Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2012

Σφεντόνα





















Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου σε τραγούδια διαφόρων συνθετών

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

01. Σφεντόνα Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου | Στίχοι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Σαράντα χρόνια έφηβος κοντά μισό αιώνα | το καλοκαίρι άσπριζα, | μαύριζα τον χειμώνα. | Σαράντα χρόνια ανώριμος | ξευτίλας Δον Κιχώτης. | Τώρα 40 χρόνια φρόνιμος | ωραίος και ιππότης. | Γεννήθηκα σ' ένα χωριό | Τετάρτη μεσημέρι. | Γιατρός δε με ξεπέταξε | μα μιας μαμής το χέρι | οι συγγενείς μαζεύτηκαν | από νωρίς στο σπίτι. | Πώς είναι έτσι το παιδί | και τι μεγάλη μύτη!! | Νάνι, νάνι το παιδί μας νάνι. | Νάνι, νάνι και παρήγγειλα, | Νάνι, νάνι στην Πόλη τα προικιά του | και τα χρυσαφικά του τα παρήγγειλα. | Νάνι, νάνι κι όπου | το πονεί να γιάνει, νάνι, νάνι, | νάνι, νάνι του. | Μα εγώ από τον ύπνο μου | την έκανα κοπάνα, | Τέντωνα τη σφεντόνα μου | σημάδευα αεροπλάνα. | Και πάνω στο καλύτερο | με ξύπναγαν με βία | για να μ' αποκοιμήσουνε | δασκάλοι στα θρανία. | Κι ενώ όλα τα θυμόμουνα | κι είχα μυαλό ξουράφι, | να μεγαλώσω ξέχασα | και έμεινα στο ράφι. | Έτσι για πάντα κράτησα | την παιδική μου εικόνα, | εκείνου του αλητάμπουρα | που κράταγε σφεντόνα. | Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά, | έλα πάρε και τούτο. | Μικρό, μικρό σου το 'δωσα, | άρχοντα φέρε μου το. | Κρύψε και τη σφεντόνα του, | φρόνιμο κάνε μου το. | Παλιέ μου φίλε, γνώριμε, | συμμαθητή, θαμώνα, | μαζί μου απόψε έφερα | εκείνη τη σφεντόνα. | Μην πάει ο νους σου στο κακό, | πουλιά δε θα χτυπήσω. | Με κότσυφες και πέρδικες | τι έχω να χωρίσω; | Τα παιδικά μας όνειρα | θα σας εκσφενδονίσω, | με χρώματα και μουσικές | θα σας τα τραγουδήσω. | Παλιέ μου φίλε, γνώριμε, | συμμαθητή, θαμώνα, | απόψε που βρεθήκαμε, | σου δίνω τη σφεντόνα.

02. Εγώ είμ' εγώ Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου | Στίχοι: Γιάννης Δεσύπρης
Δεν είμαι ο τύπος ο γνωστός | επιφανής και κοσμικός | ούτε σε κόμμα αρχηγός | να βγαίνω στις ειδήσεις. | Δεν είμαι ο τύπος ο γνωστός | ούτε της δόξας κυνηγός | σε σήριαλ ηθοποιός | να με χειροκροτήσεις. | Εγώ ειμ' εγώ και τα 'χω βρει | με τη δική μου φάτσα | κι' ας είμαι αδέσποτο σκυλί | και μπερδεμένη ράτσα. | Κράτα εσύ το όνομα | κρατάω εγώ τη χάρη | κράτα εσύ όλη τη γη | κρατάω το φεγγάρι. | Δεν είμαι μόδα εποχής | με ένδυμα περιωπής | για δυο φεγγάρια εραστής | να με ακολουθήσεις. | Δεν είμαι ο τύπος ο σωστός | ο έρωτας σου ο χθεσινός | και ευεργέτης εθνικός | άγαλμα να μου στήσεις.

03. Σε θέλω Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Είν' ο αέρας που τα βράδια μου σφυράει | Είν' η καρδιά μου που φρικτά σε αγαπάει | Είν' η ζωή μας που αφήσαμε και πάει | μια φλέβα έρωτα που σπάει και χτυπάει | Είναι το φως σου που μ' αγγίζει και ανθίζω | είναι που έμαθα στο τίποτα να ελπίζω | είναι που έπαψα την τύχη μου να βρίζω | μια τύχη άτυχη που πια δεν την γνωρίζω | Σε θέλω, σε θέλω | με ντύνω, με στολίζω | πάρε με, με χαρίζω | Σε θέλω, σε θέλω | σε 'σένα που ελπίζω | σε 'σένα με χαρίζω | Είναι τα μάτια σου που κλείνεις και τρομάζω | είναι που μέσα σου σαν χρώμα ξεθωριάζω | είναι που θέλω το κορμί σου και διστάζω | μη φύγει τ' όνειρο καθώς θα σ' αγκαλιάζω | Είν' η κορδέλα σου που φέρνει το άρωμά σου | αυτή που μάζευες τις νύχτες τα μαλλιά σου | νύχτες που σ' έπινα στα bar της αγκαλιάς σου | σήκω ξημέρωσε θ' αργήσεις στην δουλειά σου... | Σε θέλω...

04. Στο γήπεδο αυτό Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μη με ρωτάς αν έχω νέα | τα μέσα κι έξω μου θολά, | εσένα θέλω διερμηνέα | για ότι χρόνια με πονά. | Μη μου ζητάς εγώ δεν τάζω | τι να σου τάξω ακροατή, | απόψε αυτοσχεδιάζω | για σένα πάνω στη σκηνή. | Εδώ, εδώ στο γήπεδο αυτό | τριακόσιοι μονομάχοι | εδώ, εδώ στο γήπεδο αυτό | δεν είδανε την μάχη. | Μη μου γυρεύεις να σε σώσω | είν' οι πληγές μου ένα μάτσο | δεν έχω στάνταρτ να σου δώσω | μονάχα ένα τραγούδι φάλτσο. | Άνοιξε το παράθυρό σου | κι άσ' το φεγγάρι να μιλά | απόψε όλα θα τα κάνω | για σένα καλοκαιρινά. | Να ξαναβρεθούμε να ξαναβρεθούμε | εδώ ο κόσμος χάνετε εμείς να μη χαθούμε. | Εδώ ο κόσμος χάνετε εμείς να μη χαθούμε | Εδώ, εδώ στο γήπεδο αυτό εμείς δε θα χαθούμε.

05. Από μένα τον Βασίλη Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Δε θα 'ταν σήμερα Δευτέρα | αν δε ξυπνούσαμε μαζί | Δε θα 'χε όνομα η μέρα | αν δεν της έδινες εσύ | Δε θα 'ταν η βροχή να πέφτει | αν δεν μας έβρεχε μαζί | δε θα 'χα εικόνα στο καθρέφτη | αν δεν με κοίταζες εσύ | Όσα τραγούδια και να γράψω | πάλι τον ήχο σου θα ψάξω | Κι όση αγάπη σου 'χω στείλει | είναι από μένα τον Βασίλη | Δε θα 'ταν τ' όνειρο δικό μου | αν δεν κοιμόμαστε μαζί | δε θα 'χε φως το γόητρο μου | αν δεν με φώτιζες εσύ | Δε θα 'ταν η φωνή δική μου | αν δεν μιλούσαμε μαζί | δε θα 'χε ιδρώσει η μουσική μου | αν δεν την άκουγες εσύ | Όσα τραγούδια...

06. Τα χάλια μου Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Η νύχτα απλώνει δυο λευκά τηλεφτερά | η πόλη ντύνεται στα δορυφορικά | η μαύρη οθόνη ανοίγει γι' άλλη μια φορά | με τηλεευλάβεια η χώρα στέκει και κοιτά. | Αλίμονό μου, αλίμονό μου. | Η εξέδρα ουρλιάζει στο σαλόνι ρυθμικά | τηλεπαθιάζομαι απόψε αθλητικά | τηλεταυτίζομαι με απορρυπαντικά | νοιώθω λεκές και σβήνω βιολογικά. | Τα χάλια μου, τα χάλια μου | με κράζουν στα κανάλια μου | τα χάλια μου, τα χάλια μου | τα βλέπω στα κανάλια μου. | Κάποιοι εκπρόσωποι διαψεύδουνε ξανά | μα ο χρόνος τέλειωσε γι' αυτούς είναι αργά | η αγκαλιά που έχει κρυώσει τώρα πια | σε πρώτο πλάνο με ιδρώνει μια ξανθιά. | Στο επεισόδιο που δεν ήθελα να δω | μεσ' την οθόνη σας κι' εγώ θα εμφανιστώ | ο τηλεχρόνος μου τελειώνει κάπου εδώ | μια καληνύχτα κι' ένα τηλευχαριστώ.

07. Βράδυ Σαββάτου Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χρήστος Κυριαζής | Στίχοι: Χρήστος Κυριαζής
Βράδυ Σαββάτου κι εσύ ‘σαι κάπου | άραγε πού να βρίσκεσαι για τι να λες | περνάει ο χρόνος βαρύς και μόνος | κι όλες τις σκέψεις μου για σένα δεν τις θες | Βράδυ Σαββάτου ζω στη σκιά του | και ξενυχτάω στα λιμάνια στους σταθμούς | βράδυ Σαββάτου στην ερημιά του | σου τραγουδάω πού να είσαι δεν ακούς | Άδεια η πόλη πού πήγαν όλοι | κι όλοι ‘σαι εσύ που έφυγες χωρίς να φταις | άδεια η πόλη τι γίναν όλοι | αν με θυμάσαι στην υγειά μου κάτι πιες | Βράδυ Σαββάτου κι η μοναξιά του | να με γυρίζει σαν σκυλί στις γειτονιές | βράδυ Σαββάτου κι η συννεφιά του | να με τυλίγει από παντού χωρίς να φταις

08. Σπάνε οι χορδές μου Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χρήστος Τόλιος | Στίχοι: Θοδωρής Παυλάκος
Σου είχα χαρίσει ένα τραγούδι από παλιά | αν το θυμάσαι είναι αυτό που λέει για σένα | Στο παίρνω πίσω, δε σε ήξερα καλά | πάρε ετούτο που μιλάει μόνο για μένα | Με την κιθάρα μου σκιτσάρω μια μορφή | σου τη χαρίζω για τ' απομνημονεύματά σου, | η φάτσα μου είναι με τη μύτη τη στραβή | κι ένα σημάδι στο λαιμό απ' τον ερωτά σου. | Τώρα μοιράζομαι τη νύχτα μοναχός μου | κι είναι απόψε που σε θέλω πιο πολύ, | με προσπερνάει στη στροφή ο εαυτός μου | βγάζει μια εικόνα σου και με πυροβολεί. | Σαν ένας τοίχος με συνθήματα κι αφίσες | έγινε η σχέση που σου είχα εμπιστευτεί, | σαν κάποια στάση που με νύχτα και βροχή | το τρόλεϊ που 'φυγε στέκεται και κοιτάει. | Όλη τη νύχτα μπρος στα μάτια μου σε βλέπω | πίσω απ' τις ώρες, από ποτήρια και καπνό | Το 'να σου πρόσωπο δυο πόντους από μένα | και τ' άλλο πάντοτε κρυφό και μακρινό | Σπάνε οι χορδές μου, σπάνε σαν γυαλί | μου χαρακώνουν ετούτη τη μπαλάντα. | Να, στη χαρίζω θα 'ναι η αμοιβή | κάθε φορά που θα ερωτεύεσαι για πάντα. | Σ' αυτή την πίστα ίσως θα 'ταν πιο σωστό | λόγια να βγω να πω χυδαία ξεφτιλισμένα | κι εσύ σε μια γωνιά να με χειροκροτάς | ώσπου η αυλαία να κατεβεί μόνο για σένα | Σ' ευχαριστώ που ήσουν καλή σ' αυτό το σόου | θέλω μονάχα μια φορά όπως και πρώτα | τώρα που τέλειωσα και χάνομαι ξανά | πάλι να ρθεις να μου σκουπίσεις τον ιδρώτα.

09. Ταυτότητα Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χαρά Αργυροπούλου | Στίχοι: Χαρά Αργυροπούλου
Έξι δέκα τρία μηδέν τριάντα εννιά | ταυτότητα μου δίνουν και ήτα έχει μπροστά | το νούμερό μου είναι, το νούμερό μου είναι | το νούμερό μου είναι σ' όλα τα χαρτιά. | Ταυτότητα λεφτά κλειδιά και άδεια | η έξοδος μου προβληματική | τα μάτια μου σε ντίτζιταλ σκοτάδια | κι' η λογική μου αναλογική. | Ύψιλον άλφα βήτα σαράντα εξήντα οκτώ | το νούμερο στ' αμάξι κοιτάω να μη μπλεχτώ | το σπίτι είναι το τρίτο στο τέταρτο στενό | διαμέρισμα δεκάξι και όροφος οκτώ. | Με νούμερο στολίζομαι και πάω, | παπούτσια παντελόνι και μακό | τις ώρες στο ρολόι κυνηγάω | στο πάρκινγκ μπρος τα κέρματα μετρώ. | Τις μνήμες μία, μία στο μόνιτορ κοιτάω | καινούργιες παραμέτρους στο πρόγραμμα περνάω | στραβώνουν οι επαφές μου δε ξέρω τι πατάω | γρήγορα βρες και πες μου τον κωδικό του σ' αγαπάω. | Δος μου κλειδί το πρόγραμμα να σπάσω | να φτάσω στης αγάπης τα νερά | Τ’ αστέρια θά 'ναι πάντα από πάνω | κι' η γη μου θα γυρνάει κανονικά.

10. Όνειρα γλυκά Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης | Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Σαν επεισόδιο που δεν ήθελα να δω | μεσ' στην οθόνη σας κι' εγώ θα εμφανιστώ | ο τηλεχρόνος μου τελειώνει κάπου εδώ | μια καληνύχτα κι' ένα τηλευχαριστώ

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης