Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2012

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Γιάννης Πουλόπουλος) Vol. 04













Ο τέταρτος και τελευταίος δίσκος της σειράς.
Για μετάβαση στον πρώτο δίσκο κλικ εδώ

01. Θα πιω απόψε το φεγγάρι Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Θα πιω απόψε το φεγγάρι | και θα μεθύσω και θα πω | αφού πονάς για κάποιον άλλο | ρίξε μαχαίρι να κοπώ | κι όταν με κόψει το μαχαίρι | μετανιωμένη θα μου πεις | πάρε του φεγγαριού το δάκρυ | κι από το αίμα να πλυθείς | κι εγώ θα κόψω το φεγγάρι | θα στο καρφώσω στα μαλλιά | και σαν πλαγιάσουμε θα έχω | τον ουρανό στην αγκαλιά | κι όταν ξυπνήσουμε και πάμε | ξανά στα στέκια τα παλιά | σκέψου τι όμορφη που θα 'σαι | με το φεγγάρι στα μαλλιά.

02. Μην του μιλάτε του παιδιού Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Το παλικάρι στη γωνιά | που αμίλητο τα πίνει | ένα πικρό παράπονο | μες στην καρδιά του κλείνει | συ το βρήκες το φαρμάκι | και να πιεί του το ‘δωσες | δε θα βρεις άλλη αγάπη | σαν κι αυτή που πρόδωσες | μην του μιλάτε του παιδιού | αφήστε το να κλάψει | με τα καυτά του δάκρυα | τον πόνο του να κάψει.

03. Όταν μιλάς για χωρισμό Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας | Στίχοι: Λουκία Πλέσσα
Όταν μιλάς για χωρισμό | μάτια μου | να μην δακρύζεις μπρος μου | και το στερνό σου το φιλί, το φιλί | απ' την καρδιά σου δως μου | έπεσε καυτό το δάκρυ | και η αγάπη ράγισε | κι από των ματιών την άκρη | στο ποτήρι στράγγισε | ρίξε την πέτρα πίσω σου | μάτια μου | και στέγνωσε του χωρισμού το δάκρυ | άσε να φτάσω μόνος μου, μόνος μου | στου πόνου μου την άκρη | έπεσε καυτό το δάκρυ | και η αγάπη ράγισε | κι από των ματιών την άκρη | στο ποτήρι στράγγισε.

04. Ο τρελός Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Είχε μιαν απλή καρδιά | και τον λέγαν Γιάννη | κάθε που ‘πεφτε η βραδιά | βγαίναμε σεργιάνι | στον γαλάζιο ουρανό | Θεέ μου πώς πονώ | τον φωνάζανε τρελό | κάτι καλοπαίδια | του κρεμάγαν στο λαιμό | άδεια τενεκέδια | και τον δέρναν στο στενό | Θεέ μου πώς πονώ | η απλή του η καρδιά | πια δε θα στενάζει | του την κλέψαν τα παιδιά | για να κάνουν χάζι | μια βραδιά στην Αχαρνών | Θεέ μου πώς πονώ.

05. Μεθυσμένο το φεγγάρι Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μεθυσμένο το φεγγάρι | μπλέχτηκε σ' ένα κλαδί | μεθυσμένο το κορίτσι | έγειρε σ' ένα παιδί | και κλαδιά φιλιά φεγγάρια | γίναμε μαλλιά, κουβάρια | και απάνω στο μεθύσι | και απάνω στα φιλιά | ήρθ' έν' άστρο να καθίσει | στα ξανθά σου τα μαλλιά | και θυμώνω και το σβήνω | και το κόβω και στο δίνω | κι όπως κράταγες τ' αστέρι | μάτια μου, να σ' ορκιστώ | άναψε σαν αγιοκέρι | τ' αστεράκι το σβηστό | κι έγινε δαχτυλιδάκι | στο μικρό σου δαχτυλάκι.

06. Καράβι αραγμένο Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Λίνος Κόκοτος | Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος
Καράβι αραγμένο το καντήλι στη γωνιά | φωνή καμιά τη νύχτα | τα λόγια που μου είπες πριν τα πάρει η λησμονιά | μες την καρδιά μου ρίχτα | πήραν φωτιά τα χέρια μου μάνα μου να σε κάψω | κι αν μ'αγαπάς κοντά σου θα κοιμηθώ | κι αν με πονάς κοντά σου θα κλάψω | η φλόγα χαμηλώνει η καρδιά μου λαχταρά | Χριστέ μου μην τελειώσει | βαθύ φιλί στα χείλη πριν να φύγει η νυχτιά | και μόνο μη μ' αφήσει | πήραν φωτιά τα χέρια μου μάνα μου να σε κάψω | κι αν μ'αγαπάς κοντά σου θα κοιμηθώ | κι αν με πονάς κοντά σου θα κλάψω.

07. Τι όμορφη που είσαι όταν κλαίς Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Στέλιος Χρυσίνης | Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Μοβόρο πάντοτε με λες | γιατί γελάω όταν κλαίς | στο λέω τι συμβαίνει | το κλάμα σ' ομορφαίνει | τι όμορφη που είσαι όταν κλαίς | το δάκρυ σαν διαμάντι αργοκυλάει | αγάπη μου, τι όμορφα που κλαίς | ακόμα λίγο κλάψε και σου πάει | ξανά σε πρόσεξα κι εχτές | την ώρα π' άρχισες να κλαίς | και ήσουνα, βρε φως μου | η πι' όμορφη του κόσμου | τι όμορφη που είσαι όταν κλαίς | το δάκρυ σαν διαμάντι αργοκυλάει | αγάπη μου, τι όμορφα που κλαίς | ακόμα λίγο κλάψε και σου πάει | μοβόρο, μη με ξαναπείς | και την αλήθεια αν θες να δεις | κοιτάξου στον καθρέφτη | δεν θα με βγάλεις ψεύτη | τι όμορφη που είσαι όταν κλαίς | το δάκρυ σαν διαμάντι αργοκυλάει | αγάπη μου, τι όμορφα που κλαίς | ακόμα λίγο κλάψε και σου πάει.

08. Μόνο Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Αχ, όλα έπρεπε να ’ρθούνε καθώς ήρθαν | οι ελπίδες και τα ρόδα να μαδήσουν | βαρκούλες να μου φύγουνε τα χρόνια | να φύγουνε, να σβήσουν | έτσι, όπως εχωρίζαμε τα βράδια | για πάντα να χαθούνε τόσοι φίλοι | τον τόπο που μεγάλωνα παιδάκι | ν’ αφήσω κάποιο δείλι | αχ, όλα έπρεπε να ’ρθούνε καθώς ήρθαν | οι ελπίδες και τα ρόδα να μαδήσουν | βαρκούλες να μου φύγουνε τα χρόνια | να φύγουνε, να σβήσουν | όλα έπρεπε να γίνουν | μόνο η νύχτα | δεν έπρεπε γλυκιά έτσι τώρα να ’ναι | να παίζουνε τ’ αστέρια εκεί σαν μάτια | και σαν να μου γελάνε.

09. Πάρε με μαζί Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Θάνος Σοφός
Καπετάνιε, πάρε με μαζί | ίδια μοίρα έχω εγώ κι εσύ | για δυο μάτια σαν την πικροθάλασσα | τη ζωή μου χάλασα, πάρε με μαζί | μια φουρτούνα όλη μου η ζωή | καπετάνιε, πάρε με μαζί | δεν αντέχω άλλο τα χτυπήματα | πιο καλά στα κύματα, πάρε με μαζί | καπετάνιε, πάρε με μαζί | να μη βλέπω πως με άλλον ζει | στη ζωή μου μια γυναίκα αγάπησα | στη στεριά ναυάγησα, πάρε με μαζί.

10. Μη μου θυμώνεις μάτια μου Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής | Στίχοι: Σταύρος Κουγιουμτζής
Μη μου θυμώνεις μάτια μου | που φεύγω για τα ξένα | πουλί θα γίνω και θα ρθω | πάλι κοντά σε σένα | άνοιξ' το παραθύρι σου | ξανθέ βασιλικέ μου | και με γλυκό χαμόγελο | μια καληνύχτα πες μου | μη μου θυμώνεις μάτια μου | τώρα που θα σ' αφήσω | κι έλα για λίγο να σε δω | να σ' αποχαιρετήσω | άνοιξ' το παραθύρι σου | ξανθέ βασιλικέ μου | και με γλυκό χαμόγελο | μια καληνύχτα πες μου.

11. Κι αν περπατώ Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος
Κι αν περπατώ, κι αν περπατώ | δεν ξέρω που πηγαίνω | ο δρόμος με ακολουθεί | Χριστέ και Παναγιά | κοντά σου πάντα μένω | δέντρο καμένο απ τη φωτιά | γίνηκε το κορμί μου | μα στην καρδιά μου έχω δροσιά | Χριστέ και Παναγιά | όταν σε δώ καλή μου | φαρμάκι μού 'γινε η ζωή | στο δρόμο που πηγαίνω | ο πόνος με ακολουθεί | Χριστέ και Παναγιά | μακριά σου αργοπεθαίνω.

12. Αλήθεια λες Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας | Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Αλήθεια λες πως έχ' η γη χαρά για πικραμένους | γιατί δε βρήκα πουθενά γωνιά για πονεμένους | πες την τη λέξη την καλή πες την κι ας είναι ψέμα | έτσι κι αλιώς δεν έχουνε τα βάσανά μας τέρμα | αλήθεια λες πως έχ' η γη νερό για διψασμένους | γιατί δε βρήκα πουθενά αγάπη για χαμένους.

13. Έξι φεγγάρια Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Έξι φεγγάρια στην αυλή | κι η Πούλια στο μπαλκόνι | ρώτησαν την αγάπη μου | γιατί μου βαλαντώνει | κι είπε το κορίτσι | δείχνοντας εμένα | τα βαθιά του μάτια | είναι δακρυσμένα | έξι ποτάμια στάθηκαν | και δώδεκα πελάγη | ρώτησαν την αγάπη μου | γιατί χρυσογελάει | λάμπει το κορίτσι | στο χρυσογελό του | λέει θα πλαγιάσω | στο προσκέφαλό του.

14. Το χαρτί και το μολύβι Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Τασούλα Θωμαΐδου
Πήρα το μολύβι, πήρα και το χαρτί | πέφτει ένα αστέρι και κάνω μιαν ευχή | μόνο εσένα θέλω, αγάπη μου κρυφή | γράφει το μολύβι και κλαίει το χαρτί | έτσι σ' αγάπησα κι ακόμα παραπάνω | ούτε να γιάνω θέλω ή να γιατρευτώ | έτσι σ' αγάπησα και μέχρι να πεθάνω | δεν θα παλιώσει ούτε ένα σ' αγαπώ | πήρα το μολύβι, πήρα και το χαρτί | βάζει η καρδιά μου πάνω υπογραφή | μόνο εσένα θέλω, αγάπη μου κρυφή | γράφει το μολύβι και κλαίει το χαρτί.

15. Σ' αγαπούσα Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος
Μουσική: Αντώνης Στεφανίδης | Στίχοι: Βασίλης Παπαδόπουλος
Μπορεί να μετανιώνω που σε χάνω | μα είναι κάτι από μένα παραπάνω | πρέπει να πάω | πρέπει να φύγω, την καρδιά ν' ακολουθήσω | και δεν με νοιάζει αν πεθάνω ή αν ζήσω | την αγαπάω | σ' αγαπούσα | μέχρι την ώρα που τα μάτια της | βρεθήκανε στο δρόμο μου και χάθηκα | μες στη δική της αγκαλιά | σ' αγαπούσα | μέχρι την ώρα που τα χείλη της | αγγίξανε τα χείλη μου και μέθυσα | πρώτη φορά που μέθυσα | χωρίς να πιω γουλιά | μπορεί να μετανιώνω που σε χάνω | το μεγαλύτερό μου λάθος και να κάνω | πρέπει να πάω | πρέπει να φύγω, με τραβάει σαν μαγνήτης | τα πάντα γύρω έχουν πάρει τη μορφή της | την αγαπάω.