Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

Σπινθήρας





















01. Τώρα οι μηχανές Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τώρα οι μηχανές | αμήχανα το φως κοιτούν | στον πίσω αιώνα | μονάχο του χτυπούσε | ένα παράθυρο | μπροστά στο μέλλον ανοιχτό.

02. Σπινθήρας Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Εγώ του μικρού προικοθήρα | που το θείο σπινθήρα | του τον είπαν για διάβολο | εγώ, που των άλλων το ίσως | το γυρνούσα με μίσος | στη ζωή κι εναντίον μου | εγώ, που ‘χω κάνει αγώνα | για τον απατεώνα | μπας κι αυτόν θ’ αγαπούσανε | εγώ, που δεν είπα φοβάμαι | που δεν είπα πού πάμε | κι ό,τι ήθελα να ‘χω για μένα το ‘δωσα | Θα βγάλω το καπέλο μου | να υποκλιθώ στο τέρας | θα κυνηγάω τα θέλω μου | κι ας μου τα παίρνει ο αέρας | Εγώ, που τα έκανα ρόιδο | εγώ το κορόιδο | εγώ, που με πρόδωσα | εγώ, που γλυκά σου γελάω | σταυρωτά σε φιλάω | του εαυτού μου εμπόδιο | εγώ, που δεν είπα τι νιώθω | με τον πνιγμένο πόθο | εγώ, που καπνίζω τσιγάρα | που ‘χω τόση λαχτάρα | και να σβήσω τη φλόγα | ή εμένα έταξα | Θα βγάλω το καπέλο μου | να υποκλιθώ στο τέρας | θα κυνηγάω τα θέλω μου | κι ας μου τα παίρνει ο αέρας | Εγώ είμαι αυτός που πονάει | σαν το όνειρο γεννάει | και λυγίζει απ’ το βάρος του | εγώ, που γλυκά σου γελάω | σταυρωτά σε φιλάω | για να κρύψω βαθιά | το χαμένο θάρρος μου | Θα βγάλω το καπέλο μου | να υποκλιθώ στο τέρας | θα κυνηγάω τα θέλω μου | κι ας μου τα παίρνει ο αέρας | θα κυνηγάω τα θέλω μου | όσο μακριά κι αν πάνε | είκοσι χρόνια τα ‘διωχνα | μα εκείνα μ’ αγαπάνε | Θα βγάλω το καπέλο μου | να υποκλιθώ στο τέρας | θα κυνηγάω τα θέλω μου | κι ας μου τα παίρνει ο αέρας | κι αν με τρομάξει ο φόβος μου | ή ο λογοκριτής μου | άσε να δώσει απάντηση | για μένα ο ποιητής μου

03. Μια γουλιά καφές Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μια γουλιά καφές | στο τηλέφωνο επαφές | κοίταγα αναπάντητες | κι έστελνα το νου | λίγο πέρα απ’ το μενού | σ’ άλλες ώρες άντυτες | Άλλαζε το φως | να πληρώσω, ναι, σαφώς | ήταν πάντα η τάση μου | κι ύστερα στο μετρό | με το βλέμμα να μετρώ | πόσο απέχει η στάση μου | Ποιον έρωτα μου τώρα | στον κόσμο αυτό ζητώ | Ποια μαγική αιώρα | τον άλλο μου εαυτό | να δεχτώ μου δίνει φόρα | Αν μ’ ακούει η καρδιά | του σπιτιού μας τα κλειδιά | τα ‘χω μες την τσέπη μου | Γύρνα με όπου θες | και συγχωράμε που ως χθες | άντεχες τα πρέπει μου | Χίλια δυο γυαλιά | με την πόλη αγκαλιά | πάμε, δοκιμάζουμε | κι όταν θα φανείς | θα ενωθούμε διαφανείς | σαν γυμνά που μοιάζουμε | Ποιον έρωτα μου τώρα | στον κόσμο αυτό ζητώ | Ποια μαγική αιώρα | τον άλλο μου εαυτό | να δεχτώ μου δίνει φόρα | Μια γουλιά καφές | στο τηλέφωνο επαφές | κοίταγα αναπάντητες

04. Βάσανο Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Βάσανο να ‘ σαι νηστικός | μα εξίσου βασανιστικός | ο έρωτας που λείπει | Τη μια πηγαίνεις για τροφή | την άλλη για καταστροφή | το σώμα πριν επιστραφεί | το τρώει του κόσμου η λύπη | Έβαλα φώσφορο στο πετάλι | και το καινούριο μου αδιάβροχο | κάνω τη βόλτα μου τη μεγάλη | μες στον καιρό | Θάνατος να ‘σαι άσημος | μα εξίσου είναι θανάσιμος | ο φόβος να ‘σαι κάτι | Τη μια πηγαίνεις για τιμές | την άλλη δώστου δοκιμές | ενώ το ίσον δυο γραμμές | και τέσσερις στην πλάτη | Κάνω τη βόλτα μου τη μεγάλη | με το καινούριο μου αδιάβροχο | μες στον καιρό

05. Μάγος έρωτας Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μάνα, τον έρωτα | τον επήρα για άνθρωπο καλό | μάγο, ταχυδακτυλουργό | που μ’ ένα κάμωμα του αργό | στο λαιμό μου βύθισε | εν’ ατσάλινο σπαθί | κι έτσι ακίνητος | κι ασυγκίνητος μαζί | Μου ‘δειχνε με τόση αρχοντιά | μες στα μάτια τ’ άπειρο | κι ύστερα με βιάση καμιά | μ’ έπιασε λιποθυμιά | άρχισαν του γάμου οι σκοποί | κι ύψωνε τη λάμα του | έσμιξε ο ουρανός κι η αστραπή | νιότη όμορφη | Μάνα, τον έρωτα | τον επήρες για άνθρωπο κι εσύ | και έμεινε η θέση του χρυσή | σε μαξιλάρι θαλασσί | Κυριακή απόγευμα | τον περίμενες να ‘ρθει | κι ας με χτένιζες | κάποιο ατένιζες σπαθί | Κοίταζες με τόση αρχοντιά | μες τα μάτια τ’ άπειρο | κι έπειτα με βιάση καμιά | έσπαγες στην ερημιά | σαν το δέντρο που ‘χε κοπεί | άκουγα το κλάμα σου | λόγια του χιονιού σού είχε πει | γεια σου, όμορφη

06. Τα μεγάλα μου τα λάθη Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τα μεγάλα μου τα λάθη | θέλω ο κόσμος να τα μάθει | γιατί ό,τι τραγουδιέται | πρέπει να ξομολογιέται | Αγαπώ τους μερακλήδες | του λαού τους Ηρακλήδες | τους αυτόνομους φιλάθλους | που με γέλιο κάνουν άθλους | δεν με κόφτει εμένα ο πλούτος | όπου Καίσαρας και Βρούτος | μα όποιος έχει το τιμόνι | να προσέχει τι σκοτώνει | Έχω μπάρμπα στην Αυστράλια | και παππού απ’ τα παράλια | μια φωνή μου λέει προχώρα | δεν τελειώνει εδώ η χώρα | πάντα το αίμα τούτο τ’ άλικο | δρόμο απτάλικο γεννά | μπαγλαμά στο πανωφόρι | δώστε βάση δορυφόροι | Τα μεγάλα μου τα λάθη | θέλω ο κόσμος να τα μάθει | γιατί χάνω τα νερά μου | μακριά απ’ τα όνειρά μου | Έχω ένα σεκλέτι μάγο | κι όπως παίρναμε τον πάγο | τυλιχτό σε μια λινάτσα | τη δροσιά του να ‘χεις ράτσα | Έχω μπάρμπα στην Αυστράλια | και παππού απ’ τα παράλια | μια φωνή μου λέει προχώρα | δεν τελειώνει εδώ η χώρα | πάντα το αίμα τούτο τ’ άλικο | δρόμο απτάλικο γεννά | μπαγλαμά στο πανωφόρι | δώστε βάση δορυφόροι | Μια φωνή μου λέει προχώρα | δεν τελειώνει εδώ η χώρα | ο πατέρας απ’ τον Πόντο | δεν τα λέω εγώ στο βρόντο

07. Δεν ξέρω τι μου γίνεται Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Δεν ξέρω τι μου γίνεται | μια ντύνεται, μια γδύνεται | στα μάτια μου η αγάπη | ζωή με τους διαβόλους σου | τους γυάλινους τους βόλους σου | να παίζω εδώ, με ξεγελάς | στου Άτλαντα την πλάτη | Όσο ξέρω τι ‘ναι φως | τι ‘ναι αλήθεια, τι θεός | κι οι αγγέλοι πως με λένε | άλλο τόσο τι ‘σαι εσύ | τι φαρμάκι, τι κρασί | και τα σύνορα μου φταίνε | Δεν ξέρω τι μου γίνεται | μα μέσα μου όλο χύνεται | του πόνου το ποτάμι | ζωή με τις αιτίες σου | κορμί τις επαιτείες σου | ενέχυρο με κρέμασες | στου χρόνου το πλοκάμι | Όσο ξέρω τι ‘ναι φως | τι ‘ναι αλήθεια, τι θεός | κι οι αγγέλοι πως με λένε | άλλο τόσο τι ‘σαι εσύ | τι φαρμάκι, τι κρασί | και τα σύνορα μου φταίνε

08. Το ούζο Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Με τα μάτια μου σε λούζω | μ` ένα εξαίσιο φως | στην καρδιά δυο στάλες ούζο | με τα μάτια μου σε λούζω | και μεθάω αλλιώς. | Αχ, να κάνανε όλοι πίσω | να βρεθώ να σε φιλήσω | σαν πολύ τρελός | αλλά μένουν όλοι γύρω | κι απ` την τρέλα μου θα γείρω | κρίνος ζωντανός. | Να ‘φευγε όλη η κοινωνία | με ταξιά, με λεωφορεία | να μας σκέπαζε απόψε | σκέτος ουρανός | Πού κρυβόταν τόσο μαύρο; | Με τα μάτια μου σε πάω | σε κρυφή σπηλιά | αχ, κορμί, καρδιοχτυπάω | απ` τα μέσα σ` αγαπάω | μέχρι τα φιλιά. | Αχ, να κάνανε όλοι πίσω | να βρεθώ να σε φιλήσω | μάτια και μαλλιά | αλλά μένουν όλοι γύρω | κι απ` την τρέλα μου θα γείρω | πάρτε με αγκαλιά. | Να ‘φευγε όλη η κοινωνία | με ταξιά, με λεωφορεία | να μας σκέπαζε απόψε | σκέτος ουρανός. | Πού κρυβόταν τόσο μαύρο;

09. Η κόλαση Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Να δεις όταν πεθάνουμε | τα γέλια που θα κάνουμε | που θα μας μοιάζει η κόλαση | με νηπιαγωγείο | κι ο πονηρός με την ουρά | με δυο ποτήρια καθαρά | θα μας ανοίγει όλο χαρά | μια μπύρα απ’ το ψυγείο | Ωχ, αμάν, μ’ έκαψες ντουνιά | στο σινεμά ο Παράδεισος | κι εγώ μες τη φωτιά | ωχ, αμάν, μ’ έκαψες και κλαις | πανάθεμα τ’ αγκάθια σου | στις τριανταφυλλιές | Να δεις όταν πεθάνουμε | θα πούμε «Ρε, πού φτάνουμε; | Εδώ έχει τζάμπα θέρμανση | κι όλοι οι γνωστοί αράδα» | κι ένας αρχάγγελος ψηλός | θα λέει στο κάθε απολωλός | «Εσείς αγιάσατε εντελώς | που ζείτε στην Ελλάδα» | Ωχ, αμάν, μ’ έκαψες ντουνιά | στο σινεμά ο Παράδεισος | κι εγώ μες τη φωτιά | ωχ, αμάν, μ’ έκαψες και κλαις | πανάθεμα τ’ αγκάθια σου | στις τριανταφυλλιές

10. Το μηδέν, το ένα Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Έμαθα το μηδέν, το ένα | κι απ’ τα σύννεφα | πώς πετούν αλαφρωμένα | τα νερά | Μάζευα κάτι μαύρους δίσκους | και σημάδευα | μες σε κύκλους και αστερίσκους | τη χαρά | Άνοιξη, με φιλί στο στόμα | βασανίστηκα | μα σε τραγουδώ ακόμα στα παιδιά | έρχεσαι με στροφές και στίχους | κι είσαι θάλασσα | για ταξιδεμένους ήχους | στ’ ανοιχτά | Το Μάη σου βάζω κόκκινα | Γενάρη τ’ άσπρα | Αύγουστο γίνεσαι χρυσό | τραγούδι εσύ, που το ‘πινα | και γέμιζα άστρα | ό,τι κι αν είχα για ουρανό | τραγούδι εσύ, που το ’πινα | και γέμιζα άστρα | Έμαθα το μηδέν, το ένα | κι απ’ τα σύννεφα | πώς πετούν αλαφρωμένα | τα νερά

11. Τώρα οι μηχανές Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τώρα οι μηχανές | αμήχανα το φως κοιτούν | στον πίσω αιώνα | μονάχο του χτυπούσε | ένα παράθυρο | μπροστά στο μέλλον ανοιχτό. | Άνθρωποι, άνθρωποι μιλούν | σα λεπτοδείκτες πλάι στην ώρα | ανακυκλώνοντας μια λέξη παλιά | λύνοντας τα μαλλιά τους. | Αύριο, κανείς δεν ξέρει απόψε | τι θα πει, προσθέτοντας | μια διάσταση ακόμα. | Ωραία σαν χθες καρδιά | κι ο ήλιος μέσα απ’ τα κλαδιά | στο λαβύρινθο του χρόνου | θα στρέφει αργά τη φτιάξη μας | στα κρυμμένα της κλειδιά. | Άνθρωποι, άνθρωποι μιλούν | σα λεπτοδείκτες πλάι στην ώρα | ανακυκλώνοντας μια δύση παλιά | γυρνούν απ΄ τη δουλειά τους. | Αύριο, κανείς δεν ξέρει απόψε τι θα πει. | Το ξέρει κι αγκαλιάζεται το σώμα. | Ωραία σαν χθες καρδιά | κι ο ήλιος μέσα απ’ τα κλαδιά | στο λαβύρινθο του χρόνου | θα στρέφει αργά τη φτιάξη μας | στα κρυμμένα της κλειδιά.

12. Μια σταγόνα βάσανο Τραγούδι: Βασίλης Λέκκας
Μουσική: Γιάννης Σπάθας | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Βάσανο να `σαι νηστικός | μα εξίσου βασανιστικός | ο έρωτας που λείπει. | Τη μια πηγαίνεις για τροφή | την άλλη για καταστροφή | το σώμα πριν επιστραφεί | το τρώει του κόσμου η λύπη. | Θάνατος να `σαι άσημος | μα εξίσου είναι θανάσιμος | ο φόβος να `σαι κάτι. | Τη μια πηγαίνεις για τιμές | την άλλη δώσ΄ του δοκιμές | ενώ το ίσον δυο γραμμές | και τέσσερις στην πλάτη.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης