήσεις πράγματα γνωστά | και να νιώθω πως σε ξέρω από παλιά | Τι 'ναι αυτό που μας ενώνει | μας χωρίζει μας πληγώνει | είναι ο χρόνος που τελειώνει | και ξανά μένουμε μόνοι

13. Τα λαδάδικα Τραγούδι: Δημήτρης Μπάσης
Μουσική: Μάριος Τόκας | Στίχοι: Φίλιππος Γράψας
Σε συζητάν δίχως γιατί και όχι άδικα | όπως κοιμάσαι στα στενά παλιά λαδάδικα | έγινες φήμη και γι’ αυτό δε φυλακίζεσαι | ζεις στο σκοτάδι παστρικά μα δεν ορκίζεσαι | Λάμπεις στα κόκκινα σατέν που σε τυλίγουνε | άσπροι και σέρτικοι καπνοί σε καταπίνουνε | σε καλντερίμια ξενυχτάς υγρά λιθόστρωτα | στου πληρωμένου παραδείσου την αυλόπορτα | Τόσα δίνω πόσα θες | στα λαδάδικα πουλάν αυτό που θες | κάθε κάμαρα κελί | με βαριά παλικαρίσια αναπνοή | Μύριες χαμένες μοναξιές με σένα σμίγανε | φεύγαν καράβια μα πριν φύγουν σου σφυρίζανε | πόσα παιδιά ήρθαν να βρουν το αντριλίκι τους | και σου ακουμπήσανε δειλά το χαρτζιλίκι τους | Τόσα δίνω πόσα θες | στα λαδάδικα πουλάν αυτό που θες | κάθε κάμαρα κελί | με βαριά παλικαρίσια αναπνοή | Τόσα δίνω πόσα θες | στα λαδάδικα πουλάν αυτό που θες | κάθε κάμαρα κελί | με βαριά παλικαρίσια αναπνοή

14. Αχ, να περάσει ο πυρετός Τραγούδι: Μελίνα Κανά
Μουσική: Στάμος Σέμσης | Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Μια ασπιρίνη και καφές | κι ύστερα δυο τσιγάρα. | Κι απόψε πάνε οι ψυχές | στην ανηφόρα τρίζοντας | σαν σκουριασμένα κάρα. | Αχ, να περάσει ο πυρετός | να `ρθούνε και δυο φίλοι | κι αυτό που λένε "εαυτός" | απ’ το βυθό του ποτηριού να βγει, | να βγει πάνω στα χείλη. | Κινδυνεύει η καρδιά μας | από φίλους και εχθρούς. | Πάλι ψάχνεις για τοξότες | πάλι ψάχνω για σκορπιούς. | Αχ, να περάσει ο πυρετός | να `ρθούνε και δυο φίλοι | κι αυτό που λένε "εαυτός" | απ’ το βυθό του ποτηριού να βγει, | να βγει πάνω στα χείλη. | Κινδυνεύει η καρδιά μας | από φίλους και εχθρούς. | Πάλι ψάχνεις για τοξότες | πάλι ψάχνω για σκορπιούς. | Πάλι ψάχνεις για τοξότες | πάλι ψάχνω για σκορπιούς.

15. Εγώ δεν είμαι ποιητής Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου | Στίχοι: Λάζαρος Ανδρέου
Εγώ δεν είμαι ποιητής είμαι στιχάκι | είμαι στιχάκι της στιγμής | πάνω σε τοίχο φυλακής | και σε παγκάκι | Με τραγουδάνε οι τρελοί και οι αλήτες | καταραμένη είμαι φυλή | με μιαν εξόριστη ψυχή | σ' άλλους πλανήτες | Εγώ δεν είμαι ποιητής | είμ' ο λυγμός του | είμαι ένας δείπνος μυστικός | δίπλα ο Ιούδας κλαίει σκυφτός | κι είμ' αδερφός του

Ο τέταρτος δίσκος

01. Κανείς εδώ δεν τραγουδά Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου | Στίχοι: Τάκης Σιμώτας
Ραγίζει απόψε η καρδιά | με το μπαγλαμαδάκι | πολλά κομμάτια έγινε | σπασμένο ποτηράκι | Θυμήθηκα που πίναμε | σε τούτο το τραπέζι | τώρα ποιος ξέρει πού γυρνά | ποιος ξέρει τι γυρεύει | Κανείς εδώ δε τραγουδά | κανένας δε χορεύει | ακούνε μόνο την πενιά | κι ο νους τους ταξιδεύει | Τυχαία δήθεν αν τη δεις | φέρ' την στο ταβερνάκι | κρυμμένος θα 'μαι στη γωνιά | για να τη δω λιγάκι | Κανείς εδώ δε τραγουδά | κανένας δε χορεύει | ακούνε μόνο την πενιά | κι ο νους τους ταξιδεύει

02. Συνταγές μαγειρικής Τραγούδι: Χαϊνηδες
Μουσική: Δ. Ζαχαριουδάκης & Γ. Μανωλάκης | Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Από μικρή τής άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη | τις ώρες να σκοτώνει | με τη μαγειρική, | και πέφτανε τα δάκρυα θυμώντας τη ζωή της | και δίναν στο φαΐ της | μια γεύση μαγική. | Κύμινο, μοσχοκάρυδο και κόκκινο πιπέρι, | ποτέ δεν είχε ταίρι | ν' αλλάξει μιαν ευχή, | να χαμηλώσεις τη φωτιά μετά την πρώτη βράση, | να γίνονταν η πλάση | ξανά απ' την αρχή. | Ψιλοκομμένος μαϊντανός, και σκόρδο μια σκελίδα, | να 'φεγγε μιαν ελπίδα | στα μάτια τα μελιά, | και προς το τέλος πρόσθεσε ένα ποτήρι λάδι, | να 'νιωθε ένα χάδι | μια μέρα στα μαλλιά. | Μια νύχτα έπιασε φωτιά μέσα στο μαγερειό της, | που 'κανε το φευγιό της | να μοιάζει με γιορτή, | τέτοια που γύρω φύτρωσαν άσπρα του γάμου κρίνα, | ολόιδια με κείνα | που είχε ονειρευτεί. | Πόσες καρδιές που γίνανε αναλαμπή κι αθάλη, | μας κάμανε μεγάλη | κάποια μικρή στιγμή, | κι αθόρυβα διαβήκανε απ' της ζωής την άκρη, | χωρίς ν' αφήσει δάκρυ | σε μάγουλο γραμμή.

03. Βροχή μου Τραγούδι: Συνήθεις Ύποπτοι
Μουσική: Χρήστος Θηβαίος | Στίχοι: Χρήστος Θηβαίος
Βρέχει κι εγώ τυλίχτηκα | σ’ αυτή την αγκαλιά | στα σκουριασμένα σύννεφα στα φύλλα | στης βρεγμένης γης τη μυρωδιά | Ας ήτανε να πνιγώ σαν μια σταγόνα | μέσα στα χείλια σου εγώ | βροχή μου σκέπασε αυτή τη γωνιά | τούτο το σώμα που διψά | Βρέχει και στους καταυλισμούς | χορεύουν τα παιδιά | στάζει ο θεός στις προσευχές στο ντέφι | στις καρδιές στα πόδια τα γυμνά | Ας ήτανε να πνιγώ σαν μια σταγόνα | μέσα στα χείλια σου εγώ | βροχή μου σκέπασε αυτή τη γωνιά | τούτο το σώμα που διψά | Ήρθες βροχή μου κι άλλαξες | το δρόμο και το νου | και βούλιαξε το βήμα μου ποτάμι | κι άθελά μου με τραβάς αλλού | Ας ήτανε να πνιγώ σαν μια σταγόνα | μέσα στα χείλια σου εγώ | βροχή μου σκέπασε αυτή τη γωνιά | τούτο το σώμα που διψά

04. Μοίρες Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Την ώρα που γεννιόμουνα σχολάγανε οι μοίρες | μονάχη μου καθόμουνα κι απ’ τη ζωή κρατιόμουνα | κρατιόμουνα σ’ ένα καφάσι μπίρες | μονάχη μου καθόμουνα κι απ’ τη ζωή κρατιόμουνα | κι ονειρευόμουνα σ’ ένα καφάσι μπίρες | Τα λόγια σου τα ψεύτικα φαρμάκι κι αγωνία | μονάχη μου παντρεύτηκα σε βρήκα σ’ ερωτεύτηκα | παιδεύτηκα σ’ αυτή την κοινωνία | μονάχη μου παντρεύτηκα σε βρήκα σ’ εμπιστεύτηκα | και ρεζιλεύτηκα στην παλιοκοινωνία | Φωτιά κι ανάσταση καρδιά πονάς και σπάσ’ τα εσύ | τα χρόνια που ’φτασα να ζω | φωτιά και δύναμη καρδιά τρελή κι αδύναμη | στον κόσμο που ’ρθαμε χορτάσαμε γκρεμό | Την ώρα που περπάτησα μου φέραν και τα δώρα | μια νύχτα μόνο κράτησα κι απάνω της ξεστράτισα | ξεστράτισα και μου ’λεγαν προχώρα | μια νύχτα μόνο κράτησα κι απάνω της γονάτισα | και παραστράτησα στην πρώτη κατηφόρα | Φωτιά κι ανάσταση καρδιά πονάς και σπάσ’ τα εσύ | τα χρόνια που ’φτασα να ζω | φωτιά και δύναμη καρδιά τρελή κι αδύναμη | στον κόσμο που ’ρθαμε χορτάσαμε γκρεμό

05. Σαν να μην πέρασε μια μέρα Τραγούδι: Γ. Δημητριάδης & Οι Απροσάρμοστοι
Μουσική: Γιώργος Δημητριάδης | Στίχοι: Κώστας Λειβαδάς
Σε είδα ξανά, ήσουν στα μαύρα ντυμένη | Πλατεία Μαβίλη, τέσσερις παρά | Μαζί μ’ ένα ψώνιο κι οι δύο χαμένοι | Τρώγατε σάντουιτς, θολή ματιά | Περίμενα λίγο πίσω από μια στάση | Φοβόμουνα βλέπεις μη μ’ αντιληφθείς | Αν κι ήσουν χλωμή, ξενυχτισμένη | θεέ μου είχες μια λάμψη μαγική | Σ’ ένοιωσα μέσα μου παντού | Σαν να μη πέρασε μια μέρα | Από το ναι του χωρισμού | Σαν να μη πέρασε μια μέρα | Σε είδα ξανά του κρατούσες το χέρι σφιχτά | Κι όμως έμοιαζες να ψάχνεις κάτι για να πιαστείς | Θυμήθηκα τότε που μου έδειχνες ένα αστέρι | Και μου `λεγες φέρ’ το εδώ κάτω αν μπορείς | Και ξέρεις εγώ προσπάθησα, ξέρεις | Να το φέρω κοντά να τ’ αγγίξεις κι εσύ | Μα τρόμαξες τόσο απ’ το φως και τη σκόνη | Κι έτρεξες γρήγορα κάπου να κρυφτείς | Περίμενα ακόμα πίσω από τη στάση | Μου φάνηκαν χρόνια μα ήταν μια στιγμή | Πετώ το τσιγάρο, τελευταίο πλάνο | Θεέ μου είχες μια λάμψη μαγική | Σ’ ένοιωσα μέσα μου... | Σ’ ένοιωσα μέσα μου... | Σ’ ένοιωσα μέσα μου... | κι είδα το φως του γυρισμού | Σαν να μη πέρασε μια μέρα | Τα ρα τα, τα, τα, τα ...

06. Αεροπλάνα Τραγούδι: Γιώργος Δημητριάδης & Βασίλης Καζούλης
Μουσική: Βασίλης Καζούλης | Στίχοι: Βασίλης Καζούλης
Πήρα το χαρτί ντύθηκα στα μπλε | πέρασα την πύλη | σε τόπο μακρινό με τον άνεμο | φίλο κι αδερφό | Άννα δεν ήμουνα εγώ γι' αεροπλάνα | Ώρες στη σκοπιά τσιγάρο στα κλεφτά σκουπίδια μαγειρεία | μα κάτω απ' την πλαγιά ο δρόμος φωτεινός μου δείχνει την πορεία | Άννα δεν ήμουνα εγώ γι' αεροπλάνα | Το παιχνίδι αυτό θέατρο σωστό | και γνωστοί οι ρόλοι | βγάζω τη στολή και το κράνος μου | φεύγω για την πόλη | Άννα δεν ήμουνα εγώ γι' αεροπλάνα

07. Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια Τραγούδι: Γεράσιμος Ανδρεάτος
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε | τα χέρια θα περάσουμε στους ώμους | παλιά τραγούδια για να θυμηθούμε | ονόματα και βλέμματα και δρόμους | Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια | που θυμάσαι και θυμάμαι | τίποτα δε χάθηκε ακόμα | όσο ζούμε και πονάμε | χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια | μόνο τρόπο να κοιτάνε | Κι αν άλλαξαν οι φίλοι μας λιγάκι | αλλάξαμε κι εμείς με τη σειρά μας | χαθήκαμε μια νύχτα στο Παγκράτι | αλλά βλεπόμαστε στα όνειρά μας | Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια | που θυμάσαι και θυμάμαι | τίποτα δε χάθηκε ακόμα | όσο ζούμε και πονάμε | χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια | μόνο τρόπο να κοιτάνε

08. Σαν της βροχούλας το νερό Τραγούδι: Ελένη Τσαλιγοπούλου
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης | Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Σαν της βροχούλας το νερό | πέσε στην αγκαλιά μου | και σαν παιδάκι θα σου πω | όλα τα μυστικά μου | Ματάκια που τα ζήλεψα | χείλη που δε φιλούσα | και στης αγάπης τ’ όνειρο | μόνο τα συναντούσα | Είσαι για μένανε καημός | του έρωτα το χάδι | που μου ανάβει το μυαλό | στη σκέψη μου το βράδυ | Της μάγισσας το βάλσαμο | να πιω της αγκαλιάς σου | κι από τη μέθη να χαθώ | παίρνοντας τα φιλιά σου | Ματάκια που τα ζήλεψα | χείλη που δε φιλούσα | και στης αγάπης τ’ όνειρο | μόνο τα συναντούσα | Είσαι για μένανε καημός | του έρωτα το χάδι | που μου ανάβει το μυαλό | στη σκέψη μου το βράδυ

09. Όσα μου `χεις χαρίσει Τραγούδι: Γιώργος Δημητριάδης & Νίκος Ζιώγαλας
Μουσική: Γιώργος Δημητριάδης | Στίχοι: Γιώργος Δημητριάδης
Πέρασε και αυτή η μέρα | χάνεται στο δειλινό | και μαζί της παίρνει πέρα | όσα δε θα θυμηθώ | Ότι έχω στην καρδιά μου | κι είναι όλη μου η ζωή | είναι ο χρόνος που θυμάμαι | αυτός που ζήσαμε μαζί | Σ’ ευχαριστώ για όσα μου `χεις χαρίσει | για τις μέρες που μου `δωσες να ζω | για όσα μαζί σου μέχρι τώρα έχω ζήσει | δε σου είπα πόσο σ’ αγαπώ, | δε σου είπα πόσο σ’ αγαπώ | Σου `χα κρύψει τα σημάδια | γιατί δεν ήθελα να δεις | πως μου ήταν όλα άδεια | στην ζωή μου πριν να `ρθεις | Ήταν ξένη αυτή η πόλη | σαν και σένα είχα εδώ χαθεί | εδώ που με ξεχάσαν όλοι | και με βρήκες μόνο εσύ | Σ’ ευχαριστώ για όσα μου `χεις χαρίσει | για τις μέρες που μου `δωσες να ζω | για όσα μαζί σου μέχρι τώρα έχω ζήσει | δε σου είπα πόσο σ’ αγαπώ, | δε σου είπα πόσο σ’ αγαπώ | Ξέρεις ότι με πονάει | και ότι ακόμα με κρατάει | εδώ κάτω χρόνια ζωντανός | πόσο θέλω τώρα να ανοίξω | την ψυχή μου να σου δείξω | και ότι δεν μπορούσα, να σ’ το πω | Σ’ ευχαριστώ για όσα μου `χεις χαρίσει | για τις μέρες που μου `δωσες να ζω | για όσα μαζί σου μέχρι τώρα έχω ζήσει | δε σου είπα πόσο σ’ αγαπώ, | δε σου είπα πόσο σ’ αγαπώ

10. Το λιμάνι Τραγούδι: Αναστασία Μουτσάτσου
Μουσική: Γιώργος Ανδρέου | Στίχοι: Γιώργος Ανδρέου
Να καιγόμαστε να χανόμαστε | φλόγα τη φλόγα π' αγαπιόμαστε | Να καιγόμαστε και να σβήνουμε | στάχτη τη στάχτη μας ν' αφήνουμε | Κι όλα τα λάθη που 'χω κάνει | σε σένα να βρούνε λιμάνι | να βγάλει η αγάπη σου φιρμάνι | μόνο για σένα να πονώ | Κι αν ταξίδεψα κι αν περπάτησα | σ' άλλες καρδιές κι αν παραστράτησα | στο ποτήρι σου μεθυσμένη πια | μες το στρατώνα σου διπλή σκοπιά | Κι όλα τα λάθη που 'χω κάνει | σε σένα να βρούνε λιμάνι | να βγάλει η αγάπη σου φιρμάνι | μόνο για σένα να πονώ

11. Θα σου φανερωθώ Τραγούδι: Νίκος Ζιώγαλας
Μουσική: Νίκος Ζιώγαλας | Στίχοι: Νίκος Ζιώγαλας
Κάτι μας έφερε κοντά | πάνω που τέλειωνε η βραδιά | πάνω που έλεγα να φύγω | το βλέμμα σου με κράτησε ξανά | Το κατάλαβα μόλις σε είδα | ότι μάντεψες σωστά | πως ήθελα μωρό μου να ξεχάσω | τις αναμνήσεις μου και ήρθαμε κοντά | Μη μου κάνεις ερωτήσεις | ψέματα να μη σου πω | την αλήθεια αν θες να δεις | κλείσε τα μάτια σου | Θα σου φανερωθώ | θα σου φανερωθώ | Δεν ξέρω αν θα ‘μαστε μαζί για πάντα | τι πάει να πει παντοτινά | μα νομίζω πως μαζί σου υπάρχει μια ελπίδα | τα αδύνατα να γίνουν δυνατά | Μη μου κάνεις ερωτήσεις | ψέματα να μη σου πω | την αλήθεια αν θες να δεις | κλείσε τα μάτια σου | Θα σου φανερωθώ | θα σου φανερωθώ

12. Μ΄ αρέσει να μη λέω πολλά Τραγούδι: Υπόγεια Ρεύματα
Μουσική: Υπόγεια Ρεύματα | Στίχοι: Υπόγεια Ρεύματα
Μ’ αρέσει να μη λέω πολλά | μη λέω πολλά | μ’ αρέσει να κοιτάω ψηλά | κοιτάω ψηλά στ’ ατέλειωτα τραγούδια | με τη σκιά μου να πετώ, να πετώ | να πιάνω αστέρια στο βυθό | στο βυθό, βυθό της μουσικής σου | Κι όταν θα πέφτει η παγωνιά, η παγωνιά | να κάνω κύκλους σαν ολό, ολόγιομο | φεγγάρι στη σκηνή σου | Να `ταν τα φώτα τα θαμπά, τα θαμπά | να `ταν αστέρια φωτεινά, φωτεινά | στα χέρια να στ’ αφήσω | Μάτια μου ψάξε να με βρεις, να με βρεις | ψάξε στους δρόμους της σιωπής | μοναχός θα σβήνω τη μορφή μου

13. Κόκκινα γυαλιά Τραγούδι: Κ. Μακεδόνας & Σ. Μαργιόλα & Χ. Στεφανάκη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Σταμάτης Κραουνάκης
Πήρα κόκκινα γυαλιά | κι όλα γύρω σινεμά τα βλέπω | κι ούτε ξέρω πώς να ζω | ούτε και πώς ν' αγαπώ | τη ζωή μου επιβλέπω | Πήρα κόκκινο στυλό | και τραβάω γιαλό, γιαλό και γράφω | τραγουδάκια της φωτιάς | της φωτιάς, της πυρκαγιάς | τη ζωή μου αντιγράφω | Πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος | πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος | πώς μ' αρέσει το πρωί | κι είναι βάσανο ο φίλος | είναι βάσανο ο φίλος | που φωνάζει εκδρομή | Πώς μ' αρέσει το φεγγάρι | πώς μ' αρέσει το φεγγάρι | όταν βγαίνει να με δει | και κρατάει το φανάρι | και κρατάει το φανάρι | στης αγάπης την πληγή | Πήρα κόκκινη καρδιά | και πουκάμισα φαρδιά φοράω | και ρωτάω να μου πουν | όσοι ξέρουν ν' αγαπούν | σε ποιον έρωτα χρωστάω | Πήρα κόκκινα φτερά | και περνάω μια χαρά, γελάω | Πιάνω σώμα του χιονιού | και ουρά χελιδονιού | στου Θεού τ' αυτί μιλάω | Πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος | πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος | όταν βγαίνει το πρωί | κι είναι βάσανο ο φίλος | κι είναι βάσανο ο φίλος | που φωνάζει εκδρομή | Πώς μ' αρέσει το φεγγάρι | πώς μ' αρέσει το φεγγάρι | όταν βγαίνει να μας δει | και κρατάει το φανάρι | και κρατάει το φανάρι | στης αγάπης την πληγή | Πήρα κόκκινα γυαλιά | κι όλα γύρω σινεμά τα βλέπω | κι ούτε ξέρω πώς να ζω | ούτε και πώς ν' αγαπώ

14. Νύχτωσε νύχτα Τραγούδι: Apurimac
Μουσική: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας | Στίχοι: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας
Είναι κάτι σταυροδρόμια μαγεμένα | που συναντιόμαστε και ύστερα χανόμαστε | πόσες φορές δεν έκλαψα για σένα | που ζήσαμε μαζί τόσα πολλά | και πια δε γνωριζόμαστε, | δε γνωριζόμαστε | Νύχτωσε νύχτα, νύχτωσε και σκέπασέ με | νύχτωσε νύχτα, νύχτωσε και παρηγόρησέ με | Μαργαριταρένια μου, φεγγαρολουσμένη | δεν ήξερες, δεν ήξερα και παιδευτήκαμε | αυτό που μας ανήκει το κάνουμε κομμάτια | δεν έφτανε η αγάπη που ορκιστήκαμε, | χαθήκαμε | Νύχτωσε νύχτα, νύχτωσε και σκέπασέ με | νύχτωσε νύχτα, νύχτωσε και παρηγόρησέ με | Καινούργιους φίλους και παρέες προσπαθήσαμε | πως θα 'ναι όλα πιο δύσκολα πρέπει ν' αποφασίσω | μ' απ' όλα περισσότερο αυτό που με πειράζει | είναι την απουσία σου πως πάω να συνηθίσω | πως πάω να συνηθίσω | Νύχτωσε νύχτα, νύχτωσε και σκέπασέ με | νύχτωσε νύχτα, νύχτωσε και παρηγόρησέ με

15. Όλο αυτό που ποτέ Τραγούδι: Κωνσταντίνος Βήτα
Μουσική: Κωνσταντίνος Βήτα | Στίχοι: Κωνσταντίνος Βήτα
Τώρα παλι στέκομαι εδώ | και κοιτάζω εσένα να φεύγεις | αν μπορούσα λέξεις να βρω | και να σου κρατήσω το χέρι | μα κοιτάζω αυτό τον καιρό | και θαρρώ πως πάει να βρέξει | πάνω απο ένα δρόμο ανοιχτό | εκεί που όλοι οι άλλοι έχουν τρέξει | οι καρδιές μας χτυπούν | σαν παιδιά που ορίζουν το τέλος | όλα αυτά που είχες πει | τώρα μοιάζουν με ένα έρημο μέρος | και σαν χρονος γυρνά | ολο αυτό που ποτέ δεν τελειώνει | ένα τρένο περνά | και στο τέλος της γης ξημερώνει | πάνω στη γραμμή περπατώ | και κοιτώ το σύρμα να παίζει | νοιώθω πως η αγάπη είναι εδώ | και δεν είναι πάθος μα στέγη | που φυλάει δυο ανθρώπους στο φως | και χωρίς αλήθεια δεν φεύγει | σαν μια μηχανή σ’ αγαπώ | και είδα αυτή τη βίδα που φταίει

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης