Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

Δε σηκώνει





















01. Οδός Ελλήνων Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Οδός Ελλήνων | οδός εκείνων | που ξέρουνε τι κάνουνε | που ξέρουν ότι χάνουνε | κι ελπίζουν στο κράτος | χαμένοι κατά κράτος | Οδός Ελλήνων | οδός εκείνων | που πέτρα δεν αφήσανε | που τοίχους ζωγραφίσανε | κι ακόμα ζωγραφίζουν | μαραίνονται κι ανθίζουν | Οδός Ελλήνων | οδός εκείνων | οδός του οδοστρώματος | του έτσι του κυκλώματος | οδός σακατεμένη | οδός αγαπημένη | Οδός Ελλήνων | οδός εκείνων | οδός απόντων υπευθύνων | οδός του πάθους | οδός του λάθους | οδός του ύψους και του βάθους | Οδός Ελλήνων | οδός εκείνων | που πιάνονται αδιάβαστοι | που γίνονται ανάρπαστοι | που σκίζουν και πουλάνε | που δε με ξεγελάνε | Οδός Ελλήνων | οδός εκείνων | που δεν τους πιάνει λάστιχο | κι εγώ με 'να τετράστιχο | τους πιάνω από τη μέση | πονάω και μ' αρέσει | Οδός Ελλήνων | οδός εκείνων | που ξέρουν να ονειρεύονται | που υπερηφανεύονται | πως είναι και οι πρώτοι | μακάρι να 'ναι πρώτοι | Οδός Ελλήνων | οδός εκείνων | οδός απόντων υπευθύνων | οδός του πάθους | οδός του λάθους | οδός του ύψους και του βάθους

02. Δε σηκώνει Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Σταμάτης Μεσημέρης | Στίχοι: Σταμάτης Μεσημέρης
Κοιτάω πίσω μου δεν είμαι εκεί | πηγαίνω μπρος μα δεν υπάρχει ψυχή | τραβάω το σήμερα δε βγαίνει η φωνή, | Δε σηκώνει, δε σηκώνει | Βαριά τα βήματα, μονά στη στροφή | περνώ στην άγονη δική μου γραμμή | το μπλουζ που παίζει είναι η μισή μου ζωή | Δε σηκώνει, δε σηκώνει | Χαμηλωμένα τα φώτα, λόγια θολά | μέσα στη βότκα κολυμπάω βαθιά | τι να σου κάνω ήρθες κάπως αργά | Δε σηκώνει, δε σηκώνει | Η βάρκα τρύπησε και μπάζει νερά | σαν ανεμόσκαλα για το πουθενά | και το τσιγάρο μου δεν πιάνει φωτιά | Δε σηκώνει, δε σηκώνει | Γαλάζιο χιόνι σε μια θάλασσα γκρι | καυτή σελήνη σε υγρή φυλακή, δε σηκώνει | γιατί κορίτσι μου δε φεύγεις και συ; | Στη Νορβηγία έχει φτάσει η σιωπή; | Δε σηκώνει, δε σηκώνει | Κοιτάω πίσω μου δεν είμαι εκεί | πηγαίνω μπρος μα δεν υπάρχει ψυχή | τραβάω το σήμερα δε βγαίνει η φωνή, | Δε σηκώνει, δε σηκώνει

03. Πόρτο Ρίκο Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Σταμάτης Μεσημέρης | Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Φιγούρα ξωτική και ταξιδιάρικη | στο φως του φεγγαριού ανθίζει πάλι | γιατί όλη την ζωή του την εξόδεψε | παράφορα γυρεύοντας μιαν άλλη | Θυμάμαι σαν παιδί γελούσε και έλεγε | στην σέλα ακροβατώντας ποδηλάτου: | «Τον κόσμο εμείς θα φέρουμε στα μέτρα μας | πριν να μας φέρει εκείνος στα δικά του» | Μα ο κόσμος προχωρά χωρίς να μας ρωτά | κλεισμένοι δρόμοι, κλέφτες και αστυνόμοι | αγάπα το κελί σου, του παν, κι ύστερα | έξω πιο μόνος μα γελούσε ακόμη | Μια νύχτα μεθυσμένη παίρνει ανάποδες | ημερολόγια καίει και πτυχία | Το χάραμα μπαρκάρει σε πειρατικό | για της ζωής του την σκηνοθεσία | Αλγέρι, Αλεξάνδρεια, South Africa | στο Άμστερνταμ δυο τέρμινα και κάτι | γλιστρούσαν οι αγάπες μες στα μάτια του | σαν τον αφρό στα δάχτυλα του ναύτη | Στο Πόρτο Ρίκο χρόνια ασυλλόγιστα | και τις καρδιάς του σκόρπισε τα φύλλα | σε υπόγεια σκοτεινά και ύποπτα | λες και έψαχνε το φως μες στην ξεφτίλα | Κάποια ζεστή βραδιά σε ένα μπλουζάδικο | άκουσε να φαλτσάρει η μουσική του | τα αφεντικά στον δρόμο τον πετάξανε | τα στίγματα σαν είδαν στο κορμί του | Κι η Σύλβια που με πάθος τον αγάπησε | δεν έλειψε στιγμή απ' το πλευρό του | ζητώντας με μανία στην αγκάλη του | την κόλαση και τον παράδεισό του | Σαλπάρισε μια νύχτα με πανσέληνο | και στο στερνό του γράμμα μου 'χε γράψει: | «Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο | και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει» | Τα χρόνια έχουν περάσει δε θυμάμαι πια | Ερνέστο τον ελέγανε η Νίκο; | Κι ακόμα συγχωρείστε με που ξέχασα | αν χάθηκε στο Μετς η στο Πόρτο Ρίκο | Όσο για μένα είμαι πάντα εδώ | με των ματιών σας την φωτιά σημαία | είναι όμορφα απόψε που ανταμώσαμε | μ' αρέσει να αρμενίζουμε παρέα

04. Σαν να μη σ' έχασα ποτέ Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου | Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Σαν να μη σ' έχασα ποτέ, να 'μαστε πάλι | Όλα έχουν μείνει όπως τ' άφησες πριν χρόνια | Το ροζ φουλάρι σου το ρίμελ κι η κολόνια | Που κι αν ξεθύμανε μου φέρνει πάντα ζάλη | Σαν να μη σ' έχασα ποτέ, σπάστα και ρίχτα | Τα λόγια που 'λεγες η αγάπη πριν ραγίσει | Δε σε ρωτώ αν ήρθες μόνο για μια νύχτα | Μα σ' αγαπώ κι ας σ' έχουν χίλιοι περπατήσει | Δωσ' μου φωνή δώσε μου χρώμα | κι' άσε με πάλι να καώ | Αντέχω για ένα γύρο ακόμα | η αγάπη θέλει σ' αγαπώ | Δωσ' μου φωνή δώσε μου χρώμα | κι' όνειρο γίνε πλάνο μου | Πόσο μελό να γίνω ακόμα | για να κολλήσεις πάνω μου. | Σαν να μη σ' έχασα ποτέ, να ‘μαστε πάλι | Στρώνω όπως πάντα για δυο άτομα τραπέζι | Το δίσκο βάζω που σου άρεσε να παίζει | Και σε κερνώ απ' το στερνό μου το μπουκάλι | Σαν να μη σ' έχασα ποτέ, στήνω σκακιέρα | Να ξανακάνεις χίλια ματ στην ευτυχία | Σαν στρατιωτάκι σου έτοιμο για θυσία | Στα άγρια μεσάνυχτα σου λέω καλημέρα | Δωσ' μου φωνή δώσε μου χρώμα | κι' άσε με πάλι να καώ | Αντέχω για ένα γύρο ακόμα | η αγάπη θέλει σ' αγαπώ | Δωσ' μου φωνή δώσε μου χρώμα | κι' όνειρο γίνε πλάνο μου | πόσο μελό να γίνω ακόμα | η αγάπη θέλει "σ' αγαπώ"

05. Όνειρα γλυκά Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Μίνωας Μάτσας | Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Κλείνουμε απόψε μια ζωή | δεν έχεις κέφι για γιορτή | πάλι θα κλάψεις, σ' όλες τις πράξεις | θα πεις πως ήμαστε καρδιά μου μικροί | Όνειρα γλυκά ίσως δεν ήταν αρκετά | όσα και να πεις, κάτι μπορέσαμε κι εμείς | Όνειρα γλυκά ίσως δεν ήταν αρκετά | μέσα απ' τον καπνό, τόσα κατάφερα να δω | Λόγια μας κράτησαν γερά | μα δε θ' αντέξουμε ξανά | και ξημερώνει κοίτα πως λιώνει | τ' όνειρο που είδαμε ζωή μου αγκαλιά | Όνειρα γλυκά ίσως δεν ήταν αρκετά | όσα και να πεις, κάτι μπορέσαμε κι εμείς | Όνειρα γλυκά ίσως δεν ήταν αρκετά | μέσα απ' τον καπνό, τόσα κατάφερα να δω

06. Δώσαμε Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Αφροδίτη Μάνου
Αν τάχα δει μιαν ώρα αρχύτερα | μπορεί και να 'τανε καλύτερα | μα έτσι που το είδα αργότερα | να δεις που θα με βρούνε και χειρότερα. | Δεν έχει ο κόσμος πια κριτήριο | το Ρίο έγινε Αντίρριο | σε ξένη χώρα φυλακίστηκα | κι οι άνθρωποι μιλάνε κορακίστικα. | Ε, ω, έ δώσαμε. | Ε, ω, έ τελειώσαμε. | Τη νύχτα που ο ήλιος βάραγε | εγώ τι να ζητούσα άραγε | στην άκρη μοναχός μου ξέμεινα | και πέρασαν κοντά δυο τρια τέρμινα. | Εκείνα όλα που χαράμισα | να τάχα τώρα σε πουκάμισα | αφού σιγά, σιγά τρελαίνομαι | και να' μαι καραγκιόζης και να φαίνομαι. | Ε, ω, έ δώσαμε. | Ε, ω, έ τελειώσαμε.

07. Παράπονα στη Λίνα Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Χαμογελάς, στα μάτια σου γλιστράω | δε με κοιτάς, μα πες μου πού να πάω | πού να σε ζητώ, πού να σ' αγαπώ, πού να σε ξεχνώ | Και με φιλάς, η ανάσα αγριεύει | και σου ζητώ, αυτό που περισσεύει | δυο αναπνοές, λέξεις σου παλιές, κάτι να μη θες | Θέλω να καις, άστρο μου κι αν θες | να με προσέχεις στις φτηνές μου τις στιγμές | και από κει ψηλά, ρίξε μια ματιά | πες μου πως βλέπεις τα δικά μου τα παράπονα | Εμείς οι δυο, δυο κούνιες στο παρκάκι | τη μια είσαι εδώ, σε χάνω σε λιγάκι | αίμα μου ξανθό, πού να σ' αγαπώ, πού να σε ξεχνώ | Κι αν στο φιλί, ξημέρωμα με πάρει | να κοιμηθώ, στα χέρια σου κουβάρι | μια γωνιά εδώ, κι άμα αναστηθώ, πες μου ότι ζω | Θέλω να καις, άστρο μου κι αν θες | να με προσέχεις στις φθηνές μου τις στιγμές | και από κει ψηλά, ρίξε μια ματιά | πες μου πως βλέπεις τα δικά μου τα παράπονα

08. Καληνύχτα σας Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χρήστος Τόλιος | Στίχοι: Αφροδίτη Μάνου
Καληνύχτα σας κι' απ τη νύχτα σας | δεν ξαναπερνώ. Αγριεύτηκα | κι ονειρεύτηκα κάτι αληθινό. | Δεν χωράω σαν καλός θεατής | τσιλιαδόρος, και κακός εραστής | στην οθόνη σας, στο μπαλκόνι σας. | Είμαι εδώ αν με ζητάτε, | είμαι εδώ μια κλωστή | με μια φωνή που θ' ακουστεί | της αφεντιάς μου βασιλιάς. | Καληνύχτα σας. | Με δυο φάσκελα παραμάσχαλα | βγαίνω στη βροχή. Το μαράζι μου | τέρμα, γκάζι μου να 'ναι Ι.Χ. | Κι αν δεν έχω προβολείς θα τους βρω | για να δείτε πως υπάρχω κι' εγώ | που ξεχάσατε και με χάσατε.

09. Ιδιαζόντως Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου | Στίχοι: Ελένη Ράντου
Ιδιαζόντως ευφυής και τρυφερός σαν εραστής | στα λάθη πάντα συνεπής, ο πιο καλός ο μαθητής. | Κοινωνικά διαπρεπής, στον πειρασμό επιρρεπής | με σιγουριά ανασφαλής, ένας νορμάλ σχιζοφρενής. | Ιδιαζόντως ευφυής και μανιώδης στοχαστής | μιας υψηλής αισθητικής, Πειραϊκής-Πατραϊκής. | Βαθύτατα εσωστρεφής, γεμάτος ίχνη ενοχής | μες στην χαρά μου δυστυχής, κομπλεξικός εκ γενετής. | Γι' αυτό και εσύ παράτα με, κολύμπα να σωθείς | παίξε σε κάτι σίγουρο, να αποκατασταθείς. | Γι' αυτό και εσύ παράτα με, κολύμπα να σωθώ | γιατί είμαι είδος σπάνιο, μην εξαφανιστώ. | Ιδιαζόντως ευφυής, κι ιδεολόγος παρακμής | περήφανα εγωιστής, στο κάτω-κάτω της γραφής | ιδιαζόντως ευφυής και εραστής περιωπής | με επιδόσεις αντοχής, άντε μετά ν' αντισταθείς. | Ιδιαζόντως ευφυής, μάλλον σπουδαίος γόνος. | Ιδιαζόντως πληκτικός, ιδιαζόντως μόνος.

10. Να με κρατάς Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου | Στίχοι: Γιάννης Δεσύπρης
Κλείσε με μέσα στο μικρό σου το τσαντάκι | με το κραγιόν και το παλιό σου καθρεφτάκι | κάνε με λέξεις σ' ένα πρόχειρο μπλοκάκι | οι σημειώσεις σου να γίνουνε στιχάκι | Να είμαι ήχος στην παλιά σου την κιθάρα | μέσα στη τσέπη τα κλειδιά και τα τσιγάρα | να 'μαι σε εκείνα που σ' αρέσουν και αγγίζεις | μέσα σ' όλα που προσέχεις και φροντίζεις | Κάνε με χρώμα που τα χείλη σου φιλάει | να 'μαι κόκκινο πιο πολύ σου πάει | βάλε με χάντρα στο λαιμό να σε φυλάει | μάτι κακό να μην σε ακουμπάει | Μέσα σ' όλα να με ζητάς | και όπου με βρίσκεις να με κρατάς | βάλε με ρούχο μέσα στο κρύο | κι όταν τρομάζεις | να σου λέω είμαστε δύο

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης