Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Μόνον άντρες





















01. Μόνον άντρες Τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Γιώργος Παυριανός
Άντρες | στα σκοτεινά δωμάτια, | σβήνουν το φως, | κλείνουν τα μάτια. | Άντρες | με χέρια που ιδρώνουν, | σπίρτα αναμμένα που κυκλώνουν. | Άντρες | που ονειρεύονται γυμνοί | κι εκλιπαρούνε τη σιωπή σου. | Μόνο άντρες, γδύσου. | Άντρες που παλεύουν σα μωρά, | που πυροβολούν στον αέρα. | Άντρες που τρελαίνονται τη μέρα, | που φοβούνται το σκοτάδι. | Άντρες | μόνοι, που παραμιλάνε. | Άντρες π’ αγαπάνε. | Μόνο άντρες. | Άντρες | στα μπαρ που ξενυχτάνε, | καμένα μάτια που κοιτάνε. | Άντρες | μες στους καπνούς χαμένοι. | Κάποιος στο δρόμο περιμένει. | Άντρες | αυτοκτονούν με μηχανές | και κομματιάζουν τη σιωπή σου. | Μόνο άντρες, ντύσου.

02. Ξενοδοχείον "Κέκρωψ" Τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Γιώργος Ευσταθίου
Σε ύποπτο ξενοδοχείο | χωρίς ταυτότητα κι αρχείο, | με χαλασμένη υδρορροή, | μια ώρα ή ως το πρωί, | ένα κρησφύγετο για δύο | το δίκλινο 202. | Η ταραχή μέχρι να μπούμε, | μέχρι τη σκάλα ν’ ανεβούμε. | Ο γέρος πίσω απ’ το ταμείο | μιλάει πάντα για το κρύο, | ρωτάει αν είμαστε αδέρφια, | πώς πάμε δήθεν από κέφια. | Σε θέλω πάλι πριν να φύγεις. | Την πόρτα κλείσε, μην ανοίγεις. | Θα βγούμε όπως πάντα χωριστά, | πρώτα εσύ, εγώ μετά. | Σε ύποπτο ξενοδοχείο | χωρίς ταυτότητα κι αρχείο, | με ξεφτισμένη οροφή, | θα μείνει η σχέση μας κρυφή, | ένα κρησφύγετο για δύο | το δίκλινο 202. | Σ’ αναζητάνε οι δικοί σου | κι εγώ μαθαίνω το κορμί σου. | Ο γέρος πίσω απ’ το ταμείο | μιλάει μόνος για το κρύο, | συνένοχος στην ανομία, | δεν βρίσκει άκρη η αστυνομία. | Σε θέλω πάλι πριν να φύγεις. | Την πόρτα κλείσε, μην ανοίγεις. | Θα βγούμε όπως πάντα χωριστά, | πρώτα εσύ, εγώ μετά.

03. Νυχτερινά τηλεφωνήματα Τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Γιώργος Ευσταθίου
Νυχτερινά τηλεφωνήματα | Μπλεγμένα σύρματα | Φυλακισμένη ενοχή | Ποτέ δεν έκανες μια αρχή | Λογοκριμένες υποσχέσεις | Που το πρωί θα αναιρέσεις | Μπλοκαρισμένες οι γραμμές | Βραχνές οι φωνές | Χαμένες | Νυχτερινά τηλεφωνήματα | Μπλεγμένα σύρματα | Ο μαραθώνιος αυτός | Σού ’γινε άλλος εαυτός | Τους όρους θέλεις ν’ αντιστρέψεις | Κι αλλού τη σχέση μας να στρέψεις | Σ’ αφοπλισμένες ηδονές | Βραχνές οι φωνές | Χαμένες | Νυχτερινά τηλεφωνήματα | μπλεγμένα σύρματα | μοναδική επιλογή | Για το κορμί σου που απεργεί | Το θέμα είναι να διαλέξεις | Αυτό που δεν μπορείς ν’ αντέξεις | Αυτό που φέρνουν οι σιωπές | Κι οι νύχτες που σε τρελαίνουν

04. Στο σινεμά Τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Γιώργος Παυριανός
Δως μου τα χέρια σου | Θέλω πολύ | Δυο έργα, δύο | Πορνό, Μπρους Λι | Σε προβολές από πρωίας | Πέτρος, Ιάκωβος, Ηλίας | Δως τα μου όλα | Είμαστε απόντες | Με μια ζωή γεμάτη τσόντες | Μετά το διάλειμμα σε χάνω | Κι αλλάζω πλάνο | Δως μου τα χέρια σου | Δως μου τα χέρια σου | Στα σκοτεινά | Το έργο το ’χω δει ξανά | Οι ταξιθέτριες με φλιτ | Αίγλη, Ομόνοια, Ελίτ | Δως μου τα χέρια σου | Χωρίς ντροπή | Μας βλέπει κάποιος | Κι έχει φτιαχτεί | Μες στων ανδρών η αγωνία | Μυρίζει σπέρμα κι αμμωνία

05. Τζάμπα κόπος Τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τώρα που χωρίσαμε | πάρε αυτά που ζήσαμε. | Πάρ’ τα για τον κόπο σου, | το κέφι σου, τον τρόπο σου | προπαντός. | Ήταν απ’ τ’ ανείπωτα | το δικό σου τίποτα. | Ν’ ανεχτώ δεν έπρεπε | το κάτι που μ’ ανέτρεπε | συνεχώς. | Τίποτα δεν πήρες δυστυχώς | κι έφυγες εν μέσω της νυχτός. | Άρον, άρον κι όπως, όπως, | τζάμπα πήγε τόσος κόπος, | τζάμπα κόπος, τζάμπα κόπος. | Μμ, ωραίος τρόπος! | Τώρα που χωρίσαμε | και αποχωρίσαμε | άρχισες τα σχόλια | και σού ’μεινε η απώλεια | γενικώς. | Το ποιος ήμουν ξέχασες, | μ’ έπαιξες και μ’ έχασες. | Ήσουνα μια κόλαση, | ξινή μου βγήκε η απόλαυση | τελικώς.

06. Τσικίτα Τιμπώ Τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Γιώργος Παυριανός
Χωρίς κανένα ταμπού κι ενδοιασμό | θα συνδεθώ με την Τσικίτα Τιμπώ. | Θα την πιάσω στη σκηνή, | θα της κλέψω τη φωνή | και θα την ρίξω απ’ το σκαμπό. | Θα με ρωτάνε: | Είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | Είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | Είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | "Yes she is" | τακ, τακ, τακ, | Τσικίτα Τιμπώ. | Χωρίς κανένα ταμπού κι ενδοιασμό | θα σπιτωθώ με την Τσικίτα Τιμπώ. | Θα την πάρω ξαφνικά, | θα τη ζω με δανεικά | σαν τους «Αθλίους» του Βίκτωρος Ουγκώ. | Θα με ρωτάνε: | Είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | Είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | Είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | "Oui, c' est elle" | τακ, τακ, τακ, | Τσικίτα Τιμπώ. | Χωρίς κανένα ταμπού κι ενδοιασμό | θα μισηθώ με την Τσικίτα Τιμπώ. | Θα με πάρουν οι λυγμοί, | θα με ζώσουν δισταγμοί, | μα από την πίσω πόρτα θα της βγω. | Θα με ρωτάνε: | Είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | Είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | Είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | "Si, si é lei" | τακ, τακ, τακ, | Τσικίτα Τιμπώ. | Χωρίς κανένα ταμπού κι ενδοιασμό | θα απαρνηθώ την Τσικίτα Τιμπώ. | Θα της βάλω μακιγιάζ, | θα την κάνω αμπαλάζ | και θα την κρύψω μες στο καπό. | Θα με ρωτάνε: | Είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | Πού είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | Είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | "Jawohl, sie ist" | τακ, τακ, τακ, | Τσικίτα Τιμπώ. | Χωρίς κανένα ταμπού κι ενδοιασμό | με την Τσικίτα Τιμπώ θα ταυτιστώ. | Θα την ψάχνω την αυγή, | θα την βρίσκω στην κραυγή, | μες στον καθρέφτη σαν τρελός θα τη ζητώ. | Θα με ρωτάνε | Είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | Είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | Είν’ η Τσικίτα Τιμπώ; | Τακ, τακ, τακ, | ήμουν εγώ!

07. Ο βίος της οσίας Τζέζαμπελ Τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Γιώργος Παυριανός
Η Τζέζαμπελ που ήταν ντιζέζ, | στα μπέλι ντανς αρτίστα, | εγκαταλείπει το Σουέζ, | τα φώτα και την πίστα. | Κι όταν της δώσαν τους μισθούς | πετάχτηκε η γυναίκα, | μαζί με όλους τους πιστούς | προσκυνητής στη Μέκκα. | Και είπε: | "Θα μπω σε τεχνητούς παραδείσους." | -Τζέζαμπελ, Τζέζαμπελ, τεχνητούς παραδείσους. | "Στων τεχνητών παραδείσων | τη δίνη θα παραδοθώ." | -Τζέζαμπελ, Τζέζαμπελ, τεχνητούς παραδείσους. | "Στων τεχνητών παραδείσων | τη δίνη θα παραδοθώ | η αρτίστα." | Την είχαν όλοι φαβορί | να γίνει μια Σουλτάνα, | μα αυτή πηγαίνει να τη βρει | στη μάγισσα Τζιβάνα. | Κι όταν της έφυγε το στρες | κάνει την προσευχή της | και μες στο Όριαν Εξπρές | πέταξε η ψυχή της. | Και είπε: | "Θα μπω σε τεχνητούς παραδείσους." | -Τζέζαμπελ, Τζέζαμπελ, τεχνητούς παραδείσους. | "Στων τεχνητών παραδείσων | τη δίνη θα παραδοθώ." | -Τζέζαμπελ, Τζέζαμπελ, τεχνητούς παραδείσους. | "Στων τεχνητών παραδείσων | τη δίνη θα παραδοθώ | η γυναίκα." | Εκεί στη λάγνα Ανατολή | την έκαναν οσία | και στην υγειά της πιο πολλοί | καπνίζουν μια ουσία. | Κι όταν ανάβουν Τζέζαμπελ | μες στο τζαμί για κείνη, | αυτή αλλάζει στη στιγμή | και γίνεται ένα τζίνι. | Και λέει: | "Θα μπω σε τεχνητούς παραδείσους." | -Τζέζαμπελ, Τζέζαμπελ, τεχνητούς παραδείσους. | "Στων τεχνητών παραδείσων | τη δίνη θα παραδοθώ." | -Τζέζαμπελ, Τζέζαμπελ, τεχνητούς παραδείσους. | "Στων τεχνητών παραδείσων | τη δίνη θα παραδοθώ | η οσία."

08. Η οπλαρχηγός Ελένη Τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Σταμάτης Κραουνάκης
Η οπλαρχηγός Ελένη | είχε πόνο στην καρδιά | Και σαν πρώτα αντρειωμένη | Έβγαινε απ’ τις εννιά | Στην Συγγρού στην παραλία | Κι έκανε περιουσία | Η οπλαρχηγός Ελένη | Με σημαία και σταυρό | Όταν είναι λυπημένη | Κάνει λιώμα τον εχθρό | Και μετά το έγκλημά της | Μνημονεύει τη μαμά της | Αχ αμάν, αμάν μανούλα | Κοριτσάκι μου γλυκό | Σκέπασέ με σκότωσέ με | Σε μισώ και σ’ αγαπώ | Η οπλαρχηγός Ελένη | Μες στις πούλιες και τα στρας | Στους στρατώνες μέσα μπαίνει | Κυριακάς και εορτάς | Ξεσπαθώνει, ξεσπαθώνει | Τις φρουρές αναστατώνει | Η οπλαρχηγός Ελένη | Με μουστάκι γυριστό | Που ποτέ της δεν πεθαίνει | Σαν τον Διάκο σουβλιστό | Παίρνει ό,τι βρει μπροστά της | Και θυμάται τη μαμά της | Η οπλαρχηγός Ελένη | Μια βραδυά με συναντά | Με τα μάγια της με δένει | Δεν την έσκιαζε η σκλαβιά | Και τινάζει στον αέρα | Δεκαοκτώ χρονών καριέρα | Η οπλαρχηγός Ελένη | Πόρνη και ναρκομανής | Βρέθηκε κομματιασμένη | Στις ακτές της Αττικής | Βρήκα το σημείωμά της | Πού ’χε γράψει στη μαμά της | Αχ αμάν, αμάν μανούλα | Κοριτσάκι μου γλυκό | Σκέπασέ με σκότωσέ με | Σε μισώ και σ’ αγαπώ | Αχ αμάν, αμάν μανούλα | Κοριτσάκι μου γλυκό | Ζήτω η ελευθερία | Κάτω, κάτω η τυραννία | Σε μισώ και σ’ αγαπώ

09. Αθήνα, Θεσσαλονίκη Τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Σταμάτης Κραουνάκης
Εννιάμισι στην Εθνική | με έξι τόνους φορτωτική | και μια νταλίκα ντίβα. | Τελειώνει η Κυριακή, | κασέτα πειρατική | στις δώδεκα παρά | έξω απ’ τη Θήβα. | Όλες οι τύψεις σου τη νύχτα ταξιδεύουν | στα βενζινάδικα που διανυχτερεύουν. | Στα πάρκινγκ και στα ντράιβ ιν | σου σκίζουν το μπλου τζιν | τα μάτια που σε σημαδεύουν. | Χωρίς πολλά, πολλά και δίχως αντιστάσεις | με το κοντέρ σου να μετράει τις αποστάσεις | θα φτάσεις το πρωί και θα ξεχάσεις. | Και μόνο έξι τόνοι, έξι τόνοι, έξι τόνοι. | Καλό ταξίδι. | Τρεισήμισι στην Εθνική, | η νύχτα είναι τυφλή | κι η πλήξη τ’ άλλοθί σου. | Τα οτοστόπ κι εσύ | χωρίς αναστολή, | ανώνυμα μοιράζεις τη ζωή σου. | Όλες οι τύψεις σου τη νύχτα ταξιδεύουν | στα βενζινάδικα που διανυχτερεύουν. | Στα πάρκινγκ και στα ντράιβ ιν | σου σκίζουν το μπλου τζιν | τα μάτια που σε σημαδεύουν. | Χωρίς πολλά, πολλά και δίχως αντιστάσεις | με το κοντέρ σου να μετράει τις αποστάσεις | θα φτάσεις το πρωί και θα ξεχάσεις. | Και πάλι έξι τόνοι, έξι τόνοι, έξι τόνοι. | Φίλε, πρόσεχε. | Πεντέμισι στην Εθνική, | πορεία ερωτική, | στην πέφτουν δυο φαντάροι. | Κανείς δεν θα το πει, | το ξέρεις μόνο εσύ | και ο καφές που πίνεις στο Βαρδάρη. | Όλες οι τύψεις σου τη νύχτα ταξιδεύουν | στα βενζινάδικα που διανυχτερεύουν. | Στα πάρκινγκ και στα ντράιβ ιν | σου σκίζουν το μπλου τζιν | τα μάτια που σε σημαδεύουν. | Χωρίς πολλά, πολλά και δίχως αντιστάσεις | με το κοντέρ σου να μετράει τις αποστάσεις | θα φτάσεις το πρωί και θα ξεχάσεις. | Και πάντα έξι τόνοι, έξι τόνοι, έξι τόνοι.

10. Δακτυλικά αποτυπώματα Τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Γιώργος Ευσταθίου
Δαχτυλικά αποτυπώματα | πάνω στα σώματα, | ζωγραφισμένα τατουάζ | με κόκκινο και τιρκουάζ. | Στα μπράτσα σου είναι χαραγμένα | μελλούμενα και περασμένα, | ολόκληρη η Ανατολή | σαν παραδείσιο πουλί. | Ό,τι κι αν γίνει εσύ δεν φταις, | έλα και κόψε τις κλωστές. | Ό,τι κι αν γίνει εσύ δεν φταις, | πες ήταν μία απ’ αυτές | που τραγουδούσε πάντα σόλο | και σε παρέσυρε με δόλο. | Δαχτυλικά αποτυπώματα | πάνω στα σώματα. | Πότε θα γίνει η συμπλοκή | στου σεναρίου την πλοκή; | Μες στο δωμάτιο απόψε | στη μέση τη ζωή μου κόψε. | Κανένας δεν θ’ ασχοληθεί, | γόρδιος δεσμός που ’χει λυθεί. | Ό,τι κι αν γίνει εσύ δεν φταις, | έλα και κόψε τις κλωστές. | Ό,τι κι αν γίνει εσύ δεν φταις, | πες ήταν μία απ’ αυτές | που τραγουδούσε πάντα σόλο | και σε παρέσυρε με δόλο.

11. Έλα Τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Γιώργος Ευσταθίου
Αφού ξέρεις είμαι μόνος | κι από μένα είσαι μόνος | πιο πολύ χίλιες φορές, | έλα απόψε που σε θέλω, | αφού ξέρεις πως σε θέλω | κι ας υπάρχουν διαφορές. | Αφού ξέρεις πως θα είμαι | πως μαζί σου πια θα είμαι | φίλος σου και αδερφός, | η αγάπη η δική μας | απ’ την τρέλα τη δική μας | στο σκοτάδι ρίχνει φως. | Έλα | αφού ξέρεις, έλα. | Η ντροπή δεν είναι αυτό που νομίζεις. | Κι άσε, τον κόσμο άσε. | Τη ζωή σου την ορίζεις. | Αν δεν χάσεις δεν κερδίζεις. | Έλα, | θέλει κάποια τρέλα. | Έλα | και σ’ άλλο θαύμα μη ελπίζεις. | Αφού ξέρεις δεν φοβάμαι, | τίποτα πια δεν φοβάμαι, | σ’ αγαπάω όσο ποτέ. | Έλα δίχως να μιλήσεις, | κοίτα με και μη μιλήσεις, | κόψ’ το σύρμα του ΟΤΕ. | Αφού ξέρεις πως θα είμαι | πως μαζί σου πια θα είμαι | φίλος σου και αδερφός, | η αγάπη η δική μας | απ’ την τρέλα τη δική μας | στο σκοτάδι ρίχνει φως.

12. Τζεζαμπελίτο Κουτουπέ Τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | Στίχοι: Σταμάτης Κραουνάκης
Είσαι χάι, είσαι χάι, είσαι χάι | στη Λαμία, στο Κασμίρ και στο Ντουμπάι. | Σε φοβήθηκε η ΚΥΠ | μέσα στο δικό μου τριπ, | Έλα τώρα που κανείς δεν μας τη σπάει. | Είσαι γκέι, είσαι γκέι, είσαι γκέι | στο Νεπάλ, στο Δομοκό, στη Δαχομέη. | Παραδίνεσαι στα φλας, | μπούστο και προφίλ κι ανφάς. | Έλα τώρα κι άσ’ τη μάνα σου να λέει. | "Τζεζαμπελίτο Κουτουπέ, Τζεζαμπελίτο" | που τραγούδαγε ο μικρός ο Χοσελίτο. | Έλα και μη μ’ απειλείς, | είμαι ανιδιοτελής, | σε καλύπτω με μεγάφωνα και ζήτω. | Είσαι ζόμπι, είσαι ζόμπι, είσαι ζόμπι | στο Σουφλί, στην Κατμαντού, στο Ναϊρόμπι. | Παριστάνεις το βαμπίρ | μέσα στο Εσκί Σεχίρ. | Έλα τώρα που σου άναψαν οι γλόμποι. | Είσαι άουτ, είσαι άουτ, είσαι άουτ, | το μυαλό σου έχει πέσει σε μπλακ άουτ. | Με περούκα ακαζού, | πλαστικές και φο μπιζού | χρόνια τώρα στο περίπου, στο about.

Για ακρόαση κάντε κλικ στους παρακάτω τίτλους τραγουδιών του δίσκου: