Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Το όχι αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά του ναι





















01. Η μηλιά Τραγούδι: Νένα Βενετσάνου & Μελίνα Κανά & Λιζέτα Καλημέρη
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων | Στίχοι: Παραδοσιακό
Γιατί μηλιά μου ψήγεσαι | και κιτρινοφυλλιάζεις | μην ειν’ τα μήλα σου βαριά | μην το νερό σου λείπει. | Δεν είν τα μήλα μου βαριά | ούτε νερό μου λείπει | ούτε νερό μου λείπει. | Κόρη και νιος φιλιόντανε | κάτω από τα κλαδιά μου | κι ορκίστηκαν στα κλώνια μου | να μην ξεχωριστούνε | να μην ξεχωριστούνε | να μην ξεχωριστούνε. | Τώρα ξεχωριστήκανε.

02. Μέρυλ Τραγούδι: Λουδοβίκος των Ανωγείων & Λιζέτα Καλημέρη
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων | Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Σαν ήσουνε κοντά μου | δεν είχα τι να πω | τώρα που ζεις μακριά μου | νιώθω να σου μιλώ. | Η μοναξιά με βλέπει | και μου χαμογελά | πως γίνεται η αγάπη | κι αργεί κάθε φορά. | πως γίνεται η αγάπη | κι αργεί κάθε φορά. | Για ό,τι έχει γίνει | πες μου αν φταίω εγώ | στις λίμνες των ματιών σου | να πέσω να πνιγώ. | Για ό,τι έχει γίνει | πες μου αν φταίω εγώ | στις λίμνες των ματιών σου | να πέσω να πνιγώ. | Αν κάποτε θελήσεις | πίσω να ξαναρθείς | άσπρα χαλίκια ρίχνε | στο δρόμο μη χαθείς. | άσπρα χαλίκια ρίχνε | στο δρόμο μη χαθείς. | Για ό,τι έχει γίνει | πες μου αν φταίω εγώ | στις λίμνες των ματιών σου | να πέσω να πνιγώ. | Για ό,τι έχει γίνει | πες μου αν φταίω εγώ | στις λίμνες των ματιών σου | να πέσω να πνιγώ.

03. Υάκινθος Οργανικό
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων

04. Επέτειος Τραγούδι: Νένα Βενετσάνου
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων | Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Τον καθρέφτη της λίμνης κοιτώ | και στους κύκλους σ' ακολουθώ. | Μια πέτρα στο χρόνο πετάς | τ' ουρανού ταξιδιώτη που πας. | Φεύγει η μέρα, | φεύγει η ώρα, | φεύγεις μακριά, | όπου και να 'σαι | δε θα μου λείπεις | να ΄σαι καλά. | Σε θυμάμαι με χείλη κλειστά | και με μάτια χωρίς μυστικά. | Τον καθρέφτη της λίμνης κοιτώ | τη γαλάζια μορφή σου ζητώ. | Φεύγει η μέρα, | φεύγει η ώρα, | φεύγεις μακριά, | όπου και να 'σαι | δε θα μου λείπεις | να ΄σαι καλά. | όπου και να 'σαι | δε θα μου λείπεις | να ΄σαι καλά. | Μια πέτρα στο χρόνο πετώ | και τους κύκλους ακολουθώ.

05. Το βουλισμένο αλώνι Τραγούδι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων | Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Στο βουλισμένο αλώνι | η νύχτα δεν τελειώνει | με την αυγή, | κρατεί τα μυστικά του | καινούργια και παλιά του | βαθιά στη γη. | Και, γύρω, γύρω γειάντονε | και τ' άχυρα δικάντονε. | Με γύρω, γύρω γειάντονε | και τ' άχυρα δικάντονε. | Με τ' αργυρό δρεπάνι | και ένα παλιό φουστάνι | λινό χακί, | στου άχυρου τη σκόνη | άρωμα από κυδώνι | κι από ρακί. | Μικρή μου Περσεφόνη | στου κόσμου το μπαλκόνι | αν ξαναρθείς, | κάνε μου αυτή τη χάρη | αυτό τον Αλωνάρη | να θυμηθείς. | Και, γύρω, γύρω γειάντονε | και τα άχυρα δικάντονε | ναι, γύρω να γυρίσουμε | να χιλιομουζουρίσουμε. | Ναι, γύρω, γύρω γειάντονε | και τα άχυρα δικάντονε | ναι, γύρω να γυρίσουμε | να χιλιομουζουρίσουμε.

06. Γυρεύω να 'ρθεις Τραγούδι: Γιώτα Δρακιά
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων | Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Γυρεύω να 'ρθεις | στη θύμησή μου | σ' αυτά που αγάπησες | σε ξαναζώ. | Σ' αυτά που σου 'δωσα | και ήταν λίγα | σ' αυτά που πήρα και | σ' ευχαριστώ | Σ' αυτά που σου 'δωσα | και ήταν λίγα | σ' αυτά που πήρα και | σ' ευχαριστώ | Μα κάποια μέρα | νωρίς της νιότης | πήρες το δρόμο | για μισεμό | κι ο στεναγμός | που χρόνια με ξέρει | με αντάρα σμίγει | με το βουνό | Γυρεύω να 'ρθεις | στη θύμησή μου | σ' αυτά που αγάπησες | σε ξαναζώ. | Γυρεύω να 'ρθεις | στη θύμησή μου | σ' αυτά που αγάπησες | σε ξαναζώ.

07. Καφενείον το μελτέμι Τραγούδι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων | Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Δε φαίνεσαι στην αγορά | ούτε σε ξέρουν στο λιμάνι | ίσως σε λένε Αργυρώ, | Μαρία, Ελένη ή Ρωξάνη. | ίσως σε λένε Αργυρώ, | Μαρία, Ελένη ή Ρωξάνη. | Με δειλινό χαμόγελο | και με της νύχτας το μελάνι | στα μάτια, στα μακριά μαλλιά | και στο κοντό φουστάνι. | Σε φέραν έτσι ξαφνικά | μια νύχτα οι ανέμοι | και σ' είδα μ' ένα | δίσκο να κερνάς | αδιάφορους τουρίστες | στο Μελτέμι | Δε φαίνεσαι στην αγορά | ούτε σε ξέρουν στο λιμάνι.

08. Μήδεια Τραγούδι: Μελίνα Κανά
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων | Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Γυναίκα της αγάπης | ντυμένη τη φωτιά | με κάρβουνα στα μάτια | και στάχτες στην καρδιά | Άνοιξες το σκοτάδι | άναψες μαύρο φως | του μαχαιριού η λάμψη | ελπίδα κι οδηγός | του μαχαιριού η λάμψη | ελπίδα κι οδηγός | Ποιος θα σε κρίνει | ποιος το μπορεί | κόρη του πάθους | άκρη να βρει | Ποιος θα σε κρίνει | ποιος το μπορεί | κόρη του πάθους | άκρη να βρει. | Οι τίτλοι αναγγέλλουν | κάτι μοναδικό | η Μήδεια αναστήθηκε | κι έκαμε φονικό | Πέταξε τη ντροπή της | μες το φωταγωγό | στα δεκαεννιά της χρόνια | Μήδεια η Γωγώ. | Πέταξε τη ντροπή της | μες το φωταγωγό | στα δεκαεννιά της χρόνια | Μήδεια η Γωγώ. | Ποιος θα σε κρίνει | ποιος το μπορεί | κόρη του φόβου | άκρη να βρει. | Ποιος θα σε κρίνει | ποιος το μπορεί | κόρη του φόβου | άκρη να βρει.

09. Της αγάπης το βιβλίο Τραγούδι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων | Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Της αγάπης το βιβλίο | απ' τα χρόνια τα παλιά | το έγραφε ένας προφήτης | σε μια σκοτεινή σπηλιά | Στο κεφάλαιο το πρώτο | γράφει «τα ερωτικά» | οι σελίδες του μουτζούρες | κι όλο ερωτηματικά. | Για της μάνας την αγάπη | λέει πως είναι φυλακή | δίχως κάγκελα και πόρτα | κι όμως μέσα μας κρατεί. | Στη σελίδα δεκαοχτώ | σημειώνει: ενοχή, ανοχή | ο όρκος υπήρξε ποτέ | απόδειξη αγάπης; | και πιο κάτω | η αγάπη έχει δεν έχει αντέχει. | Κείνο το ακριβό βιβλίο | δεν το τέλειωσε ποτές | του έμεινε στις σημειώσεις | κι οι σελίδες του λευκές. | του έμεινε στις σημειώσεις | κι οι σελίδες του λευκές. | Κείνο το ακριβό βιβλίο | σκονισμένο και παλιό | ίσως να το τελειώσει.

10. Μάνα και γιός Τραγούδι: Λιζέτα Καλημέρη
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων | Στίχοι: Παραδοσιακό
Ο ήλιος βασιλεύγει | Με σημάδι | Όμορφο νιο πηγαίνανε | Στον Άδη | Με ρόδα και μ’ ανθούς | Τονε στολίζουν | Δεξά μεριά του Άδη | Τον καθίζουν. | Κι η μαύρη η μάνα του | Τονε γνωρίζει | Σημώνει δίπλα του | Και τον αγγίζει. | Υγιέ μου, ήντα γυρές | Σ’ αυτά τα μέρη | Αχ, που’ ναι καψερά | Χωρίς αέρι. | Ήρθα να ιδώ τη μάνα | Και το φως μου | Που’ φυγε κι έχω μείνει | Αμοναχός μου, μ, μ, μ, μ, μ… | Γιάγυρε, γιε μου, κι άμε | Στον απάνω | Μα έμαθα ΄γω | Και δίχως σου και κάνω.

11. Το κρασί του Διονύσου Τραγούδι: Μανώλης Λιδάκης
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων | Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Έκλεψαν το κρασί του Διονύσου | μέθυσαν οι αγγέλοι τ' ουρανού | κατέβηκαν στη γη να αμαρτήσουν | την ώρα του μεγάλου εσπερινού. | Κι ήρθαν οι νύμφες των κυμάτων | ντυμένες άμμο και αφρό | έπαιζαν και σιγογελούσαν | στύβοντας απ' τις μπούκλες το νερό. | Γυμνή αλήθεια του Θεού | πάνω στην άμμο ξαπλωμένη | κι ο ποταμός του φεγγαριού | πάνω στη λίμνη να μακραίνει. | Ήπιανε όλο το κρασί | χόρεψαν οι αγγέλοι κι οι δαιμόνοι | μα στο χορό των σταφυλιών | όσοι χορεύουν είναι μόνοι | μα στο χορό των σταφυλιών | όσοι χορεύουν είναι μόνοι.

12. Η χαρτορίχτρα Τραγούδι: Λιζέτα Καλημέρη
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων | Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Η χαρτορίχτρα η Αμινά | φάνηκε απ' το πουθενά | χώρεσε μέσα στη σιωπή | κι αν τη ρωτούσες τι να πει | είχε στερέψει. | Λένε πως ήρθε απ' τη Λιβύη | μετά από μια καταστροφή | που 'χε προβλέψει. | Λένε πως ήρθε απ' τη Λιβύη | μετά από μια καταστροφή. | Έφτασε νύχτα στα Χανιά | Φλεβάρη του πενήντα εννιά | σ' ένα λιμάνι | άλλαξε ρούχα και θωριά | και πήρε σβάρνα τα χωριά | μ' ένα φλιτζάνι. | άλλαξε ρούχα και θωριά | και πήρε σβάρνα τα χωριά. | Η χαρτορίχτρα η Αμινά | χάθηκε πάνω στα βουνά | την έβλεπαν καμιά φορά | πριν από κάθε συμφορά | με τη μεταξωτή στολή | να βλέπει την Ανατολή.

13. Το όχι αποκοιμήθηκε Τραγούδι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων | Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Ανάμεσα στο όχι | και στο κρυμμένο ναι | χάθηκε η ζωή μου | μεγάλε ουρανέ. | Δεν κρύβεται στη νύχτα | το άσπρο γιασεμί. | Λύγισε η αγάπη όταν είπες μη, | λύγισε η αγάπη όταν είπες μη. | Βγαίνω στον αέρα | με χάρτινο φτερό. | Μακριά σου δεν αντέχω, | κοντά σου δε μπορώ. | Κοντά σου δεν αντέχω, | μακριά σου δε μπορώ. | Χαμήλωσε τα φώτα | μεγάλε ουρανέ, | το όχι αποκοιμήθηκε | στην αγκαλιά του ναι, | το όχι αποκοιμήθηκε | στην αγκαλιά του ναι.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης