Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Δημήτρης Παπαδημητρίου: Τραγούδια για τους μήνες



















Δημήτρης Παπαδημητρίου: Τραγούδια για τους μήνες
Αριθμός Δίσκων: (1)
Εταιρεία: UNIVERSAL
Κυκλοφορία: 1996

Πρώτη ισημερία Οργανικό
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου

Σαπφώ Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Σαπφώ & Σωτήρης Κακίσης
Ήρθε και τρύπωσε ο Ερμής | στο όνειρό μου μέσα και του είπα | Αφεντάκο μου, πώς χάθηκε η ζωή μου. | Και δε γελώ, δε χαίρομαι | μήτε τα πλούτη θέλω, | Και δε γελώ, δε χαίρομαι | μήτε τα πλούτη θέλω. | μα κάποιος πόθος με βαστά | ζητάω να πεθάνω. | Τις υγρές να δω με τους λωτούς | του Αχέροντα τις όχθες, | Τις υγρές να δω με τους λωτούς | του Αχέροντα τις όχθες. | Ήρθε και τρύπωσε ο Ερμής | στο όνειρό μου μέσα.

Ταξίμι Οργανικό
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου

Λιανοτράγουδο Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Όταν στα μάτια σε κοιτώ | δε θέλω να τα κλείνεις, | γίνεσαι νύχτα βροχερή | κι απ' έξω με αφήνεις. | Εγώ τον πόνο τον βαστώ | την πίκρα την αντέχω, | κλαίω γιατί σε ξέχασα | και όχι που δε σ' έχω, | κλαίω γιατί σε ξέχασα | και όχι που δε σ' έχω. | Τα μάτια σου τα καστανά | άλλα να μην κοιτάξουν | φοβάμαι μην ξενιτευτούν | και πάνε αλλού να κλάψουν. | Καλύτερα που δε μιλάς | τα λόγια μας ξεχνιούνται | όσα ποτέ δεν είπαμε | αυτά δε λησμονιούνται, | όσα ποτέ δεν είπαμε | αυτά δε λησμονιούνται. | Τα μάτια τα ψιχαλιστά | βουρκώνουν μα δεν κλαίνε | και τα πολλά τους μυστικά | τα κρύβουν, δεν τα λένε. | Εγώ τον πόνο τον βαστώ | την πίκρα την αντέχω, | κλαίω γιατί σε ξέχασα | και όχι που δε σ' έχω, | κλαίω γιατί σε ξέχασα | και όχι που δε σ' έχω.

Σου το ‘πα για τα σύννεφα Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Σου το 'πα για τα σύννεφα | σου το’ πα για τα μάτια τα κλαμένα | για τα σημάδια που άφησαν τα χέρια μας | πάνω στα τραπεζάκια τα βρεμένα, | για τα σημάδια που άφησαν τα χέρια μας | πάνω στα τραπεζάκια τα βρεμένα. | Στα φανερά και στα κρυφά | σου το 'πα για τα σύννεφα. | Για σένα και για μένα, | Στα φανερά και στα κρυφά | σου το 'πα για τα σύννεφα. | Για σένα και για μένα. | Σου το 'πα για τα κύματα | σου το 'πα με τη σκοτεινή ρουφήχτρα | με το σκυλί και με το κλεφτοφάναρο | με τον καφέ και με την χαρτορίχτρα, | με το σκυλί και με το κλεφτοφάναρο | με τον καφέ και με την χαρτορίχτρα. | Ψιθυριστά και φωναχτά | σου το 'πα με τα κύματα. | Σου το 'πα μες στη νύχτα, | Ψιθυριστά και φωναχτά | σου το 'πα με τα κύματα. | Σου το 'πα μες στη νύχτα. | Σου το 'πα τα μεσάνυχτα | σου το 'πα τη στιγμή που δε μιλούσες | που με το νου σου μόνο λίγο μ' άγγιζες | κι άναβε το φουστάνι που φορούσα, | που με το νου σου μόνο λίγο μ' άγγιζες | κι άναβε το φουστάνι που φορούσα. | Από κοντά κι από μακριά | σου το 'πα τα μεσάνυχτα, | με τ' άστρα που κοιτούσες, | από κοντά κι από μακριά | σου το 'πα τα μεσάνυχτα. | με τ' άστρα που κοιτούσες.

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Μαρία Πολυδούρη
Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες | σε περασμένα χρόνια. | Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα | και σε βροχή, σε χιόνια, | δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες | Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου | μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα, | μόνο γι' αυτό είμαι σαν κρίνο ολάνοιχτο | κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα, | μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου. | Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες | και στη ματιά σου να περνάει | είδα τη λυγερή σκιά μου ως όνειρο | να παίζει, να πονάει, | μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες. | Γιατί, μόνο γιατί σε σεναν άρεσε | γι' αυτό έμειν' ωραίο το πέρασμά μου. | Σα να μ' ακολουθούσες όπου πήγαινα | σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου. | Μόνο γιατί σε σεναν άρεσε. | Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα | γι' αυτό η ζωή μου εδόθη. | Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη | μένα η ζωή πληρώθη. | Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα. | Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου | μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια. | Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου | μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια, | μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου. | Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες.

Το παράπονο Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Εδώ στου δρόμου τα μισά | έφτασε η ώρα να το πω | άλλα είναι εκείνα που αγαπώ | γι' αλλού, γι' αλλού ξεκίνησα, | άλλα είναι εκείνα που αγαπώ | γι' αλλού, γι' αλλού ξεκίνησα. | Στ' αληθινά στα ψεύτικα | το λέω και τ' ομολογώ. | Σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ | μες στη ζωή πορεύτηκα, | σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ | μες στη ζωή πορεύτηκα. | Όσο κι αν κανείς προσέχει | όσο κι αν το κυνηγά, | πάντα, πάντα θα 'ναι αργά | δεύτερη ζωή δεν έχει, | όσο κι αν κανείς προσέχει | όσο κι αν το κυνηγά, | πάντα, πάντα θα 'ναι αργά | δεύτερη ζωή δεν έχει. | Εδώ στου δρόμου τα μισά | έφτασε η ώρα να το πω | άλλα είναι εκείνα που αγαπώ | γι' αλλού, γι' αλλού ξεκίνησα, | άλλα είναι εκείνα που αγαπώ | γι' αλλού, γι' αλλού ξεκίνησα. | Στ' αληθινά στα ψεύτικα | το λέω και τ' ομολογώ. | Σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ | μες στη ζωή πορεύτηκα, | σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ | μες στη ζωή πορεύτηκα. | Όσο κι αν κανείς προσέχει | όσο κι αν το κυνηγά, | πάντα, πάντα θα 'ναι αργά | δεύτερη ζωή δεν έχει, | όσο κι αν κανείς προσέχει | όσο κι αν το κυνηγά, | πάντα, πάντα θα 'ναι αργά | δεύτερη ζωή δεν έχει.

Πάμε ξανά στα θαύματα Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Θα 'ρθω να σε πάρω μια βραδιά με φεγγαράκι | στους δρόμους τα φανάρια ανοιχτά για την αγάπη. | Πράσινα φανάρια στη σειρά | και στους καθρέφτες δυο φεγγάρια. | Πάμε ξανά στα θαύματα όπως μια φορά. | Κι αν δεν μας αφήσει η αγάπη στα μισά | Αίγινα θα πιάσουμε και Σύρα κι Ικαριά, | λύσε τα σχοινιά. | Ασημένιο μονοπάτι στην πλώρη μου | το φεγγάρι στα νερά, | καλοτάξιδο κορμάκι, βαπόρι μου, | πήγαινέ μας στ' ανοιχτά. | Όνειρο θα γίνω και θα 'ρθω να σε κοιμίσω | και όσα ονειρευτήκαμε μαζί να σου θυμίσω. | Όνειρα που κάναμε κι οι δυο | πάνω στο ίδιο μαξιλάρι. | Σώμα βαθύ σαν προσευχή, μου λειψες πολύ. | Κι αν δεν μας αφήσει η αγάπη στα μισά | Αίγινα θα πιάσουμε και Σύρα κι Ικαριά, | λύσε τα σχοινιά. | Ασημένιο μονοπάτι στην πλώρη μου | το φεγγάρι στα νερά, | καλοτάξιδο κορμάκι, βαπόρι μου, | πήγαινέ μας στ' ανοιχτά.

Ο Αγαμέμνων Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Γρήγορα που σκοτεινιάζει. Φθινοπώριασε. | Δεν αντέχω τους ανθρώπους άλλο. Χώρια εσέ. | Που μιλάς και η νύχτα κλαίει σαν το σκύλο σου | προδομένος απομένει, ποιος; Ο φίλος σου. | Αγαμέμνων, Αγαμέμνων άμοιρε που σου, | που σου μελλε να το βρεις απ' τη γυναίκα σου. | Και το ένα σου Αγαμέμνων και το δέκα σου | θα μετράει στα δάχτυλά της η γυναίκα σου. | Άσ' τον άνεμο να κλαίει άσ' τον να φυσά | κάποιος θα 'ναι ο Αγαμέμνων κάποια η φόνισσα. | Κάποτε κι εσύ θα φτάσεις, ποιος; Ο νικητής | αλλά βασιλιάς μιας χώρας ακατοίκητης. | Αγαμέμνων, Αγαμέμνων άμοιρε που σου, | που σου μελλε να το βρεις απ' τη γυναίκα σου. | Και το ένα σου Αγαμέμνων και το δέκα σου | θα μετράει στα δάχτυλά της η γυναίκα σου. | Αγαμέμνων, Αγαμέμνων άμοιρε που σου, | που σου μελλε να το βρεις απ' τη γυναίκα σου. | Και το ένα σου Αγαμέμνων και το δέκα σου | θα μετράει στα δάχτυλά της η γυναίκα σου.

Δεύτερη ισημερία Οργανικό
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι | τ' άγρια μαλλιά σου στην τρικυμία | το ραντεβού μας η ώρα μία. | Όλα τα πήρε το καλοκαίρι | τα μαύρα μάτια σου το μαντίλι | την εκκλησούλα με το καντήλι. | Όλα τα πήρε το καλοκαίρι | κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι. | Όλα τα πήρε το καλοκαίρι | με τα μισόλογα τα σβησμένα | τα καραβόπανα τα σχισμένα. | Μες στις αφρόσκονες και τα φύκια | όλα τα πήρε τα πήγε πέρα | τους όρκους που έτρεμαν στον αέρα. | Όλα τα πήρε το καλοκαίρι | κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι. | Όλα τα πήρε το καλοκαίρι | τ' άγρια μαλλιά σου στην τρικυμία | το ραντεβού μας η ώρα μία.

Σε παλαιό συμφοιτητή Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Φίλε, η καρδιά μου τώρα σαν να εγέρασε | Τελειώσεν η ζωή μου της Αθήνας, | που όμοια γλυκά και με το γλέντι επέρασε | και με την πίκρα κάποτε της πείνας. | Δε θα 'ρθω πια στον τόπο που η πατρίδα μου | τον έδωκε το γιόρτασμα της νιότης, | παρά περαστικός, με την ελπίδα μου, | με τ' όνειρο που εσβήστη, ταξιδιώτης. | μόνο περαστικός, με την ελπίδα μου, | με τ' όνειρο που εσβήστη, ταξιδιώτης. | Προσκυνητής θα πάω κατά το σπίτι σου | μα θα μου πουν δεν ξέρουν τι εγίνης. | Με άλλον μαζί θα ιδώ την Αφροδίτη σου | κι άλλοι το σπίτι θα 'χουν της Ειρήνης. | Θα πάω προς την ταβέρνα, το σαμιώτικο | που επίναμε για να ξαναζητήσω. | Θα λείπεις, το κρασί τους θα' ναι αλλιώτικο, | όμως εγώ θα πιω και θα μεθύσω, | θα λείπεις, το κρασί τους θα' ναι αλλιώτικο, | όμως εγώ θα πιω και θα μεθύσω. | Θ' ανέβω τραγουδώντας και τρεκλίζοντας | στο Ζάππειο που τραβούσαμεν αντάμα. | Τριγύρω θα 'ναι ωραία πλατύς ο ορίζοντας, | και θα 'ναι το τραγούδι μου σαν κλάμα, | τριγύρω θα 'ναι ωραία πλατύς ο ορίζοντας, | και θα 'ναι το τραγούδι μου σαν κλάμα

Μαύρα πιόνια Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Μαύρα χρόνια άσπρα χιόνια | πότε πέρασαν τα χρόνια | άσπρισε η μαύρη κόμη | δεν μετάνιωσα ακόμη. | Γκρίζα χρόνια, άσπρα χιόνια | μου τυχαν τα μαύρα πιόνια | η παρτίδα μου στη μέση | τ’ άλογα στην ίδια θέση, | η παρτίδα μου στη μέση | τ’ άλογα στην ίδια θέση. | Άσπρη κόμη σαν το χιόνι | κι ούτε μου 'πανε συγγνώμη | ούτε ο Χρόνος, ούτε ο Χάρος | πού το βρήκανε το θάρρος. | Γκρίζα χρόνια, άσπρα χιόνια | μου τυχαν τα μαύρα πιόνια | η παρτίδα μου στη μέση | τ’ άλογα στην ίδια θέση, | η παρτίδα μου στη μέση | τ’ άλογα στην ίδια θέση.

Του πόθου τ’ αγρίμι Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Του πόθου τ' αγρίμι δεν τρώει, δεν πίνει | δεν ξαποσταίνει. | Πεινάει για σένα, διψάει για μένα | και περιμένει. | Σε θέλω στο πλευρό μου | ακοίμητο φρουρό μου | με το φιλί με το σπαθί, | το δράκο να σκοτώσεις | και να 'ρθεις να με σώσεις | απ' τη ζωή μου την κλειστή. | Τι δε θα δινα | το γύρο του κορμιού σου να ξανάκανα | κι ας χανόμουνα | στη λάβα την καυτή και στα παγόβουνα. | Αν μ' αγαπάς, μη μου το πεις | αφού το ξέρω τρεις φορές θα μ' αρνηθείς. | Τι δε θα δινα | το γύρο του κορμιού σου να ξανάκανα | κι ας πνιγόμουνα | στο κύμα που μαζί σου δροσιζόμουνα. | Αν μ' αγαπάς να μου το λες | κι εγώ για σένα θα πατήσω | και τις δέκα εντολές. | Στη νύχτα του κόσμου | το χέρι σου δωσ' μου, | παρηγοριά μου, | το δρόμο να βρούμε, τον τρόπο να ζούμε, | ανηφοριά μου. | Σε θέλω στο πλευρό μου | ακοίμητο φρουρό μου | με το φιλί με το σπαθί, | το δράκο να σκοτώσεις | και να 'ρθεις να με σώσεις | απ' τη ζωή μου την κλειστή. | Τι δε θα δινα | το γύρο του κορμιού σου να ξανάκανα | κι ας χανόμουνα | στη λάβα την καυτή και στα παγόβουνα. | Αν μ' αγαπάς, μη μου το πεις | αφού το ξέρω τρεις φορές θα μ' αρνηθείς. | Τι δε θα δινα | το γύρο του κορμιού σου να ξανάκανα | κι ας πνιγόμουνα | στο κύμα που μαζί σου δροσιζόμουνα. | Αν μ' αγαπάς να μου το λες | κι εγώ για σένα θα πατήσω | και τις δέκα εντολές.

Σαν την αγάπη την κρυφή Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου | Στίχοι: Παραδοσιακό
Δεν είναι πόνος να πονεί, | Δεν είναι πόνος να πονεί, | πόνος να θανατώνει, | σαν την αγάπη την κρυφή, | σαν την αγάπη την κρυφή, | που δεν ξεφανερώνει. | Θαρρώ πεινώ, μα εγώ διψώ, | μα δε διψώ, νυστάζω, | μα δε νυστάζω ξαγρυπνώ | για σε κι αναστενάζω, | μα δε νυστάζω ξαγρυπνώ | για σε κι αναστενάζω. | Μελαχρινό μου πρόσωπο, | Μελαχρινό μου πρόσωπο, | φράγκικο μοναστήρι, | ούτε στην πόρτα φαίνεσαι, | ούτε στην πόρτα φαίνεσαι, | ούτε στο παραθύρι. | Θαρρώ πεινώ, μα εγώ διψώ, | μα δε διψώ, νυστάζω, | μα δε νυστάζω ξαγρυπνώ | για σε κι αναστενάζω, | μα δε νυστάζω ξαγρυπνώ | για σε κι αναστενάζω. | Πρόβαλε φέξη τ' ουρανού | Πρόβαλε φέξη τ' ουρανού | και στέρηση του κόσμου | το νου μου και το λογισμό, | το νου μου και το λογισμό, | όπου μου πήρες, δώσ' μου. | Θαρρώ πεινώ, μα εγώ διψώ, | μα δε διψώ, νυστάζω, | μα δε νυστάζω ξαγρυπνώ | για σε κι αναστενάζω, | μα δε νυστάζω ξαγρυπνώ | για σε κι αναστενάζω.