Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Καρυωτάκης





















01. Βράδυ Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου
Μουσική: Λένα Πλάτωνος | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Τα παιδάκια που παίζουν στ' ανοιξιάτικο δείλι | μια ιαχή μακρυσμένη, | τ' αεράκι που λόγια με των ρόδων τα χείλη | ψιθυρίζει και μένει, | τ' ανοιχτά παραθύρια που ανασαίνουν την ώρα, | η αδειανή κάμαρά μου, | ένα τρένο που θα 'ρχεται από μια άγνωστη χώρα, | τα χαμένα όνειρά μου, | οι καμπάνες που σβήνουν, και το βράδυ που πέφτει | ολοένα στην πόλη, | στων ανθρώπων την όψη, στ' ουρανού τον καθρέφτη, | στη ζωή μου τώρα όλη

02. Χαμόγελο Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου
Μουσική: Λένα Πλάτωνος | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Χωρίς να το μάθει ποτέ, εδάκρυσε, | ίσως γιατί έπρεπε να δακρύσει, | ίσως γιατί οι συφορές έρχονται. | Απόψε είναι σαν όνειρο το δείλι | απόψε η λαγκαδιά στα μάγια μένει. | Δεν βρέχει πια. Κι η κόρη αποσταμένη | στο μουσκεμένο ξάπλωσε τριφύλλι. | Σα δυο κεράσια χώρισαν τα χείλη | κι έτσι βαθιά, γιομάτα ως ανασαίνει, | στο στήθος της ανεβοκατεβαίνει | το πλέον αδρό τριαντάφυλλο τ' Απρίλη. | Ξεφεύγουνε απ' το σύννεφον αχτίδες | και κρύβονται στα μάτια της. Τη βρέχει | μια λεμονιά με δυο δροσοσταλίδες | που στάθηκαν στο μάγουλο διαμάντια | και που θαρρείς το δάκρυ της πως τρέχει | καθώς χαμογελάει στον ήλιο αγνάντια.

03. Άνοιξη Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου
Μουσική: Λένα Πλάτωνος | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Έτσι τους βλέπω εγώ τους κήπους | Στον κήπο απόψε μου μιλεί μια νέα μελαγχολία. | Βυθίζει κάποια μυγδαλιά το ανθοχαμόγελό της | στου βάλτου το θολό νερό. Και η θύμηση της νιότης | σαλεύει τόσο θλιβερά την άρρωστη ακακία... | Εξύπνησε μια κρύα πνοή μες στη σπασμένη σέρα, | όπου τα ρόδα είναι νεκρά και κάσα η κάθε γάστρα. | Το κυπαρίσσι, ατέλειωτο σα βάσανο, προς τ' άστρα | σηκώνει τη μαυρίλα του, διψώντας τον αέρα. | Και πάνε, πένθιμη πομπή λες, της δεντροστοιχίας | οι πιπεριές και σέρνονται τα πράσινα μαλλιά τους. | Οι δυο λατάνιες ύψωσαν μες στην απελπισιά τους | τα χέρια. Κι είναι ο κήπος μας κήπος μελαγχολίας.

04. Νύχτα Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου
Μουσική: Λένα Πλάτωνος | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Στις στέγες εκρεμάστη το φεγγάρι | σκυμμένο προς τα δάκρυά του | Και κλαίνε οι αμανέδες στις ταβέρνες | την νύχτα την αστρόφεγγη, | που θα 'πρεπε η αγάπη να την έπινε, | και παίζουν οι λατέρνες.

05. Σε παλιό συμφοιτητή Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου
Μουσική: Λένα Πλάτωνος | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Φίλε, η καρδιά μου τώρα σαν να εγέρασε | Τελείωσεν η ζωή μου της Αθήνας, | που όμοια γλυκά και με το γλέντι επέρασε | και με την πίκρα κάποτε της πείνας. | Δε θα 'ρθω πια στον τόπο που η πατρίδα μου | τον έδωκε το γιόρτασμα της νιότης, | παρά περαστικός, με την ελπίδα μου, | με τ' όνειρο που εσβήστη, ταξιδιώτης. | Προσκυνητής θα πάω κατά το σπίτι σου | και θα μου πουν δεν ξέρουν τι εγίνης. | Μ' άλλον μαζί θα ιδώ την Αφροδίτη σου | κι άλλοι το σπίτι θα 'χουν της Ειρήνης. | Θα πάω προς την ταβέρνα, το σαμιώτικο | που επίναμε για να ξαναζητήσω. | Θα λείπεις, το κρασί τους θα' ναι αλλιώτικο, | όμως εγώ θα πιω και θα μεθύσω. | Θ' ανέβω τραγουδώντας και τρεκλίζοντας | στο Ζάππειο που ετραβούσαμεν αντάμα. | Τριγύρω θα 'ναι ωραία πλατύς ο ορίζοντας, | και θα 'ναι το τραγούδι μου σαν κλάμα.

06. Παιδικό Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου
Μουσική: Λένα Πλάτωνος | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Τώρα η βραδιά, | Γλυκιά που φτάνει, | Θα μου γλυκάνει | Και την καρδιά. | Τ’ αστέρια εκεί | Θα δώ, θα νιώσω | Οι άνθρωποι πόσο | Είναι κακοί. | Κλαίοντας θα πω: | «Άστρα μου, αστράκια | Τ’ άλλα παιδάκια | Θα τ’ αγαπώ. | Ας με χτυπούν | Πάντα κι ακόμα. | Θα’ μαι το χώμα | Που το πατούν. | Άστρα, καθώς | Άστρο και κρίνο, | Έτσι θα γίνω | Τώρα καλός».

07. Το φεγγαράκι απόψε Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου
Μουσική: Λένα Πλάτωνος | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Το φεγγαράκι απόψε στο γιαλό | θα πέσει, ένα βαρύ μαργαριτάρι. | Κι απάνω μου θα παίζει το τρελό | τρελό φεγγάρι. | Όλο θα σπάει το κύμα ρουμπινί | στα πόδια μου σκορπίζοντας αστέρια. | Οι παλάμες μου θα 'χουνε γενεί | δυο περιστέρια· | Θ' ανέβουν ασημένια δυο πουλιά | με φεγγάρι δυο κούπες θα γεμίσουν, | με φεγγάρι τους ώμους, τα μαλλιά | θα μου ραντίζουν. | Το πέλαγο χρυσάφι αναλυτό. | Θα βάλω τ' όνειρό μου σε καΐκι | ν' αρμενίσει. Διαμάντι θα πατώ | λαμπρό χαλίκι. | Το γύρω φως ως θαν τη διαπερνά, | η καρδιά μου βαρύ μαργαριτάρι. | Και θα γελώ. Και θε να κλαίω | Και να, να το φεγγάρι!

08. Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου
Μουσική: Λένα Πλάτωνος | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα | είδα το βράδυ αυτό. | Κάποια χρυσή, λεπτότατη | στους δρόμους ευωδιά. | Και στην καρδιά | αιφνίδια καλοσύνη. | Στα χέρια το παλτό, | στ' ανεστραμμένο πρόσωπο η σελήνη. | Ηλεκτρισμένη από φιλήματα | Θα 'λεγες την ατμόσφαιρα. | Η σκέψις, τα ποιήματα, | βάρος περιττό. | Έχω κάτι σπασμένα φτερά. | Δεν ξέρω καν γιατί μας ήρθε | το καλοκαίρι αυτό. | Για ποιαν ανέλπιστη χαρά, | για ποιες αγάπες, | για ποιο ταξίδι ονειρευτό.

09. Τα γράμματά σου Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου
Μουσική: Λένα Πλάτωνος | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Τα γράμματά σου τα 'χω, Αγάπη πρώτη, | σε ατίμητο κουτί, μες στην καρδιά μου. | Τα γράμματά σου πνέουνέ σου τη νιότη | κι ανθίζουνε την όψιμη χαρά μου. | Τα γράμματά σου, πόσα μου μιλούνε | μες τις στραβές γραμμές και τα λαθάκια! | Τρέμουν, γελάνε, κλαίνε, ανιστορούνε | παιχνίδισμα τη ζήλια και την κάκια | Το μύρο στους φακέλους που είχες ραντίσει | του Καιρού δεν το σβήσανε τα χνότα. | Παρόμοια ας ήταν να μην είχε σβήσει | η απονιά σου τα ονείρατα τα πρώτα! | Τα γράμματά σου πάνε, Αγάπη μόνη, | βάρκες λευκές, τη σκέψη μου εκεί κάτου. | Τα γράμματά σου τάφοι. Δεν τελειώνει | απάνω τους η λέξη του Θανάτου.

10. Κριτική Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου
Μουσική: Λένα Πλάτωνος | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Δεν είναι πια τραγούδι αυτό, δεν είναι αχός | Ανθρώπινος. Ακούγεται να φτάνει | Σαν τελευταία κραυγή στα βάθη της νυχτός, | Κάποιου πο’ χει πεθάνει.

11. Η πεδιάς και το νεκροταφείον Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου
Μουσική: Λένα Πλάτωνος | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Έχει πια δύσει ο ήλιος του χειμώνα, | Και γρήγορα, σα θέατρο σκοτεινιάζει | Ή σα να πέφτει πέπλο σε μια εικόνα. | Άλλο δε βρίσκει ο άνεμος, ταράζει | Μόνο τ΄ αγκάθια στην πεδιάδα όλη, | Μόνο κάποιο χαρτί σ’ όλη τη φύση. | Μα το χαριτωμένο περιβόλι | Αίμα και δάκρυα το’ χουνε ποτίσει. | Αδιάκοπα τα δέντρα ξεκινούνε, | Κι οι πέτρινοι σταυροί σκίζουν σα χέρια | Τον ουρανό, που σύννεφα περνούνε, | Τον ουρανό που είναι χωρίς αστέρια. | Ωραίο, φριχτό και απέριττο τοπίον! | Ελαιογραφία μεγάλου διδασκάλου. | Αλλά του λείπει μια σειρά ερειπίων | Κι η επίσημος αγχόνη του Παγκάλου.

12. Πεθαίνοντας Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου
Μουσική: Λένα Πλάτωνος | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Μάταιη ψυχή, στην ατονίαν εσπέρας εαρινής, | Ενώ θα κλείνεις τα χρυσά φτερά σου πληγωμένη, | Την ώρα που σα λύτρωση κάτι θα καρτερείς, | Φτωχή καρδιά, θανάσιμα μα αιώνια λυπημένη. | Όταν, φτασμένη απάνω στον ορίζοντα, θα ιδείς | Μίση να φεύγουν οι έρωτες, χολή τα πάθη σου όλα, | Όταν ανέβει από τα εξαίσια τ’ άνθη της ζωής | Μύρον η απογοήτευση, ψυχή μου ονειροπόλα. | Την ώρα την υπέρτατη που θενά θυμηθείς | Μ’ ένα μόνο χαμόγελο τα φίλα και τα ενάντια | Μάταιη ψυχή, στο πέλαγο, στο αγέρι, τι θα πεις; | Ω, τι θα πεις, στενή καρδιά, στη χλομή δύση αγνάντια;

13. Μόνο Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου
Μουσική: Λένα Πλάτωνος | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Αχ, όλα έπρεπε να 'ρθούνε καθώς ήρθαν! | Οι ελπίδες και τα ρόδα να μαδήσουν. | Βαρκούλες να μου φύγουνε τα χρόνια, | να φύγουνε, να σβήσουν. | Έτσι, όπως εχωρίζαμε τα βράδια, | για πάντα να χαθούνε τόσοι φίλοι. | Τον τόπο που μεγάλωνα παιδάκι | ν' αφήσω κάποιο δείλι. | Αχ, όλα έπρεπε να 'ρθούνε καθώς ήρθαν! | Οι ελπίδες και τα ρόδα να μαδήσουν | Βαρκούλες να μου φύγουνε τα χρόνια, | να φύγουνε, να σβήσουν. | Όλα έπρεπε να γίνουν. Μόνο η νύχτα | δεν έπρεπε γλυκιά έτσι τώρα να 'ναι, | να παίζουνε τ' αστέρια εκεί σαν μάτια | και σαν να μου γελάνε.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης